Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Ι. ΕΠΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕΙΑ

ΜΥΘΙΚΑ

[1] 1 (16)

ἀεὶ πλάνα χείλεα γρηός.

[2] (36)

Ἠχήεις ἐτάνυσσε βαλὼν προκάρηνον ἀήτης

ἕστασαν οὐδὲ κόμας ψαφαρῇ μεμίαντο κονίῃ

3 (43)

Αἰπεινὴν ἔλαφος

[4] (64)

Αἰπεινὴν ἐλάτην ἔρις ὥρορεν αἴσυλα φάσθαι.

[5] (67)

Ἐς βίοτον κοινωνὸς ὄνῳ γένετʼ ὠμοβόρος λίς

„τοῦτο μὲν οὖν πρῶτον λάχος οἴσομαι

6 (75)

τοῖς δʼ ἐπέσειε φόβον ὡς αὐτίκα τεθνήξοντος.

7 (82)

ὅστε φόβῃσιν

ξανθοτάταις ἐκόμα

[8] (93)

„πικροὶ μέν τε λύκοισιν, ἀτὰρ χιμάροισιν ἀκηδεῖς.

[9] (95)

ἄκμηνος δόρποιο

„γαστέρι μοῦνον ἔχοιμι κακῆς ἀλκτήρια λιμοῦ

„οὐδέ οἱ οὐδʼ αἴθων ἅδε πάρδαλις, οὕνεκα θυμοῦ

ἐμπλείη, τὸ δὲ πολλὸν ἀγήνορα μέμφετο τίγριν

κερδεσι φηλωθεῖσα θοὴ κεμὰς, ἐγγύθι δʼ ἔστη

ἠπεδανοῖο λέοντος

ἣ δὲ πελιδνωθεῖσα καὶ ὄμμασι λοξὸν ὑποδρὰξ

ὀσσομένη

βέβυστο δὲ πᾶσα χόλοιο

καὶ οἱ πορφύροντι διακριδὸν ἀμφὶς ἕκαστα

[10] (108)

Θέντο μετʼ ἀλλήλοισιν ἑταιρείην μύε δοιώ,

οὐ καθʼ ὁμὰ ζώοντες· ὃ μὲν κατὰ νειὸν ἐρήμην

ἐτρέφεθ᾿ , ὃς δὲ δόμοισιν ἐν ἀφνειῶν τρέφετ᾿ ἀνδρῶν.

„ἔνθʼ ἵνα μοι βίος ἐστίν, Ἀμαλθείης κέρας αἰγός

λέξομαι ἐν μυχάτῳ· κλισίη δέ μοί ἐστιν ἑτοίμη

[11] (115)

„τίς γὰρ ἐμοί σεο μισθὸς ἐπάξιος, ἤν σε διδάξω

ὑψοῦ ὑπὲρ πόντοιο μεταχρονίην ποτέεσθαι;

ὅθι στυφελῶν ἐπὶ πετρῶν

ὀστρακόεντά τε νῶτα καὶ ἀγκυλα γυῖα κεάσθη.

„οὔτι δίκης ἀπάνευθεν ἀεικέι δάμναμαι οἴτῳ

[12] (122)

„ἔκ μοι σκῶλον ἔρυσσον, ὅ μοι κακὸν ἔμπεσεν ὅπλῃ.

[13] (143)

ὣς φάσαν· οὐδὲ ἄναξ ἄνεως ἦν, 〈εἶπε δὲ

„ . . τί γὰρ σθένος ἔσκε σιδήρῳ,

ὑμείων εἰ μὴ οἱ ἐνὶ στειλειὸν ἀρήρει;

⁴

14 (199)

ποσσὶ δʼ ἀνελθεῖν

ἄγκος ἐς ὑψικάρηνον ἐδίζετο· πᾶσα δʼ ἀπορρώξ

πέτρη ἔην ὑπένερθε καὶ ἄμβασις οὔ νύ τις ἦεν.

„ καὶ ἀγλαὰ πίσεα γαίης

βόσκεο

15 (201)

λάτριν ἄγειν παλίνορσον ἀεικέα τῷ κεραμῆι.

16 (235)

„Οἰκίον εἶτε δέμοιμι

εἰ δὲ Δίκη σε

παρπόδα μὴ τιμωρὸς ἐτίσατο, δὶς τόσον αὖθις

ἔσσεται ἐν πλεόνεσσι παλίντροπος

⁵

παρὰ δρυσὶ καὶ παρὰ πεύκαις

εἶφʼ ἡμέων κοκύῃσι καθημένη ἀρχαίῃσι.

[19] (64)

Αἰπειναῖς ἐλάταις ἔρισεν βάτος. ἣ μὲν ἔειπε

καὶ ναῦς καὶ νηοὺς τεμνομένη τελέειν.

[20] (66)

τοὔνεκα τὴν ἰδίην οὔτις ὄπωπε δύην

[21] (67)

μετὰ δὲ σφίσι πιστώσαντο

συνθεσίην

⁶

[22] (86)

γαστέρα δʼ ὄγκον ἔχουσαν

ἡ λεπτὴ χωρεῖν εἴσοδος οὐ δύναται.

[23] (206)

ἀλλὰ Λίβυσσα

στρουθὸς ἁλισκομένη πλάζε καὶ ἀμφοτέρους

Nimis incerta fragmenta reliqua a Bergkio huc relata veluti νυκτὶ δʼ ὅλῃ βασιλῆας ἐλέγχομεν (Callim. anon. 21 p. 208), quod ad epimythium apologi de ranis regem petentibus (Babr. 174) spectare voluit, vel τοῦ μὲν ἐγὼ ζώοντος ἀναιδέσιν ἐμπήξαιμι σκώλους ὀφθαλμοῖσι καὶ εἰ θέμις ὠμὰ πασαίμην κτλ. (Callim. anon. 58): quod in fabula vix habet locum, habet in diris quales lbidi carmini potiu ascribas quam Hecalae. Verbis τινθαλέοισι κατικμήναντο λοετροῖς (Callim. fr. anon. 60) quominus aves lavantes (Babr. 82) describi putemus cum Bergkio, ipsa τινθαλέοισι (= θερμοῖς) vox impedit; neque huic fabulae apta esse concedo vel alii (cf. e. g. 99. 115) ἀήσυρον γόνυ κάμψειν verba (Callim. fr. anon. 3 p. 705, Euphor. Meineke anal Alex. p. 168). Multa omnino adicere possis frustula dactylica, si indiciis tam infirmis contenutus esse velis.

⁷

Fragmenta Babrio vetustiora omnia consulto exclusi. ltaque neque Hesiodi versus invenies nec Socratis personati distichon a Diog. La. ll 42 servatum, quo de recte iudicavit iam Grauert de Aes. p. 54 a Bergkio (PL. II 4 p. 287) neglectus, neque quam fabulae initium esse suspicatus est W. Schulze (Gött. gel. Anz. 1896, 3, 238) inscriptionem vasculariam apud P. Kretschmer, Die gr. Vaseninschriften 120. Cf. infra p. 224 adn.

ΔΙΑΦΟΡΑ

[24] (119)

Ἑρμείῃ ξυλίνῳ τις ἐπηύχετο καὶ ξύλον ἦεν.

εἶτά μιν ἀείρας χαμάδις βάλε, τοῦ δʼ ἀπὸ χρυσὸς

ἔρρευσεν καταγέντος. ὕβρις πόρε πολλάκι κέρδος.

[25]

Γρηγορίου τοῦ θεολόγου.

Εἰ δʼ ἄγε σοι καὶ μῦθον ἐοικότα μυθολογήσω

αἴσχεσιν ὑμετέροις. ἡ πολιὴ δὲ λάλον.

Ἄκριτον ἦν τὸ πάροιθε βροτῶν γένος, ὅς τε φέριστος

ὅς τε χερειότερος, ὡς φάτις ὠγυγίη.

πολλοὶ μὲν δοκέεσκον ἀνάρσιοι ὄντες ἄριστοι,

πολλοὶ δʼ αὖτʼ ἀγαθοὶ ἔμπαλιν ἀφραδέες.

κῦδος ἀτιμοτάτοισιν, ἀτιμίη δέ τʼ ἀρίστοις

ἕσπετο οὔτι δίκῃ τῶνδʼ ἐπαμειβομένων.

ἀλλʼ οὐ λῆθεν ἄνακτα θεὸν κακίη μεδέουσα,

⁸⁹

ὀψὲ δʼ ἀλαστήσας τοῖον ἔειπεν ἔπος·

„οὐ θέμις ἔστʼ ἀγαθοῖσιν ὁμὸν κλέος ἠδὲ κακοῖσιν

ἔμμεναι· ὧδʼ ἂν ἔοι πλειοτέρη κακίη.

τοὔνεκα τοῖσιν ἐγὼ σημήϊον ἐσθλὸν ὀπάσσω,

ὄφῤ εὖ γινώσκηθ᾿ ὃς κακὸς ὅς τʼ ἀγαθός·“

ὣς εἰπὼν ἐρύθηνε παρήϊα τοῖς ἀγαθοῖσιν

αἷμ᾿ ὑπὸ δέρμα χέας αἴσχεος ὀρνυμένου·

θηλυτέραις δὲ μάλιστα, ἐπεὶ καὶ εἶδος ἀραιαί

καὶ κραδίην ἁπαλαί, πλεῖον ὑπεσκέδασε.

τοῖς δὲ κακοῖσιν ἔπηξε καὶ ἄτροπον ἔνδον ἔθηκε·

τοὔνεκεν οὐδʼ ὀλίγον αἴσχεσι συμφέρεται.

¹⁰¹¹

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

[26]

Οἱ λαγωοὶ συναχθέντες ἑαυτοῖς εἶπον· „ἀβίωτός ἐστιν ἡμῶν ὁ βίος· καὶ γὰρ ἀετοὶ καὶ κύνες τε καὶ ἄνδρες (e) ὡς οὐδὲν πάντες (i) καταπονοῦσιν ἡμᾶς. βέλτιόν ἐστιν ἡμᾶς ῥῖψαι εἰς τὴν λίμνην καὶ πνιγῆναι.

ταῦτʼ οὖν εἰπόντες συναπῄεσαν εἴς τινα λίμνην.

οἱ δʼ ἐπὶ ταῖς ὄχθαις τῆς λίμνης βάτραχοι

τούτους ἰδόντες ἔρριψαν αὑτοὺς εἰς λίμνην ἐκ τοῦ φόβου. εἷς δέ τις γέρων λαγωὸς ἔφη πρὸς τοὺς ἑτέρους

στῆτε, φίλοι, καὶ μη κέτ᾿ ἀποπνίξωμεν ἑαυτούς·

εἰσὶ γὰρ καὶ ἄλλα ζῷʼ, ὡς εἴδετε, δειλότεῤ ἡμῶν.

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὐ δεῖ ἑαυτὸν ἀπογινώσκειν διʼ εὐτέλειαν σώματος ἢ πλούτου, ἀλλὰ παρηγορεῖν ἑαυτόν.

[27]

Ἐν συνόδῳ τῶν ἀλόγων ζῴων ὠρχήσατο πίθηξ καὶ εὐδοκιμήσας βασιλεὺς ὑπʼ αὐτῶν ἐχειροτονήθη (e). ¹²¹³¹⁴ ἀλώπηξ δʼ αὐτῷ φθονήσασα, ἐθεάσατο ἔν τινι πάγῃ κρέας κείμενον. ἀγαγοῦσα οὖν αὐτὸν ἐνταῦθα ἔλεγεν, ὡς εὑροῦσα θησαυρὸν

αὐτὴ μὲν κατὰ †τὸν νόμον οὐκ ἐχρήσατο τούτῳ,

διὰ τὴν βασιλείαν, τὸ γέρας δὲ αὐτῷ τῆς βασιλείας τετήρηκε· καὶ παρῄνει αὐτῷ, ὡς ἂν τοῦτο αὐτὸς λάβῃ. τοῦ δὲ ἀμελετήτως ἐλθόντος καὶ ὑπὸ τῆς πάγης συλληφθέν τος ᾐτιᾶτο παῤ αὐτοῦ ἡ ἀλώπηξ, ὡς δελεάσασα καὶ ἐνεδρεύσασα
αὐτῷ. ἐκείνη δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφη „ὦ πίθηκε, σὺ δὲ τοιαύτην μοίραν† τύχην ἔχων τῶν ἀλόγων ζῴων βασιλεύσεις (e);“

Ὁ μῦθος δηλοί, ὅτι οὕτω καὶ οἱ τοῖς πράγμασιν ἀπερισκέπτως ἐπιχειροῦντες ἐπὶ τῷ δυστυχεῖν καὶ γέλωτα ὀφλισκάνουσιν.

