Λόγος ς΄. Ἀγάθη.

Εἰπούσης δὲ ταῦτα τῆς Θαλλούσης ἡ Θεοπάτρα ἔφη τῷ σκήπτρῳ τὴν Ἀρετὴν ψαῦσαι τῆς Ἀγάθης, τὴν δ’ αἰσθομένην εὐθέως
ἀναστῆναι καὶ ἀποκρίνασθαι ἔτι ὅτι Μετὰ πολλῆς εὐτολμίας καὶ πειθοῦς καὶ τῆς τοῦ καλῶς εἰπεῖν ὑπολήψεως, ὦ Ἀρετή, σοῦ παρο- ¹²³ μαρτούσης πειράοομαι δὴ κατὰ δύναμιν κἀγὼ ιἰς τὸ προκίμινον Αἰσενέγκασθαί τι, κατ᾿ ἐμαυτὴν μέντοι καὶ οὐ πρὸς τὰ εἰρημένα. οὐ γὰρ ἂν δυναίμην ἐφάμιλλα τούτοις οὕοτω ποικίλως καὶ λαμχρῶς ἀπειργασμένοις φιλοσοφεῖν· δόξω γὰρ ἀποφέρεσθαι ψόγον ἀβελτηρίας,
εἰ τοῖς κατὰ σοφίαν ἐξισάζεσθαι κρείττοοσι προπηδῴην. 133 εἰ οὖν ἀνέ- ξεσθε καὶ τῶν ὅπως ἂν τευχθῇ ῥητορευόντων, ἐπιχειρῶ λέγειν, οὐδὲν προθυμίας καθυφειμένη. ἀρκτέον δὲ ἐντεῦθεν.

Ἀμήχανον, ὦ παρθένοι, κάλλος καὶ συγγενὲς τῇ σοφίᾳ καὶ πρόσ φορον ἅπαντες εἰς τὸν κόσμον κεκτημένοι τοῦτον ἀφικνούμεθα.
ἀπηκρίβωνται γὰρ αἱ ψυχαὶ τῷ γεννήσαντι τότε μάλιστα καὶ πλασα- μένῳ, ὁπότε τὴν »καθ᾿ ὁμοίωσιν« ἰδέαν ἄχραντον ἐκλάμπουσαι καὶ τοὺςω χαρακτῆρας τῆς ὄφεως ἐκείνης, πρὸς ,)̀ν ἀφορῶν ὁ Μς a̓8 áνατον μορφὴν καὶ όνώΜρον ἐχούσας αὐτὰς ἀπειρrάςετο , τοιαῦται διαμί- νουσι. τὸ γὰρ ἀrέrνητον κάλλος καὶ a̓σώματον καὶ μή τε ἀρχόμενον 134
μήτε φθῖνον, ἀλλ’ a̓́τρεπτον καὶ ἀrήρων καὶ ἀπροσδεὲς aὐτὸ ἐν ὲαυτφ͂ καὶ [εἐς] αὐτὸ φῶς ἐν ἀφρáστοις καὶ a̓προσίτοις ἐναπaυόμενον, ἐζουσίας περιουσίᾳ πάντα περιέχον καὶ κτίζον καὶ μετασκευάζον ἐτε- κτήνατο »xar εἰκόνα τῆς εἰκόνος ἑαυτοῦ τὴν φυχήν. οἷό xal λοrικὴ καὶ ἀθáνατός ἐστι· ,κατ’ εἰκόνα yaQ όημιουρrηΜσa τοῦ μονοrενοῦς,
ὡς ἔφην, Ανυπέρβλητον ἔχει τὸ κάλλος. οἷο δὴ καὶ .τὰ χνευματικὰ τῆς πονηρίας. ἐρῶσιν αὐτῆς καὶ ἐφεόρεύουσι, χρᾶναι βιαζόμενα τὴν ΠΓοείκελον αἲτῆς ἐκείνην καὶ ἐπέραστον ἰδέαν, ωοσπερ όὴ καὶ ὁ προφή- ⁴⁵⁶ της Ἱερεμίας παρίστησιν ὀνειδίζων Ἱερουσαλήμ 135 »ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι· ἀπηναισχύντησας ἀπέναντι τῶν ἐραστῶν σου«, τὴν παρασχοῦσαν ἑαυτὴν ταῖς ἀντικειμέναις δυνάμεσιν εἰς βεβήλωσιν λέγων. ἐρασταὶ γάρ εἰσιν ὁ διάβολος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἄγγελοι, οἱ τὸ λογικὸν ἡμῶν
καὶ διορατικὸν τῆς φρονήσεως κάλλος μιαλίνειν καὶ μολύνειν τῇ ἑαυτῶν ἐπιμιξίᾳ τεχναζόμενοι καὶ μοιχοὶ γενέσθαι πάσης τῆς τῷ κυρίῳ νενυμφευμένης ἐπιθυμοῦντες ψυχῆς.

