Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Ϛ΄ VI (Duebn. XII vulg. 40 B 9 K 6)

Τί ἐπιστήμη.

Τί ποτʼ ἐστὶν τοῦτο, ᾧ διαφέρει ἄνθρωπος θηρίου;

καὶ τί ποτέ ἐστιν, ᾧ διαφέρει ἀνθρώπου θεός; Ἐγὼ μὲν οἶμαι θηρίων μὲν ἀνθρώπους ἐπιστήμῃ κρατεῖν, θεῶν δὲ ἐλαττοῦσθαι μοχθηρίᾳ· θεὸς μὲν γὰρ ἀνθρώπου σοφώτερον, ἄνθρωπος δὲ θηρίου ἐπιστημονέστερον.

Ἄλλό τι οὖν ἐπιστήμην σοφίας ἡγεῖ;

Οὐ μὰ τὸν Δία,
οὐ μᾶλλον ἢ ζωὴν ζωῆς· ἀλλὰ κοινὸν ὑπάρχον τὸ τῆς ζωῆς θνητῇ φύσει πρὸς τὸ ἀθάνατον, κατὰ μὲν τὴν ποιότητα ἰσομοιρεῖ· κατὰ δὲ τὴν βραχύτητα τοῦ βίου σχίζεται· θεοῦ μὲν γὰρ ζωὴ αἰώνιος, ἀνθρώπου δὲ ἐφήμερος.

Ὥσπερ οὖν εἴ τις ἦν δύναμις ὀφθαλμοῖς
ὁρᾶν ἀεὶ, καὶ ἀποτείνειν διηνεκῶς τὴν ὄψιν καὶ δέχεσθαι ²³⁴⁵ τὴν προσβολὴν τοῦ φωτός, καὶ μηδὲν αὐτῇ δεῖν καλυπτόντων βλεφάρων, μηδὲ ὕπνου πρὸς ἀνάπαυλαν, μηδὲ νυκτὸς πρὸς ἠρεμίαν· κοινὸν μὲν ἦν τὸ ὁρᾶν ἐκείνοις τοῖς ὀφθαλμοῖς πρὸς ταυτηνὶ τὴν τῶν πολλῶν ὄψιν, διέφερεν δὲ τῷ διηνεκεῖ·

οὕτως ἀμέλει
⁶καὶ ἡ | ἐπιστήμη, κοινόν τι || οὖσα, διαφορὰν ὅμως ⁷ ἔχει ἡ θεία πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην.

Καὶ τὴν μὲν θείαν τάχα καὶ αὖθις εἰσόμεθα· νῦν δὲ δὴ ἐπὶ τὰ γνωριμώτατα ἴωμεν·

τί ποτʼ ἐστὶν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ ἐπίστασθαι, καὶ εἰδέναι, καὶ μανθάνειν, καὶ ὅσα τοιαυτὶ λέγοντες
ἕξιν τινὰ θεωρίας τῇ ψυχῇ προστίθεμεν.

Ἆρα πᾶν ὅπερ ἡ αἴσθησις ἀθροίσασα τῇ κατὰ βραχὺ θεωρίᾳ, ἐμπειρίαν τοῦτο ὀνομάζουσα, προσαγάγῃ τῇ ψυχῇ, καὶ μετὰ τοῦτο ἐπισφραγίσηται ὁ λογισμὸς τῇ ἐμπειρίᾳ, τοῦτο φῶμεν ἐπιστήμην εἶναι;
οἷον τὸ τοιόνδε λέγω.

Οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι οὔπω ναῦν εἰδότες, ἐρῶντες ἐπιμιξίας, ἀγόμενοι μὲν ὑπὸ τῆς χρείας, εἰργόμενοι δὲ ὑπὸ τῆς θαλάττης, εἶδον ὄρνιν ἐξ ἀέρος καταπτάντα νηχόμενον, εἶδον δὲ καὶ φόρτον φερόμενον κούφως ὑπὲρ τοῦ κύματος, ἤδη δέ που καὶ
⁸⁹¹⁰ δένδρον ἀπενεχθὲν ἐκ ποταμοῦ εἰς κλύδωνα·

καὶ τάχα μέν τις καὶ ἄκων κατενεχθείς, κινῶν τὰ ἄρθρα, ἐξενήξατο, τάχα δὲ καὶ ἑκὼν ἐν παιδιᾶς μέρει·

