1
κοινῶς τε καὶ ἰδ[ί]ως· κοινῶς μ(ὲν) πάλιν
1
πᾶν παρὰ φύσιν πάθος, καθ’ ὃ σημαινόμενον
ὁ πυ[ρεταίνω]ν ἀρρωστεῖν κληθήσεται.
* * ἰδίως [δὲ] κατασκευὴ περὶ τὰ
ἥτις τῆς λύσεως ὑποληπτοὺς ἔχει
5
χρόνους [σὺν] τῶι παρῃρῆσθαι τὴν
τ(ῶν) σωμ[άτων]. * εἰρῆσθαι δὲ τ[ὸ] πάθος
συμβέβηκε[ν] ἀπ[ὸ τοῦ] παρακολουθοῦντος
[ἢ] ἀπὸ τόπου. ἀπὸ μ(ὲν) γ(ὰρ)
πάθ[ους] εἰρῆ[σθ]αι τὸν π[υρε]τὸν ἀπὸ τοῦ
10
πυρῶδ[ε]ς (εἶναι) τὸ ἑπόμεν[ο(ν) καὶ]
τὸ ἑπόμενον ἐν παραλύσ[ει·] ἀπὸ γ(ὰρ) τοῦ λελύσθαι
τὸv τόνον. ἀπὸ τόπου δὲ τὴν
2
3
4
ὀνομασίαν [ἔ]σχεν φρενεῖτις· τὸ γ(ὰρ)
περὶ τὰς φρένας συνίσταται, οὐχὶ
15
τὸ διάφραγμα, [το]ῦτ' (ἔστιν) τὸ
Περὶ τοῦ προκειμένου δεῖ προλαβεῖν,
20
ὡς κοινότερον τοῖς ὀνόμασι π(ροσ)χρώ-
μεθ(α) νόσους ἢ πάθη λέγοντες· τὰς
γὰρ τούτ(ων) διαφορὰς γινώσκομ(έν) τε
καὶ ὑπεμνήσαμ(εν) ἐν τοῖς προγεγραμμένοις·
νοις * στάσις δὲ περὶ τοῦ ἐκκειμένου.
25
οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) εῖπον γί(νεσθαι) νόσους παρὰ [τὰ]
μa[τα] τὰ γινόμενα ἀπὸ τῆς τροφῆς,
οἱ δὲ παρὰ τὰ στοιχεῖα. καὶ οἱ μ(ὲν) ἀρχὴν
καὶ ὕλην ὑποθέμενοι τὰ περισσώματα
τ(ῶν) νόσων λόγους κομίζουσι τοιούτους.
30
* Εὐρ[υ]φῶν γ(άρ)]τοι [ὁ Κνίδιος] οἴεται
νόσους ἀποτελεῖ[σθ]αι τρόπωι τοιούτωι·
‘ὅταν ἡ κοιλία, φ(ησίv), τὴν ληφθεῖσαν
τροφὴν μὴ ἐκπέμπῃ, ἀπογεννᾶται
περισσώματα, ἃ δὴ ἀνενεχθέντ[α]
35
ὡς τοὺς κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τόπους
ἀποτελεῖ τὰ[ς νόσ]ους· ὅταν μ(έν)τοι γε
λεπτὴ καὶ καθαρ[ὰ] ὑ(πάρχῃ) ἡ κοιλία, δεόντως
γίνεται ἡ πέψις· [ὅτ]αν δὲ μὴ ᾖ τοιαὑτῃ,
5
6
7
συ[μβα]ίνει τὰ προκείμενα γί(νεσθαι)’. * ‘Ηρόδικος
40
δὲ ὁ Κν[ίδ]ι[ος] λ[έγ]ων περὶ τῆς τ(ῶν) νόσων αἰ(τίας)
καὶ οὐτὸς κατ[ὰ] μ(έν) [τι