Ἐὰν οὖν ἀμόλυντον τοῦτο τηρήσῃ τις τὸ κάλλος καὶ ἀσινὲς καὶ τοιοῦτον, ὁποῖον αὐτὸς ὁ συστησάμενος αὐτὸ καὶ ζωγραφήσας
ἀπετύπωσε, τὴν αἰώνιον ἀπομιμησάμενος φύσιν καὶ νοητήν , ἧς καὶ χαρακτήρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀπεικόνισμα, γεγονὼς 136 οἶον ἄγαλμά τι περικαλλέστατον καὶ ἱερόν, ἐντεῦθεν μετενεχθεὶς εἰς τὴν μακάρων πόλιν τοὺς οὐρανούς, ὥσπερ ἐν ναῷ κατοικισθήσεται. ἄχραντον τὸ κάλλος ἡμῶν ἄριστα τηρεῖται τότε καὶ ἀσφαλῶς, ὁπόταν δὴ παρθενίᾳ
σκεπόμενον ὑπὸ τοῦ καύσωνος ἔξωθεν μὴ μελαίνηται τῆς φθορᾶς, ἀλλ’ αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτοῦ μένον δικαιοσύῃ κοσμῆται, νυμφαγωγούμενον τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ· ὄν τρόπον δὴ καὶ αὐτὸς εἰσηγεῖται, χρῆναι παραινῶν ὥσπερ ἐν λαμπάσιν > ταῖς σφετέραις σαρξὶ τὸ φῶς ἄσβεστον ἀνακαίεσθαι τῆς ἡγνείας, ἐπειδήπερ ὁ τῶν δέκα παρθένων
ἀριθμὸς τὰς εἰς Ἰησοῦν πεπιστευκυίας ἀναμετρεῖσθαι βούλεται ψυχάς, τῷ ݲ τὴν ἀπευθύνουσαν μό νην ὁδὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀποτυπούμενος. 137 ἀλλ’ αἱ μὲν πέντε ἔμφρονες ἐτύγχανον ἄρα καὶ σοφαί, αἱ δὲ πέντε »μωραὶ« καὶ ἄσοφοί τινες· οὐ γὰρ ἐπρομηθεύσαντο ἐλαίου σφῶν τὰ ἀγγεῖα πλήρη παρασκευάσαι, δικαιοσύνης ἀπομείνασαι κεναί.
αἰνίσσεται γὰρ διὰ τούτων τὰς ἐπὶ πέρατα παρθενίας έπισπερχομένας ⁷⁸ ἐλθεῖν καὶ πάντα εἰς τὸ συμπληρωθῆναι τὸν ἔρωτα τοῦτον κοσμίως δρώσας καὶ σωφρόνως, καὶ τὰς ἐπαγγελλομένας μὲν καἰ σεμνυνομένας τοῦτο σκοπεῖν, ὀλιγωρούσας δὲ καὶ ἡττωμένας τοῦ κόσμου ταῖς ἐξαλλαγαῖς καὶ ὤσπερ σκιαγραφούσας μᾶλλον εἴδωλον ἀρετῆς ἢ αὐτὴν
ἐργαζομένας ἔμπνουν τὴν ἀλήθειαν.