ἀθροίσασα δὲ ἡ πεῖρα τὴν ἔννοιαν τοῦ πλοῦ σχεδίαν τινὰ φαύλην
τὸ πρῶτον ἐξειργάσατο, ὕλην κούφην ξυνδεόντων, αὐτοσχέδιον ναῦν·

κατὰ βραχὺ δὲ προϊοῦσα ἡ αἴσθησις ὁμοῦ τῷ λογισμῷ ἐσοφίσατο καὶ ἐξεῦρεν ὄχημα κοῖλον, ἐρεσσόμενόν τε, καὶ ἐξ ἱστίων πλέον, καὶ ὑπὸ ἀνέμων φερόμενον καὶ ὑπὸ οἰάκων εὐθυνόμενον, καὶ ἐπέτρεψεν
αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν ἐπιστήμῃ μιᾷ τῇ κυβερνητικῇ.

Φασὶν δὲ καὶ ἰατρικὴν εὑρῆσθαι τὸ ἀρχαῖον ὡδί· κομίζοντες οἱ οἰκεῖοι τὸν κάμνοντα εἰς τῶν ἀγυιῶν τὴν ἐντριβῆ, κατετίθεντο· ἐφιστάμενοι δὲ οἱ ἄνθρωποι, καὶ ¹¹ἀνερωτῶντες τὸ ἄλγος ὅτῳ τὸ αὐτὸ ξυμπεσόν, ἔπειτα
ὤνατο ἢ ἐδωδῇ τινι, ἢ καύσας, ἢ τεμών, ἢ διψήσας. παρετίθεντο ἕκαστοι ταῦτα τῷ κάμνοντι οἱ πεπονθότες πρότερον καὶ ὠφελημένοι·

ἡ δὲ ὁμοιότης τοῦ πάθους συναθροίσασα τὴν τοῦ ὠφελήσαντος μνήμην τῇ κατʼ ὀλίγον ἐντεύξει ἐπιστήμην ἐποίησεν τὸ πᾶν.

Οὕτω καὶ τεκτονικὴ συνέστη, καὶ χαλκευτική, καὶ ὑφαντική, καὶ γραφική, ὑπὸ τῆς πείρας ἑκάστη χειραγωγουμένη.

¹²¹³¹⁴

Εἶεν· τοῦτο ἐπιστήμην φῶμεν, ἐθισμὸν ψυχῆς πρὸς ὁτιοῦν τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων καὶ ἐπιτηδευμάτων· ἢ τοῦτο μὲν διατείνει καὶ ἐπὶ τὰ θηρία; καὶ αἴσθησις γὰρ καὶ πεῖρα οὐκ ἀνθρώπου ἴδιον· ἀλλὰ καὶ τὰ θηρία αἰσθάνεται, καὶ ἐκμανθάνει τὶ ὑπὸ τῆς πείρας,
¹⁵ὥστε καὶ τούτοις ὥρα μεταποιεῖσθαι σοφίας.

Αἱ γέρανοι ἐξ Αἰγύπτου ὥρᾳ θέρους ἀνιστάμεναι, οὐκ ἀνεχόμεναι τὸ θάλπος, τείνασαι τὰς πτέρυγας ὥσπερ ἱστία, φέρονται διὰ τοῦ ἀέρος εὐθὺ τῆς Σκυθῶν γῆς·

ἅτε δὲ οὐκ ἐν ῥυθμῷ ὂν τὸ ζῷον, ἀλλὰ ἐμβριθὲς μὲν τὰ
μέσα, μακρὸν δὲ κατὰ τὸν αὐχένα, κοῦφον δὲ κατὰ τὸ οὐραῖον, ἀραιὸν δὲ κατὰ τὰς πτέρυγας, ἐσχισμένον δὲ κατὰ τὰ κῶλα, κλυδάζεται τὴν πτῆσιν, ὥσπερ ναῦς χειμαζομένη.

Τοῦτο γνοῦσα ἡ γέρανος, ἢ αἰσθανομένη ἢ πειραθεῖσα, οὐ πρότερον ἀνίπταται, πρὶν ξυλλάβῃ
λίθον τῷ στόματι ἕρμα εἶναι αὐτῇ πρὸς τὴν ¹⁶πτῆσιν.

