Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Η΄ VIII (Duebn. XIV vulg. 26 B 11 Κ 8)

Τί τ ὸ δαιμόνιον Σωκράτους. α΄.

Θαυμάζεις εἰ Σωκράτει συνῆν δαιμόνιον, φίλον, μαντικόν, ἀεὶ παρεπόμενον, καὶ μόνον οὐ τῇ γνώμῃ
αὐτοῦ ἀνακεκραμένον; ἀνδρὶ καθαρῷ μὲν τὸ σῶμα, ἀγαθῷ δὲ τὴν ψυχήν, ἀκριβεῖ δὲ τὴν δίαιταν, δεινῷ δὲ φρονεῖν, μουσικῷ δὲ εἰπεῖν, εἰς δὲ τὸ θεῖον εὐσεψεῖ, ²³⁴⁵⁶⁷ ὁσίῳ δὲ τὰ ἀνθρώπινα.

Τί δήποτε οὖν τοῦτο μὲν θαυμάζεις, γύναιον δὲ τὸ τυχὸν Δελφικὸν Πυθοῖ, ἢ Θέσπρωτον ἄνδρα ἐν Δωδώνῃ, ἢ Λίβυν ἐν Ἄμμωνος, ἢ Ἴωνα ἐν Κλάρῳ, ἢ Λύκιον ἐν Ξάνθῳ, ἢ Βοιωτὸν
ἐν Ἰσμημίου, τούτους ἅπαντας οὐ θαυμάζεις τῷ δαιμονίῳ ὅσαι ἡμέραι συγγιγνομένους, καὶ οὐ τὰ σφίσιν μόνον πρακτέα ἢ μὴ γιγνώσκοντας, ἀλλὰ καὶ τοῖς

ἄλλοις χρησμῳδοῦντας καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ; ἢ διότι ἡ μὲν πρόμαντις καθίζουσα ἐπὶ τρίποδος, ἐμπιμπλαμένη
δαιμονίου πνεύματος, χρησμῳδεῖ· ὁ δὲ ἐν Ἰωνίᾳ ὑποφήτης, ὕδωρ ἐκ πηγῶν ἀρυσάμενος καὶ πιών, μαντικῶς ἔχει· οἱ δὲ χαμεῦναι, καὶ ἀνιπτόποδεςʼ, ἐν Δωδώνῃ θεραπεύοντες δρῦν, παῤ ἐκείνης, ὡς ὁ Θεσπρω τῶν λόγος, μαθόντες χρησμῳδοῦσιν;

Ἐν Τροφωνίου τε μὴν (καὶ γὰρ τοῦτο μαντεῖόν ⁸ ἐστιν ἐν Βοιωτίᾳ ἥρωος Τροφωνίου περὶ Λεβαδίαν πόλιν) ὁ δεόμενος συγγενέσθαι τῷ δαιμονίῳ, ἐνσκευασάμενος ⁹ ὀθόνῃ | ποδήρει καὶ φοινικίδι, μάζας τε ἐν χεροῖν ἔχων, εἰσδύεται ὕπτιος κατὰ στομίου στενοῦ· ¹⁰¹¹¹² καὶ τὰ μὲν ἰδών, τὰ δὲ ἀκούσας, ἄνεισιν αὖθις ὑποφήτης αὐτάγγελος.

Ἦν δέ που τῆς Ἰταλίας κατὰ τὴν μεγάλην Ἑλλάδα περὶ λίμνην Ἄορνον οὕτω καλουμένην μαντεῖον ἄντρον, καὶ θεραπευτῆρες τοῦ ἄντρου ἄνδρες ψυχαγωγοί, οὕτως ὀνομαζόμενοι ἐκ τοῦ ἔργου.
Ἐνταῦθα ὁ δεόμενος ἀφικόμενος, εὐξάμενος, ἐντεμὼν σφάγια, χεάμενος χοάς, ἀνεκαλεῖτο ψυχὴν ὅτου δὴ τῶν πατέρων ἢ φίλων· καὶ αὐτῷ ἀπήντα εἴδωλον, ἀμυδρὸν μὲν ἰδεῖν καὶ ἀμφισβητήσιμον, φθεγκτικὸν δὲ καὶ μαντικόν· καὶ συγγενόμενον ὑπὲρ ὧν ἐδεῖτο, ἀπηλλάττετο.
c Τοῦτό μοι δοκεῖ τὸ μαντεῖον καὶ Ὅμηρος γνούς, προσθεὶς τῷ Ὀδυσσεῖ τὴν ἐπʼ αὐτῷ ὁδόν, ἐκτοπίσαι τὸ χωρίον ποιητικῶς μάλα τῆς καθʼ ἡμᾶς θαλάττης.

Ὅτι δὲ ταῦτα ἀληθῆ, ὥσπέρ ἐστιν (καὶ σώζεται καὶ νῦν τὰ μὲν αὐτὰ ἐκεῖνα οἷα ἦν, τῶν δὲ ἴχνη σαφῆ
ἐκλέλειπται τῆς περὶ αὐτὸ θεραπείας τὲ καὶ κομιδῆς), θαυμαστὸν εἰ ταῦτα μὲν οὐδεὶς ἡγεῖται ἄτοπά τε εἶναι καὶ ἔξω τρόπου, οὐδὲ ἀμφισβητεῖ περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ τὴν πίστιν παραδοὺς τῷ χρόνῳ εἴσεισιν ἕκαστος μαντευσόμενος, ¹³¹⁴¹⁵ καὶ ἀκούσας διαπιστεύει, καὶ πιστεύσας χρῆται, καὶ χρησάμενος τιμᾷ·