Τὸ γὰρ λεγόμενον ὡμοιῶσθαι τὴν βασιλείαν τῶν ούρανῶν δέκα 138 παρθένοις, αἵτινες« ἔλαβον »τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν καὶ ἐξῆλθον« ἀπαντήσουσαι τῷ νυμφίῳ, σημαίνειν βούλεται τὴν αὐτὴν ὁδὸν τοῦ ἐπιτηδεύματος πάσας ἐπαανῃρημένας, διὰ τὴν ἔμφασιν τοῦ ιݲ
ἐστείλαντο μὲν γὰρ αἱ > παραπλησίως ἑαυτὰς εἰς τοῦτο καθομολογήσασαι, καὶ ταύτῃ κικλήσκονται δέκα, ἐπειδὴ τὴν αὐτήν, ὡς ἔφην, εἴλοντο πρόθεσιν· οὐκέτι δὲ ὁμοίως ἐξῆλθον ὑπαντήσουσαι τῷ νυμφίῳ. αἱ μὲν γὰρ τροφὴν ἄφθονον καὶ εἰσαῦθις ἐπορίσαντο ταῖς ἐλαιοθρέπτοις λαμπάσιν, αἱ δὲ κατερρᾳθύμησαν, τοῦ παρόντος μόνον
ἐπιμεληθεῖσαι. διὸ δὴ καὶ ἰσάριθμοι πρὸς πέντε διαιροῦνται, ἐπειδήπερ τὰς πέντε αἰσθήσεις οἱ μὲν αὐτῶν ἐφυλάξαντο 139 καθαρὰς καὶ παρθένους ἁμαρτημάτων, ἃς οἱ πλεῖστοι σοφίας προσηγόρευσαν πύλας, αἱ δὲ τοὐναντίον πλήθεσιν ἀδικημάτων ἐλωβήσαντο φυράσασαι κακίᾳ. ⁹¹⁰¹¹ ὲrκρατευοάμεναι rὰρ καὶ ἁrνεύσασαι όικαιοσύνης εὐφόρησαν μa-λλον χαραπτώμασιν· ἐξ οὖ δὴ καὶ ουνέβη τῶν Μιων ἔξω περιβόλων a̓ποκλεισθείσας όπarορευθῆναι. έίτε yaQ κατορθοῦμεν ἕτε πλημμε- λοῦμεν, διὰ τούτων ὲκάτερα καὶ τὰ ἀνόραrαθήματα κρατύνεται καὶ
τὰ κακοπραrήματα. καὶ ωοσπερ ἡ Θάλλουσα καὶ ψαλμῶν ἁrνείαν ἔφη καὶ ὤτων εἶναι καὶ γλώσσης καὶ τῶν λοιπῶν καΜης αιΜητη- ρΙων, ουοτω όὴ καὶ ἐνταΜα τὴν πίστιν ἄσυλον ἡ φυλαξαμένη τῶν \ πέντε διόόων τῆς ἀρετῆς, ὁράσεως, rεύοεως, ὀσφρήσεως, ἁφῆς τε καὶ 140 a̓κοῆς, πέντε προσαrορεύεται παρΜνοι, διὰ τὸ τàς πέντε τῆς αἰοkι-
σεως ἁrνὰς a̓ποκαταστῆσαι xcö Χριστῷ φαντασίας, ἀφ ἑκάστης αὐτῶν oia λαμπτὴρ τὴν ὁσιότητα λάμπουσa τρανῶς. ἡ rὰρ πεντάφωτος ἡμῶν ὡς dXtjd^ö^g λαμπὰς ἡ οάρξ ἐστιν, i]v ἡ ψυχὴ βαστάζουσα όᾳδὸς δίκην xcö νυμφίῳ καρίστατaι Χριστῷ τῇ ἡμέραι τῆς ἀναστáσεως, χαραφαίνουσa διà πασῶν τῶν αιΜήσεων διΜρώσκουσαν λαμπρὰν
τὴν ἐͅστιν· καθὼς αὐτὸς ἐδΛ́αξεν εἰπών .πῦρ ἦλθον βαλεῖν έͅς τὴν yjjv, καὶ τί ἤθελον εἰ ἤδη όνήφθη;‘ yl]v ἡμῶν τὰ σκηνώματα φράσας, εΙς α0 ἐβούλετο ταχέως ἀναφθῆναι τὴν 141 ὀξυκίνητον τῆς όιόασκαλίας aὐτοῦ καὶ διáπυρον πρa-ζιν. τὸ rὰρ ἴλαιον τῇ σοφίᾳ καὶ τῇ δικαιο- σΜνν παραβλητέον· ἀνομβρούσης rὰρ ταῦτα τῆς ψυχῆς ἀφθόνως καὶ
ἐπιχεούσης xä σώματι εἰς υοψος ἀναφλἐrεται τῆς όρετῆς a̓́σβεοτον .τὸ φῶς, ἔμπροσθεp τῶν Μ̓ρώπωνι ἐκλάμπον τὰς πράξεις τὰς καλáς, ωοστε όοξασθῆναι .τὸν πατέρa‘ .τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς‘.