Ἔλαφοι ἐκ Σικελίας ἐπὶ Ῥηγίου περαιοῦνται, νηχόμεναι ὥρα θέρους ἐπιθυμίᾳ καρπῶν· ἅτε δὲ ἐν ¹⁷¹⁸¹⁹ μακρῷ πλῷ, ἐξασθε||νεῖ ἡ ἔλαφος ἀνέχουσα τὴν κορυφὴν ²⁰ ὑπὲρ τοῦ ὕδατος· κουφίζονται δὴ τὸν κάματον ὧδέ πως·

νήχονται ἐπὶ μιᾶς τεταγμέναι, ἀλλήλαις ἐπόμεναι, ὥσπερ στρατόπεδον ἐπικέρως βαδίζον· νήχονται ²¹δὲ ἐπιθεῖ|σα ἑκάστη τὴν κορυφὴν τῇ τῆς ἡγουμένης
ἰξύϊ·

ἡ δὲ στρατηγοῦσα τῆς τάξεως, ἐπειδὰν κάμῃ, ἐπὶ οὐραῖον μεθίσταται, καὶ ἡγεῖται ἄλλη, καὶ οὐραγεῖ ἄλλη· ὡς ἐν τοῖς στρατοπέδοις Ξενοφῶν μὲν οὐραγεῖ, ²² ἡγεῖται δὲ Χειρίσοφος· ὥστε καὶ στρατηγίας τακτικῆς
μεταποιεῖται ταυτὶ τὰ θηρία.

Μήποτε οὖν αἴσθησις μὲν καὶ πεῖρα οὐκ ἀνθρώπινον, λόγος δὲ ἀνθρώπου ἴδιον· καὶ οὐδὲν ἂν εἴη ἄλλο ἐπιστήμη πλὴν βεβαιότης λόγου, ὁδεύοντος κατὰ τὰ αὐτά, ἐκθηρωμένου τὰ συγγενῆ τῶν πραγμάτων,
καὶ διακρίνοντος τὰ ἀνόμοια, καὶ τὰ ὅμοια συγκρίνοντος, καὶ τὰ οἰκεῖα συντιθέντος, καὶ τὰ συγκεχυμένα διαιροῦντος, καὶ τὰ ἀλλότρια χωρίζοντος. καὶ τὰ ἄτακτα συντάττοντος, καὶ τὰ ἀνάρμοστα ἁρμοζομένου.

Τοι. οῦτον γὰρ ἀμέλει καὶ ἀριθμητική, καὶ γεωμετρία, καὶ
μουσική, καὶ ὅσαι ἄλλαι χειρουργίας ἀδεεῖς τῇ τοῦ λόγου ῥώμῃ ἐπεξῆλθον τοῖς αὐτῶν νοήμασιν καὶ ἐξειργάσαντο.

²³²⁴

Καὶ μὴν Ὅμηρὸς οὐ ταύτας πρεσβυτάτας ἐπιστημῶν λέγει, παλαιὸς ἀνήρ, καὶ ἀξιόχρεως δήπου πιστεύεσθαι, ἀλλὰ θαυμάζει τούτους μόνους, ὡς σοφούς,

²⁵

μάντιν, ἢ ἰητῆρα κακῶν, ἢ τέκτονα δούρων,

καὶ ‘θέσπιν ἀοιδόν’.

Ὤ τῆς ἰσοτιμίας. Ὁ μάντις σοφός,
καὶ ὁ τέκτων σοφός, καὶ ὁ Ἀπόλλων δήπου, καὶ ὁ ἰατρός, καὶ ὁ Ἀσκληπιὸς δήπου ὁμοίως τίμιος, καὶ ὁ Φήμιος.

Μήποτʼ οὖν Ὅμηρος μὲν ταῖς ἐπιστήμαις τὰς τιμὰς νέμει κατὰ τὴν εὕρεσιν μᾶλλον ἢ κατὰ τὴν χρείαν αὐτῶν, ἡμῖν δὲ οὐ ταύτῃ θηρατέον, ἀλλὰ ὡδὶ
λέγωμεν·

ὅτι ἡ τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴ τὸ εὐκινητότατον οὖσα τῶν ὄντων καὶ ὀξύτατον, κεκραμένη ἐκ θνητῆς καὶ ἀθανάτου φύσεως, κατὰ μὲν | τὸ θνητὸν αὐτῆς ²⁶ ξυντάττεται τῇ θηριώδει φύσει, καὶ γὰρ τρέφει, καὶ αὔξει, καὶ κινεῖ, καὶ αἰσθάνεται·

κατὰ δὲ τὸ ἀθάνατον
τῷ θείῳ καὶ ξυνάπτει, καὶ γὰρ νοεῖ, καὶ λογίζεται, καὶ μανθάνει, καὶ ἐπίσταται·

καθὸ δὲ ξυμβάλλουσιν αὐτῆς αἱ θνηταὶ φύσεις τῷ ἀθανάτῳ, τοῦτο πᾶν καλεῖται φρόνησις, διὰ μέσου οὖσα ἐπιστήμης πρὸς αἴσθησιν.