εἰ δὲ ἀνὴρ φύσει τὲ κεχρημένος γενναιοτάτῃ, καὶ παιδεία σωφρονεστάτῃ, καὶ φιλοσοφίᾳ ἀληθεστάτῃ, καὶ τύχῃ δεξιωτάτῃ, συγγίγνεσθαι
δαιμονίῳ ἠξιώθη πρὸς τοῦ θεοῦ, θαυ τῷ μαστὸν δοκεῖ καὶ ἄπιστον, καὶ τοῦτο, ὅσον αὐτῷ ἱκανὸν εἶναι, χρησμῳδεῖν οὐκ Ἀθηναίοις, μὰ Δία, περὶ τῶν Ἑλληνικῶν κακῶν βουλευομένοις, οὐδὲ Λακεδαιμονίοις περὶ στρατείας μαντευομένοις, οὐδὶ εἰ τις
Ὀλυμπίαζε ἀγωνιούμενος περὶ νίκης ἠρώτα, οὐδʼ εἴ ¹⁶τις εἰς δικαστήριον κα | θιστάμενος, εἰ αἱρήσει, διεπυνθάνετο, οὐδʼ εἴ τις ἤρα χρημάτων, εἰ πλουτήσει, οὐδὲ ἄλλό τι τῶν ἐπὶ μηδεμιᾷ προφάσει ἀξιόχρεῳ πραγματευομένων, ὑπὲρ ὧν ὁσημέραι ἐνοχλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι
τοὺς θεούς·

τάχα μὲν γὰρ καὶ ταῦτα ἦν ἱκανὸν καὶ τὸ Σωκράτους δαιμόνιον διειδέναι, εἴπερ ἦν μαντικόν· καὶ γὰρ ἰατρῶν, ὅστις αὐτῷ ἱκανὸς καὶ ἄλλῳ, ὁ αὐτὸς, καὶ τεκτόνων καὶ σκυτοτόμων καὶ τῶν ἄλλων ἑξῆς καὶ ἐπιστημῶν καὶ δυνάμεων·

ἀλλὰ ταύτῃ γε ὁ
Σωκράτης ἐπλεονέκτει (τῷ νῷ ταῖς τῶν θεῶν φωναῖς συγγιγνόμενός τε), ὅτι τὰ αὑτοῦ ἐν καλῷ διατιθέμενος ¹⁷¹⁸¹⁹ τῇ πρὸς τὸ δαιμόνιον συνουσίᾳ τοῖς ἄλλοις ἀνεπιφθόνως τὲ καὶ ὅσα ἀνάγκη προσεφέρετο.

Εἶεν· τοῦτο μὲν, φήσει τὶς, πείθομαι, ὅτι κατʼ ἀρετὴν τρόπου καὶ φύσεως γενναιότητα ἠξιώθη ὁ Σωκράτης δαιμονίου συνουσίας· τί δὲ καὶ ἦν τὸ δαιμόνιον,
ποθῶ μαθεῖν.

Ἐὲν πρῶτον, ὦ τάν, ἀποκρίνῃ μοι, πότερον ἡγεῖ τι εἶναι δαιμονίων γένος ἐν τῇ φύσει, ὡς θεῶν, ὡς ἀνθρώπων, ὡς θηρίων, ἢ μή· γελοῖον ²⁰λοῖον γὰρ ‖ ἂν ἐρωτᾶν, τί ἦν τὸ δαιμόνιον Σωκράτους, ²¹τὸ πᾶν ἀγνοοῦντα· οἷον εἰ καὶ νησιώτης ἀνήρ,
ἀθέατος τοῦ ἵππων γένους καὶ ἀμαθέστατος, ἀκούων ὅτι ἦν Μακεδόνι βασιλεῖ κτῆμα ὁ Βουκεφάλας, ὄχημα ἐκείνῳ μὲν τιθασόν, τοῖς δὲ ἄλλοις ἄβατον, ἔπειτα ἀνερωτῴη, τί ἦν πρᾶγμα ὁ Βουκεφάλας· ἠπόρησεν γὰρ ἂν ὁ διηγούμενος, πρὸς ἄνδρα ἀθέατον τῆς ἵππων
φύσεως, εἰκόνος σαφοῦς.

Τί δή, νῦν ἀποροῦντες περὶ τοῦ δαιμονίου τοῦ Σωκράτους, Ὁμύρῳ συνεγένοντο διηγουμένῳ; αὐτῷ ἐκείνῳ, ἃ διηγεῖτο, περὶ μὲν τοῦ Ἀχιλλέως, ὅτι ἐν ἐκκλησίᾳ στρατιωτικῇ δημηγορῶν, διενεχθεὶς πρὸς τὸν
Ἀγαμέμνονα, σπώμενος τὸ ξίφος, ὡς παίσων, κωλύεται ²²²³²⁴ὑπὸ δαιμονίου. Ἀθηνᾶν κα | λεῖ τὸ δαιμόνιον. Αὕτη γάρ, φησιν, ὀργιζομένῳ αὐτῷ παρεγένετο,

²⁵

στῆ δʼ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλείωνα.

Τὴν δὲ αὐτὴν ταύτην Ἀθηνᾶν λέγει, καὶ τοῦ Διομήδους
φησίν

²⁶

ἀχλὺν δʼ αὖ τοι ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἕλον, ἣ πρὶν

ἐπῆεν,

ὄφῤ εὖ γινώσκοι ἠμὲν θεόν, ἠδὲ καὶ ἄνδρα.

Πάλιν αὖ τῷ Τηλεμάχῳ, μέλλοντι συγγίγνεσθαι βασιλεῖ
πρεσβυτέρῳ, αἰδουμένῳ καὶ ἀπορουμένῳ ὁ ἑταῖρος λέγει·

²⁷

Τηλέμαχ᾿, ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις,

ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται·

καὶ προστίθησιν τὴν αἰτίαν τῆς παρὰ τοῦ δαιμονίου
ἐλπίδος·

²⁸

οὐ γὰρ ὁΐω

οὐδέ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαί τε τραφέμεν τε.

Καὶ ἐπʼ ἄλλου ἄλλος αὖθις,

²⁹

τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

καὶ ἐπʼ ἄλλου,

³⁰

Τυδείδῃ Διομήδεϊ Πάλλας Ἀθήνη

δῶκε μένος καὶ θάρσος,

³¹³²

καὶ ἐπ᾿ ἄλλου,

³³

γυϊα δʼ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας

ὕπερθεν.