Τοιοῦτον ἔλαιον ἄρα κἀκεΙνοι προσέφερον ἐν τῷ Λευἰ·τικῶ, »ἄτρυγον ἔλαιον, Μαρόν, κεκομμένον καῦσαι λύχνον ὲ́ζω τοῦ κατα- ¹²¹³ πετάσματος ἔναντι κυρίου«. ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν βραχύτατον φῶς προσετέτακτο θεραπεύειν »ἀφ’ ἑσπέρας εἰς ἕω«. ὁ γάρ τοι αὐτῶν ἔοικεν εἰκάζεσθαι τῷ λόγῳ τῷ προφητικῷ τὴν ἐπὶ σωφροσύνῃ φαίνοντι παρρησίαν, τρεφόμενος ἀπὸ τῶν πράξεων καὶ 142 τῆς
πίστεως τοῦ λαοῦ, ὁ δὲ ναὸς τῷ »σχοινίσματι τῆς κληρονομιας«, ἐπειδήπερ λύχνος περὶ οἶκον ἔνα μόνον δύναται φαίνειν. πρὸ τῆς ἡμέρας οὖν ἐχρῆν τοῦτον καίεσθαι τὸν λύχνον· »καύσουσι« γάρ φησιν »αὐτὸν ἕως πρωΐ«, τουτέστιν ἔως τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. ὄτι τοῦ ὴλίου« τῆς ὰγνείας άνατείλαντος καὶ τῆς δικαιοσύνης. οὐ χρεία
λύχνου. ὄσον μὲν οὖν ὁ λεὼς ἐκεῖνος χρόνον ἀπεθησαύριζε τὰ τρέφοντα τὸν λύχνον ἐπιχορηγῶν τὸ ἔλαιον διὰ τῶν ἔργων, ὁ λύχνος αὐτοῖς οὐκ ἔσβεστο τῆς σωφροσύνης, ἀλλ’ ἠν φαινόμενος ἀεὶ καὶ λάμπων ἐν τῷ »σχοινίσματι τῆς κληρονομίας.· ὄτε δὲ ἐπέλιπε τὸ ἔλαιον ἀπὸ τῆς πίστεως εἰς ἀκολασίαν αὐτῶν ἐκτροπαλιζομένων, 143 ὁ
λύχνος ἄρδην ἀπεσβέσθη, ἴνα δὴ πάλιν ἐξαστράψωσι τὰς λαμπάδας ἐπαλλήλοις διαδοχαῖς ἄνωθεν αἱ παρθένοι τῷ κόσμῳ πυρσεύουσαι τὴν ἀφθαρσίαν. χορηγητέον οὖν δὴ τὸ ἄτρυγον ἔλαιον καὶ νῦν τῶν καλῶν ἔργων ἀδεῶς καὶ τῆς συνέσεως, πάσης κάτω βριθούσης ἀφυλισμένον φθορᾶς, ἴνα μὴ »χρονίσαντος τοῦ νυμφίου« σβεσθῶσιν
ὁμοίως καὶ ἡμῶν αἱ λαμπάδες. ὁ γάρ τοι χρονισμός ἐστι τὸ πρὸ τῆς παρουσίας διάστημα τοῦ Χριστοῦ, ὁ δὲ νυσταγμὸς καὶ ἡ κοίμλησις τῶν δέκα παρθένων ἡ ἔξοδος ἀπὸ τοῦ βίου, τὸ δὲ μεσονὐκτιον ἡ βασιλεία τοῦ ἀντιχρίστου, καθ’ ἤν ὁ ὀλοθρευτὴς ἄγγελος ἐπιπορεύεται τὰς οἰκίας. ἡ δὲ κραυγὴ ἡ γεγενημένη καὶ 144 λέγουσα »ἰδοὺ ὁ νυμφίος
ἔρκεται· ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ‘ ἡ φωνή ἐστιν ἡ ἀπὸ τῶν οὐρανῶν καὶ ἡ σάλπιγξ, ὁπότε πάντεσ ἐξαναστάντων αὐτοῖς οἱ ἄγιοι ¹⁴¹⁵¹⁶ τῶν σωμάτων ἐπὶ νεφελῶν οἰχήσονται, »slg τὴν ἀπάντησιν‘ ἁρπα- σΜντες ,τοῦ κυρίοὑ. προσεκτέον rὰρ ὅτι μετà τὴν κραυγὴν ἐγη- rέρθαι πάσας ὲ͂φη τὰς παρΜνους ό λόγος, τουτέστι μετὰ τὴν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐνεχθεῖσαν βοὴν ἀναστήσεσθαι τοὺς νεκρούς· ωος που καὶ
Παῦλος παρεΠυᾷ, ὅτι Ατὸς ὁ κύριοςσ λέγων ^ev κελεύσματιι ἐν φωνῇ ἀρχαrrέλου καὶ ἐν σάλπιrrι θεοῦ καταβήσεται ἀπ οὐρανοῦ. καὶ οὶ νεκροὶ ἐν Χριοτῷ ἀναστήσονται πρῶτον‘ (τουτέστι τὰ σκηνώ- ματα· ἐνεκρώθησαν rὰρ ἀπαμφιασΜντα τῶν ψυχῶν)· Π̓́πειτα ἡμεῖς 145 οἱ ςῶντες ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαrησόμΑαa , τὰς ψυχὰς λέγων· ἡ μεὶς
rὰρ κυρίως οἱ ςῶντές ἐσμεν αἱ φυχαί, αἵτινες μετὰ τῶν σωμáτων, ἀπειληφυῖαι ταῦται ἐν νεφέλαις ὑπαντησόμεθα τὰς λαμπάόας φἐρου- φέρουσαί κεκοσμημένας οὐκ ἀλλοτρίῳ καὶ κοσμικῷ κόσμω̣ τινί, ἀλλὰ xm φρονήσεως καὶ σωφροσύνης, ἄστρων όίκην ἀποστιλβόντων σέλας αὐrῆς αἰθερίου πεπληρωμένον.