²⁷²⁸

Καὶ ἐστὶν ἔργον ψυχῆς, ὡς μὲν ἀλόγου, αἴσθησις· ὡς δὲ θείας, νοῦς· ὡς δὲ ἀνθρωπίνης, φρόνησις· ἀθροίζει δὲ αἴσθησις μὲν ἐμπειρίαν, φρόνησις δὲ λόγον, νοῦς δὲ βεβαιότητα· τὴν δὲ ἐξ ἁπάντων ἁρμονίαν ἐπιστήμην
καλῶ·

εἰ δέ τοι δεῖ καὶ εἰκόνος τῷ λόγῳ, ἔστω ἡ μὲν αἴσθησις κατὰ τὴν ἐν τεκτονικῇ χειρουργίαν, ὁ δὲ νοῦς κατὰ γεωμετρίαν, ἡ δὲ φρόνησις οἵα καὶ τῶν ἀρχιτεκτόνων ἤδη τέχνη, διὰ μέσου οὖσα γεωμετρίας καὶ τεκτονικῆς, πρὸς μὲν τὴν χειρουργίαν ἐπιστήμη τὶς
οὖσα, πρὸς δὲ γεωμετρίαν ἐλλαττουμένη κατὰ τὴν βεβαιότητα.

Διείληχε δὴ καὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων δυνάμεις ἐπί||στήμη, καὶ φρόνησις, καὶ ἐμπειρία.

Καὶ ἡ μὲν ἐμπειρία, ²⁹ περὶ πῦρ καὶ σίδηρον καὶ ἄλλας ὕλας πραγματευομένη
παντοδαπάς, ἐρανίζει τὰς χρείας τοῦ βίου ταῖς εὐπορίαις τῶν τεχνῶν.

Ἡ δὲ φρόνησις ἐπιτεταγμένη τοῖς τῆς ψυχῆς παθήμασιν, καὶ οἰκονομοῦσα ταῦτα τῷ λογισμῷ, πρὸς μὲν ἐμπειρίαν ἐπιστήμης ἔχει λόγον, ἀπολείπεται δὲ ἐπιστήμης, καθόσον περὶ πρᾶγμα
οὐχ ἑστὸς οὐδὲ ὡμολογημένον πραγματευομένη σχηματίζεται τῇ τούτου φύσει.

Ὁ δὲ νοῦς τὸ τιμιώτατον ἐν ψυχῇ καὶ ἀρχικώτατον, καθάπερ ἐν πόλει νόμος, οὐκ ἐπʼ ἀξόνων γεγραμμένος, οὐδὲ ἐπὶ στήλης ἐγκεχαραγμένος, ³⁰³¹³²| οὐδὲ ὑπὸ ψηφισμάτων κεκυρωμένος, οὐδ᾿ ὑπ᾿ ³³ ἐκκλησίας κεχειροτονημένος, οὐδ᾿ ὑπὸ δήμου ἐπῃνημένος, οὐδ᾿ ὑπὸ δικαστηρίου δεδοκιμασμένος, οὐδ᾿ ὑπὸ Σόλωνος ἢ Λυκούργου τεθείς·

ἀλλὰ θεὸς μὲν ὁ νομοθέτης, ἄγραφος δὲ ὁ νόμος, ἀχειροτόνητος δὲ ἡ τιμή,
ἀνυπεύθυνος δὲ ἡ ἐξουσία.

Καὶ μόνος ἂν εἴη οὗτος νόμος· οἱ δὲ ἄλλως, οἱ καλούμενοι, δόξαι ψευδεῖς καὶ διημαρτημέναι καὶ σφαλλόμεναι.

