Search the Perseus Catalog for:

1.

Pseudodositheus, qui genealogiam Hygini interpretamentis adiectam (p. 65 sq. B.) scripsit ‘Maximo et Apro consulibus’, i. e. anno p. Chr. n. 207 (CIL. III 2 p. 1125), duas Babrii fabulas (84. 140) omnibus verbis opusculo suo recepit, alias sermone pedestri imitatus esse videtur (cf. Hausrath, Unters. zur Überl. der aesop. Fabeln 299). Itaque, si ab eodem interpretamenta omnia scripta sunt auctore, aut ipso a. 207 aut aliquot annis ante vel post a. 20 fabularum Babrianarum conlectio quaedam homuinum manibus terebatur.

2.

Saeculo p. Chr. n tertio (ante Palmyram deletam a. 272) puer Palmyrenus fabulas XIV, alias a Babrio versibus inclusas, solutis Babrii versibus alias, alias aliunde haustas magistro dictante tabulis ceratis excepit. Cf Hesseling, Journal of Hellenic studies XΙΙΙ 292. Philol LIII 232. 251; infra fab 136 sqq. Iam cum fabulae quaedam Palmuyrenae — octava scilicet atque quae contaminata est ex Babr. 82. 107 nona — gemellae sint Dositheanarum (VI et II), eodem et Pseudo -Dositheum et magistellum Palmyrenum libello scholastico usum esse scite suspicatus est A, Hausrath l. s. p. 299.

3.

Iulianus Caesar Dionysio ep. 58 (59), 5 p. 444 B (376 W.): τὸν μῦθον ἀκήκοας τὸν Βαβρίου Φαβεΐου Laur. LVIII 16), ‘Γαλῆ ποτʼ ἀνδρὸς εὐπρεποῦς ἐρασθεῖσαʼ (32, 1)· τὰ δὲ ἄλλα ἐκ τοῦ βιβλίου μάνθανε. 6. πολλὰ εἰπὼν οὐδένα ἂν πείσειας ἀνθρώπων, ὡς οὐ γέγονας ὅπερ οὖν γέγονας καὶ οἷον πολλοὶ πάλαι σε ἠπίσταντο. Dionysium aut versiculos memoria tenere aut Babrii libellum ad manum labere ratus fabulae acumine scite utitur imperator. Idem epist. p. 377 D. ὁ μῦς τὸν λέοντα τῷ μίσθῳ σώσας κτλ. et Misopog. p. 366 A λέγεται γάρ τοι καὶ τὸν ἰκτῖνα φωνὴ ἔχοντα παραπλησίαν τοῖς ἄλλοις ὄρνισιν ἐπιθέσθαι τῷ χρεμετίζειν κτλ., ubi fabularum 107 e 73 argumuenta oratione soluta adumbrat, Babrium sequitur, v. infra p. 65. 97. Alius generis est Iulian. fr. 9 p. 610 H. Nihil novi invenies apud W. Schwarz, Julianstudie Philol. LI 645.

4.

Libanium περὶ τῆς ἑαυτοῦ τύχης vol. I p. 8 R.: ἦν κίνδυνος ἡγεμόσι τυφλοῖς ἑπόμενον εἰς βάραθρον ἀμαθίας πεσεῖν respexisse conicio Babr. 134, 10 sqq.

οὐρὴ δʼ ἡγεμὼν καθειστήκει

σύρουσα τυφλῇ πᾶν τὸ σῶμα κινήσει.

κοιλὸν δὲ πέτρης εἰς βάραθρον ἠνέχθη κτλ.

Certe haec fabulae forma aqu solum Babrium inveni tur, cf Fleck. annal. CXXVII (1883) p. 233. Quae Liban prugymnasmatis recepta sunt fabularum exempla (vol. lV p. 853 R.) a Babrio pendere demonstrari non potest, atque nimis exilia quae passim in aliis eius opusculis observavi fabularum vestgia, veluti fabulae 139 in epitaphio Iuliani vol. I p. 528 R. Verum casu vix factum est, uod ep. 47, 16 p. 24 W. ἀλλʼ ἡμεῖς οἱ μύες ὑμᾶς ὠφελεῖν πειρώμεθα τοὺς λέοντας eodem fabulae 107 exemplo utitur, quo Iulianus ep. 8.

5.

Fabulae ab Aphthonio tumido quodam dicendi genere conscriptae (Nevei. p. 322 sqq. cf. praef.) inito auctore exemplaris Babriani vestigiis sunt notatae, cf. adn. ad fab. 3, 11. 29. 43. 44. 73, 2. 98. 109. 156c. 161c. 194.

6.

Themistius Charist. XVI p. 208a: πεποίηται δὲ καὶ Αἰσώπῳ τῷ μυθοποιῷ ἅμιλλά τις πειθοῦς καὶ βίας καὶ ἀνύει τι μᾶλλον ἡ πειθὼ τῆς βίας καὶ γυμνοῖ πρόσθεν ὁ ἥλιος τῶν λάβρων πνευμάτων expressisse videtur Babr. 18, 13 sqq.

αὐτὸς δὲ ῥίψας τὴν σισύραν ἐγυμνώθη.

14 έγει δʼ ὁ μῦθος· „πρᾳότητα, παῖ, ζήλου.

ἀνύσεις τι πειθοῖ μᾶλλον ἢ βία ῥέζων.

Unde aliquid fidei accedit ultimis illis versibus, quos interpolatori tribuerunt Eberhard et Rutherford: quamquam epimythia manu aliena adiecta iam tertio saeculo excepit puer Palmyrenus test. 1.

Idem Basan. XXI p. 262 b σοφὸς γὰρ ἦν Αἴσωπος ὁ μυθοποιός (pr. I 15), ὃς ἔφη τούς ἀνθρώπους δύο πήρας ἕκαστον φέρειν γέμειν δὲ κακῶν ἑκατέραν, ἀλλὰ τὴν μὲν ἔμπροσθεν τῶν ἀλλοτρίων, τὴν δὲ ὄπισθεν τῶν αὐτοῦ τοῦ φέροντος καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἄνθρωποι τὰ μὲν ἐξ αὑτῶν κακὰ οὐχ ὁρῶσι, τὰ δὲ ἀλλότρια πάνυ ἀκριβῶς θεῶνται secutus est Babr. 66, 4 sq.

δύω πήρας

κακῶν γεμούσας, τὴν πρόσω μὲν ὀθνείων,

ἰδίων δὲ τὴν ὄπισθεν, ἥτις ἦν μείζων.

διό μοι δοκοῦσι συμφορὰς μὲν ἀλλήλων

βλέπειν ἀκριβῶς, ἀγνοεῖν δὲ τὰς οἴκοι.

Iterum ultimos versus, quos damnavit Eberhard, legit et transcripsit Themistius.

Minus evidentia reliqus exempla, cf. XXI p. 245 b ═ Bebr. 139; XIII 174 c ═ Babr. 103 (λέοντα ἀρρωστοῦντα Them., λέοντος ἀρρώστου Babr.); XXII p. 278 d ═ Babr. 44; XXIV p. 306 b ═ Babr. 72 (ἐν τῷ ἀγῶνι τοῦ κάλλους Them., κάλλους — ἀγῶνα Babr.); XXVII p. 338 cd ═ Babr. 155; Mus. Rhen. XXVII p. 458 ═ 120, 8.

7.

Gregorius Nazianrenus fabulam quae legitur in epistula CXIV (vol. III p. 210 M. ═ Aesop 416b H.) contaminasse videtur e Babrii Ath. 12 et Bodl. 45 (infra fab. 147), nam parum veri simile est ipsum Babrii fontem (Nicostratum ?) eum reclusisse. Idem fabula iambica γαλῆν καθίζει μῦθος εἴσω παστάδος, quam inseruit carmini de se ipso XII v. 701 sqq. Toll. (vol. III 1218 M.), dictionis quidem Babrianae flores et colores non recepit, sed ipsius narrationis lineamenta fldeliter descripsit. Nimis exilia alia fabellarum sunt frustula. veluti poem. moral. XXXIX 55 ═ 72. Sed paullo confidentius quam olim (de Babr. 239 2) Babrium eum novisse nunc profiteor.

8.

Auson epist. 16 ad Probum: Apoloqos Titiani ad nobilitatem tuam misi, id. ib. v. 74 sq.

Apologos en misit tibi

ab usque Rheni limite

Ausonius nomen Italum

praeceptor Augusti tui,

Aesopiam trimetriam,

quam vertit exili stilο

pedestre concinnans opus

fandi Titianus artifex.

Aesopiam hanc trimetriam Babrii esse omnes fere pro certo sumupserunt, cf. quae comuposui de Babr. p. 238 (addendus lo.A.Fabricius de Aes. XII bibl. lp. 650 Harl, Aesop. Fur. ed. Lips. p. XL). Eandem sententiam cur sequar l. s s. (ct. Fleck. ann. 650) accuratius explicavi. Ausonius ipse Babrii fabulam 75 Phaedro et Romulo ignotam, quam expressit epigrammate miro casu et ipso septuagesimo quinto, hauseritne e Titiani paraphrasi an ex genuino Babrii opusculo dubitari potest.

9.

Avian. fab. epist. ad Theodos. p. Ell: Huius ergo mateniae [fabularum] ducem nobis Aesopum noveris, qui responso Delpphici Apollinis monitus ridicula Αἰσώπεια γελοῖα orsus est ut legeda firmaret. Verum has pro exemplo fabulas et Socrates divinis operibus indidit e poemati suo Flaccus aptavit, quod in se Sub ioconurm communium Specie vide argumenta contineant. Quas Graecis iambis Babrius repetens in duo volumina coartavit, Phaedrus etiam partem aliquam quinque in libellos resolvit. De his eqo ad quadraginta et duas in unum redactas fabulas dedi, quas rudi latinitate compositas elegis sum explicare conatus. Habes erqo opus quo animum oblectes, ingenium excerceas, sollicitudinem leves totumque vivendi ordinem cautus agnoscas. Loqui vero arbores, feras cum hominibus gemere, verbis certare volucres, animalia ridere fecimus, ut pro singulorum necessitatibus vel ab ipsis inanimis animis codd., num fuit inaimis animi cf. 11, 8 sententia profenatur. Avianum Titiani paraphras usum esse probabilius, quam genuino Babrii opusculo (cf. Pauly-Wissowa encycl. ll 2 s. Avianus); e praefatione Titiani ipsa illa petita esse videntur, quae in epistola ad Theodosium data exponit. Unde intellegitur, cur Titiani mentionem non faciat scriptor utique longe recentor.

10.

Suid. s. v. (Hesych. p. 37 Fl.) Βαβρίας ἢ Βάβριος μύθους ἤτοι μυθιάμβους· εἰσὶ γὰρ διὰ χωλιάμβων ἐν βιβλίοις ι΄· οὗτος οὓς Bernh. ἐκ τῶν Αἰσωπείων τινὰς μύθων μετέβαλεν ἀπὸ τῆς αὐτῶν λογοποιίας εἰς ἔμμετρα ἤγουν τοὺς χωλιάμβους. Verba οὗτος κτλ. a lectore neglegenti adiecta esse putat Flach. Sed universa vita sitne Hesychii dubitari potest; certe auctor eius nihil de Babrio compertum habuit, nisi quod ex ipso eius libello conligere poterat: unde vel nominis formam — legit Βαβρίου μῦθοι vel μυθίαμβοι — in ambiguo reliquit. Decem Suidae libros cum Nicostrati decamythia composui de Babr. 229, sed cf. praef.

Caetera Byzantinorm testimuonia infra composita invenies ad calcem libelli.

Βαβρίου μυθίαμβοι Αἰσώπειοι κατὰ στοιχεῖο.

Γνεὴ δικαίων ἦν τὸ πρῶτον ἀνθρώπων,

ὦ Βράγχε τέκνον, ἣν καλοῦσι χρυσείην.

τρίτη δʼ ἀπʼ αὐτῶν αὖτʼ ἐγένετο χαλκείη,

μεθʼ ἣν γενέσθαι φασὶ θεῖον ἡρώων

πέμπτη σιδηρῆ· ῥίζα καὶ γένος χεῖρον.

ἐπὶ τῆς δὲ χρυσῆς καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ζῴων

²³⁴⁵

φωνὴν ἔναρθρον εἶχε καὶ λόγους ᾔδει·

ἀγοραὶ δὲ τούτων ἦσαν ἐν μέσαις ὕλαις.

ἐλάλει δὲ πέτρη καὶ τὰ φύλλα τῆς πεύκης,

ἐλάλει δὲ κἰχθὺς, Βράγχε, νηὶ καὶ ναύτῃ,

στρουθοὶ δὲ συνετὰ πρὸς γεωργὸν ὡμίλουν.

ἐφύετʼ ἐκ γῆς πάντα μηδὲν αἰτούσης,

θνητῶν δʼ ὑπῆρχε καὶ θεῶν ἑταιρείη.

μάθοις ἂν οὕτω ταῦτʼ ἔχοντα καὶ γνοίης

ἐκ τοῦ σοφοῦ γέροντος ἧμιν Αἰσώπου

μύθους φράσαντος τῆς ἐλευθέρης μούσης.

ὧν νῦν ἕκαστον, ἢν θέλῃς, ἐμῇ μνήμῃ

μελισταγές σοι νῷ τι κηρίον θήσω,

πικρῶν ἰάμβων σκληρὰ κῶλα θηλύνας.

⁶⁷

Ἄνθρωπος ἦλθεν εἰς ὄρος κυνηγύσων,

τόξου βολῆς ἔμπειρος· ἦν δὲ τῶν ζῴων

φυγή τε πάντων καὶ φόβου δρόμος πλήρης.

⁸

λέων δὲ μοῦνος προὐκαλεῖτο θαρσήσας

αὐτῷ μάχεσθαι. „μεῖνον“ εἶπε ,μὴ σπεύσῃς“

ἅνθρωπος αὐτῷ, „μηδʼ ἐπελπίσῃς νίκῃ·

τῷ δʼ ἀγγέλῳ μου πρῶτον ἐντυχὼν γνώσῃ

τί σοι ποιητέʼ ἐστίν.“ εἶτα τοξεύει

μικρὸν διαστάς. χὠ μὲν οἰστὸς ἐκρύφθη

λέοντος ὑγραῖς χολάσιν· ὁ δὲ λέων δείσας

ὥρμησε φεύγειν ἐς νάπας ἐρημαίας.

τούτου δʼ ἀλώπηξ οὐκ ἄπωθεν εἱστήκει.

ταύτης δὲ θαρσεῖν καὶ μένειν κελευούσης,

„οὔ με πλανήσεις“ φησίν, „οὐδʼ ἐνεδρεύσεις·

ὅπου γὰρ οὕτω πικρὸν ἄγγελον πέμπει,

πῶς αὐτὸς ἤδη φοβερός ἐστι γινώσκω.“

Ὅτι δεῖ ἐκ τῶν προσφερομένων γινώσκειν τὴν ἑκάστου διάθεσιν. καὶ ὅτι ἡ σοφία τῆς δυνάμεως διαφέρει.

Ἀνὴρ γεωργὸς ἀμπελῶνα ταφρεύων

καὶ τὴν δίκελλαν ἀπολέσας 〈ἐπ〉εζήτει,

⁹¹⁰¹¹

μή τις παρόντων τήνδʼ ἔκλεψεν ἀγροίκων.

ἠρνεῖθ’ ἕκαστος. οὐκ ἔχων δʼ ὃ ποιήσει,

εἰς τὴν πόλιν κατῆγε πάντας ὁρκώσων·

τῶν γὰρ θεῶν δοκοῦσι τοὺς μὲν εὐήθεις

¹²

ἀγροὺς κατοικεῖν, τοὺς δʼ ἐσωτέρω τείχους

εἶναί τʼ ἀληθεῖς καὶ τὰ πάντʼ ἐποπτεύειν.

ὡς δʼ εἰσιόντες τὰς πύλας ἐπὶ κρήνης

τοὺς πόδας ἔνιζον κἀπέθεντο τὰς πήρας,

κῆρυξ ἐφώνει χιλίας ἀριθμήσειν

μήνυτρα σύλων ὧν ὁ θεὸς ἐσυλήθη.

ὃ δὲ τοῦτʼ ἀκούσας εἶπεν· „ὡς μάτην ἥκω·

κλέπτας γὰρ ἄλλους πῶς ὁ θεὸς ἂν εἰδείη,

ὃς τοὺς ἑαυτοῦ φῶρας οὐχὶ γινώσκει,

ζητεῖ δὲ μισθοῦ μή τις οἶδεν ἀνθρώπων;“

Ὅτι χρὴ ἀπιστεῖν τοῖς ὑπισχνουμένοις ὧν οὐκ εἰσὶ δεσπόται.

Αἶγάς ποτʼ εἰς ἔπαυλιν αἰπόλος κλείζων

μιῆς ἀπειθοῦς ἐν φάραγγι τρωγούσης

ἐπὶ σηκὸν ἄγειν θʼ, ὡς αἱ μὲν ἦλθον, αἱ δʼ οὔπω

κόμην γλυκεῖαν αἰγίλου τε καὶ σχίνου

τὸ κέρας κατῆξε μακρόθεν λίθῳ πλήξας.

¹³¹⁴¹⁵

τὴν δʼ ἱέτευε· „μή, χίμαιρα συνδούλη,

πρὸς τοῦ σε Πανός, ὃς νάπας ἐποπτεύει,

τῷ δεσπότῃ, χίμαιρα, μή με μηνύσῃς·

ἄκων γὰρ ηὐστόχησα τὸν λίθον ῥίψας.“

ἣ δʼ εἶπε „καὶ πῶς ἔργον ἐκφανὲς κρύψω;

¹⁶

τὸ κέρας κέκραγε, κἂν ἐγὼ σιωπήσω.“

Ὅτι τὰ δημοσίᾳ ἁμαρτηθέντα κατʼ οὐδένα τρόπον χρὴ κρύπτειν.

Ἁλιεὺς σαγήνην, ἣν νεωστὶ βεβλήκει,

ἀνείλετʼ· ὄψου δʼ ἔτυχε ποικίλου πλήρης.

τῶν δʼ ἰχθύων ὁ λεπτὸς εἰς βυθὸν φεύγων

ὑπεξέδυνε δικτύου πολυτρήτου,

ὁ μέγας δʼ ἀγρευθεὶς εἰς τὸ πλοῖον ἡπλώθη.

σωτηρία πώς ἐστι καὶ κακῶν ἔξω τὸ μικρὸν εἶναι· τὸν μέγαν δὲ τῇ δόξῃ σπανίως ἴδοις ἂν ἐκφυγόντα κινδύνους.

Ἀλεκτορίσκων ἦν μάχη Ταναγραίων,

οἷς θυμὸν εἶναί φασιν οἷον ἀνθρώποις.

τούτων ὁ λειφθείς (τραυμάτων γὰρ ἦν πλήρης)

¹⁷¹⁸¹⁹²⁰

ἔκυπτʼ ἐς οἴκου γωνίην ὑπʼ αἰσχύνης·

ὁ δʼ ἄλλος εὐθὺς ἐπὶ τὸ δῶμα πηδήσας

ἐπικροτῶν τε τοῖς πτεροῖς ἐκεκράγει.

καὶ τὸν μὲν αἰετός τις ἐκ στέγους ἄρας

ἀπῆλθʼ δʼ ἀδεῶς ἀμφέβαινε θηλείαις,

ἀμείνονα σχὼν τἀπίχειρα τῆς ἥττης.

ἄνθρωπε, καὶ σὺ μή ποτʼ ἴσθι καυχήμων,
ἄλλου σε πλεῖον τῆς τύχης ἐπαιρούσης. πολλοὺς ἔσωσε καὶ τὸ μὴ καλῶς πράττειν.

²¹

Ἁλιεὺς θαλάσσης πᾶσαν ᾐόνα ξύων

λεπτῷ τε καλάμῳ τὸν γλυκὺν βίον σῴζων

μικρόν ποτʼ ἰχθύν ὁρμιῆς ἀφʼ ἱππείης

ἤγρευσεν, οὐ τῶν εἰς τάγηνον ὡραίων.

ὁ δʼ αὐτὸν οὕτως ἱκέτευεν ἀσπαίρων·

„τί σοι τὸ κέρδος; ἢ τίνʼ ὦνον εὑρήσεις;

οὐκ εἰμὶ γὰρ τέλειος, ἀλλά με πρῴην

πρὸς τῇδε πέτρῃ φυκὶς ἔπτυσεν μήτηρ.

²²²³²⁴

νῦν οὖν ἄφες με, μὴ μάτην μʼ ἀποκτείνῃς.

ἐπὴν δὲ πλησθεὶς φυκίων θαλασσαίων

μέγας γένωμαι, πλουσίοις πρέπων δείπνοις,

τότʼ ἐνθάδʼ ἐλθὼν ὕστερόν με συλλήψῃ.“

τοιαῦτα μύζων ἱκέτευε καὶ σπαίρων,

ἀλλʼ οὐκ ἔμελλε τὸν γέροντα θωπεύσειν·

ἔφη δὲ πείρων αὐτὸν ὀξέῃ σχοίνῳ.

„ὁ μὴ τὰ μικρά, πλὴν βέβαια, τηρήσας

μάταιός ἐστιν, ἢν ἄδηλα θηρεύῃ.“

Ἄνθρωπος ἵππον εἶχε. τοῦτον εἰώθει

κενὸν παρέλκειν, ἐπετίθει δὲ τὸν φόρτον

ὄνῳ γέροντι. πολλὰ τοιγαροῦν κάμνων

²⁵

ἐκεῖνος ἐλθὼν πρὸς τὸν ἵππον ὡμίλει.

„ἤν μοι θελήσῃς συλλαβεῖν τι τοῦ φχόρτου,

τάχʼ ἂν γενοίμην σῷος· εἰ δὲ μή, θνῄσκω.“

ὃ δʼ οὐ προάξεις;“ εἶπε „μή μʼ ἐνοχλήσῃς·

εἷρπεν σιωπῶν, τῷ κόπῳ δʼ ἀπαυδήσας

πεσὼν ἔκειτο νεκρός, ὡς προειρήκει.

τὸν ἵππον οὖν παρʼ αὐτὸν εὐθέως στήσας

ὁ δεσπότης καὶ πάντα τὸν γόμον λύων

²⁶²⁷²⁸

ἐπʼ αὐτὸν ἐτίθει τὴν σάγην τε τοῦ κτήνους,

καὶ τὴν ὀνείην προσεπέθηκεν ἐκδείρας.

ὁ δʼ ἵππος „οἴμοι τῆς κακῆς“ ἔφη „γνώμης·

οὗ γὰρ μετασχεῖν μικρὸν οὐκ ἐβουλήθην,

τοῦτʼ αὐτό μοι πᾶν ἐπιτέθεικεν ἡ χρείη.“

Ἄραψ κάμηλον ἀχθίσας ἐπηρώτα

πότερʼ ἀναβαίνειν μᾶλλον ἢ κάτω βαίνειν

αἱροῖτο. χὡ κάμηλος οὐκ ἄτερ μούσης

εἶφʼ „ἡ γὰρ ὀρθὴ τῶν ὁδῶν ἀπεκλείσθη;“

Ὁ λόγος εὔθετος πρὸς ἄνδρας διεστραμμένους καὶ τὴς εὐθείας ὁδοῦ ἐκκλίνοντας.

Ἁλιεύς τις αὐλοὺς εἶχε καὶ σοφῶς ηὔλει·

καὶ δή ποτʼ ὄψον ἐλπίσας ἀμοχθήτως

²⁹

πολὺ πρὸς αὐλῶν ἡδυφωνίην ἕλξειν,

τὸ δίκτυον θεὶς ἐτερέτιζεν εὐμούσως.

ἐπεὶ δὲ φυσῶν ἔκαμε καὶ μάτην ηὔλει,

βαλὼν σαγήνην ἔλαβεν ἰχθύας πλείστους.

³⁰³¹³²³³

ἐπὶ γῆς δʼ ἰδὼν σπαίροντας ἄλλον ἀλλοίως,

τοιαῦτʼ ἐκερτόμησε τὸν βόλον πλύνων·

„ἄναυλα νῦν ὀρχεῖσθε. κρεῖσσον ἦν ὕμας

πάλαι χορεύειν, ἡνίκʼ εἰς χοροὺς ηὔλουν.“

οὐκ ἔστιν ἀπόνως οὐδʼ ἀλύοντα κερδαίνειν· ὅταν καμὼν δὲ τοῦθʼ ἕλῃς ὅπερ βούλει, τὸ κερτομεῖν σοι καιρός ἐστι καὶ παίζειν. Ὁ μῦθος λέλεκται πρὸς τοὺς ματαίως παρὰ τὸ δέον τι ἐργαζομένους.

Αἰσχρῆς τις ἤρα καὶ κακορρύπου δούλης

ἰδίης ἑαυτοῦ, καὶ παρεῖχεν αἰτούσῃ

ἅπανθ’ ἑτοίμως. ἡ δὲ χρυσίου πλήρης,

σύρουσα λεπτὴν πορφύρην ἐπὶ κνήμης,

πᾶσαν μάχην συνῆπτεν οἰκοδεσποίνῃ·

τὴν δʼ Ἀφροδίτην ὥσπερ αἰτίην τούτων

λύχνοις ἐτίμα, καὶ καθʼ ἡμέρην πᾶσαν

³⁴³⁵³⁶

ἔθυεν ηὔχεθʼ ἱκέτευεν ἠρώτα·

ἕως ποτʼ αὐτῶν ἡ θεὸς καθευδόντων

³⁷

ἦλθεν καθʼ ὕπνους, καὶ φανεῖσα τῇδούλῃ

„μή μοι χάριν σχῇς ὡς καλήν σε ποιούσῃ·

τούτῳ χολοῦμαι“ φησίν „ᾦ καλὴ φαίνῃ.“

ἅπας ὁ τοῖς αἰσχροῖσιν ὡς καλοῖς χαίρων θεοβλαβής τίς ἐστι καὶ φρένας πηρός.

Ἀλώπεκʼ ἐχθρὴν ἀμπέλων τε καὶ κήπων

ξένῃ θελήσας περιβαλεῖν τις αἰκίη,

τὴν κέρκον ἅψας καὶ λίνου τι προσδήσας

ἀφῆκε φεύγειν. τὴν δʼ ἐπίσκοπος δαίμων

ἐς τὰς ἀρούρας τοῦ βλαβόντος ὡδήγει

τὸ πῦρ φέρουσαν. ἦν δὲ ληίων ὥρη

καὶ καλλίπαις ἀμητὸς ἐλπίδων πλήρης.

ὃ δʼ ἠκολούθει τὸν πολὺν κόπον κλαίων,

οὐδʼ εἶδεν αὐτοῦ τὴν ἅλωνα Δημήτηρ.

χρὴ πρᾷον εἶναι μηδʼ ἄμετρα θυμοῦσθαι.

³⁸³⁹⁴⁰

ἔστιν τις ὀργῆς νέμεσις, ἣν φυλαττοίμην,

αὐτοῖς βλάβην φέρουσα τοῖς δυσοργήτοις.

Θυμῷ χρῆσθαι κατὰ τῶν πέλας ἀμέτρῳ καλὸν οὐκ ἔνι.

Ἀγροῦ χελιδὼν μακρὸν ἐξεπωτήθη,

εὗρεν δʼ ἐρήμοις ἐγκαθημένην ὕλαις

ἀηδόνʼ ὀξύφωνον· ἡ δʼ ἀπεθρήνει

τὸν Ἴτυν ἄωρον ἐκπεσόντα τῆς ὥρης.

ἐκ τοῦ μέλους δʼ ἔγνωσαν αἱ δύʼ ἀλλήλας,

καὶ δὴ προσέπτησάν τε καὶ προσωμίλουν.

χἠ μὲν χελιδὼν εἶπε φιλτάτη, ζῴεις;

πρῶτον βλέπω σε σήμερον μετὰ Θρᾴκην.

ἀεί τις ἡμᾶς πικρὸς ἔσχισεν δαίμων·

καὶ παρθένοι γὰρ χωρὶς ἦμεν ἀλλήλων.

ἀλλʼ ἔλθʼ ἐς ἀγρὸν καὶ πρὸς οἶκον ἀνθρώπων·

σύσκηνος ἡμῖν καὶ φίλη κατοικήσεις,

ὅπου γεωργοῖς, οὐχὶ θηρίοις ᾄσεις.

⁴¹⁴²⁴³

τί σε δροσίζει νῶτον ἔννυχος στίβη,

καὶ καῦμα θάλπει; πάντα δʼ ἀγρότιν σʼ ἥσει.

ἄγε δὴ σεαυτήν, σοφὰ λαλοῦσα, μὴ σίνου·

ὕπαιθρον ὕλην λεῖπε, καὶ παρʼ ἀνθρώποις

ὁμώροφόν μοι δῶμα καὶ στέγην οἴκει.“

τὴν δʼ αὖτʼ ἀηδὼν ὀξύφωνος ἠμείφθη·

„ἔα με πέτραις ἐμμένειν ἀοικήτοις,

καὶ μή μʼ ὀρεινῆς ὀργάδος σὺ χωρίσσῃς.

μετὰ τὰς Ἀθήνας ἄνδρα καὶ πόλιν φεύγω·

οἶκος δέ μοι πᾶς κἀπίμιξις ἀνθρώπων

λύπην παλαιῶν συμφορῶν ἀναξαίνει.“

παραμυθία τίς ἐστι τῆς κακῆς μοίρης
λόγος σοφὸς καὶ μοῦσα καὶ φυγὴ πλήθους· λύπη δʼ, ὅταν τις οἶς ποτʼ εὐθενῶν ὤφθη, ⁴⁴τούτοις ταπεινὸς αὖθις ὢν συνοικήσῃ. Ὅτι συμφέρει τῷ ἠδικημένῳ πόρρω γενέσθαι τῶν εἰς ἀνάμνησιν αὐτὸν φερόντων κακῶν.

⁴⁵⁴⁶

Αὔλαξι λεπτὰς παγίδας ἀγρότης πήξας

γεράνους σποραίων πολεμίας συνειλήφει.

τοῦτον πελαργὸς ἱκέτευε χωλεύων

(ὁμοῦ γὰρ αὐταῖς καὶ πελαργὸς ἡλώκει)

„οὐκ εἰμὶ γέρανος, οὐ σπόρον καταφθείρω.

πελαργός εἰμι (χἠ χρόη με σημαίνει),

πτηνῶν πελαργὸς εὐσεβέστατον ζῴων·

τὸν ἐμὸν τιθηνῶ πατέρα καὶ νοσηλεύω.

κἀκεῖνος ,,ὦ πελαργέ, τίνι βίῳ χαίρεις,

οὐκ οἶδα“ φησίν· ,,ἀλλὰ τοῦτο γινώσκω,

ἔλαβόν σε σύν ταῖς ἔργα τἀμὰ πορθούσαις.

ἀπολῇ μετʼ αὐτῶν τοιγαροῦν, μεθʼ ὧν ἥλως.“

κακοῖς ὁμιλῶν ὡς ἐκεῖνοι μισήσῃ, κἂν μηδὲν αὐτὸς τοὺς πέλας καταβλάψῃς. Ὁ λόγος διδάσκει φεύγειν ἡμᾶς τὰς τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων κοινωνίας, ἵνα μὴ τῇ αὐτῶν κακίᾳ συναπολώμεθα.

Ἄρκτος φιλεῖν ἄνθρωπον ἐκτόπως ηὔχει·

νεκρὸν γὰρ αὐτοῦ σῶμʼ ἔφασκε μὴ σύρειν.

πρὸς ἣν ἀλώπηξ εἶπε „μᾶλλον ᾑρούμην

⁴⁷

εἰ νεκρὸν εἷλκες, τοῦ δὲ ζῶντος οὐχ ἥπτου.“

ὁ ζῶντα βλάπτων μὴ νεκρόν με θρηνείτω.

⁴⁸⁴⁹⁵⁰

Ἀνὴρ Ἀθηναῖός τις ἀνδρὶ Θηβαίῳ

κοινῶς ὁδεύων, ὥσπερ εἰκός, ὡμίλει.

ῥέων δʼ ὁ μῦθος ἦλθε μέχρις ἡρώων,

μακρὴ μὲν ἄλλως ῥῆσις οὐδʼ ἀναγκαίη·

τέλος δʼ ὁ μὲν Θηβαῖος υἱὸν Ἀλκμήνης

μέγιστον ἀνδρῶν, σὺν δὲ καὶ θεῶν ὕμνει·

ὁ δʼ ἐξ Ἀθηνῶν ἔλεγεν ὡς πολὺ κρείσσων

Θησεὺς γένοιτο, καὶ τύχης ὁ μὲν θείης

ὄντως λέλογχεν, Ἡρακλῆς δὲ δουλείης.

λέγων δʼ ἐνίκα· στωμύλος γὰρ ἦν ῥήτωρ.

ὁ δʼ ἄλλος ὡς Βοιωτὸς οὐκ ἔχων ἴσην

λόγοις ἅμιλλαν, εἶπεν ἀγρίῃ μούσῃ·

,,πέπαυσο· νικᾶς. τοιγαροῦν χολωθείη

Θησεὺς μὲν ἡμῖν, Ἡρακλῆς δʼ Ἀθηναίοις.

Ὅτι οὐ δεῖ τοὺς μεγιστᾶνας κινεῖν εἰς ὀργὴν κατὰ τῶν ὑπεξουσίων. εἰς ματαιολογίας καὶ ἔριδας.

Ἄγροικος ἠπείλησε νηπίῳ τίτθη

κλαίοντι ,,παῦσαι, μή σε τῷ λύκῳ ῥίψω.“

ὁ λύκος δʼ ἀκούσας τήν τε γραῦν ἀληθεύειν

νομίσας ἔμεινεν ὡς ἕτοιμα δειπνήσων,

⁵¹

ἕως ὁ παῖς μὲν ἑσπέρης ἐκοιμήθη,

αὐτὸς δὲ πεινῶν καὶ λύκος χανὼν ὄντως

ἀπῆλθε νωθραῖς ἐλπίσιν παρεδρεύσας.

⁵²⁵³⁵⁴

λύκαινα δʼ αὐτὸν ἡ σύνοικος ἠρώτα

„πῶς οὐδὲν ἄρας ἦλθες, ὥσπερ εἰώθης;“

ὃ δʼ εἶπε „πῶς γάρ, ὃς γυναικὶ πιστεύω;“

Διδάσκει ἡμᾶς ὁ μῦθος ὅτι οὐ χρὴ πᾶσι πιστεύειν, γυναικὶ δὲ μάλιστα μεγάλα καὶ πάμπολλα ἐπαγγελλομένῃ. πρὸς τὸν κεναῖς ἀπάταις ἐξαπατηθέντα.

Αἴλουρος ὄρνεις οἰκίης ἐνεδρεύων,

ὡς θύλακός τις πασσάλων ἀπηρτήθη.

τὸν δʼ εἶδʼ ἀλέκτωρ πινυτὸς ἀγκυλογλώχιν,

καὶ ταῦτʼ ἐκερτόμησεν ὀξὺ φωνήσας·

„πολλοὺς μὲν οἶδα θυλάκους ἰδὼν ἤδη·

οὐδεὶς δʼ ὀδόντας εἶχε ζῶντος αἰλούρου.“

Πρὸς τοὺς ἀπὸ πείρας γνωρισθέντας κακούργους, καὶ μηκέτι ταῖς τούτων ὑποκρίσεσί τινα ἐξαπατᾶσθαι.

Βορέῃ λέγουσιν ἡλίῳ τε τοιαύτην

ἔριν γενέσθαι, πότερος ἀνδρὸς ἀγροίκου

⁵⁵⁵⁶⁵⁷⁵⁸

ὁδοιποροῦντος τὴν σίσυρναν ἐκδύσει.

⁵⁹

βορέης δʼ ἐφύσα πρῶτος οἷος ἐκ Θρᾴκης,

βίῃ νομίζων τὸν φοροῦντα συλήσειν·

ὃ δʼ οὐ μεθῆκε μᾶλλον, ἀλλὰ ῥιγώσας

καὶ πάντα κύκλῳ χερσὶ κράσπεδα σφίγξας

καθῆστο, πέτρης νῶτον ἐξοχῇ κλίνας.

ὁ δʼ ἥλιος τὸ πρῶτον ἡδὺς ἐκκύψας

ἀνῆκεν αὐτὸν τοῦ δυσηνέμου ψύχους,

ἔπειτα δʼ αὖ προσῆγε τὴν ἀλῆν πλείω·

καὶ καῦμα τὸν γεωργὸν εἶχεν ἐξαίφνης,

αὐτὸς δὲ ῥίψας τὴν σισύραν ἐγυμνώθη.

βορρᾶς μὲν οὕτω συγκριθεὶς ἐνικήθη·

λέγει δʼ ὁ μῦθος „πτρᾳότητα, παῖ, ζήλου.

ἀνύσεις τι πειθοῖ μᾶλλον ἢ βίᾳ ῥέζων.“

Μῦθος παραινῶν ὅτι οὐ χρὴ φιλόνικον εἶναι, ἀλλὰ πρΰτητι καὶ πειθοῖ ἀνύειν τὰ ἀνήκοντα.

⁶⁰⁶¹

Βότρυς μελαίνης ἀμπέλου παρωρείῃ

ἀπεκρέμαντο. τοὺς δὲ ποικίλη πλήρεις

ἰδοῦσα κερδὼ πολλάκις μὲν ὡρμήθη

πηδῶσα ποσσὶν πορφυρῆς θιγεῖν ὥρης·

ἦν γὰρ πέπειρος κεἰς τρυγητὸν ἀκμαίη.

| κάμνουσα δʼ ἄλλως (οὐ γὰρ ἴσχυεν ψαύειν) |

ὡς δʼ οὐκ ἐφικνεῖτʼ, ἀλλʼ ἔκαμνε πηδῶσα

⁶²

οὐδὲν κρεμαστῆς σχοῦσα πλεῖον αἰώρης,

⁶³

παρῆλθεν οὕτω βουκολοῦσα τὴν λύπην·

⁶⁴

„ὄμφαξ ὁ βότρυς, οὐ πέπειρος, ὡς ᾤμην.“

Ὁ μῦθος ἐλέγχει τοὺς εἰς ἀνέκβατα κοπιῶντας πράγματα καὶ τούτων ἀστοχοῦντας τρόπους ψευδεῖς προβαλλομένους.

Βοηλάτης ἅμαξαν ἦγεν ἐκ κώμης.

τῆς δʼ ἐμπεσούσης εἰς φάραγγα κοιλώδη,

⁶⁵⁶⁶⁶⁷

δέον βοηθεῖν, αὐτὸς ἀργὸς εἱστήκει,

τῷ δʼ Ἡρακλεῖ προσηύχεθʼ, ὃν μόνον πάντων

θεῶν ἀληθῶς προσεκύνει τε κἀτίμα.

ὁ θεὸς δʼ ἐπιστὰς εἶπε „τῶν τροχῶν ἅπιου

καὶ τοὺς βόας κέντριζε. τοῖς θεοῖς δʼ εὔχου,

ὅταν τι ποιῇς καὐτός, ἢ μάτην εὔξῃ.“

Βόες μαγείρους ἀπολέσαι ποτʼ ἐζήτουν

ἔχοντας αὐτοῖς πολεμίην ἐπιστήμην·

καὶ δὴ συνηθροίζοντο πρὸς μάχην ἤδη

κέρατʼ ἀποξύνοντες. εἷς δέ τις λίην

γέρων ἐν αὐτοῖς, πολλὰ γῆν ἀροτρεύσας,

„οὗτοι μὲν ἡμᾶς“ εἶπε „χερσὶν ἐμπείροις

σφάζουσι καὶ κτείνουσι χωρὶς αἰκίης·

ἢν δʼ εἰς ἀτέχνους ἐμπέσωμεν ἀνθρώπους,

διπλοῦς τότʼ ἔσται θάνατος. οὐ γὰρ ἐλλείψει

τὸν βοῦν ὁ θύσων, κἂν μάγειρος ἐλλείψῃ.“

⁶⁸⁶⁹⁷⁰

ὁ τὴν παροῦσαν πημονὴν φεύγειν σπεύδων ⁷¹ὁρᾶν ὀφείλει μή τι χεῖρον ἐξεύρῃ. μῦθος τοῦτο δηλοῖ, ὅτι ἄμεινον δουλεύειν σοφοῖς καὶ ἐπιεικέσιν ἢ δεσπόζεσθαι ὑπὸ σκαιῶν τε καὶ ἀπαιδεύτων.

Βίου τις ἤδη τὴν μέσην ἔχων ὥρην

— νέος μὲν οὐκ ὢν, οὐδέπω δὲ πρεσβύτης

λευκὰς μελαίνας μιγάδας ἐκλόνει χαίτας —

ἔτ’ εἰς ἔρωτας ἐσχόλαζε καὶ κώμους.

ἤρα γυναικῶν δύο, νέης τε καὶ γραίης.

νέον μὲν αὐτὸν ἡ νεῆνις ἐζήτει

βλέπειν ἐραστήν, συγγέροντα δʼ ἡ γραίη.

τῶν οὖν τριχῶν ἑκάστοθʼ ἡ μὲν ἀκμαίη

ἔτιλλεν ἃς ηὕρισκε λευκανθιζούσας,

ἔτιλλε δʼ ἡ γραῦς εἰ μέλαιναν ηὑρήκει,

ἕως φαλακρὸν ἡ νέη τε χἠ γραίη

ἔθηχʼ ἑκάστη τῶν τριχῶν ἀποσπῶσα.

⁷²⁷³⁷⁴

ἀεὶ γὰρ ἕν γε τιλλόμενος ἐγυμνοῦτο. φάσκει δʼ ὁ μῦθος τοῦτο πᾶσιν ἀνθρώποις· ἐλεεινὸς ὅστις εἰς γυναῖκας ἐμπίπτει.
ἀεὶ γὰρ ἕν γε δακνόμενος γυμνοῦται.

Βοηλάτης ἄνθρωπος εἰς μακρὴν ὕλην

ταῦρον κεράστην ἀπολέσας ἀνεζήτει.

⁷⁵

ἔθηκε δʼ εὐχὴν ταῖς ὀρεινόμοις νύμφαις,

Ἑρμη νομαίῳ, Πανί, τοῖς πέριξ, ἄρνα

λοιβὴν παρασχεῖν, εἰ λάβοιτο τὸν κλέπτην.

ὄχθον δʼ ὑπερβὰς τὸν καλὸν βλέπει ταῦρον

λέοντι θοίνην· δυστυχὴς δʼ ἐπαρᾶται

καὶ βοῦν προσάξειν, εἰ φύγοι γε τὸν κλέπτην.

ἐντεῦθεν ἡμᾶς τοῦτʼ ἔοικε γινώσκειν, ἄβουλον εὐχὴν τοῖς θεοῖσι μὴ πέμπειν,
ἐκ τῆς πρὸς ὥραν ἐκφορουμένης λύπης.

⁷⁶⁷⁷⁷⁸

Γάμοι μὲν ἦσαν Ἡλίου θέρους ὥρῃ,

τὰ ζῴα δʼ ἱλαροὺς ἦγε τῷ θεῷ κώμους.

καὶ βάτραχοι δὲ λιμνάδας χοροὺς ἦγὸν·

οὓς εἶπε παύσας φρῦνος· „οὐχὶ παιάνων

τοῦτʼ ἐστὶν ἡμῖν, φροντίδων δὲ καὶ λύπης·

ὃς γὰρ μόνος νῦν λιβάδα πᾶσαν αὐαίνει,

τί μὴ πάθωμεν τῶν κακῶν, ἐὰν γήμας

ὅμοιον αὑτῷ παιδίον τι γεννήσῃ;“

χαίρουσι πολλοὶ τῶν ὑπερβολῇ κούφων ἐφʼ οἷς ἄγαν μέλλουσιν οὐχὶ χαιρήσειν.

⁷⁹

Γνώμη λαγωοὺς εἶχε μηκέτι ζῴειν,

πάντας δὲ λίμνης εἰς μέλαν πεσεῖν ὕδωρ,

ὅθοὔνεκ’ εἰσὶν ἀδρανέστατοι ζῴων

ψυχάς τʼ ἄτολμοι, μοῦνον εἰδότες φεύγειν.

ἐπεὶ δὲ λίμνης ἐγγὺς ἦσαν εὐρείης

καὶ βατράχων ὅμιλον εἶδον ἀκταίων

βαθέην ἐς ἰλὺν ὀκλαδιστὶ πηδώντων,

ἐπεστάθησαν, καί τις εἶπε θαρσήσας·

⁸⁰⁸¹⁸²

,,ἂψ νῦν ἴωμεν. οὐκέτι χρεὼν θνήσκειν·

ὁρῶ γὰρ ἄλλους ἀσθενεστέρους ἥμων.

Γέρανοι γεωργοῦ κατενέμοντο τὴν χώρην

ἐσπαρμένην νεωστὶ πυρίνῳ σίτῳ.

ὃ δʼ ἄχρι πολλοῦ σφενδόνην κενὴν σείων

ἐδίωκεν αὐτὰς τῷ φόβῳ καταπλήσσων.

αἳ δʼ ὡς ἐπέσχον σφενδονῶντα τὰς αὔρας,

κατεφρόνησαν λοιπὸν ὥστε μὴ φεύγειν,

ἕως ἐκεῖνος οὐκέθʼ ὡς πρὶν εἰώθει,

λίθους δὲ βάλλων, ἠλόησε τὰς πλείους.

αἳ δʼ ἐκλιποῦσαι τὴν ἄρουραν ἀλλήλαις

φεύγωμεν· ἐκραύγαζον „εἰς τὰ Πυγμαίων.

⁸³

ἅνθρωπος οὗτος οὐκέτʼ ἐκφοβεῖν ἡμᾶς

ἔοικεν, ἤδη δʼ ἄρχεταί τι καὶ πράσσειν.“

Παραίνεσιν ὁ λόγος ἔχει, δεῖν ταῖς ἐκ λόγων παραινέσεσι τοὺς πταίοντας εἴκειν, ἵνα μὴ ταῖς ἐξ ἔργων ὀψέ ποτε πειραθεῖεν ὀδύναις.

Γαλῆν δόλῳ τις συλλαβών τε καὶ δήσας

ἔπνιγεν ὑδάτων ἐν συναγκίῃ κοίλῃ.

⁸⁴⁸⁵⁸⁶⁸⁷

τῆς δʼ αὖ λεγούσης „ὡς κακὴν χάριν τίνεις

ὧν ὠφέλουν θηρῶσα μῦς τε καὶ σαύρας,“

,ἐπιμαρτυρῶ σοι‘ φησίν· ,ἀλλὰ καὶ πάσας

ἔπνιγες ὄρνεις, πάντα δʼ οἶκον ἠρήμους

κρεῶν τʼ ἀνεῳγὸς ἄγγος· ὥστε τεθνήξῃι

⁸⁸

βλάπτουσα μᾶλλον ἤπερ ὠφελοῦσ’ ἥμας‘.

Πρὸς τοὺς μετρίως μὲν ὠφελοῦντας, βλάπτοντας δὲ τὰ μεγάλα, εὔκαιρος ἐστὶν ὁ λόγος.

Γέννημα φρύνου συνεπάτησε βοῦς πίνων.

ἐλθοῦσα δʼ αὐτόν — οὐ παρῆν γάρ ἡ μήτηρ

παρὰ τῶν ἀδελφῶν ποῦ ποτʼ ἦν ἐπεζήτει.

„τέθνηκε, μῆτερ· ἄρτι γάρ, πρὸ τῆς ὥρης,

ἦλθεν πάχιστον τετράπουν, ὑφʼ οὗ κεῖται

χηλῇ μαλαχθέν.“ ἡ δὲ φρῦνος ἠρώτα,

φυσῶσʼ ἑαυτήν, εἰ τοσοῦτον ἦν ὄγκῳ

τὸ ζῷον. οἳ δὲ μητρί παῦε, μὴ πρίου.

⁸⁹⁹⁰⁹¹

⁹²

θᾶσσον σεαυτήν“ εἶπον „ἐκ μέσου ῥήξεις,

ἢ τὴν ἐκείνου ποσσότητα μιμήσῃ.“

Ὅτι ἐπικίνδυνον τοῖς ἐλάττοσι παρατείνεσθαι τοῖς μείζοσι.

Γέρων ποθʼ ἵππος εἰς ἀλητὸν ἐπράθη,

ζευχθεὶς δʼ ὑπὸ μύλην πᾶσαν ἑσπέρην

καὶ δὴ στενάξας εἶπεν „ἐκ δρόμων οἵων

καμπτῆρας οἵους ἀλφιτεῦσι γυρεύω.“

μὴ λίαν ἐπαίρου πρὸς τὸ τῆς ἀκμῆς γαῦρον.
πολλοῖς τὸ γῆρας ἐν κόποις ἀνηλώθη.

Γλύψας ἐπώλει λύγδινόν τις Ἑρμείην.

τὸν δʼ ἠγόραζον ἄνδρες, ὃς μὲν εἰς στήλην

(υἱὸς γὰρ αὐτῷ προσφάτως ἐτεθνήκει),

ὃ δὲ χειροτέχνης ὡς θεὸν καθιδρύσων.

ἦν δʼ ὀψέ, χὠ λιθουργὸς οὐκ ἐπεπράκει,

συνθέμενος αὐτοῖς εἰς τὸν ὄρθρον αὖ δεῖξαι

ἐλθοῦσιν. ὁ δὲ λιθουργὸς εἶδεν ὑπνώσας

⁹³⁹⁴⁹⁵⁹⁶

αὐτὸν τὸν Ἑρμῆν ἐν πύλαις ὀνειρείαις,

„εἶεν,“ λέγοντα „τἀμὰ νῦν ταλαντεύῃ·

ἓν γάρ με, νεκρὸν ἢ θεόν, σὺ ποιήσεις.“

Γαλαῖ ποτʼ εἶχον καὶ μύες πρὸς ἀλλήλους

ἄσπονδον ἀεὶ πόλεμον αἱμάτων πλήρη·

γαλαῖ δʼ ἐνίκων. οἱ μύες δὲ τῆς ἥττης

ἐδόκουν ὑπάρχειν αἰτίην σφίσιν ταύτην,

ὅτι στρατηγοὺς οὐκ ἔχοιεν ἐκδήλους,

ἀεὶ δʼ ἀτάκτως ὑπομένουσι κινδύνους.

εἵλοντο τοίνυν τοὺς γένει τε καὶ ῥώμῃ

γνώμῃ τʼ ἀρίστους, εἰς μάχην τε γενναίους,

οἳ σφᾶς ἐκόσμουν καὶ διεῖλον εἰς φρήτρας

λόχους τε καὶ φάλαγγας, ὡς παρʼ ἀνθρώποις.

ἐπεὶ δʼ ἐτάχθη πάντα καὶ συνηθροίσθη,

καί τις γαλῆν μῦς προὐκαλεῖτο θαρσήσας,

οἵ τε στρατηγοὶ λεπτὰ πηλίνων τοίχων

κάρφη μετώποις ἁρμόσαντες ἀκραίοις

⁹⁷⁹⁸⁹⁹

ἡγοῦντο παντὸς ἐκφανέστατοι πλήθους,

πάλιν δὲ φύζα τοὺς μύας κατειλήφει.

ἅλλοι μὲν οὖν σωθέντες ἦσαν ἐν τρώγλαις·

τοὺς δὲ στρατηγοὺς εἰστρέχοντας οὐκ εἴα

τὰ περισσὰ κάρφη τῆς ὀπῆς ἔσω δύνειν,

μόνοι θʼ ἑάλωσαν αὐτόθι μυχῶν πρόσθεν·

Νίκη δʼ ἐπʼ αὐτοῖς καὶ τρόπαιον εἱστήκει,

γαλῆς ἑκάστης μῦν στρατηγὸν ἑλκούσης.

¹⁰⁰

λέγει δʼ ὁ μῦθος εἰς τὸ ζῆν ἀκινδύνως τῆς λαμπρότητος ηὑτέλεια βελτίων.“

Γαλῇ ποτʼ ἀνδρὸς εὐπρεποῦς ἐρασθείσῃ

δίδωσι σεμνὴ Κύπρις, ἡ πόθων μήτηρ,

μορφὴν ἀμεῖψαι καὶ λαβεῖν γυναικείην,

καλῆς γυναικός, ἧς τίς οὐκ ἔχειν ἤρα;

ἰδὼν δʼ ἐκεῖνος (ἐν μέρει γὰρ ἡλώκει)

¹⁰¹¹⁰²¹⁰³

γαμεῖν ἔμελλεν. ἠρμένου δὲ τοῦ δείπνου

παρέδραμεν μῦς· τὸν δὲ τῆς βαθυστρώτου

καταβᾶσα κοίτης ἐπεδίωκεν ἡ νύμφη.

γάμου δὲ δαιτὴ ’λέλυτο, καὶ καλῶς παίξας

Ἔρως ἀπῆλθε· τῇ φύσει γὰρ ἡττήθη.

Πρὸς τοὺς τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων ὁρᾶν ὡς ἔχει μὴ βουλομένους, τῇ δὲ τούτων φαντασίᾳ πλανωμένους, ἔλεγχον ὁ μῦθος ἔχει.

Δυσμαὶ μὲν ἦσαν Πλειάδων, σπόρου δʼ ὥρη,

καί τις γεωργὸς πυρὸν εἰς νεὸν ῥίψας

ἐφύλασσεν ἑστώς· καὶ γὰρ ἄκριτον πλήθει

μέλαν κολοιῶν ἔθνος ἦλθε δυσφώνων

ψᾶρές τʼ ὄλεθρος σπερμάτων ἀρουραίων.

τῷ δʼ ἠκολούθει σφενδόνην ἔχων κοίλην

παιδίσκος. οἱ δὲ ψᾶρες ἐκ συνηθείης

¹⁰⁴

ἤκουον εἰ τὴν σφενδόνην ποτʼ ᾐτήκει,

¹⁰⁵¹⁰⁶¹⁰⁷

καὶ πρὶν βαλεῖν ἔφευγον. εὗρε δὴ τέχνην

ὁ γεωργὸς ἄλλην τόν τε παῖδα φωνήσας

ἐδίδασκεν· ,,ὦ παῖ· χρὴ γὰρ ὀρνέων ἥμας

σοφὸν δολῶσαι φῦλον· ἡνίκʼ ἂν τοίνυν

ἔλθωσ’, ἐγὼ μέν“ εἶπεν „ἄρτον αἰτήσω,

σὺ δʼ οὐ τὸν ἄρτον, σφενδόνην δέ μοι δώσεις

οἱ ψᾶρες ἦλθον κἀνέμοντο τὴν χώρην.

ὃ δʼ ἄρτον ᾔτει, καθάπερ εἶχε συνθήκη·

οἳ δʼ οὐκ ἔφευγον. τῷ δʼ ὁ παῖς λίθων πλήρη

τὴν σφενδόνην ἔδωκεν· ὁ δὲ γέρων ῥίψας

τοῦ μὲν τὸ βρέγμα, τοῦ δʼ ἔτυψε τὴν κνήμην,

ἑτέρου τὸν ὦμον, ο δʼ ἔφευγον ἐκ χώρης.

γέρανοι συνήντων καὶ τὸ συμβὰν ἠρώτων.

καί τις κολοιῶν εἶπε „φεύγετʼ ἀνθρώπων

γένος πονηρόν, ἄλλα μὲν πρὸς ἀλλήλους

λαλεῖν μαθόντων, ἄλλα δʼ ἔργα ποιούντων

δεινὸν τὸ φῦλον τῶν δόλῳ τι πραττόντων.

¹⁰⁸¹⁰⁹

Δήμητρι ταῦρον ὄχλος ἀγρότης θύων

ἅλω πλατεῖαν οἰνάροις ὑπεστρώκει,

κρεῶν τραπέζας εἶχε καὶ πίθους οἴνου.

ἐκ τῶν δὲ παίδων ἐσθίων τις ἀπλήστως

¹¹⁰

ὑπὸ τῶν βοείων ἐγκάτων ἐφυσήθη,

κἀπῆλθʼ ἐς οἴκους γαστρὸς ὄγκον ἀλγήσας.

πεσὼν δʼ ἐφʼ ὑγραῖς μητρὸς ἀγκάλαις ἤμει,

καὶ ταῦτʼ ἐφώνει· „δυστυχὴς ἀποθνήσκω·

τά σπλάγχνα γάρ, τεκοῦσα, πάντα μου πίπτει.“

ἣ δʼ εἶπε θάρσει κἀπόβαλλε, μὴ φείδου·

οὐ γὰρ σά, τέκνον, ἀλλʼ ἐμεῖς τὰ τοῦ ταύρου.“

ὅταν ὀρφανοῦ τις οὐσίαν ἀναλώσας ἔπειτα ταύτην ἐκτίνων ἀποιμώζῃ, πρὸς τοῦτον ἄν τις καταχρέοιτο τῷ μύθῳ.

Δύω μὲν υἱοὺς ἡ πίθηκος ὠδίνει,

τεκοῦσα δʼ αὐτοῖς ἐστιν οὐκ ἴση μήτηρ,

ἀλλʼ ὃν μὲν αὐτῶν ἀθλίης ὑπʼ εὐνοίης

¹¹¹¹¹²¹¹³

θάλπουσα κόλποις ἀγρίοις ἀποπνίγει,

τὸν δʼ ὡς περισσὸν καὶ μάταιον ἐκβάλλει.

κἀκεῖνος ἐλθὼν εἰς ἐρημίην ζῴει.

τοιοῦτο πολλῶν ἐστὶν ἦθος ἀνθρώπων, οἶς ἐχθρὸς ἀεὶ μᾶλλον ἢ φίλος γίγνου.

Δρῦν αὐτόριζον ἄνεμος ἐξ ὄρους ἄρας

ἔδωκε ποταμῷ· τὴν δʼ ἔσυρε κυμαίνων,

πελώριον φύτευμα τῶν πρὶν ἀνθρώπων.

πολὺς δὲ κάλαμος ἑκατέρωθεν εἱστήκει

¹¹⁴

ἐλαφρὸς ὄχθης ποταμίης ὕδωρ πίνων.

θάμβος δὲ τὴν δρῦν εἶχε, πῶς ὁ μὲν λίην

λεπτός τʼ ἐὼν καὶ βληχρὸς οὐκ ἐπεπτώκει,

αὐτὴ δὲ τόσση φηγὸς ἐξεριζώθη.

σοφῶς δὲ κάλαμος εἶπε· „μηδὲν ἐκπλήσσου.

σὺ μὲν μαχομένη ταῖς πνοαῖς ἐνικήθης,

ἡμεῖς δὲ καμπτόμεσθα μαλθακῇ γνώμῃ,

κἂν βαιὸν ἡμῶν ἄνεμος ἄκρα κινήσῃ.“

¹¹⁵¹¹⁶¹¹⁷

κάλαμος μὲν οὕτως· ὁ δέ γε μῦθος ἐμφαίνει μὴ δεῖν μάχεσθαι τοῖς κρατοῦσιν, ἀλλʼ εἴκειν.

Δαμάλης ἐν ἀγροῖς ἄφετος, ἀτριβὴς ζεύγλης,

κάμνοντι καὶ σύροντι τὴν ὕνιν ταύρῳ

L„τάλας“ ἐφώνει „μόχθον οἷον ὀτλεύεις.“

ὁ βοῦς δʼ ἐσίγα χὐπέτεμνε τὴν χώρην.

ἐπεὶ δʼ ἔμελλον ἀγρόται θεοῖς θύειν,

ὁ βοῦς μὲν ὁ γέρων εἰς νομὰς ἀπεζεύχθη,

ὁ δὲ μόσχος ἀδμὴς κεῖνος εἵλκετο σχοίνῳ

δεθεὶς κέρατα, βωμὸν αἵματος πλήσων.

κἀκεῖνος αὐτῷ τοιάδʼ εἶπε φωνήσας·

„εἰς ταῦτα μέντοι μὴ πονῶν ἐτηρήθης.

¹¹⁸

ὁ νέος παρέρπεις τὸν γέροντα, καὶ θύῃ,

καί σου τένοντα πέλεκυς, οὐ ζυγὸς τρίψει.“

ἔργοις ἔπαινος, ἀργίᾳ δὲ κίνδυνος. Διδάσκει ἡμᾶς ὁ μῦθος ὅτι ἡ καλὴ ἐπιστήμη ἐκ θανάτου ῥύεται.

Δρυτόμοι τινὲς σχίσαντες ἀγρίην πεύκην

ἐνεῖραν αὐτῇ σφῆνας, ὡς διασταίη

¹¹⁹¹²⁰¹²¹¹²²

γένοιτό τʼ αὐτοῖς ὁ πόνος ὕστερον ῥᾴων.

πεύκη στένουσα ,,πῶς ἄν“ εἶπε „μεμφοίμην

τὸν πέλεκυν, ὅς μου μὴ προσῆκε τῇ ῥίζῃ,

ὡς τοὺς κακίστους σφῆνας, ὧν ἐγὼ μήτηρ;

ἄλλος γὰρ ἄλλῃ μʼ ἐμπεσὼν διαρρήσσει.“

ὁ μῦθος ἡμῖν τοῦτο πᾶσι μηνύει, ὡς οὐδὲν οὕτω δεινὸν ἂν ὑπʼ ἀνθρώπων πάθοις τι τῶν ἔξωθεν ὡς ὑπʼ οἰκείων.

Δελφῖνες ἀεὶ διεφέροντο φαλλαίναις.

τούτοις παρῆλθε καρκίνος μεσιτεύων

U+02D8 _ U+02D8 εἷς δέ τις τοιαῦτα δελφίνων

¹²³

ἔφη πρὸς αὐτὸν· „ἀλλὰ μᾶλλόν ἐσθʼ ἥμιν

¹²⁴

αἱρετέον, αἰεὶ μαχομένοις ὑπʼ ἀλλήλων

¹²⁵

διαφθαρῆναι

¹²⁶

ὡς εἴ τις ὢν ἄδοξος ἐν πολιτείαις
στάσιν τυράννων μαχομένων ὁμηρεύοι.

¹²⁷¹²⁸¹²⁹

¹³⁰

Διέβαινε ποταμὸν ὀξὺν ὄντα τῷ ῥείθρῳ

κυρτὴ κάμηλος, εἶτʼ ἔχεζε. τοῦ δʼ ὄνθου

φθάνοντος αὐτὴν εἶπεν· „ἦ κακῶς πράσσω·

ἔμπροσθεν ἤδη τἀξόπισθέ μου βαίνει.“

πόλις ἄν τις εἴποι τὸν λόγον τὸν Αἰσώπου, ἧς ἔσχατοι κρατοῦσιν ἀντὶ τῶν πρώτων.

Διαρραγῆναί φασιν ἐκ μέσου νώτου

δράκοντι μῆκος ἐξισουμένην σαύραν.

βλάψεις σεαυτόν, κοὐδὲν ἄλλο ποιήσεις, ἂν τόν σε λίαν ὑπερέχοντα μιμήσῃ.

Δεῖπνόν τις εἶχε λαμπρὸν ἐν πόλει θύσας.

ὁ κύων δʼ ὁ τούτου κυνὶ φίλῳ συναντήσας

ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἠρώτα.

κἀκεῖνος ἦλθε· τὸν δὲ τοῦ σκέλους ἄρας

ὁ μάγειρος ἐκτὸς ἐξέριψε τοῦ τοίχου

ἐς τὴν ἄγυιαν. τῶν κυνῶν δʼ ἐρωτώντων

¹³¹¹³²¹³³¹³⁴¹³⁵

ὅπως ἐδείπνησʼ, εἶπε·, „πῶς γὰρ ἂν κρεῖττον,

ὃς οὐδὲ ποίην ἀναλύειν με γινώσκω;“

Ὅτι τοῖς μὴ λόγῳ τοῖς πράγμασιν ἐγχειροῦσιν ἕπεται πολλάκις τὸ κακῶς ἐν αὐτοῖς πάσχειν.

¹³⁶

| Ἔλαφος κεράστης ὑπὸ τὸ καῦμα διψήσας |

Ἔλαφος (θέρει ποτʼ) εὔκερως ἀχαιΐνης

¹³⁷

ποίης κορεσθεὶς, ἣ(ν νάπαισι γ)ῆ φύει,

¹³⁸

λίμνης ὕδωρ ἔπινεν ἡσυχαζούσης.

ἐκεῖ δʼ ἑαυτοῦ τὴν σκιὴν θεωρήσας

χηλῆς μὲν ἕνεκα καὶ ποδῶν ἐλυπήθη,

ἐπὶ τοῖς δὲ κέρασιν ὡς καλοῖς ἄγαν ηὔχει.

παρῆν δὲ Νέμεσις, ἣ τὰ γαῦρα πημαίνει.

κυνηγέτας γὰρ ἄνδρας εἶδεν ἐξαίφνης

¹³⁹¹⁴⁰

ὁμοῦ σαγήναις καὶ σκύλαξιν εὐρίνοις,

ἰδὼν δʼ ἔφευγε, δίψαν οὐδέπω παύσας,

καὶ μακρὸν ἐπέρα πεδίον ἴχνεσιν κούφοις.

ἐπεὶ δὲ δὴ σύνδενδρον ἦλθεν εἰς ὕλην,

κέρατα θάμνοις ἐμπλακέὶς ἐθηρεύθη,

καὶ ταῦτʼ ἔφη· „δύστηνος ὡς διεψεύσθην·

οἱ γὰρ πόδες μʼ ἔσῳζον, οἷς ἐπῃδούμην,

τὰ κέρατα δὲ προὔδωκεν, οἷς ἐγαυρούμην.“

περὶ τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων ὅταν κρίνῃς, μηδὲν βέβαιον ὑπολάβῃς προγινώσκων, μηδʼ αὖτʼ ἀπογνῷς, μηδʼ ἀπελπίσῃς· οὕτω σφάλλουσιν ἡμᾶς ἐνίοθʼ αἱ πεποιθήσεις.

Ἐνέμοντο ταῦροι τρεῖς ἀεὶ μετʼ ἀλλήλων.

λέων δὲ τούτους συλλαβεῖν ἐφεδρεύων,

¹⁴¹¹⁴²¹⁴³

ὁμοῦ μὲν αὐτοὺς οὐκ ἔδοξε νικήσειν,

¹⁴⁴

λόγοις δʼ ὑπούλοις διαβολαῖς τε συγκρούων

ἐχθροὺς ἐποίει, χωρίσας δʼ ἀπʼ ἀλλήλων

ἕκαστον αὐτῶν ἔσχε ῥᾳδίην θοίνην.

ὅταν μάλιστα ζῆν θέλῃς ἀκινδύνως, ἐχθροῖς ἀπίστει, τοὺς φίλους δʼ ἀεὶ τήρει.

Ἔνιφεν ὁ Ζεύς· αἰπόλος δέ τις φεύγων

εἰς ἄντρον εἰσήλαυνε τῶν ἀοικήτων

τὰς αἶγας ἁδρῇ χιόνι λευκανθιζούσας.

εὑρὼν δʼ ἐκεῖ τάχιον εἰσδεδυκυίας

αἶγας κερούχους ἀγρίας πολὺ πλείους

ὧν αὐτὸς ἦγε, μείζονάς τε καὶ κρείσσους,

ταῖς μὲν φέρων ἔβαλλε θαλλὸν ἐξ ὕλης,

τὰς δʼ ἰδίας ἀφῆκε μακρὰ λιμώττειν.

ὡς δʼ ᾐθρίησε, τὰς μὲν εὗρε τεθνώσας,

¹⁴⁵¹⁴⁶¹⁴⁷

αἳ δʼ οὐκ ἔμειναν, ἀλλʼ ὀρῶν ἀβοσκήτων

ἀνέμβατον δρυμῶνα ποσσὶν ἠρεύνων.

ὁ δʼ αἰπόλος γελαστὸς ἦλθεν εἰς οἴκους

αἰγῶν ἔρημος· ἐλπίσας δὲ τὰ κρείσσω

οὐκ ὤνατ’ οὐδʼ ὧν αὐτὸς εἶχεν ἐκ πρώτης.

Ὁ μῦθος ἡμᾶς ἐκδιδάσκει μηδαμῶς τῶν οἰκείων ἀμελεῖν, μάλιστα κέρδους ἕνεκα ἀμφιβόλου ὑπάρχοντος.

¹⁴⁸

Ἔλαφος καθʼ ὕλην γυῖα κοῦφα ναρκήσας

ἔκειτο πεδίων ἐν χλόῃ βαθυσχοίνῳ,

ἐξ ἧς ἑτοίμην χιλὸν εἶχε πεινήσας.

ἤρχοντο δʼ ἀγέλαι ποικίλων ἐκεῖ ζῴων

ἐπισκοπούντων· ἦν γὰρ ἀβλαβὴς γείτων.

ἐλθὼν δʼ ἕκαστος τῆς πόης τʼ ἀποτρώγων

ᾔει πρὸς ὕλας οὐδʼ ἐπῇεν εἰ θνῄσκει·

ἔλαφος δὲ λιμῷ κοὐ νόσῳ κατεσκλήκει,

μή πω κορώνην δευτέρην ἀναπλήσας,

ὃς εἰ φίλους οὐκ ἔσχε, κἂν γεγηράκει.

¹⁴⁹¹⁵⁰¹⁵¹

46a Ὁ μῦθος τοῦτο λέγει, δεῖν τὰ ὁπωσοῦν ἐπιόντα δεινὰ λόγοις ἐξευμαρίζειν ἠπίοις, καὶ τὸ τούτων ὀχληρὸν ἀποπαύειν.

Ἐν τοῖς παλαιοῖς ἦν ἀνὴρ ὑπεργήρως,

εἶχεν δὲ πολλοὺς παῖδας· οἷς ἐπισκήπτων

(ἔμελλε γὰρ δὴ τὸν βίον τελευτήσειν)

ἐκέλευσε λεπτῶν, εἴ τις ἔστι που, ῥάβδων

δεσμὴν ἐνεγκεῖν. ἧκέ τις φέρων ταύτην.

„πειρᾶσθε δή μοι, τέκνα, σὺν βίῃ πάσῃ

ῥάβδους κατᾶξαι δεδεμένας σὺν ἀλλήλαις·

οἳ δʼ οὐ γὰρ ἠδύναντο· „κατὰ μίαν τοίνυν

πειρᾶσθʼ.“ ἑκάστης δʼ εὐχερῶς καταγείσης,

¹⁵²

„ὦ παῖδες, οὕτως“ εἶπεν, „ἢν μὲν ἀλλήλοις

ὁμοφρονῆτε πάντες, οὐδʼ ἂν εἷς ὕμας

βλάψαι δύναιτο, κἂν μέγιστον ἰσχύῃ·

¹⁵³¹⁵⁴¹⁵⁵

ἢν δ ἄλλος ἄλλου χωρὶς ἦτε τὴν γνώμην,

πείσεσθʼ ἕκαστος ταὐτὰ τῇ μιᾖ ῥάβδῳ.“

φιλαδελφία μέγιστον ἀγαθὸν ἀνθρώποις,
ἣ καὶ ταπεινοὺς ὄντας ἦρεν εἰς ὕψος. Ὁ μῦθος ἡμᾶς ἐκδιδάσκει ὅσον τὸ τῆς ὁμονοίας καλόν, καὶ τί πάλιν τὸ ἐπιζήμιον τοῖς μηδαμῶς ταύτην κεκτημένοις.

Ἐν ὁδῷ τις Ἑρμῆς τετράγωνος εἱστήκει,

λίθων δʼ ὑπʼ αὐτῷ σωρὸς ἦν. κύων τούτῳ

εἶπεν προσελθών „χαῖρε πρῶτον, Ἑρμεία·

ἔπειτ’ ἀλεῖψαι βούλομαί σε, μηδʼ οὕτω

θεὸν παρελθεῖν· καὶ θεὸν παλαιστρίτην.“

ὁ δʼ εἶπεν „ἤν μου τοῦτό μὴ ’πιλιχμήσῃς

τοὔλαιον ἐλθών, μηδέ μοι προσουρήσῃς,

χάριν εἴσομαί σοι· καὶ πλέον με μὴ τίμα.

Ὅτι τοῖς κακοῖς ἀρκεῖ τέως, οὐκ ἄλλως πως δυναμένοις τὰ βελτίω δρᾶσαι, κἂν τῶν συνήθων αὐτῶν αἰτιῶν ἀργῆσαι.

Εκάθευδε νύκτωρ ἐργάτης ὑπʼ ἀγνοίης

¹⁵⁶

φρέατος ἐγγύς. τῆς Τύχης δʼ ἐπιστάσης

ἔδοξʼ ἀκούειν „οὗτος, οὐκ ἐγερθήσῃ,

¹⁵⁷¹⁵⁸¹⁵⁹¹⁶⁰

μή σου πεσόντος αἰτίη παῤ ἀνθρώποις

ἐγὼ λέγωμαι καὶ κακὴν λάβω φήμην;

ἐμοὶ γὰρ ἐγκαλοῦσι πάντα συλλήβδην,

ὅσ᾿ ἂν παῤ αὑτοῦ δυστυχῇ τις ἢ πίπτῃ.“

Ἔλεγχος τῶν εἱμαρμένην δοξαζόντων καὶ ἀνάγκῃ τὰ τῆς ἡμῶν ἐξουσίας ὑποβαλλόντων καὶ μὴ τῷ αὐτεξουσίῳ εἰς δέον κεχρημένων.

Ἔφευγ᾿ ἀλώπηξ, τῆς δʼ ὄπισθε φευγούσης

κυνηγὸς ἐτρόχαζεν. ἣ δʼ ἐκεκμήκει,

δρυτόμον δʼ ἰδοῦσα „πρὸς θεῶν σε σωτήρων,

κρύψον με ταύταις αἷς ἔκοψας αἰγείροις,

καὶ τῷ κυνηγῷ“ φησί „μή με μηνύσῃς.“

ὃ δʼ οὐ προδώσειν ὤμνυ᾿ ἣ δʼ ἀπεκρύφθη.

ἦλθεν κυνηγός, καὶ τὸν ἄνδρʼ ἐπηρώτα,

μὴ τῇδʼ ἀλώπηξ καταδέδυκεν ἢ φεύγει.

„οὐκ εἶδον“ εἶπε, τῷ δὲ δακτύλῳ νεύων

τὸν τόπον ἐδείκνυʼ οὗ πανοῦργος ἐκρύφθη.

ὃ δʼ οὐκ ἐπισχών, τῷ λόγῳ δὲ πιστεύσας,

παρῆλθε. θερμοῦ δʼ ἐκφυγοῦσα κινδύνου

¹⁶¹¹⁶²¹⁶³

¹⁶⁴

κερδὼ παχείης ἐξέκυπτεν αἰγείρου,

σεσηρὸς αἰκάλλουσα. τῇ δʼ ὁ πρεσβύτης

,ζωαγρίους μοι χάριτας‘ εἶπεν ,ὀφλήσεις.‘

| ,ἐρρυσάμην σε‘ φησίν· ,ἀλλά μου μνήσκου.‘|

„πῶς οὐκ ἄν“ εἶπεν ,,ὧν γε μάρτυς εἱστήκειν;

ἔρρωσο τοίνυν, καὶ τὸν Ὅρκον οὐ φεύξῃ

φωνῇ με σῴσας, δακτύλῳ δʼ ἀποκτείνας.“

σοφὸν τὸ θεῖον κἀπλάνητον· οὐδʼ ἄν τις
λαθεῖν ἐπιορκῶν προσδοκᾷ, Δίκην φεύγει. Εὐκαίρως ὁ μῦθος ῥηθήσεται πρὸς ἐκείνους τοὺς χρηστὰ μὲν ἐπαγγελλομένους, δόλια δὲ καὶ φαῦλα ἐργαζομένους.

Ἐν τῷ ποτʼ οἴκῳ πρόβατον εἶχέ τις χήρη,

θέλουσα δʼ αὐτοῦ τὸν πόκον λαβεῖν μείζω

ἔκειρʼ ἀτέχνως, τῆς τε σαρκὸς οὐ πόρρω

τὸν μαλλὸν ἐψάλιζεν, ὥστε τιτρώσκειν.

ἀλγοῦν δὲ πρόβατον εἶπε „μή με λυμαίνου·

πόσην γὰρ ὁλκὴν τοὐμὸν αἷμα προσθήσει;

ἀλλʼ εἰ κρεῶν, δέσποινα, τῶν ἐμῶν χρῄζις,

¹⁶⁵¹⁶⁶¹⁶⁷

ἔστιν μάγειρος, ὅς με συντόμως θύσει·

εἰ δʼ εἰρίων πόκου τε κοὐ κρεῶν χρῄζεις,

πάλιν ἔστι κουρεύς, ὃς κερεῖ με καὶ σώσει

¹⁶⁸

Πρὸς τοὺς μετὰ ἀπειρίας τοῖς πράγμασιν ἐγχειροῦντας, ἐξ ἧς οὐ τοσοῦτον τὸ κέρδος ὅση βλάβη προσγίνετοι.

Εἰς ἄστυ τετράκυκλον ἄρρενες ταῦροι

ἅμαξαν ὤμοις εἷλκον· ἣ δʼ ἐτετρίγει.

καὶ τὸν βοώτην θυμὸς εἶχε, τῇ δʼ οὕτως

ἐγγὺς προσελθὼν εἶπεν ὡς ἀκουσθῆναι·

„ὦ παγκάκιστον κτημάτων, τί δὴ κρώζεις

ἄλλων ὑπʼ ὤμοις φερομένη σιωπώντων;“

κακοῦ πρὸς ἀνδρός ἐστι μακρὸν οἰμώζειν ἄλλων πονούντων, αὐτὸς ὡσπερεὶ κάμνων. Ὁ μῦθος τοῦτο λέγει, μηδαμῶς ἐν τοῖς πράγμασιν ἄλλων πονουμένων ἄλλους ἀδίκως οἰμώζειν καὶ πόνους ἀλλοτρίους ἑαυτοῖς ἐπιγράφειν.

¹⁶⁹¹⁷⁰¹⁷¹

Εἰς λύκον ἀλώπηξ ἐμπεσοῦσα δειλαίη

ζωγρεῖν ἐδεῖτο, μηδὲ γραῦν ἀποκτείνειν.

ὃ δʼ „ἢν λόγους μοι τρεῖς ἀληθινὸς εἴπῃς,

ἐγώ σε νὴ τὸν Πᾶνα“ φησί „ζωγρήσω.“

ἣ δʼ „εἴθε μέν μοι πρῶτα μὴ συνηντήκεις·

ἔπειτα δʼ, εἴθε τυφλὸς ὢν ὑπηντήκεις·

τρίτον δʼ ἐπʼ αὐτοῖς“ εἶπε „μὴ σύ γʼ εἰς ὥρας

ἵκοιο, μὴ δή μοι πάλιν συναντήσῃς.“

Ὅτι πολλάκις αἱ περιστάσεις πεφύκασι καὶ παρὰ γνώμην τὰ ¹⁷²σιγῆς ἄξια εἰς τοὐμφανὲς ἄγειν.

Εὐνοῦχος ἦλθε πρὸς θύτην ὑπὲρ παίδων

σκεψόμενος. ὁ θύτης δʼ ἁγνὸν ἧπαρ ἁπλώσας

„ὅταν μέν“ εἶπε „ταῦτʼ ἴδω, πατὴρ γίνῃ,

ὅταν δὲ τὴν σὴν ὄψιν, οὐδʼ ἀνὴρ φαίνῃ.“

Πρὸς τοὺς τὰς εὐχὰς ὑπὲρ τῶν οὐ δεόντων ποιουμένους ἢ καὶ ἄλλως μὴ δυναμένων γενέσθαι.

¹⁷³¹⁷⁴¹⁷⁵

Ἕνα βοῦν τις εἶχε, τὴν ὄνον δὲ συζεύξας

ἠροτρία, πτωχῶς μέν, ἀλλʼ ἀναγκαίως.

ἐπεὶ δὲ τοὖργον ἐτετέλεστο καὶ λύειν

ἔμελλεν αὐτούς, ἥ τʼ ὄνος διηρώτα

τὸν βοῦν „τίς ἄξει τῷ γέροντι τὰ σκεύη;“

ὁ δὲ βοῦς πρὸς αὐτὴν εἶπεν „ὅσπερ εἰώθει.“

Εὐτεκνίης ἔπαθλα πᾶσι τοῖς ζῴοις

ὁ Ζεὺς ἔθηκε, πάντα δʼ ἔβλεπεν κρίνων.

ἦλθεν δὲ καὶ πίθηκος ὡς καλὸν μήτηρ

πίθωνα γυμνὸν σιμὸν ἠρμένη κόλποις.

γέλως δʼ ἐπʼ αὐτῷ τοῖς θεοῖς ἐκινήθη.

ἣ δʼ εἶπεν οὕτω· ,,Ζεὺς μὲν οἶδε τὴν νίκην,

ἐμοὶ δὲ πάντων οὗτός ἐστι καλλίων.“

¹⁷⁶

ὁ λόγος δοκεῖ μοι πᾶσι τοῦτο σημαίνειν, τὸν αὐτὸς αὐτοῦ πᾶς τις εὐπρεπῆ κρίνει.

Ἑρμῆς ἅμαξαν ψευσμάτων τε πληρώσας

ἀπάτης τε πολλῆς καὶ πανουργίης πάσης

¹⁷⁷¹⁷⁸¹⁷⁹¹⁸⁰

ἤλαυνε διὰ γῆς, ἄλλο φῦλον ἐξ ἄλλου

σχεδίην ἀμείβων καὶ μέρος τι τῶν ὤνων

νέμων ἑκάστῳ μικρόν. ὡς δὲ τῷ χώρῳ

τῷ τῶν Ἀράβων ἐπῆλθε καὶ διεξῄει,

λέγουσιν αὐτοῦ συντριβεῖσαν ἐξαίφνης

ἐπισταθῆναι τὴν ἅμαξαν. οἳ δʼ ὥσπερ

πολύτιμον ἁρπάζοντες ἐμπόρου φόρτον,

ἐκένωσαν αὐτὴν οὐδʼ ἀφῆκαν εἰς ἄλλους

ἔτι προελθεῖν, καίπερ ὄντας, ἀνθρώπους.

ἐντεῦθεν Ἄραβές εἰσιν, ὡς ἐπειράθην,

ψεῦσταί τε καὶ γόητες, ὧν ἐπὶ γλώσσης

οὐδὲν κάθηται ῥῆμα τῆς ἀληθείης.

Ζλεὺς ἐν πίθῳ τὰ χρηστὰ πάντα συλλέξας

ἔθηκεν αὐτὸν πωμάσας παρʼ ἀνθρώπῳ.

¹⁸¹¹⁸²¹⁸³

ὁ δʼ ἀκρατὴς ἄνθρωπος εἰδέναι σπεύδων

τί ποτʼ ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ τὸ πῶμα κινήσας,

¹⁸⁴

διῆκʼ ἀπελθεῖν αὐτὰ πρὸς θεῶν οἴκους,

κἀκεῖ πέτεσθαι τῆς τε γῆς ἄνω φεύγειν.

μόνη δʼ ἔμεινεν ἐλπίς, ἣν κατειλήφει

τεθὲν τὸ πῶμα. τοιγὰρ ἐλπὶς ἀνθρώποις

μόνη σύνεστι, τῶν πεφευγότων ἥμας

ἀγαθῶν ἕκαστον ἐγγυωμένη δώσειν.

Ζεὺς καὶ Ποσειδῶν, φασί, καὶ τρίτη τούτοις

ἤριζ’ Ἀθηνᾶ, τίς καλόν τι ποιήσει.

ποιεῖ μὲν ὁ Ζεύς ἐκπρεπέστατον ζῴων

ἄνθρωπον, ἡ δὲ Παλλὰς οἶκον ἀνθρώποις,

ὁ δʼ αὖ Ποσειδῶν ταῦρον. ᾑρέθη τούτοις

κριτὴς ὁ Μῶμος· ἔτι γὰρ ἐν θεοῖς ᾤκει.

κἀκεῖνος, ὡς πέφυκε πάντας ἐχθραίνων,

πρῶτον μὲν εὐθὺς ἔψεγεν τὸ τοῦ ταύρου,

τῶν ὀμμάτων τὰ κέρατα μὴ κάτω κεῖσθαι,

ὡς ἂν βλέπων ἔτυπτε· τοῦ δέ γʼ ἀνθρώπου.

μὴ σχεῖν θυρωτὰ μηδʼ ἀνοικτὰ τὰ στήθη,

¹⁸⁵¹⁸⁶¹⁸⁷

ὡς ἂν βλέποιτο τῷ πέλας τι βουλεύοι·

τῆς οἰκίης δέ, μὴ τροχοὺς σιδηρείους

ἐν τοῖς θεμελίοις γεγονέναι, τόπους τʼ ἄλλους

συνεξαμείβειν δεσπόταισιν ἐκδήμοις,

καὶ τὸν πονηρὸν γείτονʼ ὥσθʼ ὑπεκφεύγειν

¹⁸⁸

τί οὖν ὁ μῦθός φησιν ἐν διηγήσει; πειρῶ τι ποιεῖν, τὸν φοθόνον δὲ μὴ κρίνειν ἀρεστὸν ἀπλῶς οὐδέν ἐστι τῷ μώμῳ.

Ζωμοῦ χύτρῃ μῦς ἐμπεσὼν ἀπωμάστῳ

καὶ τῷ λίπει πνιγόμενος ἐκπνέων τʼ ἤδη

„βέβρωκά“ φησίν „καὶ πέπωκα καὶ πάσης

τρυφῆς πέπλησμαι· καιρός ἐστι μοι θνῄσκειν.“

τότʼ ἂν λίχνος γένοιο μῦς ἐν ἀνθρώποις,
ἐὰν τὸ καταβλάπτον ἡδὺ μὴ παραιτήσῃ. Ὅτι τὰ ἐπερχόμενα κατὰ ἀνάγκην κακὰ εἰώθάν τινες τοιούτοις ἐξομαλίζειν λόγοις.