Ταῦτα τῶν ἡμετέρων, oj καλλιπάρθενοι, τὰ ὄργια μυστηρίων· αὖται τῶν ἐν παρΜνίᾳ μυσταγωγηΜντων αἱ τελεταί· ταῦτα τὰ ἐπίχειρα ,τῶν ἀμιάντων ἄθλων‘ τῆς σωφροσύνης. νυμφεύομαι xcö λόrῳ καὶ τὸν ἀίδιον τῆς όφθαρσίας προῖκα λαμβόνω στέφανον καὶ πλοῦτον παρὰ τοῦ πατρός, καὶ 9ἐν τοῖς αἰῶσι οτεφανηφοροῦσα πομ-
πεύὡ xd 146 λαμπρὰ καὶ ἀμάραντα τῆς σοφίας ἄνΜι· συγχορεύω βρα- βεύοντι τῷ Χριστῷ κὰτ οὐρανὸν ἀμφὶ τὸν ἄναρχον καὶ όνώλεθρον βασιλέα ἀδύτων rἐγονα λαμπαδηφόρος φώτων κω ἐφυμνῶ τὸ καινὸν μετὰ τῆς ὁμηrύρεως ἆσμα τῶν ἀρχαγγέλων, τὴν καινὴν χáριν ἐζαγ- rέλλουσa τῆς ἐκκλησίας· ξυνέπεσθαι γὰρ ἀεὶ τὸν ὅμιλον τῶν παρ-
Μνων τῷ κυρίῳ καὶ συνθιασωτεύειν ἔνθα ἂν έίη, λόγος ἠχεῖ. καὶ ¹⁷¹⁸ τοῦτο καὶ Ἰωάννης ἐν τῇ περὶ τῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντα χιλιάδων καὶ τεσσάρων αἰνίσσεται μνήμῃ. ἴτε οὖν , ὦ νεολαία τῶν κανῶν αἰώνων, ἴτε τὰ ἀγγεῖα πληρώσατε σφῶν δικαιοσύνης· ὤρα γὰρ λοιπὸν ἐξεγείρεσθαι καὶ ὑπαντάζειν 147 τῷ νυμφίῳ. ἴτε τὰς ἴϋγγας καὶ καὶ τὰ
θέλγητρα κούφως παραμείψασαι τοῦ βίου τὰ περιδινοῦντα καὶ γοητεύοντα τὴν ψυχήν· τεύξεσθε γὰρ ταῖν ἐπαγγελμάτων,

ναὶ "μὰ τὸν ἁμετέρας" ζωᾶς δείξαντνα κέλευθον.

Σοὶ τόνοδε πλεκτὸν στέφανον ἐκ τῶν προφητικῶν λειμώνων, ὠ Ἀρετή, κἀγὼ κοσμήσασα προσφέρω.

Symposium Sive Convivium Decem Virginum. Methodius. ed. D.G. Nathanael Bonwetsch. Germany. 2014.

Current edition

Symposium Sive Convivium Decem Virginum (Greek) (Methodius, Symposium Sive Convivium Decem Virginum, Bonwetsch, Hinrichs, 1917)

Notes on the current edition

Symposium Sive Convivium Decem Virginum

1. 7 vgl. Ephes. 5, 27 — 10 Ephes. 5, 2 — 11 Apok. Joh. 5, 8 — 14 Plato Symp. 185 C

2. 4 f Phot. Bibl. 237 S. 309 b, 11

3. 1 κείμενον 3 f κατησφαλισμένα V 4 ἄ Kl: τὰ Ο Ρ Jh Ι θρυλοῦντα Ρ : θρυλλεῖται Kl 4 f ὄτι ὁ χρυσὸς ἰὸν οὐ παραδέχεται Ph 5 καὶ P 184v i rare] ? B 6 φαντάζονται P Ι ἆρα P 7 μὴ < P Ι προιεμένης P τῷ] καὶ Cb Jh 8 διὸ < P 9 πλησιέστερον 0: πλησιαίτερον P Jh περάσμ.] ݲ 0, ݲ P: παραπετάσματος Cb Jh 10 ἀναπέμπ. vgl. S. 284 AI, ἀναπεμπάζουσα P, ἀναπεμπα . ουσα Ο, ἀναπεμπάζονσι Cb Ι δεκ(τὰς) unleserl. O 11 τὰ vor ἐν < P 11 f ἐν ταῖς φιάλαις unleserl. Ο 12 ἀγ)ίων imleserl. O Vi φράσας unleserl. Ο: φήσας 2. Hd. MAI 14 f PI ταῦτά σοι, ἴφη, ὡς ἐκ τοῦ παραχρῆμα, ὦ Φ., περὶ Ἔρωτος συμβάλλομαι 14 κἀγὼ κατὰ δύν.) ὑπὲρ ἁγ)νείας, ὦ) Ἀρ. συμβάλλ(ομαι) — Θεοπά(τρα ἔφη) τῷ σκή(πτρῳ) Z. 18f unleserl. Ο 14 f ὑπὲρ ἁγνείας < P 15 συμβ. 2. Hd. M 16 f Ἀγάθη . Λόγος ος P 19 τὴν Ἀρ. Ο 58v 20 ἔτι Ο 21 καλῶς εἰπεῖν P: καλοῦ Ο Ι ὦ Ἀρετή < Ο