[28]

Ζεὺς γαμῶν τὰ ζῷα πάντα εἱστία.

μόνης δὲ χελώνης ὑστερισάσης

διαπορῶν τὴν αἰτίαν τῇ ὑστεραίᾳ ἐπυνθάνετο αὐτῆς (e), τίνος χάριν μόνη ἐπὶ τὸ δεῖπνον οὐκ ἦλθε.

τῆς δʼ ἀντειπούσης „οἶκος φίλος, οἶκος ἄριστος“

ἀγανακτήσας κατʼ αὐτῆς παρεσκεύασεν αὐτὴν αὐτὸν τὸν οἶκον βαστάζουσαν ἐπιφέρειν.

Οὕτω πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων αἱροῦνται μᾶλλον λιτῷ οἴκῳ μένειν ἢ παῤ ἄλλοις πολυτελῶς διαιτᾶσθαι.

¹⁵¹⁶

[29]

Θύννος διωκόμενος ὑπὸ δελφῖνος καὶ πολλῷ τῷ ῥοίζῳ φερόμενος ἐπειδὴ καταλαμβάνεσθαι ἔμελλεν, ἔλαθεν ὑπὸ σφοδρᾶς ῥύμης ἐκπεσὼν εἴς τινα νῆσον (e)· ὑπὸ δὲ τῆς ὁμοίας ῥύμης καὶ ὁ δελφὶν αὐτῷ συνεξώκειλεν. ὁ δὲ θύννος ἐπιστραφεὶς καὶ λειποψυχοῦντα τὸν δελφῖνα ἑωρακὼς
εἶπεν

οὐκ ἔτι μοι ὁ θάνατος λυπηρὸς τοῦτον ὁρῶντι

τὸν αἴτιον γεγονότα μοι τούτου σὺν ἐμοὶ συναποθνήσκοντα (e).

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι ῥᾳδίως τὰς συμφορὰς οἱ ἄνθρωποι φέρουσι τοὺς τούτων αἰτίους δυστυχοῦντας ὁρῶντες.

[30]

Κάμηλος θεασαμένη ταῦρον ἐπὶ κέρασιν ἀγαλλόμενον φθονήσασα αὐτῷ ἐβουλήθη καὶ αὐτὴ τῶν ἴσων ἐφικέσθαι. διόπερ παραγενομένη πρὸς τὸν Δία τούτου ἐδεήθη ὅπως αὐτῇ κέρατα

προσνείμῃ χὠ Ζεὺς ἀγανακτήσας †κατʼ αὐτῆς

εἴγε μὴ ἀρκεῖται τῷ μεγέθει τοῦ σώματος

¹⁷¹⁸¹⁹ καὶ τῇ ἰσχύι,

ἀλλὰ περισσοτέρων ἐπιθυμεῖ, †οὐ μόνον αὐτῇ

κέρατα οὐ προσέθηκεν, ἀλλὰ καὶ μέρος τι τῶν ὤτων ἀφείλετο.

Ὅτι πολλοὶ διὰ πλεονεξίαν τοῖς ἄλλοις φθονοῦντες λανθάνουσι
καὶ τῶν ἰδίων στερούμενοι.

[31]

Ἔν τινι νησιδίῳ ταῦρος ἐνέμετο. τῇ δὲ τούτου κόπρῳ κάνθαροι ἐτρέφοντο δύο.

καὶ δὴ τοῦ χειμῶνος ἐφισταμένου

ὁ ἕτερος ἔλεγε πρὸς τὸν ἕτερον

ὡς ἄρα βούλοιτʼ εἰς τὴν ἤπειρον διαπτᾶσθαι,

ἵνα ἐκείνῳ μόνῳ ὄντι ἡ τροφὴ ἱκανὴ ὑπάρχῃ καὶ

αὐτὸς ἐκεῖσʼ ἐλθὼν τὸν χειμῶνα †διαγένηται.

ἔλεγε δέ, ὅτι, ἐὰν πολλὰς εὕρῃ τὰς νομάς, καὶ αὐτῷ οἴσει. παραγενόμενος δὲ εἰς τὴν χέρσον καὶ καταλαβὼν

πολλὴν μὲν κόπρον, ὑγρὰν δέ

μένων ἐτρέφετο ἐνταῦθα. τοῦ δὲ χειμῶνος διελθόντος

πάλιν εἰς τὴν νῆσον ἀπέπτη.

ὁ δὲ ἕτερος θεασάμενος αὐτὸν

λιπαρόν τε καὶ εὐεκτοῦντα

ᾔτει αὐτὸν μήτι φέρειν, διότι προὑποσχόμενος οὐδὲν ἐκό-
²⁰²¹ μισεν. ὃ δὲ εἶπε „μὴ ἐμὲ μέμφου, τὴν δὲ φύσιν τοῦ τόπου· ἐκεῖθεν γὰρ τρέφεσθαι μὲν οἷόν τε, φέρεσθαι δὲ οὐδέν.

Οὗτος ὁ λόγος ἁρμόσειεν ἂν πρὸς ἐκείνους, οἳ τὰς φιλίας μέχρις ἑστιάσεωος μόνον παρέχονται, περαιτέρω δὲ οὐδὲν τοὺς φίλους ὠφελοῦσιν.

[32]

Ἐν κοίλῃ δρυῒ †μέλι κατειργάζοντο μέλισσαι.

ποιμήν τις δʼ αὐταῖς ἐργαζομέναις

περιτυχὼν ἀφελέσθαι προῃρεῖτο τοῦ μέλιτος,

αἳ δ᾿ ἄλλοθεν ἄλλη

περιϊπτάμεναι αὐτὸν

ὥθουν τοῖς κέντροις.

καὶ τελευταῖον ὁ ποιμὴν ,,ἄπειμι“ ἔφη „μηδὲν δεόμενος μέλιτος, εἰ δεῖ μελίσσαις περιτυχεῖν“

„μύ μοι μέλι, μηδὲ μελίσσας.“

Τὰ κακὰ κέρδη τοῖς διώκουσι κίνδυνος.

²²²³

[33]

Βάτραχοι δύο ἐνέμοντο ἐν λίμνῃ. ἐν ἡμέραις δὲ τοῦ θέρους ἐξηράνθη ἡ λίμνη,

καὶ καταλείψαντες κείνην ἄλλην ἐπεζήτουν.

παραχρῆμα οὖν ἐνέτυχον φρέατι βαθεῖ. εἶπε δὲ ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ „συγκατέλθωμεν, ὦ οὗτος, εἰς τόδε τὸ φρέαρ.“ ὑπο-
λαβὼν δὲ ὁ ἕτερος ἀντεῖπεν „ἐὰν οὖν καὶ τὸ ἐνθάδε

ὕδωρ ξηρανθῇ, πῶς ἀναβησόμεθα;“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὐ δεῖ ἀπερισκέπτως προσιέναι τοῖς πράγμασιν.

[34]

Ἀλώπηξ εἰς οἰκίαν ἐλθοῦσα ὑποκριτοῦ καὶ ἕκαστα τῶν αὐτοῦ σκευῶν διερευνωμένη

εὗρεν καὶ κεφαλὴν μορμολυκείου ἐκεῖ

εὐφυῶς κατεσκευασμένην· ἣν καὶ ἀναλαβοῦσα ταῖς χερσὶν ἔφη·

ὦ οἵα κεφαλὴ †καὶ ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει.“

Ὁ μῦθος εὔκαιρος πρὸς ἄνδρας μεγαλοπρεπεῖς μὲν τῷ σώματι, κατὰ δὲ ψυχὴν ἀλογίστους.

²⁴²⁵

In Cor.151 p.91 (i. e. P1 Nev. 154) dactylorum vestigia observavit ipse Eb p. 97 (possis πρὸς μάνδραν, μία δʼ ἐξ αὐτῶν ὑπελείφθη | ἡδύ τι βοσκομένη). Verum haec quin ex ipso Babrio fluxerint qui universam paraphrasis illius compositionem et naturam perspexerit non dubitabit. Eiusdem generis sunt verba quae e Cor. 193 p. 369 i. e. Pr 17 excerpsit Eb: οἴμοι ἐγὼ ἐκ ποίας ταχυδρόμου ὁρμῆς ἐν ποίῳ μεθηρμόσθην καμπτῆρι πολυμόχθῳ. Byzantini haec sunt inventa diasceuastae et semibarbari, qui fabulas Parisinas sola Babrii recensione Bodleiana usus (cf. B 22 P1 14) pingui quodam et quaesito sermone renovavit. Gitlbauer mira inscitia non modo choliamborum Babrii paraphrases hexametris coercuit (278 = B 119; cf. 277: 283). sed ipsa quod vix credas Appian verba hexametris trimetrisque Margitae more coniunctis (286, cf. Appian. bell. civ. I 101).

Similia dactylorum vestigia in Aphthonii potissimum fabulis invenies plurima: quod non observavit Gb fabularum originem omnino non curans. Cf. Aphth. 3 p. 324 Nev. ἡ φύσις ᾠδήν ὣς χρεμετίζειν οὐκ ἔμαθον, ᾄδειν δʼ ἐλάθοντο; 4 ἰξευτὴς τέττιγος ἀκούσας μετρεῖ τὴν θήραν ᾠδῆς μὲν πλέον οὐδὲν κτλ.; 12 ὡς νόμος εἶχεν χὠ μὲν νικηθεὶς ὑποδὺς ἀπεκρύπτετο κλίνῃ (pro κλ. ὑ. ἀ.), ὁ (ὃς Μ1) δὲ νενικηκὼς ἐπὶ στέγους ἀρθεὶς ἀνέκραγε μέγιστον (cf 29), τὴν νίκην κατάδηλον · 16 ipse titulus hexametrum fere explet: μῦθος ὁ τῶν ταύρων παραινῶν εἰς ὁμόνοιαν, deinde ἀπέκρινε καὶ καθʼ ἕκαστον; 23 οἱ παρὰ τὰς ὄχθας κτλ.; 26 τὴν ἐν ἀγροῖς (-σι) προτιμῶν μετριότητα; ²⁶ 40 οἰηθεὶς δʼ εἶναι τοιοῦτον † οἷς ἀπελοῦτο λίμναις καὶ ποταμοῖς κτλ. Sed ipsa hac exemplorum copia Gitlbaueri sententia adeo non firmatur, ut labefactetur; videtur enim ipse sophista dactylorum rhythmum teretem et elegantem nimis adamasse, ut alii illius aetatis multi. Etiam Syntipae quae feruntur fabulae flosculis poeticis adeo sunt ornatae, ut dactylico interdum Sermone incedere videantur, cf. quod indicavit Eb Cor. 58 p. 36 = Synt.
p. 23 M. μᾶλλον τῆς πολυμόχθου ἐμακάριζεν ὑπηρεσίας (ὑ. μακαρίζει). Sed haec quoque casu potiu atque malae scriptoris arti tribuenda, uam exemplari hexametris incluso. eque quae in Libanianis passim observantur, merentur fidem, quamuquam Huds. add. 238 = Cor. p. 155 sq. hexametri ambitum integra explent verba ἀλλήλους φοιτᾶν ἀδεῶς· σπενδώμεθα τοίνυν, sequuntur ἐπεὶ καὶ νῦν παρὰ τούτων ἡ ταραχή et οἳ δʼ οὐ σφόδρα θέλοντες.