¹⁸⁹¹⁹⁰¹⁹¹

Ἤιει κυνηγὸς ἐξ ὄρους κυνηγήσας,

ᾔει δὲ γριπεὺς κύρτον ἰχθύων πλήσας.

καί πως συνηβόλησαν οἱ δύʼ ἀλλήλοις,

χὠ μὲν κυνηγὸς ἰχθύων ἁλιπλώων,

θήρην δʼ ὁ γριπεὺς ᾑρέτιζεν ἀγρείην,

τά τʼ εἶχον ἀντέδωκαν. εἶτα τὴν θήρην

ἤμειβον ἀεί, δεῖπνα δʼ εἶχον ἡδίω,

ἕως τις αὐτοῖς εἶπεν „ἀλλὰ καὶ τούτων

τὸ χρηστὸν ἐξολεῖτε τῇ συνηθείῃ,

πάλιν δʼ ἕκαστος ἃ πρὶν εἶχε ζητήσει.“

¹⁹²

Ὅτι πᾶς δυσάρεστος, τοῦ παρόντος ἡδέος μικρόν τι ἀπολαύσας, εὐθὺς τὴν ἐπιθυμίαν ἐφʼ ἕτερον τρέπει.

Ἡμίονος ἀργῆς χιλὸν ἐσθίων φάτνης

καὶ κριθιήσας ἐτρόχαζε κἀφώνει

τένοντα σείων „ἵππος ἐστί μοι μήτηρ,

ἐγὼ δʼ ἐκείνης οὐδὲν ἐν δρόμοις ἥττων.“

¹⁹³¹⁹⁴¹⁹⁵

ἄφων δʼ ἔπαυσε τὸν δρόμον κατηφήσας·

ὄνου γὰρ εὐθὺς πατρὸς ὢν ἀνεμνήσθη.

Ὁ μῦθος διδάσκει ἡμᾶς μὴ μέγα φρονεῖν ἐν ταῖς εὐημερίαις, μάλιστα δὲ τοὺς ἐξ ἀγενῶν προγόνων κατὰ τύχην δοξασθέντας.

Ἦν τις κατʼ οἴκους ἀνδρὸς εὐσεβοῦς ἥρως

ἔχων ἐν αὐλῇ τέμενος· ἔνθα δὴ θύων

στέφων τε βωμοὺς καὶ καταβρέχων οἴνῳ

προσηύχετʼ ἀεί „χαῖρε, φίλταθʼ ἡρώων,

καὶ τὸν σύνοικον ἀγαθὰ δαψιλῆ ποίει.“

κἀκεῖνος αὐτῷ νυκτὸς ἐν μέσαις ὥραις

„ἀγαθὸν μέν“ εἶπεν ,,οὐδʼ ἂν εἷς τις ἡρώων,

ὦ τᾶν, παράσχοι· ταῦτα τοὺς θεοὺς αἴτει·

κακῶν δὲ πάντων, ἅτε σύνεστιν ἀνθρώποις,

δοτῆρες ἡμεῖς. τοιγὰρ εἰ κακῶν χρῄζεις,

εὔχου· παρέξω πολλά, κἂν ἓν αἰτήσῃς

¹⁹⁶

πρὸς ταῦτα λοιπὸν αὐτὸς οἶδας ἢν θύσῃς·“

Ὅτι τοὺς πονηροὺς οὐ δεῖ αἰτεῖν ἀγαθά· οὐ γὰρ παρέξουσιν. εἰ δὲ κακά τις αἰτεῖται, ἑτοίμως μᾶλλον παρέχουσι.

¹⁹⁷¹⁹⁸¹⁹⁹

Ἤριζον ἐλάτη καὶ βάτος πρὸς ἀλλήλας.

ἐλάτης δʼ ἑαυτὴν πολλαχῶς ἐπαινούσης

„καλὴ μέν εἰμι καὶ τὸ μέτρον εὐμήκης,

καὶ τῶν νεφῶν σύνοικος ὀρθίη φύω,

στέγης τε μέλαθρόν εἰμι καὶ τρόπις πλοίων,

δένδρων τοσούτων ἐκπρεπεστάτη πάντων“,

βάτος πρὸς αὐτὴν εἶπεν· „ἢν λάβῃς μνήμην

τῶν πελέκεών τε τῶν ἀεί σε κοπτόντων,

καὶ τῶν πελύκων τῶν ἀεί σε τεμνόντων,

βάτος γενέσθαι καὶ σὺ μᾶλλον αἱρήσῃ.“

ἅπας ὁ λαμπρὸς τῶν ἐλαττόνων μᾶλλον καὶ δόξαν ἔσχε χὐπέμεινε κινδύνους Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς κοσμικαῖς ἀρχαῖς μεγαλοφρονοῦντας καὶ διὰ τοῦτο τῶν πέλας κατεπαιρομένους, οἳ μετὰ αὐταρκείας βιοῦντες κἀντεῦθεν τῶν μεγάλων ἐκφεύγουσι κινδύνων.

Λίβυσσα γέρανος ἠδὲ ταὧς εὐπήληξ

²⁰⁰

χλωρὴν ἀεὶ ’βόσκοντο λείμακος ποίην.

²⁰¹

²⁰²²⁰³²⁰⁴

| Ἤριζε τεφρὴ γέρανος εὐφυεῖ ταῷ

σείοντι χρυσᾶς πτέρυγας. | ,,ἀλλʼ ἐγὼ ταύταις“

²⁰⁵

ἡ γέρανος εἶπεν, ,,ὧν σὺ τὴν χρόην σκώπτεις,

ἄστρων σύνεγγυς ἵπταμαί τε καὶ κράζω·

σὺ δʼ ὡς ἀλέκτωρ ταῖσδε ταῖς καταχρύσοις

χαμαὶ πτερύσσῃ“ φησίν „οὐδʼ ἄνω φαίνῃ·“

θαυμαστὸς εἶναι σὺν τρίβωνι βουλοίμην ἢ ζῆν ἀδόξως πλουσίᾳ σὺν ἐσθῆτι.

Θεῶν Προμηθεὺς ἦν τις, ἀλλὰ τῶν πρώτων.

τοῦτον πλάσασθαί φασι δεσπότην ζῴων

ἄνθρωπον ἐκ γῆς· ἐκ δὲ τοῦ δύω πήρας

κρεμάσαι φέροντά φασι τῶν ἐν ἀνθρώποις

κακῶν γεμούσας, τὴν πρόσω μὲν ὀθνείων,

ἰδίων δὲ τὴν ὄπισθεν, ἥτις ἦν μείζων.

²⁰⁶²⁰⁷²⁰⁸²⁰⁹

διό μοι δοκοῦσι συμφορὰς μὲν ἀλλήλων

βλέπειν ἀκριβῶς, ἀγνοεῖν δὲ τὰς οἴκοι.

Θήρης ὄναγρος καὶ λέων ἐκοινώνουν,

ἀλκῇ μὲν ὁ λέων, ὁ δʼ ὄνος ἐν ποσὶν κρείσσων.

ἐπεὶ δὲ λείαν ἔσχον ἄφθονον ζῴων,

ὁ λέων μερίζει καὶ τίθησι τρεῖς μοίρας,

²¹⁰

καί „τὴν μὲν αὐτός“ φησί „λήψομαι πρώτην·

βασιλεὺς γάρ εἰμι· λήψομαι δὲ κἀκείνην

ὡς ἐξ ἴσου κοινωνός. ἡ τρίτη δʼ αὕτη

κακόν τι δώσει μὴ θέλοντί σοι φεύγειν.“

μέτρει σεαυτόν· πρᾶγμα μηδὲν ἀνθρώπῳ δυνατωτέρῳ σύναπτε μηδὲ κοινώνει.

Θεοῖς Ἀπόλλων ἔλεγε μακρὰ τοξεύων·

„οὐκ ἂν βάλοι τις πλεῖον, οὐδὲ τοξεύσει.“

ὁ Ζεὺς δὲ παίζων ἠρίδαινε τῷ Φοίβῳ·

Ἑρμῆς δʼ ἔσειεν Ἄρεος ἐν κυνῇ κλήρους.

λαχὼν δʼ ὁ Φοῖβος χρυσέην τε κυκλώσας

²¹¹²¹²²¹³²¹⁴

τόξοιο νευρήν, ὀξέως ἀφεὶς πρῶτος

τὸ βέλος ἔπηξεν ἐντὸς Ἑσπέρου κήπων.

ὁ Ζεὺς δὲ διαβὰς ταὐτὸ μέτρον εἱστήκει,

καί „ποῦ βάλω, παῖ,“ φησίν „οὐκ ἔχω χώρην.“

τόξου δὲ νίκην ἔλαβε μηδὲ τοξεύσας.

Ὅτι τι ἔστι τινὰ καὶ κόπου χωρὶς νίκην ἄρασθαι, σοφῶς τοῖς πράγμασι κεχρημένον.

Θάμνου λαγωὸν δασυπόδην ἀναστήσας

κύων ἐδίωκεν οὐκ ἄπειρος ἀγρεύειν,

δρόμῳ δʼ ἐλείφθη. καί τις αἰπόλος σκώπτων

„ὁ πηλίκος σού“ φησίν „εὑρέθη θάσσων.“

²¹⁵

ὃ δʼ εἶπεν „ἄλλως ἄλλον ἁρπάσαι σπεύδων

τρέχει τις, ἄλλως δʼ αὐτὸν ἐκ κακοῦ σῴζων“

Θεῶν γαμούντων, ὡς ἕκαστος ἐζεύχθη,

ἐφʼ ἅπασι Πόλεμος ἐσχάτῳ παρῆν κλήρῳ.

²¹⁶²¹⁷²¹⁸²¹⁹

Ὕβριν δὲ γήμας, ἣν μόνην κατειλήφει,

ταύτης περισσῶς, ὡς λέγουσιν, ἠράσθη,

ἕπεται δʼ ἐπʼ αὐτῇ πανταχοῦ βαδιζούσῃ.

μὴ γοῦν ἔθνη που, μὴ πόληας ἀνθρώπων

ὕβρις γʼ ἐπέλθοι, προσγελῶσα τοῖς δήμοις,

ἐπεὶ μετʼ αὐτὴν πόλεμος εὐθέως ἥξει.

Ἰδὼν γεωργὸς νῆα ναυτίλων πλήρη

βάπτουσαν ἤδη κῦμα κυρτὸν ἐκ πρῴρης

,,ὦ πέλαγος“ εἶπεν, „εἴθε μήποτʼ ἐπλεύσθης,

ἀνηλεὲς στοιχεῖον ἐχθρὸν ἀνθρώποις.“

ἤκουσε δʼ ἡ θάλασσα, καὶ γυναικείην

λαβοῦσα φωνὴν εἶπε „μή με βλασφήμει·

ἐγὼ γὰρ ὑμῖν οὐδὲν αἰτίη τούτων,

ἄνεμοι δὲ πάντως, ὧν ἐγὼ μέση κεῖμαι.

²²⁰²²¹²²²

²²³

τούτων δὲ χωρὶς ἢν ἴδῃς με καὶ πλεύσῃς,

ἐρεῖς με τῆς σῆς ἠπιωτέρην γαίης.“

ὅτι πολλὰ φύσει χρηστὰ πράγμαθʼ αἱ κακαὶ χρήσεις τρέπουσιν εἰς τὸ χεῖρον, ὡς δοκεῖν φαῦλα. Ὁ μῦθος οὗτος ἐλέγχει ἐκείνους οἵτινες διαβολαῖς πρὸς τοὺς δυνάστας βλάπτειν πέφυκαν τοὺς πέλας, οἳ παραπλήσιοί εἰσιν ἀνέμοις χειμερίοις.

Ἶρίς ποτʼ οὐρανοῖο πορφυρῆ κῆρυξ

πτηνοῖσι κάλλους εἶπεν ἐν θεῶν οἴκοις

ἀγῶνα κεῖσθαι· πᾶσι δʼ εὐθὺς ἠκούσθη,

καὶ πάντα θείων ἔσχεν ἵμερος δώρων.

ἔσταζε πέτρης αἰγὶ δυσβάτου κρήνη,

θερινόν τί θʼ ὕδωρ καὶ διαυγὲς εἰστήκει·

πάντων τʼ ἐπʼ αὐτὸ φῦλον ἦλθεν ὀρνίθων,

πρόσωπα δʼ αὐτῶν ἐξέλουε καὶ κνήμας,

ἔσειε ταρσούς, ἐκτένιζε τὰς χαίτας.

²²⁴²²⁵²²⁶

ἦλθεν δʼ ἐκείνην καὶ κολοιὸς εἰς κρήνην

γέρων, κορώνης υἱός, ἄλλο δʼ ἐξ ἄλλου

πτερὸν καθύγρων ἐντὸς ἁρμόσας ὤμων

μόνος τὰ πάντων ποικίλως ἐκοσμήθη,

καὶ πρὸς θεοὺς ἤιξεν αἰετοῦ κρείσσων.

ὁ Ζεὺς δʼ ἐθάμβει, καὶ παρεῖχε τὴν νίκην,

²²⁷

εἰ μὴ χελιδὼν αὐτὸν ὡς Ἀθηναίη

ἤλεγξεν ἑλκύσασα τὸ πτερὸν πρώτη.

ὃ δʼ εἶπεν αὐτῇ· „μύ με συκοφαντήσῃς.“

τὸν δʼ ἆρα τρυγὼν ἐσπάραττε καὶ κίχλη

καὶ κίσσα καὶ κορυδαλλὸς οὑν τάφοις παίζων,

χὠ νηπίων ἔφεδρος ὀρνέων ἵρηξ,

τά τʼ ἄλλʼ ὁμοίως. καὶ κολοιὸς ἐγνώσθη.

ὦ παῖ, σεαυτὸν κόσμον οἰκεῖον κόσμει· τοῖσιν ἑτέρων γὰρ ἐμπρέπων στερηθήσῃ. Ὅτι οἱ νόθον καὶ ἐπίπλαστον αὐτοῖς περιθέντες κόσμον ἀλλοτρίῳ τε κάλλει σεμνυνόμενοι, εἴ ποτε τοῦ τοιούτου γυμνωθεῖεν, γέλως λοιπὸν τοῖς πρὶν ἀγνοοῦσιν ὁρῶνται.

²²⁸²²⁹

Ἴκτινος ἄλλην ὀξέην εἶχε κλαγγήν·

ἵππου δʼ ἀκούσας χρεμετίσαντος εὐφώνως,

μιμούμενος τὸν ἵππον

οὔτε τὴν κρείττω

φωνὴν θελήσας ἔσχεν οὔτε τὴν πρώτην.

Ὅτι οἱ τῶν ἀδυνάτων ἐρῶντες ἔσθʼ ὅτε καὶ τῶν μετὰ χεῖρας ἀστοχοῦσι.

Ἵππος τε καὶ βοῦς καὶ κύων ὑπὸ ψύχους

κάμνοντες ἦλθον οἰκίην ἐς ἀνθρώπου.

κἀκεῖνος αὐτοῖς τὰς θύρας ἀναπλώσας

²³⁰

παρῆγεν ἔνδον, καὶ παρʼ ἑστίῃ θάλψας

πυρὸς γεμούσῃ παρετίθει τι τῶν ὄντων,

κριθὰς μὲν ἵππῳ, λάθυρα δʼ ἐργάτῃ ταύρῳ·

ὁ κύων γὰρ αὐτῷ συντράπεζος εἰστήκει.

²³¹²³²²³³²³⁴

ξενίης δʼ ἀμοιβὴν ἀντέδωκαν ἀνθρώπῳ

μερίσαντες αὐτῷ τῶν ἐτῶν ἀφʼ ὧν ἔζων,

ὁ μὲν ἵππος εὐθύς· διόπερ ἐν χρόνοις πρώτοις

ἕκαστος ἡμῶν γαῦρός ἐστι τὴν γνώμην·

ὁ δὲ βοῦς μετʼ αὐτόν· διόπερ εἰς μέσους ἥκων

μοχθεῖ φίλεργός ἐστιν ὄλβον ἀθροίζων.

ὁ κύων δʼ ἔδωκε, φασί, τοὺς τελευταίους·

διὸ δυσκολαίνει, Βράγχε, πᾶς ὁ γηράσας,

καὶ τὸν διδόντα τὴν τροφὴν μόνον σαίνει,

ἀεὶ δʼ ὑλακτεῖ, καὶ ξένοισιν οὐ χαίρει.

Διαβολὴν ὁ μῦθος ἔχει ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν μηδεμίαν τοῖς ξένοις πρόνοιαν ποιουμένων, εἰς μόνον δὲ τοὺς οἰκείους τὴν στοργὴν περιιστώντων, ἀπὸ τῆς τοῦ κυνὸς ὑποδείξεως.

Ἰατρὸς ἦν ἄτεχνος. οὗτος ἀρρώστῳ

πάντων λεγόντων „μὴ δέδιχθι, σωθήσῃ·

πάθος μέν ἐστι χρόνιον, ἀλλʼ ἔσῃ ῥᾴων,“

²³⁵

ὁ δʼ ἀτεχνὴς ἰατρὸς εἶπεν εἰσβαίνων·

²³⁶²³⁷²³⁸

„ἕτοιμα δεῖ σε πάντʼ ἔχειν· ἀποθνῄσκεις.

οὐ συναπατῶ σε“ φησίν „οὐδʼ ἐνεδρεύω·

τὴν αὔριον γὰρ τὸ μακρὸν οὐχ ὑπερβήσῃ.“

ταῦτʼ εἶπε, καὶ τὸ λοιπὸν οὐκέτʼ εἰσῄει.

χρόνῳ δʼ ἐκεῖνος ἐκ νόσων ἀνασφήλας

προῆλθεν ὠχρός, τοῖς ποσὶν μόλις βαίνων.

ὁ δʼ ἰατρὸς αὐτῷ „χαῖῤ“ ἔφη συναντήσας,

καὶ πῶς ἔχουσιν οἱ κάτω διηρώτα.

κἀκεῖνος εἶπεν „ἠρεμοῦσι τῆς Λήθης

πίνοντες. ἡ Κόρη δὲ χὠ μέγας Πλούτων

πρῴην ἰατροῖς δεινὰ πᾶσιν ἠπείλουν,

| ἐπὶ τῷ θεραπεύειν τοὺς νοσοῦντας ἀνθρώπους |

ὅτι τοὺς νοσοῦντας οὐκ ἐῶσʼ ἀποθνῃσκειν.

²³⁹

ἀνέγραφον δὲ πάντας, ἐν δὲ τοῖς πρώτοις

καὶ σὲ γράφειν ἔμελλον· ἀλλʼ ἐγὼ δείσας

εὐθὺς προσῆλθον, ἡψάμην τε τῶν σκήπτρων,

κἀπώμοσʼ αὐτοῖς, ὅτι σὺ ταῖς ἀληθείαις

ἰατρὸς οὐκ εἶ καὶ μάτην διεβλήθης.“

Ὁ μῦθος οὗτος ῥηθήσεται πρὸς τοὺς κενὸν ὄνομα ἐπὶ πράγματί τινι κεκτημένους, τὴν δὲ τούτου πεῖραν παντελῶς οὐκ ἔχοντας.

²⁴⁰²⁴¹

²⁴²

Ἱππεὺς τὸν ἵππον, ἄχρι μὲν συνειστήκει

ὁ πόλεμος, ἐκρίθιζε κἄτρεφεν χόρτῳ,

παραστάτην γενναῖον ἐν μάχαις κρίνων·

ἐπεὶ δʼ ἐπαύσατʼ, ἦν δὲ λοιπὸν εἰρήνη

καὶ μισθὸν ἱππεὺς οὐκέτʼ εἶχεν ἐκ δήμου,

τότʼ ἐκεῖνος ἵππος πολλάκις μὲν ἐξ ὕλης

κορμοὺς παχεῖς κατῆγεν εἰς πόλιν βαίνων,

μισθῷ τε φόρτον ἔφερεν ἄλλοτʼ ἀλλοῖον,

τὸ πνεῦμα σῴζων ἐπʼ ἀχύροισι δυστήνοις,

σάγην δὲ νώτοις ἔφερεν οὐκέθʼ ἱππείην.

ὡς δʼ αὖ πρὸ τειχῶν πόλεμος ἄλλος ἠκούσθη.

σάλπιγξ τʼ ἐφώνει πᾶσιν ἀσπίδα σμήχειν

ἵππους τε κοσμεῖν καὶ σίδηρον ὀξύνειν,

κἀκεῖνος αὖ τὸν ἵππον ἐγχαλινώσας

ὁ δεσπότης παρῆγεν ὡς ἐφιππεύσων.

²⁴³²⁴⁴²⁴⁵

ὃ δʼ ἀκλάσας ἔπιπτεν οὐκέτʼ ἰσχύων.

„ἔντασσε πεζοῖς σαυτόν“ εἶπεν „ὁπλίταις·

σὺ γάρ μʼ ἀφʼ ἵππων εἰς ὄνους μεταστήσας

πῶς αὗθις ἵππον ἐξ ὄνου με ποιήσεις;“

⌊Μηδαμῶς τοῦ παρόντος δεῖν ἡμᾶς ἐπιμελεῖσθαι μόνον ὁ μῦθος ²⁴⁶διδάσκει, ἀλλὰ καὶ τοῦ μέλλοντος προνοεῖσθαι· τὸ γὰρ μὴ οὕτω γινόμενον πολλοῖς πολλάκις οὐ τὴν τυχοῦσαν ἤγαγε βλάβην.

Κόραξ δεδηχὼς στόματι τυρὸν εἱστήκει·

τυροῦ δʼ ἀλώπηξ ἰχανῶσα κερδῴη

μύθῳ τὸν ὄρνιν ἠπάτησε τοιούτῳ·

„κόραξ, καλαί σοι πτέρυγες, ὀξέη γλήνη,

θεητός αὐχήν· στέρνον αἰετοῦ φαίνεις,

ὄνυξι πάντων θηρίων κατισχύεις.

ὁ τοῖος ὄρνις κωφός ἐσσι κοὐ κρώζεις.“

κόραξ δʼ ἐπαίνῳ καρδίην ἐχαυνώθη,

στόματος δὲ τυρὸν ἐκβαλὼν ἐκεκράγει.

τὸν ἡ σοφὴ λαβοῦσα κερτόμῳ γλώσσῃ

²⁴⁷²⁴⁸²⁴⁹

οὐκ ἦσθʼ ἄφωνος“ εἶπεν „ἀλλὰ φωνήεις·

ἔχεις, κόραξ, ἅπαντα, νοῦς δέ σοι λείπει.“

Ὁ μῦθος διδάσκει μηδαμῶς ἄνθρωπον ἐπαίνοις ἐξαπατᾶσθαι· ζημίαι γὰρ ἐντεῦθεν καὶ ἀτιμίαι εἰώθασι γίνεσθαι.

Κόραξ νοσήσας εἶπε μητρὶ κλαιούσῃ·

,μὴ κλαῖε, μῆτερ, ἀλλὰ τοῖς θεοῖς εὔχου

νόσου με δεινῆς καὶ πόνων ἀνασφῆλαι.‘

„καὶ τίς σε, τέκνον“ φησι, „τῶν θεῶν σώσει;

τίνος γὰρ ὑπὸ σοῦ βωμὸς οὐκ ἐσυλήθη;“

Ὅτι τοῖς ἀμεταμέλητα φησὶν εἰς θεὸν πλημμελοῦσιν ἀνωφελεῖς γίγνονται αἱ ὑπὲρ αὐτῶν δεήσεις.

Κρέας κύων ἔκλεψεν ἐκ μαγειρείου,

καὶ δὴ παρῄει ποταμόν· ἐν δὲ τῶ ῥείθρῳ

πολὺ τοῦ κρέως ἰδοῦσα τὴν σκιὴν μείζω,

τὸ κρέας ἀφῆκε, τῇ σκιῇ δʼ ἐφωρμήθη.

²⁵⁰²⁵¹²⁵²²⁵³

ἀλλʼ οὔτʼ ἐκείνην εὗρεν οὔθʼ ὅ βεβλήκει,

πεινῶσα δʼ ὀπίσω τὸν πόρον διεξῄει.

βίος ἀβέβαιος παντὸς ἀνδρὸς ἀπλήστου ἐλπίσι ματαίαις πραγμάτων ἀναλοῦται.

Κάμηκον ἠνάγκαζε δεσπότης πίνων

ὀρχεῖσθ᾿ ὑπʼ αὐλοῖς κυμβάλοις τε χαλκείοις.

ἣ δʼ εἶπʼ „ἐμοὶ γένοιτο κἀν ὁδῷ βαίνειν

| ἄνευ γέλωτος, μή τι κἀν χορῷ παίζειν |

μὴ καταγέλαστον, μήτι πυρρίχην παίζειν.

²⁵⁴

Ἀντίρρησιν ὁ λόγος ἔχει παρὰ τῶν σωφρόνως ζῆν αἱρουμένων πρὸς τοὺς ἐν βίῳ κενὰ ἐπινοουμένους.

Κερδοῖ πίθηκος εἶπεν „ἣν ὁρᾷς στήλην,

ἐμοὶ πατρῴη τʼ ἐστὶ κἄτι παππῴη.“

κερδὼ πιθήκῳ φησίν „ὡς θέλεις ψεύδου,

ἔλεγχον οὐκ ἔχουσα τῆς ἀληθείης.“

²⁵⁵²⁵⁶²⁵⁷²⁵⁸

κακοῦ πρὸς ἀνδρός ἐστι μὴ φεύγειν ψεῦδος,
²⁵⁹κἂν λανθάνειν ψευδόμενος εὐχερῶς μέλλῃ. Οὕτω καὶ οἱ λίαν ψευδολόγοι τότε μάλιστα καταλαζονεύονται, ὅτε τοὺς ἐλέγχους κατʼ ὄψιν οὐκ ἔχουσιν.

Κοιμωμένου λέοντος ἀγρίης χαίτης

διέδραμεν μῦς· ὁ δὲ λέων ἐθυμώθη,

φρίξας δὲ χαίτην ἔθορε φωλάδος κοίτης.

κερδὼ δʼ ἐπεχλεύαζεν. ὡς ἐκινήθη

πρὸς μῦν ὁ πάντων θηρίων δυναστεύων.

ὃ δʼ „οὐχὶ τὸν μῦν“ εἶπεν, „ὦ παλαμναίη,

δέδοικα, μή μου τὴν δορὴν κνίσῃ φεύγων·

χαίτην δʼ ἔμελλε τὴν ἐμὴν καταισχύνειν·“

²⁶⁰²⁶¹²⁶²²⁶³

ἀρχόμενον ἄρτι τὸ θρασὺ τῶν ὑβριζόντων, κἂν μικρὸν ᾖ, κώλυε, μηδὲ υγχώρει
εὐκαταφρόνητον σαυτὸν εἶναι τοῖς φαύλοις. Ὁ λόγος διδάσκει ὅτι οὐδὲ ὑπὸ τῶν μετρίων δεῖ ἡμᾶς καταφρονεῖσθαι, διὰ τὸ μὴ ἐντεῦθεν συνήθειαν κακὴν γενηθῆναι.

Κριθάς τις ἵππου πανδοκεῦσι πωλήσας

ἱππόκομος, εἶτα πᾶσαν ἑσπέρην πίνων,

ἔψηχεν ἐκτένιζεν ἡμέρῃ πάσῃ.

ὁ δʼ εἶπεν εἰ θέλεις με ταῖς ἀληθείαις

καλὸν γενέσθαι, τὸ τρέφον με μὴ πώλει.“

τῶν καιρίων δεῖ τὸν φιλοῦντα φροντίζειν καὶ συμφερόντων· κόσμος οὐδὲν ἀνήσει τὸν ἀποροῦντα τῶν ἀναγκαίων χρειῶν. ²⁶⁴Ὁ παρὼν ῥηθήσεται λόγος πρὸς τοὺς ἀντὶ ἀναγκαίων πραγμάτων τοῖς λόγοις μόνοις τοὺς πέλας ἐξαπατῶντας.

²⁶⁵²⁶⁶²⁶⁷

Κώνωψ ἐπιστὰς κέρατι καμπύλῳ ταύρου

μικρόν τʼ ἐπισχὼν εἶπε ταῦτα βομβήσας·

„εἴ σου βαρύνω τὸν τένοντα καὶ κλίνω,

καθεδοῦμ᾿ ἀπελθὼν ποταμίης ἐπʼ αἰγείρου.“

ὃ δʼ „οὐ μέλει μοι“ φησίν, „οὔτʼ ἐὰν μείνῃς,

οὔτʼ ἢν ἀπέλθῃς· οὐδʼ ὅτʼ ἦλθες ἐγνώκειν.“

γελοῖος ὅστις οὐδὲν ὢν κατʼ ἀνθρώπων τῶν κρειττόνων θρασύνεθʼ ὥς τις ὢν κρείττων. Κατηγορίαν ὁ λόγος περιέχει ἀνδρὸς εὐτελοῦς καὶ λίαν ἀδυνάτου, ὑπολήψεις δὲ μεγάλας περὶ ἑαυτοῦ κεκτημένου

Κυσίν ποτʼ ἔχθρη καὶ λύκοις συνειστήκει.

κύων δʼ Ἀχαιὸς ᾑρέθη κυνῶν δήμῳ

στρατηγὸς εἶναι. καὶ μάχης ἐπιστήμων

ἔμελλεν ἐβράδυνεν. οἵ δʼ ἐπηπείλουν,

²⁶⁸²⁶⁹²⁷⁰

εἰ μὴ προάξῃ τὴν μάχην, ἐνεδρεύσειν.

„ἀκούσατʼ“ εἶπεν ,,οὗ χάριν διατρίβω,

τί δʼ εὐλαβοῦμαι· χρὴ δʼ ἀεὶ προβουλεύειν.

τῶν μὲν πολεμίων τὸ γένος ὧν ὁρῶ πάντων

ἕν ἐστιν· ἡμῶν δʼ ἦλθον οἳ μὲν ἐκ Κρήτης,

οἳ δʼ ἐκ Μολοσσῶν εἰσιν, οἳ δʼ Ἀκαρνάνων,

²⁷¹

ἄλλοι δὲ Δόλοπες. οἳ δὲ Κύπρον ἢ Θρᾴκην

αὐχοῦσιν, ἄλλοι δʼ ἄλλοθεν — τι μηκύνω;

τὸ χρῶμα δʼ ἡμῖν οὐχ ἕν ἐστιν ὡς τούτοις,

ἀλλʼ οἳ μὲν ἡμῶν μέλανες, οἳ δὲ τεφρώδεις,

ἔνιοι δὲ πυρροὶ καὶ διάργεμοι στήθη,

ἄλλοι δὲ λευκοί. πῶς ἂν οὖν δυνηθείην

εἰς πόλεμον ἄρχειν· εἶπε τῶν ἀσυμφώνων

πρὸς τοὺς ὅμοια πάντʼ ἔχοντας ἀλλήλοις;“

συμφωνία μέγιστον ἀγαθὸν ἀνθρώποις· τὸ δὲ στασιάζον ἀσθενές τε καὶ δοῦλον.

Κοίλωμα ῥίζης φηγὸς εἶχεν ἀρχαί·

ἐν τῇ δʼ ἔκειτο ῥωγὰς αἰπόλου πήρη

²⁷²²⁷³

ἄρτων ἑώλων πᾶσα καὶ κρεῶν πλήρης.

ταύτην ἀλώπηξ εἰσδραμοῦσα τὴν πήρην

ἐξέφαγε· γαστὴρ δʼ, ὥσπερ εἰκός, ὠγκώθη,

στενῆς δὲ τρώγλης οὐκέτʼ εἶχεν ἐκδῦναι.

ἑτέρη δʼ ἀλώπηξ ὡς ἐπῆλθε κλαιούσῃ,

σκώπτουσα „μεῖνον“ εἶπεν „ἄχρι πεινήσῃς·

οὐκ ἐξελεύσῃ πρότερον ἄχρι τοιαύτην

τὴν γαστέρα σχῇς, ἡλίκην ὅτʼ εἰσῄεις.“

Ὁ μῦθος παραινεῖ μηδαμῶς σπεύδειν τινὰ πρὸς πλεονεξίαν τοῦ πέλας, γινώσκων ὅτι τὰ χαλεπὰ τῶν πραγμάτων ὁ χρόνος διαλύει.

Κύων λαγωὸν ἐξ ὄρους ἀναστήσας

ἐδίωκε· δάκνων αὐτὸν εἰ κατειλήφει,

μεταστραφείς τʼ ἔσαινεν ὡς φίλῳ ψαύων.

²⁷⁴²⁷⁵²⁷⁶

ὁ λαγωός ,,ἀπλοῦν“ εἶπε ,θηρίον γίνου.

φίλος εἶ· τί δάκνεις; ἐχθρὸς εἶ· τί οὖν σαίνεις;“

ἀμφίβολος οὗτός ἐστι νοῦς ἐν ἀνθρώποις, οἷς οὔτʼ ἀπιστεῖν ἔχομεν οὔτε πιστεύειν.

Κορυδαλλὸς ἦν τις ἐν χλόῃ νεοσσεύων,

ὁ τῷ χαραδριῷ πρὸς τὸν ὄρθρον ἀντᾴδων,

καὶ παῖδας εἶχε ληίου κόμῃ θρέψας

λοφῶντας ἤδη καὶ πτεροῖσιν ἀκμαίους.

ὁ δὲ τῆς ἀρούρης δεσπότης ἐποπτεύων

ὡς ξανθὸν εἶδε τὸ θέρος, εἶπε „νῦν ὥρη

πάντας καλεῖν μοι τοὺς φίλους, ἵνʼ ἀμήσω.“

καί τις δὲ κορυδοῦ τῶν λοφηφόρων παίδων

ἤκουσεν αὐτοῦ, τῷ τε πατρὶ μηνύει,

σκοπεῖν κελεύων ποῦ σφέας μεταστήσει.

²⁷⁷²⁷⁸²⁷⁹

δʼ εἶπεν „οὔπω καιρός ἐστι νῦν φεύγειν,

ὃς γὰρ φίλοις πέποιθεν, οὐκ ἄγαν σπεύδει.“

ὡς δʼ αὖτις ἦλθεν, ἡλίου δʼ ὑπʼ ἀκτίνων

²⁸⁰

ἤδη ῥέοντα τὸν στάχυν θεωρήσας

μισθὸν μὲν ἀμητῆρσιν αὔριον πέμπειν,

μισθὸν δʼ ἔταξε δραγματηφόροις δώσειν,

κορυδαλλὸς εἶπε παισὶ νηπίοις „ὥρη

νῦν ἐστὶν ὄντως, παῖδες, ἐκ τόπων φεύγειν,

ὅτʼ αὐτὸς ἀμᾷ κοὐ φίλοισι πιστεύει.“

Ὁ μῦθος διδάσκει ἡμᾶς ἐπιμελεῖσθαι τῶν οἰκείων, ὅση δύναμις, καὶ μὴ καταφρονεῖν ταῖς τῶν φίλων συνδρομαῖς.

Λύκος ποτʼ ἄρνα πεπλανημένον ποίμνης

ἰδὼν βίῃ μὲν οὐκ ἐπῆλθεν ἁρπάξων,

ἔγκλημα δʼ ἔχθρης εὐπρόσωπον ἐζήτει.

,σύ τοί με πέρυσι μικρὸς ὢν ἐβλασφήμεις.‘

²⁸¹²⁸²²⁸³

„ἐγώ σε πέρυσιν, ὅς γʼ ἐπʼ ἔτος ἐγεννήθην;“

,οὔκουν σὺ τὴν ἄρουραν ἣν ἔχω κείρεις;‘

„οὔπω τι χλωρὸν ἔφαγον, οὐδʼ ἐβοσκήθην.“

,οὐδʼ ἆρα πηγῆς ἐκπέπωκας ἧς πίνω;‘

„θηλὴ μεθύσκει μέχρι νῦν με μητρῴη.“

τότε δὴ τὸν ἄρνα συλλαβών τε καὶ τρώγων

,ἀλλʼ οὐκ ἄδειπνον‘ εἶπε ,τὸν λύκον θήσεις,

κἂν εὐχερῶς μου πᾶσαν αἰτίην λύσῃς.‘

Ὅτι τοὺς φύσει πονηροὺς καὶ ἀδίκους οὐδʼ εὔλογος ἀπολογία πείθει.

²⁸⁴

Λέων ἐλύσσα. τὸν δὲ νεβρὸς ἐξ ὕλης

ἰδὼν ἔφησεν „ἡμέων ταλαιπώρων·

τί γὰρ μεμηνὼς οὗτος οὐχὶ ποιήσει,

ὃς ἦν φορητὸς οὐδὲ σωφρονῶν ἥμιν;“

Πρὸς ἄνδρα φύσει ὀργίλον καὶ αἱμοβόρον ἐξουσίαν ἀρχῆς κατὰ τῶν ὑπηκόων λαμβάνοντα.

Λέοντα φεύγων ταῦρος εἰς ἐρημαίην

σπήλυγγα κατέδυ ποιμένων ὀρειφοίτων,

ὅπου τράγος τις χωρὶς αἰπόλου μείνας

²⁸⁵²⁸⁶²⁸⁷²⁸⁸

τὸν ταῦρον ἐμβὰς τοῖς κέρασιν ἐξώθει.

ὃ δʼ εἶπεν ,,οὐ σέ, τὸν λέοντα δʼ ἐκκλίνων

ἀνέξομαί σου μικρὰ τῆς ἐπηρείης·

ἐπεὶ παρελθέτω με, καὶ τότε γνώσῃ

πόσον τράγου μεταξὺ καὶ πόσον ταύρου.“

Πρὸς τοὺς τοῖς δυνατωτέροις ἐπεμβαίνοντας διʼ ἐπικειμένην αὐτοῖς συμφοράν.

Λέοντά τις κυνηγὸς οὐχὶ τολμήεις

ἴχνευεν ὀρέων ἐν βαθυσκίοις ὕλαις·

δρυτόμῳ δὲ μακρῆς ἐγγὺς ἐντυχὼν πεύκης

,,ὢ πρός σε νυμφῶν“ εἶπεν, „ἆρα γινώσκεις

ἴχνη λέοντος, ὅστις ὧδε φωλεύει;“

²⁸⁹

κἀκεῖνος εἶπεν „ἀλλὰ σὺν θεῷ βαίνεις·

αὐτὸν γὰρ ἤδη τὸν λέοντά σοι δείξω.“

ὃ δʼ ὠχριήσας γομφίους τε συγκρούων

„μή μοι χαρίζου“ φησι „πλεῖον οὗ χρῄζω,

τὸ δʼ ἔχνος εἰπέ· τὸν λέοντα μὴ δείξῃς.“

Ὁ μῦθος ἐλέγχει ἐκείνους τοὺς λόγοις μὲν ἀνδρείους ἐπιδεικνυμένους, ἔργοις δὲ ἀνικάνους ἀποφαινομένους.

²⁹⁰²⁹¹²⁹²

Λύκων παρῆσαν ἄγγελοί ποτʼ εἰς ποίμνην

ὅρκους φέροντες καὶ βέβαιον εἰρήνην,

ἐφʼ ᾧ λάβωσι τοὺς κύνας πρὸς αἰκίην,

διʼ οὓς μάχονται καὶ κοτοῦσιν ἀλλήλοις.

μωρὴ δὲ ποίμνη καὶ τὰ πάντα βληχώδης

πέμπειν ἔμελλεν. ἀλλά τις γέρων ἤδη

κριὸς βαθείῃ φρικὶ μαλλὸν ὀρθώσας

„καινῆς γε ταύτης“ εἶπε „τῆς μεσιτείης.

ἀφύλακτος ὑμῖν πῶς ἐγὼ συνοικήσω,

διʼ οὓς νέμεσθαι μηδὲ νῦν ἀκινδύνως

ἔξεστι, καίτοι τῶν κυνῶν με τηρούντων;“

Οὐδαμῶς ἀκαταλλάκτοις ἐχθροῖς πιστεύειν δεῖ, ὅταν σε τῆς 31a οἰκείας βούλωνται ἀμελεῖν σωτηρίας, κἂν ὅρκοις τυχὸν τὴν εἰρήνην λαλῶσιν.

Λύκῳ ποτʼ ὀστοῦν φάρυγος ἐντὸς ἠρείσθη·

ἐρῳδιῷ δὲ μισθὸν ἄξιον δώσειν

²⁹³²⁹⁴²⁹⁵²⁹⁶

ἔταξε, τὸν τράχηλον εἰ καθιμήσας

ἀνελκύσειε καὶ πόνων ἄκος δοίη.

ὃ δʼ ἑλκύσας τὸν μισθὸν εὐθέως ᾔτει.

κἀκεῖνος αὐτῷ, κάρχαρόν τι μειδήσας,

„σοὶ μισθὸς ἀρκεῖ“ φησί „τῶν ἰατρείων

κεφαλὴν λυκείου στόματος ἐξελεῖν σῴην.“

κακοῖς βοηθῶν μισθὸν ἀγαθὸν οὐ λήψῃ, ἀλλʼ ἀρκέσει σοι μή τι καὶ κακὸν πάσχειν.
Ὅτι πονηρὸς ἀνὴρ εὖ πάσχων εἰς ἀντιδόσεως λόγον ποιεῖται καὶ τὸ μὴ μόνον βλάψαι.

Λέων νοσήσας ἐν φάραγγι πετραίῃ

ἔκειτο νωθρὰ γυῖα γῆς ἐφαπλώσας,

φίλην δʼ ἀλώπεκʼ εἶχεν προσωμίλει.

ταύτῃ ποτʼ εἶπεν „εἰ θέλεις με σὺ ζῴειν —

πεινῶ γὰρ ἐλάφου τῆς ὑπʼ ἀγρίαις πεύκαις

κεῖνον τὸν ὑλήεντα δρυμὸν οἰκούσης,

καὶ νῦν διώκειν ἔλαφον οὐκέτʼ ἰσχύω·

σὺ δʼ ἢν θελήσῃς, χεῖρας εἰς ἐμὰς ἥξει

²⁹⁷²⁹⁸²⁹⁹

³⁰⁰

λόγοισι θηρευθεῖσα σοῖς μελιγλώσσοις·“

ἀπῆλθε κερδώ, τὴν δʼ ὑπʼ ἀγρίαις ὕλαις

σκιρτῶσαν εὗρε μαλθακῆς ὑπὲρ ποίης.

προσέκυσε δʼ αὐτὴν πρῶτον, εἶτα καὶ χαίρειν

προσεῖπε, χρηστῶν τʼ ἄγγελος λόγων ἥκειν.

„ὁ λέων“ ἔφασκεν „οἶσθας, ἔστι μοι γείτων,

ἔχει δὲ φαύλως, κἀγγύς ἐστι τοῦ θνήσκειν.

τίς οὖν μετʼ αὐτὸν θηρίων τυραννήσει,

διεσκοπεῖτο· σῦς μέν ἐστιν ἀγνώμων,

ἄρκτος δὲ νωθής, πάρδαλις δὲ θυμώδης,

τίγρις δʼ ἀλαζὼν καὶ τὸ πᾶν ἐρημαίη.

ἔλαφον τυραννεῖν ἀξιωτάτην κρίνω·

γαύρη μὲν εἶδος, πολλὰ δʼ εἰς ἔτη ζῴει,

κέρας δὲ φοβερὸν πᾶσιν ἑρπετοῖς φύει,

δένδροις ὅμοιον, κοὐχ ὁποῖα τῶν ταύρων.’

τί σοι λέγω τὰ πολλά; πλὴν ἐκυρώθης,

μέλλεις τʼ ἀνάσσειν θηρίων ὀρειφοίτων.

τότʼ ἂν γένοιτο τῆς ἀλώπεκος μνήμη,

δέσποινα, τῆς σοι τοῦτο πρῶτον εἰπούσης.

³⁰¹³⁰²

ταῦτʼ ἦλθον. ἀλλὰ χαῖρε, φιλτάτη. σπεύδω

πρὸς τὸν λέοντα, μὴ πάλιν με ζητήσῃ —

³⁰³

χρῆται γὰρ ἡμῖν εἰς ἅπαντα συμβούλοις —·

δοκῶ δὲ καὶ σέ, τέκνον, εἴ τι τῆς γραίης

κεφαλῆς ἀκούεις. ἔπρεπέ σοι παρεδρεύειν

ἐλθοῦσαν αὐτῷ καὶ πονοῦντα θαρσύνειν.

τὰ μικρὰ πείθει τοὺς ἐν ἐσχάταις ὥραις·

ψυχαὶ δʼ ἐν ὀφθαλμοῖσι τῶν τελευτώντων.“

ὣς εἶπε κερδώ. τῆς δʼ ὁ νοῦς ἐχαυνώθη

λόγοισι ποιητοῖσιν, ἦλθε δʼ εἰς κοίλην

σπήλυγγα θηρός, καὶ τὸ μέλλον οὐκ ᾔδει.

λέων δʼ ἀπʼ εὐνῆς ἀσκόπως ἐφορμήσας

ὄνυξιν οὔατʼ ἐσπάραξεν ἀκραίοις,

σπουδῇ διωχθείς· τὴν δὲ φύζα δειλαίην

θύρης κατιθὺς ἦγεν εἰς μέσας ὕλας.

κερδὼ δὲ χεῖρας ἐπεκρότησεν ἀλλήλαις,

ἐπεὶ πόνος μάταιος ἐξανηλώθη.

κἀκεῖνος ἐστέναξε τὸ στόμα βρύχων

(ὁμοῦ γὰρ αὐτὸν λιμὸς εἶχε καὶ λύπη),

πάλιν δὲ κερδὼ καθικέτευε φωνήσας

ἄλλον τινʼ εὑρεῖν δεύτερον δόλον θήρης.

ἣ δʼ εἶπε κινήσασα βυσσόθεν γνώμην·

„χαλεπὸν κελεύεις, ἀλλʼ ὅμως ὑπουργήσω.“

³⁰⁴³⁰⁵

³⁰⁶

καὶ δὴ κατʼ ἴχνος ὡς σοφὴ κύων ᾔει,

πλέκουσα τέχνας καὶ πανουργίας πάσας,

ἀεὶ δʼ ἕκαστον ποιμένων ἐπηρώτα

μή πού τις ἔλαφος ᾑματωμένη φεύγει.

τὴν δʼ ὥς τις εἶδε, δεικνύων ἂν ὡδήγει,

ἕως ποθʼ εὗρεν ἐν κατασκίῳ χώρῳ

δρόμων ἀναψύχουσαν. ἣ δʼ ἀναιδείης

ὀφρὺν ἔχουσα καὶ μέτωπον εἰστήκει.

ἐλάφου δὲ φρὶξ ἐπέσχε νῶτα καὶ κνήμας,

χολὴ δʼ ἐπέζει καρδίην, ἔφη δʼ οὕτως·

σὺ νῦν διώκεις πανταχοῦ με καὶ φεύγω

„ἀλλʼ ὦ στύγημα, νῦν μὲν οὐχὶ χαιρήσεις,

ἤν μοι προσέλθῃς καὶ γρύσαι τι τολμήσῃς.

ἄλλους ἀλωπέκιζε τοὺς ἀπειρήτους,

ἄλλους δὲ βασιλεῖς αἱρέτιζε καὶ ποίει.“

τῆς δʼ οὐκ ἐτρέφθη θυμός, ἀλλʼ ὑποβλήδην

,οὕτως ἀγεννής“ φησί „καὶ φόβου πλήρης

πέφυκας; οὕτω τοὺς φίλους ὑποπτεύεις;

³⁰⁷³⁰⁸

ὁ μὲν λέων σοι συμφέροντα βουλεύσων

μέλλων τʼ ἐγείρειν τῆς πάροιθε νωθείης

ἔψαυσεν ὠτός, ὡς πατὴρ ἀποθνῄσκων·

ἔμελλε γάρ σοι πᾶσαν ἐντολὴν δώσειν,

ἀρχὴν τοσαύτην πῶς λαβοῦσα τηρήσεις·

³⁰⁹

σὺ δʼ οὐχ ὑπέστης κνίσμα χειρὸς ἀρρώστου,

βίῃ δʼ ἀποσπασθεῖσα μᾶλλον ἐτρώθης.

καὶ νῦν ἐκεῖνος πλεῖον ἢ σὺ θυμοῦται·

λίην ἄπιστον πειράσας σε καὶ κούφην

βασιλῆά φησι τὸν λύκον καταστήσειν.

οἴμοι πονηροῦ δεσπότου. τί ποιήσω;

ἅπασιν ἡμῖν αἰτίη κακῶν γίνῃ.

ἀλλʼ ἐλθέ καὶ τὸ λοιπὸν ἴσθι γενναίη,

μηδʼ ἐπτόησο, πρόβατον οἷον ἐκ ποίμνης.

ὄμνυμι γάρ σοι φύλλα πάντα καὶ κρήνας,

οὕτω γένοιτο σοὶ μόνῃ με δουλεύειν,

ὡς οὐδὲν ὁ λέων ἐχθρός, ἀλλʼ ὑπʼ εὐνοίης

τίθησι πάντων κυρίην σε τῶν ζῴων.“

τοιαῦτα κωτίλλουσα τὴν ἀχαιίνην

ἔπεισεν ἐλθεῖν δὶς τὸν αὐτὸν εἰς ᾅδην.

³¹⁰³¹¹

ἐπεὶ δὲ λόχμης εἰς μυχὸν κατεκλείσθη,

λέων μὲν αὐτὸς εἶχε δαῖτα πανθοίνην,

σάρκας λαφύσσων, μυελὸν ὀστέων πίνων

καὶ σπλάγχνα δάπτων· ἡ δʼ ἀγωγὸς εἱστήκει

πεινῶσα θήρης, καρδίην δὲ νεβρείην

λάπτει πεσοῦσαν ἁρπάσασα λαθραίως,

καὶ τοῦτο κέρδος εἶχεν ὧν ἐκεκμήκει.

λέων δʼ ἕκαστον ἐγκάτων ἀριθμήσας,

³¹²

μόνην ἀπʼ ἄλλων καρδίην ἐπεζήτει,

καὶ πᾶσαν εὐνήν, πάντα δʼ οἶκον ἠρεύνα.

κερδὼ δʼ ἀπαιολῶσα τῆς ἀληθείης

„οὐκ εἶχε πάντως“ φησί· „μὴ μάτην ζήτει.

ποίην δʼ ἔμελλε καρδίην ἔχειν, ἥτις

ἐκ δευτέρου λέοντος ἦλθεν εἰς οἴκους;“

Ὅτι τοὺς τοῖς προλαβοῦσι κακοῖς μὴ σωφρονισθέντας εἰκότως ἄφυκτα κακὰ διαδέχεται· ἐν ᾧ καὶ ἔλεγχος κατὰ φιλοδόξων.

Λύκος παρῄει θριγκόν, ἔνθεν ἐκκύψας

ἀρνειὸς αὐτὸν ἔλεγε πολλὰ βλασφήμως.

³¹³³¹⁴³¹⁵

κἀκεῖνος εἶπε τὰς σιαγόνας πρίων·

„ὁ τόπος μʼ ἐλοιδόρησε· μὴ σὺ καυχήσῃ.“

ὁ μῦθος ὀρθῶς πᾶσι τοῦτο μηνύει,
μηδεὶς διὰ καιρὸν ἰσχύων τι γαυρούσθω. Κατάλληλος ὁ μῦθος τοῖς διὰ περίστασιν καὶ τόπον κατὰ τύχην τῶν δυνατωτέρων κατεπαιρομένοις.

Λέων ποτʼ ἐπεβούλευεν ἀγρίῳ ταύρῳ,

καὶ προσποιηθεὶς μητρὶ τῶν θεῶν θύειν,

τὸν ταῦρον ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἠρώτα.

κἀκεῖνος ἥξειν εἶπεν οὐχ ὑποπτεύσας.

ἐλθὼν δὲ καὶ στὰς ἐπὶ θύραις λεοντείοις

³¹⁶

ὡς εἶδε θερμοῦ πολλὰ χαλκία πλήρη,

σφαγίδας, μαχαίρας βουδόρους νεοσμήκτους,

πρὸς τῇ θύρῃ δὲ μηδέν, ἀλλὰ δεσμώτην

ἀλεκτορίσκον, ᾤχετ᾿ εἰς ὄρος φεύγων.

ἐμέμφεθʼ ὁ λέων ὕστερον συναντήσας.

³¹⁷³¹⁸

ὃ δʼ „ἦλθον“ εἶπε καὶ τὸ σύμβολον δώσω·

οὐκ ἦν ὅμοιον τὸ θύμα τῷ μαγειρείῳ.“

Ὁ μῦθος ἡμᾶς ὑπομιμνήσκει, τὸ ἐπιὸν πάντως δεινὸν προορῶντας, μηδαμῶς ἀμελεῖν τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας.

Λέων ἁλοὺς ἔρωτι παιδὸς ὡραίης

παρὰ πατρὸς ἐμνήστευε. τῷ δʼ ὁ πρεσβύτης

οὐδέν τι δύσνουν οὐδʼ ὕπουλον ἐμφήνας

„δίδωμι γῆμαι“ φησί, καὶ διδοὺς χαίρω·

τίς οὐ δυνάστῃ καὶ λέοντι κηδεύσει;

φρένες δὲ δειλαὶ παρθένων τε καὶ παίδων·

σὺ δʼ ἡλίκους μὲν ὄνυχας, ἡλίκους δʼ ἥμιν

φέρεις ὀδόντας, τίς κόρη σε τολμήσει

ἀφόβως περιλαβεῖν; τίς δʼ ἰδοῦσα μὴ κλαύσῃ;

πρὸς ταῦτα δὴ σκόπησον εἰ γάμου χρῄζεις,

μηδʼ ἄγριος θὴρ ἀλλὰ νυμφίος γίνου.“

ὃ δὲ πτερωθεὶς τῇ δόσει τε πιστεύσας

ἐξεῖλε τοὺς ὀδόντας, εἶθʼ ὑπὸ σμίλης

³¹⁹

ἀπωνυχίσθη, τῷ τε πενθερῷ δείξας

τὴν παῖδʼ ἀπῄτει. τὸν δʼ ἕκαστος ἠλοία

³²⁰³²¹³²²

ῥοπάλῳ τις ἢ λίθῳ τις ἐκ χερὸς παίων.

ἔκειτο δʼ ἀργὸς ὥσπερ ὗς ἀποθνῄσκων,

γέροντος ἀνδρὸς ποικίλου τε τὴν γνώμην

σοφίῃ διδαχθεὶς ὡς ἄμικτον ἀνθρώποις

ἐρᾶν λεόντων ἢ λέοντας ἀνθρώπων.

αὐτός τις αὐτὸν λανθάνει κακῶς δράσας, ὧν οὐ πέφυκε μεταλαβεῖν ὅταν σπεύδῃ.

Λέοντι προσπτὰς αἰετῶν τις ἐζήτει

(100) κοινωνὸς εἶναι. χὠ λέων „τί κωλύει;“

πρὸς αὐτὸν εἶπεν. „ἀλλʼ ἐνέχυρον οὖν δώσεις

τὠκυπτέρῳ σου μὴ μεθιέναι πίστιν·

πῶς γὰρ φίλῳ σοι μὴ μένοντι πιστεύσω;“

Ὁ μῦθος ἐκδιδάσκει μὴ τάχιστα πᾶσι πιστεύειν, καὶ μάλιστα τοῖς μήπω φίλοις.

Λύκῳ συνήντα πιμελὴς κύων λίην.

(99) ὃ δʼ αὐτὸν ἐξήταζε, ποῦ τραφεὶς οὕτως

³²³³²⁴³²⁵³²⁶

μέγας κύων ἐγένετο καὶ λίπους πλήρης.

ἄνθρωπος“ εἶπε „δαψιλής με σιτεύει.“

„ὁ δέ σοι τράχηλος“ εἶπε „πῶς ἐλευκώθη;“

„κλοιῷ τέτριπται σάρκα τῷ σιδηρείῳ,

ὃν ὁ τροφεύς μοι περιτέθεικε χαλκεύσας.“

³²⁷

λύκος δʼ ἐπʼ αὐτῷ καγχάσας „ἐγὼ τοίνυν

χαίρειν κελεύω“ φησί „τῇ τρυφῇ ταύτῃ,

διʼ ἣν σίδηρος τὸν ἐμὸν αὐχένα τρίψει.“

Ὅτι αἰσχρὸν καὶ ἐπονείδιστον τὸ μικρᾶς ἡδονῆς χάριν δουλοπρεπῶς ζώειν φευκτέον ὁ μῦθος παραινεῖ.

Λύκος τις ἁδρὸς ἐν λύκοις ἐγεννήθη,

λέοντα δʼ αὐτὸν ἐπεκάλουν· ὃ δʼ ἀγνώμων

τὴν δόξαν οὐκ ἤνεγκε, τῶν δὲ συμφύλων

ἀποστατήσας τοῖς λέουσιν ὡμίλει.

κερδὼ δʼ ἐπισκώπτουσα „μὴ φρενωθείην“

ἔφη „τοσοῦτον ὡς σὺ νῦν ἐτυφώθης·

³²⁸³²⁹³³⁰

σὺ γὰρ ὡς ἀληθῶς ἐν λύκοις λέων φαίνῃ,

ἐν δʼ αὖ λεόντων συγκρίσει λύκος γίνῃ.“

Πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν κολάκων οὐκ ὀρθῇ κρίσει ἐπαινουμένους κἀντεῦθεν μέγα φρονοῦντας, ἔπειτα δὲ ἐλεγχομένους ἑαυτοὺς ἐπιγινώσκειν.

Λέων τις ἐβασίλευεν οὐχὶ θυμώδης

οὐδʼ ὠμὸς οὐδὲ πάντα τῇ βίῃ χαίρων,

πρηῢς δὲ καὶ δίκαιος ὥς τις ἀνθρώπων.

ἐπὶ τῆς ἐκείνου φασί δὴ δυναστείης

³³¹

τῶν ἀγρίων ἀγυρμὸς ἐγεγόνει ζῴων,

δίκας τε δοῦναι καὶ λαβεῖν παρʼ ἀλλήλων.

τὰ ζῷα πάντα δʼ ὡς ὑπέσχον εὐθύνας,

λύκος μὲν ἀρνί, πάρδαλις δʼ ἐπʼ αἰγάγρῳ,

ἐλάφῳ δὲ τίγρις, πάντα δʼ εἶχεν εἰρήνην,

ὁ πτὼξ λαγωὸς εἶπεν „ἀλλʼ ἐγὼ ταύτην

τὴν ἡμέρην ἀεί ποτʼ ηὐχόμην, ἥτις

καὶ τοῖς βιαίοις φοβερὰ τἀσθενῆ θήσει.“

Ἔπαινον ὁ μῦθος ἔχει κριτῇ πράῳ καὶ λίαν δικαίῳ.

³³²³³³³³⁴

Λέων ἐπʼ ἄγρην οὐκέτι σθένων βαίνειν

(πολλῷ γὰρ ἤδη τῷ χρόνῳ, γεγηράκει)

κοίλης ἔσω σπήλυγγος οἷά τις νούσῳ

κάμνων ἐβέβλητʼ οὐκ ἀληθὲς ἀσθμαίνων,

φωνὴν βαρεῖαν προσποιητὰ λεπτύνων.

θηρῶν δʼ ἐπʼ αὐλὰς ἦλθεν ἄγγελος φήμη,

καὶ πάντες ἤλγουν ὡς λέοντος ἀρρώστου,

ἐπισκοπήσων δʼ εἷς ἕκαστος εἰσῄει.

τούτους ἐφεξῆς λαμβάνων ἀμοχθήτως

κατήσθιεν, γῆρας δὲ λιπαρὸν ηὑρήκει.

σοφὴ δʼ ἀλώπηξ ὑπενόησε, καὶ πόρρω

σταθεῖσα „βασιλεῦ, πῶς ἔχεις;“ ἐπηρώτα.

κἀκεῖνος εἶπε „χαῖρε, φιλτάτη ζῴων.

³³⁵

τί δʼ οὐ προσέρχῃ, μακρόθεν δέ με σκέπτῃ;

δεῦρο, γλυκεῖα, καί με ποικίλοις μύθοις

παρηγόρησον ἐγγὺς ὄντα τῆς μοίρης.“

„σῴζοιο“ φησίν· „ἢν δʼ ἄπειμι, συγγνώσῃ·

³³⁶³³⁷

πολλῶν γὰρ ἴχνη θηρίων με κωλύει,

ὧν ἐξιόντων οὐκ ἔχεις ὅ μοι δείξεις.“

μακάριος ὅστις οὐ προλαμβάνει πταίσας,
ἀλλʼ αὐτὸς ἄλλων συμφοραῖς ἐπαιδεύθη. Οὕτως τινῶν οἱ κίνδυνοι διδαχὴ εἶναι ὀφείλει τῆς ἡμῶν σωτηρίας

Λάθρῃ κύων ἔδακνε· τῷ δὲ χαλκεύσας

ὁ δεσπότης κώδωνα καὶ προσαρτήσας

πρόδηλον εἶναι μακρόθεν πεποιήκει.

ὁ κύων δὲ τὸν κώδωνα διʼ ἀγορῆς σείων

ἠλαζονεύετ᾿. ἀλλὰ δὴ κύων γραίη

πρὸς αὐτὸν εἶπεν ,,ὦ τάλαν, τί σεμνύνῃ;

οὐ κόσμον ἀρετῆς τοῦτον οὐδʼ ἐπιεικείης,

σαυτοῦ δʼ ἔλεγχον τῆς πονηρίης κρούεις.“

Ἔλεγχον ὁ μῦθος ἔχει τῶν οὐ καλῶς ἐφʼ ἑαυτοῖς μέγα φρονούντων, ὅταν διὰ κακίαν τι πάθοιεν.

Λύκος ποτʼ ἄρας πρόβατον ἐκ μέσης ποίμνης

³³⁸

ἐκόμιζεν οἴκαδ᾿· ᾧ λέων ὑπαντήσας

³³⁹³⁴⁰³⁴¹³⁴²

ἀπέσπασʼ αὐτοῦ. καὶ λύκος σταθεὶς πόρρω

„ἀδίκως μʼ ἀφείλω τῶν ἐμῶν“ ἐκεκράγει.

λέων δὲ τερφθεὶς εἶπε τὸν λύκον σκώπτων·

„σοὶ γὰρ δικαίως ὑπὸ φίλων ἐδωρήθη.“

Ὁ μῦθος δικαίως προσφόρως ῥηθήσεται πρὸς ἄνδρας ἀδίκους, ἀλλήλους αἰτιωμένους, ἐπὶ τῷ αὐτῷ πταίσματι κειμένους.

Λέων ποτʼ ἀνδρῶν βίον ἄριστον ἐζήλου,

καὶ δὴ κατʼ εὐρὺν φωλεὸν διατρίβων,

ὅσων ἀρίστην ὀριτρόφων φυὴν ἔγνω,

φιλοφρονεῖσθαι γνησίως ἐπειράθη.

πολὑς δʼ ὑπὸ σπήλυγγι θαμινὰ παντοίων

θηρῶν ὅμιλος ἡμέρως συνηυλίσθη·

ὃ δʼ εἱστία τε κἀφίλει νόμῳ ξείνων,

ἅδην τιθεὶς ἅπασι δαῖτα θυμήρη.

φίλην δὲ κερδὼ καὶ σύνοικον εἰλήφει,

³⁴³³⁴⁴³⁴⁵

μεθʼ ἧς τὰ πολλὰ μειλίχως συνεζήκει.

γέρων δέ τις πίθηκος ἦν ὁ δαιτρεύων

κρεῶν τε συσσίτοισι διανέμων μοίρας·

ὅς, εἴ τις ἦλθεν οὐχὶ τῆς συνηθείης,

ταὐτὸν παρετίθει δεσπότῃ τε κἀκείνῳ,

³⁴⁶

ὅπερ εἶχεν ὁ λέων νεοδρόμῳ λαβὼν θήρῃ·

κερδὼ δʼ ἑώλων ἔφερεν οὐκ ἴσην μοῖραν.

καὶ δή ποτʼ αὐτὴν προσποιητὰ σιγῶσαν

δείπνου τε χεῖρα καὶ βορῆς ἀποσχοῦσαν

λέων τίνʼ εἶχεν αἰτίην διηρώτα·

„κερδοῖ σοφή, λάλησον ὥσπερ εἰώθης·

φαιδρῷ προσώπῳ δαιτός, ὦ φίλη, ψαῦσον.“

ἣ δʼ εἶπεν „ὦ φέριστε θηρίων γέννης,

πολλῇ μερίμνῃ καρδίην διαξαίνω·

οὐ γὰρ τὰ νῦν παρόντα μοῦνον ἀλγύνει,

τὰ δʼ ἔπειτα“ φησί „προσκοπουμένη κλαίω.

καθʼ ἡμέρην γὰρ εἴ τις ἄλλος, εἶτʼ ἄλλος

ξένος πελάζοι, τοῦτο δʼ εἰς ἔθος βαίνοι,

τάχʼ οὐδʼ ἑώλων γεύσομαι κρεῶν μούνη.“

³⁴⁷³⁴⁸

ὁ λέων δὲ τερφθεὶς ὡς λέων τε μειδήσας

εἶπεν ,,πιθήκῳ ταῦτα μηδʼ ἐμοὶ μέμφου·“

Ὅτι μᾶλλον ἀλγύνειν καὶ λυπεῖν οἶδεν ἀνθρώπους οὐ τὰ παρόντα μόνον, καθʼ ὅσον ἤδη ἡ τῶν μελλόντων προσδοκία.

Λέων ἀγρεύσας μῦν ἔμελλε δειπνήσειν·

ὁ δʼ οἰκότριψ κλὼψ ἐγγὺς ὢν μόρου τλήμων

τοιοῖσδε μύθοις ἱκέτευε τὸν θῆρα·

³⁴⁹

„ἐλάφους πρέπει σοι καὶ κερασφόρους ταύρους

θηρῶντα νηδύν σαρκὶ τῇδε πιαίνειν·

μυὸς δὲ δεῖπνον οὐδʼ ἄκρων ἐπιψαῦσαι

χειλῶν ἅλις σῶν. ἀλλὰ λίσσομαι, φείδου.

ἴσως χάριν σοι τήνδε μικρὸς ὢν τίσω.“

γελάσας δʼ ὁ θὴρ παρῆκε τὸν ἱκέτην ζώειν.

καὶ φιλαγρευταῖς ἐμπεσὼν νεηνίσκοις

ἐδικτυώθη καὶ σφαλεὶς ἐδεσμεύθη.

[κἀντεῦθεν ἀπεγνώκει ὁ θὴρ τὴν σωτηρίαν]

³⁵⁰³⁵¹³⁵²

ὁ μῦς δὲ λάθρῃ χηραμοῦ προπηδήσας,

στερρόν τʼ ὁδοῦσι βραχυτάτοις βρόχον κείρας

ἔλυσε τὸν λέοντα, τοῦ τὸ φῶς βλέψαι

ἐπάξιον δοὺς μισθὸν ἀντιζωγρήσας.

σαφὴς ὁ μῦθος εὖ νοοῦσιν ἀνθρώποις,

σῴζειν πένητας, μηδέ των ἀπελπίζειν,

εἰ καὶ λέοντα μῦς ἔσωσʼ ἀγρευθέντα.

Ἀρχὴ τοῦ β τμήματος.

³⁵³

Μῦθος μέν, ὦ παῖ βασιλέως Ἀλεξάνδρου,

Σύρων παλαιῶν ἐστιν εὕρεμʼ ἀνθρώπων,

οἳ πρίν ποτʼ ἦσαν ἐπὶ Νίνου τε καὶ Βήλου.

πρῶτος δέ, φασίν, εἶπε παισὶν Ἐλλήνων

Αἴσωπος ὁ σοφός, εἶπε καὶ Λιβυστίνοις

³⁵⁴

λόγους Κυβίσσης. ἀλλʼ ἐγὼ νέῃ μούσῃ

δίδωμι, φαλάρῳ χρυσέῳ χαλινώσας

τὸν μυθίαμβον ὥσπερ ἵππον ὁπλίτην.

ὑπʼ ἐμοῦ δὲ πρώτου τῆς θύρης ἀνοιχθείσης

εἰσῆλθον ἄλλοι, καὶ σοφωτέρης μούσης

³⁵⁵³⁵⁶³⁵⁷

γρίφοις ὁμοίας ἐκφέρουσι ποιήσεις,

μαθόντες οὐδὲν πλεῖον ἢ ’μὲ γινώσκειν.

ἐγὼ δὲ λευκῇ μυθιάζομαι ῥήσει,

καὶ τῶν ἰάμβων τοὺς ὀδόντας οὐ θήγω,

ἀλλʼ εὖ πυρώσας, εὖ δὲ κέντρα πρηύνας,

ἐκ δευτέρου σοι τήνδε βίβλον ἀείδω.

Μυῶν ὃ μέν τις βίον ἔχων ἀρουραῖον,

ὃ δʼ ἐν ταμείοις πλουσίοισι φωλεύων,

ἔθεντο κοινὸν τὸν βίον πρὸς ἀλλήλους.

ὁ δʼ οἰκόσιτος πρότερος ἦλθε δειπνήσων

ἐπὶ τῆς ἀρούρης ἄρτι χλωρὸν ἀνθούσης·

τρώγων δʼ ἀραιὰς καὶ διαβρόχους σίτου

ῥίζας μελαίνῃ συμπεφυρμένας βώλῳ

„μύρμηκος“ εἶπε „ζῇς βίον ταλαιπώρου,

ἐν πυθμέσιν γῆς κρίμνα λεπτὰ βιβρώσκων.

ἐμοὶ δʼ ὑπάρχει πολλὰ καὶ περισσεύει·

τὸ κέρας κατοικῶ πρὸς σὲ τῆς Ἀμαλθείης.

³⁵⁸

εἴ μοι συνέλθοις, ὡς θέλεις ἀσωτεύσῃ,

παρεὶς ὀρύσσειν ἀσφάλαξι τὴν χώρην.“

³⁵⁹³⁶⁰³⁶¹

ἀπῆγε τὸν μῦν τὸν γεηπόνον πείσας

εἰς οἶκον ἐλθεῖν ὑπό τε τοῖχον ἀνθρώπου.

ἔδειξε δʼ αὐτῷ, ποῦ μὲν ἀλφίτων πλήθη,

ποῦ δʼ ὀσπρίων ἦν σωρὸς ἢ πίθοι σύκων

στάμνοι τε μέλιτος σώρακοί τε φοινίκων.

ὃ δʼ ὡς ἐτέρφθη πᾶσι καὶ παρωρμήθη

καὶ τυρὸν ἦγεν ἐκ κανισκίου σύρων,

ἀνέῳξε τὴν θύρην τις· ὃ δʼ ἀποπηδήσας

στεινῆς ἔφευγε δειλὸς ἐς μυχὸν τρώγλης,

ἄσημα τρίζων τόν τε πρόξενον θλίβων.

μικρὸν δʼ ἐπισχὼν, εἶτʼ ἔσωθεν ἐκκύψας

ψαύειν ἔμελλεν ἰσχάδος Καμειραίης·

ἕτερος δʼ ἐπῆλθεν ἄλλο τι προαιρήσων·

οἳ δʼ ἔνδον ἐκρύβοντο. μῦς δʼ ἀρουρίτης

„τοιαῦτα δειπνῶν“ εἶπε „χαῖρε καὶ πλούτει,

καὶ τοῖς περισσοῖς αὐτὸς ἐντρύφα δείπνοις,

ἔχων τὰ πολλὰ ταῦτα μεστὰ κινδύνων.

ἐγὼ δὲ λιτῆς οὐκ ἀφέξομαι βώλου,

ὑφʼ ἣν τὰ κρίμνα μὴ φοβούμενος τρώγω.“

³⁶²

Ταῦτα ῥητέον τῷ ἐν προσχήματι φιλίας κα | καῖς συμβουλίαις ἀπάγειν ἡμᾶς βουλομένῳ ζωῆς ἀταράχου καὶ κινδύνοις καθυποβάλλαι χάριν ῥεουσῶν ἡδονῶν.

³⁶³³⁶⁴

Μὴ λοξὰ βαίνειν· ἔλεγε καρκίνῳ μήτηρ,

„ὑγρῇ τε πέτρῃ πλάγια κῶλα μὴ σύρειν.“

ὃ δʼ εἶπε „μῆτερ ἡ διδάσκαλος, πρώτη

ὀρθὴν ἄπελθε, καὶ βλέπων σε ποιήσω.“

Ἀντίρρησιν ὁ μῦθος ἔχει πρὸς τοὺς ἐναντίας τοῖς ἔργοις διδασκαλίας ποιουμένους.

Μέλλων ὁδεύειν τῆς κυνός τις ἑστώσης

εἶπεν „τί χάσκεις; πάνθʼ ἕτοιμά σοι ποίει·

μετʼ ἐμοῦ γὰρ ἥξεις.“ ἣ δὲ κέρκον οὐραίης

ἄρασά φησι ,,πάντʼ ἔχω· σύ βαρδύνεις.“

Πρὸς ἄνδρα ἀπαρασκεύαστον πρὸς τὸν ἐν ἑτοιμασίᾳ ὄντα καὶ περὶ συνοδοιπορίας κατεπείγοντα ὁ λόγος εὔκαιρος.

Μικρέμπορός τις ὄνον ἔχων ἐβουλήθη,

τοὺς ἅλας ἀκούων παρὰ θάλασσαν εὐώνους,

³⁶⁵³⁶⁶³⁶⁷³⁶⁸³⁶⁹

τούτους πρίασθαι, φορτίσας τε γενναίως

τὸν ὄνον κατῆγε. τῆς δʼ ὁδοῦ προκοπτούσης

ὤλισθεν ἄκων εἰς τι ῥεῖθρον ἐξαίφνης,

καὶ συντακέντων τῶν ἀλῶν ἐλαφρύνθη,

³⁷⁰

ῥᾴων δʼ ἀνέστη καὶ παρῆν ἀμοχθήτως

εἰς τὴν μεσόγεων. τοὺς ἅλας δὲ πωλήσας,

πάλιν γομώσων τὸν ὄνον ἦγε καὶ πλείω

ἔτʼ ἐπετίθει τὸν φόρτον. ὡς δὲ μοχθήσας

διέβαινε τὸν ῥοῦν, οὗπερ ἦν πεσὼν πρῴην,

ἑκὼν κατέπεσε, καὶ πάλιν γόμους τήξας

κούφως ἀνέστη, γαῦρος ὥς τι κερδήσας.

ὁ δʼ ἔμπορος μὲν ἐπενόησε καὶ πλείστους

σπόγγους κατῆγεν ὕστερον πολυτρήτους

ἐκ τῆς θαλάσσης, τοὺς δʼ ἅλας μεμισήκει.

ὁ δʼ ὄνος πανούργως, ὡς προσῆλθε τῷ ῥείθρῳ,

ἑκὼν κατέπεσεν· ἀθρόως δὲ τῶν σπόγγων

³⁷¹³⁷²

διαβραχέντων πᾶς ὁ φόρτος ὠγκώθη,

βάρος δὲ διπλοῦν ἦλθε βαστάσας νώτοις.

πολλάκις ἐν οἷς τις ηὐτύχησε καὶ πταίει.

Μῦς ταῦρον ἔδακεν. ὃ δʼ ἐδίωκεν ἀλγήσας

τὸν μῦν· φθάσαντος δʼ εἰς μυχὸν φυγεῖν τρώγλης,

ὤρυσσεν ἑστὼς τοῖς κέρασι τοὺς τοίχους,

ἕως κοπωθεὶς ὀκλάσας ἐκοιμήθη

παρὰ τὴν ὀπὴν ὁ ταῦρος. ἔνθεν ἐκκύψας

ὁ μῦς ἐφέρπει, καὶ πάλιν δακὼν φεύγει.

ὃ δʼ ἐξαναστὰς οὐκ ἔχων ὃ ποιήσει

³⁷³

διηπορεῖτο· τῷ δʼ ὁ μῦς ἐπιτρύξας

„οὐχ ὁ μέγας ἀεὶ δυνατός. ἔσθʼ ὅπου μᾶλλον

τὸ μικρὸν εἶναι καὶ ταπεινὸν ἰσχύει.“

Μάνδρης ἔσω τις πρόβατα συλλέγων δείλης

κνηκὸν μετʼ αὐτῶν λύκον ἔμελλε συγκλείειν.

ὁ κύων δʼ ἰδὼν πρὸς αὐτὸν εἶπε ,,πῶς σπεύδεις

τὰ πρόβατα σῶσαι, τοῦτον εἰσάγων ἥμιν;“

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐκ ἀσφαλὴς ἡ μετὰ τῶν κακῶν συνοικία.

³⁷⁴³⁷⁵³⁷⁶³⁷⁷

Μεθύων ἐλαίῳ λύχνος ἑσπέρης ηὔχει

πρὸς τοὺς παρόντας ὡς ἑωσφόρου κρείσσων

ἅπασι φέγγος ἐκπρεπέστατον λάμπειν.

ἀνέμου δὲ συρίσαντος εὐθὺς ἐσβέσθη

πνοιῇ ῥαπισθείς. ἐκ δὲ δευτέρης ἅπτων

εἶπέν τις αὐτῷ ,,φαῖνε, λύχνε, καὶ σίγα·

τῶν ἀστέρων τὸ φέγγος οὐκ ἀποθνήσκει.“

Ὁ μῦθος ἡμᾶς διδάσκει μηδαμῶς φυσιοῦσθαι ἐπὶ τοῖς τοῦ βίου λαμπροῖς, ἐπισταμένους μηδὲν εἶναι μόνιμον.

Νωθὴς χελώνη λιμνάσιν ποτʼ αἰθυίαις

λάροις τε καὶ κήυξιν εἶπεν ἀγρώσταις

„κἀμὲ πτερωτὴν εἴθε τις πεποιήκει.“

τῇ δʼ ἐκ τύχης ἔλεξεν αἰετὸς ταῦτα·

³⁷⁸

„πόσον, χέλυμνα, μισθὸν αἰετῷ δώσεις,

³⁷⁹³⁸⁰³⁸¹

ὅστις σ᾿ ἐλαφρὴν καὶ μετάρσιον θήσω;“

„τὰ τῆς Ἐρυθρῆς πάντα δῶρά σοι δώσω.“

„τοιγὰρ διδάξω“ φησίν. ὑπτίην δʼ ἄρας

ἔκρυψε νέφεσιν, ἔνθεν εἰς ὄρος ῥίψας

ἤραξεν αὐτῆς οὖλον ὄστρακον νώτων.

ἣ δʼ εἶπεν ἐκψύχουσα ,,σὺν δίκῃ θνήσκω·

τί γὰρ νεφῶν μοι, καὶ τίς ἦν πτερῶν χρείη,

τῇ καὶ χαμᾶζε δυσκόλως προβαινούσῃ;“

Νυκτὸς μεσούσης ᾖδε παῖς τις εὐφώνως.

γυνὴ δʼ ἀκούει τοῦδε, κἀξαναστᾶσα

θυρίδων προκύπτει, καὶ βλέπουσα τὸν παῖδα

λαμπρῆς σελήνης ἐν φάει καλὸν λίην,

τὸν ἄνδρʼ ἑαυτῆς καταλιποῦσα κοιμᾶσθαι

κάτω μελάθρων ἦλθε, καὶ θύρης ἔξω

ἐλθοῦσ᾿ ἐποίει τὴν προθυμίην πλήρη.

ὡνὴρ δὲ ταύτης ἐξανίστατʼ ἐξαίφνης

ζητῶν ὅποὐστί, κοὐκ ἰδὼν δόμων εἴσω

μηδὲν χανών τε καὐτὸς ἦλθεν εἰς οἶμον.

³⁸²³⁸³³⁸⁴

καὶ τῇ συνεύνῳ φησί „μηδὲν ἐκπλήσσου,

τὸν παῖδα δʼ ἡμῶν πεῖσον ἐν δόμοις εὕδειν.“

³⁸⁵

ὃν καὶ λαβὼν παρῆγεν. εἶτα κἀκεῖνος,

ἄμφω θελόντων δρᾶν τι, τῇδʼ ἐρᾳθύμει.

τουτὶ μὲν οὕτως· ἔμφασις δὲ τοῦ μύθου,
κακὸν ἐπιχαίνειν, ὅταν ἔχῃ τις ἐκτῖσαι.

Νεώς ποτʼ αὐτοῖς ἀνδράσιν βυθισθείσης

ἰδών τις ἔλεγεν ἄδικα τοὺς θεοὺς κρίνειν·

ἑνὸς γὰρ ἀσεβοῦς ἐμβεβηκότος πλοίῳ

πολλοὺς σὺν αὐτῷ μηδὲν αἰτίους θνῄσκειν.

καὶ ταῦθʼ ὁμοῦ λέγοντος, οἷα συμβαίνει,

πολλῶν ἐπʼ αὐτὸν ἐσμὸς ἦλθε μυρμήκων,

σπεύδοντες ἄχνας πυρίνας ἀποτρώγειν·

ὑφʼ ἑνὸς δὲ δηχθεὶς συνεπάτησε τοὺς πλείους.

Ἑρμῆς δʼ ἐπιστὰς τῷ τε ῥαβδίῳ παίων

³⁸⁶³⁸⁷³⁸⁸

„εἶτʼ οὐκ ἀνέξῃ“ φησί „τοὺς θεοὺς εἶναι

ὑμῶν δικαστὰς οἷος εἶ σὺ μυρμήκων;“

Ὁ λόγος διδάσκει ἡμᾶς μηδὲν ψέγειν τὰς τοῦ θεοῦ περὶ τοὺς ἀνθρώπους ἀκαταλήπτους οἰκονομίας, κἂν ἄδικοι τοῖς ἀπαιδεύτοις δοκοῖεν εἶναι.

Ξουθὴ χελιδών, ἡ πάροικος ἀνθρώπων,

ἦρος καλιὴν ηὐθέτιζεν ἐν τοίχῳ,

³⁸⁹

ὅπου γερόντων οἶκος ἦν δικαστήρων·

κἀκεῖ νεοσσῶν ἑπτὰ γίνεται μήτηρ,

οὔπω πτερίσκοις πορφυροῖς ἐπανθούντων.

ὄφις δὲ τούτους ἑρπύσας ἀπὸ τρώγλης

ἅπαντας ἑξῆς ἔφαγεν. ἡ δὲ δειλαίη

παίδων ἀώρων συμφορὰς ἐπεθρήνει,

„οἴμοι“ λέγουσα, „τῆς ἐμῆς ἐγὼ μοίρης·

ὅπου νόμοι γὰρ καὶ θέμιστες ἀνθρώπων,

ἔνθεν χελιδὼν ἠδικημένη φεύγω.“

Κατὰ δικαστῶν ὁ λόγος βοηθεῖν δυναμένων τοῖς μηδὲν κακὸν πράξασι, καὶ τούτοις ὑπὸ μειζόνων ἀδικουμένοις μηδεμίαν ἀνάληψιν παρεχομένων.

³⁹⁰³⁹¹³⁹²

Ξύλινόν τις Ἑρμῆν εἶχεν· ἦν δὲ τεχνίτης.

σπένδων δὲ τούτῳ καὶ καθʼ ἡμέρην θύων

ἔπρασσε φαύλως. τῷ θεῷ δʼ ἐθυμώθη,

χαμαὶ δʼ ἀπεκρότησε τοῦ σκέλους ἄρας.

χρυσὸς δὲ κεφαλῆς ἐρρύη καταγείσης·

ὃν συλλέγων ἄνθρωπος εἶπεν „Ἑρμεία,

σκαιός τίς ἐσσι καὶ φίλοισιν ἀγνώμων,

ὃς προσκυνοῦντας οὐδὲν ὠφέλεις ἥμας.

ἀγαθοῖς δὲ πολλοῖς ὑβρίσαντας ἠμείεψω.

³⁹³

τὴν εἰς σὲ καινὴν εὐσέβειαν οὐκ ᾔδειν.“

καὶ τοὺς θεοὺς Αἴσωπος ἐμπλέκει μύθοις,

βουλόμενος ἡμᾶς νουθετεῖν πρὸς ἀλλήλους.

πλέον οὐδὲν ἕξεις σκαιὸν ἄνδρα τιμήσας,

ἀτιμάσας δʼ ἂν αὐτὸν ὠφεληθείης.

Ὁ τελμάτων ἔνοικος, ὁ σκιῇ χαίρων,

ὁ ζῶν ὀρυκτοῖς βάτραχος παῤ εὐρίποις,

εἰς γῆν παρελθὼν ἔλεγε πᾶσι τοῖς ζῴοις·

„ἰατρός εἰμι φαρμάκων ἐπιστήμων,

³⁹⁴³⁹⁵³⁹⁶

οἵων τάχʼ οὐδεὶς οἶδεν, οὐδʼ ὁ Παιήων,

ὃς Ὄλυμπον οἰκεῖ καὶ θεοὺς ἰατρεύει.“

„καὶ πῶς“ ἀλώπηξ εἶπεν „ἄλλον ἰήσῃ,

ὃς σαυτὸν οὕτω χλωρὸν ὄντα μὴ σῴζεις;“

Πρὸς ἄνδρα ἀμαθῆ καὶ ἀπαίδευτον, ἄλλους παιδεύειν ἐπαγγελλόμενον.

Ὄρνις ποτʼ ἠσθένησε. τῇ δὲ προσκύψας

αἴλουρος εἶπε „πῶς ἔχεις; τίνων χρῄζεις;

ἐγὼ παρέξω πάντα σοι· μόνον σῴζου.“

ἡ δʼ ὄρνις εἶπεν μῦθον ἄξιον γνώμης·

³⁹⁷

ἣ δʼ „ἢν ἀπέλθῃς“, εἶπεν „οὐκ ἀποθνήσκω.“

³⁹⁸

Πρὸς τοὺς πονηρᾷ διαθέσει χρηστότητα ἐπιδεικνυμενους ὁ λόγος εὔκαιρος.