Ὁρᾶς τὸ πλῆθος τῶν συγγιγνομένων τῷ δαιμονίῳ. Βούλει τοίνυν, τὸν Σωκράτην ἐάσας, Ὁμήρου πυθέσθαι,
τί σοι ταυτὶ ἐθέλει, ὦ ποιητῶν γενναιότατε

Τὸ μὲν γὰρ Σωκράτους δαιμόνιον ἓν καὶ ἀπλοῦν, καὶ ἰδιωτικόν, καὶ δημοτικόν, ἢ ποταμὸν διαβαίνοντα ἀνακαλούμενον, ἢ Ἀλκιβιάδου ἔρωτα ἀναβαλλόμενον, ἢ ἀπολογεῖσθαι βουλόμενον, ἢ ἀποθνήσκειν προαιρούμενον
οὐ κωλῦον.

Ὁμήρῳ δὲ τὸ δαιμόνιον συνίσταται οὔτε ἑνί, οὔτε ἐφʼ ἑνί, οὔτε ἕν, οὔτε ἐπὶ σμικροῖς· ἀλλὰ καὶ παντοδαπόν, καὶ πολλάκις, καὶ ἐν πολλοῖς ὀνόμασιν, καὶ ἐν πολλοῖς φαντάσμιασιν, καὶ ἐν παντοδαπαῖς φωναῖς.

ῤ οὖν καὶ ἀποδέχῃ τὶ
τούτων, καὶ ἡγεῖ τι εἶναι τὴν Ἀθηνᾶν, καὶ τὴν Ἥραν, ³⁴καὶ τὸν Ἀπόλλωνα, καὶ ‖ Ἔριν, καὶ ὅστις ἄλλος δαίμων

Ὁμηρικός; Μή με οἴου πυνθάνεσθαι εἰ τοιαύτην ³⁵³⁶ ἡγεῖ τὴν Ἀθηνᾶν, οἵαν Φειδίας ἐδημιούργησεν, οὐδὲν ³⁷τῶν Ὁμήρου ἐπῶν φαυλοτέραν, παρθέ νον καλήν, γλαυκῶπιν, ὑψηλήν, αἰγίδα ἀνεζωσμένην, κόρυν φέρουσαν, δόρυ ἔχουσαν, ἀσπίδα ἔχουσαν· μηδὲ οὖ τὴν Ἥραν,
οἵαν Πολύκλειτος Ἀργείοις ἔδειξεν, λευκώλενον, ἐλεφαντόπηχυν, εὐῶπιν, εὐείμονα, βασιλικὴν, ἱδρυμένην ἐπὶ χρυσοῦ θρόνου·

μηδέ γε αὖ τὸν Ἀπόλλωνα, οἷον γραφεῖς καὶ δημιουργοὶ εἰκάζουσιν, μειράκιον γυμνὸν ἐκ χλαμυδίου, τοξότην, διαβεβηκότα τοῖς ποσὶν ὥσπερ
θέοντα.

Οὐ τοῦτο ἐρωτῶ, οὐδὲ ἡγοῦμαί σε φαῦλον εἶναι τʼ ἀληθῆ εἰκάζειν, ὥστε μὴ μεταβάλλειν τὸ αἴνιγμα εἰς λόγον·

ἀλλʼ εἰ τῷ ὄντι ἡγεῖ ταυτὶ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ σώματα αἰνίττεσθαί τινας δαιμονίους δυνάμεις, καὶ συνισταμένας τῶν ἀνθρώπων τοῖς εὐμοιροτάτοις
καὶ ὕπαρ καὶ ὄναρ.

Εἰ μὲν γὰρ μηδεμίαν ἡγεῖ, ὥρα σοι καὶ Ὁμήρῳ πολεμεῖν, καὶ τὰ μαντεῖα ἀναιρεῖν, καὶ ταῖς φήμαις ἀπιστεῖν, καὶ τὰ ὀνείρατα φεύγειν, καὶ Σωκράτην δὲ ἐᾶν.

[1] Εἰ δὲ ταῦτα μὲν οὔτε ἄπιστα ἡγεῖ οὔτε ἀδύνατα, ἀπορεῖς δὲ περὶ Σωκράτους·
μεταλαβὼν ἐρήσομαί σε, πότερα οὐκ ἄξιον ἡγεῖ τὸν Σωκράτην μοίρας δαιμονίου, ἢ τὸ δυνατὸν ἄλλοθι ἐνταῦθα ἐξασθενεῖ.

Ἀλλὰ τὸ μὲν δυνατὸν ³⁸³⁹⁴⁰ διδούς, κἀνταῦθα δώσεις, τὸ δὲ ἄξιον οὐκ ἀφαιρήσεις τοῦ Σωκράτους.

Εἰ τοίνυν καὶ δυνατὸν τὸ πρᾶγμα, καὶ ἄξιος Σωκράτης, λείπεταί σοι μὴ περὶ Σωκράτους ἀμφισβητεῖν, ἀλλά καθόλου σκοπεῖν, τίς ἡ τοῦ δαιμονίου φύσις.

Καὶ τοῦτο μέν σοι παῤ ἐμοῦ καὶ αὖθις λελέξεται· νῦν δὲ ἴθι αὐτὸς πρὸς αὑτὸν ἐκκαθηράμενος ταυτηνὶ τὴν δόξαν, ἵνα σοι καὶ προτέλεια γένηται ταῦτα τοῦ μέλλοντος λόγου·

ὅτι θεοὶ ἀνθρώποις ἀρετὴν καὶ κακίαν ἔνειμαν, ὥσπερ ἐν σταδίῳ ἀγωνισταῖς, τὴν μὲν
ἆθλον μοχθηρίας φύσεως καὶ γνώμης πονηρᾶς, τὴν | ⁴¹ δὲ ἐπινίκιον γνώμης ἀγαθῆς καὶ φύσεως ἐρρωμένης, ὅταν κρατῶσιν καλοκαγαθίᾳ.

Τούτοις καὶ τὸ θεῖον ἐθέλει ξυνίστασθαι τε καὶ συνεπιλαμβάνειν τοῦ βίου, ὑπερέχον χεῖρα καὶ κηδόμενον· τὸν μὲν φήμαις σώζει,
τὸν δὲ οἰωνοῖς, τὸν δὲ ὀνείρασιν, τὸν δὲ φωναῖς, τὸν δὲ θυσίαις.