Κατ᾿ ἐκείνους τοὺς νόμους καὶ Ἀριστείδης ἔφευγεν, καὶ Περικλῆς ἐζημιοῦτο, καὶ Σωκράτης ἀπέθνησκεν·

κατὰ δὲ τὸν θεῖον
τοῦτον νόμον καὶ Ἀριστείδης δίκαιος ἦν, καὶ Περικλῆς ἀγαθὸς ἦν, καὶ Σωκράτης φιλόσοφος.

Ἐκείνων τῶν νόμων ἔργον δημοκρατία, καὶ δικαστήρια, καὶ ἐκκλησίαι, καὶ δήμου ὁρμαί, καὶ δημαγωγῶν δωροδοκίαι, καὶ τύχαι παντοδαπαί, καὶ συμφοραὶ ποικίλαι· τούτου
τοῦ νόμου ἔργον ἐλευθερία, καὶ ἀρετή, καὶ βίος ἄλυπος, καὶ ἀσφαλὴς εὐδαιμονία.

Ὑπ᾿ ἐκείνων τῶν νόμων ἀθροίζεται μὲν τὰ δικαστήρια, πληροῦνται δὲ αἱ τριήρεις, ἐκπέμπονται δὲ οἱ στόλοι, τέμνεται γῆ, πολεμεῖται θάλαττα, Αἴγινα ἀνίσταται, Δεκέλεια τειχίζεται,
Μῆλος ἀπόλλυται, Πλαταιαὶ ἁλίσκονται, Σκιώνη ἀνδραποδίζεται, Δῆλος καθαιρεῖται·

ὑπὸ τούτων τῶν νόμων ἀρετὴ ἀθροίζεται, πληροῦται ψυχὴ μαθημάτων, ³⁴³⁵ οἰκεῖται οἶκος καλῶς, εὐνομεῖται πόλις, εἰρήνην ἄγει γῆ καὶ θάλαττα, οὐδὲν σκαιόν, οὐδὲ ἀπάνθρωπον, οὐδὲ βαρβαρικόν, πάντα εἰρήνης μεστά, καὶ ἐκεχειρίας, καὶ ἐπιστήμης, καὶ φιλοσοφίας, καὶ λόγων μουσικῶν.

Ὦ νόμοι νόμων πρεσβύτεροι, καὶ νομοθέται νομοθετῶν ἡμερώτεροι· οἷς ὁ μὲν ἑκὼν ὑπορρίψας ἑαυτόν, ἐλεύθερος, καὶ εὔπορος, καὶ ἀδεὴς ἐφημέρων νόμων καὶ ἀνοήτων δικαστῶν·

εἰ δέ τινες παράνομοι ἐν τούτοις ³⁶καὶ | ὑβρισταὶ ἄνδρες, ἔχουσιν τὴν δίκην, οὐκ
Ἀθηναίων καταψηφιζομένων, οὐδὲ τῶν ἕνδεκα ἀπαγόντων, οὐδὲ τοῦ δημίου προσφέροντος τὸ φάρμακον, ἀλλʼ αὐτόθεν ἐξ αὐτοφυοῦς καὶ ἑκουσίου μοχθηρίας· (α 7) αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.

Τοῦτον παραβὰς τὸν νόμον Ἀλκιβιάδης ἐδυστύχει,
οὐχ ὁπότε αὐτὸν Ἀθηναῖοι ἐκ Σικελίας ἐκάλουν, οὐδʼ ὁπότε ἐπηράσαντο αὐτῷ κήρυκες καὶ Εὐμολπίδαι, οὐδʼ ὁπότε ἔφευγεν ἔξω τῆς Ἀττικῆς· μικρὰ ταῦτα, καὶ καταδίκη εὐκαταφρόνητος· κρείττων γὰρ ἦν καὶ
φεύγων Ἀλκιβιάδης τῶν οἴκοι μενόντων·

οὗτος παρὰ Λακεδαιμονίοις || φεύγων εὐδοκίμει, οὗτος Δεκέλειαν ³⁷³⁸³⁹⁴⁰ ἐπετείχισεν, οὗτος Τισσαφέρνῃ φίλος, καὶ Πελοποννησίων ἡγεῖτο·

ἀλλʼ ἡ ἀληθὴς Ἀλκιβιάδου δίκη πρεσβυτέρα μακρῷ, πρεσβυτέρου νόμου καὶ πρεσβυτέρων δικαστῶν. Ἡνίκα ἐξῆλθεν Λυκείου, καὶ ὑπὸ Σωκράτους κατεγινώσκετο, καὶ ὑπὸ φιλοσοφίας ἐξεκηρύττετο·
τότε φεύγει Ἀλκιβιάδης, τότε ἁλίσκεται.