³⁹⁹⁴⁰⁰⁴⁰¹

Ὄνος πατήσας σκόλοπα χωλὸς εἱστήκει·

λύκον δʼ ἰδὼν παρόντα καὶ σαφῆ δείσας

ὄλεθρον οὕτως εἶπεν· „ὦ λύκε, θνῄσκω

μέλλω τʼ ἀποπνεῖν. σοὶ δὲ συμβαλὼν χαίρω·

σὺ μᾶλλον ἢ γὺψ ἢ κόραξ με δειπνήσεις.

χάριν δέ μοι δὸς ἀβλαβῆ τε καὶ κούφην

ἐκ τοῦ ποδός μου τὴν ἄκανθαν εἰρύσσας,

ὥς μου κατέλθῃ πνεῦμʼ ἀναλγὲς εἰς Ἅιδου.“

κἀκεῖνος εἰπών „χάριτος οὐ φθονῶ ταύτης“

ὀδοῦσιν ἄκροις σκόλοπα θερμὸν ἐξῄρει.

ὃ δʼ ἐκλυθεὶς πόνων τε κἀνίης πάσης

τὸν κνηκίην χάσκοντα λακτίσας φεύγει,

ῥῖνας μέτωπα γομφίους τʼ ἀλοιήσας.

„οἴμοι“, λύκος „τάδʼ“ εἶπε „σὺν δίκῃ πάσχω·

τί γὰρ ἄρτι χωλοὺς ἠρξάμην ἰατρεύειν,

μαθὼν ἀπʼ ἀρχῆς οὐδὲν ἢ μαγειρεύειν;“

Ὅτι οἱ τοῖς μηδὲν προσήκουσιν ἐπιτηδεύμασι ἐπιχειροῦντες, εἰκότως δυστυχοῦντες βλάβην ἑαυτοῖς ἐπιφέρουσι.

⁴⁰²⁴⁰³

Ὄρνιθος ἀγαθῆς ᾠὰ χρυσὰ τικτούσης

ὁ δεσπότης ἐνόμισεν ἐντὸς εὑρήσειν

χρυσοῦ μέγιστον ὄγκον, ὅνπερ ὠδίνειν·

θύσας δὲ ταύτην εὗρε τὴν φύσιν πάσαις

τὰ πάνθʼ ὁμοίην οὖσαν. ἀθρόως δʼ ἕξειν

μέγιστον ὄλβον ἐλπίσας τε καὶ σπεύσας

ἀπεστερήθη τοῦ τὰ μικρὰ κερδαίνειν.

Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ἀπληστίαν φευγέτω.

⁴⁰⁴

Ὀρνιθοθήρῃ φίλος ἐπῆλθεν ἐξαίφνης,

μέλλοντι θύμβρα καὶ σέλινα δειπνήσειν.

ὁ δὲ κλωβὸς εἶχεν οὐδέν· οὐ γὰρ ἠγρεύκει.

ὥρμησε δὴ πέρδικα ποικίλον θύσων,

ὃν ἡμερώσας εἶχεν εἰς τὸ θηρεύειν.

ὃ δʼ αὐτὸν οὕτως ἱκέτευε μὴ κτεῖναι·

„τὸ λοιπόν, ὦ τᾶν, δικτύῳ τί ποιήσεις,

ὅταν κυνηγῇς; τίς δέ σοι συναθροίσει

εὐωπὸν ἀγέλην ὀρνέων φιλαλλήλων;

τίνος μελῳδοῦ πρὸς τὸν ἦχον ὑπνώσεις;“

ἀφῆκε τὸν πέρδικα, καὶ γενειήτην

ἀλεκτορίσκον συλλαβεῖν ἐβουλήθη.

ὃ δʼ ἐκ πεταύρου κλαγγὸν εἶπε φωνήσας·

„πόθεν μαθήσῃ πόσσον εἰς ἕω λείπει,

⁴⁰⁵⁴⁰⁶⁴⁰⁷

τὸν ὡρόμαντιν ἀπολέσας με; πῶς γνώσῃ

πότʼ ἐννυχεύει χρυσότοξος Ὠρίων;

ἔργων δὲ τίς σε πρωινῶν ἀναμνήσει,

ὅτε δροσώδης ταρσός ἐστιν ὀρνίθων;“

κἀκεῖνος εἶπεν „οἶσθα χρησίμους ὥρας·

ὅμως δὲ δεῖ σχεῖν τὸν φίλον τί δειπνήσει·

Ὅτι τῷ ἀνδρὶ δουλεύειν ἐπιθυμίαις εἰθισμένῳ οὐδεὶς λόγος ἰσχυρὸς πρὸς τὸ μὴ πράττειν ἀεὶ τὰ καθʼ ἡδονήν.

Ὄνος τις ἀναβὰς εἰς τὸ δῶμα καὶ παίζων

τὸν κέραμον ἔθλα, καί τις αὐτὸν ἀνθρώπων

ἐπιδραμὼν κατῆγε τῷ ξύλῳ παίων.

ὁ δʼ ὄνος πρὸς αὐτόν, ὡς τὸ νῶτον ἠλγήκει,

„καὶ μὴν πίθηκος ἐχθές“ εἶπε καὶ πρώην

ἔτερπεν ὑμᾶς αὐτὸ τοῦτο ποιήσας.“

Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρας τοὺς ἐναντίως ἔχοντας τὰς δόξας καὶ κινδύνους ἑαυτοῖς ἐπιφέροντας.

Ὁδοιπορῶν ἄνθρωπος εἰς ἐρημαίην

ἑστῶσαν εὗρε τὴν Ἀληθίην μούνην,

⁴⁰⁸⁴⁰⁹⁴¹⁰⁴¹¹

καί φησιν αὐτῇ „διὰ τίνʼ αἰτίην, γραίη,

τὴν πόλιν ἀφεῖσα τὴν ἐρημίην ναίεις;“

ἣ δʼ εὐθὺ πρὸς τάδʼ εἶπεν ἡ βαθυγνώμων·

„ὅτι πρὸ τοῦ μὲν παῤ ὀλίγοισιν ἦν ψεῦδος,

νῦν δʼ εἰς ἅπαντας ἐξελήλυθʼ ἀνθρώπους.“

εἰ δʼ ἔστιν εἰπεῖν καὶ βεβούλησαι κλύειν

ὁ νῦν βίος πονηρός ἐστιν ἀνθρώπων.

Ὁ λόγος οὗτος ἀνθρώπους κωμῳδεῖ, ὧν ἡ ἀλήθεια μακρὰν πέφευγε διὰ τὸ τῷ ψεύδει τούτους φιλεῖν καὶ μᾶλλον συνοικεῖν.

Ὁ Ζεὺς τὸν Ἑρμῆν ὀστράκοισιν ἐγγράψαι

ἁμαρτίας τε κἀδικήματʼ ἀνθρώπων

ἐκέλευσε κἀς κιβωτὸν αὐτὰ σωρεύειν

σταθεῖσαν αὐτοῦ πλησίην, ἐρευνήσας

ὅπως ἑκάστου τὰς δίκας ἀναπράσσῃ.

τῶν ὀστράκων δὲ κεχυμένων ἐπʼ ἀλλήλοις

⁴¹²⁴¹³⁴¹⁴

τὸ μὲν βράδιον τὸ δὲ τάχιον ἐμπίπτει

εἰς τοῦ Διὸς τὰς χεῖρας, εἴ ποτʼ εὐθύνοι.

τῶν οὖν πονηρῶν οὐ προσῆκε θαυμάζειν

ἢν θᾶσσον ἀδικῶν ὀψέ τις κακῶς πράσσῃ.

Ὄϊς τις εἶπε πρὸς νομῆα τοιαῦτα·

„κείρεις μὲν ἡμᾶς, καὶ πόκους ἔχεις κέρσας,

τὸ γάλα δʼ ἀμέλγων ἔστι σοι φίλον πῆξαι,

ἡμῶν δὲ τέκνα μῆλά σοι περισσεύει.

πλέον οὐδὲν ἡμῖν· ἀλλὰ χἠ τροφὴ γαίης

ἅπασ᾿ — ἐν ὄρεσι δʼ εὐθαλὲς τί γεννήσει; —,

βοτάνη τʼ ἀραιὴ καὶ δρόσου γεμισθεῖσα·

τὴν κύνα δὲ φέρβεις ἧμιν ἐν μέσοις ταύτην

τρέφων ὁποῖα σαυτὸν εὐθαλεῖ σίτῳ.“

ταῦθʼ ὡς ἤκουσεν ἡ κύων ἔφη τοῖα·

⁴¹⁵⁴¹⁶⁴¹⁷

„εἰ μὴ παρήμην κἀν μέσοισι πωλεύμην,

οὐκ ἄν ποθʼ ὑμεῖς ἔσχετʼ ἄφθονον ποίην·

ἐγὼ δὲ περιτρέχουσα πάντα κωλύω

δρηστῆρα λῃστὴν καὶ λύκον διωκτῆρα.“

Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς τῇ τῶν πλησίον διαφθονουμένους εὐημερίᾳ, ἔσθ᾿ ὅτε καὶ ὑπʼ αὐτῶν ἐκείνων τὰ μέγιστα ὠφελουμένους.

Ὄνον τις ἔτρεφε καὶ κυνίδιον ὡραῖον.

τὸ κυνίδιον δʼ ἔχαιρε παῖζον εὐρύθμως,

τὸν δεσπότην τε ποικίλως περισκαῖρον·

κἀκεῖνος αὖ κατεῖχεν αὐτὸ τοῖς κόλποις.

ὁ δʼ ὄνος γʼ ἔκαμνεν ἑσπέρης ἀλετρεύων

πυρὸν φίλης Δήμητρος, ἡμέρης δʼ ὕλην

κατῆγʼ ἀφʼ ὕψους, ἐξ ἀγροῦ θʼ ὅσων χρείη·

καὶ μὴν ἐν αὐλῇ παρὰ φάτναισι δεσμώτης

⁴¹⁸⁴¹⁹⁴²⁰

ἔτρωγε κριθὰς χόρτον, ὥσπερ εἰώθει.

δηχθεὶς δὲ θυμῷ καὶ περισσὸν οἰμώξας,

σκύμνον θεωρῶν ἁβρότητι σὺν πάσῃ,

φάτνης ὀνείης δεσμὰ καὶ κάλους ῥήξας

ἐς μέσσον αὐλῆς ἦλθεν ἄμετρα λακτίζων.

σαίνων δʼ ὁποῖα καὶ θέλων περισκαίρειν,

τὴν μὲν τράπεζαν ἔθλασ᾿ ἐς μέσον βάλλων

ἅπαντα δʼ εὐθὺς ἠλόησε τὰ σκεύη·

δειπνοῦντα δʼ ἰθὺς ἦλθε δεσπότην κύσσων,

νώτοις ἐπεμβάς· ἐσχάτου δὲ κινδύνου

θεράποντες ἐν μέσοισιν ὡς τὸν ἄνδῤ εἶδον,

ἐσάωσαν αὐτὸν ἐξ ὄνου γνάθων ὄντως·

κρανέης δὲ κορύναις ἄλλος ἄλλοθεν κρούων

ἔθεινον, ὥστε καὐτὸς ὕστατʼ ἐκπνείων

„ἔτλην“ ἔλεξεν „οἷα χρή με, δυσδαίμων·

τί γὰρ παῤ οὐρήεσσιν οὐκ ἐπωλεύμην,

βαιῷ δʼ ὁ μέλεος κυνιδίῳ παρισούμην;

Ὅτι οὐ πάντες πρὸς πάντα ἴσοι πεφύκασι, κἂν φθόνῳ ἀλαζονεύωονται.

⁴²¹⁴²²

Πάγης ἀλώπηξ οὐκ ἄπωθεν ἑστῶσα

βουλὰς ἐκίνει ποικίλας, τί ποιήσει.

λύκος δὲ ταύτην πλησίος θεωρήσας

ἐγγὺς προσελθὼν τὸ κρέας λαβεῖν ᾔτει.

ἣ δʼ εἶπεν· „ἧκε τῇδε καὶ δέχου χαίρων.

φίλος γὰρ εἶ μοι τῶν ἄγαν ἀναγκαίων.“

ὃ δʼ ἀθρόως ἐπῆλθεν· ὡς δὲ προσκύψας

τὸ σκυτάλιον τʼ ἔσεισε καὶ χαλασθείσης

ῥάβδου μέτωπα σύν τε ῥῖνας ἐπλήγη,

„ἀλλʼ εἰ τοιαῦτα“ φησί „τοῖς φίλοις δώσεις

τὰ δῶρα, πῶς σοί τις φίλος συναντήσει;“

Νέος ἐν κύβοισιν οὐσίην ἀναλώσας

στολὴν ἑαυτῷ κατέλιπεν μίαν 〈μούνην〉,

⁴²³⁴²⁴⁴²⁵

χειμῶνος ὄντος μὴ πάθοι τι ῥιγώσας.

ἀλλʼ αὐτὸν ἡ χεὶρ ἐξέδυσε καὶ ταύτης.

πρὸ γὰρ εἴαρος λιποῦσα τὰς κάτω Θήβας

ἐφάνη χελιδὼν ἐκπεσοῦσα τῆς ὥρης·

ταύτης ἀκούσας μικρὰ τιττυβιζούσης

„τί μοι περισσῶν“ εἶπε ,φαρέων χρείη;

ἰδοὺ χελιδὼν ἥδε· καῦμα σημαίνει·

ὡς δʼ εἶπεν, ἐλθὼν τοῖς κύβοισιν ὡμίλει

καὶ σμικρὰ παίξας τὴν στολὴν ἐνικήθη.

νιφετὸς δʼ ἐπῆλθε καὶ χάλαζα φρικώδης,

κροκύδος δὲ καινῆς πᾶσιν ἦν τότε χρείη.

γυμνὸς δʼ ἐκεῖνος τῆς θύρης ὑπεκκύψας

καὶ τὴν λάλον χελιδόνʼ αὖ κατοπτεύσας

πεσοῦσαν ὥσπερ στρουθίον τι τῷ ψύχει

⁴²⁶⁴²⁷

„τάλαινα“ φησίν, „εἴθε μοι τότʼ οὐκ ὤφθης·

ὡς γὰρ σεαυτὴν κἀμὲ νῦν διεψεύσω.“

Ὅτι συνήθεια κακὴ πολλῶν κακῶν αἰτία γέγονε πολλοῖς, ὁμοίως καὶ τὸ τοῖς ψευδολόγοις πιστεύειν ἀνθρώποις· δεῖ οὖν ἡμᾶς ἀσφαλίσασθαι.

Ὄϊς μονήρη λύκον ἔφευγεν ἐξαίφνης

ἰδοῦσα, σηκοῦ δʼ ἐντὸς ἦλθεν ἀκλείστου·

θυσίη γὰρ ἦν τις κατὰ τύχην ἑορταίη.

ὁ λύκος δʼ ἔσω μὲν οὐ παρῆλθε τοῦ τείχους,

ἔξω δʼ ἐφεστὼς τὴν ὄϊν καθωμίλει

„ὁρᾷς“ λέγων τὸν βωμὸν αἵματος πλήρη;

ἔξελθε, μή τις συλλάβῃ σε καὶ θύσῃ.“

ἣ δʼ εἶπε „μή μου τῆς ἀσυλίης κήδου·

καλῶς ἔχει μοι· κἂν δὲ τοῦτο συμβαίνῃ,

θεοῦ γενοίμην σφάγιον ἢ λύκου θοίνη.“

Ὅτι ταῖς τῶν δολερῶν ἀνδρῶν κακοβουλίαις μὴ πιστευτέον προορωμένους τὸν τούτων δόλον, κἂν χρηστολογίαις ἀπατᾶν βουληθῶσιν

Ὄνος παλιούρων ἤσθι᾿ ὀξέην χαίτην.

τὸν δʼ δʼ ἀλώπηξ, καγχάσασα δʼ εἰρήκει·

⁴²⁸⁴²⁹⁴³⁰⁴³¹

„πῶς, οὗτος, ἁπαλῇ κἀξανειμένῃ γλώσσῃ

σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις;“

Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προσφέροντας διὰ γλώσσης λόγους.

Οὐρή ποτʼ ὄφεως οὐκέτʼ ἠξίου πρώτην

κεφαλὴν βαδίζειν οὐδʼ ἐφείπεθʼ ἑρπούσῃ·

„κἀγὼ γὰρ“ εἶπεν „ἐν μέρει προηγοίμην.“

τὰ λοιπὰ μέρεα δʼ εἶπεν· „ἦ σύ γʼ ἡγήσῃ;

πῶς, ὦ τάλαινα, χωρὶς ὀμμάτων ἥμας

ἢ ῥινὸς ἄξεις, οἷς ἕκαστα τῶν ζῴων

τὰ πορευτὰ βαίνει πάντα πόδα τʼ ἐπευθύνει;“

τὴν δʼ οὐκ ἔπειθε, τὸ φρονοῦν δʼ ἐνικήθη

τῷ μὴ φρονοῦντι· λοιπὸν ἦρχε τῶν πρώτων

τὤπισθεν, οὐρὴ δʼ ἡγεμὼν καθειστήκει

σύρουσα τυφλῇ πᾶν τὸ σῶμα κινήσει·

κοιλὸν δὲ πέτρης εἰς βάραθρον ἠνέχθη

⁴³²⁴³³⁴³⁴

καὶ τὴν ἄκανθαν ταῖς πέτραισι συντρίβει.

σαίνουσα δʼ ἱκέτευεν ἡ πρὶν αὐθάδης·

„δέσποινα κεφαλή, σῶσον, εἰ θέλεις, ἥμας·

κακῆς γὰρ ἔριδος σὺν κακοῖς ἐπειράθην·

εἰς πρῶτον οὖν μᾶλλόν με σοὶ καθιστάσῃ

ἐγὼ προσέξω“, φησί „μή ποτʼ ἀρχούσης

ἐμοῦ τι δόξῃς ὕστερον κακῶν κύρειν·

Ὁ μῦθος διαβάλλει ἄνδρας ἀναισθήτους πρὸς τοὺς ἰδίους δεσπότας ἐπεγειρομένους καὶ τὴν ἰδίαν τάξιν ἀγνοεῖν βουλομένους κἀντεῦθεν ὄλεθρον ἑαυτοῖς καὶ τοῖς πέλας ἐπιφέροντας.

Πέρδικά τις πριάμενος ἐντρέχειν οἴκῳ

ἀφῆκεν· ἡδέως γὰρ εἶχε τοῦ ζῴου.

κἀκεῖνος εὐθὺς κλαγγὸν ἐξ ἔθους ᾄδων

πᾶσαν κατʼ αὐλὴν ἄχρι βημάτων ᾔει.

γαλῆ πρὸς αὐτὸν ἡπίβουλος ὡρμήθη

καὶ πρῶτον εἶπε „τίς μὲν εἶ, πόθεν δʼ ἥκεις;

⁴³⁵⁴³⁶⁴³⁷

ὃ δʼ „ἠγόρασμαι“ φησί „προσφάτως πέρδιξ·“

„ἐγὼ χρόνον τοσοῦτον ἐνθαδὶ τρίβω

καὶ μʼ ἔνδον ἔτεκεν ἡ μυοκτόνος μήτηρ,

ἀλλʼ ἡσυχάζω καὶ πρὸς ἑστίην δύνω·

σὺ δʼ ἄρτι πως ὠνητός, ὡς λέγεις, ἥκων

παρρησιάζῃ“ φησί καὶ κατακρώζεις;“

Πρόσφορος ὁ μῦθος πρὸς γέροντας εἰς τιμὴν προκριθέντας καὶ τοὺς ὑπʼ αὐτῶν κατὰ φθόνον ἐκκλειομένους.

⁴³⁸⁴³⁹

Υἱὸν μονογενῆ δειλὸς εἶχε πρεσβύτης

γενναῖον ἄλλως καὶ θέλοντα θηρεύειν.

τοῦτον καθʼ ὕπνους ὑπὸ λέοντος ᾠήθη

θανόντα κεῖσθαι· καὶ φοβούμενος μήπως

ὕπαρ γένηται καὶ τὸ φάσμʼ ἀληθεύσῃ

κάλλιστον οἶκον ἐξελέξατʼ ἀνδρῶνα

ὑψηλὸν ἠϋδμητὸν ἡλίου πλήρη,

κἀκεῖ τὸν υἱὸν παρεφύλασσε συγκλείσας.

χὤπως ἔχῃ τι βουκόλημα τῆς λύπης

ἐνέθηκε τοίχοις ποικίλας γραφὰς ζῴων,

⁴⁴⁰⁴⁴¹⁴⁴²

ἐν οἷς ἅπασι καὶ λέων ἐμορφώθη.

ὁρῶντα δʼ αὐτὸν μᾶλλον εἶχεν ἡ λύπη.

⁴⁴³

καὶ δή ποθʼ ἑστὼς τοῦ λέοντος οὐ πόρρω

„κάκιστε θ(ηρῶν)“ εἶπεν, ,,ὡς σὺ τὸν ψεύστην

ὄνειρον ἄλλως ὄμμασιν πατρὸς δείξας

ἔχεις με φρουρῇ πε(ριβα)λὼν γυναικείῃ.

τί δή ’πὶ σοὶ λόγοισιν εἶμι, κοὐκ ἔργον

ποιῶ βίαιον;“ τῷ δὲ φρουρίου τοίχῳ

ἐπέβαλε χεῖρας τὸν λέοντα τυφλώσων,

σκόλοψ ἀποσχισθείς δὲ τοῦ ξύλου τούτῳ

ἔδυν᾿ ὑπʼ ὄνυχα, χὠ πατὴρ καθαιμώδους

⁴⁴⁴⁴⁴⁵

φλογώσεως τὰς σάρκας εὐθὺς εἰσδύσης

ἅπαντα ποιῶν ἤνυσ᾿ οὐδὲν ὁ τλήμων·

θέρμη δʼ ἐπʼ αὐτοῖς υἱὸν ἄχρι βουβώνων

ἀνῆψεν ὥστε τὸν βίον τελευτῆσαι.

ὁ λέων δὲ καίπερ γραπτὸς ὢν ἀνῃρήκει

⁴⁴⁶

πατρὸς σοφισμῷ μηδὲν ὠφεληθέντα.

⁴⁴⁷

ὁ πρέσβυς οὕτως οὐκ ἔσωσε τὸν παῖδα

φυλακῇ στέγων, μέλλοντα νέον ἀπο θνήσκειν, |

ἅ σοι πέπρωται, ταῦτα τλῆθι γενναίως

καὶ μὴ σοφίζου· τὸ χρεὼν γὰρ οὐ φεύξῃ.

Ὄνυξιν ἄρας ἄρνα λιπαρὸν ἐκ ποίμνης

ἤ (νεγκε παισὶν δεῖπνον αἰετὸς δώσειν·

⁴⁴⁸⁴⁴⁹⁴⁵⁰

τὸ δʼ αὐτὸ πράξειν καὶ κολοιὸς ὡρμήθη.

καὶ δὴ καταπτὰς ἀρνὸς ἐσχέθη νώτοις

„δίκην δʼ ἀνοίης“ εἶπεν „ἀξίως τίνω·

τί γὰρ ὢν κολοιὸς αἰετοὺς ἐμιμούμην;“

Ὅτι τὰ κατὰ σὲ καὶ πρὸς δύναμιν ποίει, τὰ ὑπὲρ σὲ δὲ μὴ ξήλου.

Πέρδικά τις γεωργὸς ὃν τεθηρεύκει

θύειν ἔμελλεν ἑσπέρης (τι) δειπνήσων.

τὸν δʼ ἱκέτευε ταῦτα· „μή 〈σὺ〉 ποιήσῃς·

πολλὰς ἐγώ σοι“, φησί „δέσποτʼ, ἢν ζήσω,

πέρδικας ἄλλας ἀντʼ ἐμοῦ κυνηγήσω

⁴⁵¹⁴⁵²⁴⁵³

κάπατῶν

„μᾶλλόν σʼ ἐγὼ διʼ αἰτίην καλὴ(ν θύσ),

ὅτι τοὺς συναίμους καὶ φίλους ἐνεδρεύεις.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι ὁ κατὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων δολίας μηχανὰς συντιθεὶς αὐτὸς ἐν ταῖς ἐνέδραις τῶν κινδύνων ἐμπεσεῖται.

Ὄνος λεοντῆν ἰσχίοις ἐφαπλώσας

ἔφασκεν εἶναι πᾶσι φοβερὸς ἀνθρώποις·

σκιρτῶν δʼ ἐπήδα, καὶ φυγὴ μὲν ἀνθρώπων

διʼ αὐτὸν ἦν, φυγὴ δὲ ποιμνίων πάντων.

ἀνέμου δʼ ἀέντος, τῆς δορῆς δὲ τοῦ νώτου

ἀποῤῥυείσης ὄνος ἐὼν ἐφωράθη.

⁴⁵⁴⁴⁵⁵⁴⁵⁶

καί τις πρὸς αὐτὸν εἶπε τῷ ξ(ύλῳ παί)ω(ν·

„ὄνος πεφυκὼς (μὴ λέοντα μιμήσῃ.“

Ὅτι πένης καὶ ἰδιώτης ὢν μὴ μιμοῦ τὰ τῶν πλουσίων, μή ποτε καταγελασθῇς καὶ κινδυνεύσῃς· τὸ γὰρ ξένον ἀνοίκειον.

⁴⁵⁷⁴⁵⁸⁴⁵⁹

Χειμῶνος ὥρῃ σῖτον ἐκ μυχοῦ σύρων

ἔψυχε μύρμηξ, ὃν θέρους σεσωρεύκει.

τέττιξ δὲ τοῦτον ἱκέτευε λιμώττων

δοῦναί τι καὐτῷ τῆς τροφῆς, ὅπως ζήσῃ.

„τί οὖν ἐποίεις“ φησί „τῷ θέρει τούτῳ;“

„οὐκ ἐσχόλαζον, ἀλλὰ διετέλουν ᾄδων.

γελάσας δʼ ὁ μύρμηξ τόν τε πυρὸν ἐγκλείων

„χιμῶνος ὀρχοῦ“ φησίν, „εἰ θέρους ηὔλεις.“

⁴⁶⁰⁴⁶¹

κρεῖττον τὸ φροντίζειν ἀναγκαίων χρειῶν ἢ τὸ προσέχειν νοῦν τέρψεσίν τε καὶ κώμοις.
Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὐ δεῖ τινα ἀμελεῖν ἢ ὀκνεῖν ἐπί τινος πράγματος, ἀλλὰ τὰ δέοντα ποιεῖν, μή πως ὀκνήσας κινδύνιῳ περιπέσῃ.

⁴⁶²⁴⁶³

Γάλλοις ἀγύρταις εἰς τὸ κοινὸν ἐπράθη

ὄνος τις οὐκ εὔμοιρος ἀλλὰ δυσδαίμων,

ὅστις φέρῃ πτωχοῖσι καὶ παντουργοῖσιν

πείνης ἄκος δίψης τε καὶ τὰ τῆς τέχνης.

⁴⁶⁴⁴⁶⁵

οὗτοι δὲ κύκλῳ πᾶσαν ἐξ ἔθους κώμην

περιιόντες ἔλεγον ᾖα· τίς γὰρ ἀγροίκων

οὐκ οἶδεν Ἄττιν λευκὸν ὡς ἐπηρώθη;

τίς οὐκ ἀπαρχὰς ὀσπρίων τε καὶ σίτων

ἁγνῷ φέρων δίδωσι τυμπάνῳ Ῥείης;

141ªΜηναγύρται ὄνον ἔχοντες τούτῳ εἰώθεσαν τὰ σκεύη
ὁδοιποροῦντες ἐπιτιθέναι. καὶ δή ποτε ἀποθανόντος αὐτοῦ ὑπὸ κόπου ἐκδείραντες αὐτὸν ἐκ τοῦ δέρματος τύμπανα κατεσκεύασαν καὶ τούτοις ἐχρῶντο. ἑτέρων δὲ αὐτοῖς μηναγυρτῶν ἀπαντησάντων καὶ πυνθανομένων αὐτῶν, ποῦ ἂν εἴη ὁ ὄνος, ἔφασαν τεθνηκέναι μὲν αὐτόν, πληγὰς δὲ τοσαύτας
λαμβάνειν, ὅσας ζῶν οὐχ ὑπήνεγκεν.

Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν ἔνιοι εἰ καὶ τῆς δουλείας ἀφεθῶσιν τῶν δουλικῶν ἀρχῶν οὐκ ἀπαλλάττονται.

⁴⁶⁶⁴⁶⁷

142 Αἶγα καὶ ὄνον ἔτρεφέ τις. ἡ δὲ αἲξ φθονήσασα τῷ ὄνῳ διὰ τὸ περισσὸν τῆς τροφῆς ἔλεγεν· „ὡς ἄπειρα κολάζῃ, ποτὲ μὲν ἀλήθων, ποτὲ δʼ ἀχθηφορῶν καὶ συνεβούλευεν ἐπίληπτον ἑαυτὸν ποιήσαντα καταπεσεῖν ἔν τινι βόθρῳ καὶ ἀναπαύσεως τυχεῖν. ὃ δὲ πιστεύσας (e?) καὶ
πεσὼν συνετρίβη (i?). ὁ δὲ δεσπότης τὸν ἰατρὸν καλέσας

ᾔτει βοηθεῖν. ὃ δὲ

αἰγὸς πνεύμονα ἐγχυματίσαι ἔλεγεν αὐτῷ καὶ οὕτω τῆς ὑγείας τυχεῖν. τὴν δʼ αἶγα (e?) θύσαντες τὸν ὄνον ἰάτρευον.

Ὅτι ὅστις καθʼ ἑτέρου δόλια μηχανᾶται, ἑαυτοῦ γίνεται τῶν
κακῶν ἀρχηγός.

⁴⁶⁸⁴⁶⁹⁴⁷⁰

143 Αἱ δρύες κατεμέμφοντο τὸν Δία ὅτι „ἐπεὶ κοπτόμεθα, τί ἡμᾶς μετὰ τῶν λοιπῶν φυτῶν ἐποίησας;“ ὁ δὲ Ζεὺς εἶπεν ,ὑμεῖς αὐταὶ αἴτιοι τῆς κοπῆς·

εἰ μὴ γὰρ ὑμεῖς στελεὰ πάντʼ ἐγεννᾶτε

οὐκ ἂν γεωργὸς πέλεκυν ἐν δόμοις εἶχεν.

Ὅτι αἴτιοι κακῶν ἑαυτοῖς τινες ὄντες τὴν μεμψιν ἀφρόνως τῷ θεῷ ἐπιτιθέασιν.

144 Γεωργὸς ἀετὸν εὑρὼν ἠγρευμένον

τὸ κάλλος αὐτοῦ θαυμάσας

ἀπέλυσεν αὐτὸν ἐλεύθερον.

ὃ δʼ οὐκ ἄμοιρος χάριτος

⁴⁷¹⁴⁷²⁴⁷³⁴⁷⁴ κατεφάνη, ἀλλʼ ὑπὸ τεῖχος σαθρὸν καθήμενον ἰδὼν προσπετάσας
τοῖς ποσὶν ἦρε τὸ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ φακιόλιον.

ὃ δʼ ἐξαναστὰς 〈ἐπ〉εδίωκε.

τοῦτο δὲ ὁ ἀετὸς ἔρριψε. καὶ ἀναλαβόμενος αὐτὸ καὶ ὑποστρέψας εὗρε τὸ τεῖχος συμπεπτωκὸς ἔνθα ἐκάθητο θαυμάσας τὴν ἀμοιβήν.

Ὅτι τοὺς ἀγαθόν τι πεπονθότας ἔκ τινος ἀντευεργετεῖν χρή· ὃ γὰρ ἀγαθὸν ποιήσεις, ἀντιδοθήσεταί σοι.

145 Διὰ στενῆς ὁδοῦ ὥδευεν Ἡρακλῆς χήρης,

ἐπὶ γῆς δʼ ἰδών τι πᾶν ὅμοιον ὂν μήλῳ

ἐπειρᾶτο συντρῖψαι (e?).

ὡς δʼ εἶδε διπλοῦν γενόμενον,

ἔτι μᾶλλον ἐπέβαινεν καὶ τῷ ῥοπάλῳ ἔπαιεν. τὸ δὲ φυσηθὲν
εἰς μέγεθος τὴν ὁδὸν ἀπέφραξεν. ὃ δὲ ῥίψας (e)

τὸ ῥόπαλον ἵστατʼ ἀργὸς αὐτὸ θαυμάζων.

Ἀθηνᾶ δὲ αὐτῷ ἐπιφανεῖσα εἶπεν· „πέπαυσο δή, ἄδελφε, τοῦτό ἐστι φιλονεικία καὶ ἔρις· ἄν τις αὐτὸ καταλείπῃ ἀμάχητον, μένει

οἷον ἦν πρῶτον,

ἐν δὲ ταῖς μάχαις οὕτως οἰδεῖται.“

Ὅτι πᾶσι φανερὸν καθέστηκεν, ὡς αἱ μάχαι καὶ ἔριδες αἰτίαι μεγάλης βλάβης ὑπάρχουσιν.

⁴⁷⁵⁴⁷⁶⁴⁷⁷

146 Ἐν τόπῳ τινὶ πλησίον ἀνδρὸς πλουσίου βυρσοδέψης ἔμελλεν οἰκῆσαι (e ?). ὃ δὲ τοῦτον ἐδίωκε διὰ τὴν δυσοσμίαν. τοῦ δὲ λέγοντος ,,πρὸς ὀλίγον ἀνιαθήσῃ, μέχρις οὗ συνεθίσῃς, καὶ ἔκτοτε οὐκέτι ὀσφρανθήσῃ (e?)“ φη ,,οὐ διὰ τὴν σὴν τέχνην ἡμεῖς τὴν αἴσθησιν ἡμῶν ἀποβαλοῦμεν.“

Ὅτι οὐ δεῖ κοινωνεῖν ταῖς ματαίαις συμβουλίαις μάλιστα ταῖς πρὸς βλάβην τῆς φύσεως οὔσαις.

147 Ἔχιδναν ἐκ τοῦ ψύχους ἐκπνέουσαν ἤδη γεωργὸς εὑρὼν ἐν τῷ κόλπῳ ἔθαλψεν. δʼ ἁπλωθεῖσα καὶ τοῦ γεωργοῦ τῇ χειρὶ ταύτην ὁμαλίσαι βουληθέντος δακοῦσα τοῦτον ἀπέκτεινεν.

Ὅτι ἀνδρὶ πονηρῷ μήτε καλῶς πράττοντι μήτε φαύλως χάριν
παράσχῃς· ἡ γὰρ πονηρὰ φύσις ἀντὶ ἀγαθῶν πονηρὰ ἀνταποδίδωσιν· χρηστὸν γὰρ ἦθος οὐ τίκτει.

147a Ἔθαλπέ τις γεωργὸς ἐν κόλποις ὄφιν

ὥρᾳ κρύους, ἐπεὶ δὲ θέρμης ᾔσθετο

⁴⁷⁸⁴⁷⁹⁴⁸⁰⁴⁸¹⁴⁸²⁴⁸³

ἔπληξε τὸν θάλψαντα καὶ κτείνει τάχος·

στενῶν δʼ ὁ πληχθεὶς τόνδε τὸν στίχον ἔφη·

„δικαίως πάσχω τὸν πονηρὸν οἰκτείρας.“

Οὕτως κακοὶ πέλουσι τοῖς εὐεργέταις.

147b Γέρων τὶς γεωργὸς χειμῶνος ὥρᾳ (i?) ὄφιν εὑρὼν ὑπὸ κρύους πεπηγότα (i?) τοῦτον ἐλεήσας καὶ λαβὼν ὑπὸ κόλπων ἔθετο. θερμανθεὶς δὲ ἐκεῖνος καὶ ἀναλαβὼν τὴν ἰδίαν φύσιν ἔπληξε τὸν εὐεργέτην καὶ ἀνεῖλε· θνήσκων δὲ ἔλεγε

„δίκαια πάσχω, τὸν πονηρὸν οἰκτείρας.“

Ὁ λόγος δηλοῖ, ὅτι ἀμετάθετοί εἰσιν αἱ πονηρίαι, κἂν τὸ μέγιστα φιλανθρωπεύωνται.

148 Ἡ χελιδὼν ἔφη πρὸς τὴν κορώνην· „ἐγὼ παρθένος καὶ Ἀθηναία (e) καὶ βασίλισσα καὶ βασιλέως τῶν Ἀθηνῶν θυγάτηρ. καὶ προσέθηκε καὶ τοῦ Τηρέως τὴν βίαν καὶ τὴν ἀποκοπὴν τῆς γλώττης. καὶ ἡ κορώνη· ⁴⁸⁴⁴⁸⁵⁴⁸⁶⁴⁸⁷ „τί ἂν“ ἐφη „ἐποίησας, εἰ τὴν γλῶτταν εἶχες, ὅπου τμηθείσης
(e) τοσαῦτα λαλεῖς;“

Ὅτι οἱ ἀλαζόνες διὰ τοῦ λόγου ψευδολογοῦντες αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἔλεγχος καθίστανται.

149 Ὥρῃ θέρους, ὅτε τὸ καῦμα τῇ δίψῃ λυπεῖ, εἰς μικρὰν

πηγὴν λέων καὶ κάπρος ἐκπιεῖν ἦλθον.

ἤριζον δέ, τίς πρῶτος αὐτῶν πίῃ. ἐκ τούτου (e ?) δὲ πρὸς φόνον ἀλλήλων διηγέρθησαν.

ἄφνω δʼ ἐπιστραφέντες, ὥστʼ ἀναπνεῦσαι,

εἶδον γῦπας ἐκδεχομένους, ὃς ἂν αὐτῶν πέσῃ, τοῦτον καταφαγεῖν· διὰ τοῦτο λύσαντες τὴν ἔχθραν εἶπον· ⁴⁸⁸⁴⁸⁹⁴⁹⁰

„φίλους γενέσθαι κρεῖσσόν ἐστιν ἀλλήλοις

ἢ βρῶμα γυψὶ καὶ κόραξιν ἀγρώσταις.“

Ὅτι τὰς πονηρὰς ἔριδας καὶ φιλονεικίας καλόν ἐστι διαλύειν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐπὶ κίνδυνον τέλος ἄγουσιν.

150 Ἴκτινος ὄφιν ἁρπάσας ἐπέτατο. ὃ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ δακὼν καὶ ἀμφότεροι τοῦ ὕψους κατενεχθέντες, ὁ μὲν ἴκτινος ἐτεθνήκει (e?). ὁ δὲ ὄφις ἔφη αὐτῷ· „τί τοσοῦτον ἐμάνης, ὅτι τοὺς μηδὲν ἀδικοῦντας βλάπτειν ἠβούλου; ἀλλὰ

δίκην ἔδωκας τῆς ἁρπαγῆς †δικαίαν.“

Ὅτι πλεονεξίᾳ τις προσέχων καὶ τοὺς ἀσθενεστέρους ἀδικῶν ἰσχυροτέρῳ προσπεσών, ὡς οὐκ ἐλπίζειν, ἐκτίσει τότε καὶ ἃ πρότερον ἐποίησε κακά.

150a Ἰντῖνος ὄφιν ἄνω πετάσας φέρει ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ δακὼν τοῦτον αὖθις εὐθὺς ἔκτεινεν. ὃ δʼ ὄφις ἀνεβόα· „ἴνα τί ἄρα οὕτως αὐτὸς ἐμάνης, ὥστε τοὺς μηδὲν ὅλως ἠδικηκότας βλάπτειν (e ?) ἐβούλου, καὶ θάνατον προσάγειν; ὅμως πέπονθας ὃ ἐβούλου μοι πρᾶξαι (e?).“

Ὅτι πλεονεξίᾳ τις προσέχων καὶ τοὺς ἀσθενεῖς ἀδικῶν ἰσχυροτέροις ἐμπεσών ποτε καὶ μὴ ἐλπίζων ἐκτίσει πρότερον πεποίηκε κακά.

⁴⁹¹⁴⁹²⁴⁹³⁴⁹⁴⁴⁹⁵

151 Καρύα τις ἐν ὁδῷ ἱσταμένη καρπὸν πολὺν ἔφερεν. οἱ δὲ παροδῖται λίθοις αὐτὴν καὶ βάκλοις κατέκλων διὰ τὰ κάρυα. ἣ δὲ οἰκτρὸν λόγον ἔφη· „ὦ ἀθλία ἐγώ, ὅτι, οὓς τῷ καρπῷ μου εὐφραίνω (e?), ὑπὸ τούτων δεινὰς ἀντιλαμβάνω χάριτας.“

Ὅτι τοὺς ἀχαρίστους καὶ κακούργους τοὺς ἀντὶ ἀγαθῶν κακὰ ἀντιδιδόντας ὁ μῦθος ἐλέγχει.

152 Κόραξ ὑπὸ παγίδος κρατηθεὶς εὔξατο τῷ Ἀπόλλωνι λιβανωτὸν ἐπιθύσειν. σωθεὶς δὲ τοῦ κινδύνου (e?) τῆς ὑποσχέσεως ἐπελάθετο. πάλιν δὲ ὑφʼ ἑτέρας κρατηθεὶς παγίδος ἀφεὶς τὸν Ἀπόλλωνα τῷ Ἑρμῇ ὑπέσχετο θῦσαι (e?). δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφη· „ὦ κάκιστε, πῶς σοι πιστεύσω (e?),
ὃς τὸν πρότερόν σου δεσπότην ἠρνήσω (e) καὶ ἠδίκησας.“

Ὅτι οἱ πρὸς τοὺς εὐεργέτας ἀγνώμονες γενόμενοι ἐν περιστάσει ἐμπεσόντες οὐχ ἕξουσι βοηθούς.

153 Κύων τρεφόμενος ἐν οἴκῳ θηρσὶν εἰδὼς μάχεσθαι (i) ἰδὼν πολλοὺς ἐν τάξει ἱσταμένους, ῥήξας (e?) τὸν κλοιὸν τοῦ τραχήλου ⁴⁹⁶⁴⁹⁷⁴⁹⁸⁴⁹⁹⁵⁰⁰⁵⁰¹

ἔφευγε διὰ τῶν ἀμφόδων. κύνες δʼ ἄλλοι

τοῦτον ἰδόντες εὐτραφῆ οἷα ταῦρον (e?)

εἶπον· „τί φεύγεις;“ ὃ δὲ

εἶπεν· „ὅτι μὲν τροφῇ

συζῶν περισσῇ † οἶδα καὶ σῶμα τοὐμὸν εὐφραίνω

ἀεὶ δὲ πλησίον εἰμὶ θανάτου ἄρκοις καὶ λέουσι μαχόμενος“. οἳ δὲ πρὸς ἀλλήλους εἶπον· „καλὸν βίον ἡμεῖς, εἰ καὶ πενιχρὸν
ζῶμεν, οἵτινες οὔτε λέουσιν οὔτε ἄρκοις μαχόμεθα.“

Ὅτι οὐ δεῖ κινδύνους ἑαυτῷ ἐπιφέρειν διὰ τρυφὴν καὶ ματαίαν δόξαν, ἀλλὰ τούτους ἐκφεύγειν.

154 Λύκος τῶν λοιπῶν λύκων στρατηγήσας (e)

νόμους ἔταξε πᾶσιν

⁵⁰²⁵⁰³⁵⁰⁴⁵⁰⁵⁵⁰⁶⁵⁰⁷ ἵνα, εἴ τι ἂν ἕκαστος κυνηγήσῃ (e), πάντα εἰς μέσον ἄξῃ καὶ μερίδα ἴσην ἑκάστῳ δώσῃ, ὅπως μὴ οἱ λοιποὶ ἐνδεεῖς ὄντες ἀλλήλους (e) κατεσθίωσιν. ὄνος δὲ παρελθὼν τὴν
χαίτην σείσας ἔφηl

„ ἥδ᾿ ἐκ φρενὸς λύκου μὲν ἦν καλὴ νώμη

ἀλλὰ πῶς σὺ τὴν χθεσινὴν ἄγραν τῇ κοίτῃ (e) ἐναπέθου; ἄγε ταύτην εἰς μέσον ἀπομερίσας.“ ὃ δὲ ἐλεγχθεὶς τοὺς νόμους ἀνέλυσεν.

Ὅτι αὐτοὶ οἱ τοὺς νόμους δικαίως ὁρίζειν δοκοῦντες καὶ ἐν οἶς ὁρίζουσι καὶ δικάζουσιν οὐκ ἐμμένουσιν.

Πρῶτον λέγουσι τὰ ζῷα πάντα πλασθῆναι

καὶ χαρισθῆναι αὐτοῖς παρὰ τοῦ θεοῦ τῷ μὲν ἀλκήν, τῷ

⁵⁰⁸⁵⁰⁹⁵¹⁰⁵¹¹

δὲ τάχος, τῷ δὲ πτερά. τὸν δὲ ἄνθρωπον γυμνὸν ἑστῶτα

εἰπεῖν· „ἐμὲ μόνον καταλιπεῖν ἔρημον χάριτος·“ τὸν δὲ Δία

εἰπεῖν· „ἀνεπαισθήτως (e?) εἶ τῆς δωρεᾶς καίτοι τοῦ μεγίστου

ὃς παρὰ θεοῖς δύναται καὶ παῤ ἀνθρώποις

τετυχηκώς· λόγον γὰρ ἔχεις λαβών,

τῶν δυνατῶν δυνατώτερος καὶ τῶν ταχίστων ταχύτερος.“

καὶ τότε ἐπιγνοὺς τὸ δῶρον ὁ ἄνθρωπος προσκυνήσας καὶ

εὐχαριστήσας (e) ᾤχετο.

Ὅτι ἐκ θεοῦ λογικῶν τιμηθέντων πάντων ἀνεπαισθήτως ἔχουσί τινες τῆς τοιαύτης τιμῆς καὶ μᾶλλον ζηλοῦσι τὰ ἀναίσθητα καὶ ἄλογα ζῷα.

156 Μόσχος πρὸς τὴν ἔλαφον εἶπεν· ,,σὺ καὶ μεγέθει μείζων εἶ τῶν κυνῶν καὶ ταχύτητι διαφέρεις καὶ κέρατα πρὸς ἄμυναν ἔχεις· τί οὖν τοσοῦτον φοβεῖ τοὺς κύνας; καὶ ἡ ἔλαφος ἔφη· „ὅτι μὲν ταῦτα πάντα ἔχω οἶδα· ὑλακῆς δὲ εἰ ἀκούσω, τὸν λογισμὸν σκοτοῦμαι καὶ ὅλη τῆς φυγῆς
γίνομαι.“

Ὅτι τοὺς φύσει δειλοὺς οὐδεμία λόγου παραίνεσις ἐπιρρώνυσιν, κἂν καὶ εὐμήκεις καὶ στερεοὶ τῷ σώματι φαίνονται.

⁵¹²⁵¹³⁵¹⁴⁵¹⁵

156a Νεβρός ποτε πρὸς τὸν ἔλαφον εἶπεν· πάτερ, σὺ καὶ μείζων (e?) καὶ ταχύτερος κυνῶν πέφυκας (i?) καὶ κέρατα πρὸς τούτοις (e) ὑπερφυᾶ φέρεις πρὸς ἄμυναν.

τί δήποτʼ οὖν οὕτω

τούτους φοβῇ; κἀκεῖνος

γελῶν εἶπεν „ἀληθῆ μὲν ταῦτα φῇς, τέκνον· ἓν δʼ οἶδα (e), ὡς, ἐπειδὰν κυνὸς ὑλακὴν ἀκούσω, αὐτίκα πρὸς φυγὴν οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐκφέρομαι.

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι τοὺς φύσει δειλοὺς οὐδεμία παραίνεσις ῥώννυσιν.

156b Ἔλαφον ἡ μήτηρ ἐνουθέτει „τί ταῦτα;“ λέγουσα· „κέρας, ὦ παῖ, παρὰ τῆς φύσεως εἴληφας, μεγέθει δὲ διενήνοχας σώματος καὶ οὐκ οἶδʼ ὅτι παθὼν ἀποδιδράσκεις ἐπιόντας τοὺς κύνας.“ ταῦτα ἦν, καὶ κυνῶν δρόμος ἠκούετο πόρρωθεν. ἣ δὲ μένειν τῷ παιδὶ παραινέσασα αὐτὴ τῆς φυγῆς προκατήρξατο.

Παραινεῖν ἕτοιμον ἃ ποιεῖν ἀπορώτερον.

157 Μίμηλόν ἐστι φύσει ζῷον ἡ πίθηκος. μία οὖν ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἑστῶσα εἶδεν ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς θαλάσσης ⁵¹⁶⁵¹⁷⁵¹⁸⁵¹⁹ ἡπλωμένον καὶ ἡλιαζόμενον δίκτυον· τοῦτο ἄρασα ἐπειρᾶτο εἰς βυθὸν βαλεῖν. τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ τραχήλου εἰληθὲν εἷλκε τὴν μιμὼ κατὰ τοῦ βυθοῦ·

ἣ δʼ ἠλάλαζεν ἐγγὺς οὖσα τοῦ θνῄσκειν·

„μηδεὶς ὃ μὴ κατ έμαθε μηδὲ ποιείτω.“

Ὅτι μηδείς, ὃ μὴ ἔμαθε μηδὲ ἐκ πείρας ἔχει, πειράτω ποιεῖν· σὺν τῇ ἀπειρίᾳ γὰρ καὶ κακόν τι προσλήψεται.

158 Ὁ λαγωὸς τῇ ἀλώπεκι· ,,ὄντως πολλὰ κερδαίνεις (e) ἢ ἔχεις, ὅτι ὄνομά σοι κερδώ ἐστιν“; ἡ δὲ ἀλώπηξ „εἰ ἀπιστεῖς“, ἔφη „δεῦρο, ἐγὼ ἑστιῶ σε ὃ δʼ ἠκολούθει τοῖς λόγοισι πιστεύσας, καὶ ἦν ἔνδον οὐδὲν ἢ †ὁ λαγωὸς δεῖπνος
τῇ ἀλώπεκι. ὁ δὲ λαγωὸς ἔφη· „σὺν κακῷ μέν, ἀλλʼ ἔμαθόν σου τὸ ὄνομα πόθεν ἐστίν· οὐκ ἀπὸ τοῦ κερδαίνειν, ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ δολοῦν.“

Ὅτι τοῖς περιέργοις πολλάκις μέγιστον κακὸν συνέβη κακῶς τῇ περιεργείᾳ χρωμένοις.

⁵²⁰⁵²¹⁵²²⁵²³

159 Οἱ λύκοι τοῖς κυσὶν εἶπον· διὰ τί ὅμοιοι ὄντες ἡμῖν

ἐν πᾶσιν ὄντες οὐχ ὁμοφρονεῖθʼ ἥμιν

ὡς ἀδελφοί;

οὐδὲν γὰρ ὑμῶν διαλλάττομεν πλὴν τῇ γνώμῃ·

καὶ ἡμεῖς μὲν ἐλευθερίᾳ συζῶμεν, ὑμεῖς δὲ τοῖς ἀνθρώποις ὑποκύπτοντες καὶ δουλεύοντες πληγὰς παῤ αὐτῶν ὑπομένετε

καὶ κλοιὰ περιτίθεσθε

καὶ φυλάττετε τὰ πρόβατα.

ὅτε δʼ ἐσθίουσι, μόνα τὰ ὀστᾶ

ὑμῖν ἐπιρρίπτουσιν. ἀλλʼ ἐὰν ἥμιν

πείθησθε, πάντα τὰ ποίμνιʼ ἔκδοτε καὶ ἕξομεν πάντα κοινὰ εἰς κόρον ἐσθίοντες.“ ὑπήκουσαν οὖν πρὸς ταῦτα οἱ κύνες. οἳ δὲ ἔνδον τῶν σπηλαίων εἰσελθόντες πρότερον τοὺς κύνας διέφθειραν.

Ὅτι οἱ τὰς ἑαυτῶν πατρίδας προδιδόντες τοιούτους μισθοὺς λαμβάνουσιν.

⁵²⁴⁵²⁵⁵²⁶

160 Ὄνος τὸν ἵππον ἐμακάριζε διὰ τὴν τροφὴν καὶ τὴν θεραπείαν, ἑαυτὸν δὲ ἐταλάνιζε καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην, ὅτι ἀχθοφορεῖ καὶ ὀλίγη αὐτῷ ἐστιν ἡ τροφή, ὁ δὲ ἵππος κεκοσμημένος τῷ χαλινῷ καὶ προμετωπιδίοις, καὶ κοῦφος αὐτῷ ὁ δρόμος. ταῦτα τοῦ ὄνου λογιζομένου
ἐπέστη πολέμου καιρός. καὶ ὁ στρατιώτης μετὰ τῶν ὅπλων ἐπέβη τοῦ ἵππου καὶ μέσον τῶν πολεμίων εἰσίει. καὶ ὁ ἵππος μέσος] τοῖς ξίφεσιν ἔκειτο τραυματίας καὶ ψυχορραγῶν. μετεβάλετο δὲ τὴν γνώμην ὁ ὄνος καὶ τὸν ἵππον ἠλέησεν.

Ὅτι τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς ἐν ταῖς ἀρχαῖς οὐ δεῖ ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατʼ ἐκείνους φθόνον καὶ κίνδυνον λογισαμένους ἀγαπᾶν πενίαν, ἡσυχίας μητέρα.

160a Ὄνος ἵππον ἐμακάριζεν, ὡς ἀφθόνως τρεφόμενον καὶ ἐπιμελῶς, αὐτὸς μηδʼ ἀχύρων ἅλις ἔχων, καὶ ταῦτα πλείστα ταλαιπωρῶν. ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἐπέστη πολέμου καὶ ὁ στρατιώτης ἔνοπλος ἀνέβη τὸν ἵππον πανταχόσε τοῦτον ἐλαύνων, καὶ δὴ καὶ μέσον τῶν πολεμίων εἰσήλασε καὶ ὁ ἵππος πληγεὶς ἔκειτο· ταῦτα
ἑωρακὼς ὁ ὄνος

τὸν ἵππον ἐταλάνιζε.

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ τοὺς ἄρχοντας καὶ πλουσίους ζηλοῦν, ἀλλὰ τὸν κατʼ ἐκείνων φθόνον καὶ τὸν κίνδυνον ἀναλογιζομένους τὴν πενίαν ἀγαπᾶν.

161 Ὁ Ζεὺς τῇ καμήλῳ κέρατα αἰτούσῃ (e?) καὶ λεγούσῃ ὅτι ⁵²⁷⁵²⁸⁵²⁹⁵³⁰

„ταῦτά μοι λείπει“

οὐ μοῦνον οὐ δέδωκεν· ἀλλὰ καὶ τῶν ὤτων ἀπεστέρησεν.

Ὅτι ὃ ἔχει τις εἰς ἐκεῖνο ἀρκείσθω καὶ μὴ πλεονεκτείτω.

ª Ὁ Ζεὺς δήποτε αἰτούσῃ τῇ καμήλῳ

κέρατα ἔχειν καὶ τοσαῦτα λεγούσῃ·

„λύπη μοι πολὺ ὑπάρχει διὰ τοῦτο·“

οὐκ ἐπέδωκεν, ἀλλά γε καὶ τῶν ὤτων

ἀπεστέρησε πολλὰ αὐτὸς χωλάνας.

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ὁ ἔχων τι ἀρκείσθω ἐπʼ ἐκείνῳ καὶ πλείω μὴ ζητείτω, ἵνα μὴ καὶ ὃ ἔχει ἀπολέσῃ.

161b ἶδεν εἰς ταῦρον ἡ κάμηλος καὶ κεράτων ἐπεθύμει μεταλαβεῖν· προσελθοῦσα οὖν τῷ Διῒ κερῶν ᾔτει (e) τυχεῖν. ὃ δὲ τὴν ἀπληστίαν μισήσας

Ἑρμῇ κελεύει προσαφελέσθαι τῶν ὤτων.

ὅθεν καμήλῳ ταῦτα τοῦ λοιποῦ καταδεέστερα σώματος.

Ὁ πλείονος ἐρῶν καὶ τῶν προσόντων ἀποστερεῖται.

162 Ὄνος πλατείης ὁδοῦ ἐκτραπεὶς ἐπὶ κρημνὸν ἐφέρετο. τοῦ δὲ ὀνηλάτου ἐπιβοῶντος „ἄθλιε, ⁵³¹⁵³²⁵³³⁵³⁴⁵³⁵ ποῦ φέρῃ;“ καὶ τῆς οὐρᾶς ἐπιλαβομένου καὶ ἕλκοντος πρὸς ἑαυτὸν τῆς εἰς τὸ πρόσω φορᾶς ὁ ὄνος οὐχ ἵστατο.

ὃ δʼ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας

αὐτὸν ἔφη ,,ὕπαγε, νίκα τὴν κακὴν νίκην ἐν τῷ ἀναθέματι·

Ὅτι τοὺς ἀπολλυμένους οἰκείᾳ ἀφροσύνῃ ὁ μῦθος ἐλέγχει.

163 Ὄνῳ τις ἐπιθεὶς ξόανον ἦγε κωμήτης.

πολλοὶ δὲ τοῦτο προσεκύνουν τῶν συναντώντων

ὁ δὲ ὄνος τυφωθεὶς νομίζων αὑτὸν προσκυνεῖν τοὺς ἀγροίκους (e)

σκιρτῶν ἔμελλε τὸν θεὸν καταρρίψειν.

ἀλλὰ τοῦτον ξύλω παίων (e) ὁ δεσπότης εἶπεν·

„ὄνος εἶ θεὸν φέρων σὺ κοὐ θεοῖς ἶσος.“

Ὅτι κτηνώδεις ἄνδρας τοὺς τετυφωμένους ἐπʼ ἀλλοτρίαις δόξαις ὁ μῦθος ἐλέγχει.

⁵³⁶⁵³⁷⁵³⁸⁵³⁹

164 Ὅτε δρῦς ἔφυεν ἰξόν, ὀρνέων λύμην, ἡ φρονιμωτάτη χελιδὼν εἶπε πᾶσιν ὀρνέοις τοῦτο κωλύσειν (e).

τὰ δʼ ὡς φρονοῦσαν οὐδὲν ἠμέλει ταύτην

παρελογίσαντο καὶ ἠμέλησαν.

τότε δʼ ἡ χελιδὼν ἱκέτευεν τοὺς ἀνθρώπους

σύνοικον αὑτὴν

εἰσδέξασθαι. διὰ τοῦτο μόνης αὐτῆς τοῖς πτεροῖς ἰξὸς οὐδέποτε ἐκολλήθη (e ?).

165 Οὔπω κολυμβᾶν παῖς μαθὼν θέρους ὥρῃ

ποταμὸν διειδῆ καὶ καλὸν θεωρήσας

ἔρριψʼ ἑαυτὸν γυμνὸν ὡς κολυμβήσων.

τὸ ῥεῦμα δʼ αὐτὸν καὐτὸ τὸ βάθος οὐκ εἴα

στῆναι· τὸ δὲ βουκόλον ἐφώνει ἀπὸ τῆς ὄχθης τὰς χεῖρας
ἐκτείνειν (e). ὃ δὲ τολμηρὸν ἐκάλει καὶ οὐκ ἐδίδου χεῖρα. ⁵⁴⁰⁵⁴¹⁵⁴²⁵⁴³ τὸ δὲ εἶπεν· „ἄρτι μοι βοήθει· ἕξεις δὲ καιρὸν ἐλέγχειν ὅτε σώσεις με.“

Ὅτι τοὺς ἐν κινδύνοις ἀπείρως ἐμπεσόντας δεῖ πρότερον σώζειν, ἔπειτα διδάσκειν καὶ νουθετεῖν.

166 Οὔπω χαλινὸν ἵππος ἱππέως ᾔδει οὐδὲ νῶτον ἀνθρώπῳ (e) παρεῖχε πρὸς καθέδραν. σῦς δὲ αὐτὸν ἄγριος (i?) ἔβλαπτε τὴν χλόην ἣν ἐνέμετο κόπτων (e?) καὶ κατορύσσων καὶ τὸ

ὕδωρ ταράσσων ἔνθα †ἔπινε.

διὰ τοῦτο ὅμουρος ἵππος πρὸς ἄμυναν τοῦ ἠδικηκότος συὸς διεγερθεὶς φιλίαν ἐσπείσατο μετὰ ἀνδρὸς ποικίλου· βοηθεῖν δὲ ἔλεγεν αὐτῷ καὶ ἐκδικήσειν κατὰ τοῦ βλάπτοντος ἐχθροῦ. ὃ δὲ εἶπεν· „ὅρκῳ πίστωσόν με, ὃ λέγω σοι, ποιήσειν (e?). ὁ δὲ ἵππος ἐπείσθι. ὃ δὲ εἶπεν· „οὐ δυνατόν με πεζὸν
ὄντα καταπολεμῆσαι τοῦτον· ἀλλʼ ἐὰν χαλινὸν δέξῃ (e?)

καὶ τοῖς †νώτοις σου βαστάσῃς. καὶ δῷς

ὅπως σε κάμπτω καὶ τρέχοντα κωλύω

ἐλπίζω τότε ⁵⁴⁴⁵⁴⁵⁵⁴⁶⁵⁴⁷

τὸν σῦν εὐκόλως ἀναιρήσειν.

ὁ δὲ ἵππος ὑπὸ ὀργῆς τὰς φρένας τυφλωθείς, παρέδωκεν ἑαυτὸν καὶ

ὑπὸ τοῦ δοκοῦντος ὠφελεῖν ἐχειρώθη.

Ὅτι θυμὸς οἶδεν δουλῶσαι καὶ ταπεινῶσαι ἄνδρα γενναῖον καὶ πρὸς ἄμυναν γενέσθαι τοῦ ἠδικηκότος.

167 Ὄφις γεωργοῦ πρὸς θύραισι φωλεύων

ἀνεῖλεν αὐτοῦ παῖδα νήπιον τύψας.

πένθος δὲ μέγα τοῖς γονεῦσιν ἐγένετο· ὁ πατὴρ δὲ πληγεὶς ὑπὸ τῆς λύπης (e) πέλεκυν λαβὼν ἔμελλε τὸν ὄφιν τῆς τρώγλης (e) ἐξιόντα πατάξειν· ὡς δʼ ἐξέκυψε (i) μικρὸν σπεύσας
(e) ὁ γεωργὸς τοῦ πλῆξαι (e) ἠστόχησε, τὴν πέτραν δὲ ⁵⁴⁸⁵⁴⁹⁵⁵⁰ μόνην τῆς ὀπῆς κρούσας καὶ διαχαράξας, ἀπῆλθε λογιζόμενος ὡς ἑρπετὸν μῆνιν οὐ φυλάσσει. λαβὼν δὲ ἄρτον καὶ ἅλας πρὸς εἰρήνην ἐκάλει τὸν ὄφιν. ὁ ὄφις δὲ λεπτὸν συρίσας εἶπεν· „οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀπάρτι πίστις ἢ φιλία, ἕως ἂν
ἐγὼ ταύτην τὴν πέτραν ὁρῶ, σὺ δὲ τὸν τοῦ παιδὸς τάφον.“

Ὅτι οὐδεὶς μίσους ἢ ἀμύνης ποτὲ ἐπιλάθοιτο, ἐφʼ ὅσον βλέπει μνημόσυνον διʼ ὧν ἐλυπήθη.

168 Παῖς τις ἀκρίδας θηρεύων καὶ σκορπίον ἤμελλεν ἄραι ὡς γένος ἀκρίδος ὄντα. ὃ δὲ τὸ τοῦ παιδὸς ἀπλοῦν ἰδὼν

τοὐραῖον ἱστὰς καὶ τὸ κέντρον ὀξύνας

⁵⁵¹⁵⁵² εἶπεν· „ἄπελθε καὶ σώζου (e), παῖ, μὴ κἀμὲ θηρεύων
καὶ πάσας ἃς ἔχεις ἀπολέσῃς·“

Ὅτι καλὸν τὸ γινώσκειν τὰ ἐναντία καὶ τὸ μὲν καλὸν τιμᾶν, τὸ δὲ κακὸν φεύγειν (e?), ἐκ πείρας δὲ πάντων.

169 Παῖς τις νέμων πρόβατα συνεχῶς ἐπὶ τὸ χῶμα ἀνιὼν ἐβόα· „λύκος· βοηθεῖτι“ (e?).

οἱ δʼ ἀγρόται τρέχοντες

ἐκεῖσε εὕρισκον ψεῦσμα. τοῦ δὲ λύκου ἀληθῶς ἐλθόντος καὶ τοῦ παιδίου βοῶντος οὐδεὶς ἐπίστευσε καὶ ἀπῆλθε πρὸς
βοήθειαν. ὁ δὲ λύκος τὰ πρόβατα διέφθειρε.

Ὅτι τοῦτο ὄφελος τῷ ψεύστῃ (e), ἵνα κἂν ἀλήθειαν λέγῃ μὴ πιστεύηται.

169ª Παιδίον τὰ πρόβατα νέμον 〈ὡς〉 λύκον ἐρχόμενον πρὸς διαφθορὰν ὁρῶν, ἐπικαλούμενον τοὺς ἀγρότας ἔλεγε· „βοηθεῖτε ὧδε· ἔρχεται λύκος.

οἱ δʼ ἀγρόται τρέχοντες

τοῦτον εὕρισκον μὴ ἀληθεύειν. τοῦτο δὲ ποιήσαντος πολλάκις
εὕρισκον ψευδόμενον. μετὰ δὲ ταῦτα τοῦ λύκου προσελθόντος ⁵⁵³⁵⁵⁴⁵⁵⁵ καὶ τοῦ παιδὸς βοῶντος „δεῦτε, λύκος“, οὐκέτι τις ἐπίστευε προσδραμεῖν αὐτῷ καὶ βοηθῆσαι· ὁ δὲ λύκος, εὑρηκὼς ἄδειαν, τὴν ποίμνην πᾶσαν διέφοθειρεν εὐκόλως.

Ὅτι τοσοῦτον ὄφελος τῷ ψεύστῃ ὅτι καὶ ἀληθῆ λέγων πολλάκις οὐ πιστεύεται.

170 Πηρὸν σπάλαξ πέφυκε καὶ τυφλὸν ζῷον· εἷς οὖν τὴν μητέρα θέλων (i) φιλῆσαι ἀντὶ τοῦ στόματος τῷ αἰδοίῳ (e ?) προσψαύει. τοῦτο δὲ ποιῶν τοὺς ἄλλους (e?) ἀδελφοὺς οὐκ ἔλαθεν. εἷς δὲ αὐτῶν εἶπεν· „ὡς θέλων τι μέγα ποιῆσαι καὶ πνοῆς ἧς εἶχες ἐστέρησαι δικαίως.“

Ὅτι πονηρὰ γνώμη καὶ αὐτὴν τὴν φύσιν ἀλλοιοῖ καὶ βλάπτει ( e ?).

171 Ποιμὴν σκύλακα εἴωθε τρέφειν ἐκ τῶν θνησκόντων προβάτων.

καὶ δή ποτʼ ἐγγὺς ἀμνάδος νοσησάσης

ἱστάμενος εἶδε

τὸν κύνα κατηφῆ καὶ δοκοῦντα δακρύειν,

καὶ ὁμαλίζων αὐτὸν εἶπε· ⁵⁵⁶⁵⁵⁷⁵⁵⁸⁵⁵⁹

,,καλῶς σὺ ποιεῖς συμπαθῶν U+02D8 _ _ _,

πλὴν ἀλλὰ μὴ γένοιτο μηδὲ συμβαίη,

ὅπερ θέλεις·“

Ὅτι τοιοῦτός ἐστι πᾶς, ὃς κληρονόμος ἐστὶν οὐσίας τῷ νοσοῦντι συναλγῶν καὶ προσποιούμενος κλαίειν ὑπούλως.

172 Ποταμὸς διʼ αὑτοῦ βύρσαν βοείαν φερομένην ἠρώτησε· ,,τίς καλεῖ;“ τῆς δὲ εἰπούσης ,,σκληρὴ καλοῦμαι“ ἐπικαχλάσας τῷ ῥεύματι εἶπεν· ,,ἄλλο τι ζήτει (e) καλεῖσθαι·

ἐγὼ γὰρ ἤδη ἁπαλὴν ἐν βραχεῖ σε ποιήσω.“

Ὅτι τολμηρὸν ἄνδρα καὶ αὐθάδη πολλάκις εἰς γῆν κατήγαγε συμφορὰ βίου.

⁵⁶⁰⁵⁶¹⁵⁶²

172a Ποταμὸς διʼ αὑτοῦ βύρσαν φερομένην ἰδὼν ἠρώτησε τίς καλεῖται. ἣ δὲ εἶπε ,,ξηρά“. ἐπικαχλάσας δὲ τῷ ῥεύματι εἶπεν· ,,ἄλλο τι ζήτει (e) καλεῖσθαι· ἁπαλὴν γὰρ ἐγὼ ἤδη ταχὺ ποιήσω σε.

173 Ποταμοῦ πλησίον ἄμπελος ἦν· φραγμὸς δὲ ἦν αὐτῇ παλίουροι. πλημμύρας δὲ ὁ ποταμὸς ἐξέσυρε παλίουρον. συνέβη δὲ δράκοντα ταῖς φολίσι συμπλακέντα τῇ παλιούρῳ φέρεσθαι. εἶπε δέ τις ἰδὼν

,,κακὴ μὲν ἡ ναῦς, ἀξίη δὲ τοῦ ναύτου·

Ὅτι δικαίως κακοὶ σὺν κακοῖς ἀπόλλυνται.

a Καί τις ἄμπελος τοῦ ποταμοῦ πλησίον

εἶχεν ἐπʼ αὐτῇ τὸν φραγμὸν ἐκ παλούρων,

τοῦ δὲ ποταμοῦ ἐξ ὄμβρων φυσηθέντος

ᾖρε τὸν φραγμὸν καὶ καθελὼν ἀπῄει.

τοῖς δὲ παλούροις δράκων τις συνεπλάκη,

⁵⁶³⁵⁶⁴⁵⁶⁵

ὃς ἐφέρετο τοῦ ποταμοῦ ἐν μέσῳ.

καί τις κατιδὼν ἔφη γελάσας μέγα·

,,ἡ μὲν ναῦς κακή, ἀξία δὲ τοῦ ναύτου.

Ὁ μῦθος δηλοί ὅτι δικαίως οἱ κακοὶ ἐν κακοῖς ἀπό6λλυνται.

174 Πολέμῳ ἐμφυλίῳ βάτραχοι πολεμοῦντες ἀλλήλοις (e) ᾐτήσαντο τὸν Δία, βασιλέα δοθῆναι αὐτοῖς τοῦ διʼ ἐκείνου τὰ αὐτῶν διοικεῖσθαι (e?). καὶ ξύλου δοκὸν μέσον τῆς λίμνης ὁίψας (e) διετάραξε τὸ ὕδωρ. πάντας δὲ βατράχους σιγὴ κατέσχεν ἐκπλαγέντας. χρόνῳ δέ τινι τοῦ ξύλου ἀκινήτως
(e) ὄντος

κατεφρόνησαν λοιπὸν ὥστε † καὶ ἐπιβάντες

ἀπάνωθεν πολεμεῖν ἀλλήλοις. καὶ πάλιν ἐδέοντο τοῦ Διὸς τύραννον (i) ἢ στρατηγὸν λαβεῖν. ὃ δὲ βδελυχθεὶς αὐτοὺς ὕδρον ἔδωκε διαφθείροντα τοὺς βατράχους.

Ὅτι πολλοὶ φεύγοντες δουλεύειν (e?) εἰρηνικοῖς δεσπόταις καὶ ἄκοντες εἰς πονηροὺς ἐνέπεσον.

⁵⁶⁶⁵⁶⁷⁵⁶⁸

175 Ποιμὴν μικρὸν λύκον εὑρὼν ἐθρέψατο, εἶτα σκύμνον γενόμενον ἐδίδαξεν ἁρπάζειν (e)

ἐκ τῶν σύνεγγυς ποιμνίων.

ὁ λύκος δὲ διδαχθεὶς ἔφη· ,ὅρα μή πως (e) σὺ ἐθίσας με

ἁρπάζειν

καὶ τῶν σεαυτοῦ πρόβατα πολλὰ ζητήσῃς.“

φύσις πονηρὰ χρηστὸν ἦθος οὐ τίκτει.

Ὅτι οἱ τῇ φύσει δεινοὶ ἁρπάζειν καὶ πλεονεκτεῖν μαθόντες τοὺς διδάξαντας πολλάκις πλείονα ἔβλαψαν.

Ποτὲ ἀετὸς ἑάλω ὑπʼ ἀνθρώπου (e). τούτου δὲ

τὰ πτερὰ ὁ ἄνθρωπος εὐθέως κόψας (e)

ἀφῆκε μετὰ τῶν ὀρνέων

ἐν οἵκῳ (e?) εἶναι. ὃ δὲ ἦν κατηφὴς οὐδὲ ἤσθιεν ἐκ τῆς

λύπης· ὅμοιος δὲ ἦν βασιλεῖ δεσμώτῃ (e). ἕτερος δέ τις

τοῦτον ὠνησάμενος

⁵⁶⁹⁵⁷⁰

καὶ τὰ πτερὰ ἀνασπάσας καὶ μύρῳ χρίσας

ἐποίησε πτερῶσαι· ὃ δὲ πετασθεὶς καὶ τοῖς ὄνυξι λαγωὸν ἁρπάσας

ἤνεγκεν αὐτῷ δῶρον.

ἀλώπηξ δὲ ἰδοῦσα εἶπεν· ,,μὴ τούτῳ (e)

δίδου τὰ δῶρα“ φησίν ,,ἀλλὰ τῷ πρώτῳ,

ὅτι ὃ μὲν φύσει ἀγαθός ἐστιν· ἐκεῖνον δὲ μᾶλλον ἐξευμενίζου,

μήπως (e)

πάλιν λαβών σε τῶν πτερῶν ἐρημώσῃ.“

Ὅτι δεῖ χρηστὰς ἀμοιβὰς τοῖς εὐεργέταις παρέχειν, τοὺς πονηροὺς δὲ φρονίμως τροποῦσθαι.

Ποδῶν χελώνης κατεγέλα τε κἀργίης

⁵⁷¹⁵⁷²

λαγωός· ἣ δʼ ἔφη πρὸς αὐτὸν τοιαῦτα·

,,ἐγὼ σὲ τὸν ταχύποδα ποσσὶ νικήσω“.

ὃ δὲ λόγῳ μόνῳ, χελώνη,

λέγεις τοῦτο· ἀλλʼ ἔριζε καὶ γνώσῃ ʼ

,,τίς δὲ τὸν τόπον ὁρίσει“ ἔφη ,,καὶ βραβεύσει τὴν νίκην;“ (e);

‘ἀλώπηξʼ ἔφη ‘ἡ δικαία καὶ σοφωτάτη.ʼ ἔταξε δὲ τὴν

ἀρχὴν τῆς ὥρας (e) τοῦ δρόμου· ἡ δὲ χελώνη μὴ ὁᾳθυμήσασα

ἤρξατο τῆς ὀδοῦ πρὸς τὸ αὑτῆς ἀφορῶσα δυσκίνητον·

ὁ δὲ λαγωὸς τοῖς ποσὶ θαρρῶν ἐκοιμήθη (e). ἐλθὼν δὲ ἐπὶ

τὸν ὡρισμένον τόπον εὗρε τὴν χελώνην νικήσασαν.

⁵⁷³⁵⁷⁴

Ὄτι πολλαὶ φύσεις ἀνθρώπων εὐφυεῖς εἰσιν, ἀλλʼ ἐκ τῆς ῥᾳθυμίας ἀπώλοντο· ἐκ δὲ νήψεως καὶ σπουδῆς καὶ μακροθυμίας τινὲς καὶ φύσεως ἀργῆς περιεγένοντο.

178 Ρόδῳ παραφυὲν ἀμάραντον (i ?) ἔφη πρὸς αὐτό· ,,οἷον ἄνθος εὐπρεπὲς εἶ

ποθητόν ἐσσι καὶ θεοῖσι κἀνθρώποις·

μακαρίζω σε τοῦ κάλλους (e) καὶ τῆς εὐωδίας. τὸ δὲ

,,ἐγὼ μέν,“ εἶπεν ,,ὦ ἀμάραντον

πρὸς ὀλίγον καιρὸν ζῶ καὶ κἂν μηδεὶς ἐκκόψῃ (e) με τήκομαι· σὺ δὲ ἀνθεῖς καὶ ζῇς ἀεὶ οὕτω νέον·

Ὅτι κρεῖσσον ὀλιγαρκούμενόν τινα διαμένειν, ἢ πρὸς ὀλίγον τρυφήσαντα μεταβολῆς δυστυχοῦς τυχεῖν ἢ καὶ ἀποθανεῖν.

179 Σάλπιγγος ἄνθρωπός τις ἦν ἐπιστήμων

στρατόν τε συνάγων

εἰς συμβολὰς πολέμων. οὗτος αἰχμάλωτος ⁵⁷⁵⁵⁷⁶⁵⁷⁷⁵⁷⁸

ληφθεὶς ὑπʼ ἐχθρῶν ἱκέτευε μὴ κτείνειν

αὐτὸν ὡς μήτε τινὰ φονεύοντα μήτε κουρσεύοντα, πλὴν τὸ
χαλκοῦν τοῦτο βύκινον εἰδέναι. οἳ δὲ εἶπον ,,διὰ τοῦτο μᾶλλον τεθνήξῃ (e), ὅτι σὺ μηδὲν ἰσχύων (e) τοὺς ἄλλους διεγείρεις.“

Ὅτι πλεῖον πταίουσιν οἱ τοὺς κακοὺς καὶ βαρεῖς δυνάστας διεγείροντες πρὸς τὸ κακοποιῆσαι.

Στικτή ποτʼ ἐπ εκαυχᾶτο πάρδαλις ζῴων

φορεῖν ἁπάντων ποικιλωτέρην δέρριν.

πρὸς ἣν ἀλώπηξ εἶπε ,,σοῦ δʼ ἐγὼ κρείσσω

δορῆς ἔχω καὶ ποικιλωτέρην γνώμην.“

Ὅτι τοῖς συνετοῖς καὶ ποικίλα φρονοῦσιν μᾶλλον ἔπαινός ἐστιν ἢ τῇ φύσει εὐπρεπέσι καὶ μὴ τῇ γνώμῃ.

181 Τράγος εὐθαλοῦς ἔτρωγεν ἀμπέλου βλάστην· ⁵⁷⁹⁵⁸⁰⁵⁸¹⁵⁸²

τούτῳ προσεῖπεν ἡ ἄμπελος· ,,τί με βλάπτεις

κείρων τὰ φύλλα; μὴ γὰρ ἔστιν οὐ χλοίη;

ὅμως ὅσον σοῦ θυομένου οἶνον χρῄζουσιν

ἐγὼ παρέξω “

Οτι τοὺς ἀχαρίστους καὶ βουλομένους τοὺς φίλους πλεονεκτεῖν ὁ μῦθος ἐλέγχει.

182 Τράγος ἐν θέρει σφοδρῶς διψήσας

κατῆλθε κρημνὸν εἰς βαθὺν πιεῖν ὕδωρ.

πιὼν δὲ καὶ χορτασθεὶς οὐκ ἠδύνατο ἀνελθεῖν·

καὶ μετενόει δὴ καὶ βοηθὸν ἐζήτει.

ἀλώπηξ δὲ τοῦτον ἰδοῦσα ἔφη· ,,ὦ ἀνόητε, εἰ τόσας φρένας
εἶχες, ὅσας ἐν τῷ πώγωνι τρίχας, πρότερον

οὐκ ἂν κατῆλθες, πρίν τινʼ ἄνοδον ἐσκέψω.“

Ὅτι δεῖ πρότερον προσκοποῦντα τὰ τέλη τῶν πραγμάτων καὶ οὕτω ποιεῖσθαι τὰς τούτων ἐγχειρήσεις.

⁵⁸³⁵⁸⁴⁵⁸⁵

183 Ὑμηττίη μέλισσα, κηρίων μήτηρ,

τῷ Διῒ φέρουσ᾿ ἀνῆλθεν εἰς θεῶν οἴκους

μέλι μήπω καπνισθέν (e?). ὁ Ζεὺς δὲ τῷ δώρῳ (e) ἐτέρφθη καὶ ὑπέσχετο δοῦναι γέρας ὃ ἂν αἰτήσηται.

ἣ δʼ εἶπε „δός μοι κέντρον ἵνα εἴ τις ἀνθρώπων

τὸ ἐμὸν ἔργον πλησιάσῃ ἆραι, ἀναιρῶ τοῦτον.“ ἀπηρέσθη δὲ ὁ Ζεὺς τῇ αἰτήσει

— ἠγάπα γὰρ τοὺς ἀνθρώπους —

ὅμως καὶ μὴ θέλων ἔδωκεν· εἶπε γὰρ δώσειν.

τοιοῦτον οὖν ἔδωκεν ὥστʼ αὐτὴν ἀποθνήσκειν

ἅμα τῷ πλῆξαι.

ζωὴ γὰρ αὐτῆς ἐστι πετομένης τὸ κέντρον.

Ὅτι ἐν ταῖς εὐχαῖς καὶ δεήσεσι μηδεὶς κατὰ τῶν ἐχθρῶν αἰτείτω (e) τι· ὃ γὰρ ἂν κακὸν αἰτήσηται, ἐπʼ αὐτὸν ἥξει.

⁵⁸⁶⁵⁸⁷

Ὑπὸ τῶν κακῶν τὰ ἀγαθὰ ἐδιώχθη

ὡς ἀσθενῆ δὲ πάλιν ἔφευγεν ἐκ γαίης,

εἰς οὐρανὸν δʼ ἀνῆλθε καὶ δι ηρώτα

τὸν Δία, συνεῖναι πῶς χρέων σὺν ἀνθρώποις.

ὃ δʼ εἶπεν αὐτοῖς ,,πάντα μὴ μετʼ ἀλλήλων,

ἓν δὲ καθʼ ἓν τοῖς ἀνθρώποις ἐπέρχεσθαι.“ διὰ τοῦτο τὰ μὲν

κακὰ συνεχῆ τοῖς ἀνθρώποις ὡς πλησίον ὄντα ἐπέρχεται,

τὰ δὲ ἀγαθὰ βράδιον ἐξ οὐρανοῦ κατιόντα.

Ὅτι ἀγαθῶν μὲν οὐδεὶς ταχέως ἐπιτυγχάνει, ὑπὸ δὲ τῶν κακῶν ἕκαστος καθʼ ἑκάστην πλήττεται.

185 Ὑπεράνωθεν πέτρας ἀετὸς ἐκαθέζετο λαγωοὺς θηρεῦσαι (e ?) σκοπῶν.

τοῦτον δέ τις κυνηγὸς ἔβαλε τοξεύσας,

καὶ τὸ μὲν βέλος ἔσω εἰσῆλθεν, ἡ δὲ γλυφὶς σὺν τοῖς πτεροῖς (i) πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν εἱστήκει (e). ὃ δὲ
⁵⁸⁸⁵⁸⁹⁵⁹⁰

ἰδὼν ἔφη· ,,καὶ τοῦτό μοι νέη λύπη

τὸ τοῖς ἐμοῖς πτεροῖσι νῦν ἀποθνῇσκειν.“

Ὅτι τὸ κέντρον τῆς λύπης (e) δεινότερόν ἐστιν, ὅταν τις ἐξ οἰκείων (e?) κινδυνεύσῃ.

186 Φιλίαν ἐσπείσατο πρὸς ἀετὸν ἀλώπηξ. καὶ ὃ μὲν εἶχε τὴν καλιὰν ἐπάνω τοῦ δένδρου, ἣ δὲ ὑπὸ τὴν ῥίζαν. ὁ δὲ ἀετὸς ἐπιορκήσας τοὺς σκύμνους τῆς ἀλώπεκος , τοῖς δὲ νεοσσοῖς θοίνην ἔδωκεν (i?). ἄλλοτε δὲ ἱερεῖον ἐκ τοῦ βωμοῦ ἁρπάσας μετὰ ἄνθρακος ἔθετο

εἰς τὴν καλιήν· ἣ δέ εὐθὺς ἐξήφθη

⁵⁹¹⁵⁹²⁵⁹³ καὶ οἱ νεοσσοὶ κατέπεσον· καὶ ἡ ἀλώπηξ θήραν (e) ἐποιήσατο τὸ συμβάν.

Ὅτι δίκη τις ἐφορᾷ τὰ τῶν ἀνθρώπων (e) καὶ τοὺς ἐπιόρκους ἀμύνεται καὶ ἀποδίδωσι κατʼ ἀξίαν.

187 Φυτὸν ἦν εἰς γεωργοῦ χώραν καρπὸν μὴ φέρον, ἀλλὰ μόνον στρουθῶν καὶ τεττίγων κελαδούντων ἦν καταφυγή. ὁ δὲ γεωργὸς

ὡς ἄκαρπον ἐκτεμεῖν

ἤμελλε, καὶ δὴ τὸν

πέλεκυν λαβὼν ἐπέφερε

τὴν πληγήν· οἱ δὲ τέττιγες καὶ οἱ στρουθοὶ ἱκέτευον τὴν καταφυγὴν αὐτῶν μὴ ἐκκόψαι (e), ἀλλʼ ἐᾶσαι

ὤστʼ ᾄδειν

ἐν αὐτῷ καὶ σὲ τὸν γεωργὸν τέρπειν.

ὃ δὲ μηδὲν αὐτῶν φροντίσας

καὶ δευτέραν πληγὴν καὶ τρίτην ἐπέφερεν. ὡς δὲ ἐκοίλανε τὸ δένδρον,

σμῆνος μελισσῶν

⁵⁹⁴⁵⁹⁵ καὶ μέλι εὗρε. γευσάμενος δὲ τὸν πέλεκυν ἔρριψε καὶ τὸ
φυτὸν ἐτίμα ὡς ἱερὸν καὶ ἐπεμελεῖτο.

Ὅτι οὐ τοσοῦτον οἱ ἄνθρωποι φύσει τὸ δίκαιον ἀγαπῶσι καὶ τιμῶσιν, ὅσον τὸ κερδαλέον ἐπιδιώκουσιν. 188 Φαλακρός τις τρίχας ξένας τῇ ἑαυτοῦ κορυφῇ περιθεὶς

ἵππευεν. ἄνεμος δʼ εὐθὺς ἄντα φυσήσας

ἀφείλετʼ αὐτὰς καὶ φαλακρὸς ὢν ὤφθη.

γέλως πλατὺς δʼ ἐπέσχε τοὺς παρεστῶτας.

κἀκεῖνος εἶπε τὸν δρόμον μόλις παύσας·

,,τὰς οὐκ ἐμάς με τί ξένον τρίχας φεύγειν,

αἳ καὶ τὸν ἔχοντα ταύτας μεθʼ οὗ ἐγεννήθησαν κατέλιπον;“

Ὅτι μηδεὶς λυπείσθω ἐπὶ συμφοραῖς ἐπελθούσαις (e) αὐτῷ· ὃ γὰρ γενηθεὶς οὐκ ἔσχεν ἐκ φύσεως, τοῦτο οὐδὲ παραμένει· γυμνοὶ γὰρ ἤλθομεν, γυμνοὶ οὖν καὶ ἀπελευσόμεθα.

⁵⁹⁶⁵⁹⁷⁵⁹⁸

189 Φασὶν ὗν καυχωμένην ἀγέλην παίδων ἔχουσαν εἰπεῖν τῇ λεαίνῃ· ,,πόσους παῖδας σὺ γεννᾷς;“

ἣ δʼ εἶπεν ,,ἔνα μέν, ἀλλὰ γενναῖον.“

Ὅτι κρείσσων εἶς ῥώμῃ σώματος καὶ ἀνδρείᾳ ἢ καὶ φρονήσει διαφέρων, ἢ πολλοὶ δειλοὶ καὶ ἄνανδροι ἢ καὶ ἄφρονες.

a Φάσις ποτʼ ἦλθε πᾶσι τοῖς τετραπόδοις

καύχημα κατέχουσα εἰς παίδων πλήθη.

καὶ δὴ ἔφασκον τῇ λεαίνῃ βοῶντες·

,,εἰπὲ καὶ σύ τοι, ὁπόσους παῖδας τίκτεις;”

ἣ δὲ γελῶσα πρὸς αὐτοὺς ταῦτα λέγει·

,,σκύμνον μέν ἕνα, ἀλλὰ γενναῖον πάνυ.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι κρείσσων εἷς ῥώμῃ σώματος καὶ ἀνδρείᾳ καὶ φρονήσει, ἢ πολλοὶ δειλοὶ καὶ ἄφρονες.

190 Χαλκεύς τις εἶχε κύνα· καὶ ὅτε μὲν ἐχάλκευεν, ὁ κύων ἐκοιμᾶτο, ὅτε δὲ ἤρξατο τοῦ ἐσθίειν, εὐθέως ὁ κύων ἀφυπνιζόμενος παρίστατʼ αὐτῷ, ὁ δὲ αὐτοῦ κύριος ὁ χαλκεὺς ὀστοῦν ῥίψας (e ?) αὐτῷ εἶπεν· ,,ταλαίπωρε ὑπνῶδες, ⁵⁹⁹⁶⁰⁰⁶⁰¹

ὅταν μὲν _ ⏝ _ τὸν ἄκμονα κρούω,

ὑπνοῖς, ὅταν δὲ τοὺς ὀδόντας † κινήσω

εὐθὺς ἐγείρῃ;“

Ὅτι τοὺς ὑπνώδεις καὶ ἀργοὺς καὶ ἐξ ἀλλοτρίων πόνων τρεφομένους ὁ μῦθος ἐλέγχει.

a Ἦν τις χαλκεὺς κυνάριον ἔχων· τούτου

χαλκεύοντος, τὸ κυνάριον ἐκοιμᾶτο·

καὶ αὖ πάλιν ἐσθίοντος, οὐχ ὁμοίως

ἐκοιμᾶτο οὗτος ἐπέρριψεν ὀστοῦν τι

ταῦτα λαλῶν· ,, ὦ ταλαίπωρον κυνάριον ὑπνῶδες,

τι σοι ποιήσω ὄκνῳ κατεχομένῳ;

ὅτε μὲν γὰρ τὸ ἀκμόνιόν προσκρούσω,

ἐπανακλίνεις σαυτὸν ἐπὶ κραββάτου·

ὅτε δὲ πάλιν τοὺς ὀδόντας κινήσω,

εὐθὺς ἐγείρῃ καὶ τὴν κέρκον μοι σείεις.“

Ὁ μῦθος οὗτος τοὺς ὑπνώδεις καὶ ἀργώδεις καὶ εἰς ἀλλοτρίων πόνους ἀποβλέποντας ἐλέγχει.

191 Χερσαῖος μῦς βατράχῳ κακῇ μοίρῃ ⁶⁰²⁶⁰³⁶⁰⁴⁶⁰⁵ ἐφιλιώθη. ὁ δὲ βάτραχος κακῶς βουλευσάμενος τὸν πόδα τοῦ μυὸς τῷ ἑαυτοῦ ποδὶ συνέδησε. καὶ πρῶτον μὲν ἐπὶ τὰς χώρας ἦλθον σῖτον δειπνήσοντες· ἔπειτα δὲ τῷ χείλει τῆς λίμνης πλησιάσαντες ὁ μὲν βάτραχος τὸν μῦν

εἰς τὸν βυθὸν κατῆγεν ,

αὐτὸς βρυάζων τῷ ὕδατι καὶ αὖθις ἐκκύψας

τὸ βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοὰξ ἀνακράζων.

ὁ δʼ ἄθλιος μῦς ὕδατι

φυσηθεὶς ἐτεθνήκει (e)· ἐπέπλει δὲ τῷ ποδὶ τοῦ βατράχου
συνδεδεμένος. ἴκτινος δὲ τοῦτον ἰδὼν τοῖς ὄνυξιν ἥρπασεν·

βάτραχος δὲ δεσμώτης

ἐπηκολούθει δεῖπνον αὐτὸς ἰκτίνῳ

γενόμενος.

κἂν νεκρὸς τις, ἰσχύει πρὸς ἄμυναν· ἡ γὰρ θεία δίκη ἐφορᾷ πάντα καὶ τὸ ἶσον ἀποδιδοῦσα ζυγοστατεῖ.

⁶⁰⁶⁶⁰⁷

192 Χειμών ποι᾿ ἄνθρωπόν τινα ἐν ὄρει κατέλαβεν. ὃ δὲ καπνὸν ἐν τῇ ἄκρᾳ τοῦ ὅρους ἐκ πέτρας τινὸς ἀνιόντα ἰδών, ἔνθα Σάτυρος οὓς λέγουσι παίκτας (e ?) κατῴκει, ἀπῆλθεν. αὐτὸς δὲ τὸν ξένον οἰκτείρας (e ?) ἐπεισῆγεν

ὃ δὲ πολλὰ ῥιγῶν τῇ πνοῇ τοῦ στόματος

τὰς χεῖρας ἐπεθέρμανεν·

κἀκεῖνος αὐτῷ θερμὰ μὲν φαγεῖν

δέδωκε καὶ θερμὰ πιεῖν καὶ πυρὶ κατέθαλπεν· ὡς δὲ ἵδρωσε, τῇ πνοῇ πάλιν τὰς χεῖρας κατέψυχεν. ὁ δὲ Σάτυρος τοῦτον
ἐξῆγε

,κακοῦ“ λέγων ξένου γὰρ οὐκ ἔχω χρείην,

ὃς ποτὲ μὲν θερμόν, ποτὲ δὲ ψυχρὸν ἐκ τοῦ στόματος ἀσθμαίνε“ (e).

Ὅτι διγνώμους (e ?) ἄνδρας τοὺς ποτὲ μὲν ἐπαινοῦντας, ποτὲ δὲ ψέγοντας ὁ μῦθος διαβάλλει.

⁶⁰⁸

192a Ἄνθρωπόν ποτε λέγεται πρὸς Σάτυρον φιλίαν σπείσασθαι· καὶ δὴ χειμῶνος καταλαβόντος καὶ ψύχους γενομένου ὁ ἄνθρωπος τὰς χεῖρας τῷ στόματι ἐπέπνει· τοῦ δὲ Σατύρου τὴν αἰτίαν ἐρομένου διʼ ἣν τοῦτο πράττει, ἔλεγεν, ὅτι θερμαίνει τὰς χεῖρας διὰ τὸ κρύος. ὕστερον δὲ παρατεθείσης αὐτοῖς τραπέζης
καὶ προσφαγήματος (cf. 133, 4) θερμοῦ σφόδρα ὄντος, ὁ ἄνθρωπος ἀναιρούμενος κατὰ μικρὸν

τῷ στόματι μὲν προσέφερε τοῦτο κἀφύσα.

πυνθανομένου δὲ πάλιν τοῦ Σατύρου, τί τοῦτο ποιεῖ; ἔφασκε καταψύχειν (e?) τὸ ἔδεσμα, ἐπεὶ λίαν θερμόν ἐστι· κἀκεῖνος ἔφη
πρὸς αὐτόν ,,ἀλλʼ ἀποτάσσομαί σου τῇ φιλίᾳ, οὗτος, ὅτι ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν ἐξιεῖς.

Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς περιφεύγειν δεῖ τὴν φιλίαν ὧν ἀμφίβολός ἐστιν ἡ διάθεσις.

193 Χύτραν ὀστρακίνην καὶ χαλκῆν ποταμὸς κατέφερεν· ⁶⁰⁹⁶¹⁰⁶¹¹ ἡ δὲ ὀστρακίνη τῇ χαλκῇ ἔλεγε· ,,μακρόθεν μου κολύμβα καὶ μὴ πλησίον· ἐὰν γάρ μοι σὺ προσψαύσῃς (e), κατακλῶμαι (e),

ἐγώ τε κἂν σοι μὴ θέλουσα προσψαύσω.“

Ὅτι ἐπισφαλής ἐστι βίος πένητι δυνάστου ἅρπαγος πλησίον παροικοῦντος.

194 Ὥδευέ ποτε λέων σὺν ἀνθρώπῳ,

ἕκαστος δὲ αὐτῶν τοῖς λόγοις ἐκαυχήθη.

καὶ δὴ ἐν τῇ ὁδῷ ἦν ἀνδρὸς πετρίνη στήλη (e) λέοντα πνίγοντος. ὁ δὲ ἀνὴρ ὑποδείξας τῷ λέοντι ἔφη ,,ὁρᾷς σύ, ⁶¹²⁶¹³⁶¹⁴ πῶς ἐσμεν ὑμῶν κρείττονες; κἀκεῖνος εἶπεν ὑπομειδιάσας·
,,εἰ λέοντες ᾔδεισαν γλύφειν,

πολλοὺς ἂν ἄνδρας εἶδες † ὑποκάτω λέοντος.“

Ὅτι πολλοὶ ἐπαίρονται καὶ καυχῶνται διὰ λόγων ἀνδρεῖοι καὶ θρασεῖς εἶναι, οὓς ἡ πεῖρα γυμνασθέντας ἐξελέγχει.

⁶¹⁵⁶¹⁶

195 Δύο φίλοι τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐβάδιζον. καὶ δὴ ἄρκτου αὐτοῖς συναντησάσης,

ὃ μὲν εἷς φοβηθεὶς ἐπί τι δένδρον

ἀναβὰς ἐκρύβη ἐν αὐτῷ· ὁ δὲ ἕτερος περιγενέσθαι αὐτῆς μὴ δυνηθεὶς μόνος, ὡς εἶδεν αὑτὸν κυριευσόμενον παρὰ τῆς ἄρκτου,
πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν προσεποιεῖτο τεθνάναι. ἐλθούσης (e ?) δὲ αὐτῆς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ὠσφραίνετο διὰ τοῦ ῥύγχους τῶν ἀκοῶν αὐτοῦ καὶ τῶν φρενῶν. ὃ δὲ τὰς ἀναπνοὰς αὑτοῦ ἐκράτει εὐτόνως. ἡ δὲ ἄρκτος ὑπολαβοῦσα νεκρὸν αὐτὸν ὑπάρχειν ἀπῄει· φασὶ γὰρ ὅτι νεκροῦ ἡ ἄρκτος οὐχ
ἅπτεται. ἀπαλλαγείσης δὲ αὐτῆς ὁ ἕτερος καταβὰς ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπυνθάνετο, τί ἂν πρὸς τὸ οὖς ἐλάλει αὐτῷ ἡ ἄρκτος. ὃ δὲ εἶπεν ὅτι ,,ἔφη πρός με ἡ ἄρκτος ὥστε ἀπὸ τοῦ νῦν τοιούτοις μὴ συνοδοπορεῖν φίλοις, οἳ ἐν κινδύνοις οὐ παραμένουσιν.“

⁶¹⁷⁶¹⁸⁶¹⁹

Ο μῦθος δηλοῖ ὅτι τοὺς γνησίους τῶν φίλων αἱ συμφοραὶ δοκιμάζουσιν. ἢ ἀπέχεσθαι χρὴ φίλων οἵτινες ἐν κινδύνοις οὐ βοηθοῦσιν οὐδὲ παραμένουσιν.

196 Χῆνες καὶ γέρανοι τὸν αὐτὸν λειμῶνα ἐνέμοντο. ἐπιφανέντων δὲ αὐτοῖς θηρευτῶν, οἱ μὲν γέρανοι ἐλαφροὶ ὄντες ἀπέπτησαν καὶ διεσώθησαν· αἱ δὲ χῆνες μείνασαι διὰ τὸ βάρος τῶν σωμάτων συνελήφθησαν.

Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ ἐπαναστάσεσι πόλεων γίνεται·
οἱ μὲν πένητες διὰ τὸ ἀκτήμονες εἶναι ῥᾳδίως μεταβαίνουσιν ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, οἱ δὲ πλούσιοι διὰ τὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑπερβολὴν μένοντες πολλάκις δουλεύουσι.

197 Τοῦ Διὸς γάμους ποιοῦντος (i) πάντα τὰ ζῷα ἀνήνεγκαν δῶρα ἕκαστον κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν. ὄφις δὲ ἕρπων ⁶²⁰⁶²¹⁶²²⁶²³ ῥόδον λαβὼν ἐν τῷ στόματι ἀνέβη. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ζεὺς ἔφη· ,,τῶν ἄλλων πάντων τὰ δῶρα λαμβάνω, ἀπὸ δὲ τοῦ σοῦ στόματος οὐ λαμβάνω.“

Ὅτι πονηρῶν αἱ χάριτες φοβεραί εἰσιν. Οὐ προσίεται θεὸς τὰς ἐκ παρανόμων καὶ ἀσεβῶν στομάτων προσφερομένας αὐτῷ προσευχὰς μήπω τῶν κακῶν παυσαμένους.

198 Γεωργός τις χρυσίον εὑρὼν

ἐν γαίῃ

σκάπτων ἔστεφε τὴν Γῆν καθʼ ἡμέραν, ὡς εὐεργετηθεὶς ὑπʼ αὐτῆς. τούτῳ δὲ ἐπιστᾶσα ἡ Τύχη φησίν,, ὦ

οὗτος, τί τῇ Γῇ τἀμὰ δῶρα † προστίθης

ἅπερ ἐγώ σοι δέδωκα, πλουτίσαι βουλομένη σε; ἂν γὰρ ὁ καιρὸς μεταλλάξῃ (e) τὴν φύσιν, καὶ εἰς ἄλλας χεῖρας τοῦτό σοι τὸ χρυσίον ἔλθοι, οἶδ’ ὅτι τηνικαῦτα ἐμὲ τὴν Τύχην μέμψῃ (e).

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι χρὴ τὸν εὐεργέτην ἐπιγινώσκειν καὶ τούτῳ χάριτας ἀποδιδόναι.

⁶²⁴⁶²⁵⁶²⁶

199 Λύκος θεασάμενος αἶγα ἐπί τινος κρημνώδους (e) ἄντρου νεμομένην ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο αὐτῆς ἐφικέσθαι, κάτω παρῄνει αὐτῇ καταβῆναι

μὴ καὶ πέσῃ λαθοῦσα,

λέγων ὡς ἀμείνων ὁ παῤ αὐτῷ λειμών, ἐπεὶ καὶ πόας
σφόδρα εὐανθής· δὲ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτόν ,,ἀλλʼ οὐκ ἐμὲ ἐπὶ νομὴν καλεῖς, αὐτὸς δὲ τροφῆς ἀπορεῖς.“

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ κακοῦργοι ὅταν παρὰ τοῖς εἰδόσι πονηρεύωνται ἀνόνητοι τῶν τεχνασμάτων γίνονται.

200 Κορώνη διψῶσα προσῆλθεν ἐπὶ ὑδρίαν καὶ ταύτην ἐβιάζετο ἀνατρέψαι. ἀλλʼ ὅτι ἰσχυρῶς ἑστήκει οὐκ ἠδύνατο αὐτὴν καταβάλλειν, ἀλλὰ μεθόδῳ ἐπέτυχεν ὃ ἠθέλησεν· ἔπεμπε γὰρ ψήφους εἰς τὴν ὑδρίαν καὶ τούτων τὸ πλῆθος ⁶²⁷⁶²⁸⁶²⁹⁶³⁰ ἀπὸ κάτωθεν τὸ ὕδωρ ἄνω ὑπερέχεεν, καὶ οὕτως ἡ κορώνη τὴν ἰδίαν δίψαν κατέπαυσεν.

οὕτως οὖν φρόνησις ἀνδρότητα πλανᾷ.

201 Ὄνος κηπωρῷ δουλεύων ἐπειδὴ ὀλίγα μὲν ἤσθιε, πολλὰ δʼ ἐμόχθει, ηὔξατο τῷ Διῒ ὅπως τοῦ κηπωροῦ αὐτὸν ἀπαλλάξῃ (e) καὶ ἑτέρῳ δεσπότῃ αὐτὸν ἐκδώσει (e?). Ὁ δὲ Ζεὺς Ἑρμῆν πέμψας

ἐκέλευσεν αὐτὸν εἰς κεραμέα πωλῆσαι·

πάλιν δὲ αὐτοῦ δυσφοροῦντος ἐπειδὴ πολὺ πλέον ἀχθοφορεῖν ἠναγκάζετο ἐν τῷ πηλῷ καὶ τῇ πλινθείᾳ (e), πάλιν τὸν Δία ἀμεῖψαι τὸν δεσπότην ἱκέτευε. ὁ δὲ Ζεὺς παρεσκεύασε πραθῆναι (e ?) αὐτὸν εἰς βυρσοδέψην. εἰς χείρονα τοίνυν τῶν προτέρων δεσπότην ἐμπεσών καὶ ὁρῶν τὰ παῤ
αὐτοῦ πραττόμενα, μετὰ στεναγμῶν ἔφη· ,,οἴμοι τῷ ταλαιπώρῳ (e)· βέλτιον ἦν μοι παρὰ τοῖς προτέροις δεσπόταις μένειν· οὗτος γάρ, ὡς ὁρῶ, καὶ τὸ δέρμα μοῦ κατεργάσεται.“

Ὅ μιῦθος δηλοῖ, ὅτι μάλιστα τοὺς προτέρους δεσπότας οἱ οἰκέται ποθοῦσιν, ὅταν δευτέρων λάβωσι πεῖραν.

202 Ἀλώπηξ φραγμὸν ἀναβαίνουσα ἐπειδὴ ὀλισθαίνειν ἔμελλεν βάτου ἐπελάβετο πρὸς βοήθειαν. ξυσθεῖσα δὲ τὸ ⁶³¹⁶³²⁶³³ πέλμα καὶ δεινῶς πληγωθεῖσα εἶπε πρὸς αὐτήν ,,αἲ ἐμέ! καταφυγοῦσα γὰρ ἐπὶ σὲ ὡς ἐπὶ βοήθειαν, χεῖρόν μοι ἐχρήσω
(e).“ ,,ἀλλʼ ἐσφάλης, ὦ φίλη“ φησὶν ἡ βάτος ,,ἐμοῦ ἐπιλαβέσθαι βουληθεῖσα, ἥτις (e) πάντων ἐπιλαμβάνεσθαι εἴωθα.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων μάταιοί εἰσιν, ὅσοι βοηθοῖς προστρέχουσιν, οἷς τὸ ἀδικεῖν μᾶλλον ἔμφυτον.

203 Ἔλαφος διωκομένη ὑπὸ κυνηγῶν

ἐκρύπτεθʼ ὑπό τινʼ ἄμπελον· διελθόντων

δὲ τῶν κυνηγῶν στραφεῖσα τὰ φύλλα τῆς ἀμπέλου κατήσθιεν. εἷς δέ τις τῶν κυνηγῶν στραφεὶς καὶ θεασάμενος ᾧ εἶχεν ἀκοντίῳ βαλὼν (e?) ἔτρωσεν αὐτήν· ἢ δὲ μέλλουσα
τελευτᾶν στενάξασα πρὸς ἑαυτὴν ἔφη· ,,δίκαια πάσχω ὅτι τὴν σώσασάν με ἄμπελον ἠδίκησα.“

Οὗτος ὁ λόγος λεχθείη ἂν κατʼ ἀνδρῶν οἵτινες τοὺς εὐεργέτας ἀδικοῦντες ὑπὸ τοῦ θεοῦ κολάζονται.

⁶³⁴⁶³⁵⁶³⁶

Σοφῆς ἀράχνης ἱστὸν εὗρε κωλώτης

καὶ λεπτὸν ἐνέδυ φᾶρος ἐκτεμὼν τοίχου.

Εὐλαί

Στρουθὸς Λίβυσσα

⁶³⁷⁶³⁸⁶³⁹

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

[207] Γεωργοῦ παῖς ὤπτα κοχλίας· ἀκούσας δὲ αὐτῶν τριζόντων ἔφη ,,ὦ κάκιστα ζῷα, τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων αὐτοὶ ᾄδετε;“

Ὁ μῦθος δηλοί, ὅτι πᾶν τὸ παρὰ καιρὸν δρώμενον ἐπονείδιστον.

208 Καρκίνος ἀπὸ τῆς θαλάττης ἀναβὰς ἐπί τινος ἐνέμετο τόπου. ἀλώπηξ δὲ λιμώττουσα ὡς ἐθεάσατο ἀνέλαβεν αὐτόν, ὃ δὲ μέλλων καταβιβρώσκεσθαι ἔφη· ,,ἀλλʼ ἔγωγε δίκαια πέπονθα, ὃς θαλάττιος ὤν, χερσαῖος ἐβουλήθην (e) γενέσθαι.

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ τὰ οἰκεῖα καταλιπόντες ἐπιτηδεύματα καὶ τοῖς μηδὲν προσήκουσιν ἐπιχειροῦντες εἰκότως δυστυχοῦσιν.

⁶⁴⁰⁶⁴¹⁶⁴²⁶⁴³

209 Ἁλιεῖς σαγήνην εἷλκον. βαρείας δὲ αὐτῆς οὔσης, ἔχαιρον καὶ ἐσκίρτων (e ?), πολλὴν εἶναι τὴν ἄγραν νομίζοντες. ὡς δʼ ἐπὶ τῆς ἠϊόνος ταύτην ἑλκύσαντες τῶν μὲν ἰχθύων εὗρον ὀλίγους, λίθον δʼ ἐν αὐτῇ παμμεγέθη, ἀθυμεῖν ἤρξαντο καὶ ἀλύειν, οὐ τοσοῦτον ἐπὶ τῇ
τῶν ἰχθύων ὀλιγότητι, ὅσον ὅτι καὶ τἀναντία προυπειλήφασιν. Εἱς δέ τις ἐν αὐτοῖς πρεσβύτερος εἶπε· ,,μὴ ἀχθώμεθα, ὦ ἑταῖροι· τῇ γὰρ ἡδονῇ, ὡς ἔοικεν, ἀδελφή ἐστιν ἡ λύπη· καὶ ἡμᾶς οὖν ἔδει τοσαῦτα προηδυνθέντας πάντως τι καὶ λυπηθῆναι.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὐ δεῖ λυπεῖσθαι ἐπὶ ταῖς ἀποτυχίαις, γινώσκοντας τὰς τοῦ βίου τύχας.

210 Ἔλαφος κυνηγοὺς φεύγουσα εἰς ἄντρον εἰσέδυ· λέοντι δʼ ἐκεῖ περιτυχοῦσα ὑπʼ αὐτοῦ συνελήφθη· θνήσκουσα δʼ ἔλεγεν ,,οἴμοι, ὅτι ἀνθρώπους φεύγουσα τῷ τῶν θηρίων ἀγριωτάτῳ περιέπεσον·“

Ὁ μῦθος δηλοῖ. ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων μικροὺς κινδύνους
φεύγοντες μεγάλων ἐπειράθησαν.

⁶⁴⁴⁶⁴⁵⁶⁴⁶

211 Βάτραχοι δύο ἐν λίμνῃ ἐνέμοντο. θέρους δὲ ξηρανθείσης τῆς

λίμνης, ἐκείνην καταλιπόντες ἐπεζήτουν

ἑτέραν· καὶ δὴ βαθεῖ περιέτυχον φρέατι, ὅπερ ἰδὼν ἅτερος θατέρῳ φησί ,,συγκατέλθωμεν, ὦ οὗτος, εἰς τόδε τὸ φρέαρ“.
ὃ δὲ ὑπολαβὼν εἶπεν ,,ἂν οὖν καὶ τὸ ἐνθάδε ὕδωρ ξηρανθῇ, πῶς ἀναβησόμεθα;“

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οὐ δεῖ ἀπερισκέπτως προσιέναι τοῖς πράγμασιν.

⁶⁴⁷

212 Ἀηδὼν ἐπὶ δένδρου καθεζομένη κατὰ τὸ εἰωθὸς ᾖδεν. ἱέραξ δὲ θεασάμενος καὶ τροφῆς ἀπορῶν συνείληφεν ἐπιπτάς. ἣ δʼ ἀναιρεῖσθαι (e) μέλλουσα, ἐδεῖτο τοῦ ἱέρακος μὴ βρωθῆναι (e?)· μηδὲ γὰρ ἱκανὴν εἶναι ἱέρακος γαστέρα πληροῦν, δεῖν δὲ αὐτὸν τροφῆς προσδεόμενον ἐπὶ τὰ μείζω
τῶν ὀρνέων τραπέσθαι. καὶ ὁ ἱέραξ ὑπολαβὼν εἶπεν ,,ἀλλ᾿ ἔγωγε ἄφρων (e) ἂν εἴην, εἰ τὴν ἐν χεροῖν ἑτοίμην τροφὴν ἀφεὶς τὰ μηδέπω φαινόμενα (i) διώκοιμι.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι καὶ τῶν ἀνθρώπων οὕτως ἀλόγιστοί εἰσιν οἱ διʼ ἐλπίδα πλειόνων ἀδήλων τὰ ἐν χερσὶ προιέμενοι.

213 Ἀλεκτρυόνας τις ἔχων ἐπὶ τῆς οἰκίας πριάμενος καὶ πέρδικα σὺν ἐκείνοις ἀφῆκε νέμεσθαι. τῶν δὲ τυπτόντων (e) αὐτὸν καὶ ἀπελαυνόντων ἐκεῖνος ἠθύμει (e) σφόδρα ⁶⁴⁸⁶⁴⁹⁶⁵⁰ νομίζων ὡς ἀλλόφυλος ταῦτα πάσχειν ὑπὸ τῶν ἀλεκτρυόνων· ὡς δὲ μετὰ μικρὸν κἀκείνους (e) ἑώρακε μαχομένους καὶ
ἀλλήλους κόπτοντας, τῆς λύπης ἀπολυθεὶς εἶπεν· ,,ἀλλʼ ἔγωγε ἀπὸ τοῦ νῦν οὐ λυποῦμαι ὁρῶν καὶ αὐτοὺς μαχομένους ἀλλήλοις“ (e).

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἱ φρόνιμοι ῥᾳδίως φέρουσι τὰς παρὰ τῶν ἀλλοτρίων ὕβρεις, ὅταν αὐτοὺς ἴδωσι μηδὲ τῶν οἰκείων ἀπεχομένους.

214 Ἰξευτὴς ἰξὸν ἀναλαβὼν καὶ καλάμους πρὸς ἄγραν ἐξῆλθεν. ἰδὼν δὲ κίχλαν (i?) ἐφʼ ὑψηλοῦ δένδρου καθεζομένην καὶ τοὺς καλάμους ἀλλήλοις (e ?) ἐπὶ μῆκος συνάψας, ἄνω πρὸς αὐτὴν συλλαβεῖν βουλόμενος ἀφεώρα. καὶ δὴ λαθὼν (i ?) ἔχιν κοιμωμένην ὑπὸ τοὺς πόδας ἐπάτησε. τῆς
δʼ ὀργισθείσης καὶ δακούσης αὐτὸν ἐκεῖνος ἤδη λειποψυχῶν ἔλεγε ,,δύστηνος ἐγώ, ἕτερον γὰρ θηρεῦσαι βουλόμενος αὐτὸς ὑφʼ ἑτέρου ἠγρεύθην (e) εἰς θάνατον·“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἱ τοῖς πέλας ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι πολλάκις ὑφʼ ἑτέρων τοῦτʼ αὐτὸ πάσχοντες.

215 Ὀρνιθοθήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. κορυδαλὸς δὲ τοῦτον πόρρωθεν ἰδὼν ἐπυνθάνετο, τί ποτʼ ἐργάζοιτο. τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν (e ?) φαμένου, εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυβέντος, ὁ κορυδαλὸς τοῖς τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα
⁶⁵¹⁶⁵²⁶⁵³⁶⁵⁴ ἐπιδραμόντος ἐκεῖνος εἶπεν .,ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας·“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες χαλεπαίνωσιν.

216 Ψύλλα ποτὲ πηδήσασα ἐπὶ πόδα ἀνδρὸς ἐκάθισεν· ὃ δὲ τὸν Ἡρακλῆν ἐπὶ συμμαχίαν ἐκάλει. τῆς δʼ ἐκεῖθεν αὖθις ἀφαλομένης στενάξας εἶπεν· ,,ὦ Ἡράκλεις, εἰ ἐπὶ ψύλλῃ (e) οὐ συνεμάχησας (i), πῶς ἐπὶ μείζοσιν ἀνταγωνισταῖς
συνεργήσεις;“

Ὁ μῦθος δηλοῖ μὴ δεῖν ἐπὶ τῶν ἐλαχίστων τοῦ θείου δεῖσθαι (e), ἀλλʼ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων (e).

217 Σῦς καὶ κύων ἀλλήλοις διελοιδοροῦντο· καὶ ἡ μὲν σῦς ὤμνυε κατὰ τῆς Ἀφροδίτης ἦ μὴν τοῖς ὀδοῦσιν ἀναρρήξειν τὴν κύνα. ἡ δὲ κύων πρὸς ταῦτα εἰρωνικῶς εἶπε· ,,καλῶς κατὰ τῆς Ἀφροδίτης ἡμῖν ὀμνύεις (e). δηλοῖς γὰρ ὑπʼ αὐτῆς ὅτι μάλιστα φιλεῖσθαι, ἣ τὸν τῶν σῶν ἀκαθάρτων
σαρκῶν γευόμενον οὐδʼ ὅλως εἰς ἱερὸν προσίεται.“ καὶ ἡ σῦς ,,διὰ τοῦτο μὲν οὖν μᾶλλον (e?) δήλη ἐστὶν ἡ ⁶⁵⁵⁶⁵⁶⁶⁵⁷ θεὸς στέργουσά με· τὸν γὰρ κτείναντα ἢ ἄλλως λυμαινόμενον παντάπασιν ἀποστρέφεται· σὺ μέντοι κακῶς ὄζεις καὶ ζῶσα καὶ τεθνηκυῖα.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἱ φρόνιμοι τῶν ῥητόρων τὰ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ὀνείδη εὐμεθόδως εἰς ἔπαινον μετασχηματίζουσιν.

218 Ὗς καὶ κύων περὶ εὐτοκίας ἤριζον. ἔφη δʼ ἡ κύων εὔτοκος εἶναι

μάλιστα πάντων τῶν πεζῶν ζώων.

καὶ ἡ ὗς ὑποτυχοῦσα πρὸς ταῦτα φησίν· ,,ἀλλʼ ὅταν τοῦτο λέγῃς, ἴσθι ὅτι καὶ τυφλοὺς τοὺς σαυτῆς σκύλακας τίκτεις.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οὐκ ἐν τῷ τάχει τὰ πράγματα, ἀλλʼ ἐν τῇ τελειότητι κρίνεται.

219 Ἁλιεὺς ἔν τινι ποταμῷ ἡλίευεν. διατείνας δὲ τί δίκτυα καὶ τὸ ῥεῦμα περιλαβὼν ἑκατέρωθεν καλωδίῳ προσδήσας (e) λίθον, τὸ ὕδωρ ἔτυπτεν (i?) ὅπως οἱ ἰχθύες φεύγοντες

ἀπαραφυλάκτως τοῖς βρόχοις † ἐμπέσωσι.

τῶν δὲ περὶ τὸν τόπον οἰκούντων τις θεασάμενος τοῦτο ποιοῦντα, ἐμέμφετο ὡς τὸν ποταμὸν θολοῦντα καὶ διειδὲς ὕδωρ μὴ συγχωροῦντα πίνειν. καὶ ὃς ἀπεκρίνατο ,,ἀλλʼ εἰ μὴ οὕτως ὁ ποταμὸς ταράττεται, ἐμὲ δεήσειλιμώττοντα ἀποθανεῖν.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι καὶ τῶν [πόλεων οἱ δημαγωγοὶ τότε μάλιστα ἐργάζονται, ὅταν τὰς πατρίδας εἰς στάσιν περιάγωσιν.

⁶⁵⁸⁶⁵⁹⁶⁶⁰

220 Ἔχων τις δύο κύνας τὸν μὲν ἕτερον θηρεύειν (e) ἐδίδαξε, τὸν δὲ λοιπὸν οἰκοφυλακεῖν, καὶ δὴ εἴποτε ὁ θηρευτικὸς ἤγρευέ τι καὶ ὁ

οἰκουρὸς συμμετεῖχεν † αὐτῷ τῆς θοίνης.

ἀγανακτοῦντος δὲ τοῦ θηρευτικοῦ κἀκεῖνον ὀνειδίζοντος,
εἴ γε αὐτὸς μὲν καθʼ ἑκάστην μοχθεῖ, ἐκεῖνος δὲ μηδὲν πονῶν (i) τοῖς αὐτοῦ τρέφεται πόνοις, ὑπολαβὼν αὐτὸς εἶπε· ,,μὴ ἐμέ, ἀλλὰ τὸν δεσπότην μέμφου (e), ὃς οὐ πονεῖν με ἐδίδαξεν, ἀλλὰ πόνους ἀλλοτρίους ἐσθίειν.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι καὶ τῶν νέων οἱ μηδὲν ἐπιστάμενοι οὐ
μεμπτοί εἰσιν, ὅταν αὐτοὺς οἱ γονεῖς οὕτως ἀγάγωσιν.

221 Ζεὺς Ἑρμῆν προσέταξε πᾶσι τοῖς τεχνίταις ψεύδους φάρμακον ἐγχεῖν. ὃ δὲ τοῦτο τρίψας καὶ μέτρον ποιήσας ἴσον ἑκάστῳ ἐνέχεεν. ἐπεὶ δὲ μόνου τοῦ σκυτέως ὑπολειφθέντος πολὺ κατελέλειπτο φάρμακον, ὅλην λαβὼν τὴν θυείαν ἐνέχεεν αὐτῷ. κἀκ τούτου συνέβη τοὺς τεχνίτας
ἅπαντας ψεύδεσθαι, μάλιστα δὲ πάντων τοὺς σκυτέας.

Ὁ μῦθος πρὸς ψευδολόγους τεχνίτας.

⁶⁶¹⁶⁶²⁶⁶³

222 Ὄνος καὶ ἀλώπηξ κοινωνίαν συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους (e ?) ἐξῆλθον εἰς ἄγραν (e ?). λέοντος δʼ αὐτοῖς περιτυχόντος ἡ ἀλώπηξ τὸν ἐπηρτημένον ὁρῶσα κίνδυνον προσελθοῦσα τῷ λέοντι παραδώσειν αὐτῷ τὸν ὄνον ὑπέσχετο, ἐὰν αὐτῇ τὸ ἀκίνδυνον ἐπαγγείληται. τοῦ δὲ ἀπολύσειν
αὐτὴν φήσαντος, ἐκείνη παραγαγοῦσα τὸν ὄνον εἴς τινα πάγην ἐμπεσεῖν παρεσκεύασε. καὶ ὁ λέων ὁρῶν ἐκεῖνο φεύγειν μὴ δυνάμενον πρώτην τὴν ἀλώπεκα συνέσχεν, εἶθʼ οὕτως ἐπὶ τὸν ὄνον ἐτράπη.

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἱ τοῖς κοινωνοῖς ἐπιβουλεύοντες λανθάνουσι
πολλάκις καὶ αὑτοὺς προσαπολλύντες.

⁶⁶⁴

223 Ὁδοιπόροι δύο θέρους ὥρᾳ (e) περὶ μεσημβρίαν ὑπὸ καύματος τρυχόμενοι ὡς ἐθεάσαντο πλάτανον ὑπὸ ταύτην καταντήσαντες καὶ ἐν τῇ σκιᾷ κατακλιθέντες ἀνεπαύοντο. ἀναβλέψαντες δὲ εἰς τὴν πλάτανον ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους (e)· ,,ὡς ἀνωφελές τι τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις (e)
καὶ ἄκαρπόν ἐστι τὸ δένδρον.“ δὲ ὑποτυχοῦσα ἔφη πρὸς αὐτοὺς· ,,ὦ ἀχάριστοι, ἔτι τῆς ἐμοῦ εὐεργεσίας ἀπολαύοντες ἄκαρπόν με καὶ ἀχρείαν ἀποκαλεῖτε;“

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι ἀτυχεῖς εἰσιν οἳ καὶ εὐεργετοῦντες τοὺς πέλας ἐξ αὐτῶν μᾶλλον ἀχαριστοῦνται.

224 Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφωνίᾳ καὶ ζηλώσας αὐτῶν τὴν ἡδύτητα εἶπε ,,τί σιτούμενοι ⁶⁶⁵⁶⁶⁶⁶⁶⁷ τοιαύτην φωνὴν ἀφίετε;“ τῶν δὲ εἰπόντων ,,δρόσον“ ὁ ὄνος προσπαραμένων τῇ δρόσῳ λιμῷ διεφθάρη.

Οὕτως οἱ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες παρὰ τὸ μὴ ἐπιτυχεῖν
ὧν ἐφίενται καὶ τὰ μέγιστα δυστυχοῦσιν.

225 Ἁλκυὼν ὄρνεόν ἐστι φιλέρημον διὰ παντὸς ἐν θαλάττῃ διαιτώμενον. ταύτην λέγεται τὰς τῶν ἀνθρώπων θήρας φυλαττομένην ἐν σκοπέλοις παραθαλαττίοις νεοττοποιεῖσθαι (e?). καὶ δή ποτε τίκτειν μέλλουσα παρεγένετο εἴς τι ἀκρωτήριον καὶ θεασαμένη πέτραν ἐπὶ θαλάσσῃ ἐνεοττοποιεῖτο
ἐνταῦθα. ἐξελθούσης δʼ αὐτῆς ποτε ἐπὶ νομὴν, συνέβη τὴν θάλασσαν ὑπὸ λάβρων πνευμάτων κυματωθεῖσαν ἐξαρθῆναι μέχρι τῆς καλιᾶς (i) καὶ ταύτην ἐπικλύσασαν τοὺς νεοττοὺς διαφθεῖραι· καὶ ἡ ἁλκυὼν ἐπανελθοῦσα

ὡς ἔγνω

τὸ γεγονὸς εἶπεν ,,ἀλλʼ ἔγωγε δειλαίη

ἥτις τὴν γῆν ὡς ἐπίβουλον φυλαττομένη ἐπὶ ταύτην κατέφυγον, ἣ πολλῷ μοι γέγονεν ἀπιστοτέρα.“

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι τοὺς ἐχθροὺς φυλαττόμενοι λανθάνουσι πολλῷ χαλεπωτέροις τῶν ἐχθρῶν φίλοις ἐμπίπτοντες.

226 Κύνες λιμώττουσαι ὡς ἐθεάσαντο ἔν τινι ποταμῷ ⁶⁶⁸⁶⁶⁹⁶⁷⁰⁶⁷¹ βύρσας βρεχομένας, μὴ δυνάμεναι αὐτῶν ἐφικέσθαι συνέθεντο ἀλλήλοις

ὡς πρῶτον τὸ ὕδωρ ἐκπίωσιν καὶ εἶθʼ οὕτως

ἐπὶ τὰς βύρσας παραγένωνται. συνέβη δὲ αὐταῖς πιούσαις
διαῤῥαγῆναι ἢ τῶν βυρσῶν ἐφικέσθαι.

Πολλοὶ διʼ ἐλπίδα κέρδους ἐπισφαλοῦς μόχθους ὑφιστάμενοι φθάνουσι πρῶτον καταναλισκόμενοι.

227 Κύων θηρευτικὸς λέοντα ἰδὼν τοῦτον ἐδίωκεν. ὡς δὲ ἐπιστραφεὶς ἐκεῖνος ἐβρυχήσατο, ὁ κύων φοβηθεὶς εἰς τὰ ὀπίσω ἔφυγεν· ἀλώπηξ δὲ θεασαμένη αὐτὸν ἔφη· ,,ὦ κακὴ κεφαλή, σὺ λέοντα ἐδίωκες, οὗτινος οὐδὲ τὸν βρυχηθμὸν ὑπήνεγκας;“

Ὁ λόγος κατʼ ἀνδρῶν αὐθαδῶν, οἳ κατὰ δυνατωτέρων συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦντες εἰς ὄψιν γενόμενοι ἀναχαιτίζονται.

228 Γυνή τις θυγατέρων οὖσα δυοῖν μήτηρ (e) ἀνδράσι συνῆψε ταύτας τὴν μὲν κηπωρῷ, θατέραν δὲ κεραμεῖ. ἐλθοῦσα τοίνυν (i) ποτὲ πρὸς τὴν τῷ κηπωρῷ γεγαμημένην τά τε ἄλλα ὡμίλει (e?) καὶ ⁶⁷²⁶⁷³⁶⁷⁴

πῶς ἂν ἔχοι διηρώτα.

δὲ ,,τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ“ (i?) ἔφη ,,καλῶς, εὔχου δὲ τὴν ὄμβρων φοράν, ὡς τοῖς λαχάνοις αὔξησις ἡ κατὰ νόμους προσγένοιτο. ἔκειθεν δʼ ἐξελθοῦσα καὶ πρὸς τὴν συνοικοῦσαν τῷ κεραμεῖ ἀφικνεῖται (e). τοῖς δʼ αὐτοῖς χρησαμένη καὶ πρὸς ἐκείνην ἤκουσεν, ὡς ,,τὰ μὲν ἄλλα (i?) καλῶς
ἡμῖν, ὦ μήτερ, ἔχει, εὔχου δʼ αἰθρίαν ἡμῖν (e?) καὶ ἡλίους γίνεσθαι θερμοτέρους τε καὶ καθαρωτέρους, ὡς ἂν θᾶττον οἱ κέραμοι ψύχοιντο.“ καὶ ἡ μήτηρ ,,πρὸς ταῦτα“ ἔφη ,,σοὶ μὲν αἰθρίην (e ?), τῇ δὲ τῷ κηπωρῷ συνοικούσῃ (e ?) παμπόλλους ὑετοὺς δοῖεν οἱ θεοί·“

Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι οἳ μηδὲν ἐκ τῶν ἰδίων ἔχουσι χαρίζεσθαι, ῥᾳδίως τοῖς αἰτοῦσι τὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγέλλονται.

229 Ἀνὴρ κακοπράγμων ἐν γνώσει ἧκεν εἰς τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον ἐρωτήσων (e) πανούργως. καὶ δὴ λαβὼν (i) στρουθίον ἐν τῇ χειρὶ καὶ τοῦτο σκεπάσας τῷ ἱματίῳ αὐτοῦ καὶ σταθεὶς ἀντικρὺς τοῦ ἱεροῦ ἐπηρώτησε τὸν Ἀπόλλωνα ,,τί ἔχω εἰς τὰς χεῖράς μου, ἔμπνουν ἢ ἄπνουν;“
βουλόμενος, ἐὰν ἄπνουν εἴπειεν, ζῶν τὸ στρουθίον δεῖξαι (e?) εἰ δὲ ἔμπνουν, ἀποπνίξας (e) προενεγκεῖν. γνοὺς δὲ ὁ θεὸς τὸ κακότεχνον αὐτοῦ καὶ τὴν πονηρὰν γνώμην εἶπεν ,,ὦ ⁶⁷⁵⁶⁷⁶⁶⁷⁷ οὗτος, εἰ θέλεις δείξεις (e) — ἐν σοὶ γάρ ἐστι τοῦτο πρᾶξαι — ἢ ἔμπνουν ἢ ἄπνουν.“

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τὸ θεῖον ἀπαρακατηρητὸν καὶ ἀλάθητόν ἐστιν.

⁶⁷⁸

230.

Ipso argumento fab. 136, quae per unum Babrium in Aesopeorum conlectiones translata est, proxime accedit Parisini 690 ab Aesopeis volgatis aliena 159 p. 44/363 St.

Παῖς καὶ κόραξ.

Μαντευομένης τινὸς περὶ τοῦ ἑαυτῆς παιδὸς νηπίου ὄντος οἱ μάντεις προέλεγον, ὅτι ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθήσεται. διόπερ φοβουμένη λάρνακα μεγίστην (cf. 136, 6) κατασκευάσασα ἐν ταύτῃ αὐτὸν καθεῖρξε φυλαττομένη, μὴ ὑπὸ κόρακος ἀναιρεθῇ. καὶ διετέλει τεταγμέναις ὥραις ἀναπεταννῦσα
καὶ τὰς ἐπιτηδείους αὐτῷ τροφὰς παρεχομένη. καί ποτε ἀνοιξάσης αὐτῆς καὶ τὸ πῶμα ἐπιθείσης ὁ παῖς ἀπροφυλάκτως παρέκυψεν. οὕτω τε συνέβη τῆς λάρνακος τὸν κόρακα κατὰ τοῦ βρέγματος κατενεχθέντα ἀποκτεῖναι αὐτόν.

Verum haec si e Babrio hausit diasceuasta, qui eius est mos, Babriani nihil reliquit.)

⁶⁷⁹

41a.

Certiore iudicio ad Babrium refero alteram Parisini iliius fabulam 216 (p. 60/379 Sternb.), quam e Paris. 365 iam ediderat Α. Hausrath l. s. p. 301.

Ἀλώπηξ καὶ δράκων.

Συκέα παῤ ὁδὸν ἦν. † ἀλώπηξ δὲ θεασαμένη δράκοντα κοιμώμενον ἐζήλωσεν αὐτοῦ τὸ μῆκος· βουλομένη δὲ αὐτῷ ἐξισωθῆναι παραναπεσοῦσα ἐπειρᾶτο ἑαυιὴν ἐκτείνειν, μέχρις οὗ ὑπερβιαζομένη ἔλαθε ῥαγεῖσα.

Τοῦτο πάσχουσιν οἱ τοῖς κρείττοσιν ἀνθαμιλλώμενοι· θᾶττον
γὰρ αὐτοὶ διαῤῥήγνυνται ἢ ἐκείνων ἐφικέσθαι δύνανται.

Ηaec fere, omissis minutiis, scriptura tradita, nisi quod post θᾶττον v. 5 ‘alquot litterarum lacunamʼ indicavit Sternbach, quam explevi γὰρ αὐτοὶ verbis e Par. 365 repetitis. Babrii fabulam 41 adscripsit iam Sternbach. Diluc. p. 23/399. Idem volpis nullas hoc loco esse partes recte observavit; sed perperam ἀλώπηξ vocabulo aviculam (?) quandam ab Aristotele commemoratam significari coniecit: nunquam enim apud scriptores fabularum rarissimum illud animal, quo quale fuerit ambigunt physici, in scaenam prodit. Restituendum paraphrastae ni fallor (quod ipso litterarum ordine commendatur) σκώληξ pro ἀλώπηξ; nam etiam in Babrii fab. 120 σκώληκα ut vanum et gloriosum paraphrasta (cf. adn.) substituit pro rana medicam artem iactante. Ceterum 41, 2 Babrium κωλώτην appellasse suspicor, quam σαύραν interpretatus est diasceuasta Athons (cf. 204, 1, Suid. s. κωλώτης); ipsa igitur vox illa rarissima causa fuisse videtur, cur adulteraretur recensio Parisina. ⁶⁸⁰ Iam Babrii agnoscere mihi videor colores ab tetrastichista Athoo fab. 41 prorsus oblitos: ficum exesam, serpentem ad cavum meridie quiescentem (Plin. n. h. VIII 39, 139 C. Bötticher, Baumkultus 205), lacertam ei vicinam aemulamque adrepentem. Lacertas cum serpentibus comparavit Aristoteles anim. XII 17 p. 508 10, part. anim. IV 1 p. 676 24, Theophr. Plin. VIII 31, 111, bella cum eis gerentibus descripsit Plinius VIII 27, 97. Simile fabulae initium, quod iam Hausrath monuit, Bodl. 125.

Fabularum Αphthonii plures fortasse e Babrii libello deprompta sunt quam quas recepi (cf. p. 5 atque proleg. p. XXI), veluti (quae ad Bianorem redit Anth. Pal. IX 273 ut Babr. 200) Aphth. 4 (Fur. 202) ἰξευτὴς καὶ τέττιξ; sed sermonis Babriani vestigia im eis frustra quaeres. Nolui igitur accumulare quae nimis incerta sunt.

231—234.

Apud Αvianum quinque inveniuntur fabulae, quarum exempla neque in Babrii libris A B invenies neque in conlectionibus Aesopeorum. Babrianis eas subscripsit Eb p. 94 1), atque argumenta earum intima cognatione coniuncta sunt cum arte Bebrii, cf. quae disputavimus in Fleckeiseni annalibus CXXXI p. 653 sqq., Pauly- Wissoma s. Avianus. Unam (XXVII de cornice et urna), quam etiam Ps.- Dositheus descripsit, Babrianis adieci l. 200 supra p. 182; ceterarum inscriptiones et initia describere sufficiat.

Avian. XXII De cupido et invido.

Iuppiter ambiguas hominum praediscere mentes

Ad terras Ρhoebum misit ab arce poli etc.

Avian. XXV De puero et fure.

Flens puer extremam putei consedit ad oram

Vana Super vacuis rictibus ora trahens etc.

Avian. XXVIII De rustico et iuvenco.

Vincla recusanti dedignantique iuvenco.

Aspera mordaci subdere colla iuqo etc.

Avian. XXXVIII De pisce et phoecide.

Dulcibus e stagnis fluvio torrente coactus

aequoreas praeceps piscis obibat aquas etc.

E singulis eas Babrii fabulis expressas esse satis mihi nunc probabile videtur.2)

⁶⁸¹⁶⁸²

235.

Mythicorum dactylicorum poetas (infra p. 215 sqq.) Babrii vestigia anxie premere (cf. prooem. lI) notum est. Argumenta ab eis tractata omnia in Babrii codicibus et paraphrasibus inveniuntur uno 16 v. 42 excepto, si quidem probabili coniectura haec verba et tributa sunt mythicis et relata ad Aesopi fabellam a solo Plutarcho VII sap. 14 p. 157 narratam: ὁ Αἰσώπειος κύων, ὃν οὑτοσί φησιν ἐν τῷ χειμῶνι συστρεφόμενον διὰ τὸ ῥιγοῦν οἰκίαν ποιεῖν διανοεῖσθαι, θέρους δʼ αιὖ πάλιν ἐκτεταμένον καθεύθοντα φαίνεσθαι μέγαν ἑαυτῷ καὶ μήτʼ ἀναγκαῖον ἡγεῖσθαι μήτε μικρὸν ἔργον οἰκίαν περιβαλέσθαι τοσαύτην. Itaque Babrium etiam hoc argumentum tractasse suspicari possis.

Inter ipsius Ignatii tetrasticha (l) perpauca leg, quorum argumenta aliis Babrii codicibus et paraphrasibus non inveniantur recepta, in praefatione exposui.

236.

Primum exemplum μῦς ἔκφερεν μῦν (8) ne in Aesopeorum quidem collectione legitur ulla. ltaque ab Ignatio ipsam fabellam fictam esse suspiceris. Verum versiculi illi nimis ‘succincti’ quid sibi velint aegre cognoscas: id quod epitomatoris est exemplar ab alio acceptum breviantis, non poetae nova argumenta fingentis. Atque altius si rem inspexeris, proverbii pervetusti (Herond. III 75) ὅπου μῦς τὸν σίδηρον τρώγουσιν (quod explicavi quaest. Herond. p. 71 sqq. Philol. LIII 247) novam enarrationem subesse intelleges; describitur enim mus ex officina ferraria (cf. v. 2 οὓς χαλκέες βλέποντες κτλ.) murem inedia mortuam efferentem. 1) Hoc autem παροιμιῶν ἐξηπλωμένων genus in ⁶⁸³ altera potissimum fabularum editione summo studio excoluisse videtur Babrius; 1) itaque lgnatii tetrastichon illud quin ad Babrium revocandum sit vix dubium eat.

237.

Etiam alterum exemplum 24 ᾔτει λαβεῖν ἀγροῖκον ἱππότης λαγών in Aesopeis volgatis frustra quaeres; invenies apud solum Syntipam qui dicitur fab. 49 p. 40 (Cor. p. 227). lam hae fabulae quin aliqua necessitudine cum Babrio coniuncta fuerint, dubitari non potest; ipsa narratio illa e media vita petita a Babrio non aliena, cf. Babr. 61 et quae sunt similia. ltaque hoc quoque tetrastichon ad Babrium redire satis probabile. Babrii ἀγρευτής (107, 10) θηρευτής factus esse videtur apud Syntipam, ἀγροῖκος apud Ignatium.

238. 239.

Eadem condicio est tetrastichorum quorundam arte plane lgnatiana factorum (48 sqq.), quae lgnatii imitatoribus tribuit C. F. Mueller argumnentis confisus me s audis non satis firmis. ²) Nam tetrast. I 52 ἄστροις περισκοπῶν τις κτλ. in ceteris fabularum Babrii fontibus non comparet. Fabula est celeberrima volgo ad Thaletem relata atque e septem qu dicuntur sapientium historiis repetita (cf. Plato Theaet. 174, Diog. La. I 34, Antip. A. P. VII 172, 7 ⁶⁸⁴⁶⁸⁵⁶⁸⁶ etc.) am narratiunculam eiusdem prosapiae ad eundem Thaletem spectantem (Plut. de soll. an. 16 p. 971 et Aelian. l. s. s.) libello suo inseruit Babrius fab. 111. Nihil igitur video, cur Ignatium unico illo loco ad alium auctorem confugisse credamus. Neque tamen mirer, s quis fabulam trimetris rectis inclusam 10 (intra p. 237) Ignatio prae manibus fuisse suspicetur, cum praesertim Byzantini fabulas iambicus Babrianis choliambis legerint adnexas (cf. p. 246). Cui suspicioni illud obstat, quod Ignatius ipsam recensionem Athoam adhibuisse videtur; nulla enm in paraphrasibus ab Athoa pendentibus mythicorum vestgia deprehendes. taque Babrii haec esse veri est similius.

Dubitationi magis obnoxium est tetrast. l 48. Fabulam Cor. 38 F 109 (Λέων καὶ ὄνος καὶ ἀλώπηξ) hoc potissimum teste nisus ad Babrium rettulit Eb p. 94, quin etiam versum edolavit κοινωνίαν ἔθεντό ποτε ? πρὸς ἀλλήλους. Sed argumentum illud, cuius summa posita est in societate leonina ab imbecillis inita (cf. etiam fab. Lat. IV p. 193 Herv.), Babrium tractasse veri parum simile propter fab. 67.

240—245.

Alia condicio est corporis illus, cuius partem e Laurentiano (F) edidit Bandinius atque libello gratulatorio ad Suffrianum misso repetivit Eberhardus II. — XXI. 1) Quae in ceteris Babrii libris et paraphrasibus desiderantur haec sunt: ⁶⁸⁷

Λέων καὶ ὄνος Eb 3 = II 1 Ml

Λύκος καὶ πρόβατον Eb 5 = II 3 Ml

Λάρος καὶ ἰκτῖνος Eb 8 = II 6 Ml

Λέων ἄρκτος ἀλώπηξ καὶ κάμηλος Eb 9 = II 7 MI

Λέων, ἄρκτος καὶ ἀλώπηξ Eb 15 = lI 13 Ml, cf. iamb. 19

Ἔλαφος ἡμίφωτος Eb 14 = II 12 MI.

Eberhardus quod addit λύκος καὶ αἴξ supra iam tractavi 199 p. 181. Cum in hanc collectionem recentiora quaedam tetrasticha et ab Ignatio aliena sese insinuavisse videantur, de singulorum origine dubitari potest, cum praesertim ultimi illis argumentum tam inficetum sit, ut ne Babrio quidem dignum videatur.

246. 247.

Tertiumn genus est tetrastichorum, quae in perpaucis inveniuntur codicibus esque recentissimis atque artis plane barbarae indicia satis aperta prae se ferunt. Quaedam eorum argumenta Babrianis inseruit Eb., cf. supra fab. 207 sqq. Non recepi quae indicavit Eb. p. 94 duo

Γέρων καὶ θάνατος = II 21 Ml. cf. Synt. 2

Λύκος διδάσκαλος (μαθητὴς) καὶ ὄρνις = II 28 MI.

Ultimo hoc poematio lupus describitur Lycophronis poematis legendis operam navans. Talia a Babrii arte prorsus abhorrent atque medii aevi ingenium produnt, quo primi Byzantini lupum finxerunt scripta legentem atque peccata sacerdoti fatentem (cf. infra fab. 251 Rhet gr. l [p. 597 W., indicatum litt. Centralbl. 1895,1288, Carm. Gr. med. aevi p. 148).

Perexigua gitur recentissimorum tetrastichorum auctoritas. Praecipuum Ps. -Dosithei fontem Babrium esse constat. (l = B. 43, II = 82 + 107, III = 31, VI = 103. VII = 75. VIII = 200, IX = 77, X = 168, XI = 79, XII = 191, XIV = 91, XV [praeter verba Αἴσωπος κτλ., quae vix pertinent ad fabulam quae sequitur] ═ 194, XVI ═ 84, XVII ═ 110, XVIII ═ 108); itaque si quis fabulas quasdam, quae non inveniuntur in Aesopeis volgatis, ad Babrium redire coniciat, non mirer, quamquam sermonis numerique Babriani nulla in eis esse vestigia concedendum est. Ascripsi eas (Dos. 4. 5. 13) tanto lubentius, cum paene ignotae iaceant libello illo grammatico sepultae, quo ne Halmius quidem usus est.

248 (4).

Οἰκοδεσπότης τίς ποτε πλέων εἰς θάλασσαν ἐκοπία ὑπὸ χειμῶνος, καὶ οἱ ναῦται ἀσθενέστερον ὑπηρέτουν διὰ τὸν χειμῶνα· οἷς ὁ ἄνθρωπος εἶπεν „ὑμεῖς“ φησίν „εἰ μὴ τοῦτο τὸ πλοῖον ταχύτερον ἄγετε, λίθοις ὑμᾶς καταβαλῶ.“ τότε εἷς ἐξ αὐτῶν εἶπεν „ὤφελον γὰρ 〈ἐν〉 ἐκείνῳ τῷ τόπῳ ἦμεν, ὅπου λίθοι συλλεγῆναι δύνανται.“

Τούτῳ οὖν ὁμοῖα τὰς ψυχὰς ἡμῶν βαστάζειν ὀφείλομεν τὰς κουφοτέρας ζημίας, ἵνα τὰς βαρυτέρας ἐκφύγωμεν.

249 (5).

Αἴλουρος προσποιούμενος γενέθλιον ἄγειν ἐπὶ δεῖπνον ὄρνεα ἐκάλεσεν· ἔπειτα παρατετηρηκὼς εἰσελθόντας ἔκλεισεν τὰς θύρας καὶ καθʼ ἕνα ἤρξατο ἐσθίειν.

Οὗτος ὁ μῦθος ἥρμοσται εἰς ἐκείνους, οἳ πρὸς ἐλπίδα ἱλαρὰν πορευόμενοι τὰ ἐναντία πάσχουσιν.

250 (13).

Ὄνον ἄρρωστον λύκος ἐπεσκέπτετο καὶ ἤρξατο τὸ σῶμα αὐτοῦ θιγγάνειν καὶ ἐξετάζειν, ποῖα μᾶλλον μέρη αὐτοῦ ἐπόνουν. ἀπεκρίθη ὁ ὄνος ,,ἃ σὺ θιγγάνεις.“

Οὕτως ἄνθρωποι κακοί, εἰ καὶ ὠφελεῖν δοκοῦσιν, μᾶλλον βλάπτουσιν.

Sed plane incertas esse has coniecturas ne obliviscaris.

ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ.

[251] 251.

Leonis et elephantis fabulam, quam e Vaticano se edere professus est Furia fab. 357 (Hl 261), Babrio vindicavit Eb. p. 94. Sed singula eius verba adeo conspirant cum capte quodam ab Achille Tatio omnibus stili sui lenociniis exornato lI 21, ut Achillem nos legere manifestum sit, non Babrium; errat Bergkius Philol XVLVII 394, qui Achillem Aesopea transcripsisse opinatur. De re cf. Rohde gr. Rom. p. 482 adn., Benfey, Pantschat. l p. 245 f. (quem fabulas illas Tatii non recte ex India repetere testis est Aristophanes Equ. 1039). Elephantem in Babrii fabulis Athois et Bodleianis in scaenam non prodire memorabile, cf. p. 1092.1)

[252] .

Populari quodam colore perspicua est fabula Vat. Fur. 370 p. 151 (HI 332), gemella illa Accursianae 36 F Fur 88 (HI 225), cf. Furiae adn. ed. Lips. Add. p. 163 ⁶⁸⁸ inf.), e qua fabella nostra Grimmii 27 p. 113 progerminavit. Atque choliambos in ea iam Corais p. 270 obserare sibi visus est; sed versus sunt artis Byzantinae, non Babrianae:

ὄνος καὶ κύων ἐν ταὐτῷ ὡδοιπόρουν

χόρτου τε, φημί, καὶ κριθῆς καὶ ἀχύρου κτλ.

Verba quae sunt χόρτου τε φημί, Babrio ascripsit Eb. p. 94, ego a Byzantino homine conscripta ea esse spondeo; nam otiosum illud φημί ipsi narrationi inserere non solet Babrius, solent Tzetrae et qui sunt similes. Neque cum asino litteras legente apud Babrium invenio quod conferam (cf. supra p. 205).

[253] .

Lepidam simii et delphini fabellam A Cor. 88 (A u 74) nuper in recentiorum erroribs deridendis festive adhibitam (cf. S. Reinach, r. archdéol. 1891) Babrii esse iam Κnochius suspicatus est, qui post Tyrwhittum primus his fabulis illustrandis operam navavit perutilem, atque sententiae eius ipsum Alfredum Eberhard video patrocinantem p. 94. Sed quibus nisi sint argumentis nescio: Tzetram (chil. IV 945), ad quem provocat Knochius, praeter Babrium prosariis fabulis usum esse scimus (cf. chil. IV 932. X 261) atque in Augustana trimetrorum rectorum rhythmus facilius restituitur, quam choliamborum (cf. infra lamb. 13 p. 239).

[254] .

Cum Tyrwhitto aliis Lachmannus (fr. 142, cf. praef. p. XI) Babrio tribuit hos versus:

ταῦτα δʼ Αἴσωπος

ὁ Σαρδιηνὸς εἶπεν, ὅντινʼ οἱ Δελφοί

ᾄδοντα μῦθον οὐ καλῶς ἐδέξαντο

ἔωσαν αὐτὸν μάλʼ ἀθέως κατὰ κρημνοῦ.

1—3 servavit Apollon. Soph. lex. Hom. p. 10, 13 s. v. ἄειδε, ubi οἱ ἀδελφοὶ cod. (corr. Tyrwh.); v. 4 Schneidewinus composuit e Suidae verbis s. ἔωσεν; καὶ περὶ τοῦ Αἰσώπου οἱ Δελφοὶ ἔωσαν αὐτὸν κατὰ κρημνοῦ μάλα, quae Aeliano potius tribuit Hercher Ael. fr. 203 p. 259 (ἀλλʼ ἔωσαν αὐτὸν νήπιοι κ. κρ. Bgk.) Versus illos, quorum paenultima nulla accentu feritur, Babrii non esse post Ahrensium (de cras. et aph. p. 31) et Schenidewinum omnes fere consentiunt. Solus Naber (Mnemos. s. IV 1876 p. 400 sqq.) ea fere concludendi forma nisus, quam circulum vitiosum hodie logic appellant. Babrio eos vindicare ausus est, quem eadem qua Alexandrinos arte metrica usum esse opinatur, cf. quae disputavi de Babr. aet. p. 158 sqq. Verum omnia Neberi commenta, quae qualia essent 1. s. accuratius demonstravi, certo tabularum ceratarum testimonio ita nunc refutantur, nemo ut iam hiscere possit adversus veritatem: nam poetae Athoi, quem monachum fuisse Naber ariolatus est, severa ista ars in ipsis fabulis Assendelftianis observatur saeculo p. (Chr. n. tertio cerae inscriptis.1)

Praeterea verbis illis quo loco Babrius uti potuerit, non intellego; spectant enim — id quod iam Tyrwhittus obseravit — ad canthari fabulam ante supplicium ab Aesopo narratam (cf. schol. Aristoph. Vesp.1446 p.166 Dbn, vit. Aes. fab. om. p. 301 sq. Eb)2): Babrius vero, qui hac re longe diversus est a Phaedro, singulas fabulas ad Aesopi fata referre non solet. Accedit, quod certa Babrii fragmenta Apollonii lexico recepta inveniuntur nulla. Multo ⁶⁸⁹⁶⁹⁰ probabilius quod suspicatus est Ahrens l. s. choliamborum Callimachi frustulum nos tenere (cf. Callim. II p. 272 Schn.) Quid enim si fr. 87:

ἦν κεῖνος οὑνιαυτός, ᾧ τό τε πτηνὸν

καὶ τοὐν θαλάσσῃ καὶ τὸ τετράπουν οὕτως

ἐφθέγγεθʼ ὡς ὁ πηλὸς ὁ Προμήθειος

fabellae Aesopi prooemium erat? lta Aesopus in vita fab. Rom. p. 282 Eb. fabulam Samiis orditur ab his verbis καθʼ ὃν χρόνον ὁμόφωνα ἦν τὰ ζῷα κτλ. Nam ad ipsum lauri et oleae certamen a Callimacho fr. 43 narratum

ἄκουε δὴ τὸν αἶνον· ἔν κοτε Τμώλῳ

δάφνην ἐλαίῃ νεῖκος οἱ πάλαι Λυδοὶ

λέγουσι θέσθαι

ἐγὼ φαύλη

πάντων †τῶν δένδρων εἰμί.

versus illos quominus referamus cum Meinekio choliamb. p. 157 multa impediunt. Certe Aesopi fata choliambis Callimachi enarrata esse eo facilius credas, cum exstent fragmenta, quibus Thales septemque qui dicuntur sapientes celebrantur (fr. 94 sq. p. 259).

Ceterum Callimachi ersus supra descripti ansam dederunt Bergkio aetatis poetae ultra Callimachum removendae (kl. Schr. II p. 56Ο).

Eberhardianis fabulis quas adiecit Gitlbauer indiciis saepe contentus paene nullis eas perpaucis exceptis ne inter dubias quidem locum habere volui. Verum ne quid desideres en tibi indicem earum quasomisi:

[Gb144] = Ac 71 ποιμὴν νεογνὸν λύκου σκυμνὸν εὑρων κτλ., cui fabulae iuxta Gb 168 (Babr. nostri 175) locus non erat. Eiusdem generis est.

[Gb186] = F 3 A 2 Ἀετὸς καταπτὰς ἄρνα ἥρπασε, cf. Gb 156 = Babrii nostri 137 (Tab.).

[Gb188] = F 15 A 6 A 16 Αἴλουρος συλλαβὼν ἀλεκτρυόνα τοῦτον ἐβούλετο μετʼ εὐλόγου αἰτίας καταθοινήσασθαι κτλ.

[Gb191] = F 29 A 160 A 32 Ἄνθρωπός τις φόνον ποιήσας ἐδιώκετο ὑπὸ τῶν συγγενῶν τοῦ φονευθέντος κτλ.

[Gb192] = F 35 A 17 A 21 Ἁλιεῖς ἐξελθόντες ἐπʼ ἄγραν ἐπειδὴ οὐδὲν εἷλον κτλ.

[Gb193] = F 43 A 23 A 52 Ἀνήρ τις ὑπὸ χειμῶνος ἐν τῷ αὑτοῦ προαστείῳ ἀποληφθείς , πρῶτα μὲν ὰ πρόβατα κατέφαγεν οἱ δὲ κύνες κτλ.

[Gb194] = F 44 A 79 A 55 Γυνὴ χήρα φίλεργος θεραπαινίδας ἔχουσα ταύτας εἰώθει νυκτὸς ἐπὶ τὰ ἔργα ἐγείρειν κτλ.

[Gb195] = F 45 A 80 A 56 Γυνὴ μάγος ἐπῳδὰς θείων μηνιμάτων ἐπαγγελλομένη κτλ.

[Gb197] = F 55 A 25 A 64 Δηχθείς τις ὑπὸ κυνὸς τὸν ἰασόμενον περιῄει ζητῶν κτλ.

[Gb203] = F 183 A 53 A 216 Τῶν ὀρνέων βουλευσαμένων περὶ βασιλείας ταὼς ἠξίου χειροτονεῖσθαι κτλ.

[Gb212] = F 411 Ἀνήρ τις ἀκρίδας συλλέγων εἷλε καὶ τέττιγα κτλ. Etiam Bergkius Philol XLVII 386 Babrio hanc fabulam vindicavit atque unum alterumve choliambum facili negotio restitutum (τοὺς ὁδοιπόρους τέρπων· φωνῆς δὲ παῤ ἐμοὶ πλεῖον οὐδὲν εὑρήσεις) ipse olim observavi. Verum, quod neque Bergkius animadvertit neque Gitlbauer, omnibus verbis descripta est e vita Aesopi(XXII p. 283 Eb), qua Babrii fabulas receptas esse neque demonstratum est nec potest demonstrari. Idem cadit in fabulas quae subsequuntur.

[Gb213] = F 412 Γυνή τις προσφάτως τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα θάψασα κτλ. Celeberrima matronae Ephesiae fabella ex eadem Aesopi vita petita XXIII p. 299 Eb, de qua cf. E. Rohde Mus. Rhen. XLVIII 1261.

[Gb214] = F 114 Ἀνήρ τις τῆς οἰκείας ἐρασθεὶς θυγατρὸς κτλ, e vita Aesopi XXXIII p. 304 Eb. ubi nullum omnino choliamborum vestigium cognosco.

Neque Bergkius neque Gitlbauer Babrio ista tribuis Sent, si e vita Aesop ea hausta esse obervassent.

Hae fabulae fere omnes totae quantae sunt non solum rhythmo, sed etiam sermone pedestri sunt scriptae; Gitlbauerum Babrii choliambos integros se restituere opinatum esse vix credas.

Fragmenta quaedam hexametris vel iambis rectis inclusa, quibus Babrii nomen errore aperto ascripserunt Suidas et Georgides, inter Mythicorum reliquias recepta invenies infra p. 217. 22. 235.

Eiusdem fere generis est fabula dact. 34 infra p. 231, quam Babrio vindicaverat Eb p. 94.

Fragmentum papyro veteri inscriptum, quod Babrii esse Weilius coniecerat (rev. des ét. Gr. 1890, 309, cf. Werner Qu. Babr. p. 61). ad Herondae mimum VIII pertinet.

Fabulae Aesopeae. Babrius. ed. Otto Crusius. United States. 2018.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Fabulae Aesopeae (Greek) (Babrius. Babrii Fabulae Aesopeae. Crusius, Otto, editor. Leipzig: Teubner, 1897.)

Notes on the current edition

Fabulae Aesopeae

1. 1) Nimius est Hausrath, cum has fabulas a Babrians prorsus diversas esse dicit p. 299 (In zwei jedoch liegt eine von Babrius durchaus verschiedene Tradition vor etc.).

2. Ι. 1i ═ 7, 11 | 3 im cf 53, 7 | 4e ═ 15, 3. 63, 4. 7 | 6i ═ 102, 4. 108, 5

3. Fabulae Athoi. pr. Ι fab. 1—107, pr. ll fab. 108—123.

4. βαλεβρίου μυθίαμβοι αἰσώπειοι κ. στ., in marg. ςι χωλιαμβι m. et ?? (m. pr. ?) A (cf. p. 98), Βαλε Βαβρίου | Βαλερίου χωριαμβικοὶ στίχοι ἐκ τῶν Αἰσώπου μύθων Harl. 3521 (sequ. fab. 58): ft. legerant Βαλερίου Β., cf. Cr p. 192. Βαβρίου μυθιάμβους διὰ χωλιάμβων ἐν βιβλίοις ι΄ Suidas testatur.

5. I. Prooemium conlectionis prioris. 3—5 Lm Rth || 3 αὐτῶν A, τ (= τις) add. m. recc. (Men.), unde αὐτῶν τις Schnw; suppl. Cr, cf. 12, 19; versui 3 litteris evanidis m. 3 in marg. ascriptum φρἁ oc, cf. praef. | ἐγενήθη A, corr. Schnw Cr; ἐγεγένητο Burges, Eb || 4 ἕπεσθαι? cf. N 492 | φασιν, ν eras. A. θείαν A, δῖαν Eb, θεῖον Cr conl. Hes. op. 159 ἡρώων θεῖον γένος: supplendum fere: γένος (cf. 5) παλαιῶν, nam alii heroes recentiores sunt secundum Babrium; cf 63, 7 ff. et versum persimilem 66, 1 || 5 μεμπτὴ A, πέμπτης Lm | σιδηρὰ A, interpunxit Gb Cr | num χείρω γόνος χείρων? Eb || 6 δὲ ///// σῆς, A, suppl. Db litterarum χρυ umbras cognovit Eb

6. 8e ═ 12, 2 | 11e ═ 7, 4. 15, 2 | 12e ═ 10, 2 | 16e ═ lI 6 | 17e ═ 64, 7. 95, 26 ||

7. Ι. 7 ᾔδη. A m. pr., ft recte, η in ει corr. m. 3? || 9 πέτρα A. || 10 δ- ////// ἰχθὺς, erasis litteris fere quattuor (ὲ καὶ?); Menas corr. δὲ πόντιος (π. postea erasit) τʼ ἰχθὺς, unde conl. 71, 5 δὲ πόντος Bgk Lm; possis δὲ δελφίς sim., cf. Maxim. Tyr. III 1 || 14 μαθ - - ς δʼ ἀνοὕτω A, suppl. Bss: δʼ del. Cr ut repetitum ex vv. 11. 13. Cf. Avian. praef. 7 Ell || 15 ἡμῶν γέρ. Αἰσ. A, βαγ suptascr. m. r., corr. Sd Eb; σοφιστοῦ, τοῦ γ. Gb Rth || 16 ἐλευθέρας A, oratione libera,i.e.soluta (Apul. flor. XV p.1 9 Kr.), cf. Cr de Babr. 163; παλαιτέρας Schn, alii aliud || 17 ἂν θείης A, ἂν θέλῃς Lm, ἵνα τιθῇς (θέῃς) Db (Schnw); num ἀνθίσας? | ἐμῆ μν. A, intellego ad meam mermoriam e recentiorum usu; ἐνὶ μν. Lm Ah forma Babrio ignota locus lacunosus? || 18 νῶ τὸ in A dignoverunt plerique, etiam Eb, atque σοι νῷ (═ ἐν νῷ) a poetis non alienum; νοῦ τὸ Rth legere sibi visus est, unde effinxit τοῦτο, quod praeceperat Fx; λῷστε Db; scripsi interim νῷ τι, cf. Hes. theog. 597 || 19 θηλὰσαι:—, θηλ m. pr, ultimae litterae m. r. atramento obductae, suppl. Ah. cf. Philol. LIII 219 | v. 17—19 litt. umbrae (m. 3?) in mg., cf. praef. || Prima archetypi ex quo A descriptus pagina lacera erat et evanida

8. f. 3b

9. 1, 1i ═ 7, 1 | 1e cf. 138. 4 | 2e ═ 134, 6 | 3e ═ 10, 3. 31, 2. 95, 67. 100, 3 | 4 m e ═ 31, 12 (25, 8) | 12 m e ═ 130, 1 | 14e cf. 75, 6. 138. 8 || 2, 2 m e ═ 23, 2. 28, 3

10. 1 B 11 P 9, Nev. 283; tetr. I 20, Av. 17 || ἀρχὴ τοῦ α A. m. 2 in mg. || 3 φυγὴ A m. pr. (Bss), σ add. m. r. | δρυμὸς Piccol || 4 δὲ τοῦτον A, δὲ μόνος B (Par), corr. Schnw | θαρσῆσαι A, corr. Bo || 5 αὐτωῖ A | σπεῦδε A, corr. Fx 6 ἄνθρωπος A, corr. Lm || 8 ποιητόν A, corr. Bgk; πτοητόν Schnw || 11 εἰς Rth || 12. 13 decurtati? cf. Av. 17, 9 sq. 14 οὐ μὴ Nb || 15 πικρὸν B (Db): φοβερὸν A || 16 ὡς Eb | φοβερὸς Dbn, πικρός A | γιγνώσκω A, corr. Eb || Epim. καὶ add. m. rec. teste Eb; in epimythio altero trimeter latet barbarus. Aliud epim. in B

11. 2, 1 cf. M. Rb. XLVI 318 Alciphr III 13 || 2 ἐζήτει A, corr. Bss (cf. 28, 3), ἀνεζ- F Hch coll. 23. 2

12. f. 4a

13. 2, 7 cf. 132, 4 | 8e ═ 3, 7 | 11i ═ 76, 12

14. 2, 3 μὴ τῶν A, corr. Bss | τὴν δʼ A m. pr., corr. m. r. || 4 ὃ acc. add. m. r. || 9 κρήνης A, -ης atramento obductum, κρήνῃ Bgk Rth || 12 σίγλων Bgk || 13 ο A, m. r., ὃ corr. cum Eb || 14 ὁ inseruit Ebh, θεὸς γʼ A, sed γʼ m. recc. | ἠδείη A. || 16 οἶδεν ἀνων A || Epim. ἐιϲὶδεϲπίϲτ-ι A m. pr. ut videtur, ται m. rec.; corr. Schnw, εἰσεῖδες πίστιν Dd

15. 3 BP 4 MP1 3, Aphth. 5; retr. I 35. Tota fabula paucis verbis exceptis (1 αἰπ. — 2 ἐν φ.) atramento rec. obducta in A. 1 κλείζων supra scr. χρή m. rec. A, cf. 113, 2: κλείσων vel κλῄζων Bgk Schnw || vv. 2. 3. 4 m. rec. adscr. βαγ || 2 μιᾶς A || 3 Ah, om. paraphr. || 5 κατέαξε A, corr. Lm ex tetrast.

16. f. 4b

17. 3, 7e ═ 2, 8 e | 8 me ═ 50, 5 (cf. 72, 18. 92, 10. 96, 4) || 4, 2e cf. 1, 3 caet. | 3e ═ 97. 9 (82, 8) | 6e ═ 116, 6 || 5, 2e cf. 31, 10. 49, 4

18. 3, 8 μηνύσηις A m. pr., -ης m. rec. || 11 τὸ κ. κεκράξεται — σιωπήσομαι Aphth.

19. 4 B 8 P 7 MP1 5 || 2 ἀνεῖλκεν Eb, ἀνεῖλε· τοὔψου Gb || [6 — 8] Eb | 6 σωτήριόν Eb | πῶς A || 8 κινδύνου A, κινδύνους B; κινδύνων Ah; B (ὅτι εὔκολον ἡ σωτηρία τοῖς μὴ μεγάλοις εὐτυχοῦσιν· τὸν δὲ μέγαν ὄντα τῇ δόξῃ | σπ. ἴ. ἂν ἐ. τοὺς κ.) ultimos versus promythii (epim.) loco adhibuit

20. 5 B 7 P 6 MP1 4, Fr Cor. 145; Aphth. 12; v. 1. 2. 9 Suid. || 1 in marg. ε A m. pr. | 1. 2 S v. Ταναγραῖοι || 2 οἷς φ. εἶ. θυμὸν ὥσπερ ἀ. S, οἷον ἀνθρώπων etiam B* || 3 λειφθείς, ει m. rec. in rasura A.

21. f. 5a

22. 5, 6e ═ 105, 4 | 7e ═ 36, 4 | 9e ═ 31, 3 || 6, 4e cf. 19, 5 | 5 me ═ 13 | im ═ 124, 6

23. 5, 4 ἐκρύπτετʼ om. ἐς A, corr Ah Hp; ἐκσύβετʼ ἐς coll. 108 27 Hl, κατεκρύβη ἐν γωνίᾳ B*, sim. Aph. Fab. Rom. p. 16, 17 Eb || 5 ἐπὶ B, εἰς A, cf. 125, 1 || 7 ἀετός A στέγους etiam Aph, τέγους Bgk || 8 ὁ δʼ ἄλλος A, corr. Eb, ὁ δὲ ἕτερος ἀφόβως συνῆν B*. ὁ δὲ ἀδεῶς ἔκτοτε ταῖς θηλείαις ἐπέβαινεν Fr | ἀμφίβαινε, ι in ε m. r. || 9 S τἀπίχειρα· τὸν μισθόν ἀμείνονα ἔχων τ. τῆς ἥττης ἐν μυθικοῖς, unde ἔχων ἀμείνω Wagner, ἀμείνονʼ ἴσχων Hilberg Silbenw. 233 || vv. 10—12 Lm, promythii (epim.) loco adhibuit B ( πολλοὺς γὰρ ἔσωσε καὶ τὸ μὴ καλῶς πρ.) | Fabula decurtata?

24. 6 Av. 22; v. 6 Suid.; Ac Cor. 124 || 2 τε add. Bss ζώων A, σῴζων Bgk alii coll. 76, 9 || 3 σμικρόν? cf. 131, 11 || 4 ἐκ τῶν A, corr. Lm | ὡραίων A m. pr., unde -αῖον m. r. || 6 ἤ τιν ὦνον εὑρήσεις S s. ὦνος, ἢ πόσου με πωλήσεις glossema A.; εὑρήσω Eb Nb Cr, ἀλφήσω Eb || 8 ἔπτυσε A, corr. Bgk, ἔ. ἡ Eb, ἐκκύει Lm; fudit Av.

25. f. 5b

26. 6, 9e cf. 50, 19. 53, 2 || 7, 1i ═ 1, 1 | 4e ═ 15, 2

27. 6, 10 θαλασσίων A, corr. Bo || 12 ἐλθόνθ᾿ Cr | σὺλήψη A m. pr., acc. erasit λ addidit m. rec. || 13 κἀσπαίρων coll. 5 Lm, cf. 9, 7 || 15 πηρῶν, η ex ει A | ὀξείηι A, corr. Lm Bt || 17 ἂν A, ἄν γʼ corr. m. rece., ἠδʼ Eb | θηρεύει Eb || Ultimos versus damnnavit Eb p. X, expressit Av. || Post 17 duorum versuum spalium vacuum A

28. 7 B 12 P 10 MP1 7; Ac 125; 12. 13 Suid || 1 ἀνος A εἰώθη, η in ει corr. m. rec. A || 2 τοὺς φόρτους Hertzberh || 4 ὁμίλει A, ὁ in ὡ corr. m. r. || 5 ἄν A || 6 θνηίσκω A || 7 ὃ acc. add. m. rec. A, qualia notare desino | μὴ δʼ A, corr. Schnw Nck, μηδʼ ἐνοχλήσεις Hl || 8 εἷρπεν A teste Eb | τῶ A

29. f. 6a

30. 7, 14 cf. 118, 9 || 8, 3e cf. 15, 1 (pr. I 16. lI 6) || 9, 1e ═ 140, 8 | 2e ═ 103, 9. 111, 7

31. 7, 12 ἐπʼ αὐτὸν ἐ. τὸν γόμον τὴν σάγην τε τ. κτ. Suida s. σάγη, 12. 13 τ. σ. τε τ. κτ. κ. τ. ὀνείαν πρ. ἐκδ. Sd. s. ὀνεία || 13 προεπέθηκεν A m. pr., corr. m. rec. || 16 χρεία A | Post 16 unius versus spat. vacuum A

32. 8, 1 φορτίσας? || 3 χ᾿ ὡ A, qualia enotare supersedeo || 4 ἡ ex εἰ m. pr. A | interrogandi signo interpunxit Cr coll. 105, 6. lnitium fortasse decurtatum (cf. Eb p. IV, Cr ann. 127, 229 11); fabula cur a Babrio abiudicetur (Rth) nulla causa, cf. 57, 12 || Epim καὶ om. A, sed signum evanidum in marg.

33. 9 Ac Cor. 130, Au 11; ex Herod. I 141 || 1. 2 αὐλοὺς — ποτʼ Nok || 3 ἡδυφωνέην A | ηζειν A atram. rec. obd.; ἥξειν Men., ἐξελεύσεσθαι ἐς γῆν Herod., sed refragatur ἀμοχθήτως atque pristina lectio incerta; ἕλξειν Eb, ἄξειν Schnw || 4 ἐτέριζεν A, super ἐτ- η m. r, corr. Men.; ἠρέθιζεν Bgk || 5 ἔκαμνε A, corr. Db

34. 10, 2e ═ I 12 | 3e ═ 1, 3 | 6me ═ 71, 7 | 7me ═ 119, 2 | 13i ═ 64, 11

35. 9, 7 ἀσπαίροντας A, corr. Bss, cf. 6, 13 || 8 τοσαῦτʼ A, em. Spp alii || 9 ὀρχεῖσθαι A, corr. Bss | ὑμᾶς A || 11—13 Dbn, alii || 11 λυ τα κερ syllabae atramento oblitae A | ἀλύοντα cessantem, nihil agentem, cf. W. Schmid, Atticisumus III 180 anapaestus fraudem coarguit, frustra οὐ καμόντα Schnw, οὐδʼ αὐλοῦντα Rth, αὐλέοντα Bgk || 12 ὅτʼ ἂν A | καμὼν quod coniecerat Ah, ipse A praebet | τοῦτο θέληις (═ τουθεληις) A, corr. Bss | βούλει m. pr., atr. obd., ει in η mut. A, εἰ m. pr. in mg. 13 τὸ τότε Ah Hl, τοῦ Bgk || Epim. ματαίως Bgk

36. 10 B 6 tetr. 10; v. 1 Suid. || 1 αἰσχρᾶς σαπρᾶς τις Suidae V in ἤρα, σαπρᾶς τις Harl., ceteri (ABE Gaisfordi) cum Babrii AB αἰσχρᾶς | ἥρα A κακοτρόπου Suid., B || 2 ἰδίας A | αὐτοῦ A, corr. Bss | αἰτούσης, ούσης litt. atrameto rec. obductae A, corr. Bss || 4 πορφύραν A | κνήμης A, litt. extr. atram. rec. obductae, κνήμας Schnw Rth, cf. Sapph. fr. 70 || 5 πάση A, corr. Bgk Fx: sed fortasse excidit versus, in cuius fine fuerit τέχνῃ (cf. 33, 9. 137, 4), in initio fere παρεῖσα δ᾿ ἄλλαις τἄργα καταπονεῖν (cf. 108, 13) || 7 ἡμέραν A | ἡμέρας πάσας Hertzberg

37. f. 6b

38. 11, 5e ═ 95, 55 | 7e ═ 1, 3 | 8i ═ 156, 6, cf. 33, 6

39. 10, 9 ἕως ἁπάντων Bgk || 10 ἦλθεν etiam A || 12 κεχόλωμαι A, corr. Mk, κοταίνω Eb, τῷδε κ. Sd, ’χολώθην Bgk || [13 sq.] Db, om. B alio prom. adiecto || 13 αἰσχροῖς A, corr. Bss

40. 11 B 9 MP1 6 P 8, epim. Georgides || 1 ἐχθρὰν A || 3 λίνου (Eb) ipse A, λίνων Gb | κέρκου λίνον δήσας τι τοῦτό τʼ ἐξάψας Spp, στυππεῖα ἐλαίῳ βεβρεγμένα τῇ οὐρᾷ προσδήσας ὑφῆψε B , sim. P (Cor. p. 352): locus fortasse contractus, cf. Cr p. 184 (βρέχων τʼ ἐλαίῳ πῦρ ἐνέβαλεν, εἶθʼ οὕτως post v. 3 suppressum?) || 5 εἰς Rth | βαλόντος A B , τοῦ ποινητῆρος P corr. Ah, λαβόντος Hl; possis κακοῦντος; sed τοῦ βαλόντος (τοὐμβαλόντος Lm) haud scio an loci contracti indicium sit, cf. ad v. 3 || 7 vocis ἀμητὸς acc. cum Rth servavi, cf. 19, 5, Herodian. l 220 L. || 9 ἅλωα Eb || 10—12 Eb ═ promyth. (epim.) B

41. 12, 3e ═ 118, 8 | 4m e ═ 131 (Vat. 130), 6 | 5me ═ 61, 3 | 6e ═ 7, 4. 15, 2. 95, 3. 101, 4 | 7e cf. 95, 28. 103, 13 | 8e ═ 18, 4 | 10m cf. 47, 13 | 11e cf. 74, 2. 108, 15

42. 11, 11 ἔστί A, ν add. m. r. | Νέμεσις || Epim. θυμῷ κτλ. om. A, servavit Georgides gnom. Bss. An. I p. 43

43. 12 G(udianus), Aldin. 1505 ex duobus exemplaribus (1. 2), B 2, V 216 Kn. p. 680; P1 2 Cor. p. 89 cf. Cr p 204; fabulm noviciæ auctorem dialogo aliquo usum esse conicias qualis fuerit Ps.- Platonis Χελιδών (Diog. La. lII 62) || 1 χελιδὼν ἀγροῦ V μακρὰν VAId G | ἐξεποτήθη Ald1G || 2 εὗρε Ald1G || 3 ἀηδὸν Ald || 4 ἴτυλον (ἴτυν ex ἴτυλον corr. m. pr.) A, ἴτην et ὥροις G || 5. 6. 9. 10. 14—18. 21. 22. 25—28 om. G Ald || 6 προσέστησαν V || 7 ἡ A, χ’ἡ G AId | ζώοις G Ald, ζώης V || 8 cf. Cr p. 204 || 9 ἀεί] πάλαι Nck probabiliter | πικρὸς om. V | ἔσχισε A || 10 post 13 legitur in V || 11 εἰς AV | ἀνων A || 13 οὐχὶ A, κοὐχὶ cet. | ἀνοίς A

44. f. 7b

45. 12, 14e ═ 31, 10. 49, 4 | 17e ═ 49, 4 | 24e ═ 106, 25

46. 12, 16 σοι V | νῶτον V νυκτὸς A, πηκτὸς Mk, νότιος Cr ἔννυχος στείβη A, ἔνδροσος κοίτη V || 17 δʼ ἀγρώτην τήκει A, corr. Cr (cf. Schmid, Atticismus IIl 200), ἀγρότιν τέρπει Lm; καὶ κατακαίει, unde possis καὶ καταυαίνει (Archil. 61) vel παντάλαινα, κἀκκαίει vel καὶ τήκει, vel quod El proposuit θάλπει (ad θάλπος) πανταχῆ κατακναίει, sed de interpolatione suspectus est V || 18 Bgk (Eb): versus transposu | μήνυσον A (μηνύσῃς Gb), ἄγε μήνυσον σαυτὴν σοφή περ οὖσα V; μὴ σίνου (μὴ κρύψῃς) Cr, μὴ τρύχου Ribbeck, μὴ μῦσον Bgk || [14. 15] Db Eb Rth | ὕπεθρον V || 21 ὀρχάδος — χωρίσηισ A, συγχωρήσεις || 22 corrupit V || 23 καὶ ἐπίμιξις ἀνων A, corr. Lm: ἐπίμιξίς τʼ V ( AId1), ἥ τε μίξις G Ald || 24 λύπη A, ν add. m. rec., λύπην VB, μνήμην Ald G || 25—28 Eb, om V || 27 post δὲ m. recc. πᾶσ A | οἷς ποτʼ add. Hp | εὐσθενῶν A, corr. Db | ὀφθῆι A, corr. Db || 28 ὢν ipse A || Epimyhium inepum; ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι κρεῖττον ἐν ἐρήμοις ζῆν ἀλύπως ἢ συνοικεῖν ἐν πόλεσι τοῖς κακοῖς add G AId || Gitlbauerum, qui vv. 8. 22 non intellectis (μέτʼ ἀθράκτους et τῆς Ἀθηνᾶς interpolavit) duas fabulas omnino diversas discernere sibi visus est, non curo

47. f. 8a

48. 13, 4e ═ 32, 5 | 7e 59, 2 || 14, 1e ═ 114, 1 | 2e 109, 2 (108, 20. 126, 1) | 4e cf. 20, 6

49. 13 B 14 MP1 9 Nev. 175, P 12; F 76, tetr. I 2; v. 8 Suid.; Aphth. 14, Georg. rhet. I 551 W || 2 συνειλήφθη A, -φει m. recc. θ del. || 6 χροη A, acc. super η m. rec. | δεικνύει A, sed m. pr. in marg. σημαίνει || 7 ζώων A, ζῷον B F Pl || 8 νοσιλεύων A, ν del. m. rec.; νοσηλε· νοσοῦντα θεραπεύω Suid. s. v. ex Babr.; τιθηνῶν —νοσηλεύων Nb || 12 ἀπολεῖ A pr., -λῆ m. r. || 13. 14 Lm, om. paraphr. || 13 ἐκεῖνοι μισηθήσῃ A em. Bss. || Epim. ανων A | latent versus

50. 14 B 13, M 9 P1 8; P 11 v. 1 Suid. || 1 ἄρκος S. s. ἄρκου et paucis libris exceptis s. ἐκτόπως (cf. 95, 18) ἐκτόπων A m. pr., ν in c corr. m. rec. || 2 ἔφασκε ipse A | cf. infra fab. 195 || [5] Eb Nb, om. B* alio epimythio adiecto

51. f. 8b

52. 15, 1i ═ 2, 1 | 2e ═ 7, 4 etc | 12e ═ lI 6. 16 || 16, 6i cf. 18, 13

53. 15 B 10, cf. Straton. Cio. de nat. deor. III 19 || 6 νῦν A, corr. Hch. cf. 130 (Vat. 9), 9 | θεὸν A, corr. Men. cf. 20. 4 || 12 λόγων Bgk || Exitum mutilatum esse sine causa suspicatus est Bgk. cf. Cicero l. s.

54. 16 B 1 P 1 (Cor. p. 337) P1 1, Av. 1 || 4 ἔμεινεν, ει ex ε m. pr. A || 6 cf. 93, 5 || 7 ἐλπίσιν etiam A

55. 16, 9me ═ 106, 20. 132, 9 (55, 6. 26, 7) || 17, 3i cf. 133, 2 | 4i cf. 34, 8. | 4e ═ 124, 13 (37, 9) | 5e ═ 60, 2. 93, 6

56. 16, 9 ὡς πρὶν Bgk, ὧνπερ Eb, cf. 50, 17; Arian.: ‘nullam refers de more rapinamʼ, cf. 106, 20 | εἰώθης A, servavit Rth, -εις corr. plerique, cf. 7, 1, 106, 20 || 10 γυναικὸς A | γὰρ οὐ, πιστεύσας; Cr, γὰρ, ὡς πιστεύω Gb, ὃς πιστεύσῃ Bgk Epim. ἐπαγελλομένη A | δὲ ἥκιστα Eb, cf. epim. 62. 99 | ἀπάταις] ἀλαζονείαις, ἀποκαροδοκίαις Eb, ἐλπίσιν possis ex B ὅτι κεναῖς ἐλπίσιν ἀπατᾶται ὁ πειθόμενος γυναικῶν ὁμιλίαις

57. 17 cf. F 67 (Apostol. XVIII 61) || 4 ὀξύφωνʼ ᾄσας Nck, sed cf. locos similes s. s. || 6 ζῶντος αἰλούρου A, νβα suprascr. m. rec. (Men.?), voluit igitur ζ. εἶχεν αἰλούρου (Hp), verum ε ante ζ correpta || ln marg. αρ τοῦ β m. 3

58. 18 B 17, Av. 4; tetr. lI 3; 1 sq Suid., 16 Georg.; cf. Ath. XIII p. 605 (PL. II p. 244 Bgk), Plut. praec. coni. 12 p. 139 D; a Babrio pendet Themist. XVI p. 208 (supra p. 5) || 1—3 S s. σισύρα, unde deprompsit schol. byz. Arist. Ran. 1459 p. 312 4 Db | 1 βορέᾳ A, -ῃ Suid. || 2 ὁπότερος Suidae Paris., schol.

59. f. 9a

60. 18, 4e ═ 12, 8 | 9e 96, 1 etc. | 13i ═ 16, 6

61. 18, 3 σισύραν A S schol., corr. Toup.: σ. (σύρην? cf. Lm praef p. XIII ἂν ἐκδύσαι Lm Mk, cf. M. Schmidt, Dion. p. 64 | ἐκδύσῃ Suidae Paris., schol. || 4 βορέας A, cf. 1 | δʼ ἐφύσα A ipse πρότερος Nb, sed cf. 66, 1 || 5 βίᾳ A | νομίζειν A, corr. Minas συλήσειν A, λ add. m. rec. || 6 μεθῆκε, (commate adiecto) Lm || 7. 8 transposuit Bgk (Eb); cf. Nonn. Dion. 37, 149; de B cf. praef. || 11 ἅλλην potius quam ἄλλην A, corr. Bgk Rth, ἕλην Hm || 13 contractus τὴν σύρην Mk, num τὴν σίσυρναν ἐψύχθη θοἰμάτιον vel τὴν στολὴν Bgh, συρίην (Crat. fr. 207 p. 71 K) Gb; possis τὴν νάκην || 14—16 Eb, legit Themistius || v. 14 fabulae finem esse atque a v. 15 epimythium incipere voluit A. Cf. 36, 13 || 14 βορέης Lm, βορρᾶς forma et ῥέζων vox interpolatorem prodit | οὕτως A || 15. 16 prom. B || 16 βίᾳ τι πράττων Georgides gnom.I p. 9 || Epim. πιθῶ, ι in ει mut. m. rec. A, corr. Minas

62. 6a

63. 6b

64. f. 9b

65. 19, 2e 1, 3. 5, 3. 10, 3. 11, 7. 31, 2. 33, 17. 71, 1. 86, 3. 95, 66. 97, 6. 100, 3. 132, 6 | 3e ═ 135, 5. 138, 3 | 5me cf. 6, 4. 22. 8. 88, 4 | 7me cf. 136, 9

66. 19 B18, P15, MPl12 tetr. I 23; v. 6sq. Suid., 8 Et. ‘M.’ ,Phav. || 1 παρωρείη, corr. Piccol. Cr, παρωρείου Gb; παρʼ αἰώρῃ Bss; παρώρεια lemma servavit Suidas, qui v. 1 non legit αἰώρῃ, cf. ad v. 6 || 2. 3 ποικίλη κερδὼ ἰδοῦσα πλήρεις A, corr. Ah Nck, cf. locos similes s. s. || 4 θίγεῖν A || 5 τρύγητον plerique, cf. 11,7, Herodian. I p. 219 L. | ἀκμαία A || 6 καμοῦσα B ἴσχῦεν (cf. 47, 12. 76, 16. 95, 7. 112, 10) haud scio an h l. ut 96, 6 diasceuastam prodat, qui v. 6 ex duobus illis 6a 6b quos om. AB , servavit Suidas s. v. αἰώρα, contraxerit || 6b αἰώρας Suid 7 servavit Suid. l. s. || 8 respexit Etym. ‘Magn.ʼ p. 625, 53 v. ὄμφαξ: Βάβριος· ὄμφαξ ὁ μὴ πέπειρος βότρυς. ὡς ᾤμην, cf. Phavorin. Dind. Gr. I p. 350 || Epim. τρόπους ═ strophas? ψόγους C. F. Hermann, Eb | προβαλλομένων A | Aliud prom. (epim.) in B*

67. 20 V 18 (p. 671 En), Av. 32 Fabulam locis quibusdam mutatis exscriptam invenerunt Photius ll p. 213 N. atque Suidas s. τὴν χεῖρα (═ Cor. p. 220, Halm 81) in fonte communi, cf. Cr de Babr. p. 233; exemplar unde Babrius pendet apud paroemiographos servatum Zenob. I 36 Mill. Misc. p. 353 ═ p. 158 Gott. || 1 εἰς κόμην V

68. 20, 6i cf. 117, 9 | 6e cf. 14, 4 || 21, 4 esp. ═ 36, 6 sq. 100, 1. 116, 4

69. 20, 3 αὐτὸν A, corr. Fx; om. Phot. Suid., ὁ δὲ V, cf. 6 4 Ἡ. προσεύχετο μόνω ἀπάντων V ‖ 4 sq. τῷ Ἡρακλεῖ προσευχόμενος· ἐκεῖνον γὰρ ἐκ πάντων τῶν θεῶν ἀσπαζόμενος ἐτίμα Phot. S ‖ 5 κὰἰτίμα A; inepte θεῶν ἐκείνω ὡς πολλὰ διαμένω V ‖ 6 θεὸς om. ὁ A, ὁ δὲ θεὸς Phot. Suid, αὐτὸς V, cf. 3 || 7 κέντιζε A, corr. Bss; καὶ τοὺς βόας νύττε καὶ τότε τὸν θεὸν εὔχου, ὅταν καὐτός τι ποιῇς· μὴ μέντοι γε μάτην εὔχου Phot. S, atque μὴ μάτην εὔχου etiam V || 8 Ὅτ᾿ ἂν epimythii instar A.

70. 21 V 17 || 2 πολεμίαν AV || 4 ἀποξύναντες V || 5 πολλὰ γὰρ ἦν A, πολλὴν γῆν V, verum viderat Lm; γῆς Bgk Rth ‖ 7 φάζουσι καὶ κόπτουσι V, σφάζουσι κἀκτείνουσι Nb, κόπτουσι καὶ σφ. Kn coll. γ 448 | σικίης V || 8 ἂν V | ἀτεχνεῖς V | ἀνους A || 9 ἔστι V ‖ 10 θύων V | versus 9. 10 sedem mutaverunt in A || 10 ἐλλείπῃ Nck

71. f. 10a

72. 22, 2e 50, 14. 98, 2 | 8 e cf. 19, 5. 88, 4 | 9e ═ 45, 3

73. 21, 11. 12 Lm, om. V || 11 φυγεῖν Fx Gb || Epim. τε om. V

74. 22 B 15; P13, MP1 10, Nev. 165; tetr.II 10; F politicis concepta et mutila in Furiae ed. Lips. ll p. 67; v. 4. 8 sq. Suid.; cf. Diod. XXXIII 7 p. 72 Dd., Doxop. Rhet. II p 189 W., sim. Plut. Sert. 16 || 2 Nck Mél. IV p. 138, Eb Burs. Jahresb. lII 503 | ἦν A, corr. Sd || 3 μελαίναις Bgk; λευκὰς γὰρ εἶχεν καὶ μελαίνας etiam F 4 εἶτʼ, super ε del., A, corr. Cr coll. ἤδη v. 1, ὃς εἰς S s. κῶμος (loco adhuc neglecto) | κώμασ A, κώμους S || 5 ἥρα A | νέασ A. γραίασ A || 6 νεᾶνισ A || 7 γραία A || 8 ἀκμαία A || 8. 9 Suid. s. ἑκάστοτε || 9 εὕρισκε S | cf. Arist. equ. 908 || 11 νέα et γραῖα A || 12 ἔθηκαν A, corr. Lm Nck | ἑκάστην Lm; ἑκατέρη Nck, sed cf. 18, 4; ἄρδην (cf. Phaedr. lI 2, 9) vel ἄμφω et ἀποσπῶσαι Eb; ἔθηκαν ἄνδρα Rth, ἔ. ἑξῆς Bgk | Post 12 lacuna? cf. B φαλακρὸν ἐποίησαν καὶ ὄνειδος ἁπάντων, sim. tetr.

75. f. 10b

76. 23, 2me ═ 2, 2

77. 22, [13—16] Db Lm || 13 om. B*, numeri interpolatorem δʼ ὁ μῦθος produnt, cf. 16 || 14 ὁ (eras.) μῦθος φάσκει A, corr. suprascr. m. rece. || Epim. AP ═ promyth. B v. 15 ὅτι ἐ. ἐστιν, ὃς εἰς γ. ἐ., seq. ἡ γὰρ γυνὴ θαλάσσῃ 〈πᾶν〉 ὁμοιοῦται (ita MP1 Nev., ὡμοίωται B, sed latet choliambus) κτλ. || v. 16 ═ 13

78. 23 B 16, MP1 11, P 14 || 1 μακρὰν A || 3. 4 εὔξατο (ηὔξ. P1) δὲ τῷ θεῷ ταῦρον (inepte) ἐπιθύσειν B || 4 νομέωι, ε del. αι suprascr. m. pr. A | Πανί τʼ οἶν ἐπιρρέξειν 5 παρασχὼν Cr ann. p. 241; [4], 5 ἄρνʼ ἂν π. Rth perperam; cf. Anth. Pal. IX 823 (XI 207, 2) || 5 θοίνην Bgk, ποινὴν Hl, λευκὴν Nck; Suid. v. λοιβή· σπονδή, θυσία vix huc referendum, nam fons eius (cf. Hesych.) praebebat θυσία οἴνου: sed catachresis a Babrio vix aliena, cf. libare libamen | λάβοι γε Dbn add., γε e v. 8 petitum locum non habet || 7 ἐπαρᾶται ═ εὔχεται || 8 βοῦσ A, corr. Lm, ἕτερον βοῦν σοι ἐπιθύσω B MP1, βοῦν σοι καὶ ταῦρον προσενέγκω P | ἐκφυγών γε Bgk || 9—11 Db Lm, ═ epim. P1P, prom. B || 11 ἐκφοβουμένους Lm, sed cf. B: διὰ τὴν πρὸς ὥραν συμβαίνουσαν λύπην: ἐκφορούμενος ═ prorumpens || ἀρχὴ τοῦ γ m. 3

79. f. 11a

80. 24, 1e ═ 33, 1 (11, 6) || 25, 8me 1, 4. 31, 12.

81. 24 B 21, tetr. I 12; 4 sq. 6 sq. Suid. || 3 λιμναίους A, corr. Fx coll. 115, 1, λιμνάδες? Ml || 4. 5 Suid. s. παιάν || 4 οὓς A m. pr, quod in οἶς corrupit m. rece., ὁ δʼ Suid, εἶς Bgk | κλαύσας Suid. | παιᾶνος Suid. 5 ἔστιν Rth || 6—8 Suid. s. αὐήνας || 6 εἰ γὰρ Suid., sim. B | cf. Suid. s. λιβάδα ἔνυδρον τόπον || 7 τί μὴ A Suid., τί οὐ B, cf. 90, 2 | ὅταν Suid. || 8 αυτῶι A | γεννήσει A m. pr., ει in η corr. m. rec.; deinde add. αι m. pr., del. m. rec. || [9. 10] Lm

82. 25 B 101 P1 62, tetr. I 44; 3 sq. 6 sq. Suid. || 1 λαγωὸν A m. pr., ον in ους corr. m. recc. || de B cf. praef. || 3. 4 Suid. s. ἄτολμοι || 4 τʼ om. S | μοῦνον AS, μᾶλλον codd. et edd. S interpolatae || 5 Suid. s. γυρίης· περιφεροῦς· ἐπεὶ δὲ λ. ἐ. ἦλθον γυρίης (vitium memorabile) || 6 Suid. s. ἀκταίη 7 βαθεῖαν εἰς ἰ. ὀκλαστὶ π. sine caesura Suid. s. ὀκλαδίας (Zonar. lex. p. 459), ὀκλάδις προπ.? Bgk

83. f. 11b

84. 26, 1me ═ 33, 15 | 7me cf. ad 16, 9 || 27, 1m ═ 89, 10, cf. 132, 7

85. 25, 10 ἡμῶν A || post 10 duorum fere versuum spatium vacuum A.

86. 26, 1. 2 Suid., epim. Georg. || 1. 2 Suid. s. πυρίνῳ σίτῳ 1 τὴν om. S | χώραν A, -ην SS || 4 ψόφῳ Bgk || 7 εἰώθει, θει m. rec. atramento obd., cf. 16, 9. 106, 20 || 8 βαλὼν A, corr. Bss | ἠλώησε A m. pr., corr. m. rec. || 10 cf. lI. Ι 5 | τὰ ex τὰς m. pr. A || 11 ἄνθρωπος A, corr. Lm || 12 πρσσειν? Eb || Epim. Georg. Bss an. l p. 31, 5 | τοὺς om. A | εἴκειν Georg., ἥκειν A.

87. 27 V 30 (Fur. 355) || 1 δήσας Vat. ex Furiae testimonio p. 144, πνίγων A, num σφίγγων || 2 ἔπνιγεν A, -ε V | ὕδατων συναγγίαι (ad ἄγγος ?) κ. A; βαλὼν ὑδάτων συνεχεῖα V, unde βάλλων vel βάπτων repetiverunt; ὕ. ἐμβαλὼν συναγκείῃ Bgk

88. 6a

89. 28, 1m ═ 117, 8; 1 e ═ 80. 1. 83, 1 | 4e ═ 12, 4

90. 27, 3 δʼ αὖ A, δὲ V | τίνεις A, τίνα V || 4 ὧν σ᾿ Fx Hm, ὃν Bgk || 6 ὄρνις, V, ὄρνεις del. ει suprascr. ι A. | οἶκον caream || 6 e V, om. A, del. Rth | ἀνεωγὸς V, corr. Kn (cf. 60, 1), τʼ vel δʼ ἀνέῳγες Bss Bgk, ἀνεῳγυῖʼ Nb || 7 ἡμᾶς A | βλάπτουσιν μ. ἤ. ἡμᾶς ὠφελοῦσιν V || Epim. ὁ f + A.

91. 28 V 211 (Fur. 378); tetr. l 42 || 1 φρύνου γ. V || 2 αὐτ (═ αὐτὸν) etiam V, αὐτόσ’ Fur. Eb || 4 εἶπον frustra add. Fur. Knoche p. 66, cf. 47, 6. 89, 4 | μήτηρ A | ἄ. γ. πρὸ τῆς ὥρας A. et V; ═ ante tempus (potui constitutum (lulian. ep. 3 p. 412 A) an ═ ante horam (cf. 124, 19)? τῆς δ’ Lm, ἄ. πρωΐης Db || 5 ἦλθεν ipsi AV || 6 μαλαχθείς V, παλαχθεὶς Hch, παταχθεὶς J. G. Schneider, cf. Hor. sat. II 3, 314, Phaedr. l 30, 10 || 7 φυσῶσα ἑαυτὴν A m. pr., corr. m. recc. τοιοῦτον AV, τοσοῦτον plerique || 8 παύου μὶ πρίου μῆτερ V; μὴ πρήθου Bgk, ft. recte

92. f. 12a

93. 28, 9e cf. 41, 1 || 29, 3i ═ 12, 6. 21, 3. 79, 2. 95, 51

94. 28, 9 ῥήξεισ, σ ex ν m. pr. A || 10 ποιότητα AXV, πιότητα Cor., ποσσότητα Bss

95. 29 B 22 MP1 14, P 17, plenius Aphth. 13; cf. Doxop. Rhet. Gr. II 173 W. || 2 ὑπὸ μύλην (U+02D8 U+02D8 | U+02D8 _) vix est Babrii | πᾶσαν ἑσπέρην A m. pr., β α suprascr. τάλας add. m. recc.; π. ἑ. ἤλει Eb Grumme, ἤλεσʼ ἑ.π. Lm | ἑσπέρην ═ νύκτα, cf. Lycophr. 33, comment. Gryph. p. 64 || 4 ἀλφίτοισι A, corr. Mk || Fabula licet e proverbio ἵππου γῆρας sit orta utique decurtata; laetius rem explicarunt Aphth. Phaedrus app. 19; cf. Apul. met. IX 11 || 5.6 Lm, prom. B | λίαν U+02D8 U+02D8 prodit interpolatorem, cf. 41, 4 6 ἐν κόποις B, εἰς πόνους A.

96. 30 Av. 23, 1 Suid., cf. paroem. l p. 85 sq. || 1 Ἑρμείαν S s. λύγδινα || 4 χειροτέχνημʼ Lm O. Schneider, sed cf. Herond. VIl 74, Cor. 148; Av. 23, 5 aller adoratis ut feret numina templis fabulae acumen non perspexit, cf. Deneken, lex. mythol. l 2587 || 5 καὶ ὁ A, corr. Bss | post 5 v. excidisse suspicatur Bss || 6 δείξειν Eb || 7 εἶτιν Hl. ἔνθεν Ah

97. 30, 8m e cf. 97, 5 || 31, 1e ═ 64, 1 | 2me ═ 132, 5 (37, 8) | 3 e ═ 5, 9 | 10me ═ 49, 4. 12, 14 | 12m e ═ 1, 4 | 13e ═ 112, 3 | 14e ═ 95, 40

98. 30, 9 εἶδεν λέγοντα A, corr. Hl Gb, σὺ δὴ λ. Mk, ἰδοῦ λ. Bgk Seidler | ταλαντεύεις Nck Mél. IV || 10 ἕν A, ἢ Lm || Post v. 10 duorum versuum spat. vac., λει m. r. in mg. sin.

99. 31 B 20 P1 13; 9. 17 Suid., cf. Dos. 3 p. 27 || 2 αἰεὶ Men. || 4 σφι//σιν, ι prius ex η A || 5 ἔχουσιν Nck, sed cf. 15, 8 || 6 ἀτάκτους A, corr. Bss || 7 εἵλοντο A etiam m. pr. (non τε), atram. obd. m. r. | 7 sq. cf. Herodian. VI 5, 10 || 9. 10 Suid. s. φρήτρα | 9 ἐς φρήτρας Suid. s. v., cf. B 363; εἰς εἴλας (ει in ι mut. m. r.) glossema intrusit A, cf. Cr 139 3. 150; Suid. s. εἴλας, ἴλας ad Babrium non referendum || 10 ὥσπερ ἀνθρώποις vel -ους S, ὡς ἐν ἀνθρώποις A, corr. Eb, cf. locum similem s. s. || 12 post 15 transp. Bss || 13 τειχῶν A, corr. Bss || 14 cf. Batrachom. 131. Σ 611. σ 378 | 14sq. ἀχρεῖα A, corr. Db; ἀρχεῖα Hl, Ἀτρείδαις | ἰσοῦντο Sd probabiliter ut in parodia Homerica, cf. B 480, ad v. 9; χρύσεια legit Dositheus

100. f. 13a

101. 31, 16i ═ 95, 47 (41) | 18e ═ 164, 6 || 32, 3e ═ 71, 5. 136, 15 | 5m ═ 134, 3 | 5e 13, 4

102. 31,16 δὲ apodoticum, cf. 55,4. 6: Schmid Atticismus III 333 sq. || 17 ἄλλοι A, ἀλλ᾿ οἱ (Paris.) vel ἄ. Suid. s. τρώγλη, corr. Lm Eb || 19 τὰς ὀπὰς Bgk || 20 ἑάλων Hm, ἑᾶλον Eb | αὐτόθεν Bss alii cacophonia non deterriti; possis μυχῶν ὤῃ, cf. Mosch. Long. l 4, sed versum aut spurium (Fx Grumme) aut contractum (cf. Batrachom. 114) numeri innumeri (U+02D8 _ U+02D8 U+02D8 _ U+02D8) et α ι produnt, cf. ad 19, 6 || vv. 21. 22 sedem mutavit Bgk | 21 νίκη A, corr. Eb, Νίκης Bgk | αὐτοῖς non spectat ad μυχῶν, sed ad στρατηγοὺς, cf. 56, 5 | 21. 22 Rth temere: parodia epica vel tragica, cf. Batrachom. 159, Anth. Pal. VII 205 || 23. 24 Lm ═ prom. B || 24 ἐυτέλεια A, ἡ εὐτέλεια B, corr. Fx

103. 32 B 19 P 16; F 48; tetrast. I 39; 1 lulian. test. 4; 5. 7. 8 Suid.; cf. Tzetz. ch. IV 938 || 1 τὸν μῦθον ἀκήκοας τὸν Βαβρίου· γαλὴ . . ἐρασθεῖσα lulian. ep. 58, 5 | γαλῆ A || 2 Ἀθηνᾶν interpolavit B P | μηρ A || vv. 4. 5 sedem mutavit Bgk (ἐν — ἡλώκει κ. γυναικός — ἤρα), sed nihil probat Xenoph. Ephes. III 2, 5 || τις A || 4 ἔχων A, corr. Seidler coll. 44, 2; ἑκὼν Lm | ἥρα, ἥ ex ἤ A || 5 locum decurtatum esse susp. Sauppe | κἀκεῖνος Suid. s. ἐν τῷ μέρει

104. f. 13b

105. 33, 5e ═ 108, 1 | 6i cf. 11, 8

106. 32, 6 ἠρμένου ipse A, cf. 56, 4 | δὲ ex δει A m. pr. || 7. 8 Suid. s. βαθύστρωτος κοίτη | 7 τὸν Suid., ἡ A || 8 κοίτης F Suid., κλίνης A || 9 γ. δίαιτα Bgk | δέδυτο A, corr. Bss, cf. Luc. pisc. 36 | κοὐ Piccol., καὶ κακῶς Schnw || 10 τῷ φύσει A | καὶ ἡ θεὸς ἀγανακτήσασα κατʼ αὐτῆς πάλιν αὐτὴν εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν ἀποκατέστησεν add. A 50 Schn, Pr 50 p. 15 Sternb., sim. F (Aes. 88 H., cf. 149), unde quaedam excidisse suspicatus est Schenkl || Epim. μυ ἔχει÷ A, in marg ἀρχὴ τοῦ ∠ m. 3

107. 33 V 198 (Kn p. 678); 2. 3i Suid. || 1 Πλειάδος δ. ἦσαν σπ. ἐν ὥρῃ | σπ. δʼ ὥρηι A || 2 νέον A. m. pr., εο in ειὸ corr. m. rec. | π. εἰς νεὸν σπείρας Suid. s. νεός, ἐν κλήρῳ πυροὺς σπείρας || 3 φύλασσεν Suid., ἐφύλαττεν || 4 sq. cf. Π 583. P 755 || 5. 7 ψάρες A | 5 ψᾶρες ὀρύκται V, ψᾶρές τʼ ὀρύκται C. E. Schneider Kn p. 679, cf. Anth. Pal. IX 373, 6. VII 172 | 7 αἱ δʼ ὄρνιθες? | συνηθείας V || 8 ἠτείκει V

108. 33, 10e ═ 34, 8 | 15 me ═ 26, 1 | 19c ═ 95. 59 |
═ 64, 1. 108, 3

109. 33, 9 βαλεῖν V, λαβεῖν A | δʼ ἡ A m. pr. corr. m. rec, δὲ 10 τότε V || 11 ἡμᾶς AV || 12 σοφῶν δ. φίλων V | ἡνίνʼ ἂν Fur. e V, ἡνίκα A || 13 ἔλθωσιν A, om. V, corr. Lm | εἶπεν om. || 15 ψάρες A m. pr., corr. m. rec. | καὶ ἐνέμοντο A, καὶ νέμοντο | χωραν V || 16 ὅδʼ A | αἰτεῖ V εἶπε Bgk | συνθήκην AV (Rth), corr. Fx || 17. 20 ἔφυγον V 18 δέδωκεν V || 21—24, de quibus dubitaverat Eb. del. Rth sed cf. ‘fab. antiquae’ 19 Il p. 138 Hervieux, Romul. app. 60 (Cr p. 207 2) || 22 κολοιὸς V || 24 δʼ ἔργα Fur. e V, δὲ A similem sententiam (qui aliud dicunt et aliud agunt in fine fabulae invenies in fabulis antiquisʼ l. s. (Phaedr. Burm. app. 11, Dressl. lI 10) || 25 del. Lm, om. V | Ὅτι δεινὸν A, ὅτι del. Bss

110. f. 14a

111. 34, 1e cf. 13, 1. 37, 5 | 6e ═ 112, 1 | 8 im ═ 43, 13 (17, 4. 37, 9) | 12e ═ 112, 1

112. 34 F 40 Hds 263; tetr. I 28; 1. 2 Suid. s. οἴναρα; sim. Plut. de vit. aer. 8 p. 831 C., cf. Cr p. 207 || 1 ταύρων ὄχλον S || 2 οἰνάσιν (test. Eb Rth) κατεστρώκει A, cum Lm Eb praetuli Sidae lectionem ut diffciliorem; de re cf. Long lV 38, 1 | post 2 versum excidisse in πλήρεις exeuntem susp. Lm || 3 τ εἶχε Bss || 7 ἐφʼ A, ἐν Schw; cf. Eurip. fr. 941 Nck | εἰμι A m. pr, οἴμοι (ex tetrast.?) m. recc. (Men.?), ἤμει Hl Stangl Rt, cf. tetr., Plut. l. s. s. || 8 καὶ A m. pr., τί m. recc. || 9 ’κπίπτει vel ’κρίπτω? Cr, κύπτει Sd; cf. 40, 4 || 10 κ ἀπόβαλε A m. pr., alteram λ adi. m. rec. || 12 ὅτʼ ἂν A ut solet, quod adnotare supersedeo || 13 ἀποιμόζῃ A, corr. Bss | τι??νω a Babrio alienum, cf. 27, 3. 107, 8

113. 35 B 30 MP1 19, cf. praef.; P 24; Avian. 35 || 1 δύο A, corr. Bss || 3 sq. ἀγρίης ὑπʼ v. 3, ἀθλίως ἀποπνίγει v. 4

114. f. 14b

115. 36, 9me 116, 11

116. 35, 4 ἀγρίως Bgk, sed nota enallage; ἄγριον ἀσπάζοντο de canibus Theocr. 25, 72 | καταφιλοῦσʼ ἀ. duce B* Gb | Fabula vix decurtata; tempore praes. ne offendas; idem paradoxon eadem ratione narrant Oppian. cyn. lI 605, Synes. Ep. 1, Plin. n. h. VIII 54, 216 || [7 8] Eb | 8 ἐχθρὸς, ὦ παῖ, Bgk | γίγνου forma interpolatorem prodit, cf. 78 epim.

117. 36 B 29 P 23 MP1 18; Ac 143; myth. p. 215; tetr. I 45; Av. 16 || 1 αὐτόριζον (radicitus Av.) ipse A | ἔδωκε A, cf. Herodian. VIII 5, 7 ἐδίδοντο τῷ ῥεύματι; ἐνῶσε Sd, ἐνέδικε M. Schmidt || 3 ante 2 Lm Bgk || 5 ἐλαφρὸν A, corr. Lm | ποταμίας A || 6 ἔσχε Hl, εἷλε Eb || 7 τε ὢν A, corr. Bss; τις ὢν Fx; ἐὼν forma tab. Assend. commendata | καὶ βληχρὸς A m. pr., κἀμβλ- corr. m rec. || 8 ἅυτη A, corr. Bss | τοσσὴ A m. pr., acc. corr. m. rec. || 9 locus contractus?? cf. Av. v. 11 | σοφὸς A m. pr., -ῶς m. rec. 10 μαχομένη μὲν Fx || 11 καμπτόμεθα A, corr. Bss || 12 βαῖον A m. pr., βαιὸν m. rec.

118. f. 15a

119. 37, 5e cf. 34, 1 | 7e ═ 6, 15 | 8e cf. 31, 2. 132, 6 | 9m e ═ 124, 13 || 38, 1m e ═ 95, 5

120. 36, [13 sq.] Db, cf. 18, 14 || Post 14 duo vv. vacui A.

121. 37 B 24 MP1 15, P 19 Cor. p. 107, Steph. p. 54 (Hds.-Hptm. p. 307), Av. 36; 3 Suid. || 1 δάμαλις AB caett., corr. Mk || 3 Suid. s. ὄτλος || 4 καὶ ὑπέτεμνε A, quae haud scio an Babrii sit manus | χώραν A || 6 εἰς νομὴν B || 7 ἀδμήσκειν ὃς A, corr. Bss || 10 πονεῖν A, κάμνων ἐτ. H P1 Steph., corr. Bss; καμὼν Eb || 11 om. paraphr. || 13 temere om. edd. praeter Rth | ἀργία A, corr. m. rec. | κινδύνοις A m. pr, corr. m. rec. || Epim. μυ A

122. 38 B 28 MP1 17, P 22; 2 Suid. Zon. p. 741, lex. Vind. p. 87 N., cf. F Fur. 174 || 1 σχίζοντες Bgk, σχίσοντες HlEb | ἀγρίαν A || 2 ἐναφῆκαν τῇ δρυῒ σφ. Suid. cet. lex. s. v., ἐνέφρηκαν Rth | αὐτῆσφήνας A m. pr., ι subscr. m. rec.

123. 2a

124. 2b

125. 2c

126. 2d

127. 38, [8 ═ 96, 5] || 39, 2e cf. 93, 8

128. 38 lacuna post 3? || 4 ἡ δὲ στ. Gb: nomen repetere solet Babr. (Cr p. 201) || 5 μοι? 6 μηρ A || 7 non expr. B* | διαρήσσει A || [8 —10] Fx Eb || 8 δʼ ἡμῖν A, corr. Db || 10 πάθῃς Db, sed ἂν — πάθοις ab interpolatore non alienum Post v. 10 duorum versuum spat. vacuum in A

129. 39 F 53, Nevel. 180 e Pal. (Cor. 110), A 72 P 60; e prov., cf. ‘Zenob 277 p. 76 || 1 cf. Ael. nat. an. 48 δελφὶς φαλαίνῃ διάφορος φαλαίναις Bss || 2 σκάρος vel κωβιὸς paraphr, παρῆλθέ τις σκαρὸς ? sed cf. Zen. | μεσιτεύσων? Eb || 3 πολιτείᾳ Fx Fb || 4 ὁμληρεύοι, in marg. εἰρεύει A m. pr., παρευθύνοι Bgk || 3.4 Cr Schenkl; versus epimythii 40, 5 sq. gemelli additi fabulae decurtatae; pleniorem legerunt qui epimythium simile addunt (οὐδενὸς ἄξιοι, ἂν ταραχῆς κτλ.) paraphrastae: εἶς δέ τις τῶν δελφίνων ὑπολαβὼν ἔφη πρὸς αὐτὸν· ἀλλʼ ἡμῖν ἀνεκτότερόν ἐστι (αἱρετώτερον Nev.) μαχομένοις ὑπʼ ἀλλήλων | διαφθαρῆναι ἢ σοῦ διαλλακτοῦ τυχεῖν: unde refinxi versus 2a-d litteris

130. f. 15b

131. 40, 1e ═ 111, 5 | 3e cf. 127, 10 || 41, 1 cf. 28, 9 (111, 8) || 42, 1e ═ 181, 3 | 2e ═ 105, 2 | 3me ═ 97, 3 | 4me ═ 119, 4

132. minoribus supra descriptos, ad v. 2 coll. 21, 5. 93, 6; in exitu ἢ σῆς τυχεῖν μεσιτείης F. W. Hoch p. 31 coll. 93, 8, sed plura exciderunt || Post v. 4 unius v. spat. vacuum atque in parte sinistra λε m. rec.

133. 40 B 25 P 20, V Fur. 353 p. 144 || 3 πράττω A || 4 τάχʼ ὄπισθέ A, τί τοῦτο; τὰ ἐξόπισθέν (τὰ ὄπισθέν B) μου ἔμπροσθέν μου νῦν ὁρῶ διερχόμενα B V, unde corr. Db Fx | ’κβαίνει (═ ἐμῶ τὸν ὄνθον)? cf. 34, 8. 11 || Post v. 6 duorum vv. spat. vac. A.

134. 41 Pr 216 p. 60/379 St., cf. infra p. 201 || 2 μήκους A, corr. Bss || 1. 2 decurtati, cf. Pr || [3. 4] Eb

135. 42 B 27 MP1 16, P 21; F 22, Ac Cor. 129, 3 Suid. || 2 δʼ ὁ A, δὲ vulgo || 3 αὐτὸν A Suid. s. ἐρωτῶ σε, cf. ἠρώτα (. . . ἀντὶ τοῦ παρεκάλει) || 5 ἐξέρριψε A || 6 ἀγυιὰν A

136. f. 16a

137. 1a

138. 1b

139. 42, 7 εἶπε· del. ν A κρεῖττον, ο ex ω A || 8 ποίαν A m. pr., ποῖ ἂν m. rec. | με A, γε? Cr τοιαῦτα ὅτι οὐδὲ τὴν ὁδὸν οἶδα, ὅθεν ἐξῆλθον (═ ἀνέλυον?) B, sim. Ac; de infinitivo in sententia interrogativa cf. Lob. Phryn. p. 772, Knoell Bodl. p. 71, Cr ann. 245 || 6—8 del. Rth fabulae acumine misere obtuso; de sententia cf. Theocr. II 85, Plaut. Rud. 811. 591 ni istunc invitassitis . . . donec qua domum abeat nesciat. || ln marg. sup. m. 3 ἀρχὴ τοῦ ε

140. 43 B 34 P1 23, P 27 M 20, Steph. p. 48; T ab. cer. 12 VI vo; Dos. 1, Aphth. 18; myth. p. 215; tetr. I 14; 6 Suid. || Initium decurtatum, ut in fab. 65. 73. 83, T testatur, ex qua elicui v 1a 1b; 1a ἔλαφος (ποδώκης) Wl, sed cf. Aphth. | αχαικ - - - - - - - - - η-κορεσ | θείσῃ - - - - - - - - - - νφυειν(?)λι Hss, sed litterae quaedam incerae, cf. praef. || 3 δὲ αὐτοῦ A, κακειδεαυτου T: κἀκεῖ δʼ ἑαυτοῦ? | σκιὰν A, σκιαν vel σκειην T || 4 ἕνεκα ut videtur A (Eb), ενεκε T; εἴδει Gb | ελυπειτο T || Post v. 4 excidisse versum suspic. Fb, quo expressa fuerint haec paraphrastae verba: ὡς λεπτοὺς καὶ ἀσθενεῖς ὄντας, sed T facit cum A || 5 επιτοιςδεκερασιναυτου T, τοῖς κέρασι δʼ Bgk Db | post καλοῖς commate interp. A m. pr. | in fine εκαυχατο glossema T; sequitur epimythium (v. 16 sqq.) || Vv. 6— 10 non leguntur in T | νέμεσις A, Νέμ. Cr | ἣ τὰ γαῦρα πημαίνει A (ποιμαίνει Sd); ἣ τὰ γῆς ἐποπτεύει· ἢ ἄλλως ἣ τἄδικ᾿ ἐποπτεύει Suid. s. νέμεσις: illud ft. praeferendum, cf. Amm. Marc. XIV 11, 25 omnia despectare terrena (Nemesin)

141. 43, 13i cf. 34, 8

142. 43, 10 ἴχνεσι A, corr. Bss 13 „τί ταῦτ᾿ “ Eb, κἀνταῦθ’ Bgk, cf. 34, 8 | ὡς ipse A || 15 οἷς ἐκαυχώμην paraphr. || 16—19 legit T, del. Lm, cf. 107, 17; ἐνίοθ’ αἱ alienum ab arte Babriana || 18 μὴ (corr. in ή) τʼ αὐ ἀ. μὴ δʼ A, corr. Lm Baiter | post ἀπελπίσηισ. interpunxit A m. pr. || Exitum decurtatum versibus barbaris expressit T (addidi accentus): τὸν δʼ οἱ πόδες μὲν οἶς τὸ πρόσθεν ἠθύμει 14a διέσωζον. ὡς δʼ ἦλθεν εἰς μέσας ὕλας 11a ὄζοις τὰ κέρατα συμπλακεὶς ἐθηρεύθη 12a προὔδωκεν δὲ αὐτὸν οἷς ἄγαν πεπιστεύκει. 15a ἄνθρωπος [ὢ]ν βέβαια μὴ δόκει κρίνειν 16. 17 μηδʼ ἀπογνῷς ταῦτα· σφάλλουσι γὰρ ἡμᾶς ἐνίοτε αἱ πεποιθήσεις 19 15a προδωκενδε Tab. || 16. 17 κρεινειν T | μηδαποπνοις legit Hesseling || 19 ημασα| ινιοτε (ενιοτε Hss) T | πεποιθησις T || Praeterea epimythii frustulum versui 5 adhaesit: . . . κρεινεινμηδαπογνοισ. ουτωσφα | λουσιημασαινιοτε, cf. Philo. LIII 234. 238

143. 44 B 36 P1 27, P 28; Aphth. 16 Fur. 207 (Cor. p. 296. 401); tetr. I 11; Avian. 10, cf. Themist. XXII p. 278 d | Fabula decurtata?

144. f. 16b

145. 44, 5e ═ 102, 6 | 6e cf. 132, 10 || 45, 3e ═ 22, 9

146. 44, 3 μὲν ὄντας Sdl duce Aphth. || 4 sq. διαβολαῖς ἐποίει Nck, sed cf. Aphth. tetr. || 6 ῥαιδίαν A || 7. 8 Eb, ═ epim. (prom.) B (in fine τοῖς φίλοις δὲ πίστευε καὶ συντήρει) || V. 5 sq. a leonis persona alienos decurtatos esse crederem, nisi cum BP facerent Aphth. et Avianus: Themistis bene volpem producit discordias serentem, ut fab. 95 || Fol. 16b et 17 in margine superiore m. rec. s. XV/XVΙ litteris evanidis scripta correctoris ni fallor exclamatio 16b παν κυροῦ π κωνσταν ἔσχε ὄμοι 17a ἐν τὲς πρὸς τὸν κύριον ἐντεύξεσιν τῶ παναθλίω θεοδώρω υμαρ (═ ἁμαρτωλῷ Eb)

147. 45 B 37 P1 25, F 26 Au Pr 6; tetr. II 14 || 1 ἔνειφεν A || 3 ἄκρη A, ἁδρῇ Db; num ἄκρα? cf. Schneider, Callim. p. 371 || 8 τὰς δʼ ἰδίας A (anacl. _ U+02D8 ═ U+02D8 _? cf. 107, 10), τὰς ἰδίας δὲ ἀφεὶς etiam BP1; ἐνδίους Hecker Schn; 〈ἄρʼ〉 ἰ. Sd Eb, δὲ τιθασοὺς Bgk, δʼ ἡμέρας Ellis, alii aliud | ἀφῆκεν ἄκρα Eb, sed cf. μακρὰ κλαίειν sim. Aristoph. Vesp. 584. Plut. 612. Eccl. 425 | λιμώσσειν? || 9 ἠθρίασε A, ᾐθρίαζε Mk; cf. 92, 8. 120, 7

148. f. 17a

149. 46, 6e cf. 117, 7 | 10e ═ 103, 2

150. 45, 11 ποσσὶν ipse A || 12—14 Rth, 13. 14 suspectaverat Eb, sed 12 sq. expressit B*, cf. praef. || 12 γελάσας A, γελαστὸς Bt, cf. 80, 4; στενακτὸς Bgk, αἰπόλοις γελάσματʼ Piccolos; ὁ δὲ αἰ. γελάσας (!) εἰς τὸν οἶκον ἦλθε κενός B P1 || 13 τὰς κρείσσους A, corr. Bgk, cf. 73. 79 || Epim. Augustanae fab. 6 aptius

151. 46 cf. Syntip. 20 Fur. 337, Cor. 377 || 2 βαθυσχίνῳ O. Scbneider, sed cf. 3, 4 || 3 ἑτοῖμον Fx || 4 ζώων A || 6 πόαστʼ A || 7 ὕλας ὁ δὲ πεινίηι (unde fecit in A ὁ δέ γε πρὸς πείνης Menas) θνήισκει A; ὥστʼ ἀχηνίῃ θν. Piccol., ὃ δʼ ὑπʼ ἀχηνίης θν. Bgk, οὐδʼ ἐπήι᾿ εἰ θν. Gb, οὐδʼ ἐπῇεν εἰ θν. Rth, sim. Eb olim; ὁ δὲ πένης (τάλας) κατεσκλήκει caeteris omissis Lm Bgk Eb, ὁ δὲ νεηνίης θν. [8] Nck Schenkl; v. 7 extr. si interpolatoris est, suppl. fere τοῦ νοσοῦντος ἀμνήμων vel τὸν νοσοῦντʼ ἐῶν χαίρειν || 8 καὶ οὐ A m. pr., corr. Min. in cod. || 9 cf. Hes. fr. 183 Rz., Arat. 1022, Iuv. 14, 25 | δευτέραν A

152. f. 17b

153. 47, 3e cf. 95, 35

154. 46a Epimythium (cf. 60) ad fab. 46 non pertinet; excidit fabula. Syntip. 49 (Cor. 352), lgn. tetrast. I 24 huc rettulit Eb. similis etiam Nevel. 158 (Cor. 155 Hl 30) || Epim. τούτω A

155. 47 B 38 F 52 (Cor. p. 358. 171); de Sciluro narrat Plut. de garrul. 17 p. 511 C (apophth. p. 174 F), cf. etiam Plut. Sert. 16 (Hor. ep. lI 1, 46) || 1 ὑπεργήρως A m. pr., acc. del. super ε acc. add. m. r. || 2 εἶχεν ipse A || 4 ἐκέλευσε A, ἐκέλευε vulgo | ἐστί A || 5 δεσμὴν A m. pr., δέσ- m. r., cf. Lobeck paral. p. 396 | ἧκά A m. pr., α in ε m. r. || 8 μίαν A, μίην plerique, sed cf. praef. || 9 πειρᾶσθαι A m. pr., corr. m. rec. || 10 ante οὕτως et post εἶπεν interpunxit A | ἂν A, corr. Eb || 11 ὑμᾶς A

156. f. 18a

157. 47, 15me ═ 85, 19

158. 47, 14 μιᾶι A || [15. 16] Lm || 15 μέγʼ A, μέγιστον coll. 85, 19 Lm, possis μέγʼ ἀ. ἐστιν; sed haud scio an ι α interpolator admiserit || 16 ἦρεν ipse A || Epim. Ὁ μυ A

159. 48 cf. Macar. prov. IV 10 || 3 εἶπε A, corr. Bss || 6 ἂν μου, μου in μὴ corr. A. m. pr.; μοι Fx, servavi μου | ’πιλιχμήσηισ A, ’πολιχμήσῃς ═ ἀπολ. (Il. Φ 123) Bgk Rth || Epim. οὐ καλῶσ πῶσ A, em. Bss | δράσαι A | In epimythio choliamborum vestigia (τὰ βελτίω δρᾶσαι, κἂν τῶν συνήθων αἰτιῶν ἀπαργῆσαι) observavit Bss

160. 49 B 33 M 36 P1 22, P 26; F 62 (cf. Cor. p. 252. 387 sq.) || 1 ἀγνοίας A || 2 τύχησ A || 3 οὗτοσ, -οσ ex -ωσ m. pr. A

161. 49, 4e ═ 12, 14. 31, 10 || 50, 4e cf. 84, 4 | 5me ═ 3, 8; cf. 72, 18. 92, 10 | 7e ═ 95, 53. 103, 12 | 8ie ═ 95, 54

162. 49, 4 σοῦ Eb | σοὐμπεσόντος Hl | αἰτία A || 5 γένωμαι Nb || 6. 7 om. B*, del. Kn || 7 αὐτοῦ A m. pr., corr. m. rec. | πταίῃ Db, cf. 111, 21; πίτνειν (πίπτειν) eadem fere ratione adhibuerunt Plato Phaed. p. 100 E., Aristoph. Eq. 540, Eurip. Alc. 626 alii

163. 50 B 41 P1 27 M 23, Ac Cor. 127, F 10 (Cor. p. 319), cf. Maxim. Tyr. I 3, 1 || 3 σωτῆρα A, corr. Bt Fx Lm || 6 ὁδʼ— ἡδʼ ut solet A, acc. add. m. r. | ὤμνυ A || 8 ἢ τῇδ᾿ O. Schneider; nihil mutandum, cf. l. sim. supra adscriptum || 10 ἐδείκνυ A || 11 οὐχὶ προσχὼν Hartung, cf. 26, 5; τῷ δὲ δακτύλῳ μὴ προσχὼν BP1

164. f. 18b

165. 50, 14e ═ 98, 2; cf. 22, 2 || 51, 3e ═ 136, 13; cf. 105, 3 | 7 sqq. cf. 21, 6 sqq.

166. 50, 13 παχείας A || 14 ἀκἅλλουσα A, corr. Bss || 16 om. B . del. Eb Bgk || 16.18 sedem verborum ἐρρυσάμην σε et ἔρρωσο τοίνυν permutavit M. Schmmidt M. Rhen. XXVI 200 || 17 εἱστήκειν· A, m. pr., ν erasa, εἱστήκη M. Schmidt, cf. Philol. XVII 326 extr. 19 μʼ ἔσωσας — ἀπέκτεινας A, corr. Ah || 20. 21 Lm || 20 καὶ ἀπλάνητον A, corr. Bss || 21 φεύγειν (ν expunxit m. r.?) A, corr. Ah || Versus 20 exitus aque anapaestus v. 21 interpolatorem produnt || Epim. Ὁ μυ A

167. 51 B 39 M 22 P1 26 || 1 τῴ Hm Lm | χήρα A || 3 ἔκιῤεν A m. pr., voluit ἔκειρʼ (Eb) | ἀτεχνῶς A Rth, cf. 75, 1 4 || 5 μοι A m. pr.

168. f. 19a

169. 51, 9e cf. 63, 10 || 52, 4im ═ 130, 4

170. 51, 8 μάγειρος ἔσται, ὅς B || 9 εἰ δὲ ἐρίου καὶ πόκου B σὺ κοὐ Bgk, utique planius || 10 πάλιν — ἔστω B , πάρεστι Fx | σώσει AB , σῴσει plerique || Epilm. τὸ om. B

171. 52 B 32 M 37 P1 21; A 45 F 39; tetr III 10. Cf. Arist. Vesp. 1400 sqq. || 1 ἄρρενες A, ‘viriles’, robusti, cf. Anth. P. XI 20 Soph. fr. 480; ἀτρέμας (-μές, -μείς) vel ἠρέμας Cr olim, sim. Gb Rth || 2 ἥδʼ (acc m. r.) A || 3 βοώτης ═ βοηλάτης cf. Arat. 92 εἶλε Lm, cf. 18, 12 | εἷλ᾿, ἔφη δʼ οὕτως del. v. 4 Eb Gb Rth, perperam; neque cur de ‘mira verborum copiaʼ queratur Zachar. p. 29 intellego || 5 κράζεις paraphr. || 6 ἄλλων ἐπʼ A, corr. Cr ann. 246 51, nam ἐπ᾿ ὤμοις coll. v. 2 ‘prorsus mirumʼ (Eb); ἄλλων ὑπʼ ═ ἄλλων ὕπο, cf. 95, 2 | Cf. Arist. Vesp. 1426. Philogelos 48 Eb || 7. 8 Lm, cf. 81, 5 || 8 πονούντων (et 10 πονουμ.) ipse A | ὡσείπερ αὐτὸς κάμνων A, corr. Hm || Epim. ‘aut ἄλλους delendum aut δεῖν suppl.ʼ Eb

172. f. 19b

173. 53, 4e ═ 107, 16 | 7 im cf. prooem. I 3 sq. || 54, 2e 95, 2. 74, 3 | 7 sq. e ═ 101, 7 sq.

174. 53 B 31 P 25 P1 20 tetr. lI 5 ?; cf. Cr p. 208, ann. p. 246 || 1 δηλαίη A || 3 ἂν A || 3. 5 ὁδʼ— ἡδʼ A m. pr., 6δʼ ἥδʼ m. rec. || 4 φησὶ νὴ τὸν πᾶνα A, corr. Ah Fx || 5 σοι συνηντήκειν ex B Bgk || 6 ἔπειτα· εἴθε A, suppl. Bss 6 Bgk, exprimit BP om. P || 7 εἶπε A (Rth), εἴθε Lm || 8 μὴ δέ A, μὴ δὴ Eb μή πως Bgk | πάλιν ἐμοὶ Ah | συναντήσηισ (ι del.) A, καὶ πάλιν συναντήσῃς μοι B

175. 54, 1 ἦλθεν A, ν erasa || 2 χρησόμενος Nck Mél. IV 192 ἀγνοεῖν παραπλώσασ, A, corr. Lm, ἀρνὸς ἧ. ἁ. Ah || 3 ὅτʼ ἂ ut solet A | ε??ιπεταῦτʼ ductu perpetuo, quod A ante Eb εἷπι αὐτʼ legebatur; an θῦμʼ || Epim. εἰ καὶ A, corr. Bss | ὅλως μὴ Eb

176. f. 20a

177. 55, 2e cf. 15, 4. 130, 6 | 6im cf. 64, 7 | 7e cf. 16, 9 || 56, 1 im ═ 120, 3 | 5m cf. 31, 21 | 6 cf. 72, 15 || 57, 2me ═ 95, 52

178. 55 V 173 (p. 678 Kn.) ═ Fur. 371; fluxit e proverbiis, cf. Zenob. volg. 254 p. 70, Bodl. 393, Macer. 675 infra p. 248 || 3 τετέλεστο A, corr. Bss || 4 ἡ τʼ m. p., ἥτʼ m. r. A, ἡ etiam V; εἶτʼ Lm Eb Rth; v. 6 δὲ apodoticum, cf. 31, 16 || 5 τῶ γηπόνω V || 6 ὁ δὲ πρὸς V, ὅδε πρὸς Gb | ὅσπερ, ο ex ω corr. m. pr. A || Post V, 6 duorum vv. spat. vacuum A

179. 56 Avian. 14; cf. Epicharm. 43 p. 270 L. || 2 ἔβλεπε A 3 καλὴ μηρ A, καλοῦ Bss, καλὸν (ad πίθωνα) Sd Cr || 4 πιθῶνα A, corr. Bss | σιμὸν, ι ex η A m. pr. || 6 οἱ δὲ μὲν m. pr. A, corr. m. r. || [8. 9] Lm || 9 τὸν αὐτὸσ αὐτοῦ A, cf. Krügeri Gr. § 51, 2. 13; αὐτὸς τὸν Eb, γόνον τὸν Nb, alii aliud

180. 57 B 40, V Fur. p. 142. Cf Hes. fr. 45 Rz. (Cr p. 141), Plato Prot. 322 c || 2 πανουργίας A

181. 57, 3me ═ 72, 11 | 12e 96, 4. 134, 16 | 14e cf. 75, 20. 95, 99. 81, 4. 83, 4

182. 57, 4 σχέδην Bgk Hm | τῶν (═ἀνθρώπων) A, corr. Eb; ὤνων ═ ὠνίων singulare, δώρων Fx, ὄντων Nck || 5 ἐκάστω A || 6 τῶν τότʼ Ἀ. Sd Eb, τῶν Ἀραβίων Db; in nomine proprio anapaestum admisi || 7. 8. 9 Rth, συντρίβει τὴν ἅμαξαν κενὴν φορτίων etiam V; λέγεται ἐξαίφνης συντριβῆναι τὴν ἅμαξαν. οἱ δὲ ὥσπερ π. φόρτον τὰ ἐξ αὐτῆς ἁρπάσαντες B || 11 sq. οὐκ ἀφῆκαν εἰς ἄλλους ἄ. προελθεῖν rel. om. B, οἱ δὲ εἰς ἄλλους τόπους οὐκ εἴασαν ὁδεῦσαι V, ubi sequitur οὐδὲ τὰ κοινὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιτελεῖν δυνάμενοι ═ F 19; excidit igitur exite et astrologi fabella (infra p. 273) || 11 προσελθεῖν A, corr. Bss, cf. B | καὶ περιόντας Ah, γειτνιῶντας vel γῆν πολοῦντας Fx, ἀντερῶντας M. Schmidt (Jen. L.-Ζ. 1876, 81) καὶ περᾶν πρόσω ῥώπους Bgk, cf. prol. || 11 Nck || 12 ἐπειρήθην? cf. 106, 4. 29, 1. 30, 5. 46, 9. 74, 15. 103, 2. 62, 1 || 14 ἀληθείας A || 12. 14 ═ prom. B || Post v. 14 duorum versuum spat. acuum; f. 20a in mg. sup. ἀρχὴ του ζ (seq. litterae evanidae) m. 3, iterum ἀ. τ. ζ in mg. sin. m. 2

183. 58 H arleianus 3521 (Tyrwhitti) f. 17a, B 44. Cf. Cr p. 210 || 1 χριστὰ A m. pr., corr. m. r. | συγκλείσας B

184. f. 20b

185. 58, 5e ═ 72, 2 | 6e cf. 65, 6 | 7e ═ 70, 3 | 8m ═ 63, 10 || 59, 2e ═ 130, 2 | 3me cf. 13, 7. 64, 5 (114, 3. 66, 1 sq.)

186. 58, 5 πάντα δὲ ἐπετάσθησαν πρὸς τοὺς θεοὺς B rell. om. 6 Eb Kn Rth, νέμεσθαι Bgk, κἄνω πέτεσθαι γῆς πρόσω Mähly; sed cf. 65, 6. 8, 2 || δὲ corr. in τε H || 7 κατειλήφεν, acc. εν in ει corr. H || 8 ἀνοις A || 9 ἡμᾶς A

187. 59 B 43; longius absunt Nev. 193 A 100, cf. Cr p. 211 || 1 ’ν τούτοις? || 3 ζῶιον A, corr. Db, cf. locos similes s. s. || 4 ἀνοις A || 5 ἠρέθη A || 7 ἐχθραίνειν? Schnw || 9 τὰ Eb p. Xl, obs 5, cf. 84, 1 || 10 ὡς ἂν cf. Krügeri Gr. § 54, 8, 4e 8 | κἀνθρώπου sine causa Rth

188. 15a

189. 60, 2e ═ 17, 5. 93, 6 | 5e ═ 66, 4. 87, 6

190. 59, 12 βλέποτο τὸ m. pr. ν add. m. r. A, corr. Cr (cf. 59,5), βλέποι τις τὸν Bgk, βλέποι τὸ τοῦ π. Gb Rth || 13 οἰκίας A || 14 θεμέθλοις, θεμείλοις ? Fx | δʼ ἄλλους A, corr. Gb Cr, δʼ del. Bss || 15 ἵνα καὶ τοῖς δεσπόταις συνεξεδήμει καὶ γείτονα πονηρὸν ἐξέφευγεν B (sim. Nev Au), unde coll. Philem 114 Philol. XLVI 629 restitui 15a; ὡς τὸν πονηρὸν γείτονʼ ἦν ἂν ἐκφεύγειν Lm. Quod addunt Au Nev καὶ ὁ Ζεὺς . . τοῦ Ὀλύμπου αὐτὸν ἐξέβαλεν, aut fIuxit e v. 6, aut ad exitum spectat nunc oppressum, cf. lulian. Ep. 59, 16 p. 445 D. || 16—18 Eb || 17 μὴ φθ. δʼ ἔα κρ. Eb, σὺν φθόνῳ δὲ μὴ κρίνειν vel τὸν φθ. δʼ ἔα χαίρειν Nck

191. 60 cf. F 117 || 1 ζωμῶι A | χύτῤα A | μυῖα F, cf. Luc. musc. enc. 4, Aristoph. Daet. fr. 203 K.; at μυῖʼ ἐμπεσοῦσʼ scribi non potest propter v. 2, cf. etiam Callim. fr. 201, Eust. ρ 455 p. 1828, 17 μῦς ἐν ἅλμῃ (Cr. quaest. Herond. p. 459) || 2 sq. ἀλλʼ ἔγωγε καὶ βέβρωκα καὶ πέπωκα καὶ λέλουμαι κτλ. F 3 φησί edd. || 4 τροφης (sic) A, corr. Bss | cf. app. prov. I 77 || 5. 6 Lm | τότε A m. pr, corr. m rec. || 6 ἂν τὸ Bss || Epim. ἔιωθάν A m. pr., -ασίν m. rec., cf. 71 epim. | ἐξομαλίζειν, ο ex ω m. pr. A | ἀρχὴ τοῦ η A m. 2 in mg.

192. f. 21b

193. 61, 3me ═ 12, 5 || 62, 3e cf. 95, 14 | 4me cf. 67, 2

194. 61 cf. Sophron. mim. rell. p. 11 Botz. || 3 litteris ηβόλησαν superscr. m. recc. (Minae) ἐμβάλλωσιν; cf. Hes. συνηβόλησεν· ἀπήντησεν (Callim. fr. 455) | ἁλιπλώτων Fx, ἁλιζώων Sp; cf. Herodian. I p. 128 II p. 420 L. || 5 θήραν A, θηρῶν Bgk | ἠρέθιζεν A, corr. Db Lm, cf. 95, 65 | ἀγρίην A, corr. Db Lm || 7 ἡδίω, ι ex ει m. pr. A || 8 ἕως formula Babriana, cf. 10, 9. 36, 9. 77, 10 καὶ δὴ Eb || 9 ἐξολεῖται A, corr. Db | συνηθείαι A || Epim. μικροῦ A, corr. Lm | In epimythio latere videntur iambi byzantini πᾶς — ἡδέος . . . ἐφʼ ἕτερον τρέπει

195. 62 B 46 M 25 P1 46; AcCor 140 F 83 (iamb. Byz. ); cf. Plut. VII Sap. p. 150 A || 1 ἀργῆς A, ἀργὸς Fx Schw Eb, sed Triphiod. 14 dixit ἵπποι ἀεργηλῇς ἐπὶ φάτναις; sim. θῆσσα τράπεζα, ἐλευθέριον ὕδωρ, cf. ad 76, 9 || 2 κριθιάσας A, cf. 92, 8. 120, 7. 45, 9 | καἰφώνει erasa ι A

196. f. 22a

197. 63, 6 e ═ 95, 34 | 9 cf. 58, 8 10 e cf. 51, 9 | 12 i ═ 98, 10

198. 62, 6 οὖσα ἀν. B ‖ Viam praeisse Archiochum suspicor, cui tribuo Hes. πατρόθεν πορδηκίδαι· ὅτι πατέρων εἰσὶν ὄνων ἡμίονοι (PL. III p. 741).

199. 63 cf. F 80, Au 109 Epim. Georg. ‖ 7 εἷς add. Mk, εἰ Bgk ‖ 8 οὔτʼ ἂν A (lacunae ind.?), corr. Hm Mk Piccol.; οὐδέν Gb, θέλοι Bgk ‖ 9 ἅγε Fx, cf. Krügeri gr. II 25, 5, 5. 51, 8, 2 | ἀνοις A ‖ [12] olim, Rth | ἀνθύσηις + A, ἃν θύσῃς Hl, εἰ vel ᾧ (οἷς Sd) θύσεις Db: subintellegendum ἐμέ, vel μʼ αὐτός scribendum, cf. 137, 7 ‖ Epim. δεῖ τὸν πονηρὸν ἄνδρα μὴ αἰ. ἀγ., κακὰ δὲ μᾶλλον αἰτούμενος ἑτοίμως παρέξει Georgides Bss. An. I p. 31 ‖ Aliud epim. in F Au

200. 1a

201. 1b

202. 64, 1 e ═ 31, 1. 108, 3 | 6 me ═ 59, 3 etc. | 7 im cf. 55, 6 | 11i ═ 10, 13

203. 64 B 48, v. prol. p. XIX. Nevel. 183. Avian. 19; myth. p. 216. 220 ‖ 5 στέγη τε μελάθρων A, em. Bgk | τε del.? Eb ‖ 8 sq. εἰ μνησθῇς τῶν πελέκεων καὶ τῶν πριόνων τῶν σε κοπτόντων, β. γ κ. σ. μ. θελήσεις B, sim. Nev.; sed cum pulchra minax succidet membra securis, quam velles spinas tunh habuisse meas Av. ‖ 8 Rth alii, cf. Av.; τῶν πριόνων τε Fx, καὶ τῶν σκεπάρνων Eb ‖ 9 Lm: καὶ etiam, cf. 95, 62 ‖ [11. 12] Eb. om. BAv. ‖ 12 καὶ ὑπέμεινε A ‖ Epim. post μῦθος rasura sex litterarum (del. δηλοῖ? Eb) | μεγάλα φρ. voluit m. rec. | κατεπαιρομένων A m. pr., -ους m. rec. | ὧν m. pr., οἳ m. rec. A | μετα ἐνταρκίας A m. pr., εὐ in αὐ corr. m. rec. | βιούντων m. pr. A, corr. m. rec. | κἀντεῦθεν A m. pr., κἀ in ἐ corr. m. r. | ἐκφεύγωσι A ‖ Alia epim. in B Nev.

204. 65 B 47, Av. 15 ‖ Exordium ἤριζε κτλ. in Athoo decurtatum, cf. v. 3. Poetae manum (1a 1b) servavit Suidas s. γέρανος τὸ ὄρνεον ἐπίκοινον τῷ γένει. Βάβριος κτλ.; ultima verba

205. f. 22b

206. 65, 6 cf. 58, 6 ‖ 66, 1e ═ 134, 9 | 2e sq. ═ 59, 4 | 4e ═ 60, 5. 87, 6

207. repetiit s. v. ταὼς· εὐπήληξ p. ‖ 58, 1a ἠδὲ (ἡ δὲ), ταὼς εὐ. (_ U+02D8 U+02D8 _anacl. ═ _ U+02D8 _ U+02D8?) Suid.; καὶ τ. τις Eb: ἰδὲ τ. τις? Cr, τᾶος Bgk ‖ 1b βόσκοντο, -οιτο, -οντος S | χείματος S, corr. Lewis, cf. Avian., Suid. s. λεῖμαξ ‖ Post 1b pavonis iactatio describebatur, in fine Aviani versione collata fuisse suspiceris αὐτὸς δὲ χρ. πτ. vel χρυσᾶς τʼ ἔσειε πτ.

208. 65, 1 τεφρη A. m. pr., τέ- m. rec. | ταὼ A m. pr., ῶ m. rec. ‖ 4 κλάζω Schm, τε κἀκρίζω Gb (cf. Eust. p. 1636, 48), cf. Arist. av. 710 ‖ 7. 8 Eb, ═ prom. B: omisit Avianus ‖ Post v. 8 duorum Versuum spat. vacuum, in marg. ἀρχῆ τυ θ m. recc. f. 22b 23a nescio quid in marginibus m. rec. (3 teste Eb)

209. 66 B 50, myth. p 220; Themist. XXl p. 262 B; Tzetz. chil. IX 443. Cf. Philem. fr. 89 K.: v. Bentley apud Fur. p. CXLI 1 πρώτων ═ προτέρων; locus ineptis coniecturis vexatus, cf. Hesiod. theog. 424. 486, (Cr p. 234, 2 ‖ 2 ζώων A | πλάσανθ᾿ ἅπασι δ. ζῴοις Mk Eb sine iusta causa ‖ 3 ἐκδὲ τοῦ A, ἐκδέτους Mk, sed cf. Aesch. Eum. 693 ἐν δὲ τῷ sim. (Rth) ‖ 4 φέροντα] τένοντος Lm | φασι] πᾶσι (cf. pr. IÍ 4) Gb, sed cf. 64, 3. 4. 65, 3. 6 Ar. Vesp. 1024. 1027. Equit. 1095. 1300. 1303. Antiph. fr. 175 K, an πᾶσι τοῖς — κακοῖς κτλ.? ‖ 6 ἰδίων (ί ex εί) δʼ A, suppl. Fx | πολὺ μείζων A, em. Fx Lewis

210. f. 23a

211. 67, 2 me cf. 62. 4 | 4 e cf. 106, 12 | 5 cf. 69, 9

212. 66, 7. 8 ═ prom. B; [7. 8]? Eb; sed legit iam imitator vetus infra p. 220 atque Themistius l. c. ‖ Post v. 8 duorum versuum spatium Vacuum

213. 67 B 52 M 34 P1 32; tetr. I 41: myth p. 216; cf. El Av. p. XXX ‖ 2 ἐν A. ἦν Bgk, ὢν Nck, cf. Soph. Ai. 488 ‖ 3 λίαν A, corr. m. r.; λείην Eb | ἔσχον A (Rth Eb) | ζώων A ‖ 5 πρῶτος perperam AB; πρώτην cum tetrastichista Eb: idem legit imitator vetus Suid. s. λάχος infra p. 216 ‖ [9. 10] Eb, ═ prom. B

214. 68 V 64 p. 673 Kn. ═ Fur. 351; tetr. I 46. Cf. Himer. or. XX ‖ 1 τοξεύων V, τοξεύεϊν A ‖ 2 βάλλῃ V, βαλεῖ? cf. Herond. 2 VI 36 p. 49 | τοξεύσαι Hl, qua optativi forma B. abstinuit (Eb) ‖ 4 sqq. cf. Il. ∠ 110 sqq. ‖ 5 λ. δὲ φ. τὸ τόξον ἐκκυκλώσας V, om. 6; unde τόξʼ ἔρυσσε κυκλώσας om. 6 Rth ‖ 5 χρυσέου Bgk ‖ 5 sq. rectius χρυσέῃ νευρῇ τὸ τόξον (Sd), cf. Meleag. Anth. Pal. XII 82, 3

215. f. 23b

216. 69, 1e sq. ═ 87, 1 | 3e ═ 105, 5 | 9 cf. 67, 5

217. 68, 6 πρῶτος ═ πρότερος, cf. 18, 4. 66, 1 ‖ 7 κήπου V; de Hespero cf. Diod. IV 27, Serv. A. II 801: Dilthey, Gall. Cyd. p. 63, Bgk Op. II 715 ‖ 8 τοῦτο A, ταὐτὸ V | εἱστήκει A, ἔστι (═ ἔστη) V II 9 παῖ A, ναέ V | ποῖ β.? Eb | παῖ; Rth | χώραν A II 10 μὴ V; οὐδὲ Nb

218. 69, 5. 6 Schol. Thuc. IV 92, 2. Cf. Aristoph. Ran. 192; Phot. Hes. s. λαγώς; Zenob. person. 385 p. 108 Gott. II 1 δασύπουν A, corr. Ah; δασύπον vel δασύπο δʼ (contra legem) ἐξαναστ. Bgk, alii II 2 κ. ποι᾿ ἐδίωκ? Hoch, ἐπεδίωκ᾿ ? Eb, τις ἐ. Rth, ἐπέσπεν Eb, ἐδίζητ᾿ Lm: num ι per synizesin pronuntianda? cf. 133, 1: Herond.2 p. XX II 5 sq. schol. Thuc. ἄ. ἄ. ἀγρεῦσαι τρ. τ., ἄλλος δʼ ἄλλον ἐκ κ. σ. II 6 ἄλλως δʼ ἄλλον (ο ex ω) etiam A, corr. Bkk Bt Fx II 2 versus vacui

219. 70 B 51. Ex Theopompo fr. 139, FHG. I p. 302: Theo prog. 2, cf. Philol. LIV 745, prol. p. XXXII II 2 παρῆν ἐφʼ ἅ. πόλεμος ἑκάστωι κλήρῳ A, πόλεμος παρῆν ἐσχάτῳ κλ. B, transq. Hm Lm

220. 70, 3e ═ 58, 7 ‖ 71, 5e ═ 32, 3. 136, 15

221. 70, 3 ἣν ἄρησ A, ἀ em μ? et σ ex ν vel ι corr. et atramento obduxit m. r.; in fine ἄρης repetitum, del. m. rec.; Ὕ. δὲ μόνην κατέλαβεν· ταύτης π. ἐρασθεὶς ἔγημεν B, unde corr. Fx Hertzberg; οὐ γὰρ εἷς Eb, ἣν ἄρʼ ὕστατʼ εἰλήφει Nck; possis ἣἥν τίς ἂν coll. 32, 4, nam ἄρης ft. πόλεμος vocis glossema ‖ 5 δὲ ταύτῃ A, δὲ αὐτῇ B: corr. Bgk. δʼ ἔτ᾿ οὐ. Lm; ἐπʼ αὐτῆς — βαδιζούσης? ‖ 6—8 Eb, prom. B ‖ 6 πόλ Ηὰσανων, πόληας A. teste Eb m. pr., η in τ mutavit, εισ syllabam et acc. addidit m. recc. (Minae); traditum quod coniecit Nck πόληας: itaque argumentum quo usi versus a Babrio abiudicemus (de Babr. p. 137 5) gravissimum concidit ‖ 7 γʼ add. Hm, προσέλθοι ex B (προέλθοι) Bgk; anaclasis vix locus ‖ Fabulam fortasse decurtatam versibus 3. 4 contractis magis etiam corrupit Rth (prol. p. LXVII) ‖ In mg. m. 2 ἀρχὴ τοῦ ι

222. 71 B 54. P1 3 V Fur. 348 ‖ 2 πρώτης A corr. Db ‖ 5 γυναικείην ipse A ‖ 5 sq. γυναικείαν μορφὴν ἀναλαβομένη B; μορφὴν ci. Eb Nck (Mél. IV 662) Schm, sed cf. Eur Iph. T. 52 ‖ 8 πάντες A, corr. Db Bgk; οἱ ἐκταράσσοντές με ἄ. B , unde ἄ. δʼ ἐλῶντες Gb, ἄνεμοι δʼ ἀέντες Cr coll. E 526

223. f. 24a

224. 72, 2e ═ ‖ 58. 5 | 3c ═ 76, 11 | 7 cf. 117, 6

225. 71, 9 ἂν A | μʼ ἰδὼν ἐπιπλεύσῃς ne corrigas ‖ [11. 12] Bss Lm ‖ 11 πολλαφύσει A m. pr., acc. ad. φύσει del. m. rec. χρήσεις Lm, φύσεις A; versum barbarum non correxi | ὅτι καὶ γαληνοὺς καὶ πραεῖς δεσπότας οἱ χαιρέκακοι παραφυσῶντες πρὸς ζάλην καὶ ὀργὴν διεγείρουσιν B promyth., unde κακαὶ φῦσαι Gb ‖ Epim. πέφυκαν A m. pr., -ύκασι corr. m. recc. (Min.)

226. 72 B 59 F 78; tetr. I 29, cf. Tzetz. ch. VIII 500. 514, Them. XXIV p. 306e, Greg. Naz c. 29, 55. III p. 888, Theophyl. ep. 34 p. 773 H., Eust. op. p. 331, 10; vetustissima testimonia Philod. rhet. II p. 68 S. et Diogenis κολοιός (Diog. La. VI 80), cf. 180 ‖ 1 Ἶρις ποτʼ A | οὐρανίου A, corr. Db Lm | cf. P 547 4 θεῖον A, corr. Db | ἵμερον ζωιων A, corr. Db, cf. 25, 1. 36, 6. 52, 3 ‖ 5 κρήνης A, corr. Bss ‖ 6 θερινόν τε A m. pr., suppl. Cr. (prol. p. VI2) καὶ θερινὸν m. r., καἰθέριον Eb (═ διαυγές?); ὕδωρ θερινὸν (cf. Suid. θερινός) ═ ἀέναον, χειμαρρόῳ oppositum | mire ἐπισυνηγμένων δὲ πάντων ὀρνέων εἰς τὴν τῆς Στυγὸς κρήνην B, cf. Bgk op. II 718 ‖ 7 τʼ del. Mk ‖ 8 αὐτῶν, corr. Bss | ἐξέλου τε καὶ? Eb, -το Nb, sed cf. Luc. Nec. 7 9 ἔσαιρε Nb

227. . 24b

228. 72, 11 me ═ 57, 3 | 15 cf. 56, 6 | 18 cf. 3, 8 | 20e ═ 125, 1

229. 72, 10 ἦλθεν ipse A. ‖ 11 υἱὸς· A ‖ 12 καθ᾿ ὑγρων A, corr. Mk ‖ 14 κρείσσων etiam B, κρεῖσσον Lm, θάσσων Nck ‖ 15 κἂν Bgk ‖ 16 Ἀθηναία AB, non intellexit Rth p. 70, cf. 12,22; 148 ‖ 17—21 Rth, cf. tetr. | 17 τῶν πτερῶν Hecker ‖ 19 ἄρα A, corr. m. r. | ἐσπάρασσε ? κίχλα A., corr. Hm, cf. Mk anal. ad Ath. p. 352 Herodian. II p. 752 L. ‖ 20 κορύδαλλος A, -λλὸς m. rec., -αλὸς Minas; anapaestus proprii nominis excusationem habet | cf. Theocr. VII 23 cum schol. Alex. Trall. X p. 296 St. | ὁ ἐν m. pr., ὁὐν m. rec. | παίζων A, σπίζων Bgk coll. Arat. 1024, τρίζων Sd, cf. 108, 23; ἐπιτυμβίδιαι κορυδαλλίδες ἠλαίνοντι (═ παίζουσι? cf. 125, 1) Theocr., ὅτι τοῖς τάφοις ἐνδιατρίβουσιν schol. Theocr. ‖ 21 καὶ ὁ A | νηπίων ἔφηβος (sine δ᾿) A, corr. Bss; εὔθηρος Spp; coll. Hes. φῆλον ingeniose δὲ φηλὸς Schw ad accipitrem venantem referendum qui decipit . . aves (Mart. XIV 216), cf. ἱερακοσ. Ael. II p. 359 H. ‖ 22 τατ᾿ ἄλλα A m. pr., corr. m. r. ‖ 23. 24 Lm | 24 τοῖς ἑτέρων A m. pr., del. lineola traducta superscr. ξένοις m. recc. (Min.), corr. Nck | τούτων στερη-

230. f. 25a

231. 73, 2e ═ 116, 1; im 131, 7 ‖ 74, 2e cf. 12, 11 | 3e ═ 54, 2. 95, 2 | 5e cf. 57, 4 | 6i ═ 83, 1

232. θήσῃ A, β α superscr. m. recc.; τούτων del. Hm Nck ‖ p. 64 Epim. ἐπίπλαστον cognovit Eb, ἐπείσακτον volgo | ἀγνοῶσιν A. m. pr., ω in ου m. rec.

233. 73 B 55, Aphthon. (F 201), Iul. Misopog. p. 366 A λέγεται τὸν ἰκτῖνον φωνὴν ἔχοντα παραπλησίαν τοῖς ἄλλοις ὄρνισιν κτλ. Babrium sequitur, cf. ad 32, 1 ‖ 1 ἰ. ἀρχὴν Bt Hp | ἔχει (═ ἔχεε) Db, εἶχεν ὁ. Fx | κλάγγα Schnw, γῆρυν Ahr; sed in initio decurtato (cf. Iulian Aphth.) nihil corrigendum; B cum A facit: ἴ. φωνὴν εἶχεν ἄλλην ὀξεῖαν κτλ. ‖ 2 legit Aphth. ‖ 3 οὔτε, τ m rec. in ras. A | κρείσσω Bss ‖ 5 πρῴην Nck, cf. 67, 5. 66, 1 | μιμούμενος τὸν ἵ. καὶ συνεχῶς τοῦτο ποιῶν καὶ ταύτην μὴ καλῶς ἐκμαθὼν καὶ τῆς ἰδίας φωνῆς ἐστέρηται· καὶ οὔτε τὴν τοῦ ἵ. ἔσχεν οὔτε τὴν πρώτην B, εἶτα τοῦ μὲν ἐπιλαθόμενον, τὸ δὲ οὐ δυνηθέντα ἑλεῖν ἱκανῶς ἀμφοῖν στερέσθαι καὶ φαυλοτέραν τῶν ἄλλων ὀρνίθων εἶναι τὴν φωνήν Iulian., sim. Aphthon. Niceph. Chumn. post Creuzeri Plotinum p. 1441, qui Iovem in fabulam induxit, contulit Cr ann. 247

234. 74 B 58 P1 35; Au 104, cf. Cr p. 211 ‖ 4 εἴσω ne corrigas, cf. ind. ‖ 6 ἄχυρα B ‖ 7 δ᾿ ἄῤ Eb, παρʼ Gb; γὰρ aptissimum

235. f. 25b

236. 74, 12 e ═ 135, 11 ‖ 75, 1 e ═ 95, 74. 103. 7

237. 74, 8 ξενίας A ‖ 9 ἐτῶν ABAu, ἐθῶν Ahr Db Lm | ἐφʼ ὧν B ‖ 10 εὐθὺ A (Rth), εὐθὺς B | πρώτοις ex πρῶτος A ‖ 11 τῇ γνώμῃ B ‖ 13 μοχθεῖ, φιλεργός commate add. A; μοχθηρὸς καὶ φίλεργός ἐστι πλοῦτον ἀ. B ; τʼ ἐστιν Bss, sed cf. 83, 2 sim. ‖ 15 πᾶς γηράσκων B ‖ 17 num ἄλλους δʼ? cf. Polyb. XVI 24. 6 ‖ Epim. aliud in B

238. 75 B 53, M 35, P1 33 (Fur. 277 Nevel. 195); Dosith 7 p. 298 myth. p. 216; non invenitur nisi apud eos, qui e Babrio pendent; etiam Ausonii epigr. 75 (cf. Anthol. L. 383) per Titianum ad Babrium redit ‖ 1 ἰητρὸς? ‖ 2 θέδειθι A, ε et ει atramento obductae m. r. in rasura scriptae, fuit δείδιθι m. pr., corr. Bgk ad Sapph. fr. 27, O. Schneider ad Nic. Alex. 443 Schmidt ad Hesych. s. v.; μή τι δέδιθι Ah ‖ v. 4 in marg. sup. repetivit m. 3, deleverunt Bgk Eb, cf. Mach. Athen. 341 bc; interpolatorem cum alia indicia produnt, tum ἀτεχν-; ὧθ᾿ ἁτ. Lm, alii aliud

239. 16a

240. 75, 5 im cf. 110, 2 | 6 cf. 1, 14. 17, 1 | 9 me cf. 78, 3 | 10 e ═ 76, 7 | 12 e ═ 50, 7 | 13 i ═ 92, 6. 96, 3. 103, 13 | 15 e ═ 85, 4 | 20 e ═ 83, 4, cf. 57, 14 95, 99

241. 75 Versuum 5. 6 locum commutarunt Bgk Eb Rth ‖ 6 om. B M P1, atque eiusdem fortasse fabricae est cuius 4 | οὐκ ἐξαπατῶ A, correxi interim οὐ σ.; ἐγὼ οὐ πλανῶ Mendelssohn. Ceterum εἶπε simo. saepe inveniuntur in versu altero atque in fine orationis (cf. 10, 12. 28, 8. 33, 13 47, 6. 50, 5. 85, 17. 95, 78 106 25. 134, 58. 135, 12) vel omittuntur (47, 6) ‖ 7 τὸ μακρὸν om. BMP1; τὸ? Eb, del. Rth; γὰρ Hartung; τὤκρον Ah, τὸ μακρὸν ═ τὸ μήκιστον Piccol., quocum male coniungtur vox negans, set οὐχ ὑ. ═ ἐφίξῃ ‖ 10 ποσὶ A, ν m. r. ‖ 14 πιόντες BDb ‖ 15 πάντʼ ἐπηπείλουν? ‖ 16 ἐπὶ τω θ. A, ἐ. τῷ ῥύεσθαι? Eb |

242. f. 26a

243. 76, 1e ═ 85, 1 | 6 sq. cf. 129, 6 sq. (45, 7) | 7 e ═ 75, 15 | 11e ═ 72, 3 | 12i ═ 2, 11 | 14i cf. 129, 4 | e ═ pr. II 7

244. 16 ἀνθρώπων A sec. Rth, ανους sec. Eb | v. 16 diasceuastae esse anapaesti gemini testantur; 16a ex paraphr asciverunt Eb Gb Rth; legit et corrupit Ps. -Dositheus (ἐπεὶ πολλοὶ ἀπέθνησκον) ‖ p. 67, 16a ἐῶσιν B M P1 ‖ 20 κἀπώμοσα A m. pr., corr. m. r. ‖ Epim. ἐχόντων A, corr. Bss. Ὅτι τοὺς ἀπαιδεύτους καὶ ἀμαθεῖς καὶ κομψολόγους ἰατροὺς ὁ παρὼν μῦθος ἐλέγχει καὶ (ἑ. κ. om. B) στηλιτεύει B (prom) M Pl

245. 76 B 57, cf. prov. Alex. 19, comm. p. 53 Cr ‖ 2 κἄτρεφεν, ἄ ex αι A m. pr. ‖ 3 γενναῖον ex -αίων A m. pr. ‖ 6 τόθʼ ὁ κλεινὸς Lm, cf. 37, 7. 72, 10. 95, 6 ‖ 8 ἀλλοίων Fx, φόρτοις ἀλλοίους Eb Nb, atque εἰς δουλείας τινὰς καὶ φόρτους ὑπούργει B ‖ 8 Rth | μισθοῦ Bgk ‖ 9 δυστήνως Schnw Eb. cf. 62, 1; ῥάκια δύστηνα Luc. Gall. 26 ‖ 10 τε A, δὲ Lm Hm | εἶχεν Mähly | ἱππεῦσιν A, corr. Ahr Lm; ἱππεύων Gb Rth, de σάγη vocis notione falsi, cf. Maccab. II 3, 25 vol. II p. 551 Tischend. ‖ 12 τʼ ἐκέλευε A, καὶ ἡ σάλπιγξ ἐφώνει B, cf. 2, 11 | πᾶσαν Hartung Eb ‖ 14 αὖ τὸν ipse A, αὐτὸς Gb perperam cell. B τὸν ἵππον χαλινώσας ὁ δεσπότης καὶ αὐτὸς καθοπλισθεὶς ἐπέβη

246. 26b

247. 77, 1 e ═ 1, 12. 20, 3. 31, 21. 36, 4. 48, 1 etc. | 6 me cf. 82, 5.

248. 76, 16 μηδὲν ἰσχύων B ‖ 18 με A m. pr., corr. m. r. ‖ Eqim. δεῖ A | In fine iambi pellucent. Aliud epim. B ‖ ἀρχὴ τοῦ κ m. 2 in mg.

249. 77 V 242 (p. 682 Kn.), B 61 P1 37; Dosith. 9; tetrast. I 15; Tzetz. chil. X 756; cf. Au 123 ‖ 1 σεσηρὼς — ἐσχήκει Nb, sed cf. l. sim. et 84, 1 | Initium haud scio an lacerum sit (post v. 1?) vel contractum, cf. Phaedr. I 13 celsa residens arbore, Dosith. ἐπάνω δένδρου. . ἐκάθισεν quod vix poterat omitti ‖ 2 τούτου δʼ Nck, sed cf. Cr p. 200 sq., unde pendet Rth | ἰσχανῶσα Bgk alii, sed cf. Herond. VII 26 p. 57 Cr2; ἐρῶσα V ‖ 4 τοι V | ὀξεῖαι γλῆναι V ‖ 5 θεητὸς A m. pr., post ε m. r. ι (═ θειητὸς) ‖ 7 τοιοῦτος V, ὁ τοιοῦτος BP1 | κρίοζεισ Hl ‖ 10 τὸν A, ὃν V (Eb), τοῦτον δὲ BP1 (cf. 61, 6; Herond. p. V Cr); τὸν δʼ Fx Lm | κερόμη A m. pr., η in ω corr. m. r.

250. 78, 2e ═ 20, 7 | 3 me cf. 75, 9 | 5e ═ 2,12 ‖ 79, 1e ═ 97,12

251. 77, 11 ἦσθα et φησὶν V | φωνάεις A m. pr., ά in η corr. m. r.; φωνάεις etiam V. fortasse recte, cf Lob. Phryn. p. 639 12 τὰ πάντα Au | σοι λείπει (λίπει B) AB, σε λείπει V, unde perperam σʼ ἐλλείπει Lm Gb | νοῦν μόνον κτῆσαι Au cf. tetr. 4 || Epim. μηδαμῶς δεῖν Bss | ἄνον A

252. 78 T ab. 3 IIvo IIIvo; B 63, P1 39. F 87; A Cor. 132 || 1 ελεγεμητρεικλεουση T ‖ 2 κλαε T ‖ 3 om. T, del. Hss. cf. Cr Phil. p. 235 ‖ 4 ηδειπιτεκνονκαι σετωνθεων T, καὶ τίς σε, τέκνον, τῶν θεῶν ἐλεήσει F, τίς σε τῶν θ., τέκνον, ἐλ. BP1, τέκνον ante σώσει habet A, transposuit Nck adstipulante FT ‖ 5 ποιοσγαρβωμοσυποσουουκ T ‖ Epim. γίγνονται A, γίνονται plerique, cf. 35, 8. Aliud epimythium exhibent B (prom.) P1 ὅτι ὁ (ὁ om. P1) πάντας ἐν τῷ βίῳ ἐχθροὺς κεκτημένος οὐδένα φίλον ἐν ἀνάγκαις εὑρήσει.

253. 79 B 66 P1 42; Au 132; Dos. 11; Aphth. 35 (Syntip. Fur. 339); tetr. I 9, 7. 8 Georg. Gnom. I p. 17; cf. Doxop. Rhet. II p. 188 W. ‖ 2 διεπέρα B, διέβαινε Au Dosith., unde perperam ’πέρησε Bgk alii; tetrast. ποταμοῦ πλησίον sim., παρὰ ποταμὸν Theon. prog. 3: cf. Lessing op. IV p. 2082 Lm; Zeitschr. f. rom. Philol. IX 174 | ad v. 2 sq. cf. Alex. Aphrod. probl. I 36 Phys. I p. 13 Id. ‖

254. 4a

255. 80, 1e ═ 28, 1. 83, 1 | 3 cf. 45, 84

256. 79, 6 Rth. de διεξῄει voce falsus ‖ 7. 8 Georgides Gnom. Bss An. I p. 17 | 7. 8 Lm, ═ promyth. B, epim. P1; cf. Cr p. 170 | ματαίων Georgides | ἀναλοῦται in ἀνήλωται mutavit m. pr. ut videtur Eb

257. 80 cf. V Fur. 354, 3 ἐμοὶ — 4b Suid. ‖ 2 αὐλῆσ A, suprascr. οῖσ m. antiqua (pr. ut videtur) A ‖ 3 ἐμοὶ — 4b Suid. 8. πυρρίχη | κʼ ἂν A ‖ 4 κʼ ἂν A, γ᾿ ἐν Fx Piccolos ‖ 4b Suid. 8. πυρρίχη | μήτε Suidae libri quidam | ἡ κάμηλος πυρρίχην ἔμαθε Κινησίου nescio unde sumserit Jun. Adag. VI 12 vol. II p. 223 Bas.; cf. Erasm. II 7. 66, Otto, Sprw. s. camelus. Versum 4 Athoum Babrius non scripsit, qui ἄνευ verbo non utitur; dixisset χωρὶς γ.; de 3 cf. prol. p. LIV

258. 81, 1—2 Suid. s. πίθηκος; aliam recensionem sequuntur Syntip. 14 Fur. 334, Au 14 (contaminata). Cf. Archiloch. fr. 89 vol. II p. 409 Bgk, Huschke Aes. Fur. I p. CCXXVIII ‖ 1 κερδῶ πιθήκῳ φησίν AS, 3 κερδοῖ πίθηκος εἶπεν A: hemistichia transposuit Ah Bgk, cf. Au Synt. ‖ 2 ἐμὴ πατρώια (ex -ῶιά pr.) τʼ ἐστὶ καὶ ἐμὴ (corr. in κμὴ) m. rec.) παππώια (ex -ῶια) A, ἐμοὶ πατρῴη τʼ (pars codd. τοῦτ᾿ ) ἐ. καί τι (vel κἔτι) παππῴη S ‖ 4 ἀληθείας A, in marg. ης m. pr.

259. f. 27b

260. 81, 5im ═ 52, 7 ‖ 82, 1e cf. 133, 1 | 2i ‖ 32,7 | e 119,3 || 5me cf. 77, 6

261. 81, 5. 6 Db Lm, cf. 52, 7 ‖ 5 φυγεῖν Fx ‖ 6 κ᾿ ἂν A, ἂν Bgk | λανθάνηι A m. pr., ειν suprascr. m. rec. ‖ Epim. οὕτω κ, (═ καὶ) A teste Eb, οὕτως plerique.

262. F. 27b in mg. sup. m. rec. (eadem qua f. 16b) τὸν δοῦλόν σου θεόδωρον (τὸν?) ἁμαρτωλὸν

263. 82 B 65, P1 41; F 95 ═ Au 144; tetr. I 4, Tzetz. chil. XIII 494; myth. p. 216 ad 1.2 cf. Dosith. 2, Tab. cer. 9; v. 1, 2, 3, 6—8 Suid. ‖ 1—3 Suid.1 s. φριξότριχα ‖ 2 διέδραμεν etiam A. ‖ 3 Suid.2 s. ἔκθορεν, 3 s. φωλάδι. cf. Nonn. Dion. I 19 | ἔκθορε Suid., δὲ τρίχας ἐξέθορε Nb | φωλάδος· σπηλαίου κρυπτοῦ· Βάβριος· φρ. — κοίλης Suid. 3, sim. 1 2, nisi quod 2 κοίτης exhibet liber Bruxellensis, coniectura ut videtur, refragatur enim explicatio ‖ 5 βασιλεύων θηρίων A, m. rec. (3? cf. 82 11) suprascr. ua, θ. δυναστεύων Ah, cf. 98, 5. 102, 4, Suid. δυναστεύω· τὸ ἄρχω, γενικῇ (ex Babrio?); τυραννεύων Fx Lm coll. 95, 16. 20; θ. κατισχύων M. Schmidt (77, 6) ‖ 6—8 Suid. s. παλαμναῖος Βάβριος „οὐχὶ — καταισχύνειν“ ὁ λέων φησὶ περὶ μυός ‖ 6 ἡ παλαμναία S ‖ 7 κνίσῃ A, δάκῃ (δάκοι) Suid.; cf. Herond. IV 59 | μ᾿ οὐ Nb ‖ 8 κακὴν δὲ μελέτην ἐπʼ ἐμὲ τῆς ὀδοῦ τρίβει inepta interpolatione vel glossematis receptis A, atque similia legerunt paraphr. et tetrast.; verum praebet Suid. Timoris indicium καταισχύνειν ═ καταχέζειν (cf. Cr ann p. 247 sq., Carm. gr. med. aev. p. 142. 145 W.); ὁδοῦ fortasse ex μυοχ οδῷ ortum, quamquam οὐ μῦν πτοοῦμαι, μυοχοδὸν δʼ ἀνατρέπω vix conici potest in tetrast.

264. f. 28a

265. 83, 1 | ═ 74, 6 | 2e ═ 29, 2 | 4i ═ 88, 11 | me ═ 75, 20. 95, 4 | 8 e ═ 140 9

266. 82, 9—11 Lm ‖ 11 εἶναι σαυτὸν A m. pr., suprascr. υα m. rec. (3? cf. v. 5). ‖ Epim. aliud in BP1: ὅτι τῇ κακῇ συνηθεία οὐ δεῖ παρέχειν ἄδειαν κτλ.

267. 83 V 68 (p. 674 Kn), B 67 P1 43 ‖ 1. 2 post ἵππου lacunam cognoverunt Db Mn ‖ 1 ἵππου τις κριθὰς V; κριθὴν τὴν τοῦ ἵππου ὁ ἱπποκόμος κλέπτων καὶ πωλῶν P1B, unde suppl. Cr coll. 111, 8. 108, 24; cf. Suid. ἱπποκόμος· ὁ τῶν ἵππων ἐπιμελούμενος: sed initium omnino decurtatum (πα- syllaba erroris causa?). Gb versus exsculpsit arte plane barbara factos ‖ 2 πᾶσαν ἡμέρην A, π. ἑσπέραν V robantibus Kh Spp Rth ‖ 3 ἔψυχεν V, corr. Kh, ἔτριβεν (glossema) ἐκτένιζεν AB, ἔτρ. καὶ ἐκτ. P1, κἀκτ. Lm; de asyndeto cf. Cr 182 1 | ἡμέρη πάσηι A ‖ 4 ὅδʼ A ‖ 6—8 om. V, tanquam oratio pedestris scripti in A: ὅτι τῶν κ. — φρ. καὶ συμφερόντων· κόσμος γʼ (═ γὰρ, del. Bss:) οὐδὲν ὠνήσει τὸν ἀποροῦντα τῶν ἀναγκαίων; versus constituit Bss ‖ 7 ὠνήσει forma barbara, nisi latet ὤνησεν ‖ 8 ἀπορ. interpolatorem prodit | suppl. Cr ex 140, 9, an 〈ἄγαν〉 ἀ.? (cf. 130, 5) ‖ Epim. ὁ μῦθος πρὸς τοὺς κτλ. V | τοὺς πελ ἐξαπατπωντ A, eadem V, ἐκπληροῦντας Eb, alii aliud | Epim. aliud in BP1

268. 34, 1 i cf. 117, 9 | 2im ═ 108, 24 | 4e cf 50. 4 | 6 i ═ 121, 4 ‖ 85, 1e ═ 76, 1 | 3e ═ 120, 4 | 4e cf. 75, 16

269. 84 B 70 P1 4 Nevel. Fur 294 (Au 136); Dosith 16; tetr. I 50 1 ἐπιστὰς A Au. επιτας Dosith. Vossianus, ἐπιπτὰς Tyrwhitt; sedit adveniens Dos., cf. 77. 1. 117. 9 | κεπατικαμπυλω cornu curvo Dos. Voss., καμπύλῳ κέρᾳ Sd Eb, cf. 43, 5 ‖ 2 δε επισχον ειπεν Dos. ‖ 3 εἰ σοῦ Schnw | τεναντα και κλινω cervicem et camso incurvo Dos., τένοντα καὶ σαίνω A, κἀσαίω (═ ἀσάω) Ah ‖ 4 καθευδομαι η κατελθω ibi sedebo suprascr. dormio aut discedo Dos.; καθεδοῦμαι A (═ sedebo) | ποταμίας A | ποταμιοσις. ιναιγιροις fluminalib. popaulis (═ ποταμίοισιν αἰγ. vel ποταμίαις ἐν αἰγ.?) Dos. ‖ 5 οδε . ουμελιμοι ad nos pertinet Dos. | ουταν nec si Dos. ‖ 6 ἂν A, αν Dos. | οὔθʼ ὅτʼ A ουτε . οτε . Dos.; οὐδʼ Tyrwhitt | ηλθης εγνωγιν Dos. ‖ 7. 8 Lm, om. Dos. | ανων, m. r. supra v. τι A ‖ 7 τῶν κρειττόνων verba versui 7 continuavit A m. pr., versui 8 adiunxit m. r. ‖ 8 θρασύνεται A, corr. Bss | ὤν, deinde m. rec. (2?) σφόδρα; λίην add. Bss, κρείττων Cr coll. 15, 7. 67, 2. 72. 14 114, 2. Aliud epimythium in P1B

270. 85 B 86, 14. 15 Suid. Cf. fab. 154 | 1 ἔχθρα A ‖ 2 parodia Homerica, cf. Cr p. 150 | δήμου A, corr. Bgk ex B κυσίν, cf. 59, 5 ‖ 4 κἀβράδυνεν Lm, cf. ad 83, 3 ‖ 4 sq. ἠπείλουν σφοδρῶς. ὁ δὲ εἶπεν B caet. om.

271. f. 28b

272. 85, 5 Db Rth ‖ 5 προάξῃ A (cf. II. E 258 Soph Oed. R. 198 Krüger II § 54, 12, 2), προάξει BtFx | ἐνεδρεύσει A, corr. Lm: ἐφεδρεύων (═ διατρίβων) coll. 44, 2 Cr, μ. τʼ ἐνεργήσει Hp; v. gravius vitium vix contraxit ‖ 6 ὁ δὲ εἶπεν B, ὁ δʼ „ἀ.“ εἶ. Sd ‖ 8 πολεμίων μὲν Fx καὶ ἡ χρόα πάντων B ‖ 10 εἰσὶν οἱδʼ A, corr. m. r., interp. Fx Bgk ‖ 14. 15 S διάργεμοι πῇ μὲν λευκοὶ πῇ δὲ μέλανες (?)· „ἀλλʼ οἳ μὲν — ἕτεροι ξανθοὶ κτλ. ‖ 14 ἄλλοι A, ἀλλʼ οἱ SB | ὑμῶν Suid. ‖ 15 δὲ (ö supra versum) λαμπροὶ A (glossema v. διάργεμοι), δὲ πυρροὶ B, quod coni. Gaisford ‖ 19. 20 Db Lm, om. B, sed promythium ὅτι ἐν μιᾷ βουλῇ πάντων τῶν στρατευμάτων ὄντων κατὰ τῶν ἐναντίω νίκην ποιοῦνται substituit | ὅτι συμφωνία quae sequuntur eisdem quibus epimythia litteris scripta A, ὅτι del. m. rec. | ἀνοις A | in mg. m. recc. (Minae) Ϛι (στίχοι)

273. 86 B 64 P1 40; myth. p. 221, tetr. I 27; cf. Ael. an. IV 15 ‖ 2. 3 Suid. 1 s. ῥωγαλέον 2 ἕωλα. ‖ 2 ῥωγὰς αἰπόλων πήρα S1, turbavit S2: καὶ ἑώλων καὶ κρεῶν πλήρεσι (χθιζῶν· ἐπὶ ὄψων) ἔκειτο πήρα ἄρτων

274. 86, 5m ═ 15, 2 | e ═ 111, 19 ‖ 87, 1e ═ 69, 1 | 2e ═ 31,16. 58. 7

275. 86, 4 da B cf. prol. ‖ 7 ἑτέρα A ‖ 8 σκωπτουσἀμεινον A m. pr., super ἀμ scr. να΄. ═ ἀνάμεινον m. r., corrr. Db; σκώπτουσʼ „ἔμει νῦν Buecheler, cf. Cirill. spec. sap. III 11 p. 85 Gr. (Mus. Rhen. XLI 3, XLVI 318) | εἶπε μέχρι (89, 9. 15, 3)? Cr, ἔ. ν.“ εἶπεν „εἶτα Hsr | ἄχρι — πρότερον Eb ═ [9. 10] Rth. sed cf. Hor. ep. I 7, 33 macra cavum repetes artum, tetr. paraphr. ἑτέρα δὲ αὐτῇ ἀλώπηξ γελῶσα ἔφη· οὐκ ἐξελεύσῃ, ἕως ἂν τὴν γαστέρα ποιήσῃς, οἵαν ὅτε εἰσῆλθες ‖ 9 οὐδ A, corr. Fx | ἢ ἄχρι Sd ‖ 10 γαστέρʼ ἴσχῃς Hilberg, Silbenwägung 233, cf. 5, 9 ‖ Epim. γινώσκων A, διδάσκων Eb, possis γινώσκονθ᾿. Aliud epimythium in BP1

276. 87 B 68 Syntip. 50 F 346; cf. Soph. fr. 800 Nck2 (paroemiogr. schol. Ar. eq. 1028), Demetr. de eloe. 261, Luc. bis accus. 33 || 2 ἐδίωκ᾿· ἔδακνε δʼ Sd. ἔδακν᾿ οὖν? Cr | εἰ A, cf. 33, 8, ὡς Sd, ὅτι Eb | εἰ κατειλήφει A, -οι Bgk Fx, cf. Alciphr. III 9, sed initium fortasse contractum ‖ 3 μεταστραφεὶς τ᾿, τʼ m. rec. corr. in δʼ A, εἶτʼ αὖ στραφεὶς Eb ‖ Cf. Plut. de soll. anim. 15p. 191a | φίλωι A, num φίλος (cf. 5), -ον (cf. 74, 16), -ου (cf. 95, 71)? ἔσαινε κἀφίλει Eb ex B, cf. prol. | ψήχων Eb, sed cf. 95, 71

277. 87, 6e ═ 60, 5. 66, 4 ‖ 88, 4e cf. 19, 5

278. 87, 4 χὡ A, corr. m. rec. | in A δʼ ante εἶπε add. m. rec. ‖ 5 δάκνειες A, corr. m. rec. ‖ 6. 7 Lm ‖ 6 οὕτως A m. pr., οὗτός m. r. | ἀνοις A

279. 88 V 217 Fur. 379, Kn. p. 681; 3—4, 11a, 18—19 Suid., Avian. XXI; cf. Enn. apud Gell. II 29, FPR. p. 120 Bähr. ‖ 1 Κορύδαλλος A m. pr, ὸς rec. ut 72, 20 coll. v. 17; χαραδρεὸς V aperto errore, cf. Suid. ad 3 sq., Gell. ‖ 2 Rth temere ‖ 2 ὁ Lm, ὃς AV, καὶ Spp ex 3 | τὸ χαραδραίωι A, κορυδαλλῶ V | [τὸν] Eb, possis χαραδριῷ τε; cf. Theocr. X 50 | ὃς — ἀντᾴδει Hartung ‖ 2. 3 περὶ κορυδαλοῦ φησι Suid. s. λόφος ‖ 3 καὶ AVS, ὃς Spp ex v. 2 | εἶχε om. V | κόμαις V, cf. 3, 4 || 6 ξηρὸν A, ἀνθηρὸν ὂν om. εἶδε V, corr. Eb (═ ξανθὸν); Avian. 21, 2 flava seges, cf. Soph fr. 598, 4 Nck2; εἶδ᾿ ὂν Kn, ἤδη Bgk ‖ Post 6 lacuna? cf. Suid. ad v. 11, Avian. 21, 4 vicinam . . petebat opem (Cr p. 204 1) ‖ 7 μοι A, με V ‖ 8 τις κοροιδοῦ A, τις κορυδοῦ V, δὲ add. Eb, τις κορυδαλλοῦ Hm Lm | λοφηφόρων etiam V | πέδων, suprascr. αι m. pr. ut videtur A ‖ 9 ἤκουσεν ut V ita A teste Rth Eb

280. f. 29b

281. 88, 11i ═ 83, 4 | 12i cf. 43, 5 | 16 ie ═ 94, 2 | 17e ═ 6

282. 88, 11 νῦν φεύγειν A, τοῦ φ. V; ἀλλύειν Rth Cr coll. 42, 8 ex Suid. (Zon.) s. ἠΐων· ἀχύρων· καὶ Βάβριος οὔπω [δὲ add. deteriores] καιρός ἐστιν ὔϊα λύειν, ubi ἀλλύειν (cf. ἀλλῡουσα sim.) ἢ φεύγειν ci. Toup (in archetypo fuerit ἐστιν ἀλλυειν, cf. 25, 5, possis ἤϊ᾿ ἀρτύειν), sed cf ad v. 6 | ὃς τοῖς V ‖ 13 : ὡο A | „αὖθις — 16 δώσειν“ (aviculae) Lm | ὡς A, ὡς δʼ V | αὖθις ἐλθὼν ἡλίου θʼ V ‖ 15 ἀμηντῆρσιν A, ἀμητορσιν V, corr. Blomfield | πέμπειν V (-ψειν Cor.), δώσειν A ‖ 16 om. A, μισθὸν δὲ πᾶσι δραγματοφόροις (cf. λοφηφ. v. 8) δώσειν ἔλεγε V, δʼ ἔταξε Cr coll. 94, 2. 3 δʼ ἔφασκε Piccolos p. 277 (Eb) ‖ 17 εἶπε κορυδαλλὸς A, transq. Eb, εἶπε κορυδὸς V | παισὶ A, πᾶσι V | ὥρη ex v. 18 Lm, ὄντως A, οὕτως V, cf. prol. ‖ 18 ἐστὶν ὄντως Suid. s. ἀμᾶν, ἐστιν ὥρη AV | ἐκ τόπων S, ἀλλαχοῦ AV | ἀμᾷ Suid. s. v., αὐτῶι AV, αὐτῷ Bss ‖ 19 καὶ οὐ A, corr. m. r. | φίλοισιν etiam V | πιστεύειν V ‖ Epim. θαρροῦντας ταῖς τῶν Fur.; τὰς — συνδρομάς? | ἀρχὴ τοῦ λ m. 2 in marg.

283. 89 B 83 P1 53, F 101; tetr, I 33; Basil. ep. 189 ‖ 2 βία A ‖ 3 ἔχθρας A ‖ 4 σὺ τί με A, corr. Nck Hl, σὺ δή με Bgk, cf. proleg. p. XX2

284. f. 30a

285. 89, 10 me cf 27, 1 ‖ 90, 1e ═ 45, 7. 76, 6 ‖ 91, 2e ═ 95. 25

286. 89, 5 ἐγὼ οὐ περυσινὸς A (Ah Rth), ἐ. σε πέρυσιν ὅς γʼ Hl (γε c. relat. 50, 17) adstipulante P1 B πῶς ἐγῶ πέρυσιν, ὃς ἐν τούτῳ ἐγ. τῷ χρόνῳ (═ anno); possis ἐγὼ οὐ σε κτλ; post οὐ περυσινός Lm Gb Rth εἰμʼ, ὡς vel οὐκ add. | ἐγενήθην A m. pr. ‖ 6 οὐκοῦν A, corr. Bss | ἐγὼ? Schnw ‖ 8 πηγὴν ἐκπέποκας ἣν π. A, ἐκ τῆς πηγῆς (ἐξ add. B) ἧς (ἐγὼ add. P1) πίνω, πίνεις (πινν-P1) BP1: num πηγῆς ἐκ πέπωκας? cf. 95, 2; ἧς correxerat M. Schmidt ‖ 9 μητρώια A ‖ 12 μοι? | αἰτίαν A

287. 90 V 88 (p. 675 Kn), B 74 tetrast. I 38; cf. paroemiogr. s. ὁ νεβρός; Cyd. PLGr. III p. 565 ‖ 4 ἡμίν A

288. 91 T[ab.] 7 IVvo p. 237. B 72 P1 46, Av. 13; tetr. I 32 cf. Dosith. 14 p. 34 ‖ ενσπηλυγγα Tab., εἰς σπήλαιον ἔδυ B, εἰσῆλθεν εἰς σπ. P1 ‖ 3. 4 τράγος δὲ τοῦτον τοῖς κέρ.

289. f. 30b

290. 92, 6i ═ 75, 13 | 9i ═ 124, 19

291. ἐξώθει B ‖ 3 χωρὶς A, εκτος T ‖ 4 ἐμβάντα A; εκβας T, ἐμβὰς (cf. epim.) Bgk, ═ aggressus? ἄντα Eb Rth ‖ 5 δʼ ἐξωθῶ in marg.. ∻ ἐκκλίνω A m. pr., φοβοῦμαι BP1, ‖ ἐκφεύγω Tab.; ἐκκλίνων Bgk, δειμαίνων Ah: num ὀκνείων? ‖ 6 om. BT, del. Hesseling ‖ 7 sq. cf. Cr. p. 180 ‖ 7 με om. BP1 ‖ 8 τίς ἡ δύναμις ταύρου καὶ τράγου BP1 ‖ Epim. δυνατοτέροις A | ἐπεμβαίνοντας, ντ ex corr. m. pr. | Aliud epimythium in P1 B (prom.): ὅτι πολλάκις καὶ δυνατοὺς ἄνδρας αἱ συμφοραὶ ταπεινοῦσι τοῦ ἐξ εὐτελῶν καὶ δειλῶν (δηλῶν P1) ὑπομένειν αἰκίας.

292. 92 B 70 P1 49, tetr. I 26; 8. 9 Suid.; e proverbio, cf. Cr p. 213 2 βαθυσκίαις, ο m. pr. A ‖ 3 μακρᾶς A ‖ 4 ὦ πρὸς σὲ A, corr. Lm | ἄρα A, corr. m. r. ‖ 8. 9 Suid. s. γομφίους ‖ 8 ὠχριάσας A, ὠχριήσας S | συγκρούων A, συγκρούσας S ‖ 9 φησὶν, ν er. A ‖ Epim. ἀν-

293. 94, 2 e sp. cf. 88, 15

294. δρίους A m. pr., corr. m. r. ἐκείνους Bss, qui duorum versuum vestigia deprehendit quorum prior exierit in ἀνδρείους, posterior in ὄντας (pro ἀποφ.); eosdem versus alia ratione transscripsit P1 (epim.) B (prom.) ὅτι τοὺς θρασεῖς καὶ δειλοὺς ὁ μῦθος (λόγος P1) ἐλέγχει, τοὺς τολμηροὺς ἐν τοῖς λόγοις μόνοις (μ. om. B) καὶ οὐκ ἐν τοῖς ἔργοις.

295. 93 B 80 P1 50, myth. p. 216; 5—6i Suid.; cf. Aphth. 21 (Nicol. 5 Rhet. Ip. 267 W) ‖ 5 μωρὰ δὲ ποίμνη A, μωρὸς δὲ ποιμὴν S, τὰ μωρὰ δὲ πρόβατα B, cf. Cr p. 198 | παντʼ ἀβλήχρώδης, spirit. acc. apostr. m. rec. A, πάντα βληχώδης Suid. s. v. βλ., qui bene explicat πρόβασι τὸν νοῦν ὅμοιος, cf. 16, 6 ‖ 7 μᾶλλον A, corr. Minas | φριμι A. m. pr., corr. m. rec. ‖ 9 ἀφυλάκτοις A m. pr., corr. m. rec. sed antiqua | ἡμῖν, ϋ m. pr. A ‖ Epim. versuum politicorum vestigia obs. Eb | ἀμελεῖν, ν ex σ m. pr. A | σριας A

296. 94 B 84, Ac 144, F 94, Aphth. 23; tetr. I 30; 6 e—8 Suid.; cf. paroem. s. ἐκ λύκου ‖ 1 φάρυγγος A, corr. Bss

297. 94, 5e cf. 130, 4 ‖ 95, 3 ═ 106, 9 sq. | 3e ═ 7, 4. 12, 6 (106, 9) | 5me cf. 10

298. 94, 3 ἔφασκε Fx | καθειμήσας A, corr. Bss ‖ 5 εὐθέως om. paraphr. ‖ 6 καὶ κάρχ. — 8 σώαν Suid. s. v. καρχαρόδους ‖ 7 τῶν ἰατρείων A, τῆς ἰατρείας suprascr. m. recc., Minae ut videtur; τῶν ἰατρειῶν S, φησίν ,,ἀντʼ ἰατρείων Fx, vix recte ‖ 8 λ. φάρυγγος (-υγος Küster) S, στόματος ABF, quod praetuli, cf. ἐκ λύκου στόματος prov. Zenob. volg. III 48, Long. I 22 | σώαν S ‖ 10 τι καὶ Nck Eb, τῶν suprascr., κακὸν in κακῶν mutavit m. rec. | πάσχειν Bss, πάθοις A, sed haud scio an admiserit α ‖ Epim. μόνον τὸ μὴ Eb; versuum pellucent vestigia

299. 95 B 75, V Fur. 356 (om. 39—84); 87. 88. 90—92i. 93. 94 Suid.; myth. p. 216 sq., cf. Av. 30 ‖ 2 ἔφ᾿ ἁπλ. Hartung, ἐφʼ ἁ.? Eb. cf. 89, 8 ‖ 3 ἀλώπηκ᾿ A m. pr., corr. m. r. | ἡῖ A ‖ 5 de B* cf. prol. ‖ 8 ἂν A | εἰς χεῖρας A, em Bss, an θέλῃς εἰς χεῖρα τὴν ἐμὴν?

300. f. 31b

301. 95, 14e cf. 62, 3 | 15 me ═ 103, 16. 107, 2 | 16 me ═ 82, 5 | 17e ═ 101, 2. 119, 7. 128. 3 | 18e ═ 102, 1 | 25e ═ 91, 2. 106, 3

302. 95, 10 ὕλαις A(B V), πεύκαις Fx; δʼ ἐν? Cr p. 177, cf. ἐν ταῖς ὕ. BV ‖ 11 μαλακῆς A, em. Bss ‖ 12 ἔσκυε A, προσπαίσασα B; προσέκυσε Bgk, ἔκυσσε Lm ‖ 14 οἶσθας ἔφασκεν ἔστι, m. r. supra scr. α β γ et corr. οἶδας, quod praebent etiam paraphr., cf. Herond. II 55 | σοι B ‖ 15 κἀγγὺς ipse A | θνήισκειν A ut solet ‖ 16 μεθʼ αὐτὸν F ‖ 18 ἄρκος B | νωθρὸς B, νωθρὰ V ‖ vv. 17 sqq. σῦς μὲν κτλ. cum Spp (Gött. gel. Anz. 1879, 1513) et B (ἔφη δὲ ὅτι) leoni tribui ‖ 20 κρίνει A, corr. Spp ‖ 22 φαίνει Nb ‖ 24 ἐκυρώθη? 26 ἂν A, αὖ Sd Eb. οὖν Lm ‖ 27 τοῦτο om. A m. pr. (B V), post εἰπούσης add. m. rec., post σοι transp. Minas; num σοι χρηστὰ ? cf. v. 13

303. f. 32a

304. 95, 36i cf. 131, 10 | 47i ═ 31, 16

305. 95, 29 πάλιν ABV (cf. 61, 10), πάλαι Lm ‖ 32 ἔπρεπέ σοι A, ἔπρεπεν Bgk Eb, cf. 107, 4 sq. ‖ 35 cf. Cr MRh. XLVI 319 36 ὡς A | ἐτυφώθη B, ἐτυφλ. V Fur. ‖ 38 in mg. διὸ τιμώμεν A m. 3 ‖ 39—84 om. V ‖ 40 οὖας Bgk ‖ 43 ἐκρότησεν B Bgk, δʼ ἐπεκρότησε χεῖρας Eb ‖ 45 ἐστέναξε etam A ‖ 47 κερδοῦν ἱκέτευε Mk, cf. 111, 6 ‖ 50 ἀλλʼ ὅμως B, ὅμως om. A, sed supra versum post κελεύεις m. r. atram. nigr. obductum αὖθις, ubi quid primo fuerit incertum; ἔργον, ἀλλʼ Nck, δέσποτʼ Eb

306. f. 32b

307. 95, 52me cf. 57. 2 | 53e ═ 50, 7. 103, 12 | 54ie ═ 50. 8 | 55 e ═ 11, 5 | 60me ═ 131, 10 | 63i cf. 7. 5 | 67e ═ 1, 3 | 68e ═ 97, 4

308. 95, 55 εἶδεν, ν del. A. | ἀνωδήγει A, corr. Db ‖ 57 ἡ δʼ A m. pr. | Ἀναιδείης cf. paroem. s. θεός ‖ 59 ἐπέσχεν ὦτα A, corr. Mk ‖ 60 χολὴ A (Rth), χολῇ Db ‖ 61 om. B, del. Db; interpol. propter v. ἀλλʼ, cf. 64, 8 | μʼ ὅποι φεύγω Hm, num κεἰ? ‖ 62 οὔτι Cobet | ἀλλὰ οὐκέτι χειρώσῃ με· εἰ δὲ καὶ πλησιάσεις μοι, οὐ ζήσεις ἔτι B ‖ 63 ἢν ipse A | καὶ γρῦξαί τι A, idem legerit etiam Suid. s. v.; corr. Eb Rth coll. συρίσαντος 114, 4; καί τι γρῦ σὺ Schm, num χανεῖν τι (cf. 116,10; Eurip. Herc. 250, Soph. Ai. 1227, Callim. h. II 24)? | τολμήσεισ, in mg. m. pr. ηι quod del. m. r. ‖ 64 ἀλλοις ἀ. τοῖς ἀπειρήτοις A, ἄλλους ἀ. τοὺς ἀπείρους B; accus. commendaverat Cobet ‖ 65 ὑπερέθιζε A, corr. Cobet (cf. 61, 5); num etiam ποιῆσαι vel ποιήσειν? ἄ. ποίει βασιλεῖς καὶ ἐρέθιζε B, qui locum per hyperbaton explicasse videtur; coll. v. 71 πατὴρ conicias κἀσποίει ‖ 66 ἐτέρφθη A, corr. Bgk

309. f. 33a

310. 95, 71e ═ 98. 17 | 74 e ═ 75, 1. 103, 7 | 79 f. cf. 90, 2 | 81i ═ 12, 11 | 82e ═ 93, 1 | 85m ═ 97, 10 | e ═ 35, 3

311. 95, 69 βουλεύων A, corr. Nck ‖ 70. 75 om B ‖ 70 πάροιθε A, -εν m. r. | fol. 33a in mg. sup. m. r. ὦ χριστὲ μου βοήθει ??ωϊ τῶ σῶ δούλω μαρκω ‖ 74 σὺ δὲ οὐδὲ B ‖ 76 interp. Cr | πλέον A, πλεῖον B ‖ 77. 80 neglexit B ‖ 77 λίαν A m. pr., corr. m. r. | βασιλέα δέ A, coll. οὐρήεσσιν 129, 23 sim. corr. Cr p. 216 2; βασιλῆ δὲ Fx ceterique ‖ 79 οἴμοι πονηρὸν δεσπότην B ‖ 81 γενναία A ‖ 82 μήδʼ A ‖ 84 μόνη ABV, corr. Fur, μόνην Bss ‖ 85 ἐχθρὸν ὁ λέων A (Rth!), corr. Sd, ἐ. οἶδεν Lm ‖ 86 κυρίαν A ‖ 86 om. BV ‖ 87 κωτίλλουσα Suid. s. v. ἀχαιΐνη et κωτίλλω, κοτίλλουσα A

312. f. 33b

313. 95, 97e ═ 2, 2. 28, 3 | 98m cf. 27,6 | 101e ═ 102, 11 | 102i cf. pr. II 16 | me ═ 45, 12 ‖ 96, 1me ═ 112, 5. 108, 24 (121, 1. 18, 9)

314. 95, 90—92 δάπτων Suid s. v. πανθοίνην ‖ παντοίην A ‖ 91 σάρκας A, ἔγκατα S BV ‖ 92 δάπτων S s. v. et l. s., λάπτων A ‖ 93 θήρης A, κερδὼ S s. v. νεβρός, νεβρεία ‖ 94 λάπτει AS, δάπτει Fx, κάπτει Nb Cr ‖ 97 ἀπάντων Eb, cf. Soph. Phil. 183 | ἐπεζήτει in rasura m. pr. ‖ [101. 102] Rth, sed express sunt nn paraphr. atque apud Avianum 30, 15 sq. ‖ 101 ποίαν A

315. 96 B 81 M 48 P1 51; F Fur. 75 (C 139); 1—3 Suid. tetr. I 31 ‖ 1 παρει A m. pr. | τριγχὸν Suid. s. v. | ἐκκύψας S, ἐγκύψας A ‖ Post 2 versum excidisse suspicatus est Lm coll. tetrasticho, verum cum A faciunt B F

316. f. 34a

317. 96, 3i ═ 75, 13 ‖ 97, 3me ═ 42, 3 | 4 cf. 95, 68 | 5 cf. 30, 8 | 8i ═ 129, 8 | 9i ═ 124, 12 | 9e ═ 4, 3

318. 96, 3 Suid. s τριγχός et πρίων ‖ Epim. τρόπον A, τόπον Bss | κατεπαιρομένοις eX -όμενος A. m. pr. | Aliud epimythium (e vv. 5 sq. fictum?) in BMP1 97 F 92 (Au 141) Tab. cer. fab. 4 IIIvo, cf Cr Philol. LIII 235 ‖ 1 ποτʼ A, om. F, τις T ‖ 2 προσποιηθεὶς, ωτ m. rec. A | των etiam T, τῇ Lm ‖ 4 sqq. ex parte laceri in tab. ‖ 5 θύρας λεοντείους A, θυ(ραις λε)οντιοις T, unde correxi ‖ 6 χαλκεῖα A, corr. Db ‖ 7 om. tab. | σφραγίδας, ρ del. A | μαχαίρας, Hl ‖ 8 θύρα δὲ A, δε θυ - α T | ἀλλʼ ἢ A, corr. Schanw, num ἄλλʼ ἢ verum μηδεναλλαδεσμωτ in tabula legere sibi visus est Hesseling | notae galli et leonis inimicitiae ‖ 9 σ)τραφισωχετοευθυσεισο(ροσφ)ευγειν T aperta interpolatione ‖ 10 οδεμεμφετοαυτ(ον T

319. f. 34b

320. 97, 12e ═ 79, 1 ‖ 98, 2e ═ 22,2. 50, 14 | 10i ═ 63, 12 | 14e ═ 136, 14 | 15 cf. 122, 13. 129, 20

321. 97, 12 ᾤμην ὅμοιον (!) Rth, οὐκ ἦν ἕτοιμον Hch, sed cf. Macar. prov. VI 18, Cr Philol. l. s. p. 236 | τὸ θῦμα A, τοθυματουμαγε etiam T, θῦμα plerique; admisi quod sententiae aptius τὸ θύμα, ut εὕρεμα (pr. II 2) ἔκθεμα sim.

322. 98 B 76 F 110 (Au 138); cf. Diod. 19, 25, Georg. Rhet. gr. I p. 551 W. (Cr p. 187 4) ‖ 1 ὡραίας A ‖ 7 ἡμῖν A ‖ 8 φέρεις] φαίνεις NbBgk ‖ 9 περιβαλεῖν Bss | κλαύσῃ m. pr. A, η in ει m. rec., cf. proleg. p. VI ‖ post 10 versum excidisse suspicantur Bgk Hartung ‖ 11 πῆ vel πῶς μὴ ἄ. non scripsit ‖ 12 ἐκπτερωθεὶς? | cf. 4 ‖ A f. 34b nescio quid in mg. sup. m. r., ut f. 16b, 17a

323. 98, 17i cf. 7, 9 | 17e ═ 95, 71 | 18 cf. 166, 7 ‖ 99, 2e ═ 103, 18 | 3im ═ 104. 6

324. 98, 16 τὶς A bis | λίθοισιν Piccolos | ἐκ χειρὸς A, corr. Lm, εὐχερῶς Gb, cf. 1, 9 ‖ 17 ἀποθνηίσκων A ‖ 18—20 Eb, om. F; ἔκειτο δὲ ὡς πρόβατον ταῖς ποικίλαις φρεσὶ τοῦ γέροντος ἀπατηθείς bene B, cf. Diod. Georg.; versibus ineptis 19. 20 exitum genuinum oppressum esse suspicor ‖ 18 δὲ Bgk ‖ 19 ἀθέμιτον Sdl Hp | ἀνοις A, ἀνθρώπους Bss ‖ 20 λέοντας ipse A: num λέουσιν? ‖ [21. 22] Lm ‖ 21 ἀυτὸν A

325. 99 (100 Bss) V 90 (Kn. p. 675, Fur. 358), epim. Georg.; cf. Archiloch. fr. 86 Bgk ‖ 1 ἀετῶν V | τις om. V ‖ 2 χω v ‖ 3 ἀλλʼ ἐνέχυρον AV, ἓν ἐ. Bt, ἐ. ἐνδώσεις Fx, ἐπʼ ἐνεχύρῳ Rth, ἀλλά γ᾿ ἐ. Eb, ἐ. οὐ Gb, ἐ. ἦ Hm, οὖν Cr, cf. Herond. VI 91; an ἐχέγγυον? cf 58, 1 ‖ 4 τὰ ὠκύπτερά σου A, τὠκυπτέρωι σου V; τὠκυπτερόν σου Ah Lm, τὠκυπτέρω Rth, sed duali neque Babrius usus est neque Herondas | μη μεθεῖναι τὴν A, corr. Eb ‖ Epim. cf. Georg. Gnon. I p. 58

326. 100 (99 Bss) cf. V Fur. 361; tetr. I 3; cf. Phaedr. III 7 1 πημελὴς et λίαν A ‖ 2 ποὺτράφης A, corr. Minas

327. f. 35a

328. 100, 3e cf. 95, 67. 1, 3 | 7e ═ 104, 1 | 101, 2e ═ 95 17. 119, 7 | 4e ═ 12, 6 etc.

329. 100, 5 δὲ σοὶ A m. pr., corr. m. r. | πῶς εἶπεν A, corr. Bss ‖ 6 σιδηρίωι A ‖ Epim. τὸ ipse A (Bgk); ὂν τὸ Eb | ζώην A, corr. Bss; num in archetypo fuit ζώειν? ζῆν Eb | aut initium (usque ad ἐπον.) aut finem (φευκτ. κτλ.) del. Bgk | ζώειν forma e versibus servata; possis: αἰσχρὸν τὸ μικρᾶς ἡδονῆς χάριν ζώειν | δουλοπρεπῶς 〈καὶ〉 φευκτέον

330. 101 V 97 (Kn p. 675, Fur. 360) ‖ 2 ἐκάλει V ‖ 3 ἤνεγκεν V et A olim, sed ν del. | συμφίλων V ‖ 5 φρενωθείη A, φρενωθείην V, μἠκφρενωθείην Corais p. 440 Eb Gb, perperam, cf. Iulian. Caes. p. 314 B, Maccab. II 11, 4 πεφρενωμένος δὲ ταῖς μυριάσι

331. f. 35b

332. 101, 7sq. e ═ 54, 3 sq. ‖ 102, 1e ═ 95, 18 | 3e ═ 2, 15. (106, 1) 125, 2 | 4i ═ pr. I 6 | 6e ═ 44, 5 | 11e ═ 95, 101

333. 101, 7 ὡς om. V | γίνῃ Nck ‖ 8 εἰς — σύγκρισιν V | γίνῃ A, φαίνῃ V Nck, cf. l. sim. ‖ Epim. ὑπὸ τῶν Bt Eb | καὶ μέγα φρ. V | ἐπιγινώσκοντας Spp

334. 102 B 78, cf. Aristot. Pol. III 13, Antisth. fr. 52 W. Theocr. 24, 84 ‖ 3 πρὸς δʼ ἄρα καὶ A m. pr., ἆρα m. r, ἀλλὰ πρᾷος καὶ B, πρᾶος δὲ καὶ Db, cf. pr. II 15 | ὥσπερ ἄνθρωπος B ‖ 4 δʼ ἐπὶ δὲ τῆς αὐτοῦ βασιλείας B, τῆς δʼ? δυναστείας A ‖ 6 πρὸς ἄλληλα B ‖ 7 ὡς δʼ A, δʼ ὡς Bgk Lm | ὑπέσχεν Eb ‖ 8 δʼ ἐπʼ A (Rth coll. Soph. O. R. 181 Σ 529), δέ γʼ Lm ‖ 9 δὲ om. A, add. Bss ex B (Cor.) | extr. κύων δὲ λαγωῷ interpolatione B, cf. proleg. ‖ 11 ἡμέραν A | ἀεί A, ἰδεῖν Eb ex B (Cor.) πολλὰ ηὐ. ἰδεῖν τὴν ἡ. τ. ‖ 11 sq. βλέψαι, ἣ τοῖς Hl ‖ 12 καὶ ταῖς A | τὰσθένη A, τὰ εὐτελῆ B, corr. Bss

335. f. 36a

336. 103, 2e ═ 46, 10 | 5m ═ 106. 17 | 7e ═ 75, 1. 95, 74 | 9e ═ 9, 2. 111, 7 | 10e. 11i cf. 105, 3 | 12m ═ 121,2 | e ═ 95, 53 | 13i ═ 75, 13 etc. | e cf. 12, 7. 63, 4 | 16me cf. 95, 15. 107, 2

337. 103 B 73, F 91. Ac Cor. 137 (Au 140); tetr. II 2; 3. 4 Suid.; Dos. 6 p. 29, Tab. cer. 8; Synt. 37, Themist. XIII 174c, Aphth. 8 (Nicol. p. 266); cf. Plato Alc. 123 A. ‖ 3 κοίλης ἔσω A, κοιώσω vel κοιάσω Suid. s. σπῆλυγξ ‖ 3. 4 ὡς νόσῳ κάμνων ἔκειτο, δολίως οὐκ ἀληθῶς ἀ. A, οἷά τις νούσῳ κάμνων (καμὼν) ἐβέβλητʼ, οὐκ ἀληθὲς ἀ. Suid. s. σπῆλυγξ et ἆσθμα; οἷα κτλ. ex Suida recepi ut requisitiora, cf. Herond. III 51: δολίως glossema? Litotes poetae tritissima, cf. 69, 2. 88, 12 etc. An οἷά τις νούσῳ | βέβλητο δόλιον, οὐκ ἀ. ἀ.? ‖ 6 ἐπάυλας A, corr. Db | ἀγγέλου A, corr. Bss | Φήμη? ‖ 10 κατήσθιε A | τε Bgk ‖ 11 de Synt. cf. p. XXI ‖ 13 ζώων A ‖ 17 ζώοιό A, corr. Db; ὑγίαινε B | εἰ Bss Eb Rth, soloecismum servavi, cf. Battmann Gramm. d. NT. Spr. 191 sq.; ἢν forma Babrium sapit

338. f. 36b

339. 103, 201 cf. 22, 15 ‖ 104, 1e ═ 100, 7 | 6im ═ 99, 3 105, 1 cf. 137, 1 (95, 81) | 2e ═ 42, 2

340. 103, 19 ἐξιόντος Eb, ‘nisi v. excidit’; εἰσιόντων μέν, μηδʼ ὅλως δὲ ἐξιόντων (ἐξελθόντων P1) B ‖ [20. 21] in mg. m. rec. (3?) repetuntur; v. 20 littera μ ad marginem repetita epimythii initium indicavit m. pr.; promythium B epim. P1: ὅτι φρόνιμός ἐστιν ὁ συμφοραῖς ἑτέρων παιδευθεὶς κτλ.

341. 104 B 71 P1 45, Avian. 7 ‖ 1 λάθρα AP1, λάθρᾳ B, cf. 107, 13 ‖ 4 ἀγορᾶς A ‖ 6 τί φαντάζῃ B ‖ 7 ἐπιεικίησ A, ἐπεικείης Nck (Philol. I 356, cf. CIG. II 2264, 12. 2788, 23. 2795 etc.); ι dubites an Babrius synizesi pronuntiari voluerit (p. XXXVI), sed cf. ταμεῖον 108, 2 ‖ [7. 8] Rth ‖ Aliud epimythium in BP1: ὅτι οἱ τῶν ἀλαζόνων κενόδοξοι τρόποι πρόδηλοί εἰσι δηλοῦντες τὴν ἀφανῆ (ἐμφανῆ P1) κακίαν

342. 105 B 85 P1 55, V Fur. 362 ‖ 2 οἴκαδε A | ὑπαντήσας A m. pr. teste Eb, cf. 53, 6; corr. in mg. συν m. rec. ut videtur;

343. 105, 3m e ═ 103, 11 | 4e ═ 5, 6 | 5im ═ 106, 29 | 5e ═ 69, 3 ‖ 106, 1 cf. 102 | 4c ═ 57, 12

344. συναντήσας etiam B V, sed Athoi lectio pristina ut exquisitior servanda ‖ 3 αὐτοῦ A, αὐτὸ Eb coll. B ἀφείλετο τὸ πρόβατον: sed cf. V λέων δὲ τούτῳ συναντήσας, ἦρεν ἐξ αὐτοῦ τὸ ἀρνίον | χὠ λ. ? ‖ 4 μʼ ἀφείλω AB, ἀφείλου P1 | τὸ ἐμὸν BP1 ‖ 5 ὁ λ.? ‖ τρεφθεὶς Hartung, sed cf. 106, 29. 107, 9; γελάσας par. ‖ 6 num ἐδωρήθη; (Hl)? cf. fab. 8 ‖ Epim. δικαίως καὶ plerique, δικαίως Eb | Epim. (prom.) in BP1 immutatum: ὅτι ἅρπαγας καὶ πλεονέκτας λῃστὰς ἑνὶ (ἔν τινι B) πταίσματι κειμένους καὶ ἀλλήλους μεμφομένους ὁ μῦθος ἐλέγχει. Num latent versus?

345. 106 cf. Cr p. 143, Philol. LIII 227; de Rutherfordi athetesibus cf. proleg. ‖ 3 ὀροτρόφων Eb (cf. R. Schroeter, themata sigm. p. 17), φύσιν ὀρειτρόφων Bgk, alii aliud: sed Ὀρΐβακχος ὀρῐχαλκος sim. recentiores admiserunt (Schroeter p. 64) ‖ 4 ἐπειρᾶτο A, corr. Hertzberg coll. 57, 12 ‖ 6 θηρίων A, corr. Bss, nam synizeseos vix locus est ‖ 7 καὶ ἐφίλει A, corr. m. rec. ‖ 8 ἁλην A (non ἁλίην, quod ad εἱστία rettulit Gb), corr. Bss, λίην Hm: ἅλις? ‖ 9 κερδῶ A

346. f. 37a

347. 106, 15m ═ 95,85 | 16 28 cf. 86, 3 | 17m ═ 103, 5 | 20me ═ 16, 9. 132, 9 | 23 cf. 12, 24

348. 106, 10 συνεζήτει A, corr. Fx all., cf. Cr p. 179 ‖ 12 δὲ A, τε Db Fx | συσσίτοισἰδίαινέμων A teste Eb ‖ 15 εἷλεν Lm ‖ 16 κερδοῖ BgK | μοίραν A | ἔφερε μ. οὐκ ἴ. Eb; num commate ante οὐκ interpungendum? cf. Luc. Cronos. 17 p. 399 ‖ vv. 18. 19 sedem mutavit Bgk Bt; 17—19 αὐτῆς — σιγώσης — ἀποσχούσης Hertzberg, fortasse recte ‖ 19 χεῖραν A ‖ 20 σοφῆι m. pr., ὴι m. rec. A | εἰώθης A, η in ει m. r., ct. 16, 9 ‖ 21 ψαύων (-σας) Hl ‖ 26 ἡμέραν A ‖ 27 βαῖνον A, corr. Lm Db (in consuetudinem abeat) ‖ 28 μούνη· A, ἤδη Bgk, τλήμων Eb, sed ipso hoc verbo nescio an fabulae acumen contineatur (οὐδὲ cum μούνη coni.? cf. Herond. I 78)

349. f. 37b

350. 106, 29e ═ 94, 6 ‖ 107, 1e cf. 124, 2 | 2me ═ 95, 15. 103. 16 | 6 sq. cf. 6, 10 sq. | 9e ═ 25, 1

351. 106, 29 ἱλέως τε Spp, sed cf. 16, 6. 48, 5; ὡς ut limit., cf. 15, 11 ‖ Epim. ἀνουσ A

352. 107 B 77 P1 48 M 47 (F 98 Au 148 Pr 145); Tab. cer. 8; Dosith. 2 p. 26 (Rom. I 17); cf. Iulian. ep. 8 p. 377 D., Liban. ep. 47, 16 p. 24 W. (test. 3 sq.) ‖ 2 οἰκοτρὶψ A ‖ 3 τονθρύζων in exitu Rth ‖ 5 θηρῶν δὲ A, corr. Fx, cf. 95, 32 | τῇδε A, τῶνδε Bgk ‖ 6 ἄκρον A, corr. Bss | ἐπιψαύσει Rth ‖ 7 ἀμέστων A m. pr., στ in σσ m. r., corr. Eb; ἄμειβον Rth, θέμις σῶν Schnw ‖ 8 τῆνδε, ν ex σ, ipse A m. pr. (Eb), τῆσδε vulgo ‖ 9 ζῶντα A, corr. Fx, cf. 108, 13. 11, 4. 57, 2. 135, 2 ‖ 10 in initio aut φῑλ (Hom. ∠ 155) aut anaclasi admisit, cf. ad Herond. III 7; φιλαγρέταισιν Eb, φηλαγρευταῖς Lm, θηραγρεύταις Rth ‖ 11 κἀσφαλῶς Ah, sed cf. Xen. Cyn. 6. 8, A. P. IX 264, 8; κάλῳς Eb ex F, qui addit ἐπί τινι δένδρῳ; nonu potest σφαλοῖς ‖ 12 ὁ θὴρ in senario novicio interpolatum, cf. 75, 4 | τὴν σριαν A m. pr., τ` σρα ═ τὸν σωτῆρα m. rec. ut versum restitueret | 12 Lm, legit B

353. II

354. f. 38a

355. II, 6e ═ I 16 | 7e ═ 76, 14

356. 107, 13 μῦσ` praeter ` m. r. in ras. | λάθρη A, de B* cf. prol. ‖ 15 τοῦ το A, corr. Ah Lm ‖ 17—19 ═ prom. B, epim. MP1, del. Fx, cf. 43, 18 | ἐυνοοῦσιν A (εὐνοοῦντες BP1M), corr. Bgk ‖ 18 μηδὲ τῶν A, corr. Bgk, μηδέ πως FxSchw, μηδʼ ὅτων Ah. Iulian. l. s. (ὁ μῦς τὸν λέοντα τῷ μισθῷ σώσας) legit v. 16, vix legit v. 17 sqq. ‖ ἀρ τοῦ β τμήματος A m. pr., β in μ mutavit, τμήματος linea circumducta delevit m. rec.; cf. Avian. test. 9

357. II cf. Hermog. Theon. prog.; Diogen. paroem. I p. 178. 180 || 2 παλαιῶν A, παλαιόν Fx Lm, vix recte ‖ 4 φασὶν FxSchnw, πᾶσιν A ‖ 5 λίβυς, τινὸς A, corr. Schnw, Λιβυστῖνος Db Ah; 5e Κίβυσσός τις et 6 λ. Λιβύσσης Benfey ‘Or. et Occ.’ I 364 || 6 λόγου A, corr. Ah | λιβύσσης A, corr. Schnw; conl. Diogen. Κύβισσαν Κιβύσσης Ah | Bgk ‖ 7 φαλάρῳ Db, καθαρῶι A ‖ 9 θύρας A ‖ 10 σοφωτέρας A

358. f. 38b

359. 108, 1e cf. 33, 5 | 3e ═ 31, 1. 33, 23. 64, 1 | 10e ═ 1, 4

360. II, 11 ἤ με γινώσκειν A (═ ἢ ἐμὲ ἀναγινώσκειν, ut fures argumentorum), cf. Lat. cognoscere librum; ἢ γεγωνίσκειν Burges Rev. de ph. I 460 (Nck), cf. Cr p. 195 adn. ‖ 13 λουκὴ A, corr. Bss ‖ 14 οὐ ipse A | θήγων Schnw

361. 108 B 94 F 121; myth. p. 217; v. 17 sq. 24 sq. 31 sq. Suid. ‖ 1 ἀρουρίτην? Eb, possis ἀρουραίων (Rth, cf. 33, 5) ‖ 6 σίτουσ A, corr. m. rec., sed vetusta ‖ 7 μελαίνης A m. pr., corr. m. r., ut 6 | βόλῳ, ο in ω corr. m. recc., ῥίζας σὺν τοῖς βώλοις B ‖ 8 ζῆς A ‖ 9 πυθμέσι A m. pr, ν m. rec. | κρίμνα Eb ‖ 11 Ἀμαλθαίης A, corr. m. rec.; cf. imitatorem p. 217 12 συνέλθης, η del, οι superscr. m. pr. A, συνέλθῃς Rth, συνέλθοις plerique ‖ 13 ἀσφάλαγξι, litt. γ interiecta m. pr. A, cf. Et. ‘M.’ p. 161, 5 (Herodian. II p. 169 630 L.)

362. f. 39a

363. 108, 15me cf. 12, 11 | 20 cf. 140, 1 | 22me ═ 112, 2; cf. 31, 17. 118, 6 | 24i ═ 84, 2 | 24e ═ 96, 1

364. 108, 16 πλήρη A, πλήθη copiae Fx Bt Rth; θήκη Eb; πήρη (Lm) vix admitti potest, cf. A. P. VI 95, 2; lacuna (Mk Hermae I 323) non statuenda ‖ 17 sq. Suid. s. σωράκους | πίθος S ‖ 21 ἀνέωξε A, ἤνοιξε B | θύραν A ‖ 22 εἰς Rth ‖ 24 sq. Suid. s. Καμειραία ἰσχάς | δʼ S, τʼ A | εὖτʼ S ‖ 25 Καμειραίας S ‖ 27 ἀρουρείτης A, ἀρουραῖος C, cf. Herodian. I 75 L. ‖ 27 sq. ὁ δὲ ἀ. μῦς καίπερ τοσαῦτα πεινῶν εἶπε· „χ. κ. πλ. B ‖ 28 εἶπεν A ‖ 29 αὐτὸς ═ μόνος; si offendit δειπνῶν — δείπνοις,

365. 109, 2e ═ 14, 2 ‖ 110, 2 cf. 75, 5

366. coll. 95, 28. 75, 8. Soph. Ood. R. 1327 possis τοιαῦτα λοιπὸν vel ταῦτʼ οὖν τὸ λοιπὸν ‖ p. 100, 31 λειτῆς A ‖ 31 sq. Suid. s. κρῖμνον ‖ 32 ᾗ? Cr | κρῖμνα Eb

367. 109 B 91 P1 59΄ Avian. 3; Aphth. 11; tetr. I 34; aliunde Eust. op. XlV p. 108 1 sq. orationis directae signa sustulit Rth ‖ 3 εἶπε er. ν A ‖ 4 ὀρθὰ βάδιζε καὶ βλ. σε ζηλώσω B; ἔπελθε Fx, πρό- Hecker, ἄγʼ ἐλθέ Schnw ‖ Epim. ἐναντία A, c m. recc. | fabulam decurtatam esse sine causa suspicatus est Rth

368. 110 Paraphr. invenitur in cod. Marc. 690, f. 81v, cf. Stud. Ital. I 192 ‖ 1 κυνός, υ ex οι m. rec. A ‖ 2 πάντʼ A, τ ex θ m. pr. ‖ 3 ἔξεις Nck | οὐραίησ A (═ οὐρᾶς ═ ani vel ex ano, cf. Eustath. Od. ξ 213 p. 1758, 58; Herodian. I p. 531, 9 L.); οὐραίην plerique, οὐρείην inepte Gb Rth, qui ‘fabulam subobscenam ? Babrio tribuere’ dubitat ‖ 4 σὺ δὲ βραδύνεις A, corr. Ah alii; δηθύνεις Nck (Phil. IV 198), alii aliud ‖ Epim. πρ. κ. Bσs

369. 111 B 92 P1 59, F 122 (Au 176 Pr 179); tetr. I 57; fabulam ‘Babrio plane indignam esse’ putat Fx p. 55 (cf. Piccolos Rev. encycl. 1846 p. 253), sed de Thaleta haec narrantur, Ael. n. an. VII 42, Plut. soll. an. 16 p. 971 ‖ 1 μικρὸς ἔμπορος A, corr. ex BP1

370. f. 39b

371. 111, 5e ═ 116, 8 | 7e ═ 103, 9 | 18 i ═ 12

372. 111, 3 τούτων Piccolos (Eb), ὄντας Lm | πριᾶσθαι A m. pr., corr. m. r. | φορτήσας A ‖ 4 ἀνῆγε? | προκυπτούσης O. Jahn ‖ 6 ἐλαφρύνθη AB, ἠλ- Lm; cf. 95, 47 ‖ 8 μεσόγειον A, corr. Db; cf. Zenob. volg. I 12 (Mill. II 86) εἰς τὴν μεσόγεων γὰρ ἀναβάντες οἱ ἔμποροι ἐκόμιζον ἅλας ‖ 10 ἔτʼ add. Lm Hm ‖ 11 παρέβαινε O. Jahn ‖ 12 ὅλους τήξας A, corr. Bgk (γόμον Eb); δʼ ὅλους Lewes Schnw (postea Rth), παλιμβόλως M. Schmidt (postea Gb); δόλους τεύξας Mk ‖ 13 ἀνέστη γαῦρος (suprascr. β α m. rec.) κοῦφος A, corr. Eb; num ἀνῄει? | κερδήνας Hecker Eb ‖ 14 τέχνην μὲν ἐπενόησε κ`, πλείστους A m. pr., μὲν del, ἐπινοεῖ corr. del. -σε m. rec.; τέχνην sustulit Eb; restitui ἐπενόησε, cf. F ἐπενόησεν αὐτοῦ τὰς διανοίας; τέχνην ἑτέραν νοήσας perperam B; — τέχνην γὰρ ὑπενόει — Bgk, possis ὃ δὲ τὴν τ. ‖ 15 ἀνῆγεν? ‖ 16 τοὺσθ᾿ ἅλλας A, corr. Eb ‖ 17 πανοῦργως A m. pr., -ούργως cum m. r. plerique; accentus num lectionis πανοῦργος indicium? | προῆλθε A, corr. ex B (Lm) ‖ 18 ἑκὼν κατέπεσε AB, ὁ δὲ ἀπιὼν κ. F; correctura (τρίτον Sdl, ἔθων? Eb) non opus est | ἁθρόως, ἁ- ex ἀ- m. pr. A

373. f. 40a

374. 111, 19e ═ 86, 5 | 20e ═ 41, 1 ‖ 112, 2e ═ 168, 22 | 4 i e ═ 16, 5 | 5e ═ 96, 1, cf. 108, 24 | 7m e ═ 2, 4 | 10 cf. 4, 7

375. 111, 19 ὀγκώθη A ‖ [21] Lm, tuetur Bgk | καὶ πίπτει BP1F

376. 112 Avian. 31 ‖ 3 cf. 31, 13. 19; num τὰς βώλους? ‖ 5 ἔνθεν δʼ A, corr. Db, cf. 96, 1 ‖ 7 κοὐκ Bgk | ὀργίλως ὃ π. Eb, cf. l. sim. ‖ 8 ἐπιτρίξας? cf. 108, 23 ‖ 9 ἀεὶ A. m. pr., αἰ- m. rec.

377. 113 B 89 P1 57; tetr. II 27; vetusta παροιμία ἐξηπλωμένη (cf A. P. V 178, 8, Plaut. Pseud. I 2, 8, Cic. Phil. III 11 27, Ps. -Diog. 496 p. 269), quam ut Christianam suspectavit Rth ‖ 1 δειλῆς A ‖ 2 κνάκον A m. pr. -ὸν m. r., corr. Bss, cf. 122, 12 ‖ συγκλεῖσαι B ‖ 3 sq. πῶς τὰ πρόβατα θέλων σῶσαι τοῦτον εἰσάγεις ἔσω BP1, unde v. 3 σπεύδων v. 4 εἰσάγεις Bgk ‖ 4 σῶσαι AB , σῷσαι plerique | ἡμῖν A, εἴσω ex B*Bgk

378. f. 40b

379. 114, 1e ═ 14, 1 | 3i ═ 95, 80 | 4e ═ 128, 1 | 7e ═ 121, 4

380. 114 V 114 (Kn. p. 675); B 90 P1 58 ‖ 2 Ἑωσφ.? ‖ 3 λάμπειν ἅπασιν ἐκπρ. φέγγος AV, transp. Eb; ἅπας in versus initio ponere amat Babr. | ὡς ὑπὲρ ἥλιον . . λάμπει B; λάμπει Eb. cf. 14, 1. 43, 5 ‖ 4 ἀνέμου δὲ πνοῆς συρρεύσαντος BP1 ‖ 5 πνοῆ A, πνοιῇ V (Fx) | ῥαπισθεὶς A m. pr, corr. m. r.; ῥιπισθεὶς in mg. non legitur ‖ 6 αὐτῶ A | φαῖνε, λύχνε, καὶ σίγα VB* βαιὸν (β ex μ) ἦν λύχνου [ci. λύχνε] πνεῦμα A | τῶν B*V, τῶν δʼ A ‖ 7 οὔποτʼ ἐκλείπει VB ‖ Epim. Ὁ μυ A | ἐπισταμένους, -ους ex -οις m. pr. A | Aliud epimythium in BP1 Ὅτι οὐ δεῖ τινα ἐν ταῖς δόξαις καὶ τοῖς λαμπροῖς (τ. λ. καὶ τῇ δόξῃ P1) τοῦ βίου τυφοῦσθαι κτλ. | ἀρχὴ τοῦ ν m. 2 in mg.

381. 115 Avian. 2, myth. p. 218, tetr. I 40; cf. F 193 (Au 229) ‖ 1 λιμνάσιν, in marg. λιμναίαις A m. pr., quod del. m. r., cf. 24. 3 4 ἐντυχὼν Eb Mk Herm. I 323, Thompson Journ. of philol. XII 24 | ταῦτα A, tentavi κύρσας (134, 19) vel νώσας, σκώπτων Eb p. XI ‖ 5 χέλυνα Schnw Phil. I 379, χέλυννα Mk, sed cf. Herodian. I p. 265, 31 sq. L.

382. 115, 11me cf. 122, 14 | 12 sq. cf. 132, 27. 131, 8 ‖ 116 1e ═ 73, 2 | 7e cf. 46, 6 | 8e ═ 18, 11. 111, 5. 124, 1

383. 115, 8 τοὶ γὰρ A ‖ 10 num αὐτοῖς — νώτοις vel αὐτοῖς οὖλον ὀστράκοις νῶτον? cf. Ael. nat. an. XVI 1. XIV 17 11 θνήισκω A ‖ 12 τίς Bt Lm, cf. prol. p. III1 | πτερῶν (πτ m. pr. e corr.) χρεία A

384. 116 V 129 (Kn p. 677); Apul. met. IX 26, Mart. II 47. 49. 60; cf. Cr p. 216 5, Schm mus. Rh. XXVI 203 ‖ 2 κἐξαναστᾶσα V ‖ 4 λαμπρᾶς et λίαν A ‖ 5 ἄνδρα αὐτῆς V | εὕδοντα ἐκλιποῦσα V ‖ 7 ἕρπουσ᾿ corr. non opus | τῆι προθυμιηι A, corr. Bss | πλήρη A, πᾶσαν V ‖ 8 ὡ᾿ νὴρ A, ἀνὴρ V, ἀ- Lm | δʼ ἐγερθεὶς? ‖ 9 ζητῶν ἐφευρεῖν V | δὲ ποῦ᾿? | ὁποὐστί, ι ex η m. pr. A | δόμον ἴσω A ‖ 10 μηδὲν χανών A, suprascr. m. rec. μελήσας (═ μελλ.), cf. 110, 2, adn. 95, 63, Semon. 7, 110, μηδὲν χαυνῶν V, cf. Spp p. 1576; ἀμηχανῶν Ah, μηδὲν χαλῶν Kn | τι Bgk Spp p. 1576 coll. 98, 3 | ὁισοιμαι A m. pr., εἰς οἷμον corr m. rec.; εἰς οἶκον V

385. f. 41a

386. 116, 11ma ═ 30, 9 ‖ 117, 5e ═ 132, 9. 171, 8 | 6 cf. 72, 7 | 9i ═ 20, 6 (84, 1) | 9me ═ 98, 16. 125, 30; cf. 28, 1

387. 116, 11 ἐκπλήττου V ‖ 12 ἡμῖν Lm | εἰς δόμους A, vix servandum, corr. Hartung | εὕδειν A, σπεύδειν Eb, ἥκειν Schw, possis ἕρπειν ‖ 13 cf. Mart. Apul. l. s. p. 171, 15 Eyss.; eadem ratione Demosthenis uxor eandem iniuriam ulta esse dicitur, cf. Athen. XIII p. 593 A (Idom. FHG. II 492) ‖ 14 δρᾶν. τί τῆιδ (‘hac ratione’) A, ἥδ᾿ V; χἥδ᾿ Lm Schnw | ἐραθύμει AV (cf. Suid. s. ῥᾳθυμεῖν τοῖς ἀφροδισίοις σχολάζειν, LXX Maccab. II 64); de sententia loci cf. Apul. met. IX 27. 28 Martial. XI 43 Catull. 56, 7; exitus mutilatus? ‖ [15. 16] Eb | κακὸν ἐπιχαίρειν A, corr. ut videtur ex κακοῦ ἔστι χ., em. Bgk | κακόν ἐστι δαίρειν Lm (δαρθεῖν Polyla) ‖ Post v. 16 spat. duorum versuum A

388. 117 Tab. cer. IVvo 6, V 122 (p. 676 Kn), B 95; de sententia cf. Aesch. Sept. 589, Eurip. fr. 852, 5 N.; Hor. c. III 2, 29 ‖ 2 ἔλεγεν ἄδικα A, αδικωσειπεν Tab., ἀδίκως ἔλεγε BV | κρίνυν V ‖ 3 πλείω V ‖ 4 μηθεν T ‖ 5 λέγοντες A, -τος BV ‖ 6 πολυσεισαυτονηκεθεσμοσ κτλ. T, ἵκεθ᾿ ἑ. Hss ‖ 7 σπεύδων τὰς V ‖ 8 συνεπάτει V | τοὺς πλείους bene A, τοὺς πάντας VB Kh Gb, τοὺς ἄλλους e T Hss | δ᾿ V, δὲ B, τ᾿ A ‖ 9 ρα βδιων. ξασ T, ῥ. νύξας Hss, cf. proleg. p. XI2

389. f. 41b

390. 118, 5 cf. 88, 4. 95, 3. 108, 5 | 8 cf. 12, 3. 4. 24 | 9 cf. 7, 14

391. 117, 10 οὐκ ἀνέξῃ A, οὐκ ἀνέχῃ B, οὐν κἀνέξῃ V, ει τουκοιει T || 10. 11 εἶναι ὑμῶν bene A, τουο θ εουσημωνειναι δ. T, ὑμῶν εἶναι etiam V, cf. prol p. XLIV | οποιος T || Epim. ὁ λ. δηλοῖ μηδένα τολμᾶν κτλ. V, verius ft., nam μηδένα in A. legit Eb | θῦ (= θεοῦ) et ἀνους A | δοκοῖεν V, δοκεῖεν A, δοκῶσιν Eb, ἀρχὴ τοῦ ξ m. 2 in mg.

392. 118 B 96 P1 60, F 190; tetr. I 56; paraphr. inest in cod. PaI. Vat. 124 || 1 ξένη BP1, om. F || 5 ἐπανθούντω ut solet A. || [5] Gb temere; quae non exprimunt paraphrases omnino longe ab A recedunt || vv. 5 et 6 sedes mut. Sdl Bgk v. 5 πορφυροῖσιν ἀνθοῦντας Sdl; πτερίσκων πορφυρῶν Bgk 8 ἀπεθρήνει Fx || 10 θέμιστες ipse A. || 11 φεύγει A, corr. Lm, ἐγὼ ἠδικήθην vel ἠδίκημαι paraphr.; hirundo hominum ἱκέτις Au 39 Aes. 417 H. || Epim. κακῶς Eb | τούτους — ἀδικουμένους A, corr. Bss

393. f. 42a

394. 119, 2m = 10, 7 | 3e = 82. 2 | 4m e = 42, 4 | 7 e = 95. 17 120, 3 e = 56, 1 | 4e = 21, 2. 85, 3

395. 119 B 97, F 21, A Cor. 128; cf. Clem. protr. lI 27 p. 7 S. 2 ἡμέραν A. || 6 ἄνθρωπος A, corr. Lm; ὁ ἄνθρωπος BF τὸν? | Ἑρμείη Rth || 7 στρεβλός τις BF | εἶ A, ἐσσι Ahr coll. 77, 7, εἶ ⟨σὺ⟩ Bgk || 8 ἡμᾶς A | ὠρελεῖς A || 9 ἀγαθοῖς AB, καλοῖς F || 10 om. paraphr. | κενὴν A, corr. Bss || 11 καὶ vocis κ littera ad mg. proiecta m. r. || 13 ἄνδῤ ἀτιμήσας A corr. m. pr. || [11—14] Eb; 13. 14 = prom. BF; ad v. 11 cf. Himer. XX 4, sed versus utique dubii || Post v. 14 duorum vv. spatium vacuum | ἀρχὴ τοῦ ο A m. 2 in mg.

396. 120 V 20 (Kn p. 672), B 113, F 154 liberius A 135; Arian. 6; tetr. lI 29, cf. Aphthon. 24 (= Nicol. 7, Rhet 268 W.), Themist. περὶ ἀρετῆς mus. Rhen XXVII p. 458 || 2 εὐρύποισ, υ in ι corr. m. pr. A || 4 εἶναι A (Av. 6, 5?), εἰμι parphr.

397. 3b

398. f. 42b

399. 121, 1 e = 130, 7, cf. 96, 1 | 2 m = 103, 12 | 4 e = 114, 7 | 4 i = 84, 6 | 11 e cf. 57, 2

400. 120, 5 sq. cf. Avian. l. s., Luc. tragodop. 143 || 8 ὃσ A, σ ex ν m. pr. || 8 χλωρὸν ipse A teste Eb, item B (ὃς ἑαυτὸν χλ. ὄντα οὐκ ἰατρεύεις), Avian. 6, 12 (caeruleus cui notat ore color), Aphthon., Themist. l. s. s. p. 458, ubi vide Buecheleri adnotationem; χωλὸν V F A || Epim. ἐπαγγελλομένου A m. pr, corr. m. rec. | Aliud epim. in BP1: ὅτι τινὲς διπλοῖς κινδύνοις περιπεσόντες καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελεῖν πειρωμένοις ἀνταμοιβὴν κακὴν παρέσχον.

401. 121 Tab. cer. VII 14 (Phil. LllI p. 238), B 111 P 67, F 157; tetr. lI 24 (longius recedit l 16; cf. fab. 249 sq.) || ορνιξ T | πότʼ A | προκύψας B, προσκύψας A (teste Eb) T || v. 2 τιθελεισ ητινοσχρ. || 3 σοι πάντα A, corr. Db || 3 om. ABF, accessit in tab. aperta interpolatione | ὄρνιξ Tab. || 4 ἡ δʼ ἂν A m. pr., ἣ δʼ ἐὰν m. r., συδαν T | ἀποθνήισκω A || Te. trasticho abusus post 4 versum addit Lm χρονιώτερον γὰρ δορκάδος βίον ζήσω | nullum cur ‘fabulam in brevius contractam esse’ (Eb Rth) putemus indicium Aliud epim. in BP1 ὅτι ὑποκριτὰς ὁ μῦθος (λόγος) ἐλέγχει

402. 122, 9 cf. 75, 13 | 14 me = 115, 11 | 15 i = 115, 12; cf. 129, 23 sq.

403. 122 B 106 P1 64, F 134 (A 227); myth p. 218, tetr. I 21; 11. 12 Suid., epim. Georg. || 1 σκόλωπα A m. pr., corr. m. r. 4 τʼ Bk. δʼ A || 5 δειπνήσει A., em. Bss; σοῦ δεῖπνον γενέσθαι BF || 7 ἄκανθαν ipse A | εἰρύσας A, corr. Fx Lm, —σσαις Bgk || 8 ἄναλγες A. | σκόλοπα, λο ex λω m. pr. 10 ἐξήρει A || 11. 12 Suid. s. κνηκίας· ὁ λύκος· Β. ἐν τοῖς μυθικοῖς | κἀνίης S, καὶ ἀναιδείης A | κνακίαν A, κνη- S, cf. 113, 2 | λακτήσας A, -ίσας BFS || 13 τʼ del. Bgk Schnw | ῥῖνα καὶ μέτωπον καὶ ὀδόντας συγκλάσας BP1, sim. (θλάσας) F 15 ἄρτι, ρ ex ν m. pr. A | ἠνξάμην A || Epim. Georg. l p. 67 Bss | ἐπιτηδεύειν A Georg., em. Eb Bgk

404. 123 Tab. cer. 13 VIIro, B 112 P 68; Ac Cor. 136, F 153 tetr. l 37 Avian. 33 cf. Phil. LIlI p. 245 || ὠιὰ χρυσᾶ A, ωαχρυσα Τ, χρυσὰ ut BP1 Roeper Philol. 501; χρ. ὠ. B unde χρυσέʼ ᾠὰ Lm | in hoc versu desinit A fol. 42b, in mg. inf. ἵλεως κύριε γενοῦ τοῦ δούλου σου νίλου m. 3; cetera accesserunt ex Τ || 3 ωδεινειν Tab. || 5 ομοιαν Tab. | suppl. Cr ex 93, 5, an λοιπαῖς εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ὀρνίθων B, sim. F; de exitu cf. 111, 18. 74, 13 || 6 μέγιστον ὄγκον Tab. Hesseling; ἀθρόον πλοῦτον BAc, em. Cr || Epim. servavit B, om. P1, qui fabulae 113 B = 120 A epim. subecit. Versus quos mala fraude in A ascripsit Minas non magis repeto quam Gitlbaueri tentamina, quibus nullum poetae verbum restitutum est

405. 124, 1 e = 116, 8 111, 5 | 2 e cf. 107, 1 | 6 m e = 179, 4; cf. 6, 5. 107. 3 | 7 i = 75, 7 | 12 i = 97, 9 | 13 e = 37, 9. 17, 4

406. 124 —135 sequuntur fabulae Vaticano traditae. cf. prol p. VII; add. 150a

407. 124 V 155 (Knöll p. 685, Fur 369); 13 sqq. Suid, cf. Pr 193 p. 373 St.; epim. Georg || 1 ὀρνιθοθήρᾳ V | αἴφνης V, corr. Schnr || 4 δὲ V | θύσον V || 5 ἡμερώσαν et θηρέβειν V 6 δὲ et ἱκέτεβε V κτείνειν Rth | „τὸ λοιπὸν“ ⟨εἶπε⟩ Schnr, sed cf. locos s. s.; suppl. Cr. coll. 63, 8; ,, ⟨φείδου·⟩ τὸ λ. St, ⟨ψιλῷ⟩ τὸ λ. Piccolos || 9 εὐωπῶν V. corr. Schnr, cf. Arist. h. a. IX 9 || 10 τὸν add. Corais || 11 γενειἥτην V 12 ἐβουλήθει V || 13 sqq. Suid. s. v. πέταυρα· τίγνα | δὲ VS ἐκ τοῦ τέγους V | κλαγγὸν S, -ὴν V, cf. 135, 5; κλαγκτὸν Jacobs βοήσας S, cf. 17, 4, poterat εἶπεν ἐκβώσας || 14 μαθήσει πόσον V, verum servavit S

408. 125, 1 i = 141, 2 2 e = 2, 16. 102, 3 | 3 m e = 139, 7, cf. 78, 15. 117, 9 | 126, 1 e = 91, 2

409. 124, 15 ὡρομάτην V, corr. l G.Schnr, ὡρονόμον S | ἀπολέσας (om. με) | θύσας με S || 16 ἐννυχέβει V || 17 προινῶν V 19 ὅτε δὴ cf. p. LVI | οἶδα V, corr. Scbnr, οἶδα χρήσιμόν σʼ ὥραις Rth (El), num „οἴδας“ εἶπε,,? || 20 suppl. Schnr | τι δειπνῆσαι Lm || epim. Georg. p. 31

410. 125 V 141 (Kn p. 684, Fur. 368 || 1 ἐπὶ Bgk cf. 5, 5 | κἀμπαίζων ci. Cr p. 218, 1 || 2 cf. Herond. lII 40 44 (Cr ‘Unters.’ 65) ὡς τὸν V || 5 ὁ πίθηκος χθὲσ V, corr. Buttmann | ἡμᾶς

411. 126 V 133 (Κn p. 683, Fur. 364), brevius B 98; Eb 128 p. 79 cf. O. Hense Lect. Stob. act. soc. phil. Lips. lI p. 37 adn. 1 ἐρημίαν V | exciderit παρῆλθεν ὕλην (12, 2) κἀμπλανώμενος ταύτῃ | cf. Arat. 118 || 2 ἀλήθειαν μόνην V, correcturas editorum recepi interim, sed totus locus contractus videtur, cf. B εὗρε γυναῖκα μόνην κατηφῆ ἑστῶσαν, unde Eb: μόνην κατηφῆ γραῦν τινʼ εὗρεν ἑστῶσαν

412. 127, 3 cf. 201, 5

413. 126, 3 δίʼ ἣν αἰτίαν, γύναι V, corr. Lm, sed hic quoque locus mutilus, B: „τίς εἶ·‘; ἣ δὲ ἔφη· Ἀλήθεια“ καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν τὴν πόλιν κτλ.; coll. 135, 6 possis: καί φησιν αὐτῇ· „τίς ⟨μὲν⟩ εἶ; ⟨τί δὲ κλῄζῃ⟩; „Ἀληθίη“. „καὶ διὰ τίνʼ αἰτίην, γραίη, 6 ὅτι ποτὲ παῤ κτλ. V, ὅτι πρὸ τοῦ μὲν παῤ Lm | ψεύδη 7. 8 transp. Hense || 8 ἐάν τι ἀκούειν καὶ λέγειν θέλῃς (ad v. 7) B δέ V | καὶ κλύειν ἐμοῦ βούλῃ Schnw || 7 νῦν εἰς πάντας βροτοὺς ἐλήλυθε ψεῦδος V, νῦν δὲ εἰς π. ἀνθρώπους ἐστὶν B, corr. Eb 9 πον. βίος V, transp. l G. Schnr | [9] Hense Eb; cf. prom. B: ὅτι κάκιστος βίος καὶ πονηρὸς τοῖς ἀνθρώποις, ὅτε τὸ ψεῦδος προκρίνεται τῆς ἀληθείας; unde novum versum edotavit Gb a. Babrio certe alienum

414. 127 (Eb 130 Knoche p. 84) V 134 (Kn p. 683, Fur. 365), B 105; myth. 45 p. 219 | E proverbiis orta, cf. Cr p. 219, ubi adde Eurip. fr. 506 N. Stob. l 49 p. 395 W. || 1—3 ὀστράκῳ γράφοντι (sic) τὸν Ἑρμῆν ἁμαρτίας | ἐκέλευσεν ὁ Ζεὺς εἰς κ. ταύτας σ. V, ὁ Ζεὺς τὰς τῶν ἀνθρώπων ἁμ. ἐν ὀστράκοις τὸν Ε. ὥρισε γράφειν καὶ εἰς κιβώτιον ἀποτιθέναι πλησίον αὐτοῦ B, rest. Cr (prol.): cf. 66, 4 sq. || 4. 5 ἵνʼ ἐρευνίσας ἑ. κτλ. V, ὅπως ἑ. κτλ. (om. ἐρ.) B; 4 suppl. Gb || 5 ἀναπράσσῃ B, ἀναπράσσει V ἀναπράξει Rth || 6 servavit V, nisi quod ἐπʼ accessit ex B

415. 128, 4 e = 108, 10

416. 127, 7 serv. VB || 8 V. in fine εἴ ποτε καλῶς κρίνοιτο B || 9. 10 = prom. B. || 10 ἂν VB | ὀψέ τις ipse

417. 128 (Eb 131) V 136 (Kn p. 683, Fur. 366): cf. Knoche p. 104. Poeta expressit Xen. Mem. lI 7, 13 || 1 νομέα, corr. Butt mann | i fine τοιάδε V, τοιαῦτα volg.; num admisit τοιούτως locum contractum esse Xenophontis exemplari collato negabis 3 γάλα δ᾿ ἀμέλγων ἐστι κτλ. V, ἀμέλγοντʼ Cor., sed cf. Scbmid Attic. IV 114 coll. Theocr. Xl 35 possis ἀμέλγειν ἔ. κεἰ φίλον, π. φλέον πῆξαι Lm || 4 περισσεύσει V || 5 sq. οὐδὲν δίδως, ὅτι ἂν μὴ ἐκ τῆς γῆς λάβωμεν Xenoph. || 5 πλέον δʼ V; πλέον miris artificiis coniecturisque vexatum, cf. Aelian. VIII 24. XIV 25. Anth. Pal. VII 175. V 25 | χἡ Lm, καὶ V | γαίας Scbndr, γῆς V || 6 πᾶσα V, πᾶσʼ ⟨ἢν〉 Gb Rth ὄρεσι δʼ Lm, ὄρεσιν V | τι V, τί Lm | γεννήσει V, γεννᾶται Coraïs, γεννήσῃ Gb Rth 7 ὡραῖα βοτάνη V, βοτάνη γʼ ὀρείη Lm, β. γʼ ἀραιὴ Hpt; an -ν -ν vel -αι -αὶ | γεμισθεῖσα V, an -ν vel -αι? 7 Rth 8 φέρβοις δʼ ἂν ἡ. ἐν μέσοις κύνα ταύτην V, corr. Cr, cf. prol. Post 9 versus exciderit, quo expressum erat Xenophontis ὃς οὐδὲ τοιοῦτόν σοι παρέχει || 10 ταῦτʼ οὖν ἀκούσασ᾿ (cf. 88, 9 Xenoph. τὸν κύνα οὖν ἀκούσαντα) vel τ. ὡς ἐπήϊʼ (ἐπῇεν) — τοίως vix fuit; ἤκουσε τούτων ἡ κ. ἔφη θʼ οὕτως Eb

418. 129, 4 i = 76, 14 | 6 sq. cf. 76, 6 | 8 e = 191, 12. 97, 8

419. 128, 11 εἰ μὶ V | μέσοισιπωλεύμην V, μέσοις ἐπ- plerique 12 αὕφθονον V; Xen.: οὐδʼ ἂν νέμεσθαι δύναισθε, φοβούμεναι μὴ ἀπόλησθε: fortasse ailquid excIdit, nam parum placent ementiones ἀθόρυβον, ἔκφοβοι | δὲ del. Eb | 13 περιτρέχουσα δʼ ἐγὼ πάντοθεν κ. V, corr. Schnr || Epim εὐημερίαν V | ἔστιν ὅτε V, corr. Cr: ἐστίν, ὅτε plerque | ὠφελουμένων V, corr. Cr; ὠφελοῦνται plerque

420. 129 (Eb 132 Knoche p. 110) V 137 (Kn p. 684, Fur. 367), sim. A 42; cf. Galen. XVIII 1 p. 291 K., Corp. paroemiogr. I p. 439 || 1 Ὄνον ἔτρεφέν τις Eb | πάνυ ὡραῖον V, corr. Buttmann; in fine Μελιταῖον olim fuisse (Lm) probabile est, cf. Au paroem. Galen. | In sequuntur v. 8. 9 a Lm transpositi 2 χάριν ὅν εὐρύθμους π., em. Knoche Nck || 3 περισκέρον V || 4 ἐκεῖνος δʼ αὐτὸ κατέχων ἐν τ. κ. V, corr. Schndr, Lm, cf. 76, 14 || post 4 lac.? cf. v. 11. 9 || 5 ὁ δὲ γε ὄνος τὴν μὲν νύκτα λατρεύων V, ἀλετρεύων Bgk Phil. XLVII 396 Rth; corr. Cr coll. 19, 6ª. 9, 5. 83, 2 (prol.) || 6 ἡμέρας V || 7 ἦγεν V, correxerunt Scbneideri; ἦγέν τʼ Sdl | ἐφ᾿ V, corr. Fur. | δʼ ὅσον V, corr. I. G. Schneider | χρεία V || 8. 9 post v. 1 Vat. || 8 καὶ ἦν V, corr. Gb, cf. 125, 5; καὶ στὰς Eb | φάτναις A, corr. Scbneideri; de φατν- non dubitanudum

421. 129, 9 m e = 19, 9 cf. 55, 6 | 16 m cf. 26, 8 | 21 m = 85, 12

422. 129, 9 κριθῆς Lm, χόρτον ad praed. || 10 δαχθεὶς V 11 ἐν ἁβρότητι π. V, corr. Nck, num -σιν ἐν - αις || 13 ἐς μέσον V, corr. l G. Schnr | εἰς Rth | ἦλ || 15 ἐς μέσον βαλὼν θλάσεν V, corr. Eb | εἰς Rth || 16 εὐθὲς V || 17 ἰθὺς Cr (95, 42), εὐθὺς V; num δ. δὲ τέλος? cf. 15, 5; δʼ ἐγγὺς Lm κρούσων ex 21, corr. Lm || 19 θ. ἐν μέσοις (!) ἔσωσαν ὡς εἶδον Gb Rth | μέσοισιν V, suppl. Mekler, -σι τοῦτον Lm 20 oppressit diasceuasta, quae non satis intellexit: Babrium, ut 16, 6 λύκος χανὼν ὄντως (94, 8), proverbio aliquo lusisse suspicor; in mentem mihi venit ὄνου γνάθος et ἐκ λύκου στόματος, cf. etiam ὄνου παρακύψεως || 21 κρανάης V, corr. Lm 22 ὡς δέ V, corr. Eb coll. 26, 6. 51, 4; ὡς δὴ Lm | ἐκπνέων V. corr. Lm || 23 χρῆν? || 24 οὐρήεσιν et ἐπολεύμην V || Epim. V, sim. A | Choliam bum nimis barbarum ex verbis οὐ — πεφύκασι effecit Gb

423. 130, 1 m e = 1, 2; cf. 105, 3. 20, 50 etc. | 2 e = 59, 2 4 i m = 52, 4. e cf. 94, 5 | 5 e cf. 6, 4. 45, 2 | 7 e = 121, 8 9 m = 15, 7 | 10 cf. 214, 6 || 131, 1 e = 34, 12

424. 130 V 9 (Kn p. 685, Eberhard anal. Babr. p. 178, Cr ann. 127, 227 sq.) || 1 ἀλώπηξ πάγης V | ἄποθεν V | Iinitium contractum Cr ann. p. 228; εἱστήκει βουλάς τʼ Eb || 2 πικήλας V || 3 πλησίον inepte, cf. 4, corr. Cr: κνηκίης Cr coll. 113, 2. 122, 12 || 4 ἐγγεὶς V teste Eb | λαβεῖν ipse V teste Eb || 5. 6 transp. Gb Bgk Cr. cf v. 10 sq. (cf. Phaedr. app. 30, 8) 5 γὰρ εἰμὶ V ceterique, sed cf. 95, 3 | ἀναγγαίων V || 7 ἀτρόμως Kn, cf. Cr p. 229 | ὥστε Hartel || 8 τὴν σκύδαλιν ἔσισε V, corr. Cr; coll. Hes s. v. κυνδάλη . . κυνδάλας τὰς σκυτάλας ἀπέδοσαν = Poll. X 188. IX 120 (ubi corr. κυνδάλας γὰρ) possis τὴν κυνδάλην; τὴν σκανδάλην coll. Alciphr. III 22 Cr ann. 229; τήν τε σκυταλίδʼ et quae sunt similia ab arte Babrii aliena, potest τὴν σκύταλιν ἐξέσ. | cf. Archil. 90 p. 410. 439 Bgk 9 ῥάυδου μέτοπα συντέρινας || 10 ἀλλητοι ἄυτα φ. τοῖς φίλοις δίδως V (teste Eb), corr. Kn; εἰ σὺ ταῦτα Eb || 11 συναντίσει

425. 131 V 130 (Kn p. 686, Eb anal. p. 179) tetr. lI 4, v. 7 Suid. sim. F 123, P 166 p. 46 St. cf. Alciphr. ep. 42 p. 80 H. E prov. μία χελιδών κτλ. || 1 νέον εν V, νέος Kn | κύβοισ οὖσιν V, corr. Kn 2 μίαν καταλελοίπει V, corr. suppl Kn, nisi quod praeter necessitudinem μίην proposuit, cf. 47, 8; ἱματίου καὶ (= δὲ) μόνου F

426. 131, 6 m e = 12. 4 | 7 i m cf. 73, 2 | 8 cf. 115, 12 | 10 cf. 7, 4 | i cf. 95, 36 | 11 me = 134, 8

427. 131, 3 χειμῶ V || 4 ἡ χεὶρ V = nanus in ludo talario Cr ann. p. 231 coll. Suet. Aug. 71; ὁ Μεχεὶρ Bgk, ἡ Κὴρ Mekler, ἡθμὸς Gb, ὁ χρόνος Rth || 5 εἴαρος γὰρ | κάτω = meridiem versus sitas, cf. Herod. l 142; ἄνω ex Her. III 10 ne corrigas || 6 ἐκπ. τ. ὥ. = πα παρὰ καιρόν (F), alia notione verbis usus est 12, 4 || 7 cf. Suid. s. τιττυβίζετε· καὶ Βάβριος ἐπὶ χελιδόνος· ταύτης κτλ. ¦ τιττυβεζοῦσης V || 8 ἐσθήτων V. em. Cr, ἐκθέων (εἱμάτων) Kn | χρεῖα V || 9 ἰδοῦ V | interp. Bgk, nisi fuit χ. τὸ θέρος (cf. 24, 1. 136, 2. 5) ἥδε, nam dodecasyllabos fecit diasceuasta || 10 ὣς εἶπεν, ἐλθὼν δʼ αὖ? Cr coll. 95, 36 11 ἐνικήθει V, cf. Suet. l. s. || 12 φρικώδεις V || 13 καινῆς V, χλαίνης vel πυκνῆς Eb, cf. prov. Coisl. 119 app. lI 3 Gott. τότʼ 〈αὖ⟩ Eb || 14 θύρας ὑπεκύψας V || 15 καὶ κατοπτεύσας τὴν λ. χ. V, em Kn Spp, τὴν χελιδόνʼ ἄλαλον? Cr ann. p. 232 || 16 ὑπὸ τοῦ κρύους π. ὡς στρ. V (dodecasyllabus), rest. Kn, cf. 18, 10. 74, 1, del Rtb.: de imagne, uam coniecturis (ὡσπερεὶ στρόμβον Gb, cf. Sauppe G. Anz. 1879, 1577) vexaverunt, cf. Cr ann. p. 232 (Aristot. Pseudep. p. 291 R.)

428. 132, 4 m e cf. 2. 7 | 6 m e = 37, 8. 31, 2 | 7 cf. 199, 1 | 9 e = 117, 5. 171, 8 | 10 e cf. 44, 6 || 133, 1 e cf. 82, 1 | 2 i cf. 17, 3

429. 131, 17 τ. εἶπεν V, corr. Eb Nck | τότε οὐκ V teste Eb μήποτʼ εἰσώφθης Nck || 18 ὡς ipse V (Eb), ὣς plerique | Epim. πολῶν V | τὸ add. Eh

430. 132 V 135 (Kn p. 687, Eb anal p. 181), Avian. 42; F 107; app. prov. l 18 contulit Cr ann. p. 232 || 1 μονήρη V (Bgk), -ης Kn || 3 θυσία γὰρ ἢν τὶς ἑορτῆς κατὰ τύχην, corr. Nck (ἑορτώδης?), sed locus diasceuastae manus passus est || 5 καθομίλει 6 ὁρὰς V | πλήρης V || 7 θύσει V || 8 ἣ δʼ V | ἀσυλίας κἢν? Cr | συμβαίη V || Epim. χρηστολογἴ(=ίας) V

431. 133 V 142 (Kn. p. 687, Eb Anal. p. 181); B 108 P1 66; decurtata? || 1 παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην V: anapaestus nominum pr. excusationem habet, nisi ι vocalis synizesin admisit, cf. 69, 2 || 2 εἶδεν V | ἁρπάσασα δʼ V, καγχάσασα Eb Bgk Cr

432. 134, 1 e = 67, 5 | 3 m = 32, 5 | 6 e = pr. l 6. 1, 2 | 8e 131, 11 | 9 e = 66, 1 | 12 e = 57, 12

433. 133, 3 πῶς οὗτως (sic) ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ V, correxi interim coll. 49, 3, sed diasceuasta locum vitiasse videtur μαλάσσει V, em. Bgk, μαλάσσῃ Kn | Epim. δια γλώσης V || abula παροιμία ἐξηπλωμένη, cf. mus. Rhen. KLVI, 319 sq.

434. 134 V 164 (Kn p. 687, Eb anal. p. 181); B 116 P1 69; de paraphrasi talmudica cf. Königsberger Zeitschr. d. Ver. f. Volksk.. VI 150; v. 10 sq. respexit Libanius π. τ. ἑ. τύχης p. 8 R., v. test. 7. Cf. Cr ann. p. 233 || 1 οὐρὰ πότ᾿ V | οὐκ ἐτιξίου V 4 δὲ μέρη V, corr. Cr, γυῖα δʼ Cr p. 233 coll. 95, 2. 102, 7, δὲ μέλεʼ Eb ex B | ἦ σύγʼ Eb, οὐχ V; οὐδὲν (Gb) non Babrianum ἡγήσει V, ὑφηγήσῃ Kn, ὁδηγήσεις Bgk || 5 ὦ V, γὰρ Kn; δʼ ὦ ? ἡμᾶς V | 6 καὶ ῥινὸς B Nck ¦ ἄξεις B, ἔξεις | ζώων V || 7 παντάποδʼ V, corr. Cr πᾶν τε τὸν Spp, πᾶν τε κῶλον Nck. κἄντα πόδας? audacius Bgk, cf. prol. p. LlI || post v. 8. 9. 10 interpunctionem sustulit Cr || 9 τὸ μὴ φρονοῦν δὲ λ. ἦ. τ. πρ. V, corr. Cr || 10 τὰ δʼ ὄπισθεν οὐρῆς perinepte, corr. Cr coll. 99, 4. 106. 25 | καθηστήκει V || Post 11 interpunxit Cr || 12 δὲ V, τι Kn

435. 135, 1 sq. cf. 11, 4. 124, 11 | 4 e = 140, 6 | 5 e = 19, 3

436. 134, 13 ἄκανθα et πέτρισι V, πέτρῃσι Kn || 15 δ. κ, σὺ ἡμὰς σῶσον V, σῶσον ἡμᾶς εἰ θέλεις, δέσποινα B, unde restituit Kn || 17 εἰς τὸ πρώιον V, corr. Kn; εἰς τὸ πρὶν Eb | οὖν με μάλλον καταστάσαν V, corr. Cr; μᾶλλόν γε σοι καθιστάσῃ Kn; μᾶλλον cum προσέξω (oboediam) coniungendum || 18 πρὸσ ἔξω V || 19 τῆς δόξης V, corr. Nck Spp p. 1518, σὺ δ. Rth ὑστέρω κακὸν V, corr. Kn | κυρεῖν V | vv. 17 sq., quos om. BP1. del. Rth, vix sanii; capiti dedit Bgk. cf. prol. Epim. μύθος V ἐπεγειρομένους, non ἐπειγομένους V; τοῖς ἰδίοις δεσπόταις ἐπανισταμένους Kn ex B | καὶ om. V, add. ex B | ἀγνοὴν V ἑαντὺε καὶ τοὺς π. ἐπιφέρουσιν, corr. Kn | Epim. brevius

437. 135 V 192 (Kn p. 688, Eb anal. p. 182): sim. Pr 234 F 197, ubi ψιττακός pro perdice || 1 πριάμενός τις Eb Bgk || 2 τὸ ζῶον V, corr. Eb || 3 κλαγγὴν V, corr. Kn, cf. 124, 13 || 4 ἀκριβηματων V, em. Kn, ἐπὶ τὴν ἑστίαν F; βημάτων, scil. ἑστίας (v. 10)? cf. Preuner, Hestia - Vesta p. 83; ἀκροβαμονῶν vel ἀκροβημονῶν (Cr ann. p. 235) corr. anon opus || 5 ἐπίβουλος V, corr. Kn

438. 135, 11 e = 74, 12

439. 135, 7 ἡ δʼ V | suppl Bgk Gb, cf. 6 τίς . . εἶ; atque 13, 7; ὕμιν Kn; ἤδη Eb; ἥκω Spp || 8 χρόνον τ. ἔνθʼ ἐγῶ Kn Gb | ἐνθάδε διατρίβω V, corr. Nck || 9 ἡμιοκτόνος 10 ἡσιχάζω et ἑστίαν V | πρὸς ἔσχατʼ ἀνδύνω Rth || 11 γὰρ ἄρτι V, δʼ ἄρτι Kn || 12 παρησιάζει V | κατακράζεις Eb Post 7 aliquot versus excidisse suspcati sunt Rth Bgk eodem argumento abusi, quo Gb ad 134, 18, cf. supra ad 75, 6 p. 67. Exitus fortasse mutilatus, cf. F: ὁ δὲ ἀπεκρίνατο λέγων· οἰκοδέσποινα, ἀλλὰ σύ γε βάδιζε μακράν· οὐ γὰρ ὁμοίως δυσχεραίνουσιν οἱ δεσπόται ἐπὶ τῇ ἐμῇ φωνῇ καὶ ἐπὶ τῇ σῇ || Epim. καὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν V, κατὰ τῶν ὑπʼ αὐτῶν Bgk, τοὺς add. Hartel | καταφθόνων, ω ex ο m. pr. | ἐγκλειομένους V, corr. Hartel. Aliud epimythium in F; Gitlbaueri errores non curo

440. 136, 7 e = 1, 3 etc. | 8 i = 118, 4 | e = 113, 2 | 9 m e cf. 19, 7

441. Sequun tur quattuor fabulae, quarum formam genuinam so lae tabulae ceretae Assendelftianae servaverunt: Hesseling (Hss) Journal of Hell. studie- XIII 293; Cr Philol. LIII 228 sqq.: H. Weil, Journal des Sav. 1894, m. Mart. (W I); van Leeuwen (vLw) Polak (Pl) Mnemos. XXII 223. 345. Cf. supra ad fab. 78. 97. 117. 91. 43. 121. 123, prol. p. XI

442. 136 (Eb 138 Gb 142) T (ab) 1 IIro; B 135 P 82, F 187 politicis trimetris concepta; 9. 10 Suid. (schol. Arist.) 27. 28 Et. ‘M Cf. Hss p. 302; Cr l. s. p. 239; fabellam similem praebet Pr 159 p. 363 Sternb. || 3 ωηθη T || 4 suppl. Hss, τὸ δὲ φοβ. WI φοβηθεὶς μὴ vel μή πως paraphr. || 5 γενητεκαιτοφασμααληθευση T || 6 σἴκων Wl | εξελεξατο T || 7 ευτμητον T, corr. Cr p. 240; εὔτμητον καὶ Hss, εὔτμ. τε χ ἠ. Wl; εὔκμητον vLw, εὔτυκτον Pl || 8 υον T | συνκλεισων T, corr. Cr; συγκλείζων Hss Pl, συγκλείων WI v L w || 9. 10 Suid. s. βουκολήσας (schol. byz. Arist. Pac. 153 p. 467 Db) || 9 καὶ ὅπως vel ὅπως S, οὕτως schol.; εως = ἕως T | εχητη T || 10 ἐνέθηκε S, ἀνέθηκε schol., cf. Plin. n. h. XXXV 26. 27; ελευκενε = ἐλευκαινε T; ἤσκησε Wl, ἐνέκαιε Mekler | τοῖς τοίχοις S schol., τοιχιους | ποικίλας γραφὰς Suid., ποικιλαισγραφεσ T || 11 κελεονταεγεγραφει T, καὶ λέων ἀνεμορφ φώθη F, κ. λ. ἐμορφώθη B

443. 11a

444. 136, 13 e = 51, 3 | 14 e = 98, 14 | 15 e cf. 32. 3. 71, 5

445. 136, 11 om. T, ὁ δὲ ταῦτα μᾶλλον ὁρῶν πλείω (πλεῖον Pl) τὴν λύπην εἶχε BP1, ὡς οὖν ἐώρα , μᾶλλον κατεῖχεν αὐτὸν ἡ λύπη πλέον F, supplevi coll. 95, 46; ὁ δὲ μᾶλλον ἐσορῶν πλείον εἶχε τὴν λύπην WI || 12 ποτεστας (?) T, corr. Cr (prol.) 13 κακειστεθ - - - συ T, suppl. Cr coll. 27, 3. 43, 13, εἶπεν, ὅς γε WI; κάκιστε, φησι, θηρίων Pl || 14 suppl. Pl coll. F ὄναρ ὃ ἑώρακεν μάτην | ονμασι - - τροσδειειξασ T | 15 φρουρα T | - υναικειαι T || 16 λογοισινκεουκ legit Hss, sed ante κε insertas quaeda lineolas dignoscere mihi videor, quas εστι vel ειμι interpretari licet; χρώμεθʼ (W l) legi non potest; ἔπειμι σοι λ. = aggredio te verbis || Versus 16 sq. nimis contracti et corrupti tales prodeunt apud Pl τί δὴ τόσον σε λυγρὸν ἀντιποιήσω; τοίχῳ δὲ χεῖῤ ἐπέβαλε θῆρα σιφλώσων, σκόλοψ δὲ καρπῷ σὺν ὀδύναις καθʼ αἱμώδους 18 τὴς σαρκὸς εἰσδὺς σῆψιν ἤνυσ᾿ αἰδοίων, θέρμα δʼ ἐπʼ αὐτῷ θᾶττον ἦν· ὁ δʼ ἐσκλήκει ἐσκλήκει (46, 8) h. l. ineptum, uec qua ratione v. 16. 18 sq. aut litteris traditis aptari aut paraphrasibus firmari possint intellego || 17 τι ποιήσω; καὶ εἰπὼν ἐπέβαλε B || 18—22 τοιχοδεχειρασεπεβαλετον | λεοντατυφλωσωνσκωλωψδετου| τωυπονυχα (υποδυνα Hss) κεκαδαιμωσδουστη. | σαρκοσεισδυσησηνυσε (potus quam θ) ποιων T: dictantem discipulus seu non potuit ἐπέβαλε τὴν χεῖρα τῷ τοίχῳ ὡς τυφλώσων τὸν λέοντα. σκόλοψ δὲ τῷ ὄνυχι αὐτοῦ ὑπεισδὺς B, longius aberrat F; suppl. Cr || 18 σιφλώσων PI

446. 24a

447. 24b

448. 136, 27 e = 111, 3 || 137, 1 e = 95, 81. 105, 1. 89. 1 | 2 cf. 185, 6. 88, 15

449. 136, 21 συνεισδύσης || 23. 24 θερμαδεπαυτωην (sequitur v. 25), corr. Cr coll. ἐπʼ αὐτοῖς 53, 7, ἐπὶ τούτοις B: σκόλοψ. . . ἄλγημα ὀξὺ καὶ φλεγμονὴν μέχρι βουβώνων εἰργάσατο, πυρετός τε ἐπὶ τούτοις ἀνάψας τὸν παῖδα θᾶττον τοῦ βίου ὑπεξήγαγεν || 24 om. T, ex B repetiit Gb: ὁ δὲ λέων κ. γρ. ὢν τοῦτον ἀνῃρήκει μηδὲν τῷ τοῦ πατρὸς ὠφεληθέντα σοφίσματι: Babrii manum vix agnoscas | 25. 26 om. BF; a Babrio vix sunt profecti, ct. ad 43, 14 sqq. || 25 οβρεσβυουτωστησουκ T || 26 suppl. Cr, ὁ δέ γε μῦθος ἐμφαίνει Pl coll. 36, 13, μέλλοντα θηρὸς κἀκ γεγραμμένου θν. WI, cf. prol. p. LVIII. 1 || 27. 28 Etym. ‘M.’ s. πεπρωμένον p. 662, 27; a Babrio abiudicavit Eb; = promyth. B epim. PlF; ὅτι ἃ δὴ (δεῖ P1) μέλλει συμβαίνειν (συμβῆναι P1) τινὶ ἐγκαρτερείτω. τούτοις γενναίως καὶ μὴ σοφίζεσθαι· οὐ γὰρ ἐκφεύξηται (ita H P1) || 27 ἅ σοι π. om. T | τληθει | χρεω T | φευξει T

450. 137 (Eb 171; Gb 156) Tab. 2 IIvo; brevius B 110; tetr. l 55 F 3 (Au 2) longius abest; cf. Hss p. 304, Cr p. 242 || 1. 2 εκφη μνηση - - παισινδειει |πνοναετοσ T, ἤγαγε τοῖς παισὶ δεῖπνον B, suppl. WI, nisi praestat ἤνεικε (sed cf. 101, 3); ἀπῆγε Cr, ἤιξε Pl, τοῖς π. ἦγε Hss

451. 137, 3 e = 19, 3. 135, 5 | 5 cf. 147ab, 5 || 138, 2 e cf. 124. 20 | 3 i m cf. 3, 6 | 5 e cf. 1, 1. 61, 1

452. 137, 3 ὡρμήθη B ωηθη T, || 4 ποτεπτας T, καταπτὰς B | ἐκρατήθη τοῖς μαλλοῖς B || Post 4 exciderunt versus quidam his Bodleiani verbis expressi: οἱ δὲ παῖδες τοῦτον κρατήσαντες ᾔκιζον, cf. tetr. || 5 δικηνλαγωιαρει (= δίκην λαγῶ αἱρεῖται) in T legit ss, ego cognoscere mihi videbar: δικην δαηοιασειπε, idem legit Pl | κτεινω T, corr. Cr Wl; δίκαια πάσχω B | κολοιοσωη TB, transposui, nam οι sub ictu correptumu esse parum verisimile; ὢν del. vLw | αετουσ T, ἀετὸν B || τι κτλ. prom. B; choliambi duo latent epimythii vice olim functi; aliud epimythium addit F, unde perperam cboliambos restituit Gb Sequitur in T 3 = Ath. 78 (κόραξ νοσῶν), 4 = Ath. 97 (λέων νοσήσας)

453. 138 (Eb 167 Gb 163) Tah. 5 IVvo brevius B 122 P1 73; F 172; tetr. lI 30 || 1 ἐτεθηρεύκει cf. 111, 16 || 2 εσπερασ T, suppl. Cr; τε) Hss, (ὡς W| || 3 τ - - ποίη - - - Hss; etiam ποιει leg potest || 3—6 dictantem non secutus disiecta verba scripsit discipulus: - τ - - - - - - ποίη - - - | ο (οτ?) α - εα (ἑὰν ?) ζησω (dimidii versus et versus spalium vacuum) - τηησησον (ita Hss; haud scio an leg possit - υνηγησω) - - - - - - - - - - | πσε - σναατεχσ - - - - - - κά απα των - - - - - - - εα - - - - πτεινο — T; ἡ δʼ ἱκέτευε λέγουσα· „ἔασόν με ζῆν καὶ ἀντʼ ἐμοῦ πολλὰς πέρδικας ἐγώ σοι κυνηγήσω BP1, sim. F; ad v. 4 suppl. cf. 107, 3. 135, 1. 124, 5 || 6 sq. e tetr. supp. (φωνῇ vel (μέλει παλεύων) κἀπατῶν (μελιγλώσσῳ)

454. 138, 7 e cf. 124, 4 | 8 e cf. 1, 14 17, 1. 75, 4 || 139, 1 e 95, 2 | 2 cf. 95, 22 | 3 cf. 1, 2 sq. | 5 i cf. 114, 4

455. 138, 7 - - - - - |νσε - - - αυτηνκαιπ (ita Hss, fortasse legi potest αιτιανκααη) - - - - | ωσ (Hss, nuum ο) - - T; διʼ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλόν σε θύσω B, sim. F tetr. || 8 suppl. Wl, συν(αδέλφους Hss, συν(αύλους Cr; ὅτι τοὺς συνήθους καὶ φίλους ἐνεδρεῦσαι θέλεις B, sim. F || Epim. ex F, eadem fere in B Sequitur in T 6 = Ath. 117 (δηχθεὶς ὑπὸ μύρμηκος), 7 = Ath. 91 (ταῦρος καὶ τράγος), 8. 9 (prosa oratione scr.) ad Babr 103. 107 vix pertinent: 10 (γεωργὸς καὶ ἔχιδνα, trimetris concepta) v. infra p. 234

456. 139 (Eb 164 Gb 218) Tab. 11 VIvo; B 99 P1 61; Avian. 5; tetr. l 19, lI 23; Themist. XXI p. 245b, Aphth. 10 = Nicol. 2 cf. Cr) p. 244, Hss p. 311 || 1 ισχυοισ T || 2 ὄ. δορὰν λέοντος ἐπενδυθεὶς λέων ἐνομίζετο πᾶσιν· B, legit ni fallor ἐφαίνετʼ εἶναι π. φ. ἐν ζῴοις || 3—6 σκερτωνεπηδααπορυουοησ (απορυεισησ? Cr) ειο [τὸ?] δεροσδετουνω | τουσκιρτωνεπηδακαι - στισωνεφωραθη T, sec. Hss, sed singula nimis incerta; dittographiam agnovit Hss, cetera restitit Cr; σκιρτῶν ἐπήδα· τῆς δορᾶς δέ τῶν ὤμων Wl, sed locus lacunosus facile suppletur ex B, unde vοcabula litteris minutioribus scripta deprompta sunt: καὶ φυγὴ μὲν ἦν ἀνθρώπων, φυγὴ δε ποιμνίων. ὡς δὲ ἀνέμου πνεύσαντος ἡ δορὰ περιῃρέθη || 5 τε Ml || 6 καὶ 〈ὅ〉στις ὢν Hss, ὅστις ἦν WI vLw; ὄνος ἐὼν Cr Phil. p. 244 coll. 36, 7 | ἐφωρήθη?

457. 139, 7 e = 125, 3. 163, 6 | 8 e cf. 137, 6

458. 39, 7 καιτισπροσου (αυ ?) - | - πεπωτωξυ (πειπωτωξ Hss legit, sed cf. prol. p XII) T, dittographia sublata suppl. Cr coll. B τότε δὴ πάντες ἐπιδραμόντες ξύλοις καὶ ῥοπάλοις αὐτὸν ἔπαιον, Themist. ξαίνει τε αὐτὸν τοῖς ῥοπάλοις, sim. Avian. v. 13 sqq.; καί τις προσεῖπʼ ὤτων ξυναρπάσας τοῦτον, quod coniecit WI, ab arte Βabrii alienum est, melus εἶπ(ε νῶτʼ ἀπ)οξαίνων Pl sed exitus fortasse confractus, cf. tetr. 19, 4 τοῦτον μυλὼν ἔμνησε || Epim. P1, om. T, prom. in B | lambos rectos temere restituerat Gb | τὸ γὰρ κτλ om. B

459. Sequitur in T 12 = Ath. 43; 13 = Ath. 123; 14 = Ath. 121

460. 140, 1 e = 108. 20 | 8 e = 9, 1

461. Fabula so solius Pseudo dosithei libris tradita, cf. 84. 140 (Eb 126 Gb Rth 136, cf. iamb 17) Ps.– -Dosith. Voss. 17 p. 37 Böcking (cf. Valckenaer misc. obs. 1 p. 122) = Dv; Dos. Paris. 6503 collationem edidit A. Boucherie ‘Ἑρμηνεύματα . . de lulius Polluxʼ Par. 1872 = Dp; versionem latinam recepit Romulus IV 19 p. 232 Herv.; 9. 10 Georg.: B 146; Vi F 195 = Cor p. 334 F2 198 iamb. pol. concepta. Cf Theophyl. ep. 61 p. 780 H. || 1 χειμονοσχρονω DP | συρον Dp, σιρον Dv || 2 ηψυχεμυρμιξ DP | ονθεροισ Dv, οθερουσ Dp | ησωρεικει Dp || 3 δηαυτην Dp | ικετηυεν Dp, ικετευσεν Dv, rogabat Dp Rom. | λιμωτιχων DP || 4 και. αυτω Dv | δουνεαυτηιποτετεσ Dp | οπωσζηση unde et viuat [= ὅθεν ζ.? Dv, οπωσ ζωση ut viuat Dp (Rom.) || 5 φησιν Dpv | τουτωτωθερηι Dp || 6 ουμοι εσχολαζον Dp | διητηλουν αδων Dv, α. διετηλων Dp | τελασαο. δe. ο ridens ergo autem Dv, γελασλσμυρμηξκαισιτον Dp | ενκλιων Dp, εκκληιων Dp includens Dpv | ειθηρουλδηισ si aestate cantas Dv, si aestate cantasti Rom., ειθερουσ ηισασ si per aestum cantasti Dp; ἀλλʼ εἰ θέρους ηὔλεις, χειμῶνος ὀρχοῦ Β, χ. ὀ. εἴπερ ηὔλεις ἐν θέρει F2, item Arsen. -Apost. VI 84ª p. 388; recepi ηὔλεις coll. 9, 9 sq, quamquam etiam ᾄδεις habet quo commendetur; ἦσας volgo || Post v. 8 duo versus interpolati crant in ea recensione, qua usi sunt B (F2 Vi) σῖτον δὲ ἐν θέρει ἀποτίθει | καὶ μὴ τοὺς ὁδίτας λυρίζων τέρπε, cf. Bgk supa p. LXXXIV

462. 140, 9 e = 83, 7

463. 140, [9. 10] Lm, om. DBF (cf. prol.), servavit Georgides gnomol. l p. 48, expressit F || 10 suppl. Bss || Epim. F2, sim. B Dosithei fabulas prosa oratione conscriptas a Babrio pendere negavit Cr de Babr. aet. p. 241, non sine veri specie adfirmavitHausrath p. 299, cf. testim 1. Nonnullae receptae sunt infra 200 p. 182. 246 sqq. p. 206.

464. 141, 1 m e cf. 29. 1 | 2 i = 125, 1

465. 141 (Eb 127), cf. Phaedr. IV 1, Apul. Met VIII 24 Lucian. Luc. 35 (Phil. XLVII 448). Totum fragmentum servavit unus Nat alis Comes Mythol. IX p. 968 (1619) 957 (1651): ‘Cum imaginem Deae scutum famis vocet ac sitis, ut patet im lambis fabulosis = μυθιάμβοις Gabriae, qui ita scripsit per iocumʼ, sequ. v. 1—9; vv. 1—2. 5—9 ommissis vv. 3. 4, varis suis historiis recepit, Tz etzes chil. XIII 257 sqq.: οἱ παλαιοὶ ἀγύρται γάρ, ὥσπερ Βαβρίας γράφει | ἐν μυθιάμβοις τοῖς χωλοῖς | εἰς ὄνον θέντες εἴδωλον θεᾶς αὐτῶν τὴς Ῥέας | τυμπάνοις περιήρχοντο τὰς κώμας προσαιτοῦντες | μετʼ ἐπᾳσμάτων καὶ ᾠδῶν, Σελήνης ἀρχίμηνοι (-νοις cod.; hinc impugnandus Lobeck Aglaoph. 645i) |ἄκουσον καὶ Βαβρίου δέ τινων χωλῶν ἰάμβων, sequuntur v. 1. 2, deinde εἶτα παρελθὼν καὶ κατωτέρω λέγει atque v. 5—9. Exigua Natalia Comitis est fides, qui non solum auctorum nomina, sed ipsos quosdam poetarum versus finxisse videtur (cf. e. g. Ps. -Hermesianactem lib III p. 130). Verum idem ut Argonauticorum scholis plenioribus usus est (cf. p. 853 sq., unde vervus nonnulli accedunt Euphorionaeis et Epi charmeis), ita h. l. aut vetus chiliadum exemplar plenius suppletumve (cf. pp. 79. 148. 169. 252. 849) aut ‘Gabriae’, i. e. Babrii decurtati codicem (cf. adn. ae feb. 12) prae manibus habebat, unde vitia inveterata descripsit v. 3 sq. Minae vel Babrii personat, qu inventis Lachmann temere usus versibus barbaris exitum supplevit syll. II feb. 13, manifesta est fraus || 2 ante 1 (ad litt. ο) coll. Lm, diasceuastae Athoi partes agens 3 φέροι Cor. alii, sed cf. 93, 3 | πανούργοισι (sine ν) Nat. corr. Nck; num πανουργοῦσιν, λεωργοῖσιν || 4 σάκος (scutum ut ferat amis sitisque Nat. corr. Bentleius, cf. Eurip. Cycl. 97 δέψης ἄκος | κακῆς (artis et malae uasa) at, cor. Lm || Post v. 4 aliquid deesse coniecit Knoche p. 189

466. 141, 6 περιιόντες Tz Nat, περιόντες Dobreus ad Porson. Aristoph. 135, sed cf. 104, 7 | ἐλέγοντʼ Bentleius (Eb Rth), ᾔτουν Menas | suppl. Bgk, 〈ὄψα〉 Lm; cf. Suid. s. ἀγείρει( Ael. fr. 121 H.), Didym. Miller Misc. p. 403 || 7 εἶδεν Bss | λευκὸν, scil. facie dealbata albisque vestimentis conspicuum, cf. Apul. Metam. VIII 27 Augustin. Civ. D. II 26: Lobeck Agl. p. 655

467. 141ª fabula pedestri oratione concepta invenitur Au 162 Pr 161 p. 364 St. Nevel. 245 || 10 εἰώθασι A | τὰ σκεύη ἐπιτιθέντες ὁδοιπορεῖν Pr Nev. || 11 ἀπὸ AuP Nev. || 15 ὁ ὄνος ἡμῶν Au, ἡμῶν om. Pr Nev. || 16 ὅσας ποτὲ οὐδὲ ζῶν ὑπομείνειεν ἂν Pr, ὅσας οὐδὲ ζ. ὑπέμεινεν Nev. || 17 εἰ — ἀφεθῶσιν Nev, καίπερ τῆς δουλείας πεφευγότες Pr, περὶ τῆς ἐλευθερίας ἑφιἐμενοι A || 18 ἀρχῶν PrAu, om. Nev. ,,Alter versus fuerit τεθνηκέναι μέν, λαμβάνειν δὲ τοσσαύτας | πληγὰς , alter in ἀπαντώντων exierit“ Eb p. 79; sed tota haec fabula et quae ei sunt cognatae certis poesis Babrianae ornamentis omnino orbatae non a Babrio pendent, sed a Babrii exemplari: discrimen facies conl. Phaedr. IV 1 qu singulas fere fabulae pedestris sententias fidelitet expressit

468. 142, 3 cf. 129, 5 sq. | 7 cf. 20, 3. 130, 4 Fabulae paraphrasis Bodleiana6; quae in Athoo inveniuntur, numeris infra sunt indicatae, omnibus verbis exsriptae, quae non inveniuntur

469. B 1 = A 16. B 2 = A 12

470. 142 B 3 M 2 P 3, P 3. Initium fuerit ὄνον τις ἔτρεφε, cf. 129 || 2 διὰ τὸ περιττεύειν τ. τρ. εἰρωνικῶς συνεβούλευε λέγουσα· ἄπειρα κτλ. Pr | στροφῆς P1 || 3 ἀχθηφορῶν (Babrii ?) P, ἀχθοφορῶν B M; pergit P: ἐπίληπτον οὖν ἑαυτὸν ποιήσας τῷ βόθρῳ κρημνίσθητι, quae sequuntur longius a B recedunt 4 ποιήσαντα B, ποιῆσαι MP1 | καταπεσὼν P || 5 τύχη M 7 βοηθεῖν BP, βοήθειαν M || 8 sq. ὁ δὲ πόμα τούτῳ δι αἰγὸς πνεύμονος κατασκευασθὲν κεράσαι ὡρίσατο καὶ οὕτω τ. ὑ. τυχεῖν. θύσαντες τοίνυν τὴν ἀθλίαν αὐτεπίβουλον αἶγα, τὸν ὄ. ἰ. P: quae haud scio an a Babrio propius absint; de medicina cf. Plin. n. h. XXX 113 || Prom. B = epim. M P1P; ὅστις — δόλον — ἑαυτοῦ ἐστι — αὐτουργός P1; cf. Georgides gnomol. p. 9: Βαβρίου· ἀρχιτέκτωον κακῶν πέφυκεν ὁ καθʼ ἑτ. δ. φθεγγόμενος. Gitlbaueri tentamen longis contra Babrii artem solutis, brevibus finalibus in ε et ο, verbis barbaris (αἰγη!) deformatur

471. B 4 = A 3

472. 143 B 5 P 5; v. 4. 5 Suid.; ex apophthegmate Periclis Aristot. rhet. IIl 4 p. 1406 3 (τούς τε γὰρ πρίνους ὑφʼ αὐτῶν κατακόπτεσθαι) || 1 sqq. Δία λέγουσαι ὅτι μάτην παρήχθημεν ἐν τῷ βίῳ· ὑπὲρ πάντα γὰρ τὰ φυτὰ βιαίως τὴν τομὴν ὑφιστάμεθα. καὶ ὁ Ζεύς· ὑμεῖς P | τί οὖν ἥ. (e)? || 3 τῆς τοιαύτης συμφορᾶς P || 4 αὐταὶ 〈γὰρ〉 ὑμεῖς αἴτιαι κοπῆς ὕμιν Eb proposuit || 4 sq. S s. στελεόν || 4 εἰ —πάντα τίκτητε S, εἰ μὴ γὰρ ὑμεῖς τὰ στελλίδια ἐγεννᾶτε B, γὰρ τοὺς στειλειοὺς ἐγεννᾶτε καὶ πρὸς τεκτονικὴν καὶ γεωργικὴν χρήσιμοι ἦτε (interpolatione) P; num ὑμίν — ἐγεννήθη vel ὑμῶν στειλέʼ ἐξεγεννήθη? cf. imit. 13 v. 34 p. 217 || 5 οὐκ ἂν πέλεκυς ὑμᾶς ἐξέκοπτεν BP; γεωργοὶ — εἶχον seu potius γεωργῷ πέλεκυς ἐν δόμοις εἴη? Cr; duo versus in ε et εν exeuntes ferri viX possunt || Prom. B = epim. P verbis quibusdam mutatis.

473. 6 = A 10. 7 = 5. 8 = 4. 9 = 11. 10 = 15. 11 = 1. 12 = 7. 13 = 14. 14 = 13. 15 = 22. 16 = 23. 17 = 18, 18 = 19. 19 = 32. 20 = 31. 21 = 24. 22 = 29.

474. 144 B 23; P 18 longius recedit a B; cf. Aphthon. 28 (Fur. 215), Anthol. Pal. IX 378. Stesich. fr. 66 B.: Cr p. 223 || 1 Γεωργῷ τινι ἀετὸς ἐθηρεύθη P: poterat γεωργὸς εὑρῶν αἰετὸν 〈πάγης εἴσω〉 seu potius Πάγῃ γεωργὸς αἰετὸν συνειλήφει (18, 2) 2 suppl. τὸ (δὲ) κάλλος αὐτοῦ θαυμάσας 〈ἀφῆκʼ αὔραις〉, cf. 11, 4. 124, 11. 135, 2; 26, 5 || 3 sqq. nihil nos iuvant codicis P lectiones || 4. 7 δὲ B

475. 145, 5 cf. 98, 16. 125, 3. 129, 21. 139, 7 | 5 cf. 28, 7

476. 144, 7 possis ὁ δʼ ἐξαναστὰς ἐπεδίωκεν ἐξαίφνης, cf. 32, 8; 43, 7. 111, 5. 132, 1 || 8 ὁ εὐεργέτης ἀπέρριψε τὸ ἀναληφοθὲν πληρεστάτην ἀντιδοὺς τὴν ἀντίχαριν P, quod fortasse propius accedit ad Babrium, cf. 107, 15 || Prom. B ═ epim. ὅτι — πεπονθότας ὁμοίως ἀντιποιεῖσθαι χρή B 24 ═ A 37. 25 ═ 40

477. 145 B 26 || 2 ἰδὼν δὲ ἐπὶ γῆς μήλῳ ὅμοιόν τι B, unde versum refinxi || 4 δὲ H || 7 ἕστατο B || 8 δὲ B, δὴ Eb, num δῆτʼ ? cf. 28, 8. 15, 13. Versuum exitus agnovit Eb in Anal. Babr.; Babrius scribere poterat: πέπαυσο δῆτ᾿, ἄδελφε, τοῦτο τὸ ζῷον (τὴν ὁρᾷς αὕτη, cf. 81, 1. 61, 6) ἔρις (Ἔ.?) πέφυ-

478. 147, 2 cf. 35, 4

479. κεν· ἤν τις αὐτὸ καλλείπῃ (cf. 88, 11) | ἀμάχητον, ἐμ μένει τόθʼ οἷον ἦν πρῶτον, | ἐν ταῖς μάχαις δὲ τόνδʼ ἐς ὄγκον οἰδεῖται.“ B 27 = A 42. 28 = 38. 29 = 36. 30 = 35. 31 = 53. 32 = 52. 33 = 49. 34 = 43

480. 146 B 35 || 1 sq. fuitne καὶ βυρσοδέψης στέγος ἔμελλεν οἰκῆσαι, cf. 12, 15? || 2 sq. δυσσοσμίαν B || 4 ὀσφρανθείση B | fuerit μέχρις συνεθίσῃς, κἄκτοτʼ οὐκ ὀσφρανθήοῃ || Epim. = Prom. B | συμβουλείαις B || 7 οὔσης B

481. B 36 = A 44 37 = 45. 38 = 47. 39 = 51. 40 = 57. 41 = 50

482. 147 B 42 M 24 P 28; tetrast. l 17; fab. ian b. 1 p. 234. ln ipsa fabula, quam invita Minerva choliambis coercuit Gb 147, sermonis Babriani lumina prorsus exstincta || 1 εἶδε γεωργὸς M P1 || num fuit ἔχιδναν ἐκπνέουσαν ὑπὸ κρύους ἤδη || 1 sq. εὑρὼν — ἔθαλψε B, καὶ λαβὼν ἔβαλεν ἐν τῶ κόλπω καὶ ἔθ. MP1 || 3 δακοῦσα om. M || ln epim. (prom. B) choliambi latent: φύσις πονηρὰ χρηστὸν ἦ. οὐ τ. (Gb) || 5 πράττων P1 B, om. M, em. Kn | παράσχου MP1

483. 147ª tetrast l 17; edidi secundum Palatinum alterum Neveleti p. 642

484. 147, 1 cf 140, 1 | 2 cf. 131, 16 | 4 sq cf. 129, 23 137, 5 || 148, 2 sq. cf. 72, 11. 16. 12 22

485. 1478, 5 πάσχων P

486. 147 (Eb 150 Gb 250) A1 62 p. 33 Schn. || 5 versum agnovit Huschke Babrio non indignum. Exemplum Augustanum iambographo Byzantino expressum esse putat Schn p. 175; ego Babrium decurtatum Augustni diasceuastae prae manu fuisse credo B 43 = A 59. 44 = 58

487. 148 B 45 33 P1 29, V Fur. 381 (p. 156) || 2 καὶ post παρθένος om. M || 3 καὶ — βίαν V, καὶ τὸν Τηρέα καὶ τὴν BM || 4 κορώνη ἔφη „τι V || Legit hanc fabulam atque cum XII contaminavit Gregor. Naz. epist. 114 ad Celeusium (vol. III p. 210 M.), ubi hirundines cycnis (cf. Lucr. III 7) solitudinem amplectentibus cavillantur et gloriantur ἡμῶν δὲ εἰσιν αἱ πόλεις καὶ περιλαλοῦμεν τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ ἡμέτερα αὐτοῖς διηγούμεθα, ταῦτα δὴ τὰ ἀρχαῖα καὶ Ἀττικά, τὸν Πανδίωνα, τὰς Ἀθήνας, τὸν Τηρέα, τὴν Θρᾴκην, τὴν ἀποδημίαν, τὴν ὕβριν, τὴν ἐκτομὴν τῆς γλώττης κτλ, cycni vero respondent: ὑμᾶς δὲ καὶ εἰσοικιζομένας οἱ ἄνθρωποι δυσχεραίνουσι καὶ ᾀδούσας ἀποστρέφονται· καὶ μάλα ἐν δίκῃ, αἵ γε οὐδὲ ἐκτμηθεῖσαι τὴν γλῶτταν δύνασθε σιωπᾶν.

488. 148, 5 cf. 1, 15 || 149, 1 i cf. 140, 1 | 3 cf. 89, 8

489. 148, 5 τμηθεῖσα M | τοιαῦτα MP1 || Epim. M (prom. B), sim. V || Scribere poterat (Cr p. 2021): ἔγω γε παρθένος τις ἦν Ἀθηναίη, βασίλισσα βασιλέως τε τῶν Ἀθηναίων θυγάτηρ προσέθηκε καὶ τὴν Τηρέως ποτʼ ἐν Θρᾴκῃ βίην τε καὶ τὴν ἀποκοπήν δὲ τῆς γλώσσης. ἕως κορώνη τί ἂν“ ἔφη πεποιήκεις, εἰ γλῶσσαν εἶχες ὡς πάλαι παῤ ἀνθρώποις, ὅπου λαλεῖς τοσαῦτα κἀπο τμηθείσης.“ 7 ψευδολογοῦνται B , corr. V (epim.) | αὐτοὶ om. V B 47 = A 65. 48 = 64

490. 149 B 49 P1 31 = Nevei. Fur. 298 p. 112; tetr. l 5 | 1 θέρους ἐν ὥρῃ ὅτε BP; ab ὥρῃ incepisse fabulam quae non legitur in Athoo probabilius || 2 δίψει λυπεῖ P1, δίψαν ἐμποιεῖ B; fuit fere: τὰ ζῷα λυπεῖ, πρὸς μικρήν τινʼ ἐν δένδροις 5 ἦλθον πιεῖν BP1 | Poterat: ἢριζον αὐτῶν πότερος ἐκπίῃ πρῶτος κἀκ τούτου πρὸς φόνον ἐπηγέρθησαν οἱ δύʼ ἀλλήλοις (cf. 61, 3. 12, 5) || 6 δὲ om. P1 || 8 πρὸς τὸ ἀναπνεῦσαι BP1, rest. Eb || 9 ἂν om. P1

491. 149, 10 cf. 47, 10 | 11 cf. 9, 9 | 11 m e cf. 122, 5. 115, 2 || 156ª, 5 cf. 137, 5

492. 149, 10 κρεῖσσόν ἐστιν ἡμᾶς φίλους γενέσθαι ἢ κτλ. BP1. rest. Eb || Prom. B = epim. P1 distichon temere restituit Gb φιλονεικείας B

493. B 50 = A 66. 51 = 70. 52 = 67. 53 = 75. 54 = 71. 55 = 73

494. 150 B 56 (Eb p. 94) cf. Arch. Mityl. Anth. Pal. IX 339; e proverbio, cf. Cr p. 224 sq. || 1 ἁρπάσαντος B || 7 ἐλπίζει Eb, cf. epim. 150b

495. 150ª V Fur. 352 dodecasyllabos constituit Cor. 404 || 3 num latet choliambus τοὺς μηδὲν ὥστε σ᾿ ἠδικηκότας βλάπτειν ? B 57=A 76. 58 = 74. 59 = 72

496. 152, 4 cf. 97, 2 | 5 cf. 99, 5. 106, 22 || 153, 1 cf. 100, 1 sq. 51, 1

497. 151 B 60 P 36 (Nev. Cor. 199) cf. Pr 131 p. 356 St. Fluxit ex epigrammate, cf. Antip. Thess. Anth. Pal. IX 3 (cf. 79), unde pendet etiam Ps. -Ovidii liber Dacis (Wilamowitz comment. Momms. p. 396); sim. 187. 223 || 1 ἔφερε πολύν P1 || 2 αὐτὴν om. P1 || 3 λόγον om. P1 || Prom. B = Epim. P

498. B 61 = A 77

499. 152 B 62 P1 38 (Nev. Cor. 205 Fur. 287) || 1 πάγιδας P1 | ηὔξατο P1 | ἀπώλλωνι P1 || 2 ἐπιθύσει P || 4 τῶ ἀπώλλωνι P1 || 6 σου ipse P1 | ln fine collatis l. s. s. et 136, 13 fuisse conicias: πῶς σοι, κάκιστε θηρίων, τι πιστεύσω ὃς τὸν πάλαι σου δεσπότην ἀπηρνήσω || Epim. εὐεργετοῦντας P1 | ἐμπεριστάσει P1 | βοήθειαν P1

500. B 63 = A 78. 64 = 86. 65 = 82. 66 = 79. 67 = 83. 68 = 87

501. 153 B 69 Epim. Georg.? || 1 δεδιὼς Hartel, cf. Cr p. 1891 | Initium tale poterat esse: κύων (σκύλαξ?) ἐτρέφετο

502. 153, 8 cf. 108, 29 | 9 cf. 107. 2

503. θηριοτρόφων οἴκῳ εἰδὼς μάχεσθαι θηρσίν. καὶ μάχης ὥρῃ. πολλοὺς ἰδὼν ἑστῶτας ὥσπερ ἐν τάξει τὸν τοῦ τραχήλου κλοιὸν ἐκ βίης ῥήξας κτλ.

504. 153, 4 versum agnoverat Cr p. 188 3, misere corrupit Gb 6 εἶπεν B, corr. Kn || 8 τὸ ἐμὸν B || 9 λέουσι (συσὶ?) Kn, κυσὶ B || Exitus restitui potest hic: ἰδόντες οἷα ταῦρον εὐτραφῆ τοῦτον εἶπον „τὶ φεύγεις“; ὃ δὲ „τροῇ μὲν οὖν, οἷδα, | συζῶν περισσῇ σῶμα τοὐμὸν εὐφραίνω, | ἀεὶ δὲ μοίρης εἰμὶ πλησίον τλήμων | ἄρκτοις μαχόμενος ἢ λέουσιν ἀγρώσταις.“ | οἳ δʼ εἶπον οὕτω βουκολοῦντες ἀλλήλους· | „εἰ καὶ πενιχρὸν, τὸν βίον καλὸν ζῶμεν, (Gb) | οὕς || οὐ μάχεσθαι δεῖ λέουσιν οὔτʼ ἄρκτοις.“ Ad hanc fabulam (vel || ad Babr. 108) referendum Georgid. Bss An. l p. 17: βιοῦντας ἡμᾶς ἐν αὐταρκείᾳ κρεῖσσον ἀσφαλῶς ζῆν || ἢ τρυφῶν βουλομένους κινδύνοις ἑαυτοὺς ἐπιρρίπτειν.

505. B 70 =A 84. 71 = 104. 72 = 91. 73 = 103. 74 = 90.

506. 75=95. 76 = 98. 77 = 107. 78 = 102. 79 = = 92. 80 = 93. 81 = 96

507. 154 (152 Eb) B 82 M 49 P1 52; fabulas Nev. Cor. 235, F Fur. 111 (cf. Cor. p. 380) versibus politicis dodecasyllabis compositas, pro fundamento habuit Eb Babr. p. 88, cf. p. 97 || 1 στρατηγήσας λύκων B, verius MP1 || 2 ἔταζε B

508. 155, 1 cf. 66, 1 sq. | 2 cf. 67, 2

509. 154, 3 ὅτι ἂν Eb | κυνηγήσει MP1 | πάντα BP1, πάντων M | ἄξει MP1 || 4 δώσει M, δόσει P1 || 5 ἀλλήλως B | λέων δὲ Lessing Xl 1, 103 L. | χέτην P1 | κατεσθίουσιν M || 7 ἔφη· ἐκ φρενὸς B, ἐκφωνεῖ errore M | καλῆς γνώμης M || 8 χθεσηνὴν M | τὴν κοίτην M || 9 ἀπομερίσαι Eb | ἐλυσεν M || Fabulae politicae inItium penitus mutatum; in exitu haud scio an lateant Bores Babriani: ἀλλὰ πῶς σὺ χθὲς ἣν ἐκράτησας ἄγραν κοίτῃ παρέθου εἰς τροφήν σοι λαθραίως; κόμισον αὐτὴν μερισθῆναι τοῖς πᾶσιν.“ ὁ δὲ θαμβηθεὶς κατέλυσε τοὺς νόμους. Exitum refingas talem: ἀλλʼ ἐχθὲς, ὦ φέριστε, πῶς σὺ τὴν θήρην ἣν εἷχες ἀγρευθεῖσαν ἐναπέθου κοίτῃ; ἄγε δὴ, μέριζε καὐτὸς εἰς μέσον ταύτην.“ ὁ δʼ ἐξελεγχθεὶς τοὺς νόμους πάλιν λύει. Cf. Bgk supra p. LXXXVII || Epim. δοκοῦνται B, corr. Kn

510. B 83 = A 89. 84 = 94. 85 = 105. 86 = 85

511. 155 B 87. Cf. Plato Prot p. 320; lsocr. III (Nicocl.) 4 p. 27d (lulian. or. VI p. 195 Sp, Himer. XXI 10); Plut. de fort 3 p. 98 d Themist. VII p. 338 c d Maxim. Tyr. qui proxime accedere videtur ad Babrii exemplar lI 4. XXVI 6 (λέουσιν ἀλκὴ, ἐλάφοις δρόμοι, καὶ τῷ μὲν διερῷ γένει αἱ νήξεις, τῷ δὲ μεταρσίῳ αἱ πετήσεις · ὧδε καὶ τοῖς ἀνθρώποις, τὰ ἄλλα ἐλαττουμένοις τῶν ἀπάντων λόγον δὲ αὐτοῖς ὁ θεὸς ἔδωκε κτλ.); sim. Phaedr. app. 3 p. 64 Herv, Anacreont. 24, Ps. -Phocyl. 123, Basil.

512. de hom struct. 7 p. 327 (patr. XXX M). Cf. Bgk P L Gr. II p. 48 sq, Kn Zeitschr. ö. Gym 1876, Cr Mus. Rhen. XXXIX 604

513. 155, 3 Iovem hominis creatorem depinxerat poeta, cf. 59, 1 | fuitne καὶ γυμνὸς ἑστὼς εἶπεν· „ἐμὲ λιπεῖν μοῦνον δώρωον ἔρημον“ ? || 5 sq. ἔχεις ἀναισθήτως τῆς δωρεᾶς, ἄνθρωπε, τῆς ἐμῆς, καίτοι λαχὼν μεγίστου· λόγον ἔχεις λαβὼν ἤδη 6 τετυχικὼς B sqq. latent hi fere versus: ὃς παρὰ θεοῖς πέφυκε καὶ παῤ ἀνθρώποις (12, 14) κρείσσων κρατίστων καὶ ταχυπτέρων θάσσων.“ καὶ δὴ ’πιγνοὺς ἅνθρωπος ἔκκριτον δῶρον τὸν Δία προσέκυσε κᾤχετ᾿ εὐχαριστήσας.

514. 156 B 88 P1 56, cui proxima F Fur. 120 dodecasyllabis concepta || 3 ἄμυναν P1 | φοβῆ BP1 || Epim. δηλοὺς P1 | ἐπιρρώνυσιν B, ἑπιραννύει P1 | κἂν — φαίνονται om. B | εὐμίκεις P1

515. B 89 = A 113. 90 = 114. 91 = 109. 92 = 111

516. 157, 1 cf. 170. 1

517. 156a A Cor. 56 p. 33. | Propius ni fallor accedit ad Babrium; poterat enim scribere: Νεβρὸς πρὸς ἔλαφον εἶπεν· , ὦ πάτερ, μείζων ὄγκῳ πέφυκας, καὶ τάχει πολὺ κρείσσων κυνῶν, ὑπερφυᾶ τὰ κέρατα πρὸς τούτοις ἔχεις πρὸς ἀλκήν. καὶ τί δήποτʼ οὖν οὕτω τούτους φοβῇ; κἀκεῖνος εἶπε καγχάζων· „λέγεις ἀληθῆ ταῦτα, τέκνον· ἓν δʼ οἶδα, ἐπὴν ἀκούσω τῶν κυνῶν ὑλακτούντων φρένας σκοτοῦμαι γίνομαι θʼ ὅλος φύζης.“ || Perperam et hanc fabulam et alias nonnullas rectis iambis inclusit Gb, tabularum ceratarum testimonio confutatus supra 139 p. 128

518. 156 Aphthon. 17 (Fur. 208) = Nicol. 4 Fhet. l p. 267 W Aphthonius exemplar Babrianum conl. fab. 109 (Aphth. 11) permutasse videtur || 1 τί accessit e Nicola cod.

519. 157 H 93; a Babrio a alienum F Fur. 162 Au 199

520. 157, 7 cf. 122, 16 || 158, 3 cf. 103, 15 | 4 i m = 11, 8

521. 157, 6 suppl. ex 95, 15. 107, 2. 103, 16 || 7 ὅτι μηδεὶς B | ἔμαθεν Kn, ἔλαθεν B; ὁ μή τις ἔμαθε, τοῦτο μ. π. Eb Barbara Gitlbaueri 154 commenta, qu neque tres breves finales se excipientes vitavit neque (v. 4) spondeum in pede quaro.

522. B 94 = A 108. 95 = 117. 96 = 118. 97 = 119. 98 = fab. 126. 99= fab. 139

523. 158 B 100 || 1 conl. 81, 1 possis ὁ λαγωὸς „ὄντως“ εἶπε ,,π. κ. || 2 ἢ ἔχεις glossema || 4 num ὡς δʼ? | suppl. ex 50, 11. 98, 12 || lambos rectos temere restituit Gb 219; in fine poterat esse: ,,νῦν σὺν κακῷ μὲν“ εἶπεν ,,ἀλλὰ γινώσκω σοῦ τοὔνομʼ ὁπόθεν ἐστίν· οὐ τὸ κερδαίνειν, τὸ κέαρ δολοῦν πέφυκεν αἰτίη μούνη·“ Lusit enim originationbus scholasticis, cf Etym. ‘M p. 505, 38 κερδαλεόφρων· ἢ κερδαίνειν φρονῶν· ἢ διὰ λόγων τὴν ψυχὴν ἀπατῶν, id. s. κερδαλέος· ὁ συνετὸς τὰς γὰρ ἐντρεχείας κέρδη ἐκάλουν· ἢ παρὰ τὸ ἡδύνειν τὸ κέαρ, ὅ ἐστι τὴν ψυχὴν διὰ λόγων κλέπτειν. Hesych. s. κερδώ. κερδαλέον· δόλιον ἢ κέρδη περιποιοῦντα. ld. s. v. κέρδεσι· πανουργίαις (cf. prol. p. XXXII. XCI). Similia praebebunt carm. Gr. med. aevi p. 148, 200. 153, 335 W.

524. 159, 8. 10 cf. 100, 1. 6

525. B 101 = A 25

526. 139 B 102 M 38 P1 63 = Nev. 237 Cor. 233 | 1 ὅμοιον P1 || 3 ὁμοφρονῆτε ἡμῖν P1, ὁμοφρωνεῖτε (om. ἥμιν) M || 4 ἀδελφοῖς M || 5 ἡμῶν BMP1, corr. Nevel. διαλάττομεν BP1, διαλάμπομεν M, fuitne διαφερόμεθα? cf. 39, 1 || 7 ὑποκρύπτοντες P1; ὑπομένητε M | Poterat: ἀλλʼ ὕμεις ὑποκύπτετʼ ἀνθρώποισι χὤσπερ οἱ δοῦλοι πληγὰς παῤ αὐτῶν ὑποδέχεσθε δειλαίως || 8 περιτίθεσθαι || 9 φυλάττετε καὶ MP1 || 10 δὲ ἐσθίουσι(ν) BMP1 | ἡμίν M | fuitne: ὅτε δʼ ἐσθίουσι, μοῦνον ὀστέων μοίρας ὑμῖν κτλ.? || 12 πεισθῆτε M, πείσησθε P1 | καὶ ἕξομεν om. MP1 | πείθησθε, πάσας ἔκδοτ᾿ εἰς μέσον ποίμνας ? 13 ἐσθίοντες BP1, ἔσονται M | οὖν om. B || 14 τοῦ σπηλαίου MP1, num σηκῶν sed cf. 45, 2 | εἰσελθ. om. B || 15 ἔφθειραν M || Epim. οἱ om. P1

527. 160, 4 cf. prooem. II 7

528. 160 B 103 || 8 μέσος includi vel in ἐληλαμένος mutari voluit Kn || 9 μετεβάλλετο B, corr. Kn

529. 166ª Ac Cor. 58 p. 35. Coll. 111, 13. 88, 5 || 4 ἔνοπλον Ac, codd. | finem restituere possis hunc: καὶ μέσσον αὐτὸν πολεμίων ἐπεισίει. πληγεὶς δʼ ἔκειτο ξίφεσι, τραυμάτων πλήρης ὁ γαῦρος ἵππος. μεταβαλὼν δὲ τὴν γνώμην ὄνος τὸν ἵππον ἐταλάνιζʼ ἐποπτεύσας.

530. 161 B 104, Avian. 8, tetrast. l 13; ad Babrium redeunt etiam Aphthon. 15 et F Fur. 152; cf. dactyl. p. 227, 30.

531. 161, 3 λίπει B || 4 μόνον B corr. Cr coll. 106, 24

532. 161ª V1F Fur. 152, cf. Cor. p. 369. 124 || 2 κ. νεῖμαι Vi || 5 αὐτῆς Cor || Latent versus Babriani a diasceuasta decurtati: Ὁ Ζεὺς καμήλῳ καὶ κέρατʼ ἀπαιτούσῃ καὐτῷ λεγούσῃ „ταῦτα διὰ τί μοι λείπει;“ οὐ μοῦνον οὐ δέδωκεν, ἀλλὰ τῶν ὤτων ἀπεστέρησεν εὐθὺ πολλὰ χωλώσας. Initium laetioribus ni fallor flosculis ornaverat ipse Babrius, cf. Avian. 5 sqq.: Conporis inmensi fertur pecu8 isse per auras etc. Lucan. Icarom 10 Αἴσωοπος καμήλοις βάσιμον ἀποφαίνων τὸν οὐρανόν (Cr ann. 653)

533. 161 Aphhthon. 15 p. 333 Nev.: pleniorem legisse videtur fabulam, ut 29. 43. 73 || 4 corr. προσαφελεῖν τι iustum habes choliambum, cf. adn. ad. 3, 11

534. B 105 = fab. 127. 106 = 122

535. 162 B 107; F Fur. 139 A 182 longius a Babrio absunt nepoque epimytho (πρὸς ἄνδρα φιλόνεικον κτλ.) deformantur, cf. Suid. paroemiogr. (Ps. -Diog. Vindob.) s. νικᾷ τὸν ὀνηλάτην· πρὸς τὸν μὴ βουλόμενον ἀποστῆναί τινος, ἀλλʼ ἑαυτὸν προιέμενον εἰς ἀπώλειαν. || 1 πλατείας B

536. 163, 5 sq. 139, 3. 7

537. 162, 3 φέρει B || 6 ἀφεὶς ἔφη· ,,ὦ ὄνε, νίκα, κακὴν γὰρ νίκην νικᾷς“ F || Exitus esse poterat (cf. 18, 6): ὄνος οὐ μεθῆκεν· ὃ δʼ ἔτι μᾶλλον ὠθήσας εἰς κόρακας· εἶπε „ μοῦνος ὕπαγε καὶ νίκα κακὴν σεαυτῷ συντριβεὶς πέτραις νίκην.

538. B 108 = fab. 133

539. 163 (Eb 129) B 109 M 46 P1 65 Nev. 261 Cor. 257; F Fur. 135 paraphrasis liberior, cf. tetrast. l 36; v. 1 Suid. Cf Philol. LIV 488 || 1 Ὄνος τίς BP1 | ἦγε (om. κ) B , εἶχε κωμήτης S s. κωμῆται || 2 πολλοὶ ἀπαντῶντες vox non Babriana πρ. M 3 τὸν Cor., αὐτὸν B, αὐτῷ MP1; bene F: ἀναπτερωθεὶς ὠγκᾶτο καὶ οὐκέτι περαιτέρω προβαίνειν ἐβούλετο || 5 θεὸν αὐτὸν ῥίψαι M, ῥίψαι etiam BP1 || 6 ξύλοις B*. cf. l. s. || 7 φέρων, οὐ θ. ὁμότιμος B, φ., ἀλλʼ οὐ θεοῖς ὑπάρχεις ὁ. MP1; corr. Lewis (cf. 15, 11): num θεῶν ἧλιξ? || v. 3 sqq. fuit fortasse: ὁ δʼ ὄνος νομίζων αὐτὸν προσκυνεῖν τούτους δόξῃ τοσαύτῃ καρδίην ἐτυφώθη, σκιρτῶν τ ἔ. τ. θ. κ. vel χαμαὶ ῥ. ὁ δεσπότης δέ φησι τῷ ξύλῳ παίων κτλ. Cf. 101, 3. 6 || Epim. τυφωμένους B, τυφομένους P1 | ὁ λόγος P1

540. 164, 6 cf. 12, 11. 118, 1 |||165, 2 e = 43, 3. 88, 14 | 4 e = 31, 18

541. B 110 = fab. 137. 111 = 121. 112 = 123. 113 = 120

542. 164 B 114; liberius A 39, ceter a Babrio alieni, cf. Rom. I 19 Ö, Phaedr. app. ll 11 Dr. = vol. lI² p. 138. 203. 251 Herv. ln B praemissum est ὅμοιον promythii loco, sed aliena B 113 1 ἰξὸν ἔφυε βλάβην ὀρνέων, coll. 51, 5 e Suid. Hes. λύμη· βλάβη rest. Cr; ὀρνέων λώβην Eb; vix potest ὄλεθρον ὀρνίθων (32, 5. 72. 7), nam θρ correptum haud invenies || 2 fuitne πᾶσιν χελιδὼν εἶπε τοῦτο κωλύσειν? || 3 δὲ B | οὐδὲν φρ. B 5 δὴ et ἱκέτευεν Eb, ἱκέτευσε B || 6 coll. 12, 12 conicias: σύνοικον αὐτὴν καὶ φίλην κατοικίζειν. διὰ τοῦτο δὴ καὶ τῆς χελιδόνος μούνης πτεροῖσιν ἰξὸς οὐδαμῶς ἐκολλήθη. Pleniorem et meliorem fabulam ‘Aesopo usus servavit Dio Chrys. XII 7 p. 373 R. LXXII vol. lI p 387 R. Epimyhia satis inepta.

543. 165 B 115 || 1 μειράκιον μαθεῖν B (-ὸν Kn), παῖς μαθὼν Cr, nam μεῖραξ et -άκιον voces non Babrianae | suppl. Cr coll. 24, 1 sq. || 2 διηθῆ B, scripseratne διαυγῆ, ut 72. 6? | καὶ θεωρῆσαν καλὸν B || 3 ἔρριψεν B, num ἔρριψεν αὐτὸν? | ἐγκολυμβήσων || 4 δὲ αὐτῶ καὶ τὸ βάθος B || 5 τὸ, sc. μειράκιον, cf. v. 1 adn. || 6 ἐκτεῖνον B, corr. Kn

544. 166, 3 sq. cf. 89, 6 sqq. | 7 cf. 98, 18 | 12 cf. 111, 20

545. 165, 9 ὅταν σώσῃς με Kn || 5 sqq. coll. 107, 2. 96, 15. 126, 7 scribas: στῆναι ’πὶ ποσοὶ, κἀγγὺς ὢν μόρου τλήμων τοιαῦτʼ ἐφώνει βουκόλον θεωρήσας· „ σῶσον μʼ ἀπʼ ὄχθης χεῖρα μοῦνον ἐκτείνων.“ ὃ δʼ ὡς θρασὺν καλεῖ τε κοὐ δίδου χεῖρα, παῖς ,,νῦν βοήθει“ φησίν ,,ἄρτι μοι· σώσας ἕξεις ἐλέγχειν καιρὸν ὅσσα βουλήσῃ·“ || Epim. = prom. B; versuum vestigia pellucent.

546. B 116 = fab. 134

547. 166 (Eb 179) B 117 tetrast. l 53. Fabula Philisti qua Stesichorus usus esse dicebatur (Theo prog. 2 Aristot. rhet. lI 20. PL. IIl p. 233 Bgk; Cr p. 225) || 3 κατωρρύσων B 5 ἔνθ᾿ ? ἔνθεν Hartel; fuitne ἧς ἔ. τῆς κρήνης, cf. 89, 8 6 ὅμωρος B, ὅμορος Kn: ionismum restitui || 12 με post κα add. Hartel || 13 κάμψω et κωλύσω Gb

548. 167, 1 e = 108, 2

549. 166 Versus 15. 18 indicavit Kn ann. Austr. 1876, sed tota fere fabula facili negotio redintegrari potest: 2 οὐδʼ ὡς ἕδος παρεῖχε νῶτον ἀνθρώπῳ. σῦς δʼ αὐτὸν ἄγριός τις ᾧπερ ἦν γείτων ἔβλαπτεν ἣν ἐνέμετο τὴν χλόην κόπτων χὔδωρ ταράσσων ἧς ἔπινε τῆς κρήνης. διὰ τοῦθʼ ὅμουρος ἵππος ὡς ἐλυπήθη, φιλίην ἐσπείσατʼ ἀνδρὶ ποικίλῳ γνώμην, αὑτῷ βοηθεῖν καὶ δίκας ἀναπράσσειν ὃ δʼ εἶπεν „ὄμνυʼ ὅσα λέγω γε ποιήσειν“. ἵππος δʼ ἐπείσθη. ὁ δὲ γέρων βαθυγνώμων οὐ δυνατόν“ εἶπε „πεζὸν ὄντʼ ἐνεδρεύειν κάπρον ταχύν. χαλινὸν ἀλλʼ ἐὰν δέξῃ καὶ τοῖς με νώτοις βαστάσῃς, διδοὺς τούτῳ ὅπως σε κάμπτω καὶ τρέχοντα κωλύω, τὸν σῦν δοκῶ τότʼ εὐκόλως ἀναιρήσειν.“ ἵππος ὁ ὑπʼ ὀργῆς καρδίην ἐτυφολώθη· παρέδωκεν αὐτὸν ἀνδρὶ καὶ τάλας οὕτως κτλ. Cf. Bgk prol. p. LXXXVII || Epim. καὶ — ἠδικηκότος verba inepta del. Kn ut aliunde sumpta, perperam, cf. v. 6. 7

550. 167 (Eb 153) B 118 M 42 P 70; tetrast. l 43; cf. A fol 37b Cor. 141; etiam F Fur. 155 ad Babrii exemplar ficta est, sed gravius interpolata cf. Cr p. 220 sq. || 1 ἐν γεωργοῦ προθύροις B MP1Ac, γεωργοῦ προθύροις ἐμφωλεύων F, rest. Zündel 2 ἔδακε τὸν ποῦν τοῦ παιδίου κτλ. F interpolatione, quae describere supersedeo || 5 πατάξαι M | ἐξελθόντα φονεύσειν A ἔκυψε Ac || 6 πατάξαι Ac

551. 167, 7 μόνον P || 7 sq. μόνον κρούσας τὴν τῆς τρώγλης ὀπήν. ἀπελθόντος δὲ τοῦ ὄφεως (inepte) ὁ γεωργὸς νομίσας τὸν ὄφιν μηκέτι μνησικακεῖν λαβὼν ἄ. κ. ἅ. ἔθηκεν ἐν τῇ τρώγλῃ Ac: ubi haud scio an lateant verba Babriana || 8 ἑρπετῶν P ||9 sq. ὁ δὲ ὄ. λ. συρίξας A || 10 ἔσται Ac | τὸν τόπον τοῦ τέκνου A || 11 ἂν om. M || V 3 sq. fere fuisse conicias: πένθος δὲ πικρὸν τοῖς γονεῦσιν ἐμβάλλει. ὁ πατὴρ δὲ πέλεκυν ἔλαβεν ἐκπλαγεὶς λύπῃ τὸν ὄφιν πατάξων ἐξιόντα τῆς τρώγλης· ὡς δʼ ἐξέκυψε μικρὸν τῆς ὀπῆς, σπεύσας ὁ γεωργὸς αὐτὸν ἠστόχησε τοῦ πλῆξαι, πέτρην δὲ μούνην τῆς ὀπῆς κατα κρούσας ἀπῆλθε. νομίσας δ ἑρπετὸν μακρὴν μῆνιν οὐ διαφυλάξειν καὶ λαβὼν ἅλας κἄρτον ἐνέθηκε τρώγλῃ κἀκάλει πρὸς εἰρήνην τὸν ὄφιν ὃ δʼ αὐτῷ λεπτὸν εἶπε συρίσας· „φιλίη παῤ ἡμίν οὐδὲ πίστις οὐκ ἔσται, ἕως ἐγὼ μὲν τὴν πέτρην ὁρῶ ταύτην σὺ δʼ, ὦ γεωργέ, τόνδε τὸν τάφον τέκνου·“ || Prom. B = Epim. MP1 Ac | οὐδεὶς ἂν Kn | ἐπιλάθηται M, ἐπιλανθάνεται Cor.; fuit versus: οὐδεὶς ἀμύνης ἐπιλάθοιτ᾿ ἂν ἢ μίσους || ἐφʼ ὧ βλέπει P1 || ἐν ᾧ ἐλυπ. M

552. 168 (Eb 156) B 119 M 43 P1 71 = Nev. 267; tetrast. l 18 gemella febula Hds Hauptm. 264² Cor. p. 174 (Hd). Etiam Dositheanam 10 p. 32 e Babrio haustam esse probabile aque quae dodecasyllabis coercita est F 171 (Cor. p. 393). Diversae Au 195 p. 100 Schn.; cf. Phaedr. lI p. 230 Herv. (Rom. IV 14), paroemiogr. s. ὑπὸ παντὶ λίθῳ, Athen. XV 694 || 1 sq. παιδίον εἰς ὕλην ἀκρίδας θηρεύων (sic) ἐπεστάθη λίθῳ τινι, εἰς ὃν σκώρπιος ἐκρύβετο, ὃν ὁ παῖς ἐβιάζετο ἀντὶ ἀκρίδος ἐξελθεῖν (cetera pretii nullius) Dositheus, θηρεύων ἀκρίδας περιέτυχε σκορπίῳ· ὁ δὲ τὸ τ. π. ἁ. θεασάμενος τὸ κ. ὀ. εἶπεν· ἄπελθε παῖ καὶ σ (ultima fortasse praeferenda) Hd || 4 τὸ οὐραῖον στήσας B*, corr. Cr

553. 168, 5 ὦ παῖ om. P1M || 6 πάντας οὓς ἔ. ἀ. Hd | ἀπολέσης P1, ἀπολέσεις B (-ωλ- M); σεαυτὸν ἀπολέσῃς Dosith. || Possis: παῖς ἀκρίδας τις ἐν νάπαισι θηρεύων καὶ σκορπίον λίθοισιν ὃς κατεκρύφθη ἤμελλεν ἆραι καθάπερ ἀκρίδων θήρην. τὸ δʼ ἀπλοῦν ἰδὼν τοῦ παιδὸς (4) „ἄπελθε καὶ σώζου“, ὁ σκορπίος „μὴ κἀμέ, παῖ, σὺ θηρεύων προσαπολέσῃς νῦν“ εἶπεν ,,ἃς ἔχεις πάσας“. Cf. proleg. p. LXXXVIII Hexametris haec inclusa esse a Gitlbauero 278 vix credas || Epim. 8 | ἐκπειρᾶν vel -ᾶσθαι Ml, πάντα M

554. 169 B 120 P1 72; a Babrio aliena F Fur. 166 || 2 βοηθεῖται B, βοηθῆτε P || 5 ἐπίστευσεν ἀπελθεῖν πρ. β. P1 || Prom. B = epim. P1 | ὤφελος et ψέστῃ P1, qualia enotare supersedeo.

555. 169ª Nev. 270 e Pal., Cor. 266. Versus dodecasyllabos dissolutos mihi videor audire ad Babrianorum exemplar barbara arte factos; lumina Babriana in utroque exemplari fere exstincta. V. 3 (4 sq.) fuerit οἱ δʼ ἀγρόται τρέχοντες οὐκ ἀληθεύειν ηὕρισκον αὐτόν.

556. 170, 1 cf. 157, 1 || 171, 3 i = 9, 2

557. 170 (Gb 162) B 121; a Babrio alienae Ac Cor. 51, F Fur. 177, Au 210 Pr 219 || 1 πικρὸν B, em. Kn | ἀσπάλαξ B || 4 θέλοντι B, em. Kn || Versus mihi audire videor hos fere: εἷς οὖν θέλων τὴν μητέῤ ἀσκόπως κύσσαι οὐ στόματος αὐτῆς, ἀλλὰ μᾶλλον αἰδοίου ψαύει || Epim. ἀλλοιεῖ B, corr. Kn versum latere γνώμη π. καὶ φύσιν μεταλλάττει ci. Eb

558. B 122 ═ fab. 138

559. 171 (Eb 134, Gb 164 B 123 M 41 P1 74 ═ Nev. 277 Cor. p. 179; ceteri alieni a Babrio; v. 6 Suid. || 1 εἴωθεν M || 3 ποτε BP1 | νοσούσης BP1, corr. Hp || 4 ἱστάμενος etiam P1, -ν Nevel. || 6 εἶπεν P1

560. 171, 8 e cf. 132, 9. 117, 5 || 172, 2. 3 cf. 135, 6 | 5 e = 109, 4 (95, 78)

561. 171, 8 γένηται et συμβῇ BMP1, corr. Κn || 9 ὅπερ καὶ M | ἐθέλεις P1 || Totam fabulam restituere conatus est cum Hauptio Eberhard (Gb): ποιμὴν σκύλακα τις ἔτρεφ᾿ ἐκ κενεβρείων καὶ δήποτʼ κτλ. (═ 3) ἰδὼν κ. κτλ. ═ 5) ,,καλῶς σὺ συμπαθεῖς“ ἔφη καταψήχων ὃ θέλεις δὲ μὴ γένοιτο μηδὲ συμβαίη·“ Quod v. 6 pro ὁμαλίζων coniecit καταψήχων Suidae testimonio (καταψήχω· τρίβω καὶ ὁμαλίζω) confirmari videtur. Sed versus isti cum σκύλακα vpcis ictu atque caesura post συμπαθεῖς neglecta tum nimia brevitate a Babrii arte abhorrent; fuit fere: Ποιμὴν τρέφειν τὸν σκύλακα μοῦνον εἰώθει προβάτων νοσούντων σαρκὶ κἀποθνῃσκόντων. καὶ δήποτʼ ἐγγὺς ἀμνάδος νοσησάσης ἱστάμενος εἶδε παρακαθήμενον ταύτῃ τὸν κύνα κατηφῆ καὶ δοκοῦντα δακρύειν. ᾧ δὴ γελῶν τε καὶ νάκος καταψήχων ,,καλῶς σὺ ποιεῖς· εἶπε „συμπαθῶν ταύτῃ· πλὴν ἀλλὰ μὴ γένοιτο μηδὲ συμβαίη ὅπερ θέλεις , φέριστε, ταῖς ἀληθείαις.“ Ne eos quidem versus a criticis integros servatos esse qu traditi sunt integri (5. 8) satis mireris || Epim. (prom. B) | πᾶς ἐ. MP1 | τῶν νοσούντων P1

562. 172 B 124, cf. Avian. 41 || 1 αὐτοῦ B || 2 βοΐαν B | φερωμένην B | καλὴ B, em. Kn || 4 ἀλλʼ ὅτι B, em. Kn || Epim. τολμηρῶν ἀνδρῶν καὶ αὐθαδῶν B, em. Kn

563. 172a (Eb 135) ‘ex MS’ ed. Hudson (Hauptmann) 342, unde pendent Cor. Halm. Hos versus exsculpsit Hp Opusc. III 577: ποταμὸς διʼ αὑτοῦ φερομένην ἰδὼν βύρσαν τί καλοῖτʼ ἐπηρώτησεν· ἣ δ᾿ ἔφη ,,δέρρις“ (pro ξηρά, coll. Bekk. Anecd. p. 240) ἐπικαχλάσας δʼ ἔφησεν non scripsit Babrius ,ἄλλο τι ζήτει· ἤδη γὰρ ἁπαλὴν ταχύ σʼ ἔγωγε ποιήσω. Primum versum probo, ceteri nimis contracti; possis: Ποταμὸς διʼ αὑτοῦ φερομένην βοὸς βύρσαν μεγάλην ἰδὼν τίς δὴ καλεῖ ποι᾿;“ ἠρώτα. ,,σκληρὴ καλοῦμαι“ φησίν. ,,ἄλλο τι ζήτει“ ἐπικαχλάσας ὁ ποταμὸς εἶπε τῷ ῥείθρῳ· ,,ἐγὼ γὰρ ἁπαλὴν ἐν βραχεῖ σε ποιήσω.“ Imitatus est Avianus 41, qui ad vas fictile amphorae nomine gloriantem fabulam transtulit; cf. Petron. 57 vasus fictilis, immo lorus in aqua (Cr ann. 655)

564. 173 (Eb 151) B 125 P1 75; tetr lI 32 nihil ad Babrium Au 97 et qui cognati sunt || 2 αὐτῆς P1 παλλίουροι B 2 sq. παλίουρον B, παλιούρω P1 || 3 φολίσι P1, φωλίσι B, φυλλίσι Kn, restitui φολίσι || Prom. B = epim. P1

565. 173 paraphrasis Byzantina Hudson. Hauptm. 183, unde hauserunt reliqui (Cor. p. 114 med.) || 1. 2. πλησίον εἶχε ποταμοῦ τὸν φραγμόν Hd, corr. Hsr ex codd. cf. tetr. 32a 4 ἀπίει Hd || 5 τῇ δὲ παλιούρῳ Hd, corr. Hsr || Colores Babriani in utroque exemplari misere oblati; v. 1 cum Gb scribere possis: Ποταμοῦ σύνεγγυς ἄμπελος καθειστήκει, v. 2

566. 174, 1 cf. 31, 1 sq. 39 | 7 im = 26, 6

567. cum Eb ποταμοῦ δὲ φυσηθέντος ἄκρον ἐξ ὄμβρων, epim. cum Bergero κακοὶ δικαίως σὺν κακοῖς ἀπόλλυνται. Conferenda fab. Ac 110 (iamb. 14), ubi φρύγανα ὑπʼ ἀνέμου φερόμενα pro nave habentur, cf. vit. Aesop. 33 p. 297 Eb; notum proverbium (θεοῦ θέλοντος) κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις Arist. Pac. 698 cum schol., paroemiogr., lexicogr. s. ῥίψ

568. 174 (Gb 167) B 126; myth. p. 221; e Babriana orta fabula dodecasyllabis concepta, quam ex ‘MS. Gall edidit Hudson Add. ad fab. 167 (Hauptm. p. 305, unde hausit Cor. p. 102); ceterae a Babrio alienae. Cf. Dio Chrys. or. lX p. 151 D || 1 πολέμῳ ἐμφυλίῳ B, πόλεμον ἐμφύλιον Kn || 3 ξύλον B, em. Κn Eberhardi quibusdam inventis usus (Anal. 189, 18) collatisque similibus locis particulas nonnullas restitui: 1 Στάσιν ποτʼ εἶχον βάτραχοι πρὸς ἀλλήλους ἐμφύλιόν τε πόλεμον αἱμάτων πλήρη 3 ξύλου δὲ λίμνην εἰς μέσην δοκὸν ῥέψας ἐτάραξεν ὕδωρ. τοὺς δὲ βατράχους πάντας σιγὴ κατέσχεν ἐκπλαγέντας (πάντας δὲ σιγὴ βατράχους κατειλήφει?) 6 κατεφρόνησαν λοιπὸν ὥστε κἀμβαίνειν ἐπάνωθεν αὐτοῦ μαχόμενοι σὺν ἀλλήλοις 10 ὕδρην ἔδωκε βατράχους διαφθεῖραι.

569. 175 (Eb 133, Gb 168) B 127 V Fur. 373; tabulae epimythium in M et P1 sequenti fabulae additum est, cf. Nevelet ad fab. 150; 7 Georg.; longius abest Ac 71. Cf. Theocr. V 38, A. P. I 47 || 3 σύνεγκυς B || 6 πολλὰ τῶν σεαυτοῦ προβάτων ζ. B* V || 7 om. B, servarunt Georg. an. l p. 21 et Ac. Multo haud dubie uberior fabula Babrii, velut: Ποιμὴν νεογνὸν (Ac) ἐν βαθυσκίοις ὕλαις λύκον τινʼ εὑρῶν εἶχε σὺν κυσὶν (Ac) θρέψας. χρόνῳ δʼ ἀληθὲς γενόμενον λύκου σκύμνον ἐδίδαξεν αὐτῷ πρόβατα τοῦτον ἁρπάζειν ἐκ τῶν σύνεγγυς πομνίων. ἄγαν δʼ ἤδη ὁ λύκος διδαχθεὶς εἶπεν· ,,ἀλλʼ ὅρα μήπως ἐθίσας σύ μʼ ἄλλων πρόβατα, δέσποθʼ, ἁρπάζειν καὶ τῶν γε σαυτοῦ πρόβατα πολλὰ ζητήσῃς.“ Ad v. 1. 2 cf. 92, 2. 86, 3. Accedunt quaedam in Ac, in quibus Babrii manum agnovit Eb, veluti αὐτὸς λάθρᾳ θύων (124, 4) ἅμα τοῖς κυσὶν ἐθοινεῖτο || Εpim. (prom. B) Ὅτι om. F p1 | πλείονα om. B

570. 176 (Eb 166) B 128 M 39 P1 76; paullo liberius F Fur. 23 Pal. Nev. 150 Cor. 147 || 1 ἀετός ποτε F Pal. 4 | ὅστις τὰ πτερὰ F || 2 εὐθέως om. BM | τίλας F || ὀρνήθων B, ὀρνίθων MP1 || 4 εἶναι om. M | 4 sq. αὐτὸν ἐν οἴκῳ σὺν ὀρνιθίοις εἴασεν Pal. 4, εἴασεν αὐτὸν ἐν οἴκῳ σὺν ὄρνισιν F οὐδὲν B, καὶ οὐδὲ MP1. καὶ οὐδὲν F PaI || totum locum decurtavit F || 5 ὁμοίως P1 || 6 ὠνησάμενος B*, ἐξαγοράσας F Pal. 4

571. 176, 7 sq. pro καὶ — πτερῶσαι nimis exilia ἀνεπτέρωσε (Babrii?) τὸν ἀετὸν αὐτίκα Pal. 4 F || 8 καὶ — ἁρπάσας B , καὶ λαγωὸν κρατήσας Pal. 4 F || 10 ἤνεικεν M; ἤνεγκεν εὐθὺς δῶρον τῷ εὐεργέτῃ τοῦτον Pal. 4 F, qui om. τοῦτον || 15 τὸ πτερὸν B | ἐρημώσει M P1 || 12 sqq. liberrima ratione circumscripserunt Pal. 4 F, nisi quod ultimam saltemo vocem κατερημώσῃ servavit F. Fabulae restituendae periculum facturus solam fere recensionem Bodleianam pro fundamento habeas necesse est: τὰ πτερὰ μαχαίρῃ τοῦτον εὐθέως κόψας ἀφῆκε μετὰ τῶν ὀρνέων τρέχειν οἴκῳ (cf. 135, 1) ὃ δʼ οὐδὲν ἔφαγε συμφορῇ κατηφήσας (cf. 62, 5), βασιλεῖ δʼ ὅμοιος ἦν τὰ πάντα δεσμώτῃ (cf. 97, 8) ἕτερος δέ τις πριάμενος αὐτὸν ἀγροίκων ἀνασπάσας τὰ πτερά τε καὶ μύρῳ χρίσας ἀνεπτέρωσεν αὐτὸν ὥστʼ ἀποπτέσθαι. ὃ δὲ τοῖς ὄνυξιν αὖ λαγωὸν ἁρπάζων ἤνεγκεν αὐτῷ δῶρον ἀντʼ ἰατρείων (cf. 94, 7). κερδὼ σοφὴ δʼ ἰδοῦσα ,, λῷστε, μὴ τούτῳ δίδου τὰ δῶρα“ φησίν ,,ἀλλὰ τῷ πρώτῳ — ὃ μὲν φύσει γὰρ ἀγαθός ἐστί σοι —,μήπω πάλιν λαβών σε τῶν πτερῶν ἐρημώσῃ.“ Initium nimis decurtatum ad fab. 13, 1 sq. exemplum refingi potest. Prom. B = Epim. F Pal. ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι — παρέχειν, τοὺς δὲ κακοὺς ἐκκλίνειν; in M et P epim. antecedentis fabulae huic additum τοὺς εὐεργέτας B || φρονήμως B

572. 177 B 129 P1 77; Huds (Hauptm.) 287b; F Fur. 173 dodecasyllabis coacta || 1 π. χ. λαγωὸς κατεγέλα· ἡ δὲ om. κἀργίης BP1F, π. χ. κατεγέλα λαγωὸς καὶ ἀργίας· ἡ δὲ Hd

573. 177, 3 m e cf. 67, 2. 44, 3 | 5 e cf. 91, 7 1, 7

574. 177, 2 πρὸς αὐτὸν ταῦτα γελῶσα F, om. B Hd || 3 σοι τὸν P1 | ταχύπουν om. ποσσὶ B, ἐγώ σε τὸν ταχὺν ἐν τοῖς ποσὶ ν. Hd, ἐγὼ τὸν ταχύν σε ἐν δρόμῳ νικήσω F || uae sequuntur, liberius conformata in F, unde selectas tantum lectiones repetamu || 4 χελώνη om. B, add. Hd || 5 γνῶθι B , γνώσῃ μου τοὺς πόδας F || 6 τίς δὲ τὸν ὅρον προστάξειεν ἀντεφύσησεν ἡ χελώνη F, fuit fortasse εἶπε ν ἀντί φυσῶσα || 7 ἀλώπηξ δὲ δικαία καὶ σ. om. ἔφη ἡ Hd 7 sq. ἔταξε — ὥρας (fuitne χώρας?) τοῦ δρόμου B , ἔταξεν ὁδὸν τῶν δρόμων τὴν εὐθεῖαν Hd, utraque his συνετάξατο τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ τέλος ἅμα τὸν δρόμον καὶ τὸν τόπον δείξασα coniungit F || 9 sq. πρὸς τὸ — δυσκίνητον servavit Hd, om. B , non expressit F, qui habet ἡ οὖν χελώνη μηδόλως κατοκνήσασα εὐθὺς ὁδεύουσα εἰς τὸν ὅρον ἀνῆλθεν || 10 sq. θαρρῶν τοῖς ποσὶ Hd || 11 ὁρισμένον B , exitum hunc: ὁ δὲ — θαρρῶν ἐφύπνου. | μετὰ δὲ ταῦτα ἐξαναστὰς τῆς κοίτης | δρομαῖος ἧκεν εἰς τὸν τόπον τοῦ ὅρου |ὅστις εὗρε τὴν χελώνην ὑπνοῦσαν exhibet F, in quo haud scio an lateant flores Babriani: ὅρους ὁδόν τε τοῖς δρόμοισιν εὐθείην ἔδειξεν· ἡ χέλυμνα δʼ οὐκ ἐρᾳθύμει (116, 14. 115, 5), θαρρῶν δὲ ποσσὶν ὁ δασύπους ἐκοιμήθη (Eb) ἕως ἀναστὰς ὀψὲ — ἐκ κοίτης δρομαῖος ἧκε χρόνιος εἰς ὅρου χώρην, καὶ τὴν χελώνην ἐνθάδ’ εὗρε νικῶσαν (Eb) Babrii fabula haud scio an proverbio explicato orta sit πρότερον χελώνη παραδραμεῖται δασύποδα (prov. Bodl. Ps.-Diog. Suid., cf. etiam. Liban. ep. 72, or. vol. lV p. 854, ubi pro lepore substitutus est equus). Sed antiquitus nota erat similis fabula vasculis quibusdam pervetustis repraesentata: cum lepore certans erinaceus eodem ut videtur dolo usus quo in populari nostra fabella, cf. Cr p. 222.

575. 178, 3 e cf. 12, 14 155. 7 || 179, 1 e = 85, 3. 120, 4.

576. 177 Fabb. 129 et 130 affabulationes commutata in BP1, fab. 129 prom. fabulae sequenti additum in M: prom. B = epim. P1E Hd; ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι — εἰσιν εὐφυεῖς, ἀλλ ἐκ ῥᾳθυμίας καὶ ὄκνου ἀπόλλυνται· ἐκ δὲ σπουδῆς καὶ μακροπονίας πολλοὶ περιεγένοντο τῆς φύσεως F, brevius Ηd | Epim. 1 πολλὰς BF, πολλῶν MF | ἐκ τῆς B, τῆς om. MF | ἀπόλλονται M, ἀπώλοντο B

577. 178 (Gb 222) B 130 40 P 78 = Nev. 279 Cor 275 Fur. 321, cf. Cr p. 226 || 2 πρὸς αὐτὸ MP1, om. B | εἶ καὶ MP1 3 θεσῖς MP1, θεῷ B || 5 τὸ δὲ εἶπεν BMP | ἀμάραντε M 6 κόψῃ με P1 (Bgk), ἐκκόψομαι M || 7 ἀεὶ καὶ ζῇς MP1 || Prom. B = epim. P1 || Hanc quoque fabulam rectis iambis ex parte illis misere claudicantibus inclusit Gb, quamquam v. 3 choliambus fere integer choliamborumque exitus quidam possunt dignosci; a Babrio abiudicavit Bgk PhiI. XLVII 397. cf. prol.

578. 179 (Gb 171) B 131 P 79; ex A fol. 38 (Cor. 142 F 81) dodecasyllabis concepta selectas lectiones subiciam; lituum ipsum pro tubicine induxit Avian. 39 || sqq. ἦν τις σαλπικτὴς στρατὸν ἐπισυνάγων, | ὅστις κρατηθεὶς ἐβόα τοῖς παροῦσιν F || 3 συμβουλὰς P1

579. 179, 4 me = 124, 6 | 7 cf. 76, 16. 27, 8 || 180, 3 im = 14, 3 | e = 73, 4

580. 179, 4 λειφθεὶς P1 || 5 αὑτὸν? | ὡς μὴ καί P1 | κουρσεύοντα praedantem, cf. Κnöll progr. p. 9 || 6 βύκινον P1 βύκανον B 6 sq. πλὴν γὰρ τοῦ χαλκοῦ τούτου οὐδὲν ἄλλο κτῶμαι Ac (F) || 7 τεθνήξω P1 || 7 sq. διὰ τ. γὰρ μᾶλλον τεθνήξῃ ἄρτι | ὅτι μηδὲν δυνάμενος ἐν πολέμῳ τοῖς πᾶσι κράζεις πρὸς μάχην ἐπεγείρων F, sim. Ac; fuerit: οἱ δʼ εἶπον αὐτῷ· ,,μᾶλλον οὖν σὺ τεθνήξῃ ἄλλους ἐγείρων καὐτὸς οὐδὲν ἰσχύων.“ (76, 16) || Prom. B = epim. ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι πλείστον — ἐπεγείροντες εἰς τὸ κ. F

581. 180 (Eb 137) B 132 (decurt. ?); tetr. lI 16 cum ‘Aesopo’ Plut. VII sap. 12 p. 155 b, animine an corp. 2 p. 500 c faciunt ceteri, F Fur 13 A 20; eadem fabula usum esse conicio Diogenem cynicum πορδάλει, cf. 72 || 1 sq. στ. ποτὲ πάρδαλις ἐκαυχᾶτο φορεῖν ἁ. ζ. ποικιλωτέραν δ. B, rest. Cr; ποτʼ ηὔχει π. φορεῖν μούνη 2 δορὴν ἁ. ποικιλωτάτην ζῴων Lm Eb, sim. Babrius Minae, cf. Anthol p. XXXVIII LIV Bgk || 3 sq. εἶπεν ,,σοῦ τῆς δορᾶς κρείττονα καὶ ποικιλωτέραν γνώμην ἔχω B, rest. Eb | cf. Eust. ll. 374, 45. op. 353, 42

582. 181 (Eb 148, Gb 173) B 133 P1 80 = Nev. Cor. 280, Aphthon. 37, tetrast. l 7; ceterae nihil ad rem. Usus est celebri epigrammate 1106 Κaibel, A. P. IX 75. 99 (Leon.); cf. Varr. R. r. l 2, 19; Verg. Geora. lI 38, Ovid. Fast. l 853, Suet. Dom. 14 (Cassiod. Hyg. 277. Paus. II 38, 3 all) || 1 τρ. ἐν τῇ ἐκβολῃ BP1, ubi

583. 181, 5 e cf. 63, 10 || 182, 1 me = 43, 1

584. latere suspicor τρ. εὐθαλοῦς coll. 128, 6. 9 | τῆς ἀ. τὴν βλάστην ἔτρωγε BP1, transposuit Eb | κείρων τὰ φύλλα om. BP1, e tetrasticho repetiit Eb || 3 γὰρ om. P | οὐκ ἔστι χλόη BP1 tetr. 5 fuit fere ὅμως ὅσου χρῄζουσιν ἄρτι πως οἴνου 5 exitum ἐγὼ παρέξω τοῖς θεοῖσιν ἢν θύῃ e tetrastchis haud male restituit Gb; ἐγὼ δὲ παῤ ἐμαυτοῦ ἀντισπείσω τὸν οἶνον Aphth.

585. 182 (Eb 145, Gb 174) B 134 P1 Nev. 284 Cor p 6; Epim. Georg (= Coisl 371, cf. Tyrwh. Fur. p. LXXXIII); tetr. lI 15. 31 melior fabula Ac 4 Cor p. 5 || 3 σφοδρῶς τράγος τις ὑπὸ τὸ καῦμα διψήσας Eb κατῆλθεν εἰς βαθὺ κρημνὸν ὕδωρ πιεῖν P1, κ. εἰς βαθύκρημνον φρέαρ (interpol. cf. v. 3) π. B, sim. tetr., rest. Eb || 4 μετανοήσας αὖ ? || 7 ἂν κατέβης, εἰ μὴ τὴν ἄνοδον ἐ. B , corr. ex tetr. (ἐσκέψω etiam P1) | Prom. B = epim. P1. cf. Georg. p. 31 Βαβρίου· δέον τὰ τέλη τῶν πρ. ἡμᾶς προορᾶν, καὶ οὕτως τὴν τούτων ἐγχείρησιν (ἐνχείρισιν Coisl.) ποιεῖσθαι (sim. gnomol. Cahir. Tischend. an p. 221, Apostol. -Ars. V 928 = Maxim. Mel. 2) | καὶ om. P1 τὰς τ. ἐ. om. Nev., habet P1 B 135 = fab. 136.

586. 183, 1 e cf. 32, 2. 38, 6 | 2 e cf. 58, 5. 72, 2

587. 183 (Eb 139, Gb 175) B 136; liberior unde pauca tantum decerpam F Fur 114 dodecasyllabis concepta || 1 Ὑμητία B, om. F || 2 ἀνῆλθεν εἰς θεῶν οἴ. φέρουσα τῷ Διὶ B, rest. Eb; ἀνελήλυθεν εἰς θεοὺς θυμιάσαι κτλ. F | φέρειν? cf. p. LIII 4 || 3 sq. τερφθεὶς δὲ ὁ Ζεὺς F || 4 sq. δοῦναι ὃ ἂν αἰτήσῃ (e?) F || 5 δὲ εἶπεν B || 9 δʼ ἔδωκεν? || 10 τοιοῦτον δὲ δέδωκεν ὡς B, corr. Eb | ἐὰν σὺ δὲ verba sunt Iovis προσκρούσῃς αὐτῷ καὶ πλήξῃς, αὐτὴ μᾶλλον τεθνήξῃ, ἐκβληθέντος σου τοῦ κέντρου· ζωὴ γὰρ ἐν σοὶ ὑπάρχει τὸ κέντρον F || 12 γὰρ FLm, δὲ B: ultima verba vix sana; αὐτῆς ἐπιποτωμένης Bgk, cf. prol. || 3 sqq. 7 sqq. versus Eberhardi quibusdam inventis usus facile restituas: 3. ὁ Ζεὺς δʼ ἐτέρφθη τῷ μελισσίου δώρῳ, δώσειν δʼ ὑπέσχετὅτι γέρας ποτʼ αἰτήσῃ. ἣ δʼ εἶπε ,,δός μοι κέντρον, εἴ τις ἀνθρώπων ἆραι πελάζοι τοὐμὸν ἔργον ὡς κτείνω.“ ἤλγησε δʼ ὁ Ζεύς — ἠγάπα γὰρ ἀνθρώπους Coll. F exitum v. 11 refingas talem: μέλισσαν αὐτὴν, κέντρον ἤν ποτʼ ἐμπήξῃ κτλ. || Prom. B ═ Epim. F: Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι — δεήσεσιν οὐ δεῖ κατὰ — ἐχθρῶν τι ἐξαιτεῖσθαι κακόν· ὃ γὰρ ἂν κακὸν κατʼ αὐτῶν ἐξαιτήσῃς (e), ἀνθυποστρέψει ἐπὶ σὲ παραυτίκα.

588. 184, 3 e = 75, 12 | 4 e = 58, 8 | 5 e = 44, 1 185, 3 e = 68, 10

589. 184 (176 Gb) B 137 V Fur. 347 || 1 ὑπὸ τ. κ. τὰ ἀγαθὰ B, ἀγαθὰ πάντα ὑπὸ τ. κ. V, num τὰ χρηστὰ πάντα (58, 1)? | ὡς ἀσθενῆ ὄντα BV, suppl. Cr coll. 25, 10. 58, 15. 6 || 3 δὲ ἀνῆλθεν B, ἀνῆλθον V καὶ τὰ κακὰ ἠρώτησαν V, τὰ δὲ κακὰ ἠρώτησαν B, praeter sententiam (Kn); em. Cr || 4 πῶς εἶναι BV, rest. Cr coll. 58, 9. 25, 9 | μετʼ ἀνθρώποις B, μ. -ων V || 5 ὁ δὲ BV μὴ μετʼ ἀλλ. πάντα BV, transp. Cr || 8 κατιόντα B, κάτεισι V || Fuerit: 6 καθʼ ἓν δʼ ἓν ἀνθρώποισι παριέναι χρείη.“ διὰ τοῦτο συνεχῆ (ἄληκτα ?) τὰ μὲν ἐπέρχετ ἀνθρώποις ὡς πλησίον 〈παρ〉όντα, τὰ δὲ πολὺ βράσσω κτλ. || Prom. B = epim. V; latent choliambi || ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι ἀγαθῷ κτλ. V

590. 185 (Eb 146) B 138 P1 83 = Nev., A Cor. 133 (cf. Hausrath p. 275); tetrast. l 25; Aphthon. 32 (Fur 218); Suid.? Celeberrima Aeschyli fabula Libystica, cf. Nauck ad Aescb fr. 139 p. 45, ubi add. Anth. Pal. IX 224. || Initium fuisse conicio πέτρης ἄνωθεν, cf. Suid. s. ἄνωθεν· ἐκ τόπου ἢ χρόνου (quod ad Sophoclis versus spectat). Βάβριος (excidit Babrii testimonium, seq. Soph. El. 1058); ὑπεράνωθεν vox Byzantina (Kn) || 1 λαγωὸν Ac || 2 σκοπῶν B, ζητῶν Ac || 4 ἔσο BP1, ἐντὸς αὐτοῦ Λc,

591. 185, 6 e = 95, 46 | 7 e = 75, 16 || 186, 4 cf. 137, 2.

592. fuerat εἴσω (e) | γλυφὴς B, γλυφὴ P1 A et codices quidam Hausrathi || 6 ἑτέρα λύπη BP1 Ac, corr. Cr, nam μοι ἑτέρη crasin Babrius vix admisit Heronda multo severior || 7 ἐμοῖς πτεροῖς BP1, deinde πρὸ τῶν ὀφθ. εἱ. iteravit et del. P1, ἰδίοις πτεροῖς Ac | ἐναποθνήσκειν Nev. Initium fuit fere: Πέτρης ἄνωθεν αἰετός τις εἱστήκει (cf. 77, 1) σκοπῶν λαγωοὺς παισὶ δεῖπνα θηρεύειν·. . . κἄσω μὲν αὐτοῦ χολάσι τὸ βέλος ἐκρύφθη (cf. 1, 9), ἀλλʼ ἡ γλυφὶς δὴ (47, 3) σὺν πτεροῖσιν εἱστήκει αὐτοῖς ἐν ὀφθαλμοῖσιν· ἣν κατοπτεύσας (cf. 131, 15) κλαίων ἔφη· ,,καὶ τοῦτο κτλ. Eberhard Lachmannum secutus e Tzetzae Chil. IX 168 ἐμοῖς πτεροῖς ἐβόησεν ἐγὼ νῦν κατεβλήθην versum exsculpsit ἐμοῖς ἐγὼ πτεροῖσι νῦν κατεβλήθην: sed Babrium illum hoc loco secutum esse demonstrari non potest. || Prom. B = epim. P | ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι δεινόν ἐστιν ὅταν τις ἐκ τῶν ἰδίων κινδυνεύσῃ Ac; in B choliamborum vestigia pellucent | ὅτε τις — κινδυνεύσει B *, corr. ex Ac

593. 186 B 139 M 26 P1 84; praeivit Archilochus (fr. 86 sqq. 110) celeberrima fabula, quam integriorem circumscripserunt fabulatores Ac 1 Cor. Au 1 Schn. Quamquam multo hac paraphrasi et amplior et laetior fuisse censenda est Babrii narratio, quam qui se restituisse opinatur Gb 177 nec sermonem poetae novit neque artem || 1 ἐποιήσατο P1 | ὁ μὲν ἀετὸς P1 2 ἡ δὲ ἀλώπηξ P1 | ἐπὶ τὴν P1 || 3 sq. χὢ μὲν καλιὴν εἶχεν ἐν κάρᾳ δένδρου Eb || 4 δὲ B M, om. P1, uncinis inclusit Kn, ego lacunam indicavi: excidit fere ἁρπάσας ἀνέφερε | ἄλλοτε om. δὲ BP1 || 6 καλιὰν ἡ δὲ BP1, καλλιὰν οἱ δὲ M

594. 186 Exitum Gb interpolavit hunc: νεοσσιὴ δʼ ἐξῆπτο κἄπεσον τέκνα, | θήρην δʼ ἀλώπηξ τὰ (ᾱ?) γενόμενʼ ἐποιεῖτο, quae ne diasceuasta quidem sunt digna. || Epim. prom. B τὰ om. P1M | τοῖς ἀνθρώποις M | ἀμύνηται M

595. 187 (Eb 169 Gb 178) B 140 M 27 P1 85 = Nev. 176 Cor. 173 Fur. 266 || Prom. B = epim. P1M || εἰς om. M | χώρα (= χώρᾳ) M | φέρων BM || 2 καταφύγιον M || 4 ἐκτέμνειν P1 || 5 ἤμελλεν B || 6 λαβὼν BP1, ἀναλαβὼν M 10 oratio recta ab Halmio et Coraisio perperam oblitterata 12 ἐπέφερε B | ἐκύλανε B || v. 11 sqq. Eberhadi vestigiis insistens conicias: ἐμμένοντας ὥστʼ ᾄδειν | κλάδοισι καὶ σὲ τ. γ. εὐφραίνειν, v. 13 sq. φροντίσας φυτοῦ πρέμνῳ | καὶ δευτέρην ἐπέφερε καὶ τρίτην παίων ; cetera nimis incerta.

596. 188, 6 m e cf. 62, 5.

597. 187 Epim. 1 τὸ φύσει δίκαιον B, τῇ φ. δ. M || κερδάλαιον P1 (κερδαλαιν Nev.)

598. 188 (Eb 140 Gb 179) B 141 M 28 P1 86 = Nev. 288 Cor. 283 Fur. 326; Huds. (Hauptm.) 284 ex Ms.; Avian. 10, cf. Mart. lI 41. 10 Mus. Rhen XLIV 456 || 1 φαρακλὸς MP1 | ξένας τοίχας MP1Hd | τὴν ἑ. κορυφὴν P1 | ἐπιθεὶς M || suppl. ex Aviani v. 5 huins ab adverso Boreae spiramnia || 4 ἀφείλετο ταύτας B, ἀφείλατο τ. Ms. Hudsonis, ἀφεῖλε ταῦτας P1, ἀφεῖλεν αὐτὰς Μ, corr. Cr; suppl. ex Aviani vv. 6 2qq. praestant nidiculum populo conspiciente caput, | nam mox. . . nituit frons nuda etc., cf. 131, 17 || 5 δὲ πλατὺς τοὺς π. εἶχε MP1, πλατὺς δὲ τοὺς π. εἶχεν B, corr Cr coll. 95, 59 || 6 τοῦ δρόμου B*, cf. 62, 5 | παυσάμενος M | τ οὐκ ἐ. τρίχας τί ξ. φ. με B*, cf. Anth. Pal. IX 18, 1 Quid mirum positos fugisse capillos, quem prius aequaevae deseruere comae Avian. 11 sq.; 8 fuit fere: ὃν καὶ κατέλιπον αἱ συνήλικες χαῖται, cf. 22, 3; ὁμήλικα χαίτην Nonn. par. VIII 40 || Epim. 1 ἐπὶ om. MP1 | sequor MP1, συμφορᾷ ἐπελθούσῃ om. αὐτῷ B, Ms. Hudsonis, latet versus barbara arte factus μηδεὶς λυπείσθω συμφοραῖς ἐπελθούσαις || 2 τούτου M | οὔτε B | ἤλθομεν B, ἤλθομεν ἐκ γῆς πάντες M, ἤ. πάντως(?) οἱ πάντες P1 | οὖν καὶ MP1, καὶ B, οὖν Nev.; verba auctoris Christiani, cf. Iob. I 21 || Cf. Bgk prolog p. LXXXVIII

599. 189 B 142; nobilior F 106 Au 108 febulae forma a Babrio aliena || 3 δὲ εἶπεν B | Epim. 1 κρεῖσσον B

600. 189a F Fur. 189; dodecasyllabi e paraphrasi Babriana profecti || 1 Στάσις Hl | ἦλθεν ἅπασι Cor | σὺ τὸ πόσους F, corr. Cr εἰπὲ δὴ Cor Fabulam tristicham (qualis nulla legitur in Athoo) Babrio obtrudit Gb; Scribere poterat poeta: Φασίν λεαίνῃ σῦν ἄμετρα καυχᾶσθαι (129, 13. 11, 10) ἀγέλην ἔχουσαν νεοτόκων μικρῶν παίδων. ,,πόσους σὺ γεννᾷς“ φησίν ,, ὦ φίλη, σκύμνους;“ γελῶσα δʼ εἶπεν (vel δʼ ἡ σῦς) ,,ἕνα μέν, ἀλλὰ γενναῖον.“

601. 190 B 143 P1 87 cf. Anth. Pal. XI 431 || εἶχε κύνα B*, κύνʼ εἶχε Eb, cf. prol. p. LlI || 2 sq. ὅτε δὲ — ἀφυπνιζόμενος P1, ὅτε δὲ ἤσθιεν B | ὁ δὲ — χαλκεὺς P1, ὁ δὲ B || 5 ὑπνώδη BP1 em. Kn.

602. 190 7 e cf. 36, 12

603. 190, 6 μὲν om. P1 || 7 ὅτ P1 || 7 μόνον ὀδόντα cf. Herond. lII 49 || 8 ἐγείρῃ cum puncto plerique Prom. B P1 epim.

604. 190a Fur 82, cui cognati sed magis corrupti dodecasyllabi V 58, Cor. 184 e Μs Huds. Hptm. p. 225, Cor p. 185 (ἄλλως); Bodleianae propius Pal. Nev. Cor. 284 || 2. 5. 7 per synizesin (Ml) || 3 οὐχ ex Nev. Hd add. Cor. || 8 ἑαυτὸν F, σαυτὸν ceteri | ἐπὶ τῆς κλίνης Hd || 10 εὐ. ἐγ. om. F, servavit V || Babrius, qu epigrammate usus esse videtur, scribere poterat: Χαλκεύς τις εἶχε κυνίδιον δόμοις θρέψας. (cf. 88, 3. 141, 2) ὅτʼ ἐκρότησε (119, 4), τόθʼ ὁ κύων ἐκοιμήθη, ὅτε δʼ ἤρξατʼ ἔσθειν, εὐθέως ἐφορμήσας (cf. 95, 39) αὐτῷ παρίστατʼ ἰχανῶν τε καὶ σαίνων (cf. 190, 3) ἕως ποτʼ αὐτῷ χναυθὲν ὀστέον ῥίψας ,,τί σ᾿, ὦ τάλαν καὶ νωθρέ· φησί ποιήσω; ὅταν μὲν ἀθλῶ καὶ τὸν ἄκμονα κρούω ὑπνοῖς, ὅταν δὲ μόνον ὀδόντα κινήσω εὐθύς τʼ ἐγείρῃ καὶ τὸ κέρκιον σείεις;“

605. 191 (Eb 175 Gb 182) B 144 M 29 P1 88 = Nev. 249 Cor. 245 Fur. 307; nimis libera Dosithei paraphrasis fab. 12 p. 33 B. Fabula antiqua etiam Phaedr paraphr. Rom. I 4, Aesopi vita 33 p. 300, Batrachomachia 9—100 (ubi deest extrema pars) recepta || 1 ὁ μῦς M, num χ. ἦν μ.? μοίρᾳ codd.

606. 191, 1 e = 12, 25 | 6 cf. 2, 5. 4, 3 || 12 e = 129, 8

607. 191, 3 τῆς μυὸς P1 || 4 τὰς BM atque ipse P1, τῆς Nev. Kn || 4 ἦλθε B | δειπνήσαντες MP δὲ om. P1 τὸ χεῖλος MP1 || 6 εἰς τὸ βάθος solus B (Κn) || κατῆγεν B, κατήνεγκε(ν) P1 M || 7 βρυκάζων M atque ipse P1, βρυχάζων Nev. suppl. ex 96, 1. 112, 5 || 8 βρὲκ ἔξκεκ ἐξανακράζων B, βρεκὲξ καὶ κεξὰν ἀνακρ. P1, βρέκ εκεξ κονὰξ ἀ. M, unde Aristophaneum illud (Ran. 258) iure restitutum esse a Cor apparet; Gb qui αὐτὸς βρυάζων βρεκεκεκέξ τʼ ἀνακράζων recepit Knoellii apparatu uti noluit || 9 ὁ δὲ codd. || 10 φυσιθεὶς B | ἐπιπλεῖ M 11 δεσμώτας ut videtur M || 13 δεῖπνος (δεῖπνον P1) καὶ αὐτὸς τῷ ἰκτίνῳ ἰκτίνῳ B* | Fabula magis decurtata, quam ut restituendae periculum facias; v. 9 sq. plenius Dositheus: ἀσκὸς ὁ μῦς φυσηθεὶς ἐκολύμβα, ὃν κολυμβῶντα νεκρὸν ἰκτῖνος πετόμενος ἥρπασεν καὶ τῷ αὐτῷ λίνῳ ὁ βάτραχος ἠκολούθησεν Prom. B = Epim. P1 || Ὅτι κἂν B | τις ἤει M | trimeter barbarus || εὐφορᾷ BP1, ἀφορῶν M || τοῖς ἶ. codd., corr. Cor ἀποδιδοῦσι B M, ἀποδιδῶσι P1 | ζυγοστατοῦσαν B

608. 192 B 145 M 30 P1 89, Avianus 29; apud Sext. Empir. VIII 103 (‘Aesop.’) Silenus est pro Satyro. Uitima fabulae origo Prometheus Aeschyli satyrica videtur esse, cf. fr. 207 p. 69 Nck2. Festschr. für J Οerbeck p. 106 (ubi delenda quae de Babrii satyro scrips adn. 2) || 3 sqq. σάτυρος Kn || 4 πέκτας M | οὓς — παίκτας diasceuastae tribuit Κn progr. p. 14 vereor ut recte; transcripsit ni fallor poeta Hesiodi illud καὶ γένος οὐτιδανῶν Σατύρων καὶ ἀμηχανοεργῶν | Κουρῆτές τε θεοὶ φιλοπαίγμονες ὀρχηστῆρες (fr. 44 Rz.); fuerit: Σατύρων ὅπου τις, οὓς λέγουσι καὶ παίκτας : nemorum custos Satyrus Av. 5 sq. De Satyrorum cum hominibus commercio cf. Philostr. vit. Apoll. VI 27 | κατῴκουν M | post κατῴκει (BP1,) ἐκεῖ add. Eb 5 ἐπεισῆγεν B. ἔσω εἰσήγαγεν MP || ἐπεθέρμανε MP1, ἐθέρμανεν B || 10 ὁ BP1, ἡ M | δὲ om. B || 12 χρ. οὐκ ἔ. B | 14 ἀσθαίνει M || Initium fuerit: Χειμών ποτʼ ἄνθρωπόν τιν ἐγκατειλήφει ὀδοιποροῦντʼ ἐν ὄρεσι δυσβάτοις, cf. Avian. Horrida congestis cum staret bruma pruinis haesit in adversa nimborum mole viator; perdita nam prohibet semita ferre qradum. || Pron B = epim. MP1; diferunt AcF || ὁ μῦθος διαβαλει B, ὁ λόγος ἐλέγχει M, ὁ λόγος ἐλέγχει καὶ δ. P1

609. 192a Au 35 Pr 36 sim. A fol. 33 Cor. 126, F Fur. 26, Ps 3, unde selectas adscribo lectiones || 3 sq. decurtavit Pr | 4 oratione recta διʼ ἣν αἰτίαν πράττεις τοῦτο, φίλε; ἔφη· τὰς χεῖρας θερμαίνω ἐκ τοῦ κρύους F, sim. Ac || 6 σφόδρα Au, πάνυ Pr || 8 τοῦτο repetitum ex F, αὐτό A || 8 oratione recta διʼ ἣν αἰτίαν τοῦτο πάλιν πράττεις (e ?); ἔφη· τὸ ἔδεσμα καταψύχω (e?) F, sim. AcP || 12 ψυχρὸν ἐξάγεις FA || 13 Ὁ μῦθος δηλοῖ. ὅτι οὕτω δεῖ καὶ ἡμᾶς ἀποφεύγειν τὰς φιλίας ὧν F, sim. Ac. Media pars propius ad Babrium accedit si fides est Aviano 17 sq.: Ille ubi ferentem labris contingere testam horruit, algenti rursus ab ore reflat || 12 tam diversa duo qui simul ore gerat Avianus ex ‘apologisʼ corrigendus.

610. Ascripsi, nam quamuquam perpaucae Augustani et Parisini 690 fabulae indiciis prorsus certis ad ipsum Babrium referuntur, tamen ultimam Accursianae partem a Babrio pendere (inde a fol. 33 ἁλιεύς) supra demonstravimus. B 146 = fab. 140.

611. 193 (Gb 184) B 147 31 P1 90 Nev. Cor 290 Fur 329; Avian. fab. 11, cf. Philol. LIV 482. Sim. Jes. Sir. XIII 2 (LXX interpr. ll p. 179 Tischend. -Nestle) τί κοινωνήσει χύτρα πρὸς λέβητα; αὕτη προσκρούσει καὶ αὕτη συντριβήσεται. πλούσιος ἠδίκησε κτλ. || 1 ποταμὸς om. M

612. 193, 5 e cf. 19, 6. 87, 3 || 194, 7 sq. cf. 106, 29.

613. 193, 2 ἔλεγεν B 3 συμπροσψαύσης M, συνπροσψαύσεις P1 || 5 κἄν τε ἐγὼ B , ἐάν τε Hl; Babrii manum certo restituisse mihi videor προσψαύσω B, προσψαῦσαι MP1. Fuit fere: Χύτρην κεραμεοῦν συγκατέφερε χαλκείῃ χειμῶνος ὥρῃ ποταμὸς ὀξὺς ὢν ῥείθρῳ (40, 1). ἡ δʼ οὖν κεραμεοῦς ἔλεγε· ,,μακρόθεν, λῴστη, ἐμοῦ κολύμβα μηδὲ πλησίον· κλῶμαι ἐάν τε καὶ θέλουσά μοι σὺ προσψαύσῃς, ἐγώ τε κἄν σοι μὴ θέλουσα προσψαύσω· Tetrastichon exile quod vix intelleges composuit Gb. Exitum talem exhibet Av.: Nam me sive tibi seu te mihi conferat unda, semper ero ambobus subdita sola malis || Prom. B = epim. M P1 || 1 ἐπισφαλές M | ἅρπαγος Β, ἄρχοντος MP1 || 2 παροικοῦντος P1, παροικοῦντα B, παροικοῦντι M

614. 194 (Eb 173 Gb 185); B 148 P1 91 M 32 Avian 24, Aphth. 39, tetrast. l 1; liberiores Pal. Nev. 223 Cor. 219 atque quae dodecasyllabis concepta est F 169 V 107: unde selectas lectiones recepi. Cf Cr p. 186 sq. || 1 ποτὲ συνώδευσε λ. ἀ. F | ὁμοῦ σὺν ἀνθρώπῳ ex Cor. Spp., caesura vitiosa; ὥ. κοινῶς (15, 2) τις λ. (prol. p. LV) Cr, cf. Mommsen, Präpos. p. 547 | ἀνθρώποις M || 2 αὐτῶν δʼ ἕ. ? | ἐκαυχῶντο B* corr. Cr || 3 στήλη πετρίνη B , transp. cum F || ἑτέραν στήλην λέοντος συμπνίγουσαν F, cf. Cr p. 186 | πνήγοντος solus P1, πνιγούσης B, πνίγουσα M | σὺ om. M | ὅπως M κᾀκεῖνος — ὑπομειδιάσας BP1, ὁ δὲ ἔφη M

615. 194, 6 λέοντες om. M | γλυφὴν B | εἰ γὰρ ἤδεσαν λέοντες γλύφειν λίθους F | ἤδησαν P1 || 7 ἂν om. MP1 | κἀκεῖνος εἶπε κάρχαρόν τι μειδήσας (94, 106, 2. 96). Poterat ,,ἀλλʼ εἰ λίθους λέοντες ἤδεσαν γλύψαι πολλοὺς ἂν εἶδες ὑπὸ λέοντος ἀνθρώπους“, sed cf. Aphth. πλείους ἂν εἶδες ἑαλωκότας ἐκ λεόντων ἀνθρώπους ἢ παρὰ ἀνθρώπων λέοντας. ln fine ὑποκάτω κείνων commendavit Spp, sed ὑποκάτω Byzantinum est, non Bubrianum.

616. Pseudodositheus Voss. 15 p. 35 Böck. = Paris. Not. et Extr. XXIII 2 p. 520 (quem sequor) post ultimam paraphrasis Bodleianae sententiam (ἑωράκεις ἂν πῶς λέων ἔπνιγεν ἄνθρωπον) hae addit: ,,ἀλλὰ καὶ ἐγὼ“ φησὶν ,,δώσω σοι ἀληθὲς μαρτύριον· ἤγαγεν αὐτὸν εἰς ἀμφιθέατρον καὶ ἔδειξεν αὐτῷ πῶς ἄνθρωπος ὑπὸ λέοντος ἐπνίγετο καὶ εἶπεν· ,,ὧδε ὀμμάτων μαρτύριον (-ίου ?) χρεία οὔκ ἐστιν, ἀλλὰ ἀληθείας „οὔκ ἐστι χρείη“ φησίν ,,ἀλλʼ ἀληθείης“?. ὁ ἄνθρωπος εἶπεν ,,ἐνενικήκεις ἂν, εἰ μὴ δεδεσμένον ἐμοὶ ἄνθρωπον ἔδειξας. πίστευσον οὖν νενικημένον σε ἐν τούτῳ φανερῶς· ἑτοίμασον οὖν σε ἐν τοῖς ἄλλοις ἀπέχεσθαι καὶ εἰδέναι λέοντα ὑπὸ ἀνθρώπου χαλινοῦσθαι, ἵνα μὴ κακὸς καὶ ἀδάμαστος ᾖς (cum V.)·“ Quae dubium est sintne Babriana; certe antiqua fabulae forma ambitu Bodleiani continebatur, cf. Plut. apophth. Lac. var. p. 232 F; Xenophan. fr. 6 l p. 102 Mull., schol Eurip. Med. 424. lI p. 167 Schw.

617. 195, 10 cf. 14, 2

618. Sequuntur fabularum quae certis indiciis testimoniisque Georgidae, Aviani, mythicorum, Suidae Babrio vindicantur excerpta et fragmenta e variis fontibus conlecta.

619. 195 (Eb 144) F Fur. 57; Huds. (Hauptm.) 249 2, qui in adnot. varias quasdam lectiones e ‘Ms. Gall (Ga) fabulae Florentinae plane gemella descripsit ; Ps 33; Avian 9; Epim. Georg. A Babrio alienae Au 65 Pr 64 aliaeque, cf. Phaedr. V 2 || 1 Inceperit φίλοι δύω || 3 ἐπὶ τὸ F, corr. Cor., ὁ μὲν ἐκφοβηθεὶς ἀνέβη εἰς δένδρον καὶ ἐκρύβη Ga; fuerit ἐπί τι δένδρον ἐκρύφθη ἀναβὰς 4 sq. περιγενέσθαι — μόνος atque ὡς — ἄρκτου dittographia aperta, cf. epimyth. duplex || 5 κυριευόμενον F Ga || 6 προσεποιεῖτο νεκρῷ G | 6. 8 sq. iterum dittograpliae speciem prae se ferunt. || 8 καὶ τῶν ῥινῶν Vat. Pal. 122, sed cf. Av. 9, 10 || 14 sq. τοιούτοις φίλοις μὴ συνοδεύειν Ga

620. 197, 1 cf 24, 1 sq.

621. 195, 16 Βαβρίου· τοὺς γνησίους — δοκιμάζουσιν Georgides Bss an. l p. 90 || 18 sq. ἐν καιρῷ βίας οὐ Gall. Fabulae diasceuastam praeter paraphrasin Babrianam aliud exemplar adhibuisse conicio. Versus Eb indicavit hosce v. 5 μέλλονθʼ (?) ἑαυτὸν εἶδε κυριευθῆναι, v. 9 ἄρκτος δὲ νεκρὸν αὐτὸν ὑπολαβοῦσʼ εἶναι, v. 10 νεκροῦ γὰρ ἄρκτον φασὶ σῶμα μὴ σύρειν, v. 14 λοιπὸν φίλοισι τοιούτοις.

622. 196 (Gb 277) F Fur. 191; sim. A Cor. 60, A 226 Pr 232 St. Epim. Georg. || 1 Initium fuerit χήνεσσι γέρανοι . . || 6 Epim. cf. Georg. gnomol. cod. Laur. a Boissonadio ad Tzetzae alleg. ll. p. 320 adhibitus: Βαβρίου· γινομένης ἐχθρῶν ἐπαναστάσεως οἱ μὲν πένητες, εὐπρόφοροι καὶ εὐσταλεῖς ὄντες, εὐκόλως μεταβαίνουσιν· οἱ δὲ πλούσιοι δ. τ. τ. ὑ. βαρυφέρειαν (ὑπερφ. ?) χειροῦνται ἐχθροῖς. ln epimythio choliambos barbaros latere conicias (διὰ τὴν ὑπερβολήν τε τῶν ὑπαρχόντων μένοντος ἐχθροῖς χειροῦνται). v. 1. 3 χῆνες καὶ γέρανοι λειμῶνʼ ἐνέμοντο τὸν αὐτὸν atque οἱ μὲν ἀπέπτησαν γέρανοι τάχα κοῦφοι ἐόντες hexametros agnoscere sibi visus est Gb, fallacibus indiciis nimis confisus, cf. p. 233. Sermonis Babriani lumina prorsus exstincta.

623. 197 (Eb 168 Gb 204) Nev. e Palatino 192 p. 244, F Fur. 184 (longius abest A 218); Epim. Georg. 2 ἰδίαν Nev., οἰκείαν F | Fuitne Δ. γ. π. εἴαρος ὥρῃ τὰ ζ. π. ?

624. 198, 5 cf. 49, 3 sq

625. 197, 4 ἔφη F, εἶπε Nev. || 5 οὐ λαμβάνω Nev., λαμβάνω οὐδόλως F || 6 Epim. ὁ μῦθος δηλοί ὅτι τῶν πονηρῶν κτλ. F || 7 sq. Epimythium alterum om. Aesopea, servavit Georgides gnom. Bss anecd. l p. 67 Βαβρίου· οὐ κτλ., huc rettulit Eb || 8 παυσαμένων? | v. 4 sq. versum agnovit Eb ,,ἄλλων“ ἔφη ,,τὰ δῶρα λαμβάνω πάντων, deinde possis οὐ λαμβάνω δὲ στόματος ἐξ ἐχιδναἱου (Callim. fr. 161); initium fuerit Τῷ Διῒ γάμους ποιοῦντι (cf. 27, 1) πάντα τὰ ζῷα ἤνεγκε δῶρα κατʼ ἰδίην

626. 198 F 51 Ac 82 Ps 30; Avian. 12 || 1 sqq. liberius transscripsit Ac || 2 γαίῃ formam Babrianam (71, 11. 128, 5) F servavit || 3 ἔστρεφε F, corr. ex Ac; Avian. 3 sq. mox indigna animo properante eliquit aratra etc. paraphrasibus non expressi || 5 προσανατίθης Ac || 6 σε βουλομένη A || 6 sq. ἂν — φύσιν F, εἰ γὰρ ὁ καιρὸς μεταβάλοι A || καὶ πρὸς ἑτέρας χεῖρας τοῦτο — μέμψῃ Ac, καὶ εἰς ἄλλας χρείας μοχηρὰς ἀναλώσῃ, πάλιν τὴν τύχην μέμψῃ FPs, errore ridiculo, quam διάφορον τοῦ μύθου διασκευήν appellare non debebat Cor. p. 318 ; cf. Avian. 11 sed cum subrepto fueris tristissimus auro || 8 με Ac || 10 Epim. ex Ac, sim. F Initium fuisse Σκάπτων γεωργὸς χρυσὸν (χρυσὸν e cod. Vindob.) εὗρεν ἐν γαίῃ probabiliter coniecit Eb, nisi pluribus rem ornavit

627. 199, 1 sqq. cf. 132, 4 sqq.

628. poeta (χρυσοῦς γ; ἀμπελῶνα ταφρεύων (2, 1) πάλαι κατακρυφθέντας εὗρεν ἐν γαίῃ); deinde dixerit στέφων δὲ ταύτην καὶ καθʼ ἡμέρην θύων αἰεὶ προσηύχεθʼ (cf. 119, 2. 63, 2) ὥσπερ ἀγαθὰ ποιούσῃ (cf. 63, 5. 10, 6. 11), ἕως ἐπίστᾶσ᾿ ἡ Τύχη , atque in fine: ὁ καιρὸς ἢν γὰρ τὴν φύσιν μεταλλάξῃ, χὠ χρυσὸς οὗτος χεῖρας αὖθις εἰς ἄλλας ἔλθῃ, τότ᾿, οἶδα, τὴν Τύχην πάλιν μέμψῃ.“

629. 199 Nevel. 234 ex Palat. (Cor. 230), quem sequor; F Fur. 103 Au 154 Pr 152; tetrast. lI 8. Originem Babrianam confirmat Avianus 26 (ubi male pro lupo leo substitutus). Fabula παροιμία ἐξηπλωμένη, cf. App. prov. l 18 p. 382. III 73 p. 931 || 1 sq. minus bene conformat in F A Pr || 5 colores Babriani in solo Palatino servati; dixerit: πολλῷ δʼ ἀμείνων ἐστὶν ὁ παῤ ἐμοὶ λεῖμαξ (cf. 65, 2a) κάθυγρος (72,12) εὐθαλής τε μαλθακῆς ποίης (95, 11; 128, 6. 9. 12) || 7 sq. ‘desiste precor fallaciter Secura placidis. instimulare dolis. Vera licet moneas maiora pericul tollas, ti tamen his dictis non facis esse fidem etc. Avian. || Epim. περὶ τοῖς et ἀνοητοι Nevel., rectius ceteri

630. 200 Dosith. 8 p. 30 Bck., Avian. 27, quorum testimoniis coniunctis vix licet diffidere. Cf. Bianor Auth. Pal. IX 272 Plut. soll. an. p. 967, Plim. nat. hist. X 60; Ael. nat. an. lI 48 (Λίβυες δὲ κόρακες ψήφους κομίζουσι), qui ‘Libycamʼ fbulam esse (prooem. ll 5) adnuit. Lectiones varias non subscribo.

631. 201, 5 cf. 127, 3

632. 201 (Gb 201) F 132 Au 175 (Ac 45); fabula cognata Babrianarum 141. 129; expressisse videtur mythicorum poeta Babrii imitator, cf. fr. 14 v. 39 ; in priore parte F potissimum secutus sum, inde a v. 10 Ac || 2 δʼ ἐμόχθει Ac, δὲ ἐκακοπάθει F || 3 ἑτέρῳ δὲ δεσπότῃ ποτʼ αὐτὸν ἐκδώσει? || 4 ὁ δὲ Ερμῆν πέμψας Au, ὁ δὲ Ζεὺς μέμψας F, corr. Cor.; fuitne ὁ Ζεὺς δὲ πέμψας ἄγγελον τὸν Ἑρμείην? || 5 αὐτὸν accessit ex Ac, om. F || 6 sqq. ex F, longius recedit Ac || 10 sqq. ex Ac, liberius F || 11 sq. ,,οἴμοι“ μετὰ στεναγμῶν εἶπὲ ,,τῷ ταλαιπώρῳ? || 13 οὗτος γάρ, οἶμαι, καὶ τὸ δέρμα μου κνήσει (vel δέψει)

633. 202 (Eb 157 F Fur. 8, Ac 8 (Cor.), tetrast. I 49; cf. Au 19 Pr 5 || 2 βάτου post βοήθειαν Ac || 2 sq. καὶ δὴ τοὺς πόδας

634. 203, 7 cf. 122, 14. 137, 5. 129, 23. 147, 5

635. ἐπὶ τοῖς ἐκείνης κέντροις αἱμάξασα καὶ ἀλγήσασα πρὸς αὐτὴν εἶπεν ,,οἴμοι, καταφυγοῦσάν με γὰρ ἐπί σε ὡς ἐπὶ βοηθὸν σὺ χεῖρον διέθηκας·“ Ac || 6 ὦ αὕτη Ac || 6 sq. βουληθεῖσα ἐπιλ. Ac || Epim. 7 εἰσιν om. Ac || Conl. tetrast. fabulam incepisse coniecit Eb hoc versu: Φραγμοὺς ἀλώπηξ ποτὲ (cf. prol.) θέλουσʼ ὑπερβαίνειν. 3 sq. consulto Ac conicias: ξυσθεῖσα δὴ τὸ πέλμα τοῖς βάτου κέντροις δεινῶς τε διατεθεῖσα, sed incerta omnia.

636. 203 Au 78 Pr 74, cf. Ac 65, F 65 tetrast. I 51; Babrio tribuit Eb p. 94. || 2 ἐκρύπτετο Au Pr, versus integer || 3 λαθοῦσα Lessing, melius ἤδη λαθεῖν δόξασα Aa || 4 ὡς volgo, ᾧ F 3 sq. ex Ac elicias λαθεῖν ἤδη δόξασα τῶν τῆς ἀμπέλου πάλιν φύλλων, 5 νομίσαντες, ὅπερ ἀληθὲς ἦν, τι τῶν ζῴων, sed incerta omnia.

637. 204 (Eb 136) Suid. s. v. κωλώτης· ἀσκαλαβώτης· Βάβριος· σοφῆς — τοίχου. Nulla paraphrasis servata, sed cf. Plin. nat. hist. Xl 91 stelliones rore viventes praeteque araneis, id. ib. Xl 84: lacertarum catulos venantur araneae os primum tela involventes et tunc demun labra utraque morsu adprehendentes, amphitheatrali spectaculo, cum contigit, quo redit ad peripatum, cf. Aristot. an. hist. X. 39 p. 622, 31 ἐπεὶ καὶ ταῖς σαύραις ἐπιβάλλει (ἀράχνη) κτλ. Hinc basilisci (lacertae) reliquias Pergameni comparaverunt, ut aede nec draneae intexerent cadaver eius ibidem locarunt (Solin. 27, Bruna KG. II 204). Cf. fab. 35 p. 38. Lacerta vel stelio stupidae indolis victus deteriοris apud Polemonem (Physiogn. l p. 188 F.), qui animalia nonnulla fere fabulatorum coloribus describit (cf. infra p. 199), contra aranea ζῴων σοφώτατον secundum Aesop apophthegma (Vind. 92 Wachsm.). Babrium quomodo arane laesa lacertam ulta esset simili ratione narrasse conicio, qua fab. 186 (Bodl. 139) volpes aquilam ulciscitur; atque sicut fabulae 191 (Bodl. 144) argumentum in batrachomachia reperitur, ita hanc fabellam referre possis ad Ἀραχνομαχίαν epicam, cuius memor est Suidas s. v. Ὅμηρος.

638. 205 Suid. s. εὐλαί· σκώληκες. καὶ εὐλέων· τῶν σκωλήκων. ἡ δὲ Φερετίμα . . δίκας ἔτισε ζῶσα γὰρ ἐξέζεσεν εὐλέων ὃ ἔστι σκωλήκων. ὥς φησι Βάβριος ἐν μυθικοῖς· καὶ αὖθις· ἐξέζεσε ζῶν κακοῖς θηρίοις κτλ. (cf. v. ἀπώνατο, Aelian. fr. 53). Excidit locus Babrii, qu haud scio an fabellam narraverit Aelianeis illis (Mus. Rhen. XLV 479) similem, cf. 136. Ceteros Suidae locos fabulis vel adnotationi inserui; de S. s. v. ἠΐων cf. adn. 88. 11. 6

639. 206 (Eb 147) tetrast. l 22; paraphrasis aetatem tulit nulla. Στρ. Λ. verba (Ηeliod. X 27, tetrast. v. 2) Babrio vindicavit Lm atque fidem facit imitator antiquus iufra dact. 23 v. 55 p. 221. ln vetere fabulae forma vespertilio inducitur vel νυκτερίς, cf. Aes. 307 H.; Varro Agath. fr. 8 B. 7 p. 96 R. Phaedr. ed. Hervieux lI p. 144. 215. 240. 257.

640. Segregavi ut incertas quas fabulas artis potissimum sermonisque indiciis cum alii Babrio vindicarunt, tum Eb; perpaucas ipse addidi.

641. Tetrastichistas recentiores, ad quos provocavit Eb, testes satis locupletes vix esse concedendum, cf. p. 204 sq.

642. 207 (Eb 141 Gb 206) Ac Cor. 78 Au Pr 54; tetrast. Milleri p. 18, 28. infra lI 18 || 1 κοχλίας ὤπτα AuPr || 2 τρυζόντων Ac Par. 365 | ὤπτα γεωργὸς κοχλίας ἀριστῆσαι tetrasticho duce Babrio vindicavit Eb p. 86 atque aterum versum exisse suspicatur in τρυζόντων, alium in κάκιστα τῶν ζῴων. Si Babrii est, inceperit ὤπτα γεωργός.

643. 208 (Eb 158, Gb 209) Ac 95; tetrast. inc. II 22, quod vix ad Babrium pertinet; cf. Ac. 115 Pr 108. Tetrasticho collato verba ξηρᾶς χλόην γῆς — κερδὼ δὲ λιμώττουσα τοῦτον ὡς εἶδεν — ὡς τῆς θαλάσσης μετοικήσας δίκαια πάσχω (203, 7) Babrio vindicavit Eb

644. 209, 1 cf. 4, 1 || 210, 1 cf. 45, 2. 4

645. 209 (Eb 155, Gb 190) Ac 13 F 28; sim. A 13 Pr 21, tetr. II 9. Cf. Alciphr. ep. l 17 || 1 εἷλκον σαγήνην Ac, σ. εἷ. F || 2 ἔχαιρον καὶ ὠρχοῦντο F || 3 sq. ex Ac, ὡς δὲ εἵλκυσαν αὐτὴν, ἰχθύας μὲν εὗρον ὀλίγους, λίθον δὲ μέγιστον ἐν τῇ σαγήνῃ ἀνήγαγον F, reliqua quoque ab A recedunt in F || 12 γινώσκοντας — τύχας om. A. Varia numerorum Babrianorum vestigia cognoscere sibi visus est Eb, veluti ὡς ἑλκύσαντες οὖν ἐπʼ ᾔονος ταύτην , ὀλίγους μὲν εὗρον ἰχθύας , σαγήνην λίθων πλήρη (?), ἤρξαντʼ ἀλύειν (i) , εἷς δέ τις λίην (e, cf. 21, 4 93, 6) γέρων ἐν αὐτοῖς εἶπε , χαρᾶς ἀδελφή, φασίν, ἐστὶν ἡ λύπη.

646. 210 Ac 64 F 64 Au 77 Pr 73; tetr. II 17; Babrio vindicavit Eb p. 94

647. 211 (Eb 159, Gb 292) Ac 19, sim. F Fur. 38, tetrast. lI 20 ab Ignatio alienum; ad aliud exemplar redit Au 41 Pr 43. Primum versum fuisse coniecit Eb: ὕδωρ κατῴκουν βάτραχοι δύω λίμνης, | v. 3 λίμνην — ἐζήτουν Eb | ὕδωρ — ἀναβησόμεθα pentametrum agnovit Gb, cf. infra p. 230 sq. || Argumentum Babrio non indignum hoc loco nolui prorsus omittere, quamquam quae Eberhardus observavit versuum vestigia non sunt certiora quam dactylorum a Gb in F potissimum indicatorum, cf. dact. 33

648. 212, 3 sq. cf. 107, 5. 6, 6.

649. 212 sqq. Fabulae ex rec. Accursiana potissimum petitae. 212 (Gb 223) Ac Cor. 3, selectae lectiones repetitae ex Au 4 Pr 14 Ps 10 F2. Babrii stilum (cf. l. sim.) agnoscere sibi visus est Burges (Rev. de philol. vet. ser. l 461) atque Hesiodi carmina (cf. op. et d. 201 sq.) Babrio prae manu fuisse certum (cf. prol. et Pauly. Wissoma ll 2664, 24); iambos rectos temere restituit Gb || 1 ἐπί τινος ὑψηλῆς δρυὸς καθημένη Au Pr, sim. F | ᾖδεν ὥσπερ εἰώθει ct. 26, 7. 55, 6. 129, 9. 16, 9 || 3 ἣ δʼ ἀναιρεῖσθαι μέλλουσʼ ἐδεῖθ’ ἵρηκος || 7 βορὰν ἀφεὶς F Au Prs || 8 τὰ μὴ φαινόμενά πω Ac, corr. ex Au F

650. 213 (Gb 189) A 10; F 16, unde selectas subscribo lectiones; Babrio vindicavit Eb p. 94. Initium liberius conformatum in F || 3 καὶ ἀπελαυνόντων — ἀλεκτρυόνων Ac, καὶ ἐκδιωκόντων, ὁ πέρδιξ ἐλυπεῖτο σφόδρα νομίζων διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἀλλόφουλον τούτου χάριν διώκεσθαι παρὰ τῶν ἀλεκτρυόνων F ||

651. 215, 6 sq. cf. 130, 10.

652. 213, 5 sqq. nimis recedit F || 7 λυποῦμαι F, λυπήσομαι A | ὁρῶ γὰρ αὐτοὺς καὶ ὑπʼ ἀλλήλων μαχομένους F, unde exitum fuisse conicias: ,,τὸ λοιπὸν ἤδη“ φησίν ,,οὐχὶ λυποῦμαι (Eb). ὀρῶ γὰρ αὐτοὺς μαχομένους πρὸς ἀλλήλους.“

653. 214 (Eb 161 Gb 205) Ac 32; cf. epignamma Anth. Pal. VII 172; gemella Au 114 Pr 107, ubi v. 4 sq. ταύτην συλλαβεῖν ἠβουλήθη (scr. ἐβ-) verba choliambi exitum explentia, sed talia certa originis Babrianae indicia esse nego. || 1 initiumσ esse poterat Ὀρνιθοθήρης ἰξὸν ἀναλαβών || τοὺς om. Ac codd.

654. 215 (Eb 154 Gb 245) Ac 46; cf. Au 189 Pr 195; F Fur. 146

655. 215, 7 οὐ om. codd. nonnulli || Ὀρνιθοθήρας παγίδας ὀρνέοις ἵστη τί ποτʼ ἐργάζοιτο. τῷ δʼ ἔφη ,,πόλιν κτίζω.“ κορυδαλλὸς ἀνδρὸς τοῖς λόγοισι πιστεύσας προσῆλθε καὶ βρόχοισιν ἐμπεσὼν ἥλω ,,οὗτος“ προσεῖπεν ,,εἰ πόλιν σὺ τοιαύτην κτίζεις εὑρήσεις“ Eb. Sed certum artis Babrianae vestigium in verbis traditis frustra quaeras neque opem ferunt Ignatius Avianus vel imitatores dactylici; iambis rectis inclusit Gb

656. 216 (Eb 162 Gb 283) Ac 62 Cor. p. 38; longius abest F 194 Pr 233 p. 64 St. Eb v. 1 sq. proposuit ὃ δʼ ἐπεκάλει τὸν Ἡ. βοηθῆσαι, v. 3 sq. εἶπεν στενάξας ,,Ἡράκλεις, ἐπὶ ψύλλῃ πῶς συνεργήσεις, possis οὐ (μὴ) συμμαχήσας, μεγάλα πῶς συνεργήσεις; || Epimythium (cf. paroem. p. 404) ineptum, sed numeris aptum: οὐ δεῖ πὶ μικρῶν εὐθὺ τοῦ θεοῦ δεῖ σθαι, ἀλλʼ ἐπὶ μεγίστων ἠδʼ ἄγαν ἀναγκαίων.

657. 217 Ac 68. Babrio tribuit probabiliter Eb p. 94, cf. Bergk anthol. p. XXXVΙ || 1 Σῦς ipse Ac, ὗς qui inde pendent plerique. | fuitne σῦς καὶ κύων ἐλοιδόρησαν ἀλλήλους || 2 sq. ἦ μὴν ὀδοῦσιν τὴν κύνʼ ἐξαναρρήξειν? || 4 ,,τὴν Ἀφροδίτην“ φησίν ,,ὀμνύεις ἥμιν?

658. 217, 9 sq. καὶ ζῶσα καὶ τεθνῶσα (45, 9) παγκάκως (52, 4) ὄζεις

659. 218 (Gb 250) Ac 69, sim. Au 221 Pr 228; Babrio dedit Eb p. 94 || 3 τῆς δὲ κυνὸς εἰπούσης ὅτι μόνη τῶν τετραπόδων ταχέως κύει, ἡ ὗς Au, sim. Pr; fuitne μάλιστα πάντων εὔτοκος πεζῶν ζῴων? || 5 sq. τοὺς σκύλακας, ἴσθι, καὶ τυφλοὺς, φίλη, τίκτεις?

660. 219 (Gb 256) Ac 87; Au 26 Pr 29, unde selectas ascripsi lectiones. Babrio vindicavit Eb p. 94. Cf. Arist. equit. 864 || 3 προσδήσας κάλῳ λινῷ λίθον ἔτυπε τὸ ὕδωρ Pr, cf. 11, 3 7 sq. ἐμέμφετο ἐπὶ τῷ τὸν ποταμὸν θολοῦν καὶ μὴ ἐᾶν αὐτοὺς διαυγὲς ὕδωρ (Babrii? cf. 72, 6) πίνειν. ὁ δὲ Pr. sim. Au Epim. sim. Au Pr

661. 4 e = 23, 7. 44, 6. | 8 ν 106, 30

662. 220 (Gb 208) Ac 92 (Fur. 245), cf. Au 93 Pr 88 1 δύο κύνας ἔχων τις (Gb) Babrius non dixit; poterat σκύλακάς τις εἶχε || 4 οἱκουρὸς αὐτῷ συμμετεῖχε τῆς θοίνης Gb || 6 μηδὲν πονῶν ἰσοῖσιν ἐντρυφᾷ δείπνοις Cr coll. 108, 29 || 7 ὃ δὲ (?) ,,μὴ μὲ“, φησί ,,τὸν δὲ δεσπότην μέμφου Gb

663. 221 (Eb 165 Gb 210) Ac 103 (Fur. 255), Pr 96; similis Pr 101, ubi ad ἰατρούς fabula refertur invento ni fallor recentiore, cf. Herondae Cerdonem sutorem mim. VII Lys. XXIV 20 || 3 sqq. cf. Au 107 (Hl. 150), ubi eadem fere inveniuntur verba. Eb hos versus indicavit: Ὁ Ζεὺς τὸν Ἑρμῆν τεχνίταις προσέταξεν ἐγχεῖν πᾶσι φάρμακον ψεύδους. | ὃ δὲ τοῦτο τρίψας μέτρα τʼ (corr. pro θʼ) ἶσα ποιήσας | κἀκ τούτου | ψεύδονθʼ ἅπαντες ὡς ἔοικε τεχνῖται. Sed verba illa v. 3 quae versibus coercuit repetuntur fabula Au 107 a Babrio utique aliena. || De origine Babriana non sine causa dubitavit A. Hausrath p. 262, cf. tamen fab. 57

664. 222 (Gb 202) A 116; F Fur. 144 Au 187 Pr 191. Babrio tribuit Eb p. 94. || 3 sq. dicere poterat κερδὼ δὲ θερμοὺς (50, 12) ἐπινοοῦσα κινδύνους προσῆλθε τῷ λέοντι || 5 ἐπαγγέλληται Ac, corr. Hsr ex Parisinis || 6 sq. fuerit: παράγουσα τὸν ὄνον εἰς πάγην τινʼ ἐμπίπτειν || 7 sq. Eb proposuit: ὁρῶν ἐκεῖνον οὐ δυνάμενον ἐκφεύγειν πρώτην συνέσχε τὴν ἀλώπεκʼ, εἶθʼ οὕτως ; Gb qui ἐπὶ τὸν ὄνον ἐτράπη versus initium esse sibi persuasit, Babrii artem non novit. || Epim. Georg. l p. 9 Βαβρίου· ἀρχιτέκτωον κακῶν πέφυκεν [add ἑαυτῷ?] ὁ καθʼ ἑτέρου δόλια φθεγγόμενος huic fabulae poterat subscribi. Simile, sed nimis turbatum tetr. lI 7.

665. 223 sqq. Fabulae e Florentino |Furiae, Augustano Schneideri, Palatinis Neveleti, codicibus Hudsonis, Parisino Sternbachii petitae.

666. 223 (Gb 20Ο) F Fur. 129; Nev. 255 p. 293 e Palatino; Au 170 Pr 173, unde selectas addidi lectiones. Babriο tribuit Eb p. 94, cf. supra 151. 187. || 1 δύο om. F || 3 ταύτης F, melius ceteri || 5 ἀνώφελόν F, rectius ceteri || 7 ἀχρείαν με καὶ ἄκαρπον Nev. Au Pr || Babrii manum agnoscas v. 5: κἄλεγον πρὸς ἀλλήλους· ,,ἀχρεῖον ὥς τι τοῦτο τοῖσιν ἀνθρώποις κἄκαρπόν ἐστι δένδρον “, atque v. 8 ἄκαρπον ἀποκαλεῖτε νῦν με κἀχρείην; (Lob. Phryn. p. 106).

667. 224 (Eb 160) F Fur. 137, brevius Nev. 259 e Palatino (Cor. 255); Synt. 1; a Babrio utique aliena fab. Au 180 Pr 183 cf. Babr. 73

668. 225, 1 sq. cf. 157, 1. 170, 1.

669. 224, 3 cf. A P. VI 120, Anacr 34, 3, Ael n. a. l 20 || Epim 6 καὶ ἃ ἔχουσι aptius A || initium fuisse τέττιγες ᾖδον. τῶν δʼ ὄνος τις ᾀδόντων | ἤκουσεν, deinde ζηλῶν τʼ ἔφη τὴν ἡδυφωνίην τούτων ci. Eb ; exitus fuerit προσπαραμένων τε τῇ δρόσῳ κατεσκλήκει (cf. 46, 7).

670. 225 (Gb 207) Au 25 Pr 28, quos sequor, sim. F 240 Ac 86 unde selectas repeto lectiones; Babrium et initium sapit (cf. l. s.) et v. 11 sq. || 1 ὄρνις ἐστὶ φιλέρημος ἀεὶ τῇ θαλάττῃ ἐν διαιτωμένῃ Ac F; Babrius qu ὄρνεον (n. a.) formam non admittit, poterat: Φιλέρημός ἐστι, φασίν, ἀλκυὼν ὄρνις

671. 226 (Eb 172 Gb 211) Nev. 211 ex Palat. Synt. 61 inepte lupum induxit atque etiam Au 134 Pr 128 longius absunt; cf. ‘Aesop.’ Plut. de commun. not. 19, Hor. sat. lI 5, 83 ||

672. 226, 4 ὅπως Nev, ὡς Eb 6 διαρραγῆναι πρῶτον Nevelet p. 627, δ. πρότερον Eb, cf. 41. 28, 9; versus fuerit διαρραγῆναι πρότερον ἢ λαβεῖν βύρσας.

673. 227 Nevel. 215 e Palatino; Au 131 Pr 125. Babrio tribuit Eb p. 94, cf. 69, 1 || 2 ὁ κύων om. Au Pr | τοὐπίσω Au Pr || 5 οὗ οὐδὲ Au Pr | ὑπέμεινας Au Pr || Epim. simile in Au Pr

674. 228 (Eb 180 Gb 199) Hds (Hptm.) 266; aliam recensionem, in qua pater est pro matre, sequuntur F 17 Au 95 Cor. 265 e proverbio orta, cf. Theogn. 26 Soph. fr. 481 || Versuum vestigia quaedam indicavit Eb, universam fabulam restituere frustra conatus est Gb || 1 fere integer Γυνή τις οὖσα θυγατέρων δύω (δυοῖν forma vix Babriana) μήτηρ || 2 sq. ἀνδράσι in versus initium non admisit, poterat συνῆψε ταύτας (-ν αὐτὰς?) ἀνδρὶ τὴν μὲν ἀγροίκῳ τὴν δὲ κεραμῆι κτλ. || 4 sq. τὰ τʼ ἄλλα μήτηρ ὥσπερ εἰκὸς ὡμίλει (cf. 15, 2. 72, 18), | τά τε πράγματʼ αὐτῶν πῶς ἔχοι διηρώτα (duce F, cf. 75, 12)?

675. 228, 4 cf. 7, 4. 15, 2 | 5 cf. 75, 12

676. 228, 6 sq. τὰ μὲν ἄλλα, μῆτερ πάντʼ ἔχει καλῶς ἥμιν, (cf. 10 sq.) εὔχου δὲ φορὴν ὄμβρων? || 7 ὄμβρων] ὑετῶν codd. Hsr | κατὰ λόγον codd. Hsr || 10 sq. cf. 6 sq. || 11 εὔχου δὲ γίνεσθαί ποτʼ αἰθρίην ἥμιν? || 13 sqq. χἠ μύτηρ ,,πρὸς ταῦτα“ φησί ,,σοὶ μὲν αἰθρίην πᾶσαν τῇ δʼ αὖτʼ ἀγροίκου πάντας ὑετοὺς δοίη, cf. l. s.

677. 229 Huds. Add. fab 16 (Hptm p. 289) ex ‘Ms. GaII.’ G): sim. A Cor. 16, Au 36 Pr 37, Ps 4, e quibus selectas lectiones subscripsi. Babrio vindicavit Eb p. 94 || 4 sq. καὶ ἤρετο τὸν θεὸν λέγων ,,Ἄπολλον, ὃ μετὰ χειρὸς φέρω πότερον ἔμπνουν ἐστὶν ἢ ἄπνουν Ac || 7 ἔμπνουν, εὐθὺς ἀποπνίξας νεκρὸν ἐκεῖνο προσνεγκεῖν scr. προε- Ac, προσενεγκεῖν Hudsonis Ga

678. 229, 9 δεῖξον Ga, quod correxi || 10 post ἄπνουν glossema irrepsit in Ms. Hudsonis εἰ βούλει ἀπόδειξον. Exitum variavit Ac: ἤτοι ζῆν ὃ κατέχεις ἢ νεκρὸν ὑποδεῖξαι; Babriani nescio quid servavit Au (Pr) εἶπεν· ,,ἀλλʼ, ὦ οὗτος, πέπαυσο· ἐν σοι γάρ ἐστι τοῦτο ὃ ἔχεις ἢ νεκρὸν εἶναι ἢ ἔμψυχον.“ Scripserit Babrius (cf 15, 13 30, 10): ,,πέπαυσο“ φησίν, ,,αὐτὸς εἰ θέλεις, ἔμπνουν — ἐν σοὶ γάρ ἐστιν — ἢ νεκρὸν σύ μοι δείξεις.“ De ipsa fabella pictura vascolaria conlata egi Festschr. für Joh. Οverbeck p. 105 sqq.

679. 1) V. 6 πόμα Par. Stb. — Eandem fabulam e Menae apographo cod. Par. S. Gr. 504 edidit Α. Hausrath l. s. p. 303

680. unde lectiones varias excerpere molui. Mirum quod Sternbachius quominus codicem Par. 690 in usum suum ille converteret prohibere et potuit et voluit, cf. Hausrath p. 296.

681. 1) Eis addidit etiam fab. XXXIX et XLII, quas Babrii 179 (Bodl. 131) atque 132 (Vat. 135) esse libris novis inventis didicimus: unde vides quantopere fides augeatur coniecturae ab Eberhardo factae.

682. 2) L. s. Av. XXV. XXXVIII ad aliarum Babrii fabularumo exemplar ipsum scriptorem Latinum finxisse conieci, quod non iam probo. Contra fab. XXX ipsa est Babrii 95 (Lm) bestiis mutatis in homines, cf. Cr ann. p. 654.

683. 1) V. 1 Μῦς ἔκφερεν μῦν ἔργον ὄντʼ ἀσιτίας idem esse quod ἐκγεγῶτʼ (defunctum) ἀσιτίᾳ bene monuit MI. Conl. Aes. F 49 Au 59 (γαλῆ εἰσελθοῦσα εἰς χαλκέως ἐργαστήριον τὴν ῥίνην

684. περιέλειχε) et Fr 271 A1 94 (ἔχις εἰσελθὼν κτλ., cf. Phaedr. IV 8) suspiceris ἐντραγόντα ῥινία (= ῥινήματα, χαλκοῦ ῥίνημα Herond. VII 80), cf. etiam Antiph. Byzant. Anthol. Pal. IX 310 ψῆγμʼ ἄπυρον χρυσοῖο σιδηρείων ὑπʼ ὀδόντων | ῥινηθὲν μῦς ὀλίγος βαρὺ δεῖπνον ἐδαίσατο (e paradoxographo, cf. Plut. de cup. div. 7 p. 526 B, Plin. nat. hist. VIII 82); sed coniectura apud Ignatium non opus est.

685. 1) Cf. quae de fontibus eius docui in encyclopaediae a Wissowa editae vol. II s. v. Babrius, col. 2663 et in praef. cap. IV.

686. 2) Thema lgnatianum in tetrastichis primi ordinis (1—44) tractatum inter ea invenitur nullum, qualia multa reperies in recentiorum tetrastichis optimo iure a Muellero in suspicionem vocatis. E solo codicum consensu iudicium repeti posse nego.

687. 1) Ordinis alphabetici vestigia quaedam in eo observantur, incipiunt enim primi versus fabb. 1—27 a litteris α β γ δ ε η θ κ λ, fabb. 28—44 a litteris κ ι θ η ε α, fabb. 45—69 a litteris μ ν ο π ρ τ φ χ ω. ltaque qui librorum illorum archetypum conscripsit collectione usus est e litterarum ordine disposita, quam ita excerpsit, ut primum exemplar suum sequeretur (cf. MI Tab. I p. 261), deinde a medio libro ad initium paginas revolveret, denque reliquam partem usque ad finem recto ordine percurreret. Quae si recte disputata sunt, Ignatii opusculum eadem fata habuit, quae fabulae Babrii. Alii inscriptiones addiderunt atque secundum primas earum litteras fabulas disposuerunt.

688. 1) Alteram quoque Achillis Tatii fabulam (ll 22) Aesopeorum conlectione potius quam ipso Achille usus Accursianae copiis cum aliis quibusdam adiecit qui curavit Frobenianam (1524): unde transiit in Herwagianam Neveletanam (149) ceterasque. Ne Halmius (234) quidem ad Achillem lectores delegavit.

689. 1) Babrii personati syllogae alterius testimonio (prooem.) nemo hodie abutetur, quamquam Minae, fraudatoris ineptissimi, pares egit ipse Th. Bergkus, Anthol. praef p. XXXIX sqq, Philol. XLVII 387.

690. 2) Prorsus inepte v. 1 ῥητὴρ μὲν οὐκ ἔγωγε· ταῦτα δʼ Αἴ. in sylloge altera supplevit Minas: quamquam fuerunt quibus talia placerent. Cantharum abominatur poeta (cf. p. 207).

Babrius Fabulae Aesopeae 1

ed. Otto Crusius