I Ignatii Diaconi eiusque imitatorum tetrasticha iambica.
νδρὸς ποσὶ
ν πατεῖτο πέτρινος λέων.
καί τις λέοντί φησι ,,τὴν ἰσχὺν βλέπεις;“
ἀλλʼ εἰ λέοντες“ εἶπεν ,,ᾔδεισαν γλύφειν,
πολλοὺς ἂν εἶδες ὄντας ἀνθρώπους
λίθους.“
Ὅτι ἐν φύσει οὐ δεῖ σεμνύνεσθαι.
Ἔθνει γεράνων πῆξέ τις σπορεὺς πάγην,
μεθʼ ὧν πελαργὸν εἷλεν· ὃς θρήνει μέγα.
ἔφη δʼ ἀροτρεύς ,,ὡς φίλος μὲν εἶ, λέγω·
ἀλλʼ ἡ πάγη λαβοῦσα σὺν κακοῖς
σ’ ἔχει.“
Κακοῖς μὴ συναγελάζεσθαι.
Κλοιῷ λύκος πάχιστον εἰσορῶν κύνα
δήσας τίς ἐξέθρεψε τοῦτον ὧδ᾿; “ ἔφη.
,, κυνηγός.“ ,,ἀλλὰ τοῦτο μὴ πάθοι λύκος·
ἐμοὶ φίλος λιμὸς γὰρ ἢ κλοιοῦ βάρος.“
Ἐν συμφοραῖς μὴ γαστρίζεσθαι.
Λέοντος ὑπνώττοντος αὐχένος μέσον
διέδραμεν μῦς· ὃς δʼ ἀνέστη συντόμως.
γελᾷ δʼ ἀλώπηξ· καὶ λέων ἀπεκρίθη
,οὐ μῦν πτοοῦμαι, τὴν ὁδὸν δʼ ἀνατρέπω·
Ἀρχὰς ὕβρεων διαστέλλειν.
Λέων μάχην ἔστησε πρὸς ποτῷ κάπρῳ,
γῦπες δὲ θηρῶν ἐσκόπευον τὴν ἔριν,
βρῶσιν τὸν ἡττηθέντα ποιῆσαι τάχα·
φίλους δʼ ὁρῶντες ἠστόχουν τῶν ἐλπίδων.
Ἀλλοτρίοις κακοῖς μὴ χαίρειν.
Ἤιτει τροφὴν μύρμηκα τέττιξ ἐν κρύει.
μύρμηξ πρὸς αὐτὸν εἶπε ,,πῶς γὰρ οὐκ ἔχεις;“
ὡς ἐν θέρει“ προσεῖπεν ,,ᾖδον ὀξέως.“
,,χειμῶνος ὀρχοῦ“ φησί, ,,μὴ τροφῆς ἔρα·“
Ὅτι τὸ ἐν καιρῷ ἀργεῖν καὶ ἀκαίρως ἐπιζητεῖν μάταιον.
Τράγῳ προσεῖπεν ἄμπελος ,,βλάπτεις σύ με
κείρων τὰ φύλλα· μὴ γὰρ οὐκ ἔστι χλόη;
ὅσον δʼ ἄρʼ ἄν βλάψειας, εὑρήσω τάχα
πρὸς θυσίαν σὴν εἰς θεοὺς οἶνον βλύσαι.
Αδικίας μὴ κατάρχεσθαι.
Μῦς ἔκφερεν μῦν, ἔργον ὄντʼ ἀσιτίας·
οὓς χαλκέες βλέποντες ἔστασαν γέλων.
ὁ μῦς δʼ ἔτι ζῶν εἶπε ,,μεστοὶ δακρύων,
ὡς οὐδὲ μῦν δύνασθε κἂν τρέφειν ἕνα.
Μὴ γελᾶν πτῶμα τοῦ πέλας.
Φέρων κύων τις πλησίον ῥείθρου κρέας
κύψας ἑαυτὸν ἄλλον εἰς ὕδωρ βλέπει.
χανὼν δὲ λοιπὸν τοῦ κάτω λαχεῖν κρέως,
ἀπεστέρητο παντός, οὗπερ ἐκράτει.
Τ ἐν χερσὶ μικρὸν τοῦ ἐλπιζομένου μείζονος κρεῖττον.
Ἀνδρὸς πόθον μετῆξεν εἰς δούλην Κύπρις.
ἣ δʼ αὖ γʼ ἐτίμα τὴν θεὰν καθʼ ἡμέραν,
ἕως καθʼ ὕπνους φησὶ ,,μὴ τίμα σύ με·
τὸν ἄνδρα πημαίνω γάρ, οὐ ποθῶ σέ γε.“
Ὁφείλομεν τὸ αἴτιον στοχάζεσθαι.
Ὁμόφρονες νέμοντο τρεῖς ὁμοῦ βόες,
οὓς οὐδὲ θὴρ ἔβλαπτε πολλάκις λέων.
ἔχθρας δὲ μίσει καὶ λόγοις διασχίσας
ἕκαστον οἶον ἐκβέβρωκεν ἀθλίως.
Φυλάττεσθαι τοὺς ὁμοφρονοῦντας.
Γάμοις ἔχαιρον βάτραχοι τοῖς Ἡλίου.
καί τις πρὸς αὐτοὺς εἶπεν ,,ὦ δειλὸν γένος·
εἰ γὰρ μόνου τρέμοιμεν αὐγὰς Ἡλίου,
τίς, εἴγε τεκνώσειε, τοῦτον βαστάσοι;“
Τοῦ συνήθους τὸ ἐσόμενον ἀπρόοπτον.