Quae si recte sunt disputata, haud pauca fabularum dactylicarum exempla a solo Gitlbauero proposita fide prorsus sunt destituta, incerta ad unum omnia Ne quid desideres, subicio indicem earum quas supra non recepi:

[Gb277] = F 191 A 60 Χῆνες καὶ γέρανοι κτλ. Est Babrii nostri 196.

[Gb278] = F 119 F 171 Παῖς τις ἀκρίδας θηρεύων κτλ. Babrii nostri 168.

[Gb283] = F 194 A 62 Ψύλλα ποτὲ πηδήσασα κτλ. Babrii nostri 215.

[Gb286] = P 386 ex Appian bell. civ. I 101 Φθεῖρες γεωργὸν ἀροτριῶντα ὑπέδακνον κτλ.

[Gb287] e Galen. protr. XIII (p. 20 Kaibel) inter fa bulas non habet locum, cf. nostra Mus. Rhen. XLIV 311 3, XLIII 464.

Vides etiam post tumultuariam Gitlbaueri operam Eberhardi stare iudicium, qui dactylorum illa vestigia paraphrasibus impressa incerta esse pleraque sobrio ut solet iudicio usus pronuntiavit p. 97. Neque hercle mirum, si ei, qu Aesopea adornaverunt, Babrium potius secuti sunt quam imitatorum dactylicorum servum pecus.

II. ΙΑΜΒΟΙ

(147) Ἔχιδναν (ἀ)σφυκτοῦσαν ν

U+02D8 _ U+02D8 _ U+02D8 _ U+02D8 ἡδ᾿ εἷ(λ᾿ ἐ)ξ (ὁδ)οῦ.

σωθεῖσα δʼ αὐτῷ φόνιον ἀποτίνει χάριν.

δηχθεὶς δʼ ἔφη „δύσαγνε καὶ μιαίφ(ονε,

ἦ σωσά σ᾿ ἐπὶ τοῦτʼ, ἵνα με δύστηνον κτάνῃς;

ἣ δʼ εἶπ〈εν〉 „οὐ σὺ (μʼ ἄρα πα)τήσεις, ἂν θάν(ῃς.“

. . . ὅτι οὐ δεῖ κακοὺς εὐε(ργετεῖν.

²⁷

(115) U+02D8 _ U+02D8 _ „νῦν“ φησί „σωθείην, ἵνα

ᾖ μοι δίδαγμα τοῦτο τοῦ λοιποῦ χρόνου.“

λύκος λέοντι συνέβαλεν πεφραγμένῳ

4 (88) νῦν ὀσπρίων ἄμητος

Τρέφων τὸ σῶμα μὴ τρυφήσῃς εἰς κόρον·

κόρος γάρ ἐστιν τῶν παθῶν ὑπηρέτης.

Ζῆν εὐτελῶς ἄμεινον ἢ τρυφᾶν ἔνι·

τρυφὴ γάρ ἐστι τῶν παθῶν ὑπηρέτης.

²⁸²⁹³⁰³¹³²

Λύκος πλανώμενός τις ἐν ἐρήμοις τόποις

κλίνοντος ἤδη πρὸς κατάδυσιν ἡλίου

δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη

„λέοντʼ ἐγὼ δέδοικα τηλικοῦτος ὥν,

πλέθρου δʼ ἔχων τὸ μῆκος; οὐ θηρῶν ἁπλῶς

πάντων δυνάστης ἀθρόως γενήσομαι;“

λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων

ἑλὼν κατήσθιʼ ὃ δʼ ἐβόησε μετανοῶν

„οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία.“

[8] Αἴσωπός ποτε ὁ λογοποιὸς σχολὴν ἄγων εἰς ναυπήγιον εἰσῆλθεν. τῶν δὲ ναυπηγῶν σκωπτόντων τε αὐτὸν καὶ ἐκκαλουμένων εἰς ἀπόκρισιν (e),

Αἴσωπος ἔλεγε „τὸ παλαιὸν χάος τε καὶ

ὕδωρ γενέσθαι, τὸν δὲ Δία νοούμενον

καὶ τὸ γῆς στοιχεῖον ἀναδεῖξαι παραινέσαι αὐτῇ

ὅπως ἐπὶ τρὶς ἐκροφήσῃ τὴν †θάλασσαν·

κἀκείνη ἀρξαμένη τὸ μὲν πρῶτον τὰ ὄρη ἐξέφηνεν· ἐκ δευτέρου δὲ ἐκροφήσασα ³³³⁴

καὶ τὰ πεδίʼ ἀπεγύμνωσεν· εἰ δὲ δόξειεν

καὶ τὸ τρίτον αὐτῇ πάντοθʼ ἐκπιεῖν τὸ ὕδωρ,

ἄχρηστος ὑμῖν ἡ τέχνη γενήσεται.“

Ὁ λόγος δηλοῖ, ὅτι οἱ τοὺς κρείττονας χλευάζοντες λανθάνουσι μείζονας ἑαυτοῖς τὰς ἀνίας ἐξ αὐτῶν ἐπισπώμενοι.

Τοῖχος σπαραττόμενος ὑπὸ πάλου βιαίως ἐφώνει·

„τί με σπαράττεις μηδὲν ἠδικηκότα;“

καὶ ὃς „οὐκ ἐγώ“ φησʼ ,,αἴτιος τούτου, φίλε,

ἀλλʼ ὁ σφοδρῶς ὄπισθεν ἐμὲ τύπτων.

Ἀστρολόγος ἐξιὼν ἑκάστοθʼ ἑσπέρας

ἔθος εἶχε τοὺς ἀστέρας ἐπισκοπεῖν.

καὶ δὴ περιιὼν εἰς τὸ προάστειόν ποτε,

πάλιν δὲ τὸν νοῦν ὅλον ἔχων πρὸς τὸν οὐρανὸν

ἐξέλαθεν αὑτὸν καταπεσὼν εἴς τι φρέαρ.

ὀδυρομένου δὲ αὐτοῦ καὶ βοῶντος

³⁵³⁶³⁷

παριών τις ὡς ἤκουσε τῶν στεναγμάτων

προσῆλθε καὶ μαθὼν τὰ συμβεβηκότα

ἔφη πρὸς αὐτόν· „ὦ [οὗτος] βλέπειν πειρώμενος

τὰν οὐρανῷ σύ, τἀπὶ τῆς γῆς οὐχ ὁρᾷς;“

Πρὸς τοὺς παραδόξως ἀλαζονευομένους καὶ μηδὲ τὰ κοινὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιτελεῖν δυναμένους.

[11] Ἀνθρακεὺς ἐπί τινος οἰκίας ἐργαζόμενος καὶ θεασάμενος γναφέα αὐτῷ παροικισθέντα (i) προσελθὼν παρεκάλει αὐτὸν ὅπως σύνοικος αὐτῷ (i) γένηται, διεξιὼν ὡς οἰκειότεροι ἀλλήλοις ἔσονται καὶ λυσιτελέστεροι διάξουσι μίαν ἔπαυλιν οἰκοῦντες. καὶ ὁ γναφεὺς ὑποτυχὼν

ἔφη πρὸς αὐτὸν „ἀλλʼ ἔμοιγε παντελῶς

τοῦτʼ ἔστʼ ἀδύνατον· ὃ γὰρ ἔγωγε λευκανῶ,

σὺ ἀσβολήσεις,

ὁ λόγος δηλοῖ, ὅτι πᾶν τὸ ἀνόμοιον ἀκοινώνητον.

[12] Λέων ἀκούσας βατράχου κεκραγότος ἐπεστράφη πρὸς τὰς φωνὰς οἰόμενος μέγα τι ζῷον εἶναι· ³⁸³⁹⁴⁰ προσμείνας δὲ αὐτῷ μικρὸν χρόνον (e), ὡς ἐθεάσατο ἀπὸ τῆς λίμνης ἐξελθόντα προσελθὼν κατεπάτησεν εἰπών

„μηδένʼ ἀκοὴ ταραττέτω πρὸ τῆς θέας.“

Πρὸς ἄνδρα γλωσσώδη οὐδὲν πλέον τοῦ λαλεῖν δυνάμενον.

[13] Ἔθος ἐστὶ τοῖς πλέουσιν ἐπάγεσθαι κύνας Μελιταίους καὶ πιθήκους πρὸς παραμυθίαν τοῦ πλοῦ. καὶ δή τις πλεῖν μέλλων πίθηκον συνανήνεγκε. γενομένων δʼ αὐτῶν κατὰ τὸ Σούνιον (e) — ἐστὶ δὲ τοῦτο Ἀθηναίων ἀκρωτήριον — συνέβη χειμῶνα

σφοδρὸν γενέσθαι. περιτραπείσης δὲ τῆς νεὼς

καὶ πάντων διακολυμβώντων καὶ ὁ πίθηκος ἐνήχετο. δελφὶς δὲ θεασάμενος αὐτὸν καὶ οἰόμενος ἄνθρωπον εἶναι (i) ὑπερεξελθὼν διεκόμιζεν. ὡς δὲ ἐγένετο κατὰ τὸν Πειραιᾶ τὸν λιμένα τῶν Ἀθηναίων, ἐπυνθάνετο τοῦ πιθήκου, εἰ τὸ
γένος Ἀθηναῖός ἐστι. τοῦ δὲ εἰπόντος καὶ λαμπρῶν ἐνταῦθα τετυχηκέναι γονέων, ἐκ δευτέρου ἤρετο αὐτόν,

εἰ ἐπίσταται τὸν Πειραιᾶ. καὶ ὃς ὑπολαβὼν

αὐτὸν ἄνθρωπον λέγειν, ἔφασκε καὶ φίλον αὑτῷ καὶ συνήθη τοῦτον. καὶ ὁ δελφὶς ἀγανακτήσας κατὰ τῆς αὐτοῦ ψευδολογίας
βαπτίζων αὐτὸν ἀπέκτεινε.

Ὁ λόγος εὔκαιρος πρὸς ἄνδρας οἳ τοὺς εὐεργέτας αὐτῶν διαψεύδεσθαι βούλονται.

⁴¹⁴²

[14] Ὁδοιπόροι κατά τινα αἰγιαλὸν ὁδεύοντες ἦλθον ἐπί τινα σκοπιάν, κἀκεῖθεν θεασάμενοι φρύγανα (e)

πόρρωθεν ἐπιπλέοντα ναῦν εἶναι μεγάλην ᾠήθησαν.

διὸ δὴ προσέμενον ὡς †μελλούσης προσορμίζεσθαι.

ἐπεὶ δʼ ὑπʼ ἀνέμου φερόμενα τὰ φρύγανα ἐγγυτέρω ἐγένετο,
οὐκέτι ναῦν, ἀλλὰ πλοῖον ἐδόκουν βλέπειν. ἐξενεχθέντα δʼ αὐτὰ φρύγανα (e) ὄντα ἰδόντες, πρὸς ἀλλήλους ἔφασαν

„ὡς ἄρα μάτην ἡμεῖς τὸ μηδὲν ὂν προσδεχόμεθα.

Ὁ μῦθος δηλοί, ὅτι τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἐξ ἀπροόπτου δοκοῦντες φοβεροὶ εἶναι, ὅταν εἰς πείραν ἔλθωσιν, οὐδενὸς εὑρίσκονται
ἄξιοι.

[15] Ἀνὴρ πένης νοσῶν καὶ κακῶς διακείμενος ηὔξατο τοῖς θεοῖς ἑκατόμβην τελέσαι, εἰ περισώσειαν αὐτόν. οἳ δὲ ἀπόπειραν αὐτοῦ ποιήσασθαι βουλόμενοι ῥαΐσαι τάχιστα αὐτὸν παρεσκεύασαν. κἀκεῖνος ἐξαναστάς, ἐπειδὴ ἀληθινῶν βοῶν ἠπόρει, στεατίνους ἑκατὸν πλάσας (e) ἐπί τινος βωμοῦ

ἀπέκαυσεν εἰπών ἀπέχετε τὴν εὐχήν, ὦ δαίμονες.

οἱ δὲ θεοὶ βουλόμενοι αὐτὸν ἐν μέρει ἀντιβουκολῆσαι, ὄναρ αὐτῷ ἔπεμψαν παραινοῦντες ἐλθεῖν εἰς τὸν αἰγιαλόν·

„ἐκεῖ γὰρ Ἀττικὰς 〈σὺ δραχμὰς〉 χιλίας

εὑρήσεις.“ καὶ ὃς περιχαρὴς γενόμενος

δρομαῖος ἐπὶ τὴν ἠόνʼ ἧκεν, ἔνθα δὴ

λῃσταῖς περιτυχὼν (i) ἀπήχθη καὶ ὑπʼ αὐτῶν πωλούμενος

εὗρε δραχμὰς χιλίας.

Ὁ λόγος εὔκαιρος πρὸς ἄνδρα ψευδολόγον.

⁴³⁴⁴

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

[16] Ἔν τινι οἰκίᾳ πολλοὶ μύες ἦσαν. αἴλουρος δὲ τοῦτο γνοὺς ἧκεν ἐνταῦθα,

καὶ συλλέγων οὖν ἕνα καθʼ ἕνα κατήσθιεν.

οἱ δὲ μύες συνεχῶς ἀναλισκόμενοι

εἶπον πρὸς αὑτούς· „ ἕτοιμοι συγκατέλθωμεν κάτω

κἀς τὰς ὀπὰς δύνωμεν, ἵνα μὴ παντελῶς

ἀπολεσθῶμεν· τοῦ γὰρ αἰλούρου μηκέτι δυναμένου ἐφικνεῖσθαι ἐκεῖσε

ἡμεῖς διασωθησόμεθα· †ὃ δὲ μὴ δυνάμενος

αὐτῶν ἐφικέσθαι, δεῖν ὠήθη καὶ ἔγνω διʼ ἐπινοίας καὶ
μηχανῆς αὐτοὺς ἐκκαλεῖσθαι. ἀναβὰς γὰρ ἐπί τινα πάσσαλον καὶ ἑαυτὸν ἔνθεν ἀποκρημνίσας τε καὶ κρεμάσας, προσεποιεῖτο αὐτὸν νεκρὸν εἶναι. τῶν δὲ μυῶν τις παρακύψας ὡς ἐθεάσατο αὐτὸν ἔφη „ὦ οὗτος, κἂν θύλαξ γένῃ σύ, οὐ προσελευσόμεθά σοι.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἱ φρόνιμοι τῶν ἀνθρώπων ὅταν τῆς ἐνίων μοχθηρίας πειραθῶσιν οὐκέτι αὐτῶν ταῖς ὑποκρίσεσιν ἐξαπατῶνται.

[17] Θέρους ἐν ὥρᾳ _ U+02D8 μύρμηξ περιπατῶν

κατὰ τὴν ἄρουραν †πυροὺς καὶ κριθὰς συνέλεγεν

⁴⁵⁴⁶ ἀποθησαυριζόμενος ἑαυτῷ τροφὴν εἰς τὸν χειμῶνα. κάνθαρος δὲ τοῦτον θεασάμενος ἐθαύμασεν ὡς ἐπιπονώτατον, εἴγε παῤ αὐτὸν τὸν καιρὸν μοχθεῖ, παῤ ὃν τὰ ἄλλα ζῶα
πόνων ἀφειμένα ῥᾳστώνην ἄγει (e?)·

δὲ τότε μὲν ἡσύχαζεν, ὕστερον δʼ ὅτε

χειμὼν ἐνέστη,

τῆς κόπρου ὑπὸ τοῦ ὄμβρου κλυσθείσης ὁ κάνθαρος ἧκε πρὸς αὐτὸν λιμώττων καὶ τρόφων μεταλαβεῖν

δεόμενος· ὃ δὲ γʼ ἔφη πρὸς αὐτὸν „ ὦ κάνθαρε

ἀλλʼ εἰ τότʼ ἐπόνεις, ὅτε με μοχθοῦντα

ὠνείδιζες, οὐκ ἂν νῦν τροφῆς ἐπεδέου (e?).“

Οὕτως οἱ περὶ τὰς εὐθηνίας τοῦ μέλλοντος μὴ προνοούμενοι παρὰ τὰς τῶν καιρῶν μεταβολὰς τὰ μέγιστα δυστυχοῦσι.

[18] Λέων εἰς ἔπαυλιν γεωργοῦ εἰσῆλθεν·

ὃ δὲ συλλαβεῖν βουλόμενος τὴν αὐλείαν θύραν

ἔκλεισε. καὶ ὃς ἐξελθεῖν μὴ δυνάμενος πρῶτον μὲν τὰ ποίμνια (e) διέφθειρεν,

ἔπειτα δʼ αὖθις κἀπὶ τοὺς βοῦς ἐτράπη.

καὶ ὁ γεωργὸς φοβηθεὶς περὶ αὑτοῦ τὴν θύραν ἤνοιξεν, ἀπαλλαγέντος δὲ τοῦ λέοντος ἡ γυνὴ θεασαμένη αὐτὸν στένοντα (i) εἶπεν· ἀλλά γε σὺ δίκαια πέπονθας· τί γὰρ τοῦτον

συνέκλεισας, ὃν καὶ μακρόθεν σ᾿ ἔδει τρέμειν.“

Οὕτως οἱ τοὺς ἰσχυροτέρους διερεθίζοντες εἰκότως τὰς ἐξ αὐτῶν πλημμελείας ὑπομένουσιν.

⁴⁷⁴⁸

[19] Λέων καὶ ἄρκτος βρῶμά τι εὑρόντες ἐν ἕλει περὶ τούτου ἐμάχοντο. δεινῶς οὖν ὑπʼ ἀλλήλων κατακοπέντες ἐσκοτίσθησαν ἐκ τῆς πολλῆς μάχης καὶ ἔκειντο ἡμιθανεῖς. ἀλώπηξ δὲ περιιοῦσα καὶ θεασαμένη πεπτωκότας,

ἰδοῦσα καὶ τὸ βρῶμα κείμενον ἐν μέσῳ

ἄρασα τοῦτο †δρομαῖος ᾤχετο.

οἳ δέ, ἰδόντες αὐτὴν καὶ μὴ δυνάμενοι ἀναστῆναι εἶπον· „ἄθλιοι ὄντως ἡμεῖς, ὅτι διʼ ἀλώπεκα ἐμαχόμεθα.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι πολλοὶ κοπιῶντες καὶ μοχθοῦντες ἑτέροις κέρδος προσκτῶνται.

[20] Λέων λαγωῷ περιτυχὼν κοιμωμένῳ

ἔμελλε τοῦτον καταφαγεῖν· μεταξὺ δὲ

θεασάμενος ἔλαφον παριοῦσαν ἀφεὶς τὸν λαγωὸν ἐκείνην ἐδίωκεν. ὃ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν ψόφων (e) ἐξαναστὰς ἔφυγεν. ὁ δὲ λέων ἐπὶ πολὺ διώξας τὴν ἔλαφον ἐπειδὴ καταλαβεῖν
οὐκ ἐδυνήθη, ἐπανῆλθεν ἐπὶ τὸν λαγωόν.

εὑρὼν δὲ κἀκεῖνον †πεφευγότα

ἔφη „ἀλλʼ ἔγωγε δίκαια πέπονθα, ὅτι περ ἀφεὶς τὴν ἐν χερσὶ βορὰν μείζονα ἐλπίδα προέκρινα.

Οὕτως πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων διʼ ἐλπίδα μείζονα τὰ ἐν ταῖς
χερσὶν ἐλάχιστα κέρδη ἀθετοῦντες εὑρίσκονται καὶ τούτων ὑστερούμενοι.

[21] Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς αἶγα καὶ πρόβατον καὶ δέλφακα

ἤλαυνεν εἰς ἄστυ. τοῦ δὲ δέλφακος

παῤ ὅλην ἐν αὐτοῖς τὴν ὁδὸν κεκραγότος

⁴⁹⁵⁰⁵¹ ἀλώπηξ ἀκούσασα ἐπυνθάνετο τὴν αἰτίαν παῤ αὐτοῦ, διʼ ἣν τῶν λοιπῶν ἡσυχαζόντων μόνος αὐτὸς βοᾷ. ὃ δὲ
ἔφη ἀλλʼ ἔγωγε οὐ μάτην ὀδύρομαι (e)· εὖ γὰρ οἶδα, ὅτι τοῦ μὲν προβάτου ἔριά τε καὶ γάλα παρεχομένου ὁ δεσπότης ἀφέξεται· ὁμοίως δὲ καὶ τῆς αἰγὸς διὰ τοὺς τυροὺς καὶ τοὺς ἐρίφους· ἐμοῦ δὲ οὐκ ἔχοντος ἄλλο τι χρηστὸν

πάντως με θύσειν βούλεται.

Ὅτι καὶ τῶν ἀνθρώπων οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι τὰς μελλούσας προορώμενοι συμφορὰς ἀποκλαίονται.

⁵²

Ne inter incertas quidem iambicarum paraphrases recepi plerasque Gitlbaueri fa bulas, quas paucis infra indicavi:

[Gb217] = B 88 F 120 Μόσχος πρὸς τὴν ἔλαφον κτλ. Babrii nostri 156.

[Gb218] = B 99 C 258 Ὄνος δορὰν λέοντος ἐπενδυθείς κτλ. Babrii 139, tabularum ceratarum testimonio confirmata.

[Gb219] = B 1ΟΟ Ὁ λαγωὸς τῇ ἀλώπεκι κτλ. Babrii 157.

[Gb220] = B 103 F 151 Ὄνος τὸν ἵππον ἐμακάριζε κτλ. Babrii 160.

[Gb221] = B 107 F 139 Ὄνος πλατείας ὁδοῦ ἐκτραπείς κτλ. Babrii 162.

[Gb222] = B 130 F 321 Ῥόδῳ παραφυὲν ἀμάρανθον κτλ. Babrii 178.

G 223 = F 2 Au 4 Ἀηδὼν ἐπί τινος δρυὸς ὑψηλῆς καθημένη κτλ. Barii 204.

[Gb224] = F 6 Ac 7 Au 17 Ἀλώπηξ ὑπό τινος παγίδος τὴν οὐρὰν ἀποκοπεῖσα κτλ., ex Aesopeis vetustissimois, cf. Timocr. fr. 3 PL. III p. 539 B.

Gb. 225 = FA 9 Au 20 Ἀλώπηξ καὶ κροκόδειλος περὶ εὐγενείας ἤριζον κτλ.

[Gb226] = F 14 Nevel. Cor. 152 Au 7 Αἴλουρος ἀκούσας ὅτι ὄρνιθες νοσοῦσι κτλ, quae ex ipso Babrii 121 pendere probabilius est.

[Gb227] = F 18 Nevel. Cor. 157 Au 41 Ἀλώπηξ εἰσελθοῦσα εἰς ἀγέλην προβάτων ἐρωτηθεῖσα ὑπὸ κυνός κτλ.

[Gb230] = 33 Ac 22 Au 42 Γεωργός τις μέλλων καταλύειν τὸν βίον τοὺς παῖδας προσκαλεσάμενος κτλ.

[Gb232] = F 37 C 167 Βάτραχοι λυπούμενοι περὶ τῆς ἑαυτῶν ἀναρχίας κτλ. Babrii nostri 174.

[Gb233] = F 60) C 26 Au 66 Δύο νεανίσκοι μαγείρῳ παρεκάθηντο κτλ.

[Gb234] = A 78 F 65 Ἔλαφος διωκομένη ὑπὸ κυνηγῶν κτλ. Babrii nostri inc. 219 (choliambus integer servatus).

[Gb236] = F 68 C 8 Au 81 Ἔν τινι ταμείῳ μέλιτος ἐκχυθέντος μυῖαι προσπτᾶσαι κατήσθιον κτλ.

[Gb237] = F 72 Au 86 Ἔν τινι ποίμνῃ δέλφαξ εἰσελθὼν ἐνέμετο. καὶ δή ποτε τοῦ ποιμένος |συλλαμβάνοντος αὐτὸν ἐκεκράγει τε καὶ (trimeter casui dandus) ἀντέτεινε κτλ., cf. iamb. 21.

[Gb243] = F 116 Au 164 Ac 108 Μύρμηξ ὁ νῦν τὸ πάλαι ἄνθρωπος ἦν κτλ.