4. 1 Plato Symp. 199 A — 7 Flato Syiiip. 210 A. Vgl. De res. U, 4, 7 — 11. 19 Gen. 1,27 — 12 Plato Tim. 29A. Phaed. 69B — 14 Plato Symp. 211 A — 16 ITim. G,16? — 20 Ephes. 6, 12 — 22 De res. I, 43, 5

5. 14—20 Pitra Anal, sacra IV, 206. 438

6. 1 ῖ-ἀἰὼ κατὰ δύν. P 2Ι PI οὐ γὰρ ἂν δυναίμη,̓́ οὐ μέντοι a)J.u . .. έͅ βούλεσθε, ἐθέῖ.ω εἰπεῖν 3 οἰ̔τως P 5 προσπησᾠην Po Cb Jh 5Ι εἰ οῦν dνἐζ.] ὴ̀ σινάεσθαι P, ὴ̀ σι·νἀ·ναίνεσΟαι B 6 ἂν] ovv P Ι ἐπιτΑχρ P: τίγΔ Cb Jh 7 PI προΜ̓ιας οὐδὲν αΑολείφω Ι ῥrιτορεἰ ὄντων P 185 Ι καΟυφεμένη B Ι ό’ 9 αοπαντι T(ö κεκτηνένω ohne εἰς τ. κόσμον 13 ἀνόΜριν u. ἀπεργαUτο B 13Ι διανένωοιν P 14 α Syrus Brit. Mus. Addit. 14532 Bl. 78^’ B. 12155 Bl. 80^’ (17194 Bl 9). S. Einl. Ι PI (καλόν,) οὔτε γιγὄμενο οἵτε Απολλύμεrοr οἵτε αὐξα1όμενον οὔτε φΟῖνον 15 α〉ήρω Ι αὐτὸς HSS Ausgg. 15 Ι αὐτὸ — αὐτὸ] ἐν αὐτιιο͂ Syr 16 εἰς tilgt Jh Ι mπ̓οφως Jh | γν φοισὶr Μ Syr 1 7 ἐξουσίαις P Ι περιέχω κ. κτζων Ausgg. Ι μετa- σκεrάζοιι- Ausgg. 19 (Θáνατ(όΛ̓ ἐστι undeutl. Ι (μονοΜενον͂ς unleserl. 20 ἀ1’ι’πέρβi-ητον P: Αφόρητον viell. richtig Ι τὀ P 21 χαΙ ἐφε- δρεύ(ουσι) unleserl. 22 {a)vxrjg — ἐπέραστόν iinleserl. Ι ἐΜην] αιrν,)ν 2. Hd. Μ, αὐγὶμ· Al

7. 1 Jerem. 3, 3 — 11 Plato Tim. 37 C — 15 vgl. Sir. 31, 19 (Hohel. 1, 6) — 16 Symp. S. 69, 12. 73, 4 — 16 f Mt. 25, 1 — 22 Mt. 25, 2. 3

8. 1 (π)αρίστησι ὀν. Ἱερ. unleserl. 0: ὀνειδ. < AI, τὴν Ἱερ. MAI Ι π . ρν. ς 2 ἀπηναι)σχύντησας — τὴν παρ) ασχοῦσαν unleserl. Ι ἠπηνεσχύντησας Μ Α Ι Ρ 185 V Ι st. τ. ἐρ. σου u. παρ)ασχοῦσαν u. 3 ταῖς — βεβή(λωσιν) u. ὁ — οἱ u. αὐτὸν — οἱ ücke in M 3 τα)ῖς — λέγ)ων unleserl. 4 ὁ διάβ. — ἡμῶν unleserl. Ι λογ.] γνωστικὸν 2. Hd. Μ AI Ι ὐμῶν AI 5 καὶ διορ. 59 9 αὐτὸ ὁ συστ. αὐτὸ(? Ρ) B V Ι ζωγρ.] ob. S. 15, 17 11 PI τῶν ἀι·δίων θεῶν γεγονὸς ἄγαλμα Ι γεγονὸς P 14 τότε τηρεῖται Ρ Jh Ι δὴ < P 16 ἐφ’ ἑαυτὸ 0, ἐφ’ ἑαυτοῦ P Ι μόνον V Ι κοσμεῖται P 19 φῶς P 186 Ι ἄσβεστον < Ρ Jh 20 τὸν] Χριστὸν P Jh Ι Ἰησοῦν < B V (? P) ἀναμετρεῖσθαι wie 3, 14 S. 45, 9: ἀριθμεῖσθαι P Jh 21 l] ἰῶτα 0: δέκα P 22 ἔμφρονες — πέντε Ζ. 23 < B 23 προεμηθεύσαντο 25 αἰνίσσεταί τοι τι B) διὰ P Ι ἐπισπ.] ἐπεισερχομένας P

9. 4 Plato Symp. 212 A. Meth. De res. I, 28, 2 — 6 Mt. 25, —4 — 16 HI Orig. In Mt. ΙV, 354 Lomm. (Hier. PL 26, 191 BC) — 17 ? (Zeller, Phil. d. Gr. 4 III, 1, 73f)