Κυρτὴ θεὸν κάμηλος ἐζήτει κέρας,
ἣν ἐξεμυκτήριζε τῆς δυσβουλίας.
σιμοῖ δὲ ταύτης λοιπὸν ὦτα καὶ κάραν,
ὡς ἄν γε παντάπασιν αἰσχίστη πέλῃ.
Παρὰ θεοῦ αἰτεῖν τὰ προσήκοντα.
Πηγαῖς ἑαυτοῦ προσβλέπων δορκὸς θέαν
λεπτοὺς πόδας μωμεῖτο, χαῖρε δʼ εἰς κέρας
ὕλης δὲ τὸν λέοντα φεύγων ἐκ μέσης
θνήσκει πεδηθεὶς οἷς ἔχαιρεν εἰς μάτην.
Τὸ περισσὸν ταῖς ἀνάγκαις ἐπιβλαβές.
Τυρὸν κόραξ ἔδακνε, κερδὼ δʼ ἠπάτα
,,εἰ γλῶσσαν εἶχες, Ζηνὸς ἦς ὄρνις μέγας.“
ὁ νήπιος δʼ ἔκραζεν, ἣ δʼ εἷλεν †τυρόν.
,,ἔχεις, κόραξ, ἅπαντα, νοῦν κτῆσαι δ᾿ “ ἔφη.
Ἐχθρῶν ἐπαίνοις μὴ πιστεύειν
Κάμνουσαν ὄρνιν εἶδεν αἴλουρος νόσῳ.
πρὸς ἣν ἔφησε ,,πῶς ἔχεις τὰ τῆς νόσου;“
τρέμουσα δʼ εἶπεν ,,εἰ παρέλθοις μακρόθεν,
ζωὴν ὑπέλθω δορκάδων ὑπερτέραν.“
Φυλάττεσθαι πολεμίων ὑπόκρισιν.
Ἔθαλπέ τις γεωργὸς ἐν κόλποις ὄφιν
ὥρᾳ κρύους· ἐπεὶ δὲ θέρμης ᾔσθετο,
ἔπληξε τὸν θάλψαντα, καὶ κτείνει τάχος.
οὕτω κακοὶ ποιοῦσι τοῖς εὐεργέταις.
Κακοὺς μὴ εὖ ποιεῖν.
Ὡς ἀκρίδας θήρευε παῖς τις, σκορπίῳ
χεῖρα πρότεινεν· ὃς δὲ ,,μὴ ψαύσῃς“ ἔφη·
,,ὡς εἴγε μου ψαύσειας, ἐκ κόλπων στένων
καὶ τὰς ἀληθεῖς ἐκκενώσεις ἀκρίδας.“
Ὅτι τοῖς μὴ ὠφελοῦσι τὸ βλάπτειν παρέπεται πολλάκις.
Φέρων λέοντος δέρμα τοῖς ὤμοις ὄνος
ηὔχει λέων εἶναί τις, αἰπόλους τρέπων.
ἐπεὶ δὲ γυμνὸς τῆς λεοντῆς εὑρέθη,
τοῦτον μυλὼν ἔμνησε τῆς ἀταξίας.
Τὰ παρὰ τὴν ἀξίαν τίμια διαλύεται.
Μάχην λέων συνῆπτεν ἀνδρὶ τοξότῃ.
βέλει τυπεὶς δὲ θηροὶν εἶπε τοιάδε·
,,εἰ δὴ προπομποὺς εὐπορεῖ τοίους ὅγε,
τίς αὐτὸς εἴη συστάδην ὡρμημένος;“
Γνωσιμαχεῖν ἐκ πείρας διδασκόμεθα.
Ὀδοῦσιν ἧλον εἷλεν ἐξ ὄνου λύκος,
αἰτῶν δὲ μισθὸν πλήττεται λὰξ τὴν γένυν.
λύκος δέ φησιν ,,πῶς μάγειρος ὢν πάλαι
ἰατρικῆς μετῆλθον ἔργ’ ἀναξίως;“
μὴ ἤσκηταί τις, μὴ μετιέναι.
Πᾶσιν πέφυκε θηρσὶ καὶ πτηνοῖς μάχη.
ἥλω Λίβυσσα στρουθός, ἣ τούσδʼ ἐπλάνα
εἶναι μὲν ὄρνις, ἐκ μέρους δὲ θηρίον,
πτηνοῖς κάραν δεικνῦσα, τοῖς θηρσὶν πόδας.
Τὸ ἀμφίβολον κοινωνίας ἄπιστον.
Κερδὼ βότρυς βλέπουσα μακρῆς ἀμπέλου
εἰς ὕψος ἦρτο καὶ καμοῦσα πολλάκις
ἑλεῖν ἀπεῖπε· πρὸς δʼ ἑαυτὴν ταῦτʼ ἔφη·
,μὴ κάμνε· ῥᾶγες ὀμφακίζουσιν μάλα.“
Τὸ ἐκ πείρας ἀδύνατον προφάσεως εὔπορον.
Ἤιτει λαβεῖν ἀγροῖκον ἱππότης λαγών.
λαβὼν δὲ χερσὶ τοῦτον ἠρώτα ,,πόσου;“
καὶ πῶλον ἐξήλαυνεν. ἀγροῖκος δʼ ἔφη
,,μὴ σπεῦδε· σοὶ δώρημα τοῦτον προσφέρω.“
Τὸ σωθῆναι ἀδύνατον καὶ χαρισθῆναι †δεκτέον.
Βέβλητό τις πρὸς στῆθος ἀετὸς βέλει
ἀλγῶν δὲ λοιπὸν ἧστο πολλὰ δακρύων.
βλέπων δʼ ὀϊστὸν εἶπεν ἐπτερωμένον
,,πταπαῖ, πτερόν με τὸν πτερωτὸν ὀλλύει. “
Ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ἀδικημάτων τὰ δίκαια εὔπορα.
Δειλὸς κυνηγὸς πρός τινʼ εἶπε ποιμένα
,,εἴ που λέοντος ἴχνος εἶδές μοι φράσον·“
σοὶ τοῦτον,“ εἶπεν ,,εἰ θέλεις, δείξω πέλας.“
χνῶν·“ κυνηγὸς εἶπεν ,,οὐ ζητῶ πλέον.“
Κατὰ τῶν ἀπόντωυν μὴ θρασύνεσθαι.
Εἰσδῦσα κερδὼ πρὸς δρυὸς κοίλης βάθος
εὕρισκε δαῖτα ποιμένος, καὶ δὴ φάγεν,
ὡς μὴ προκύπτειν ἐκ πάχους. εἶπεν δέ τις
,θέλεις προελθεῖν; ὥσπερ ἤλυθες γίνου·“
Τὰ ὀλέθρια πάθη ζημίαις ἴσαις θεραπεύονται.
Βοὸς φαγὼν παῖς εἰς ἑορτὴν ἔγκατα
ἤμει κεκληγώς ,,σπλάγχνα, μῆτερ, ἐκχέω.“
ἣ δʼ αὖ γελῶσά φησι ,,μὴ φοβοῦ, τέκνον,
τῶν σῶν γὰρ οὐδέν, ἀλλʼ ἐμεῖς ἀλλότρια.“
Ἀλλότρια μὴ ἀηδῶς ἐκτιννύειν.
Ἀλλοτρίοις πτεροῖσιν ἠμφιεσμένος
ηὔχει κολοιὸς ὀρνέων ὑπερφέρειν.
πρώτη δὲ δῶρον ἡ χελιδὼν ἡρπάκει,
μεθʼ ἣν ἅπαντες· εἶτα γυμνὸς εὑρέθη.
Τὸ ἐξ ἐράνου θράσος αἴσχει διαλύεται.
Εἰς λαιμὸν ὀστοῦν ἐμπεπήγει τοῦ λύκου.
μισθοῦ δʼ ἑλὼν γέρανος ᾔτει τὴν χάριν.
,σῶον τράχηλον ἐξ ἐμοῦ λαιμοῦ φέρων
μὴ δῶρον ἄλλο·“ φησί ,,πλὴν τοῦτο σκόπει.“
Μέγα κέρδος ὑπὸ κακῶν μὴ βλαβῆναι.
Πύργου προκύπτωρ ἀρνὸς ἔσκωπτεν λύκον,
ὡς αἰσχρόν, ὡς κάκιστον, ὡς μεστὸν φθόνου.
ἄνω δὲ βλέψας φησίν ,,οὐ σκώπτεις σύ με,
πύργος δʼ, ὃς ὁπλίζει σε πρὸς μέγα θράσος.“
Καιρῷ μὴ θρασύνεσθαι.
Ἤλαυνε ταῦρον ἐξ ἑῆς κοίτης τράγος,
ὃν θὴρ λέων δίωκεν. εἶπε δὲ στένων
εἴπερ με μὴ λέοντος ἐπτόει φόβος,
ἔγνως ὅσον ταύρου τε καὶ τράγου σθένος.“
Τύχης καὶ τὸ πᾶν μέτρον ἰσχύει.
Λύκος πρὸς ἄρνα φησίν ,,οὐ πρόσθεν σύ μοι
ὕδωρ τάραττες;“ ,,ἄρτι γαστρὸς ἐξέφυν,
καὶ πῶς ὕδωρ ταράττον; ἀγνοῶ πότε
,,ἐπεὶ λέγεις δίκαια, πάγκακος πέλεις.“
Ἀδικία προφάσεως εὔπορος.
,,Ὀρθῶς βαδίζειν,“ εἶπε καρκίνος ,,τέκνον,
μὴ δή γε λοξῶς τὴν ὁδὸν παρατρέχειν·“
,,πρόελθε, μῆτερ, καὶ καθηγοῦ τοῦ τέκνου,
κἀγὼ βλέπων ἕψοιμι πρὸς τὰς σὰς τρίβους.
Ἃ παραινεῖ τις, ποιείτω.
Ῥάβδῳ κατῆξεν αἰγὸς αἰπόλος κέρας·
ᾖ προσπεσὼν ἐδεῖτο δακρύων μέγα
,,μὴ δῆτα φήσῃς ταῦτα πρὸς τὸν δεσπότην.“
ἣ δʼ αὖ γέ φησι ,,πλεῖον ἠχήσει κέρας.“
ἴανερὸν ἁμάρτημα μὴ σοφίζεσθαι.
Ὤμοις ὄνος παρῆγεν ἀργυροῦν βρέτας
Φοίβου, τόπερ πᾶς προσκυνῶν πίπτεν κάτω.
τύφῳ δʼ ἐπαρθείς, μὴ θέλων μένειν ὄνος,
ἤκουσεν , οὐ θεὸς σύ, τὸν θεὸν δʼ ἄγεις.“
Τῶν αἰτιῶν μὴ ἀναισθητεῖν.
Ἔτικτε χρυσοῦν ὠὸν ὄρνις εἰς ἅπαν.
καί τις πλανηθεὶς χρυσεραστὴς τὴν φρένα
ἔκτεινε ταύτην, χρυσὸν ὡς λαβεῖν πλέον.
ἐλπὶς δὲ μείζων δῶρον ὤλεσεν τύχης.
Τοῦ πλέονος μὴ ἐρᾶν.
Λέοντα δορκὰς ὡς ἴδεν μεμηνότα,
,,ὦ μοῖρα θηρῶν“ εἶπεν ,,ἀθλιωτάτη·
εἰ σωφρονῶν γὰρ δυσκάθεκτος ἦν λέων,
πῶς οὐ μανεὶς δράσειε μεστὰ δακρύων;“
Ὅτι δεῖ τὸν ἐξουσιάζοντα θυμοῦ κρατεῖν.
Ἀνὴρ γαλῆν γυναῖκα πρὸς δόμους ἄγεν·
παρῆν δὲ Κύπρις εἰς ἑορτὴν τοῦ γάμου.
νύμφη δὲ μῦν βλέψασα συντόνῳ τάχει
δίωκε τοῦτον, μὴ τραπεῖσα τὴν φύσιν.
Φύσει μὴ μάχεσθαι.
Νωθὴς χελώνη σὸν πτεροῖς ᾔτει δρόμον.
ὑψοῦ δὲ ταύτην αἰετὸς συναρπάσας
ἔρριψε πέτραις καὶ θλάσεν. μόλις δʼ ἔφη
,,κρεῖσσον βάρος μοι μᾶλλον ἢ πτερῶν τάχος.“
Τῶν ἀδυνάτων μὴ ἐρᾶν, τῶν δυνατῶν ὀρέγεσθαι.
Ἄγρην ὄνῳ μέριζε καὶ κερδοῖ λέων.
πτρώτην μέν“ εἶπε ,,μοῖραν ὡς νομεὺς ἔχω,
τὴν δευτέραν δέ“ φησίν ,,ὡς ἄναξ φέρω,
τρίτης δʼ ὃς ἂν ψαύσειεν, ἔργῳ μανθάνοι.“
Ἀνίσοις κοινωνίαν φυλάττεσθαι.
Χηλῇ βοὸς πατεῖτο βατράχου τέκος.
ὀργῇ δὲ μήτηρ εἶπεν ,,†ἦν θλάσας τόσος;“
καὶ τέκνον ἄλλο φησί ,,κἄν ῥαγῇς ὅλη,
πρὸς οὐδὲν αὐτῷ, μῆτερ, ἐμφερὴς ἔσῃ.“
Τοῖς μεγίστοις μὴ συνεκτείνεσθαι.
Ὄφιν θέλων τις ἀντʼ ὀλέθρου παιδίου
πλήττειν, πέτραν ἔσχιζε καὶ φιλεῖν θέλεν.
ὄφις δέ φησι ,,πῶς γένοιντο συμβάσεις,
ἕως σὺ τύμβον καὶ πέτραν ἐγὼ βλέπω;“
Μνῆμαι ἀδικημάτων ἀθώπευτοι.
Θανεῖν ἔθεντο πτῶκες ἢ ζῆν ἐν βίῳ,
ὡς εὐτελεῖς, ὡς ὄντες ἀδρανεῖς ἄγαν.
λίμνῃ δʼ ἑαυτοὺς ἐμβαλεῖν ἠπειγμένοι
ἔσχον, φυγόντων βατράχων, θάρσος μέγα.
Μὴ ἀπογιγνώσκειν.
Δρῦν ἦγε ῥεῖθρον πνεύμασιν βεβλημένην·
αὕτη δʼ ἕλιξι καὶ δόναξι πεύθετο,
πῶς εἰσιν ὁρθοί. ,,πνεύμασιν δουλούμεθα·
πτῶσις δʼ ἐκείνων ἐστὶν ἡμῶν ἡ στάσις.“
Βίᾳ καιροῦ μὴ ἀντιτάττεσθαι.
Πρὸς τοξικὴν ἤριζε πατρὶ Λοξίας,
ἀπʼ ἀντολῶν δʼ ἔπεμπεν εἰς δύσιν βέλος·
ὁ Ζεὺς δὲ τοῦτον εἰς τοσοῦτον προφθάσας
ἔφη στραφείς ,,ὦ τέκνον, εἰπέ, ποῦ βάλω·“
Τῷ προύχοντι μὴ ἐρίζειν.
Ἤριζε Βορρᾶς Ἡλίῳ καιρῷ κρύους,
τίς ἄνδρα γυμνώσειε πρῶτον ἀμφίων.
Βορρᾶς μὲν ἔπνει, σφίγγε δʼ ὁ τλήμων ῥάκη·
θαλφθεὶς δὲ λοιπὸν δῶκε πέπλους Ἡλίῳ.
Τὸ πείθειν τοῦ βιάζεσθαι ἀνυτικώτερον.
Λέων, ὄνος κερδώ τε πρὸς θήραν ἴον.
ὄνου δὲ ταύτην εἰς τρίτον δεδασμένου
λέων κατεσπάραξε. κερδὼ δὲ πλέον
ἔνειμεν αὐτῷ, σωφρονισθεῖοʼ ἐξ ὄνου.
Ὅτι δεῖ ἐξ ὧν πάσχουσιν ἕτεροι παιδεύεσθαι.
Φραγμοὺς ἀλώπηξ ὡς ὑπερβαίνειν θέλεν,
ὀλισθάνουσα καὶ βάτου δεδραγμένη
ἔξεστο πέλμα, λοιδόρει δὲ τὴν βάτον.
μέμφου σεαυτήν, μὴ φύσιν γʼ ἐμήν“ ἔφη.
Πρὸς τοὺς τὰ ἑαυτῶν κακὰ σιωπῶντας, τὰ δὲ τῶν ἑτέρων κατηγοροῦντας.
Κώνωψ καθῆστο πρὸς κέρας ταύρου πάλαι,
ὅνπερ κέλευεν, εἴπερ ἐκπτῆναι θέλει.
ἤκουσε δʼ, †ὥσπερ οὐκ ἔγνω καθημένου,
οὕτω δὲ μὴ πτήσαντος αἴοθησιν λάβῃ.
Πρὸς τοὺς λογιζομένους ἑαυτοὺς εἶναι ἢ σοφοὺς ἢ δυνατοὺς ἢ φρονίμους, μὴ ὄντας δέ.
Ἔλαφον ἐξήλαυνον οἱ κυνηγέται,
ἥτις δασείαις ἀμπέλοις ἀπεκρύβη.
τὰ φύλλα βιβρώσκουσα δὴ τῶν ἀμπέλων
κυνηγετοῦσιν ἐνδίκως ἐθηράθη.
Πρὸς τοὺς κακοποιοῦντας τοὺς αὑτῶν εὐεργέτας.
Ἄστροις περισκοπῶν τις ἀστεροσκόπος
πίπτει λεληθὼς εἰς φρέαρ. τυχὼν δέ τις
ὁδοιπόρος στένοντι ταῦτʼ ἔφη λέγων·
,νοῦν θεὶς ἄνω, βέλτιστε, τὴν γῆν οὐ βλέπεις; “
Ὅτι πολλοὶ τὰ ἐνεστῶτα μὴ γινώσκοντες τὰ μέλλοντα καυχῶνται γινώσκειν.
Ἥριζεν ἵππος ἀγριωτάτῳ κάπρῳ·
ὁρμὴν δὲ θηρὸς ἵππος οὐ σθένων ὅλως
ἑαυτὸν ἐκδέδωκεν, εὑρὼν σύμμαχον
ἔμπειρον ἄνδρα πρὸς σφαγὴν τοῦ θηρίου.
Ὅτι διʼ ἔχθραν τινὲς καὶ εἰς δουλείαν ἑαυτοὺς ἐμβάλλουσιν.
Ἐρωμένας δύʼ εἶχεν ἀνὴρ μιξόθριξ.
χρόνῳ †διενηνοχυῖαι πάντῃ καὶ τρόπῳ
ἣ μὲν μελαίνας, ἣ δὲ λευκὰς ἔκφερον.
ἐξ ὧν ψιλωθεὶς πᾶσιν ὡράθη γέλως.
Πρὸς τοὺς εἰς δύο ἐναντία πράγματα ἑαυτοὺς ἐμβάλλοντας.
Ἀρνὸν καταπτὰς ἀετὸς † καθαρπάσας.
ἰδὼν κολοιὸς ἐν κριῷ πράττει τάδε.
ὃν εἶλε ποιμήν. παῖς δʼ ἐφώνει τοῦτό τι·
,,ἐμοὶ κολοιός, ἀετὸς δʼ αὑτῷ πέλει.“
Ὅτι οὐ δεῖ μιμεῖσθαι τοὺς κρείττονας.
Πῆξεν χελιδὼν νοσσιὰν κριτηρίου
ὕπερθεν, ἧσπερ τὴν γονὴν βλάπτει δράκων.
ἣ δʼ αὖτʼ ἔφησεν ,,ὦ πολυστόνου τύχης,
ὅπουπερ ἐκδίκησις, ἐβλάβην μόνη.“
Πρὸς τοὺς παθόντας κακὸν ἀπὸ καλῶν ἀνθρώπων.
Περῶν ποταμὸν φόρτον ἦγ’ ἁλῶν ὄνος,
ἐν ᾧπερ ὡς πέπτωκε, κουφισθῇ βάρους.
σπόγγων δʼ ἔπειτα πλῆθος οὗτος ὡς φέρεν,
πεσὼν ἑκοντὶ δυστυχῶς ἀπεπνίγη.
Ὅτι πολλάκις προσδοκία κέρδους εἰς ζημίαν καταντᾷ.
Tetrastichi 27 hanc exhibent recensionem codices W Q:
Πάθει δρυὸς πεινῶσʼ ἀλώπηξ εἰσέδυ·
ἣ πρὸς κόρον φαγοῦσα σῖτα ποιμένος
οὔπω προκύπτειν εἶχεν· εἶτά φησί τις
,,θέλεις προελθεῖν; ὥσπερ ἦλθές μοι γίνου.“
Τὰ ὀλέθρια κέρδη ζημίας ἰσόμοιρα.
II Tetrasticha a versificatoribus recentioris aetatis conglutinata.
Λέων, ὄνος θήρευον εἴς τί που σπέος·
ὄνος δʼ ἐπεισδὺς αἶγας ἔνδον ἐπτόει,
ἐφʼ ᾧ κατωφρύωτο· καί φησι
ν λέων
„ἀλλʼ ἐθρόεις ἄν μʼ, εἴπερ † ὀγκοῦμαι μέγα.“
Καταπαίζονται οἱ παρὰ τοῖς εἰδόσιν ἀλαζονευόμενοι.
Λέων ἄναλκις ἐν σπέει τροφῆς χάριν
ἔδυνε, θῆρας ἱγμένους κατεσθίων.
μόνη δʼ ἀλώπηξ μηχανῆς
ἔβη,
ἴχνη σκοπήσας ἐξιόντων οὐδʼ ὅλως.
Οἱ φρόνιμοι ἐκ τεκμηρίωον προορῶσι τὸν κίνδυνον.
Λύκον κύνες πλήξαντες ἀχρεῖον λίπον.
τροφῆς δʼ ἀμοιρῶν ἄρνʼ ἐλιπάρει λέγων
,,οἶσον ποτὸν διψῶντι τούτῳ δʼ ἀντέφη
,,θοίνη γενοίμην, εἰ ποτόν σοι προσφέρω.“
Πρὸς τὸν διʼ ὑποκρίσεως ἐνεδρεύοντα.
Κλῆρον νέος δέδωκεν ἐκτὸς εἵματος,
ὡς δʼ εἶδε χελιδόνα, καὶ τοῦτʼ ἔμπαλιν·
ταύτην δὲ νεκρὰν
οὗσαν ὡς ἔγνω γʼ, ἔφη
τάλαινα, σαυτὴν κἀμὲ πρὸς ἀπώλεσας.“
Τὸ παρὰ καιρὸν δρώμενον ἐπισφαλές.
Κόρου πλέως ὢν προβάτῳ γʼ ἔφη λύκος,
ὡς εἴπερ εἴπῃ τρεῖς ἀληθείας λόγους,
ἀσινὲς ἐκπέμψειεν. ὡς δὲ τοὺς ἔφη,
εὐεργέτην εὕρισκε δυσμενῆ πάλαι.
Ἡ ἀλήθεια καὶ παρὰ πολεμίοις ἰσχύει.
Ιχθὺν λάρος βίβρωσκε, θνήσκει δʼ αὖ τάχει·
πρὸς ὅνπερ ἐξέφησεν ἰκτῖνος λέγων
,,πέπονθας ὡς δίκαια, δύστηνον κάρα·
πλωτῶν δίαιταν πτηνὸς γὰρ ὤν μὴ φίλει.
Οἱ τὰ ἴδια ἐπιτηδεύματα καταλιμπάνοντες δυστυχοῦσι.
Θήρευον ἄρκτος ἡδ’ ἀλώπηξ καὶ λέων.
ἀλλʼ οἳ μὲν ἐξεύροντο θήραν ἐκ πόνων,
κάμηλον δʼ ὡς εὕρισκε κερδὼ δεσμίαν,
ἡλθεν διαγγέλλουσα ταύτην ὡς ἄνουν.
ἀνεπίγραφος.
αἲξ νομῆς ἐρῶσα κρημνῷ βόσκετο.
ταύτῃ δὲ λύκος ἐνδέων τροφῆς ὅλως
ἔφησε λειμῶνʼ εὐθαλῆ κάτω βλέπειν·
αὐτὴ δὲ ταύτης μὴ φρονεῖν τροφῆς ἔφη.
Οἱ κακοῦργοι γνωσθέντες ἀνόνητοι τῶν τεχνασμάτων γίνονται.
Εἷκον σαγήνην ἄνδρες ἐκ βάθους πάλαι,
ἧσπερ τὸν ὄγκον ἐννοοῦντες εὐθύμουν.
λίθων δὲ πλείστων εὑρεθέντων δικτύοις
τῇ χαρμονῇ σύγκρατον εἶχον τὴν λύπην.
Ὅτι οὐ δεῖ τοῖς χαροποῖς ἐπαγαλλιᾶσαι.
Εἷκον βόες ἅμαξαν, ἣ δʼ ἤχει μέγα·
πρὸς ἣν στραφέντες οἵδʼ ἔφησαν ὧδέ πῃ·
,,ἡμῶν πονούντων τῷ πολυστόνῳ βάρει,
αὐτὴ γόμος πέλουσα κέκραγας μάτην.“
Τινὲς ἑτέρων μοχθούντων αὐτοὶ προσποιοῦνται κάμνειν.
Ἔλαφος ὡς ἔβλεψεν εἰς ὕδωρ κέρας,
ηὔχει καθʼ αὑτὴν κερτομοῦσα τούς πόδας.
λέων δʼ ἐπεὶ δίωκε, τούτους ἠγάπα
κέρας καθυβρίζουσα θήρας ὡς πάγην.
Ἐν κινδύνοις ἔστιν ὅτε οἱ ὕποπτοι σωτῆρες τῶν φίλων εὑρίσκονται.
Ἔλαφος ἡμίφωτος ἀκταῖς ὡς ἔην,
πρὸς χερσὸν ἐσκόπευσεν ὄμματʼ ἀρτίως
θηρῶντας ἐκκλίνουσα· τὴν βάλλει βέλος
ἀπροσδόκητον ἐκ θαλάσσης ἐγγίσαν.
Πολλάκις τὰ δοκοῦντα χαλεπὰ ὠφέλιμα.
Νεβρὸν λέων ἕλκοντες ἄρκτος τʼ ἐλάφου
ἔκειντο πρὸς γῆν. τοῦτο δʼ εὐθὺς ὡς ἔγνω,
ὤμοις ἀλώπηξ οἶσεν ἄρασα κρέα.
ἤχθοντο δʼ οὗτοι τῶν πόνων στερούμενοι.
Ἄχθονται οἳ τῶν ἰδίων πόνων τοὺς †δυστυχοῦντας ὁρῶσι τὸν ἰπτι
ἐπιφερόμενοι.
Ποιμήν ποτʼ αἰξὶν ἀγρίαις βρῶσιν φέρων
κατημέλησεν ὧνπερ εἶχεν ἀφρόνως
χειμῶνος ὥρᾳ. καὶ παρούσης αἰθρίας
φθορὰν ἔφευγον μὴ πάθωσιν ἡμέρων.
Οὐ δεῖ φιλεῖν τοὺς προτιμῶντας τοὺς προσφάτους.
Πέπτωκε κερδὼ πρὸς βαθύκρημνον φρέαρ.
πρὸς ὃ τράγος κάτεισι διψῶν ἀσκόπως.
ὑφʼ οὗπερ αὐτὴ τοῦ βάθους σεσωσμένη
ἐκερτόμησεν ὡς ἄνουν πωγωνίαν.
Τέλη σκοπεῖν
δεῖ, εἶθʼ οὕτως ἐγχειρεῖν.
Ποικίλμασιν καυχᾶτο πάρδαλις πάλαι·
νπερ κατηυτέλιζε κερδὼ τοῦ θράσους,
ταύτης ἑαυτὴν οὖσαν ἐξῃρημένην
ὡς μὴ τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν ποικίλην.
Κρεῖσσον τοῦ σωματικοῦ κάλλους τὸ τῆς ψυχῆς.
Φεύγουσα θηρεύοντας ἔλαφος πάλαι
θηρὶ προσεμπέπτωκεν ἀγριωτάτῳ.
ὑφʼ οὗ σχεθεῖσα ταῦτʼ ἔλεξε σὺν γόῳ·
,,πῶς ἄνδρας ἐκφεύγουσα † θηρὸς ὠλόμην;“
Τινὲς διὰ φόβον εἰς μείζονα κίνδυνον ἐμπίπτουσιν.
Γεωργὸς ὤπτα κοχλίας ἀριστῆσαι.
ὧνπερ ἠχούντων καὶ πηδώντων ὅδʼ ἔφη
μἄθλια ὄντως καὶ μῶρα ὑμεῖς ζῶα,
ὅτι τῶν οἴκων καιομένων ὀρχεῖσθε
Πρὸς τοὺς ζημιουμένους καὶ παίζοντας.
Ζῆλος ἦν ἀλέκτορσι περὶ ὀρνίθων·
ὁ νενικηκὼς κέκραγεν ἐπὶ τοίχου.
αἴφνης δʼ ἀετὸς τὸν αὐτὸν καθαρπάσας,
ὁ δαρεὶς ἐπέβαινε θηλείαις μόνος.
Πρὸς τὸ μὴ καυχᾶσθαι ἐπὶ νίκῃ.
Ἴον δύο βάτραχοι πρὸς βαθὺν λάκκον,
τῆς λίμνης αὐτῶν τοῦ θέρους ξηρανθείσης.
ὧν ὃ μὲν ἐβούλευε πηδᾶν ἐξαίφνης,
ὃ δʼ ἔλεγεν ,,οὔ· μὴ ξηρανθῇ καὶ τοῦτο.“
Πρὸς τὸ μὴ ἀπερισκέπτωος, ἀλλὰ μετὰ βουλῆς ποιεῖν τὰ πράγματα.
Ξύλα τις κόψας γέρων ἐξ ὄρους ἦγε
καὶ ταῦτʼ ἀποθέμενος τὸν Μόρον ᾔτει.
ὃ δ εὐθὺς ἐνστὰς ἔφησε ,,τί καλεῖς με;“
ὁ γέρων εἶπεν ,,ἵνα τὸν φόρτον ἄρῃς.“
Ὅτι καὶ πᾶς ἄνθρωπος εἰ καὶ δυστυχεῖ φιλοζωεῖ.
Ξηρᾶς χλόην γῆς ἐπιθυμῶν καρκίνος,
ἀλώπηξ λιμώττουσα τοῦτον λαμβάνει·
καὶ μέλλων θνήσκειν, μεταμελῶν ἐθρήνει,
πῶς τῆς θαλάσσης ἐξῆλθε μετοικήσας.
Πρὸς τοὺς ξενιτεύοντας καὶ πτωχεύοντας.
Ὄνος, λεοντῆν ἐνδυσάμενος πάλαι,
πάντας θεριστὰς ἐξέπληττε τῷ φόβῳ·
λαῖλαψ δὲ ταύτην ἀπορρίψασʼ ἐκ τούτου,
ῥοπάλοις αὐτὸς ἀπεκτάνθη κακίστως.
Πρὸς τοὺς ἐνδυομένους ἐξουσίαν καὶ κακῶς πράττοντας.
Ὄρνιν νοσοῦσαν εὑρὼν αἴλουρος πάλαι
ταύτην ἠρώτα ,,πῶς ἔχεις;“ ἣ δὲ ἔφη
,,εἰ σὺ ἀπέλθῃς, ἐγὼ καλῶς διάξω,
ὁρῶσα δέ σε πυρπολοῦμαι τὰ ἔνδον.“
Ὅτι οὐδὲ θεωρεῖν θίλει τις τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ.
Ὄντος κρύους τέττιγι μύρμηξ ἐπῄτει·
ὃ δὲ ,,τοῦ θέρους“ ἔφησε ,,τί ἐποίεις;“
ὃ δʼ ἀντέφησε ,,τότε λιγέως ᾖδον.“
χειμῶνος ὀρχοῦ,“ φησί ,,μὴ τροφῆς ἔρα.“
Πρὸς τοὺς ἐν νεότητι μὴ κοπιῶντας καὶ ἐν τῷ γήρει λιμώττοντας.
Ῥάβδῳ κατῆξεν αἰγὸς αἰπόλος κέρας.
ἣν ἐλιπάρει μὴ κατειπεῖν δεσπότῃ.
στραφεῖσα δʼ αὐτὴ πρὸς αὐτὸν τοιαῦτʼ ἔφη·
ἐγὼ σιωπῶ καὶ κράζεται τὸ κέρας.“
Πρὸς ἀνοήτους συμβουλεύοντας κρύπτειν τὰ τοῖς πᾶσι φαινόμενα.
Εἰς μάνδρα ποιμὴν τὸ πρόβατον εἰσάγων
λύκον μετʼ αὐτοῦ ἔμελλεν εἰσαγάγοι.
κύων δὲ ἰδὼν πρὸς αὐτὸν οὕτως λέγει·
,,πῶς ἄγων τοῦτον ἔνδοθεν εἰς τὴν μάνδραν
ποίμνια βούλει σοι τοῦ ζωογονεῖσθαι; “
Βοσκήμασι
ν συνῆγέ τις ποιμὴν λύκον.
κύων δέ φησι
ν ,,ὦ νομεῦ, χρηστοὺς τρόπους·
εἰ ταῦτα βούλει σῶα τυγχάνειν ὅλως,
πῶς ἐντὸς ἄγεις τὸν λυμαντῆρα λύκον;“
Ἔπη προκύψας τοῦ Λυκόφρονος λύκος
ἄττει πρὸς ὄρνιν ταῦτα τοῦ φράσαι χάριν·
ἣ δʼ αὖ μαθητὴν ὡς ἴδεν κεχηνότα,
τείνει πτεροῖσι πρὸς φυγὴν ἠπειγμένη.
Ὁ τῷ πηλῷ δὲ συζῶν βάτραχος οὕτως
ἀνεβόησε πᾶσι τοῖς ζώοις λέγων·
,,ἰατρός εἰμι φαρμάκων ἐπιστήμων.“
,,καὶ πῶς δέ“ φησὶν ἀλώπηξ ,,ἄλλους σώζεις,
σαυτὸν δὲ χωλὸν ὄντα †μηδαμῶς θεραπεύεις;“
Βάτραχος ηὔχει πᾶσιν ἐν ζώοις †ἔχειν
ἰλῦϊ συζῶν φαρμάκων γνῶσιν ἔχειν
ὡς ἰατρὸς ἄριστος· ἀλώπηξ δʼ ἔφη
,, καὶ πῶς σεαυτὸν οὐκ ἰᾷ τὸν χωλόπουν;“
Πέρδικαν δέ γε κυνηγός τις ἀγρεύσας
ἔμελλεν αὐτὸς ταύτην τοῦ καταθῦσαι.
ἣ δὲ ἐθρήνει ταῦτα βοῶσα οὕτως·
,,ἔμεσόν με ζῆν, κυνηγέτα περδίκων,
ὅπως ἐγὼ πέρδικας πολλὰς προσάξω.“
ὃ δὲ πρὸς αὐτὴν ταῦθʼ οὕτως †ἐβόα·
διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλλον ἐγώ σε θύσω,
ὅτι φίλους σοὺς προσενεδρεῦσαι θέλεις.“
Θήρᾳ κυνηγὸς εἶλε πέρδικά
ν ποτε,
θύειν δʼ ἔμελλεν· ἣ δʼ ,,ἄφες ζώειν“ λέγεν·
φωναῖς ἐμαῖς γὰρ περδίκων πλῆθος λάβῃς.“
,,πᾶσα φίλοις τοία γε τῆς δίκης θάνῃς
Τράγος δὲ πάλιν διψήσας ἐν τῷ θέρει
κάτω κατῆλθεν εἰς φρέαρ πιεῖν ὕδωρ.
ὅπως ἀνελθεῖν ἐκ τοῦ βάθους ὁ τράγος.
ἡ δὲ ἀλώπηξ τοῦτον ἐμβλεψψαμένη
ἐμειδίασε καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλάλει
,,ὦ ἀνόητε καὶ βραδὺ τῇ καρδίᾳ,
εἰ εἶχες φρένας ὡς ἐν πώγωνι τρίχας,
οὐκ ἂν κατῄεις, εἰ μὴ ἄνοδον οἶδας.“
Τράγος θέρει δίψησεν· εὑρὼν δὲ φρέαρ
εὐθύς κατῆλθεν, ἐκδραμεῖν †δεινὸν ἄνω.
φησὶ
ν δʼ ἀλώπηξ ,, †ἂν τρέφεις νοῦν, οὐ γένυν,
οὐκ ἂν κατῆλθες, πρὶν ἰδεῖν τὴν ἄνοδον.
Καί τις ἄμπελος τοῦ ποταμοῦ πλησίον
ἣν δʼ ἐπʼ αὐτῇ φραγμὸς ἐκ παλιούρων.
τοῦ δὲ ποταμοῦ φυσηθέντος μεγάλως,
ἦρε τὸν φραγμὸν καὶ κάτωθεν ἀπῄει.
τῷ δὲ παλιούρῳ δράκων τις συνεπλάκη,
ὃς ἐφέρετο τοῦ ποταμοῦ εἰς μέσον.
καί τις δὲ ἰδὼν μέγα γελάσας εἶπεν
,,ἡ μὲν ναῦς κακή, ἀξία δὲ τοῦ ναύτου.“
Fabulae Aesopeae. Babrius. ed. Otto Crusius. United States. 2018.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.