Ὤ καταδίκης πικρᾶς, καὶ ἀμειλίκτου ἀρᾶς, καὶ ἐλεεινῆς πλάνης.

Τοιγαροῦν Ἀθηναῖοι μὲν αὐτὸν καὶ δεηθέντες κατεδέξαντο· φιλοσοφία δέ, καὶ ἐπιστήμη, καὶ ἀρετὴ τοῖς ἅπαξ φεύγουσιν ἄβατος μένει καὶ ἀδιάλλακτος. Τοιοῦτον
ἡ ἐπιστήμη, τοιοῦτον ἡ ἀμαθία.

Ἐγὼ δὲ καὶ τοὺς Μίνω νόμους ἐπιστήμην καλῶ, ἣν ἐδίδασκεν μὲν ὁ Ζεὺς ἐν ἐνναετεῖ χρόνῳ, ἐμάνθανεν δὲ ὁ Μίνως, εὐδαιμόνει δὲ τὸ Κρητῶν γένος.

Καὶ τὴν Κύρου ἐπιστήμην, ἀρετήν καλῶ βασιλικήν,
ἣν ἐδίδασκεν μὲν Κῦρος, Καμβύσης δὲ οὐκ ἐμάνθανεν, οὐδὲ Ξέρξης ἐμάνθανεν.

Κῦρος μὲν γὰρ ἡγεῖτο Περσῶν, ὡς ποιμὴν θρεμμάτων, σώζων τὸ αἰπόλιον καὶ τρέφων, καὶ Μήδοις πολεμῶν, καὶ Βαβυλωνίους λαμ βάνων, καὶ μηδενὶ ἐφιεὶς λύκῳ βαρβάρῳ καὶ ἀργίᾳ ⁴¹ ἀναμιχθῆναι τῇ ἀγέλῃ.

Καμβύσης δʼ ἦν καὶ αὖθις
⁴²⁴³ Ξέρξης ἐκ ποιμένων ἀγαθῶν πονηροὶ λύκοι, κείροντες τὴν ἀγέλην, καὶ τῆς ἐπιστήμης ἀπεληλαμένοι.

Ἐγὼ καὶ τοὺς Λυκούργου νόμους ἐπιστήμην καλῶ μουσικήν.

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. ί

2. 5. 6 ἐγὼ μὲν sq. simil. vi. p. 70. 10 ad rem vi. or. 33. 7a; cf. Epict. diss. l 3. 3 Plat. republ. IX 571 Ps. Plut. vit. Hom. 133 Themist. π. ἀρετῆς 28 Stob. ecl. 3 p. 246 vi. etiam or. 41. 5a sq. || 12 βραχύτητα sq. cf. Senec. ep. 73. 12 Iupiter, quo antecedit virum bonum, diutius bonus est lulian. VI 185b ὃ γὰρ ἡμεῖς ποτέ, τοῦτο ὁ θεὸς ἀεί vi. etiam. or. 13 2c || 14 ὥσπερ sq. vi. or. 34. 1c simil. etiam or. 13. 3f

3. 8 ἐπιστημονέστερον in mge repetit. (vet. schol. b) R!

4. Codices RBMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

5. 1 Ϛ΄ R! || 3 in muge ι΄ R! | τί ἐπιστήμη (adiect. ιβος teste Schenkl) H τί ἐστιν ἐπιστήμη BNK (teste Bandini) add. λόγος μ΄ φα τοῦ αὐτοῦ τί ἐστιν ἐπιστήμη M || 4 ἐστὶν (ν eras.) R! || 6 θη- ρίων (ιω in ras.) R! || 7 θεῶν (ω in ras.) R! | μοχθηρίᾳ] μωρίᾳ Dav.2 σοφίᾳ Markl. prob Duka et Rohdichio l. l. p. 27 adn. 6 || 11 ἄνατον (suprascr. θα) R! || 13 θεῶν B

6. Ed. Duebn. p.44

7. 39a

8. 12 ἡ αἴσθησις sq. vi. or. 10. 7d; 32. 2e cf. Plat. Theaet. 191d lulian. VI 189d Porph. ap. Stob. ecl. I 373 Sext. Emp. math. VII 224 (peripateticorum) Stob ecl. lI 73 (stoicorum).