[Gb245] = F 146 Au 189 Ac 64 Ὀρνιθοθήρας πτηνοῖς πάγην ἵστα κτλ. Babrii nostri 211.

[Gb246] = F 148 Ac 118 Au 191 Ὅτε πρῶτον κάμηλος ὤφθη κτλ., quamquam inest trimeter fere integer κατὰ μικρὸν ὡς χολὴν τὸ ζῷον οὐκ ἔχει (ὡς τὸ ζ οὐκ ἔ. χολήν).

[Gb247] = F 159 Ac 48 Au 196 Παῖς τις ἐκ διδασκαλείου τὴν τοῦ συμφοιτητοῦ δέλτον ἀνελόμενος κτλ.

[Gb248] = F 164 Ac 49 Au 203 Ποιμὴν ἐν παραθαλασσίῳ τόπῳ ποίμνιον νέμων κτλ. Cf. Cr Anal. a paroemiogr. Gr. p. 138 sq.

[Gb249] = F 176 Ac 50 Au 2Ο9 Ῥοιὰ καὶ μηλέα περὶ εὐκαρπίας ἤριζον κτλ.

[Gb25] Ο = F 186 Ac 69 Au 221 Ὗς καὶ κύων περὶ εὐτοκίας ἤριζον κτλ., Babrii nostri 218.

[Gb251] = F 188 Ac 59 Au 225 Φιλάργυρός τις ἅπασαν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ἐξαργυρισάμενος κτλ.

[Gb252] = Aphtbon. 2 p. 313 Nev. (Fur. 200, etiam A 74 ab Aphthonio pendet) Ἀνὴρ εὐπορῶν χῆνά τε ἅμα καὶ κύκνον ἔτρεφεν κτλ.

Gh 253 = Aphthon. 21 p. 238 Nev. (Fur. 211) Οἱ λύκοι πρὸς τὰ πρόβατα κτλ.

[Gb254] = Aphthcn. 22 p. 339 Nev. (Fur 212) Ἐλαία κατεγέλα συκῆς κτλ.

[Gb255] = Aphthon. 28 p. 344 Nev. (Fur. 215) δράκων καὶ ἀετὸς συμπλακέντες ἀλλήλοις ἐμάχοντο.

[Gb256] = A 87 A 26 Ἁλιεὺς ἔν τινι ποταμῷ ἡλίευε κτλ. Babrii nostri 217.

[Gb259] = Nevel. Cor. 201 Au 125 Κολοιὸς λιμώττων ἐπί τινος συκῆς ἐκάθισεν κτλ.

[Gb26] Ο = A 131 Nevel. Cor. 211 Κύων θηρευτικὸς λέοντα ἰδὼν κτλ.

[Gb264] = Fur. 398 Cor. 340 Τοῦ σατύρου τὸ πῦρ κτλ. e Plutarchi de util. libro 2 p. 86 F; inest trimeter Aeschyleus (f. 207 N.), cf. Festschr. für Overbeck p. 1082.

[Gb265] = Fur. 410, Λέων ποτὲ ταῦρον ὁρᾷ κτλ., e Nicephoro Basil in Allatii Exc. p. 125 = Rhet. Gr. I p. 432 W.; trimeter fortuitus ἀπαλλαγὴ καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον μεταβολή.

[Gb266] = Fur. 417 Τέττιξ ἄνδρα τινὰ θεασάμενος κτλ, Syntipae qui dicitur fab. 62.

[Gb267] = Aes. H1 87 Ἦν τις ἀνὴρ τὴν τέχνην σκυτεὺς γαλῆν ἔχων κτλ., verba sunt Nicephori Gregorae hist. Byz. VII 1 p. 216: cf. p. 211.

Iam brevibus eis notis quas ultimis potissimum fabulis inde a 252 Gb adieci summa cautione accipienda esse apparet quacunque de fabulis iambicis restituendis ariolatus est Gitlbauer. Nam uni tantum fabulae 267 verum fontem subscripsit vel potius ex exemplari Halmiano descripsit; scilicet nimiae molis erat vel Furiae commentarium inspicere. Hinc Aphthonii verba, quae singula fere sophistae sapiunt κακοζηλίαν, trimetris suis coercuit (fab. 252 sqq.), uti alia eiusdem rhetoris exempla hexametris explicavit (supra p. 229.231); hinc Plutarchi narratiunculam cum versu Aeschyleo a Plutarcho citato contaminavit (264). Nicephori Basilacae aliorumque ineptias Byzantinas(265 sqq.) versibus antiqutatem mentientibus inclusas ut verbo utar mangonizavit. (Quamquam quod fidem excedit Nicephori Gregorae fabulam sciens huc videtur rettulisse, ne apertissimis quidem vitae sermonisque Byzantinorum indiciis deterritus (εἰς μοναδικὸν ἑαυτὴν μεταμείψασαν σχῆμα. ἀφʼ οὗ τὸ μοναδικὸν περιέθετο σχῆμα, quibus verbis a Gitlbauero resectis fabulae summa continetur).

Paucos illos iambos ad normam antiquam factos quos inter exempla certa recepi dum perlustro, unum potisimum audire mihi videor Graeculum poetantem qui Babrii qui dem vestigia ne anxie premeret sedulo cavit, sed ipsa ea. re post Babrium, mythiambi inventorem (cf. prooem. lI), se scripsisse invitus prodere videtur. Arte et stilo fab. iamb. 8. 10. 11 aliquatenus cognatae sunt Machonis χρείαις, quamquam fragmenta earum si comparaveris (cf. Athen. II 44 d. VI 242 sqq. VIII 337 cd. 341 a— d 348 sq. XIII 577 sqq.) quid aera vetera distent a recentiorum lupinis ipse intelleges. Idem ingenium fabulas 13 sqq. spirare sentio, cui indicio haud scio an plus sit tribuendum quas fabellarum rhythmi iambici vestigiis.) Fortasse praeter fa bellarum corpusculum poeta ille librum adhibuit, quo cum Aesopo septem qui dicuntur sapientes inducebantur, cf. fab.8.1Ο.14; nam a Babrio haec argumenta vix accepit.

Aesopiam trimetriam ab Ausonio ep. 16 commemooratam ⁵³ horum versiculorum fontem esse proclive est Coniectu. Verum quod volgo opinantur Ausonium Babrium potius ad manum ha habuisse, id aliquam probabilitatem habere supra vidimus (cf. p. 7): nisi Ausonius trimetros rectos legit choliambis Babrii adnexos, sicuti legisse videtur Palmyreni ludi magister qui tabularum ceratarum fabulas dictavit, Tzetzes chil. XIII 263 (ὥσπερ Βαβρίας γράφει ἐν μυθιάμβοις τοῖς χωλοῖς, οὐ τοῖς ἰάμβοις λέγω), Georgides qui trimetros rectos Babrio tribuit, lexicographus cui fr. 2 sqq. debemus Byzantinus. Ultimis quippe antiquitatis temporibus librarius quidam corpus condidisse videtur Μυθικῶν sive fabularum versibus inclusarum, quo praeter Babrii choliambos mythica dactylica atque fabulae iambicae continebantur; Byzantini adiecisse videntur fabulas trimetris politicis scriptas, quarum reliquias Corais potissimum diligenter indicavi, ego ab hac editione seclus.

Collectionis illius ambitum spes est fore ut certiore ratione describere nobis liceat, Aesopeorum editionem vere criticam si nacti erimus.

Non recep versus quosdam argumenti similis quow ipse olim constitui vel enarravi, veluti ψιμυθίῳ πίθηκος ἐντετριμμένος (Clem. Alex. paedag. lII 2. 5, cf. Mus. Rhen. XLIX 307), ἵππος 〈δ᾿ 〉 ὄνῳ· „πρὸς κέντρα μὴ λακτιζέτω“ seu potius λάκτιζέ πώ“ (ex Αttico poeta Priscian. Inst. XVIII 281 p. 356 H., cf. Mus. Rhen. XXXIV 341), σοφῶς ὁ βοῦς ἔφασκεν ἀστράβην ἰδών „οὐκ ἔστʼ ἐμὸν τὸ πρᾶγμα, πολλὰ χαιρέτω“ (Ps. -Diog. Macar. 675 Paroemiogr. ll p. 2Ο9 Gott., cf. Mus. Rhen. XLIV 46Ο). Haec enim non sunt fragmenta fabularum noviciarum, sed iambographorum veterum loci ad fabulas spectantes. Eadem ratione ductus non admisi epigrammata quaedam anthologiae, veluti IX 264, quod fabulae Aphth. 4 (Fur. 2Ο2 H1. 172) persimile est.

Fabulae Aesopeae. Babrius. ed. Otto Crusius. United States. 2018.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Fabulae Aesopeae (Greek) (Babrius. Babrii Fabulae Aesopeae. Crusius, Otto, editor. Leipzig: Teubner, 1897.)

Notes on the current edition

Fabulae Aesopeae

1. Fabularum Babrianarum imitationes hexametris et elegiis conceptas composuit primus I. H. Knoche, Babr. fab. (1835) p. 202 atque in programmate Torgaviae a. 1838 edito, retractarunt Lachmannus Babr. p. VII, Eberhard (Eb) Babr. p. 96 sq., Bergk (Bgk) Anthol,3 p. XX sa. 171 sqq, Gitlbauer Babr. p. 147 sqq. Bergkii et aliorum immemor. Fragmenta incerta asteriscis sunt insignita. || 1 (Bgk p. XXΙ) Suid. s. ἀείπλανα· πεπλανημένα, φλύαρα · ἀείπλανα κτλ. Ad mythica rettulit Bgk. Callimacho (fr. anon 2 p. 705 vindicarunt plerique. — Cf. Babr. 16, 10. — ἀεὶ πλάνα Bgk, sed cf. Lobeck, Elem. pathol. I 590 || 2 (Eb, 1 Bgk 1) Suid. s. προκάρηνος· ἐπὶ κεφαλὴν. ἐν μύθοις· ἠχήεις κτλ. — Cf. Babr. 36, 1 3 (Eb 2, Bgk 18) Suid. s. ψαφαρ καὶ αὖθις ἐν μύθοις ἕστασαν κτλ. — Cf. Babr. 36. 4. — κόμαι Valckenaer | Verum viderat Hecket comment Callim. p. 94 || 4 Suid. αἰ. ἔ. ὑψηλὰ κέρατα ἔχουσα. — Cf. Babr. 43, 1. — Fr. huc referendum esse et ego conieci et indicavit E. Bruhn, Mus. Rhen. XLV 283 || 5 (Eb 4, Bgk 25) Suid. s. αἰπεινή ὑψηλή. αἰπεινὴν κτλ., id. s.

2. αἴσυλα· παράνομα, ἄδικα. ἐν μύθοις· αἰπεινὴν κτλ. — Cf. Babr. 64, 1 st. — Perperam versum 48 comparant atque ad elegia hoc fragmentum referunt Knoche Bergkius Gitlbauer alii. Nam fr. 19 elegiacum gemellum est huus, quod quin fabulis epicis inserendum sit dubitari vix potest || 6 (Eb 6, Bgk 2) Suid. s. λίς· ὁ λέων. μῦθος· ἐς βίοτον κτλ. — (Cf. Babr. 67, 1. — κοινός cod., corr. Reinesius | Hexametri exitus repetitus ex Theocr. XIII 62 || 7 (Eb 7, Bgk 3) Suid. s λάχος· μοῖρα. λέγεται δὲ καὶ ἡ πρόλαχος, ἡ πρώτη μερίς. καὶ αὖθις ἐν μύθοις· τοῦτο κτλ. καὶ αὖθις· σφαίρας δὲ λάχος κονίῃσιν ἐμίχθη, quae ad mythica referre dubito. — (Cf. Babr. 67, 5 8 (Bgk p. XXII Suid. s. ἐπέσειεν· ἐπανετείνετο. τοῖς κτλ. Callimacho (fr. anon. 25 p. 709) sine causa tribuunt plerique, ad mythica rettulit Bgk. — Cf. Babr. 75, 4, 5. — τῷ δʼ male commendavit Bgk, cf. Babr. 75, 4 πάντων λεγόντων κτλ. 9 (Bgk p. XXI) Suid. s φόβη· κόμη, θρίξ· ὅστε φόβῃσι — ἐκόμα. — (Cf. Babr. 82. 1. — De tauro Marathonio vix recte intelexit Hecker, ct. Callim. anon 65 p. 717 || 11 (Εb 9, Bgk 20) Suid. s. ἀκηδής· ἄταφος, ἀμελής λέγεται καὶ ἀκηδὲς ἀκηδεῖς ? ἐν μυθικοῖς· πικρὴ κτλ. — Cf. Babr. 93, 4. — πικρὴ S, corr. Lm | λύκοις S, corr. Kuester | ἀκηδής S, corr. Lm. — Ad eiusdem fabulae initium referri solet fr. inc. 21 v. 51 || 12 (Bgk p. XXI) Suid. (Ζonar.) s. ἄκμηνος· ἄγευστος. ἄ. δ. — Cf. Babr. 95, 4. — Callimmacho tribuit Hecker (anon. 4 p. 705).

3. 13 (Bgk p. XXI) Suid. s. λιμός· γαστέρι — λιμοῦ, id. ἀλκτήρια λιμοῦ· τὰ δυνάμενα ἀλαλκεῖν τὸν λιμόν. — Cf. Babr. 95, 5 — Callimacho (an.43 p.713) tribuunt plerique || 14 sq. (Eb 10, Bgk 4) Suid. s. ἅδεν· ἤρεσκεν. ἐν μύθοις· οὐδὲ — ἐμπλείη 15 Suid. s. v. πολλόν· ὡς ἐπιτοπλεῖστον. ἐν μύθοις· τὸ δὲ πολλὸν κτλ., coniunxit Tyrwhittus. — Cf. Babr95,18 || 16 (Eb11, Bak 5) Suid. s. φηλοῦν . . καὶ φηλωθεῖσα ἀντὶ τοῦ ἐξαπατηθεῖσα. ἐν μύθοις· κ. — κεμάς, ἔνθεν καὶ φήληκες τὰ ἄγρια σῦκα κτλ. (ad 108, 17 ?) κερδοῖ Lm, cf. prol. || 16 sq. Suid. s. ἠπεδανός· ἀσθενής. ἐν μύθῳ· ἐγγύθι δ᾿ ἔστη κτλ.— Cf. Babr. 95,37 || 18sq. (Eb 12, Bgk 23) Suid. s. ὑποδράξ· ἡ δὲ — ὀσσομένη. τουτέστιν, ὠχριάσασα καὶ ὑπο- βλεψαμένη διὰ τὴν ὀργήν. Fabulis ascripsit Toup, Callimacho Ruhnken Hecket alii, cf. Schneider, Callim. anon. 63 p.717. Cf. Babr. 95, 59 || 20 Suid. s. βέβυστο· ἐπεπλήρωτο. β. κτλ. — Cf. Babr. 95, 60. — Versui 19 continuandum? || 21 Suid. s. πορφύρῃ . . καὶ ἐν μυθικοῖς· καὶ οἱ κτλ. — Cf. Babr. 95, 96 22—24 (Eb 14, Bgk 6) Suid. s. ἑταιρεία· ἡ συνήθης ὁμόνοια καὶ φιλία. Εάβριος· θέντο — ἀνδρῶν. — Cf. Babr. 108, 1 | ἀλλήλοιιν Cobet Mnem. I 23 || 23 νειὸν κατʼ ἐρήμην ci. Bernhardy || 24 ἐστρέφεθ᾿ Bgk || 25 (Eb 15, Bgk 6) Suid. s.

4. Ἀμαλθείας κέρας· ἐπὶ τῶν ἀφθόνως ζώντων· ἔνθʼ — αἰγός; in-Renitur etiam in proverbiis codicis Escurialensis Σ 42 (Graux. 10 ev. de phil. lI 228) atque Aldinae MDV col. 27. — Cf Babr. ἡ 8, 11 — ἔλο Kidd Bgk || 26 (Eb 16, Bgk 22) Suid. κλισία 10 σκηνή. λαμβάνεται δὲ καὶ ἐπὶ κλίνης· λέξομαι κτλ.— Cf. Babr. (C8, 31. — Callimachi Hecalae adsignavit Hecket p. 94. 117 vallim. anon. 35 p. 7 11 Schn.), mythicis Bernhardy et Naeke ad Hecal. p. 233 || 27sq. (Eb 17, Bgk 8) Suid. s. μεταχρονία· ἡ εἰς ὕψος φερομένη. τίς γὰρ — ποτέεσθαι — Cf. Babr.115, 5 sq, 29 (Eb 18, Bgk 9) Suid. s. στυφελισμούς· ὀργάς καὶ ἐν μυθικοῖς· ὅθι — κεάσθη. — Cf. Babr. 115, 9 | 30 τε add. Küster || 31 (Eb 19, Bgk 20) οἶτος· ὁ μόρος. ἐν μυθικοῖς οὔτι κτλ. — Cf. Babr. 115, 11. Ad fab. 11 vix recte rettulit Bkk Suid. p. 766 || 32 (Eb 20, Bgk 11) σκῶλος· εἶδος ἀκάνθης τοῦ μὲν ἐγὼ ζώοντος ἀναιδέσιν ἐμπήξαιμι σκώλους ὀφοθαλμοῖσι, καὶ εἰ θέμις, ὠμὰ πασαίμην [quae mythicis vix recte tribuit Bgk]. καὶ αὖθις· „ἔκ μοι — ὁπλῇ“ ὁ ὄνος φησὶ πρὸς τὸν λύκον. — Cf. Babr, 122, 7 || 33 (Eb 21, Bgk 12) Suid. s. ἄνεως· ὁ ἄφωνος. ἐν μυθικοῖς· ὣς — ἦν. — Cf. Bobr. 143, 3 || 34 sq. (Eb 22, Bgk 13) Suid. s. στειλειόν τὸ τῆς ἀξίνης ξύλον· τί γὰρ κτλ. — Cf Babr. 143, 4

5. 36 sqq. (Bgk 14) Suid. (Zonar.) s. ἄγκος· ὑψηλὸς τοῦ ὄρους τόπος· ποσσὶ — ἐδίζετο || 37 sq. Suid. ἀπορρῶγας ἀπορρώξ· ἀπόσπασμα ὄρους · πᾶσα — ἦεν. || 38 Suid. ἄμβασις· ἀνάβασις· καὶ ἄμβασις κτλ. 36 et 37 sq. coniunxit atque ad lup et capreae fabulam rettuli Bgk iniuria volgo aut ignoratus aut spretus; Gallimacho (an. 1. 7 p. 707 sq.) tribuit Hecket. — Cf. Babr. 199, 2 || 39 sq. (Bgk 15) Suid. s. πίσεα· οἱ κάθυγροι τόποι. καί — βόσκεο. — Lupi sunt verba capramu pellicientis, cf. Babr. 199, 5 || 41 (Bgk 16) Suid. s. λάτρον . . . λάτρις δὲ διὰ τοῦ ι. λάτριν κτλ. Huc rettulit Bgk, qui κεραμεὺς ὄνος καὶ ὀνηλάτης (Aes. 190 H.) perperam superscripit; spectat ad fab. A Cor. 45 (Hl 329): ὃ δὲ Ἑρμῆν πέμψας ἐκέλευε κεραμεῖ αὐτὸν (τὸν ὄνον) πωλῆσαι, cf. supra Babr. 201, 5 || 42 (Bgk 17) Suid. (Ζonar.) s. δέμοιμι· οἰκοδομοίην. οἰκίον κτλ. Ad fab. Aesopeam a Plutarcho Sept. sap. conv. 14 p. 157 B servatam rettulit Bgk, cf. supra p. 202 || 44 (Bak p. XXII) Suid. s. παρπόδα· παραυτίκα εἰ — παλίντροπος Hecalae carmonis fragmentum esse coniecit Hecker (Callim. fr. anon. 54 p. 715), fabulae epimythium Bgk. — Cf. Babr. 127. 191.

6. 46 Choerob. in Theod. 115, Ps. -Herod. II 642. 663 L. (Callim. fr. anon. 287 p. 760): fr. nimis incertum || 47 Suid. s. κοκκύαι· αἱ πρόγονοι. αφ᾿ ὑμέων κτλ. correxit coniunxit ad mythica rettulit Bgk, Hermae vol. XVIII 712 (cf. Anthol p. XXII): „Poterat scriptor μυθικῶν in prooemio dicere se fabulas vetustas enarraturum esse quas quondam anus posteris tradiderit residens sub quercu vel pinu Theo prog. 3“ Idem quae de Ζona Sardiano (Anth. Pal. IX 312) his mythicis utente coniecit omni fide sunt destituta. Cf. Callim. fr. anon. 37 p. 712 Meineke, anal. Alex. p. 167 || 48 sq. (Eb 3 Bgk 24) Suid. s. αἰπεινή· ὑψηλή. αἰπεινὴν — φάσθαι (fr. 4) καὶ αἰπειναῖς· ὑψηλαῖς . . ἐν μύθοις. αἰπειναῖς — τελέειν; confudit Zonaras p. 81. — Cf. Babr. 64. 1. 5 | αἰπεινῇ ἐλατῇ Lm, num fuit (cf. prol.) αἳ — ἔειπον — τεμνόμεναι? — Elegiographus eum imitatur qui v. 5 scripsit || 50 (Eb 5, Bgk 26) Suid. s. δύη· ἡ κακοπάθεια Καλλίμαχος fr. 302 ἐν μύθοις· τοὔνεκα κτλ. — Cf. Babr. 66 8 || 52 (El 8, Bgk 19) Suid. s. συνθεσία· συνθήκη, ἀσφάλεια. ἐν μυθικοῖς· μετὰ δέ κτλ. Ad fab. 93, 2 dubitanter rettulit Eb, ad ‘fabulam de leonis foedere cum asino’ (67, 1) probabilius Bernhardy et Knochius: quod si verum est, elegiorum poetae, qui breves vocales saepius admisisse videtur in versuum fine, hoc fragmentum tribuerimu, nam v. 6 hexametricis fabulis solent ascribere Similis illa fabula inc. 222 vix in censum vocanda.

7. 53 (deest apud ceteros) Georgid. gnomol. plen. a Boissonadio adhibitum ad Tzetzae alleg. IIiadis p. 320 Pro epimythio fabulae 86 habet Bss, ad mythica rettulit Nck. — Cf. Babr. 86, 10 || 55 (Eb 23, Bgk 27) Suid. s. Λίβυσσα ὄρνις· ἡ στρουθοκάμηλος. ἐν μυθικοῖς· ἀλλὰ κτλ. — Cf. Babr. 206.

8. 24 Anthol. Planud. IV 187, 12 p. 328 (Auth. Iacobs II 682); cum Babrio 119 composuit Hauptius, Herm. VII 180 = opusc. III 577. A mythicorum poeta hos versus profectos esse non contendo; nimia enim sermonis est brevitas atque correptarum syllabarum in fine admissarum frequentia.

9. 25 Greg. Naz. poem. moral. 29, 187 sqq. p. 574 sq. Patrol. XXXVII, III p. 898 M (Cor. 386)

10. 25, 200 γινώσκῃς M || Poematium mythicorum gemellum; ad v. 206 cf. myth. 20, v. 50.

11. Non admisi Anthologiae quaedam poematia, qualia ipse Babrius imitatus esse videtur; praeter exempla fabulis eius 150.151. 181 subscripta cf. Bian Anth. Pal. IX 273 = Aphth. 4 Fur. 202 cf. p. 200. 248 extr., Philipp. Leon. Plat. IX 11 sqq.

12. Sequuntur fabulae quaedam pedestres, in quibus incerta dacty lorum vestigia inveniri primus observavit Eb p. 97. Dactylicus fabulas Babrianis adnexas legerunt Suidas, Georgides, alii

13. 26 Huds. -Hptum. 56 (Cor. 57 p. 34), indicavit Eb p. 97. — Cf. Babr. 25 || 6 sq. βάτραχοι 〈εὐθὺς〉 ? || 9 στ. φ. καὶ μὴ ἑαυτοὺς ἀποπνίξωμεν Hd, rest. (Cr. || 10 ζῶα ὡς ὁρᾶτε Hd, rest. Cr || Epim. 12 πλοῦτον Hd

14. 27 (Gb 279) FFur. 69; selectas lectiones repetii ex Ac 29 Ps 47 A 82 Pr 78. — Cf. Babr.130 || 1 ἐν σ. ποτὲ Ac | num ἐν σ. ζῴων ἀ. ? |ὠρχήσατο μιμὼ vix fuit; ὠρχεῖτο πίθηκος Gb: num in πίθηξ hypocoristico prior syll. producta || 2 κεὐδο-

15. κιμῶν β. αὐτοῖσιν ἐχειροτονήθη Gb || 4sq. εὑροῦσα τοῦτο F, θησαυρὸν vox rep6etita ex AcAu || 9 ἀμεταμελήτως F, corr. ex Pr || || 12sq. σὺ δὲ τοιούτοις στοιχεῖν ἔχων inepte Pr, σὺ δὲ τ. ψυχὴν (e τύχην) ἔ. Au, σὺ δὲ τ. μωρίαν (e μοῖραν) ἔ. AcPs coniectura; fuit πυγὴν, cf. Archil. fr. 91. 110 Bgk. βασιλεύεις FPs. corr. ex AcAu | τοιαύτην σὺ δʼ ἔχων ψ. ζ. β. Gb

16. 28 (Gb 280) FFur 79, hinc illinc corrigendus ex Au 105 A Cor. 105 || 2 ὑστερησάσης codd., corr. Gb || 5 suppl. Gb || 6 fuerit ὁ Ζεὺς οὐχ ὑπέμεινʼ, ἀγανακτήσας δὲ κατʼ αὐτῆς || 7 περιφέρειν AuAc || Epim. 9 ἄλλην F || Totam fabulam hexa-

17. metris summa licentia restituere ausus est Gb. — Fabula e proverbio dactylico (5) orta, cf. Knaack, anal. Alex. -Rom. p. 810 Cr ael Plutarchi d. prov. Alex. comment. [Lips. 1895] p. 40

18. 29 (Gb 281) FFur. 85, cf. Ac 30 Au 112 Pr 115 || 1 sq. qu apud Gb leguntur hexametri, toti ipsius sunt, non antiqui poetae || 3 ἐξέπεσεν σφ. ὑ. ῥυ. εἰς τ. ν. bene Gb || 4 sqq. Gitlbaueri inventa fundamento carent || 7 ‘οὐκέτι μοι’ φησίν ‘θ. λ. ὁ’ Gb, verum epici Graeci φησὶν hexametris non solent inculcare more Romanorum; sim. Ac 27 || 8 τὸν αἴτιόν μου τοῦ θανάτου Au, τὸν αἴτιόν μοι θανάτου || 8 sq. σὺν ἐμοὶ ἀ. FAc, συναποθνήσκοντα AuPr; possis αἴτιον ὄντʼ ὀλέθρου σὺν ἐμοὶ συναποθνήσκοντα

19. 30 (Gb 282) Nevel. 200 e Palatino, inde F 281 ceterique.— Cf. Babr. 161 || 1 θεασάμενος Nev | Ταῦρον ἀγαλλόμενόν ποτʼ ἰδοῦσα κέρασι κάμηλος initium fuisse putat Gb 2 sq. ἐβουλήθη δὲ καὶ αὐτὴ τῶν ἴσων ἐφικέσθαι? || 5 ἀγανακτήσας κατʼ ἐκείνης? Mekler

20. 30, 8 περισσότερον Nev. | κοὐ μόνον ? || 9 οὐ προσέθηκε κέρατʼ, ὃ δʼ ἀφείλετο καὶ μέρος ὤ. Mekler

21. 31 (Gb 285) Pr 81 Au 85 Nev. e Pal. 201 Ps 50; minuta omitto || 4 πρὸς τὸν φίλον Pr, quod ex ἑταῖρον = ἕτερον ortum esse bene suspicatus est Sternbach || 5 βούλοιτο Pr Nev., βούλοιτο δὴ A || 7 ex Pr, καὶ ὡς ἂν ἐκεῖσε Au |καὶ — διαγένηται om. Nev., qui exhibet ἡ τροφὴ γένηται | fuitne τὸν χειμῶν ἐγκαταμείνῃ? || 8 πολλὴν — τὴν νόμην Au Nev. || 10 τὴν κόπρον ὑγρὰν om. δὲ Pr || 12 ἀπέπτη Cr, διέπτη codd. || 15 ᾔτει — φέρειν Pr, ᾐτιᾶτο αὐτὸν A Au Nev.

22. 31, 16 μὴ μὲν ἐμοὶ μέμφου, μᾶλλον φύσιν ἠπείροιο ? 17 κεῖθεν γὰρ μὲν οἷόν ? τε τρέφεσθ᾿ , οὐδὲν δὲ φέρεσθαι Gb Epim. Pr, sim. Au, aliud epimythium satis ineptum apud Nev. (Gb)

23. 32 (Gb 284) Aphthon. 27 ex Palat. p. 343 Nev. (F 214) exemplum incertorum incertissimum, cf. infra p. 231; fabula παροιμία ἐξηπλωμένη || 1 μέλι Aphth., poterat σίμβλα || 2 δέ τις Aphth., corr. Gb |poterat ἐργαζομένῃσιν ἐπελθὼν || 4 δʼ ἀλλʼ ὃ ἦν ἄλλως Nevel. sqq. hexametros suos pro antiquis vendidit Gb || 7 sq. Aphth. circumscripsit paroemiacum, quem v. 9 e paroemiographis (Bodl. 663, Ps. -Diog. 558, Vind. 225) ascivi cum Bergkio (ad Sapph. fr. 113 p. 126); ipsi qui in paraphrasi inveniuntur dactyli haud scio an Aphthonio potius tribuendi sint, quam veteri poetae, cf. p. 231.

24. 33 (Gb 292) FFur. 38, sim. Ac Cor. 19 cf. Au 41 Pr 43 || 1—4 decurtavit Ac; περιῄεσαν ζητοῦντες ποῦ καταμεῖναι· ὡς δ᾿ ἐγένοντο κατά τι φρέαρ AuPr nimis contracti || 3 ἐκείνην F, corr. Gb || 4 ὅπερ ἰδὼν ἅτερος θατέρω φησὶ Ac || 5 ὧ οὗτος Ac, ἐνταῦθα, ὦ φίλε F ὑπολαβὼν — ἀντεῖπεν F, ὁ δὲ ὑπολαβὼν εἶπεν Ac || 7 servavit Ac, liberius F || Epim. 8 προσιέναι Ac, προσέρχεσθαι F | οὐκ ἀπερισκέπτως τοῖς πράγμασι προσπελάσαι δεῖ Gb || Cf. supra p. 186.

25. 34 (Gb 291) Ac Cor. 11. cf. FFur. 11, Au 27 Pr 8. Babrio tribuit Eb p. 94, qui cum v. 4 sq. contulit 95, 43; distichon invita Minerva restituit Gb || 1 οἰκίαν κιθαρῳδοῦ habet F, πλάστου ἐργαστήριον Au, initium nimis decurtatum || 3 εὗρε Ac || 5 ὢ οἷα Bss ad Nicet. Eugen. I 60. lI 437, cf. Apostol. XVIII 60 paroem. lI p. 736 Gott.: Babrius scribere poterat ὦ οἵη κεφαλὴ 〈μέν, ἀλλʼ〉 ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει τλήμων; sed si versus latet, pentameter potus videtur subesse, veluti ὦ οἵη

26. κεφαλή· κοὐκ ἔχει ἐγκέφαλον (οὐδʼ ἔ. ἐ. Gb) || 6 Epim. εὔκαιρος accessit ex A | Σώματι μὲν μεγάλοις, κατὰ δὲ ψυχὴν ἀλογίστοις ἀνδράσιν εὔκαιρός ἐστιν ὁ μῦθος ὅδε ?

27. 1 Tab. cer10 VIr v. 14 sq., cf. prol.; trimetros agnoverant W1 vLw; cf. Babr. 147 || 1 — 3 - - - ιδν - - - - σα. φυ - - - - - ν - -- τομηδει ξ -- ουσα - - εικαδα - | τω φονειοναποτειν - ιχαριν in T legit Hss; 1 ἔχιδναν vocem totam fere cognosces; (ἔχιδν(άν τις ἀ(σ)φυ(κτοῦσα)ν suppl. Hss, fuerit ἔχιδναν ἀσφυκτοῦσαν ἐν (χειμῶνί τις); fabulae initium fortasse decurtatum, duobus enim versibus fingendis spatium vix suffcit || 2 suppl. Cr coll. Syntip. 25 ὥρᾳ χειμῶνος ἔχις τις πλησίον ὁδοῦ κατέκειτο κτλ. || 3 σωθεῖσα legit Cr, θ)α(λφθ)εῖσα W1, non fuit δοκ)οῦσ᾿ αὐτῷ (Hss) || 4 - - χθεισδεεφη, versus exitus atque v. qu sequitur vacui, suppl. Hss || 5 - - - - - - σεεπι- τουτωιναμ - δ - - την -- κτανησ T, ἔσωσά Hss, ᾖ᾿ σ. W1 |ἐπὶ τοῦτʼ Cr (Xen. An. lI 5, 22), ἐπὶ τούτῳ Hss, ἐπὶ τῷδʼ W1 6 ηδειπουσα T sec. Hss, ultimam litteram υ esse putat W1 || suppl. W1 | τησεισκανθαν sec. Hss, εανθαν cognoscit W1 7 Epim. ὦ παί, μάθʼ) ὅτι οὐ δεῖ versum restituit W1 || Fabellae poeta hominem indxisse videtur serpentem e via orbitaque (A 69 H1 75) servantem, cf. v. 6, quem ingeniose restituit W1 v. 3 sibi non constans; ita Vergil. Aen. V 273 serpentem describit viae deprensum in aggere, aerea quem obliquum rota transiit (sim. F 179 Au 212) atque ex Aesopeis quoque notus ὄφις πατούμενος (A 119 F 149).

28. 2 Suid. s. v. νῦν σωθείην ἵνʼ ᾖ — χρόνου, παρὰ τὸν μῦθον εἴρηται τοῦτο τῆς μανθανούσης χελώνης ἵπτασθαι παρὰ τοῦ ἀετοῦ καὶ πεσούσης, eadem prov. Coisl. 353 Gaisf., sim. cod. Paris. S (L. Cohn, Zu den Paroemiographen p. 78 sq.) νῦν, φασί, σωθείην, ἵνʼ μοι διδάγματα τοῦτο τοῦ πρὸ τοῦ χρόνου· παρὰ — ἀετοῦ, liberius Ps. -Diog. (paroemiogr. e lexico interpol.) 590 p. 284 (Apost. XlI 19): νῦν γένοιτο (τὸ add. Apost.) σωθῆναι· ἀετὸς χελώνην ἁρπάσας ἠβούλετο ἀφʼ ὕψους καταβαλεῖν, ἣ δὲ „νῦν γένοιτο“ φησί „σωθῆναι“· τοῦ δὲ λοιποῦ αὐτῇ μελήσει, quo testimonio inutili abusus cave ne Schneidero succurrens choliambum subesse conicias χἢ „νῦν γέ μοι γένοιτο φησί „σωθῆναι“ || 1 νῦν 〈δὲ〉 σωθείην Lm Eb, „νῦν“ φησί Cr e Ps. -Diogen. et Paris. S || Comoediae (C AF. III p. 611 1225 K.) iniuria ascripsit Meinekius ad Theocrit. p. 457.

29. 3 Lex. Coisl. prov. 322 = paroem. Gott. app. prov. III 76 ||
συμβάλλει Coisl., corr. Cr, συμβαλεῖ Meineke | Explicatio ἐπί τῶν ἀσθενῶν καὶ δυνατωτέροις συμβαλλόντων non suffcit; fabulae tenemus initium, qu lupus leon vincto maledicens descriptus erat, cf. Phaedr. l 21.

