[1] 53. Θαῦμα ⟨δέ⟩ μοι μέγιστον ἐπέρχεται, ὠ υἱοὶ τῆς πίστεως καὶ
ἐκκλησίας, πῶς τὰ ἀληθινὰ ἐξέστρεψαν οἱ φιλόνεικοι εἰς ἀλληγορίαν καὶ τὰ τροπικῶς εἰρημένα εἰς D147 τὰ ἀληθινὰ λαμβάνουσι σφαλλόμενοι. τὸ μὲν γὰρ γεγεννῆσθαι, ὅπερ ἐστὶν ⟨ἐν⟩ αὐτῷ κατὰ φύσιν, λέγοντες οὐχ ὡς ἐν τι τῶν γεννημάτων· τὸ τὸ ἐκτίσθαι, ὅπερ ἐστὶν ἀλλότριον τῆς αὐτοῦ θεότητος, εἴ γε καὶ ἐν ἀλλοηγορίᾳ ποτὲ εἴρηται, 1 2 ἐκεῖνο ἀληθινὸν λέγουσι, τὸ δὲ ἀληθινὸν ἀφανίζουσιν.
ἐκκλησίας, πῶς τὰ ἀληθινὰ ἐξέστρεψαν οἱ φιλόνεικοι εἰς ἀλληγορίαν καὶ τὰ τροπικῶς εἰρημένα εἰς D147 τὰ ἀληθινὰ λαμβάνουσι σφαλλόμενοι. τὸ μὲν γὰρ γεγεννῆσθαι, ὅπερ ἐστὶν ⟨ἐν⟩ αὐτῷ κατὰ φύσιν, λέγοντες οὐχ ὡς ἐν τι τῶν γεννημάτων· τὸ τὸ ἐκτίσθαι, ὅπερ ἐστὶν ἀλλότριον τῆς αὐτοῦ θεότητος, εἴ γε καὶ ἐν ἀλλοηγορίᾳ ποτὲ εἴρηται, 1 2 ἐκεῖνο ἀληθινὸν λέγουσι, τὸ δὲ ἀληθινὸν ἀφανίζουσιν.
[2] ἐν τῷ γὰρ εἰπεῖν Ἠσαΐαν »εἶδον τὸν κύριον σαβαώθ‘ καί ὤφθη κύριος τῷ Μωυσῇ« καί ὤφθη κύριος Ἀβραάμ« καί »εἶδεν ὅρασιν Δαυιήλ, παλαιὸν ἡμερῶν‘ καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ὤφθη κύριος Ἰεζεκιὴλ καὶ
εἶπεν »εἶδον εἶδος θεοῦ«, φασὶ ταῦτα μὴ εἶναι, ὡς τῶι, προφητῶν καταψευδόμενοι·
εἶπεν »εἶδον εἶδος θεοῦ«, φασὶ ταῦτα μὴ εἶναι, ὡς τῶι, προφητῶν καταψευδόμενοι·
[3] δῆδεν ἀπὸ τοῦ ῥητοῦ τοῦ εὐαγγελίου, οὗ εἶπεν ὁ σωτὴρ διδάσκων ὅτι θεὸν οὐδεὶς πώποτε ἑώρακε«. καί φασιν· εἰ οίνυν ὁ μονογενὴς εἶπεν, ὅτι οὐδεὶς ἑώρακεν, προφῆται δὲ λέγουσιν ἑωρακέναι, ἀνάγκη ψεύδεσθαι ἢ τὸν μονογενῆ ἢ τοὺς προφήτας.
[4] καὶ
κατὰ τὸν λόγον τῶν οὕτω λεγόντων καὶ τῶν Μανιχαίων ἔσται τὰ ἐν προφήταις ψευδῆ. εἰ δὲ οὐ ψεύδονται οἱ προφῆται, ἀλλ’ ἀληθεύουσι, κατὰ τὸν τοῦ σωτῆρος λόγον ὅτι ὁ λαλῶν ἐν προφήταις, ἰδοὺ πάρειμι«, νοήσεώς ἐστι τὸ πρᾶγμα καὶ ἀλληγορίας χρεία.
κατὰ τὸν λόγον τῶν οὕτω λεγόντων καὶ τῶν Μανιχαίων ἔσται τὰ ἐν προφήταις ψευδῆ. εἰ δὲ οὐ ψεύδονται οἱ προφῆται, ἀλλ’ ἀληθεύουσι, κατὰ τὸν τοῦ σωτῆρος λόγον ὅτι ὁ λαλῶν ἐν προφήταις, ἰδοὺ πάρειμι«, νοήσεώς ἐστι τὸ πρᾶγμα καὶ ἀλληγορίας χρεία.
[5] καὶ γὰρ οὕτω πολλάκις τοῦτο πληροῦται· ὁρῶμεν τὴν θάλασσαν ἐκ μέρους
τινὸς ⟨ἐξ⟩ ὄρους ἢ πεδιάδος καὶ ἀληθεύομεν ἐν τῷ ⟨λέγειν⟩ κἂν δέ τις εἴπῃ ὄτι οὐχ ἑώρακεν, οὐ ψεύδεται, ἀλλ' ἀληθεύει. οὐκ οἶδε γὰρ ποῦ τὸ βάθος ποῦ τὸ μῆκος, οὐκ οἶδε τὸν ὄγκον οὐκ οἶδε τὸ κύτος.
τινὸς ⟨ἐξ⟩ ὄρους ἢ πεδιάδος καὶ ἀληθεύομεν ἐν τῷ ⟨λέγειν⟩ κἂν δέ τις εἴπῃ ὄτι οὐχ ἑώρακεν, οὐ ψεύδεται, ἀλλ' ἀληθεύει. οὐκ οἶδε γὰρ ποῦ τὸ βάθος ποῦ τὸ μῆκος, οὐκ οἶδε τὸν ὄγκον οὐκ οἶδε τὸ κύτος.
[6] καὶ ἀπὸ ὀπῆς τινος θεωροῦμεν οὐρανόν, τὴν δὲ ἐπέκτασιν οὐκ ἐπιστάμεθα.κa̓̀ν εἴπῃ τις εῖδον, εἶδεν· κἂν ἄλλος εἴπῃ οὐκ
εῖδον, οὐκ εῑδεν. εἴδομεν γὰρ ἀληθῶς ὡς χωροῦμεν. οὐκ P57 εἴδομεν δὲ καθό ἐστιν.
εῖδον, οὐκ εῑδεν. εἴδομεν γὰρ ἀληθῶς ὡς χωροῦμεν. οὐκ P57 εἴδομεν δὲ καθό ἐστιν.
[7] οὕτω καὶ οἱ προφῆται ὡς δἰ ὀπῆς ⟨διὰ⟩ τοῦ στενωποῦ τοῦ ἰδίου σώματος κατηξιώθησαν ἰδεῖν καὶ ⟨ἐν⟩
[8] εἶδον, ⟨ἀλλ᾿⟩ οὐχ ὡς ἔχει τὸ ἄπειρον τῆς θεωρίας. καὶ οὕτω πεπλήρωνται συνᾴδουσαι πρὸς ἀλλήλας αἱ θεῖαι γραφαί, τό τε τοὺς
προφήτας λέγειν ἑωρακέναι D 148 εἶδον γὰρ ἐν ἀληθείᾳ) καὶ τὸ τὸν σωτῆρα λέγειν θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται«· οὐκ εἶδον δὲ καθό ἐστιν). ἀλλὰ καὶ] αὐτὸς εἶδεν ἀοράτως τὴν φύσιν, δέδωκε δὲ τῷ 3 4 μὴ δυναμένῳ ὁρᾶν δύναμιν χαρίσματος εἰς τὸ ἰδεῖν τὴν δύναμιν τῆς εωρίας.
προφήτας λέγειν ἑωρακέναι D 148 εἶδον γὰρ ἐν ἀληθείᾳ) καὶ τὸ τὸν σωτῆρα λέγειν θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται«· οὐκ εἶδον δὲ καθό ἐστιν). ἀλλὰ καὶ] αὐτὸς εἶδεν ἀοράτως τὴν φύσιν, δέδωκε δὲ τῷ 3 4 μὴ δυναμένῳ ὁρᾶν δύναμιν χαρίσματος εἰς τὸ ἰδεῖν τὴν δύναμιν τῆς εωρίας.
Ancoratus. Epiphanius. ed. Karl Holl. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.