Ἀσθενὴς γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ πρὸς πάντα ἐξικνεῖσθαι τοῖς λογισμοῖς, ἅτε περιβεβλημένη ἐν τῷ δευτέρῳ βίῳ πολλὴν καὶ σκοτεινὴν ἀχλύν, καὶ ἐν πολλῷ ψόφῳ καὶ θορύβῳ τῶν δεῦρο κακῶν διατρίβουσα,
καὶ ταραττομένη ὑπʼ αὐτῶν.

Τίς γὰρ οὕτω ⁴²⁴³ ταχὺς καὶ ἀσφαλὴς ὁδοιπόρων, ὡς μὴ ἐντυχεῖν βαδίζων χαράδρᾳ ἀφανεῖ, ἢ χάρακι ἀδήλῳ, ἢ κρημνῷ, ἢ τάφρῳ;

τίς δὲ οὕτω κυβερνήτης ἀγαθὸς καὶ εὔστοχος, ὡς ἀπείρατος διελθεῖν κλύδωνος, καὶ ζάλης, καὶ πνευμάτων

ἐμβολῆς, καὶ ἀέρος τεταραγμένου; τίς δὲ οὕτω ἰατρὸς τεχνικός, ὡς μὴ ἐπιταραχθῆναι ἀφανεῖ καὶ ἀνελπίστῳ νοσήματι, ἄλλου ἄλλοθεν ὑποφυομένου καὶ ὑποτεμνομένου

τοὺς τῆς τέχνης λόγους; τίς δὲ ἀνὴρ ἀγαθός, ὡς διελθεῖν βίον ἀπταίστως καὶ ἀσφαλῶς, ὡς σῶμα
νοσερόν, ὡς πλοῦν ἄδηλον, ὡς ὁδὸν διεσκαμμένην, καὶ μὴ δεηθῆναι ἐν τού ‖ τοις, κυβερνήτου καὶ ἰατροῦ ⁴⁴ καὶ χειραγωγοῦ θεοῦ;

Καλὸν μὲν γὰρ ἡ ἀρετή, καὶ εὐπορώτατον, καὶ δραστικώτατον· ἀλλʼ ἀνακέκραται ὕλῃ πονηρᾷ, καὶ ἀσαφεῖ, καὶ μεστῇ πολλοῦ τοῦ ἀδήλου,
ἣν δὴ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τύχην, χρῆμα τυφλὸν καὶ ἀστάθμητον. Ἀντιφιλοτιμεῖται τῇ ἀρετῇ, καὶ ἀντιστατεῖ, καὶ ἀνταγωνίζεται, καὶ πολλάκις αὐτὴν ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ ἀντιταράττει, ὡς νέφη αἰθέρι ὑποδραμόντα τὴν ἡλίου ἀκτῖνα ἀπέκρυψεν αὐτοῦ τὸ φῶς, καὶ ἐστὶν μὲν καὶ τότε ἥλιος καλός, ἀλλὰ ἡμῖν ἄδηλος·

οὕτω καὶ |ἀρετὴν ⁴⁸ ὑποτέμνεται τύχης ἐμβολή· καὶ καλὴ μὲν ἡ ἀρετὴ τά τε ἄλλα, ἐμπεσοῦσα δὲ εἰς νεφέλην ἄδηλον, ἐπισκιάζεται
καὶ διατειχίζεται. Ἔνθα δὴ αὐτῇ θεοῦ δεῖ συλλήπτορος, καὶ συναγωνιστοῦ, καὶ παραστάτου.

Θεὸς μὲν οὖν αὐτὸς κατὰ χώραν ἱδρυμένος οἰκονομεῖ

τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν ἐν οὐρανῷ τάξιν· εἰσὶ δʼ αὐτῷ φύσεις, ἀθάνατοι δεύτεροι, οἱ καλούμενοι δεύτεροι
ἐν μεθορίᾳ γῆς καὶ οὐρανοῦ τεταγμένοι· θεοῦ μὲν ἀσθενέστεροι, ἀνθρώπου δʼ ἰσχυρότεροι· θεῶν μὲν ὑπηρέται, ἀνθρώπων δὲ ἐπιστάται· θεῶν μὲν πλησιαίτατοι, ⁴⁹⁵⁰⁵¹ ἀνθρώπων δὲ ἐπιμελέστατοι.

γὰρ ἂν τὸ διὰ μέσου πολλῷ τῷ θνητῷ πρὸς τὸ ἀθάνατον διετειχίσθη τῆς οὐρανίου ἐπόψεώς τε καὶ ὁμιλίας, ὅτι μὴ τῆς δαιμονίου ταύτης φύσεως, οἷον ἁρμονίας, κατὰ τὴν
πρὸς ἑκάτερον συγγένειαν καταλαβούσης δεσμῷ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν πρὸς τὸ θεῖον κάλλος.

Καθάπερ γάρ, οἶμαι, τὸ βαρβαρικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ διήρηται φωνῆς συνέσει, ἀλλὰ τὸ τῶν ἑρμηνέων γένος τὰς παρʼ ἐκατέρων φωνὰς ὑποδεχόμενον καὶ ῾‘διαπορθ
πρὸς ἑκατέρους, συνῆψεν αὐτῶν καὶ συνεκέρασεν τὰς ὁμιλίας· οὕτω δʼ ἂν καὶ τὸ δαιμόνων γένος ἐπίμικτον νοεῖται καὶ θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις.

Τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ ἀνθρώποις προσφθεγγόμενον, καὶ φανταζόμενον, καὶ εἱλούμενον ἐν μέσῃ τῇ θνητῇ φύσει, καὶ
ἀπωφελοῦν ὅσα ἀνάγκη δεῖσθαι θεῶν τὸ θνητῶν γένος.