30. 4 Suid. s. νῦν ὀ. ἄ.· ἐπὶ τῶν καθʼ ὥραν ἕκαστα πράττειν ὀφειλόντων; e lexico Ps. -Diog. 587 p. 283 (Apost. p. 547), Ps. Diog. Vindob. 238. || Comoediae fragmentis inseruit cui ἅπανθ᾿ ὅμοια Κockius IIl p. 531, 689; sed cf. Babr. 88, 6 νῦν ὥρηἵνʼ ἀμήσω. Lexicographus praeter mythica dactylica Aesopiam trimetriam legit.

31. 5 Georg. Bss. Au. l p. 90 Βαβρίου· τρέφων κτλ. Imitatoris fortasse, qui fab. Babr. 62 expresserit

32. 6 Georg. p. 35, eiusdem puto poetae cuius 5. Spectat ad Babr. 108 vel 153.

33. 7 (Eb 2 p. 95; Gb 261) V Fur. 359, constituit CE. Schneider (Schnr) || 1 sq. τις add. Schnr; τόποις ἐρήμοις ἐμπλανώμενος λύκος Lm (Eb Gb) || 2 δύσιν V, suppl. Mekler, παῤ ἡ. Cr, ποθʼ ἡ. Schnr, δύσιν Ὑπερίονος Lm || 3 αὐτοῦ V 5 πλ. δʼ ἔ. cum eis quae sequuntur coniunxit Eb || 6 ἀθρόων V, corr. Cr || 7 καρτερῶν V, corr. Lm || 8 suppl. Lm | κατήσθιεν, corr. Lm | μετανοῦν V, corr. Cor.

34. 8 (Gb 262 VFur. 375. ‘Ms. Gall.’ (Ga) Huds. Hptm. 312 Ps 12 sim. A 8 Pr 18, cf. Aristot. Met. II p. 356 || 1 Αἴσωπος ὁ λογοποιὸς εἰς ναυπήγιον σχολὴν ἄγων εἰσῆλθεν bene Gb |ποτε om. Pr || 2 εἰσῆχθαι, i. e. εἰσήχθη Ga | σκοπούντων V Ga, corr. Hd || 4 ὁ Αἴσωπος V G || 5 γεγενῆσθαι A τῶν δὲ διανοουμένων GsPs. τὸν δὲ Δία βουλόμενον V (Pr), corr. EbCr || 6 ἀναδεῖξαι VPr, ἀποδεῖξαι F || 7 ἐπὶ τρεῖ VGaPs. δὶς ἢ τρὶς Hd | fuerit ἐκροφήσῃ τὴν ἄλα || 8 ἐξέθανε Ga, ἐξέβαινεν Hd

35. 8, 10 πεδία Au V | ἐπεγύμνωσεν Gs, ἐγ. Ps | ἐὰν (ἂν) δὲ δόξῃ VPs | fuerit „εἰ δοκεῖ δ᾿ “ἔφη vel ἢν δὲ δὴ δοκῇ || 11 αὐτῇ καὶ τὸ τρίτον Ga V. transq. suppl. Cr, an φησίν ? ἡμῶν Ps || Gb versus 4 2q., quos ipsi integros libri servarunt, funditus diruit ut suos substitueret || 13 sq. Epim.PrAu, sim. Ga, om. Fur.

36. 9 (Eb 4 p. 96, Gb 263) VFur 377 Cor. 419 H1 402 || 2 infeger im V, indicavit Eb || 3 χὢς an ὃ δʼ? φησὶν V, corr. Cr || 4 ἀλλʼ ὄπισθεν σφοδρῶς με τύπτων V, num ὄ. ἐπικρούων ἐμέ? | Fuit cum choliambos agnoscere mihi videbar: Τοῖχος σπαραχθεὶς ὑπὸ δοκοῦ βίῃ πάσῃ τί με σπαράττεις“ ἱκέτευε φωνήσας (95, 47) | ὃ δʼ „οὐκ ἔγωγε“ φησίν „αἴτιος τούτου, |μᾶλλον δʼ ὄπισθέν ἐστιν ὁ σφοδρῶς τύπτων.“

37. 10 (Gb 228); evei. 169 Cor. 166, F 19: Au 40 Pr 41, unde selectas ascribo lectiones, tetr. I 52; cf. Plat. Theaet. 174, Diog. La. I 34 (de Thalete): cf. supra p. 203 || 1 ἑκάστοτε ἑ. AuPr, ἑκάστην ἐσπέραν Nev., -ῃ -ᾳ F || 2 Nev.; liberius ceteri || 3 καὶ δήποτε περιιὼν εἰς τὸ πρ. codd, transq. Cr || 4 καὶ τὸν νοῦν codd., corr. Cr || 5 ἐξέλαθε Nev., suppl. Cr, ἔλ. ceteri | τὸ φρέαρ vulgo, corr. Gb |5 sqq. vv. antiqui in Byzantinos mutati

38. 10, 7 τοῦ στεναγμοῦ Nev., τῶν -ῶν F, τὸν -ὸν AuPr, corr. Gb || 8 προσελθὼν καὶ codd., corr. Gb || 9 sq. „ὦ σύ, †ἐν οὐρανῷ βλέπειν πειρώμενος, τὰ ἐπὶ κτλ. Nev. „ὦ οὗτος, σὺ τὰ ἐν οὐ. βλ. π. τὰ ἐπὶ κτλ. FAuPr, corr. Cr

39. 11 (Gb 229) Au 29 Pr 31 St., Ac 12 F 27, unde selectas repetvi lectiones || 1 ἐπί τινος οἰκῶν οἰκίας Ac, versus exitus? || 4 sq. διὰ μίαν Au, διάζουσι Pr, corr. Sternbach 6 versus integer in A || 7 τοῦτό ἐστιν ἀδύνατον, ὃ γὰρ ἐγὼ λ. Au, versum constituit Cr: v. 6. 7 fere libris traditos ipse diruit Gb || 8 αὐτὸς ἀσβόλης πληροῖς Ac, σὺ ἀποτεφροῖς F. fuerit αὐτὸς σὺ πληροῖς ἀσβόλης τε καὶ τέφρας

40. 12 (Eb 3 p. 95: Gb 239) Au 139 Pr 136: cf. F 90 Αc 37 | 1 indicavit Eb || 2 τὰς φωνὰς Pr, τὴν φωνὴν Au | 2 sq. οἰόμενος εἶναι ζῷον αὐτὸ παμμέγα μικρὸν δὲ προσμείνας χρόνον ὡς εἶδε λίμνης ἐξιόντα βάτραχον τοῦτον προσελθὼν εὐθὺ κατεπάτει λέγων κτλ. Eb, sim. Gb: κράγον μέγαν, πρὸς τὴν

41. βοὴν ἐπεστράφη οἰόμενος εἶναι μέγα τι χρῆμα θηρίου μείνας δὲ μικρόν, ἐξιόνθ᾿ ὡς εἶδέ νιν λίμνης, προσελθὼν κατεπάτησ᾿ αὐτὸν λέγων κτλ. Bgk in schedulis || 5 ταρ. in fine coll. Eb sententia antiqua, cf. Herod. I8 | εἶτα τηλικοῦτος ὢν τηλικαῦτα βοᾷς interpol. Pr.

42. 13 (Gb 257) Au 74, supplendus ex Pr 70 p. 21 St.: liberius Ps 41 Ac Cor. 88 || 2 πρὸς παραμυθίαν πλόου πλοίου Ps 6 νεὼς Ac, νηὸς AuPr || 7. 15 δελφὶν Au, δελφὶς ceteri 9 ὑπερεξελθὼν — 14 ἄνθρωπον λέγειν om. Au, suppl. ex Pr 13 cf. 9, 3 p. 237 || 16 αὐτὸν πικρῶς ἐν τῷ ὕδατι ἀπέπνιξεν Ps

43. 14 (Gb 258) Ac 110: Au 172 Pr 175: sim. vita Aesop. 33 cf. supra p. 159. 236 || 1 Ὁδ. κατʼ αἰγ. ὡδοιπόρουν? || 3 ναῦν εἶναι δόκουν Cr, cf. 6 || 4 ὡς προσορμιουμένην Gb || 5 φερόμενʼ αὖ ? || 6 ναῦν οὐκέτʼ, ἀλλὰ πλοῖον Gb || 8 fere integer | προσεδεχόμεθα Ac, προσδεχόμεθα Au

44. 15 (Gb 231) Au 28 Pr 30; liberius F 36 Ac 18 Ps 2, quae iambis inclusit Gb || 1 an πένης ν. τις καὶ ? || 6 fere integer || 9 ἐκεῖ γὰρ εὑρήσεις Ἀττικὰς μυρίας Au, rest. duce Au, coll. v.13|| 11 ἧκεν ante ἐπὶ AuPr; versum fere integrum dissolvit Gb

45. 16 (Gb 235) F 67 brevior Ac 28 Au 80. Cf. Babr. 17 αἴλουρος ὄρνεις οἰκίης ἐνεδρεύων || 1 ἔν τ. ποτʼ ἦσαν οἰκίῃ π. μύες Gb || 5 κατέλθωμεν AcF, συγκατέλθωμεν Cr del. ἕτοιμοι 6 καὶ ἐπὶ τῶν ὀπῶν F, quod stare vix potest, corr. Cr; certo trimeter fere integer || 9 χὠ μὴ δυνάμενος ? || 10 ἀφικέσθαι F, corr. Cor. | διʼ ὀπτασίας Par. 365

46. 17 (Gb 238) Au 111 Pr 104: F 84: Nevel. 248 ex Palat.; cf. Babr. 140 || 1 περιιὼν Nevel. || 2 κατά τινα Nevel. | πυροὺς Nevel. FPr, σιτοὺς Au

47. 17, 4 ταλάνιζεν ὡς Nevel., melius |4 sqq. liberius Nevel. 9 ἐκλυθείσης Pr, κλυσθείσης Au Nevel. || 12 ὅτε ἐμόχθουν καὶ με (ἐμὲ) ὠνείδιζες Au (Pr) || 13 ὠνείδισας, νῦν οὐ τροφῆς ἂν ἐπεδέου?

48. 18 (Gb 240) Au 142 Pr 139: sim. F 93. Nev. 224 Cor. 220 || 1 Εἰσῆλθεν εἰς ἔπαυλιν ἀγροίκου λέων Gb || 3 πρῶτον μὲν οὖν ? || 5 βόας AuPr || 10 συνέκλεισας Nev., συγκλεῖσαι ἐβούλου sim. ceteri || Epim. τὰς ἑαυτῶν Au, corr. e Pr

49. 19 (Gb 241) Hds. (Hptm) 39 e Vossiano; sim. F 96 C 39 tetr. lI 13 || 5 μέσον ? || 6 δρομαίως Voss., corr. Cor. | μάλα δρομαῖος Gb

50. 20 (Gb 242) Nevel. 228 e Palat.: sim. F 97 Au 146 Pr 143 St. || 1 λέων περιτυχὼν λ. κ. Nevel. || 2 τοῦτον ἔμελλε Nevel.|| 4 ἀπὸ τῶν FAu, ἀπὸ Nevel.; παρὰ τὸν ψόφον Pr fuerit πάλιν ἐξαναστὰς ἔφυγεν. ὁ δὲ λέων ἐπεὶ || 7 〈γε δια〉 πεφευγοτα?

51. 21 (Gb 244) F 131: Au 174 Pr 177 Nev. Cor. 176 || 2 ἤλαυνε παντʼ Gb

52. 7 παρεχ. — ἀφέξ. AuPr, sim. Nev., τοῦ δεσπότου λαμβάνοντος ἀνθέξεται F || Epim. οὐ om. F, suppl. ex AuPr

53. 1) Hinc etiam fabulis Gb 230. 233. 247. 251 aliquid praesidii petitur.

Babrius Fabulae Aesopeae 2

ed. Otto Crusius

Search the Perseus Catalog for:

Ι. ΕΠΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕΙΑ

ΜΥΘΙΚΑ

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

II. ΙΑΜΒΟΙ

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers