stium duorum, qua persuasione [Matthaei] II, 95, 18) An.: καὶ οἱ utentes sumpta ab aliquo dicto δύο οὗτοι συμφωηήσαντες ψευδῆ vero quod dixerat lesus, finxe- εἶπον· οὐ γὰρ εἶπεν ὁ κύριος, ὅτι runt testimonium falsum. lesus λύω τὸν ναόν, ἀλλὰ »λύσατε«, καὶ enim non dixit: solvo templum οὐκ εἶπε »λύσατε τὸν ναὸν τοῦ
hoc, et in tribus diebus suscito θεοῦ«, ἀλλὰ »λύσατε τὸν ναὸν eum, sed: »solvite***templumhoc, τοῦτον«, et in tribus diebus suscitabo eum«. falsi autem testes rettulerunt eum dixisse, quod non fuerat dictum ab eo, nec dixit: possum solvere templum dei et in tribus diebus reaedificare
illud. impietatem ergo solutionis templi non ipse promisit facere, sed illis qui fuerant apti ad huiusmodi opus commisit, dicens: »solvite templum hoc. sibi autem quid reservavit, id est: wet ego in triduo suscitabo eum« . et quod xille dixit de templo cor- περὶ τοῦ ἰδίου σώματος λέγων, οἱ
poris « ludaei praepediti malir δὲ Ἰουδαῖοι καὶ (1. ὡς ? Kl) ψευδῆ tia transaudierunt et intellexe- οὐσαν ταύτην τὴν φωνὴν ἐδέξαντο. runt de templo illo lapideo, quod manifestum est ex eo, quod respondentes dixerunt: »quadraginta et sex annis aedificatum est templum hoc, et tu in tribus diebus
suscitas eum « et considera quia non unus falsus testis processit in testimonium hoc (nec enim sufficiebat unus volentibus interficere lesum, quoniam lex praecipiebat: mon manebit testis unus testi- monium dare hominem«) , sed nec tres erant; multis enim accedeniihus testibus falsis vix duo inventi sunt, qui aliquid dicere
viderentur. 3 4 Sed nec ipsorum testimonia convenientia erant, sicut Marcus exponit; dicit enim hoc modo, quoniam »principes sacerdotum et concilium universum quaerebant contra lesum testimonium, ut morti traderent eum, et non invenerunt; multi enim falsum testimonium
dixerunt adversus eum, et convenientia non erant testimonia eorum. alii autem exsurgentes falsum testimonium dicebant adversus eum: quoniam nos audivimus eum dicentem: quoniam ego solvo templum hoc manibus facum, et in tribus diebus alium non manibus factum faciam. sed nec sic convenientia erant eorum testimoniaa. tunc
enim est conveniens testimonium quando eadem dicunt, non autem sunt convenientia quando dissonant sibi, qualia erant testimonia horum qui adversus lesum testimonia proferebant. et si verum dicunt Matthaeus et Marcus (quod credere nos oportet), temptemus ostendere, quomodo non erant convenientia neque duorum ipsorum testimonia,
quoniam non eadem protulerunt. secundum Matthaeum enim dixerunt: hic dixit: possum solvere templum dei et in trihus diehus reaedificare illud, secundum Marcum autem: »quoniam nos audivimus eum dicentem: quoniam ego solvo templum hoc manibus factum, et in tribus diebus aliud reaedificabo non manibus factumcc sive ergo bis
dicentes haec, quoniam non eadem dixerunt, non sunt inventa testi- monia eorum convenientia sibi; sive autem 910 unus quidem dixit quod exponit Matthaeus, alter autem secundum quod scripsit Marcus, ac per hoc xtestimonia eorum non erant »convenientia« sibi.
Commentariorum Series In Evangelium Matthaei (Mt. 22.34-27.63). Origenes. ed. Erich Klostermann. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.