10. 6 — S. 67, 19 Phot. Bibl.237 S. 309b, — 310a, 13 — 15 ff vgl. Nilus Epist. III, 298

11. 1 πάντα τὰ P Ι πληρωθῆναι PJh: συντείνοντα + P Jh Ι ἔρωτα] αἰῶνα P 2 δράσας B 4 σκιογραφούσας P? Ο: σκιαγραφία PI Phaed. Β Ι μᾶλ(λον) unleserl. 4 f PI οὐκ εἴδωλα ἀρετῆς, . . ἀλλ’ ἀληθῆ 6 Τὸ γὰρ — ἁρπασθέντες τοῦ κυρίου S. 69, 2 bei Ph (eingel. mit ὄτι φησίν) mit Auslassung von ἀνομβρούσης S. 67, 19 — αἱ λαμπάδες S. 68, 20 Ι Τὸ γὰρ λεγ(όμενον) unleserl. Ι ὁμοιοῦσθαι Ι. οὐρ)ανῶν — αἵτινες Ζ. 7 unleserl. Ο 7 αἵτινες — νυμφίῳ Ζ. 8 < Ph Ι αὐτῶν V 8 ἀπαν(τή)σουσσαι — σημαί)νειν unleserl. Ι ὑπαντ. MAI Ι βουληθῆναι Μ ΑΙ Ι ὁδὸν — τοῦ ݲ στοιχείου) Ζ. 9f unleserl. 0, sehr abweichend 2. Hd. M AI 9 πάσας + Ph M AI Jh 10 ἐστείλαντο O 59v Ι μὲν P ν Ι αἱ < Ph Jh Ι δέκα + Bo Wd 11 ταύτῃ] πάντῃ Ph b Ι δέκα] δὲ . καὶ Ρ Ι ἐπειδὴ — πρόθεσιν Ζ. 12 < Ph 13 καὶ εἰσαῦθις < Ph 14 τοῦ — ἐπιμελ. Z. 15 < Ph 15 Nilus ἐκεῖνον γὰρ ἐγὼ παρθένον καλῶ, τὸν καὶ ψυχῇ καὶ σώματι παρθενεύοντα . . . . . ὁ κύριος τὰς μὲν πέντε εἰς τὸν νυμφῶνα τῆς βασιλείας εἰσήγαγε διὰ τὸ τῇ ψυχῇ καὶ τῇ σαρκὶ καθαρεύειν, τὰς δὲ πέντε ἀπέκλεισεν, ἐπειδὴ τῷ σώματι μόνῳ ἐπαρθένευον, τοῖς δὲ λογισμοῖς ἐρρυπαίνοντο ἐαυτὰς ἀπατῶσαι 16 f x. π. ἁμαρτ. < Ph 17 πύλας προσηγ. Ph 18 πλήθ. ἀδικ. < Ph Ι κατελοβήσαντο Ph Ι φύρασαι < Ph Ι κακίας Ο

12. 2 Mt. 25, 10. 12 — « Symp. 5, 4 S. 57, 5Κ — 10 E Kor. 11, 2 — 15 Lk. 12, 49 — 16 Tgl. II Petr. 1, 18. 14 — 21 Mt. 5, IG — 24 Lev. 24, 2. 3

13. 1 ἐγκρατεύσασαι Cb Ι ἁγνευσάμεναι | μᾶλλὄ εὐφόρεσαν Ph 2 δι) Ph Ι xü)v~ ἀποκλεισ8. Ζ. 3́1 aὐτὰς Ph 3 ἀποκλεισΜισαι P 4 κραΜνε- tat B 5 κακà πράγματa Ph ἁγνείαν nach ὤτων Ζ. 6 P Jh 7 οςτως P Ι δι) P I ἄν͂λὄ P 8 όσφράνσεως B: P 1S7: Phb ) προσαγορεύονται PPhaJh 10 avx^q Ph 11 λαμπάδα Jh Ι λάμπ. BPhaWd: λάμπουσαν OP (in Phb das ν übergeschr.) 12 ὡς OPh 13 ἀναστάσεως undeutl. 14 (αἰσθρ́- σ)εων ιε(κΟρώ)σκοῖσαν sehr undeutl. Ο Ι διΜρώσκουσα Phb; iu Lücke 2. Hd. M 15 καΜς undeutl. Ο Ι ἐδΙδαξεν — Μ)ον wxAeevl. Ο Ι ἐόίδασκενΜAl 16 τί PPh; auch B, aber e. Zeichen des Ausfalls Ι τί Μ̓ελον) — ἀἤφΟη unleserl. u. γῆν Μ- undeutl. Ο Ι έͅ ἤδρ ἀνΜη in Lücke 2. Hd. M Ι (φρά)σας — όι- ασκαλίας Z. 17 unleserl. Ο: φράζω yi AI, dann bis όξυκ. Ζ. 17 ganz abweichend in Lücke 2. Hd. MAI 18 ccvxov 60 18Ι τ-̓́ δικ. κ. xtj σοφίᾳ Ph 19 ἀνομ- βρούσης — λαμπάδες S. GS, 20 Ph 23 ἴλαιον . . κἀκεῖνοι <Ο

14. 5. 13 Deut. 32, 9. Psal. 104, 11 — 7 | Lev. 24, 3 — 9 Mal. 4, 2. Apok. Joh. 21,23. 22,5 — 16 Plato Pol. I, 328A — 19 Mt. 25, 5. S — 23 Exod. 11,4. 12, 28 — 24 Mt. 25, 6 — 261 Thess. 4, 16. 17

15. 20—S. 69, 2 Pliot. Bibl. 237 S. 310a, 4—12

16. 2 ὁ γάρ P ν 3 f ἐπὶ σωφροσύνην Β 7f γαρ φησιν αὐτὸν Ο P, γὰρ αὐτόν φησιν VBJh 8 τῆς < B Jh 10 ἀπεθησαύριζε 0: ἀπεθησαύρισε B 13 λάμπων] λαμπρὸς P 14 ἐκτροπαλισθέντων viell. richtig 16 διαδοχαῖς P Jh : διδαχαῖς 18 κάτω βριθ. s. Index 20 ὁμοίως undeutl. Ι ὁ γὰρ — ἐστι] χρονισμὸν δὲ Ph S. 310a, 4 Ι ὁ γάρ Ρ 188 21 τῆς παρ)ουσίας δ. unleserl. O | ὁ δὲ — κοίμ.] νυσταγμὸν δὲ καὶ κοίμησιν Ph Ι κίνησις 22 τῶν — ἔξοδος] τῆς παρθένου τὴν ἔξοδον τὴν Ph Ι δέκα + Ο | παρθένων — τ(ὸ) unleserl. 22 f μεσον. δὲ τὴν βασιλείαν Ph 22 δὲ — βασιλεία Ζ. 23 undeutl. 23 καθ’ — οἰκίας Ζ. 24 unleserl. Ο : Lücke in Μ, aber AI 24 ἡ δὲ — λέγ.] κραυγὴν δὲ λέγουσαν Ph Ι κραυ . Ο Ι ἡ γεγ. 60 V: ἡ γενομένη AlJh 25 ἡ φ. — σάλπ. Ζ. 26] τὴν ἀ. τ. οὐρ. φωνὴν κ. σάλπιγγα Ph Ι ἐστὶν ἡ φωνὴ P Jh 26 πάντων P Ι οἱ ἅγιοι < Ph

17. 2 Mt. 25, 7 — 51 Thess. 4, 16. 17 — -ι De res. II, 21, 4. 111, 21, 7 — 10 vgl. De res. Μ 21, 12. Plato Axioch. 365 E — 12 Plato Phaed. 114 E — Meth. Symp. S. 65, 16. 73, 4 — 1 7 Weish. Sal. 4, 2 — 24 Apok. Joh. 14, 3. 4

18. 1 όχι1σονταιP 2 κυρίοι] es endet Ph 4 όίπου B 5Ι καὶ ἐν φὁνη P 9Ι PI Μις . . ἐσμkεν ψυχή 11 υΑαντησόμεθα 0: ἀπαντησόμεθa PJh 12f PI κοσμήσας τ’)-́ ψι’χ)́ν cὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτι-ις κόσμοΑ, σωφροσύνῃ τε καὶ όικαιοσύνῃ 12 ἀλλὰ P 188 v Ι τ(ῦͅ] τὸ V 15 καλιπάρθἱνοι Ρ (nicht B) 18λαμβάνωνB 20 TaP Ι τὰ Μ̓ρ Ρ : Μ1εα 22 (λαμπαδηφό)ρος φ(̔οτ)ων unleserl. Ο (φωτὸς M, ab. φώτων w. e. seh. 0) Ι λαμπαδιφόρος P (nicht B) Ι καινδν w. e. seh. auch 0, καινότατον MAI 23 (ἀ)ρ(χ)αγ(γ)έλων τ)̓́́ unleserl. Ι χάριν P, so auch Jh S. 292 AI: χαρὰν ^- ^- seh. (MAI), viell. richtig 24 (ἐκκ)λ(ησ)ίας (ζ)υνέπ. — τὸν unleserl. Ι σινίπεσθαι Ρ 25 τῷ — σ(υ)̓́θι(ασω)τευ(ειν) Μ̓α (ἂν) έͅk) unleserl. Ι δ λόγος P Μ AI Jh ἴχει viell. richtig Jh 25 Ι ὴχεῖ τοῦτο P Ι καὶ vor τοῦτο Τ 61

Methodius Symposium Sive Convivium Decem Virginum 6

ed. D.G. Nathanael Bonwetsch

Search the Perseus Catalog for:

Λόγος ς΄. Ἀγάθη.

Current edition

Notes on the current edition

Stable identifiers