Πολλὴ δὲ ἡ δαιμόνων ἀγέλη· ⁵²⁵³

⁵⁴

τρὶς γὰρ μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

ἀθάνατοι, Ζηνὸς πρόπολοι·

οἱ μὲν ἰατροὶ νοσημάτων, οἱ δὲ τῶν ἀπόρων σύμβουλοι, οἱ δὲ τῶν ἀφανῶν ἄγγελοι, οἱ δὲ τέχνης συνεργάται, οἱ δὲ ὁδοῦ συνέμποροι· σἱ μὲν ἀστικοί, οἱ δὲ ἀγροικικοί,
⁵⁵ οἱ δὲ | θαλάττιοι, οἱ δὲ ἠπειρωτικοί· εἴληχεν δὲ ⁵⁶ ἄλλος ἄλλην ἑστίαν σώματος, ὁ μὲν Σωκράτην, ὁ δὲ Πλάτωνα, ὁ δὲ Πυθαγόραν, ὁ δὲ Ζήνωνα, ὁ δὲ Διογένην· ὁ μὲν φοβερός, ὁ δὲ φιλάνθρωπος, ὁ δὲ πολιτικός, ὁ δὲ τακτικός· ὅσαι φύσεις ἀνδρῶν, τοσαῦται
καὶ δαιμόνων· (ρ 485/6) καί τε θεοὶ ξείνοισιν ἐοικότες ἀλλοδαποῖσιν, παντοῖοι τελέθοντες, ἐπιστρωφῶσι πόληας·

ἐὰν δέ που μοχθηρὰν δείξεις ψυχήν, ἀνέστιος αὕτη καὶ ἀνεπιστάτητος.

⁵⁷⁵⁸

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. ιβ

2. 3 ἀμήχανος — 5 τόλμης n

3. 1 κἂν] καὶ B ‖ 2 δήμους R! B | φθάνει] ἀνθεῖ Wakefield 3 ἀμήχανος α(δ) εὐμήχανον B | γὰρ om. p ‖ 4 ἔθει n ‖ 5 ἀνε- πιτιμήτου (τι in ras.) R | τόλμης. τέλος σὺν τῷ θεῷ ἀμὴν M τόλμης. τέλος (rubr.) καὶ τοῦτο ἐξισώθη κατὰ τὸ ἑαυτοῦ πρωτό- τυπον, ἵνα μὴ εἴπω καὶ κρεῖττόν τι N

4. Codices RBMN φ (= Paccius) α (═ Stephanus); H (teste Davisio)

5. 11 ἀνδρὶ sq vi or. 3. 3 b ἀνὴρ

6. 11 ἀνδρὶ — p. 87. 1 ἀνθρώπινα p

7. 6 H΄ ‖ 8 in mge ιβ΄ R! | τί τὸ δαιμόνιον Σωκράτους. α΄ R om. α΄ NZ (add. ιδος teste Schenkl) add. λόγος κζ΄ αφ τοῦ αὐτοῦ τί τ. δ. Σωκρ. M om. (concesso spatio a rubricatore non expleto) B ‖ 10 μονονοὺ BN μονονουχὶ α(δ) ‖ 11 ἀνὴρ κα- θαρὸς p ‖ 12 ἀγαθὸς et ita in seq. ἀκριβής, δεινός, μουσικός, εὐσεβής, ὅσιος p ‖ 13 τὰ θεῖα p

8. Ed. Duebn. p.52

9. 46a

10. 2 γύναιον sq vi. or. 41. 1 d etiam or. 29. 7 c cf. Themist. 27. 2 (351 d) ‖ 12 χαμεῦναι καὶ ἀνιπτόποδες ut or. 13. 6 b ex Hom. Π 235 ‖ 13 δρῦν cf. Hom. ξ 327 Plat. Phaedr. 275 b schol. in Aesch. Prom. deam. 659 Themist 27. 2 (351 d) Strab. VII 329 etiam Dio Chr. 7. 52 ‖ 15 ἐν Τροφωνίου sq. cf. Lucian. d. mort. 3. 2 (339) Philostr. vit. Apoll. VIII 9

11. 2 γύναιον — 5 Ἰσμηνίου p

12. 2 δὲ τὸ τυχὸν om. p ‖ 3 Θέσπρωτον (σπ in ras.) R! | Ἅμ- μωνος B ‖ 4 Κλάρῳ Λύκιον (suprascr. ἢ) R! 6 ὁσημέραι ϛ (δ∠°) in mge σημείωσαι περὶ χρησμῶν (man. rec. ) R! ‖ 8 ἦ ∠ corr. Markl | ἢ 〈τί οὐ θαυμάζεις〉 διότι Markl. νὴ Δία Reiske 9 ἐμπιπλαμένου MN φα(δ) ‖ 15 γε μὴν Bα(δ ∠) | μαντεῖον ἐστὶν BM non ‖ 16 ἥρωος — 17 συγγενέσθαι om. M ‖ 17 ἐνεσκευα- σμένος Markl. ‖ 19 ὕπτιος (τι in ras.) R!

13. 3 λίμνην Αορνον cf. Cramer anecd. Par. I 383 ‖ 11 τοῦτο sq cf Strabo V 244 ἐμύθευον οἱ πρὸ ἡμῶν ἐν τῷ Ἀόρνῳ τὰ περὶ τὴν νεκυῖαν τὴν Ὁμηρικὴν sq. ‖ 15. 16 ἴχνη σαφῆ ἐκλέλειπται cf. Plut. def orac. 15 (418 d) τοῖς περὶ τὰ μαντεῖα . . τεταγμένοις δαιμονίοις ἐκλείπουσί τε κομιδῇ συνεκλείπει τὰ τοιαῦτα

14. 6 ἐντεμὼν — χοάς p ‖ 12 ἐκτοπίσαι — 13 θαλάττης (: ἐκτοπίσαι)

15. 3 Ἄορνον λίμνην οὕτω Markl λίμνην Ἄορνον ἔτι Dav. 5 ἄνδρες om ∠° ‖ 7 χεόμενος B | ὅπου B ‖ 9 μὲν καὶ ἰδεῖν nescio unde θ ‖ 12 ἐπʼ αὐτὸ Merkl ‖ 14 ἔτι δὲ α(δ) εἰ δὲ Heins. (Duebn. ) ὅτε (vel εἴη) Schenkl | καὶ γὰρ σώζεται nescio unde δ 16 ἔτι λέλειπται Reiske (Duebn.) | αὐτὰ Dav. (D Duebn.) ‖ 17 θαυ- μαστὸν δὲ εἰ α(θ) ‖ 19 μαντευσάμενος N

16. 46b

17. 2. 3 φύσει τὲ κεχρημένος sq. or 26. 4 a de Homero ‖ 7 χρη- σμῳδεῖν sq. vi. or. 41. 1 e et c

