Origenes Commentariorum Series In Evangelium Matthaei (Mt. 22.34-27.63) 63

Tunc simile est regnum caelorum decem virginibus, quae accipientes lampades suas exierunt in obviam spomo et sponsae. quinque autem ex eis erant fatuae et quinque prudentes (25, 1 — 2).

In omnibus qui didicerunt verbum dei, regnum caelorum adsimi- ¹ latur virginibus decem. et si quidem in eis, qui recte et credunt et
vivunt et ideo***, iuste adsimilatur quinque prudentibus, qui autem profitentur quidem fidem in lesum non autem praeparant se bonis operibus ad salutem, reliquis quinque virginibus fatuis, non inrationabiliter dicimus sensus omnium qui didi- C1Nr. 213 Or.: δέκα παρθέλνους εἶναι cenint divina, quomodocumque φησι τὰς ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ αἰσθήσεις
verbum dei receperunt, »sive ἀποστάσας τῆς εἰδωλολατρείας τῷ occasione sive «, quoniam παραδέξασθαι »εἴτε προφάσει εἴτε virgines sunt virginificatae per ἀληθείᾳ« τὸν τοῦ τοῦ δεοῦ καθαρὸν λόγον verbum dei cui crediderunt aut καὶ παρθενοποιηδείσας. credere volunt. tale est enim
verbum dei, ut de sua munditia adcommodet omnibus qui per suam doctrinam recesserunt quidem ab idolorum cultura vel cultura elementorum creationis dei, ^{2 3} accesserunt autem per Iesum Christum ad dei cuituram, quamvis non fuerint subsecuta opera pietatis neque ad beatitudinem praeparanerint semetipsos. sicut autem secundum verbum . . . αἴ καὶ ἀντανακολουδοῦσαι ὡς οἱ
veritatis > seipsas ἀρεταὶ τῇ ὑποστάσει τοῦ Χριστοῦ alterutrum virtutes, quae sunt (var. lect. ὁ χριστός). substantia Christus. ita ut qui unam habuerit omnes habeat, et qui unam minus habuerit nec unam habeat (Christus enim a seipso inrecessibilis est), sic et
sensus omnes alterutrum se subsequuntur, et ubicumque minus fuerit unus de sensibus secundum rectam verbi doctrinam, ibi omnino et omnes sensus quasi fraudati a verbo sapientiae infatuantur. sensus autem dico et eos, qui et εἰσὶ δέ αἵ τε κοινῶς νοούμεναι καὶ communiter intelleguntur, visio, αἱ ἐν Παροιμίαις κείμενοι,
auditio, odoratio, gustatio, palpatio, et eos, qui in Proverbiis appellantur divini, hoc modo dicentibus: »sensum divinum invenies« . iterum autem, quoniam verbum dei causa est, ut rectus fiat sensuum usus, et non
est possibile eum, cum sit in sensibus, *** ut in quibusdam quidem sensibus operetur et diligenter tribuat, quae prudentiae suae sunt, in aliis autem neglegat, ideo si unum de sensibus fecerit sapientem, ut virgo constituatur, necesse est ut et in aliis sensibus sapientiam suam effundat.
propterea non est videre de quin- διὸ καὶ ἐν τῇ πεντάδι οὐχ αἵ μὲν que sensibus in aliquo quosdam μωραὶ αἵ δὲ φρόνιμοι, ἀλλ᾿ εἰ μία quidem fatuos, quosdam autem καὶ πᾶσαι. prudentes; sed necesse est ut aut omnes quinque sint prudentes, aut
omnes fatui.

dum verbum dei eis uti volentes, βιοῦντος ἢ ἐναντίως. sive et contra voluntatem dei, tamen accipiunt eas, quando recipiunt sponsum esse C1 Nr. 273 (SchluB) Or.: ἐξῆλθον
ecclesiae verbum dei et filium dei; δὲ εἰς ἀπάντησιν οἱ παραδεξάμεναι et egrediuntur de mmido et de τὸ περὶ Χριστοῦ καὶ ἐκκλησίας μυ- erroribus deoruni multorum, et στήριον (vgl. Eph. 5, · ἐξίασι veniunt in obviam salvatori, qui γὰρ ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου πλάνης semper paratus est venire ad πρὸς τὸν ἑτοίμως ὁρμῶντα πρὸς
virgines eas, αὐτάς. ut simul ingrediatur cum dignis eorum ad beatam sponsam ecclesiam. sed quamdiu quidem post verbum receptum lucet lumen fidelium »coram hominibus, ut videntes opera eorum bona glorificent patrem eonim qui est in caelis« , hae et pnulentes sunt et accipientes
oleum nutrimentum luminis sunt C1 Nr. 276 Or.: . . . ἔλαιον ὁ quod semper infunditur actibus ἐπιχεόμενος λόγος τοῦ ψυχικοῦ, bonis, id est verbum doctrinae, τοῦ τὴν ἀγαθὴν πρᾶξιν ἐργαζο- μενου et vasa animarum suarum ab hoc verbo inplentes a doctoribus et
traditoribus qui illud venundant, quod satis sit eis etiam tardante exitu et remorante verbo veniente ad consummationem eonim, ut consummatae et extra mundimi factae festinent illuc. quantis autem non fuit cura post inchoationem Christianitatis tantam accipere verbi doctrinam, quanta sufficeret eis durare usque ad finem, neglegentes
circa susceptionem doctrinae quae confortat fidem et bonorum actuum lumen inluminat (quid autem sic confortat sicut moralis sermo, quod oleum luminis appellatur?), hae fatuae sunt, et acceperunt lampades in primis quidem accensas, sed ad tantum iter obviam exeundi sponso oleiim non acceperunt. moram autein sponso faciente dormitaverunt
omnes virgines et dormiebant. ita sponso tardante et non cito veniente verbo ad consummationem vitae eorum, hinc patiuntur aliquid quasi sensus et quasi in nocte mundi agentes et dormitantes. ^{7 8} dormierunt quidem (utputa re- C1 276 Or.: . . . καθεύδουσιν οἱ ἀπαν- missius egerunt a sensu illo vitali), ιστάμενοι τοῦ ζωτικοῦ τόνου· οὐκ non tamen et lampades perdide- ἀπολλύουσι γοῦν τὰς λαμπάδας αἱ runt neque desperaverunt de con- φρόνιμοι οὐδὲ ἀπροσεκτοῦσι περὶ
servatione olei illae prudentes. τὴν τήρησιν τοῦ ἐλαίου.