1
2
3
4
τἀγαθόν. * ἥ τε λύπη καὶ <ὁ> φόβος κ(αθ’) ὡς
1
κακοῦ φαντασίαν γί(νονται), ὧν ὁ μ(ὲν) φόβος <καθ'>
ἂν κακοῦ προσδοκίαν γί(νεται)· φοβούμεθα
γὰρ προσδοκῶντες τὸ κακόν. * ἡ δὲ λύπη
κ(αθ’) ὡς ἂν κακοῦ παρουσίαν· λυπούμεθα
5
γ(ὰρ) ἐπὶ τοῖς παροῦσι κακοῖς. καὶ ταῦτα
μ(ὲv) οὕπως. * * πάθος δὲ λεκτέον [(ειναι)
(εἶναι) σωματικὸν διάθεσιν
κατὰ κείνησιν ἢ σχέσιν. * * τῶν δὲ σωματικῶν
παθῶν ἃ μ(έν) (ἐστιν) τεταγμένα, ἃ δὲ
10
καὶ ἄτακτα μ(έν) (ἐστιν) πάθη τὰ ἄλλοτε ἄλλως
οἷον ποτὲ μ(ὲν) κ[ατ’ ὀλ]ίγον, ποτὲ δὲ ἁθρόως. * τῶν
δὲ τεταγμέν[(ων)] παθῶν ἃ μ(ὲν) ἰδίως λέγεται
πάθη, ἃ δὲ νοσήματα. * καὶ ἰδίως πάθη
ἐστὶν τεταγμένα τὰ κατ’ ὀλίγον λυόμενα.
15
τῶν δὲ νοσημάτ(ων) ἃ μ(έν) (ἐστιν) ἰδίως
ἃ δὲ ἀρρωστήματα. καὶ νοσήματα μ(έv) (ἐστιν)
τὰ ἐμμόνους τὰς κ(ατα)σκευὰς ἔχοντα
περὶ τὰ σώματα ὑποληπτούς τε χρόνους
φερόμενα τῆς λύσεως κατ’ ἐλάχιστο(ν).
20
καὶ γὰρ νοσήματα εἴρηται [αποτου] ἀπὸ
ἐννενεοσσευκέναι περὶ τὰ σώματα, ᾗ καὶ
διοίσει τὸ τεταγμένον πάθος τοῦ νοσήματο(ς),
καθὸ τὸ μ(ὲν) πάθος κατ’ ὀλίγον τὴν λύσιν
λαμβάνει, τὸ δὲ νόσημα κατ’ ἐλάχιστον.
25
τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ὀλίγον ἐκ πολλῶν ἐλαχίστων
συνέστηκεν· * τὸ δὲ ἐλάχιστον μέρος
οὐκ ἔχει, [ὥ]στε νόσημα [οὐ
ἀρρώστημα δὲ τὸ σὺν τῶι κ(ατα)σκευὴν ἔχειν
περὶ τὰ σώματα ἔτι καὶ παρειρῆσθαι τὴν
30
ῥῶσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων)· ἀπὸ τούτου γὰρ καὶ εἴρηται
ἀρρώστημα. * * διαφέρει δὲ νόσημα
νόσου καὶ ἀρρώστημα ἀρρωστίας. * νόσημα
μ(ὲν) γ(άρ) (ἐστιν) ἔμμονος κατασκευὴ πρεὶ
τι τοῦ σώματος χρπνους ὑποληπτοὺς
35
τῆς λύσεως ἔχουσα. * νόσος δὲ ἔμμνος
κατασκευὴ περὶ ὅλον τὸ σῶμα τῆς λύσεω(ς)
ὑποληπτοὺς ἔχουσα χρόνους. * λέγεταί
τε νόσος διχῶς, κοινῶς τε καὶ ἰδίως·
κοινῶς μ(ὲν) πᾶν παρὰ φύσιν πάθος,
40
καθ’ ὃ σημαινόμενον καὶ ὁ πυρετὸς λέγοιτ’
γοιτ’ ἂν νόσος. * ἰδίως δὲ ἔμμ[ο]νος κ(ατ)σκευὴ
περὶ τὰ σώματα τῆς λύσ[εως] ὑποληπτοὺς
ἔχουσα χρόνο[υς. * ἀρ-]
[ρ]ώ[στημ]ά τε ὡς ὁμο[ί]ως
45
Iatrica. Anonymus Londinensis. ed. Hermann Diels. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.