18. 17 καὶ γὰρ ἰατρῶν — 19 δυνάμεων n

19. 4 τύχῃ] ψυχῇ Dav. ‖ 6 καὶ τοῦτον MN α(δ) ‖ 9 περὶ στρατείας μαντευομένοις om. B ‖ 10 Ὀλυμπίαζε -ἀγωνιούμενος R! ‖ 12. 13 οὐδʼ εἰ ἄλλος τις Reiske ‖ 15 ἱκανὸν ἦν MN α(δ) 17 ἰατρῶν ἄριστος ὅστις ϛ(θ) | αὑτῶ α(δ Δ) ‖ 18 ὁ αὐτὸς „ein und derselbe“] ὡσαύτως Canterus ὁ ἄριστος Dav. (Duebn.) 21 τε (post συγγιγνόμενός) om. Ϛ (δ Δ) | ὅτι post ἐπλεονέκτει reiecit Markl. | αὐτοῦ MB | θέμενος Reiske

20. Ed. Duebn. p.53

21. (c)

22. 10 οἷον εἰ sq. simil. vi. or. 10 5 i; 25. 4 a etiam or. 37. 7 i cf. Sext Emp. hyp. IIl 2 οὐ γὰρ ἄν τις ἵππον ἐννοῆσαι δύναιτο μὴ οὐχὶ πρότερον τὸ εἶδος τοῦ ἵππου μαθών

23. 7 δαιμόνιον α(δ) ‖ 9 ἀνερωτᾶν Dav. | Σωκράτους δαιμόνιον ϛ(δ) ‖ 11 ἀμαθέστατος] ἀμαθὴς τέως Markl ‖ 12 Βουκέφαλος φ Dav.2 (Oxoniensis) bis 13 τιθασσόν N α(θ) ‖ 14 ἂν ἐρωτῴη Mα(θ) 15 ὁδηγούμενος M ‖ 17 τί δὴ νῦν; ἀποροῦντες Dav. οἱ (εἰ) δὲ νῦν ἀποροῦντες Markl. (Schenkl) τί δʼ οἱ νῦν ἀπορ Reiske (Duebn.) 18 〈εἰ〉 Ὁμήρῳ Reiske |〈οὐ〉 συνεγένοντο Markl. (Duebn.) 18. 19 ταὐτὰ, ἐκεῖνος ἃ Heina. ταὐτὰ ἃ ἐκεῖνος Markl. αὐτὸ ἐκεῖνο, ὃ Dav. αὐτοῖς ἐκεῖνα, ἃ Reiske ταὐτὰ ἐκείνῳ ἃ Duebn αὐτῷ, ἐκεῖνος ἃ Schenkl

24. 47a

25. (A 197)

26. (E 127 8)

27. (γ 26/7)

28. (γ 27/8)

29. (A 55)

30. (E 1/2)

31. 4 Ἀθηνᾶν λέγει vi etiam or. 4. 8 d cf. Himerius l 11

32. 3 ξανθῆς τε BH ‖ 4 λέγων MN α(θ) λέγειν Reiske | καὶ 〈περὶ〉 τοῦ BMN α(δ) et ita Reiske ἐπὶ τοῦ Duebn. ‖ 6 τοι (οι in ras.) R! ‖ 7 ἐπῆεν (η in ras.) R! ‖ 8 γινώσκεις B (Duk.) γινώ- σκοις α(δ Δ) γιγνώσκῃς Homerus | ἢ μέν Δ ‖ 12 Τηλέμαχʼ (λε in ras.) R! ‖ 17 οὔσε BH Homerus quem ex „pulchra Maximi lectione“ emendandum esse censet Dav.2 ‖ 18 ἐπʼ ἄλλου ἄλλος Hob. ἐπʼ ἁλίους codd. ἐπʼ ἄλλου α(δ Δ)

33. (E 122)

34. Ed Duebn p.54

35. 8 ἢ ποταμὸν διαβαίνοντα ἀνακαλούμενον cf. Plat. apol. 31 et 40 Aelian. v. hist. 8. 1 δαιμόνιον ἀποτρεπτικὸν etiam Socr. epist. 1 (Herch. 610) ‖ 9 ἢ Ἀλκιβιάδου ἔρωτα ἀναβαλλόμενον vi. or. 18. 9 e cf. Plat. Alcib. 103 a Athen. V 187 e ‖ 10 ἀπολογεῖσθαι βουλόμενον sed cf. Xenoph. apol. 4 | ἀποθνήσκειν προαιρούμενον cf. Plat apol. 40 b ‖ 16 ἡγεῖ sq. de artificibus naturae deorum interpretibus vi or 11. 3c cf. Dio Chrys XII 44 similia de poetis vi or 2. 10 d cf. Dio Chrys. XII 39 sq.

36. 4 συγγιγνομένων (νο in ras.) R! ‖ 8 ἰδιωτικόν, οὐ δημοτικόν Markl. (Duebn.) ‖ 9 ἐρῶντα Schenkl ‖ 10 βουλόμενον (scil. οὐ κωλῦον cf. Plat ap. Socr. 40 a sq.)] βουλόμενον οὐκ ἐῶν Heina. βουλόμενον κωλύον Dav Markl. (Duebn.) lacunam suspicatur Schenkl ‖ 11 〈παῤ〉 Ὁμήρῳ Reiske | δὲ καὶ τὸ N α(δ) ‖ 13 καὶ (post ἀλλὰ) om BN α(δ) ‖ 14 ὀνόμασιν —πολλοῖς om. N ‖ 17 〈τὴν〉 Ἔριν Markl. sed vi. supra p. 40. 12 ‖ 18 οἴου (ου in ras. ex η) R!

37. 47b

38. 1 οἵαν Φειδίας sq. vi or 2 10 d ‖ 3 φέρουσαν . . . ἔχουσαν ut or. 37. 8 c ‖ 13 δαιμονίους δυνάμεις cf. Apul. deo Socr 6 divinae quaedam potestates sq.

39. 6 ἱδρυμένην — 7 θρόνου ν (: ἱδρυμένος) ‖ 16 καὶ τὰ μαν- τεῖα — 17 ἀπιστεῖν v (: ἀναιρεῖ)

40. 3 αἰγίδἀνεζωμένην (suprascr α et σ) R! ‖ 4 αὐτὴν BMN ‖ 7 αὐτὸν B | οἷον] οἱ α(δ) ‖ 13 σώματα] φαντάσματα Markl 15 μὲν (ante γὰρ) om. α(θ) | οὐδεμίαν α(θ) ‖ 17 ἀναιρεῖ v ἀπιστεῖ v ‖ 18 φεύγειν] ψέγειν Reiske (Duebn.) ‖ 20 μεταβαλὼν BMN α(δ) ‖ 22 ἄλλοθι 〈μὲν δίδως〉 Duk | ἐξασθενεῖς φα(δ) δὲ νομίζεις ἀδύνατον Duk | ἀλλʼ 〈 ἂν δίδως καὶ ἄλλοις〉 τὸ Duk

41. 48a

42. 9 ὅτι sq. vi. or. 38 6 h ‖ 10 ὥσπερ ἐν σταδίῳ sq. cf. simil. Epici. diss. l 24. 1 Philo prov. 2. 4 ‖ 11 ἆθλον μοχθηρίας sq. spectat ἀρετῆς ἀγῶνα vi. or. 13. 4 d ἀριστείαν sq. cf. Epict l 24. 1 Philo prov. 2. 4 ‖ 14 ξυνίστασθαι τε καὶ συνεπιλαμβάνειν vi infra p. 96. 7 θεοῦ δεῖ ξυλλήπτορος καὶ συναγωνιστοῦ (═ or 38. 6 k) cf. Senec. ep. 41 et 73 ‖ 15 τὸν μὲν φήμαις σώζει sq. cf. Albin 16 Apul. deo Socr. 3 sq. Diog. Laert. II 103 ‖ 17 ἀσθενὴς sq. vi. supra p. 29. 1 etiam or. 34. 2 e; 38. 6 l 21 ταραττομένη sq. vi. or. 7. 1 e; 10. 1 g

43. 1 διδούς del. Duk. | ἀφαιρήσεις (αι in ras.) R! ‖ 4 ἀμφι- σβητεῖν om. MN φα(δ) ‖ 11 μοχθηρᾶς α(δ) | πονηρᾶς· 〈 ὅταν κρα- τῶσι φαυλότητι·〉 τὴν δὲ Reiske ‖ 12 ἐρωμένης Nα(Δ°) ‖ 14 ἐθέ- λον Reiske ‖ 19 δευτέρῳ] δεῦρο Reiske (Duebn.) ‖ 20 21 διατρί- βουσα (ριβ in ras.) R!

44. Ed. Duebn. p.55

45. 1 ὁδοιπόρων sq. vi. or. 34. 2 f ‖ 3. 4 κυβερνήτης . . ἀπείρατος . . κλύδωνος vi. or. 34. 4 e similitudinem suppeditavit Plat. leg. IV 709 b quem ad verbum citat or. 13. 7 d vi. etiam or. 5. 6 b; 40. 5 e cf. Senec. dial. l 4.5 ‖ 15 τύχην χρῆμα τυφλὸν cf. Plut. de fort. II τύχη ἣν τυφλὴν λοιδοροῦμεν Cicer. Lael. 15 54 August. de civ. Dei IV 18 Cebes tab. 7. Demetr. ap. Diog. Laert. V 92 οὐ μόνον τὸν πλοῦτον ἔφη τυφλόν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὁδηγοῦσαν αὐτὸν τύχην unde τυφλὸς ὁδηγός est in proverbio (seond. Wyttenb. ad Plut. l. l)

46. 7 νοσήματι — 8 λόγους p (verbis tamen ἄλλου ἄλλοθεν ὑποφυομένου omissis)

47. 2 τάφῳ RM (suprascr. ρ) ‖ 5 οὕτως ϛ (δΔ) ‖ 6 τεχνῶν B ‖ 7 νό- σημα δεινὸν p ὑποτεμνόμενον p ‖ 8 τοὺς ἐπὶ τῆς p | ἀνὴρ 〈οὕτως〉 ἀγαθὸς φα(δΔ) ‖ 10 νοσερὸν 〈διελθεῖν〉 ὡς Reiske | διεσκαμ- μένων nescio unde Duebn. ‖ 11 καὶ ἰατροῦ om. Duebn. ‖ 15 τύ- χην, 〈ἣ〉 χρῆμα Reiske | τυφλὸν 〈οὖσα〉 καὶ Reiske ‖ 16 ἀντι- φιλοτιμεῖται δὲ τῇ nescio unde δ

48. 48b

49. 6 θεοῦ sq. vi. supra p. 94. 13 sq. ‖ 8 θεὸς κατὰ χώραν ἱδρυ- μιένος „neque enim a cura rerum humanarum, sed contrecta- tione sola deos (Plato) removit“ Apul. deo Socr. 6 cf. Plat eymp. 203 a θεὸς ἀνθρώπῳ οὐ μίγνυται Plut def. or. 414 f. 416 f de gen. Socr 593 d ‖ 10 φύσεις ἀθάνατοι . . ἐν μεθορίᾳ γῆς καὶ οὐρανοῦ τεταγμένοι cf. Plut. de def. 416 c φύσεις εἰσί τινες ὥσπερ ἐν μεθορίῳ θεῶν καὶ ἀνθρώπων e scholarum dae- monologia Platonica sicut Apul. deo Socr. 6 „ceterum sunt quaedam divinae mediae potestates inter summum aethera et infimas terras“ sq. Plut. de Isid. 26 e Plat. symp. 202 e Al- bin. 15 ceterum vi. or. 33. 7 a ὡς ζώῳ τινὶ ἐν μεθορίῳ τεταγμένῳ de homine omnibus voluptatibus simul fruente or. 10.9 b ἐν μεθορίᾳ ἀγνοίας καὶ λογισμοῦ etiam or. 38. 6 k et simil. or. 20. 3 (4)c ‖ 12. 13 θεῶν ὑπηρέται cf. Plut. def. 417 a λειτουργοῖς θεῶν ὥσπερ ὑπηρέταις cf. 418 e κατὰ τὴν ἐκείνου ἐντολὴν Alb. l. l. vi. or. 11 12 d vers. finem ‖ 13 ἀνθρώπων ἐπιστάται vi. or. 13. 6 b διέλαχον sq.

50. 4 καλὴ — 6 διατειχίζεται p

51. 1 ἀνταράττει Markl. ἀντισπαράττει (vel ἀντιπαράγει) Reiske ἐν αἰθέρι φ ? α(δ) αἰθέρια Dav.2 (Δ) | ὑποδράντα MN α(δ) unde ὑπο- δύντα Steph. ‖ 5 τά τε (de τε — δὲ cf. Kuehner Gerth Gr. Gr. II 2 p. 244 3)] τά γε α(δ Δ) om. p | ἄλλα om. p ‖ 6 ἔνθα δεῖ α(δ) δεῖ om. α(δ) ‖ 10 αὐτοῦ Δ | φύσεις ἀθ. οἱ καλ. ἀθάνατοι δεύ- τεροι α(δ) φύ. ἀθ. δεύτεραι, θεοὶ καλούμεναι δεύτεροι Dav. (Duebn. nisi quod καλούμενοι) | δεύτεροι (alter.) ευ in ras. R! ‖ 11 μεθορίῳ MB α(θ) ‖ 12 δὲ ἰσχυρότεροι Ϛ(δ Δ)

52. 1 ἦ γὰρ sq. cf. Plut. def. orac. 416 f οἱ δαιμόνων γένος μὴ ἀπο- λείποντες ἀνεπίμικτα τὰ τῶν θεῶν καὶ ἀνθρώπων ποιοῦσι καὶ ἀσυ- νάλλακτα Apul. deo Socr. 6 ‖ 4 οἷον ἁρμονίας ut or. 9.1e et copio- sius or. 13. 3 g ‖ 5 δεσμῷ sq. cf. ὥστε τὸ πᾶν αὐτὸ αὑτῷ ξυνδεδέσθαι Plat symp. 202 e ‖ 8 τὸ τῶν ἑρμηνέων γένος cf. Plut. def. orac 416 f Apul. deo Socr. 6 e Plat. symp 202 e ‖ 9 διαπορθμεῦον e Plat. symp 202 e ἑρμηνεῦον καὶ διαπορθμεῦον θεοῖς τὰ παῤ ἀν- θρώπων sq. ‖ 11 ὁμιλίας eadem voce in his utitur Plat. symp 202 e ‖ 15 ἀπωφελοῦν vi supra p. 94. 15 (τὸν μὲν . . σώζει) cf Apul. deo Socr. 6 . . utriusque salutigeri Plut. de gen. Socr 586a 594a lulian. II 90 b

53. 1. 2 τῷ διὰ Mφα(δ Δ) ‖ 2 πολλῷ (ῷ in ras) R! | τὸ θνητὸν MN φα(δ Δ) τοῦ θνητοῦ Dav | διετειχίσθη (ει in ras ex χ) 5 δεσμῷ συνέδησε τὴν BMN φ δεσμὸς συνέδησε τὴν α(δ) ‖ 6 κάλ- λος] κράτος Markl. ‖ 7 γάρ om. α(δ) ‖ 8 φωνῇ καὶ συνέσει Reiske φωνῇ οὐ συνέσει Markl. ‖ 9 ἑκατέρου Bα(θ) ‖ 11 δʼ ἂν] δʼ οὖ α(θ) | δαιμόνιον BM ‖ 12 καὶ θεοῖς R! B θεοῖς cett. (δΔ) ‖ 13 14 φανταζόμενον καὶ προσφθεγγόμενον Ϛ(δ Δ) ‖ 14 μέσῃ θνητῇ MN α(δ) ‖ 15 ἐπωφελοῦν Reiske (Duebn.) | θεῶν om MN φα(δ θνητὸν α(θ)

54. (Hesiod.op.et.di.v.252/3)

55. ΑΔ΄

56. 49a

57. 1 τρὶς γὰρ sq. vi. or. 11. 12 a cf. Sext. Emp. math. IX 86 simi- liter e Hesiodo daemones comprobat Plat. Crat. 398 a Plut. def. orac. 439 e et 431 c cf. etiam Heinze Xenocrates p. 97 ‖ 6 εἴληχεν vi. or. 10. 9 e cf. Plut. de gen. Socr. 585 f ἡ ψυχὴ ἄλλῳ δαίμονι συλλαχοῦσα (scil. post mortem) ‖ 7 ἄλλος ἄλλην sq. cf. Plut. de gen. Socr. 594 a προθυμεῖται δʼ ἄλλος ἄλλην ἀνασώζειν sq. Plat. Phaed. 108 b ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου δαίμονος οἴχεται ἀγομένη ἡ ψυχὴ et 107 d polit. 274 b Tim. 90a Epict. diss. l 14. 12 Senec. ep. 41 Herm. ap. Stob. ecl. I 304 Plut. def. 417 d al. ‖ 10 ὅσαι sq. cf. Plut. def. orac. 417 b εἰσὶ γάρ, ὡς ἐν ἀνθρώποις, καὶ δαίμοσιν ἀρετῆς διαφοραὶ sq. Apul. deo Socr. 12 ‖ 14 ἐὰν δέ που sq. cf. Herm. ap. Stob. ecl. I 304 Senec ep. 41 Plut. de gen. Socr. 594a μὴ πειθομένη δέ, ἀπολιπόντος τοῦ δαίμονος, οὐκ εὐτυχῶς ἀπαλ- λάσσει

58. 1 πολυβοτείρῃ MN (suprascr. υ) ‖ 2 πρόσπολοι MN ‖ 5.6 ἀγροι- κοί B ‖ 6 in mge ΛΔ΄ vetus numerus quaternionis R! | οἱ μὲν θαλάττιοι α(δ) ‖ 9.10 ὁ μὲν πολιτικός α(δ) ‖ 12 ξείνοισιν (ει in ras.) R! ξήνοισιν M ‖ 13 ἐπιστροφῶσι R ‖ 14 δείξεις R! (ut ἐὰν ἐξίστασθε Ael. v. hist. IV 24 al. cf. Sophokles greek lexicon s. v. ἐὰν)] δείξῃς cett. (δΔ)

Maximus of Tyre Dialexeis 8

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Η΄ VIII (Duebn. XIV vulg. 26 B 11 Κ 8)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers