εἴποι δ’ ἄν τις καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐκείνων λόγον, οἶμαι, δίκαιον,
1
2
ὅτι εἰ μὲν ἀνεξέταστοι τεθνᾶσιν, ἠδίκηνται κρίσεως οὐ τετυχηκότες, εἰ δὲ ἐξεληλεγμένοι, πάλιν ἠδίκηνται τοῦ περὶ τὸν θάνατον ἀπεστερημένοι τάχους. τί γάρ με
κατατήκεις, εἴποι ἔν, οὐ τοῦτο τοῦ νόμου λέγον- 3 τος; τί δὲ κατ’ ὀλίγον ἀναλίσκεις, ὥστε | ἀπὸ μόνων τῶν ὀστῶν καὶ τοῦ δέρματος ἀπελ- θεῖν τὴν ψυχήν, οὐ τοιαύτης ἐκ τῶν των ἐπικειμένης τῆς δίκης;
κατατήκεις, εἴποι ἔν, οὐ τοῦτο τοῦ νόμου λέγον- 3 τος; τί δὲ κατ’ ὀλίγον ἀναλίσκεις, ὥστε | ἀπὸ μόνων τῶν ὀστῶν καὶ τοῦ δέρματος ἀπελ- θεῖν τὴν ψυχήν, οὐ τοιαύτης ἐκ τῶν των ἐπικειμένης τῆς δίκης;
Oratio 45. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.