9. 10 τοιαυτὶ — 11 προστίθεμεν v (: τοιαυτὶ) || 16 οἱ πρῶτοι — p. 67. 21 γραφική p (ommissis verbis p. 67. 3 τάχα δὲ — μέρει)

10. 1 αὐτοῖς Mφ (Duebn.) αὐτῷ Duk. || 2 ἔδει Reiske || 4 ταυ- τηνὶ τὴν Duebn. ταύτην ἐστὴν (i. e. ταυτηνεὶ τὴν) ταύτην δὴ τὴν B ταύτην τὴν ceτt. (δΔ) || 8 γνωριμώτατα R!Mφ γνωρίσματα cett. (δΔ) || 10 τοιαυτη (═ τοιαυτει) R! (corr. pr. man.) v || 11 προσ- τίθενται v || 12 ὅπερ ἂν ἡ α(δ) || 19 φορυτὸν Markl. (Duebn.) χόρτον Orelli || 20 ὑπὸ B

11. 39b

12. 11 ἰατρικὴν sq. cf. Plut. de occ. viv. 2 Herod l 197 Strabo III 234 XVI 1082 Serv. ad Aen. XII 395 Isidor. orig. X 1072

13. 12 οἱ οἰκεῖοι — 13 κατετίθεντο v (: τρίβος)

14. 2 κεινωι R! || 5 κοῦφον B | ξυνδεόντων] ξύλων δεόντων φα(δ) unde ξύλων, δεόντων τινῶν Duk. || 6 προ-ιοῦσα R! || 10 αὐτῳ φα(δ) corr Markl. || 12 ἀγρῶν B || 13 ἐντριβὴν B ἐν τριβῇ Mφα(δΔ) 〈μάλιστα〉 ἐν τριβῇ Markl. || 15 διαψήσας Reiske (Duebn.) διψήσας 〈ἢ λιμώξας〉 Steph || 16 ταῦτα κάμνοντι nescio unde Δ° || 19 ἐποίησεν B (cum R!)

15. περὶ γεράνως

16. περὶ ἐλὰφων

17. 6 γέρανοι sq. cf. Plut. de soll. an. 10 et 28 Cicer. nat. deor. II 48. 125 Plin. n. hist. X 59 (═ Solin. 10. 12) || 9 Σκυθῶν γῆς sq. cf. Herod. II 22 || 17 ἔλαφοι sq. cf. Plin. n. hist. VIII 115 (═ So- lin. 19. 12) | ἐκ Σικελίας ἐπὶ Ῥηγίου vel e Cilicia in Cyprum cf Aelian. nat. an. 56 Oppian. cyn. ll 215

18. 6 αἱ γέρανοι — 16. 17 πρὸς τὴν πτῆσιν Apostol. V 35 (Arsen. XIV 72) || 17 ἔλαφοι — p. 69. 10 θηρία Apostol. X 4

19. 7 ἀφιστάμεναι α(δ) || 8 τὰς om. MNα(δ) || 9 τῶν Σκυθῶν MNα(θ) corr. Reiske || 10 ὂν om. MNα(δ) || 11 κατὰ τὸν — 12 ἀραιὸν δὲ om. M || 13 κλυδωνίζεται B Apost. || 14 τοῦτον MN | ἡ om. α(δ) | αἰσθανομένη (νο in ras.) R! αἰσθομένη Apost. (ut or. 21. 5a R) || 15 πρὶν — 16 πρὸς τὴν om. M | ξυλλαβεῖν Apost. || 16 ἕρμα μὲν εἶναι α(δ) | αὑτῇ α(δ) || 17 πτῆσιν, φυλακὴ δὲ πρὸς σωτηρίαν. ἔλαφοι MNφα(δ) || 18 καρπῶν] σκορπίων Markl.

20. Ed. Duebn. p.45

21. 40a

22. CH

23. 8 Ξενοφῶν sq. cf. Xen. anab. III 2. 25 || 9 στρατηγίας sq. nam artium virtutumque participes esse feras Stoici docebant cf. dissert meae p. 72 sq.

24. 1 πλῷ περαιουμένη ἐξασθενεῖ B Apost. || 2 κάματον (ον in ras. ex ω) R! || 4 ἐπικέρως Hob. ἐπικαίρως codd. cf. Suid s. v. ἐπικαίρως et nostro serm. „rechtsum“ ἐπὶ κέρως Portus Kusterus (Δ) || 7 τὸ οὐ- ραῖον Apost. οὐραγίαν Schenkl || 8 in mge CH(MEIVCAI) (vet. schol. u) R! || 11 μήποτε] μήτε MNα(δ) corr. Markl. | ἀνθρώπινον] ἀνθρώ- που ἴδιον Markl. || 12 ἂν om. MNα(θ) corr. Markl. || 16 καὶ τὰ ἀλλότρια χωρίζοντος καὶ τὰ συγκεχυμένα διαιροῦντος Rohdich || 17 διαιροῦντος] βεβαιοῦντος B || 18 ἁρμοττομένου MNα(δ) | τοι- αῦτα MNφ τοιαῦται α(δ) || 20 ὅσας ἄλλας Reiske | ἀνενδεεῖς α(δ) || 21 ῥύμῃ MNφα(θ) | ἐπεξῆλθε καὶ MNα(δ) | αὑτῶν Reiske ἀν- θρώπων α(θ) | κατεξειργάσαντο Heins. καὶ ἐξειργάζοντο Dav.

25. (ρ 384)

26. 40b

27. 11 ἡ τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴ sq. vi supra p. 65. 5, 6 et quae ibi adnotavi; praeterea or. 9 3d; 10. 9a

28. 1 ὅ÷μηρος R! || 3 ὡς μόνους MNα(δ) || 5 ἢ καὶ θέσπιν Heins. (Δ) || 5. 6 ὁ μάντις σοφ. κ. ὁ τέκτ. σοφ κ. ὁ ἰατρ. καὶ ὁ Ἀπόλλων δήπου, καὶ ὁ Ἀσκληπ. δήπου ὁμ. τίμιος καὶ ὁ Φήμιος Heins ὁ μ. σ. κ. ὁ. τ. σ. κ. ὁ. ἰ. καὶ ὁ ἀοιδός· καὶ ὁ Ἀπ. δήπου, καὶ ὁ Ἄργος καὶ ὁ Ἀσκ. δήπου ὁμ. τίμ. κ. ὁ. Φήμ. Dav.2 ὁ μ. σ. κ. ὁ. ἰ. σ. καὶ ὁ τ. καὶ ὁ ἀοιδός· καὶ ὁ Ἀπ. δήπου καὶ ὁ Ἀσκ. τῷ Ἐπειῷ ὁμοίως τ. κ. ὁ. Φήμ. Markl. || 8 ἐπιστήμαις] τιμαῖς MNα(δ) unde τέχναις Heins. Canterus || 10 θεωρητέον (vel θεα- τέον) vel ἀθρητέον Markl. || 11 εὐκίνητον MN || 13 αὑτῆς α(θ) | 14 θηριώδει (η in ras.) R! | τρέφει] τρέφει αὑτὴν Duk. τρέφεται Markl. || 15 κινεῖται Markl. || 16 καὶ (ante ξυνάπτει) om. MNB α(δΔ) | ξυνάπτεται Dav.2 || 13 αὑτοῦ M αὐτῷ Nα(δ)

29. Ed. Duebn. p.46

30. 19. 20 πρᾶγμα οὐχ ἑστὸς οὐδὲ ὡμολογημένον ═ or. 1. 5h; 4. 2b etiam or. 1. 3f

31. 1. 2 αἴσθησις (ις in ras.) R! || 4 ἁπάτων (suprascr ν) R! || 5 τοι] τι α(θ) || 8 ἤδη Hob. ἡ δὲ (═ ἥδε?) codd. (θ) ἡ Duebn. | τέχνη· ἡ (del. antea ἡ δὲ) Markl. || 13 ἐμπειρία· καὶ ἡ μὲν om. MNα(δ) || 16 ἐπιτεταμένη B || 17 παθήμασιν B cum R! || 18 μὲν τὴν ἐμ- πειρίαν B || 20 ἑστὼς MNα(θ) | ὁμολογημένον R! (pr. man. per ras. corr.) N || 21 τούτων B || 23 οὐδὲ ἐπὶ στήλης — p. 72 κε- κυρωμένος om. B

32. ΛΓ΄

33. 41a

34. 4 Σόλωνος sq vi. or. 3. 5c; 36. 6 g || 5 ἄγραφος νόμος sq. cf. Cicer. legg. l 6. 19 Plat. Politic. 295 e Xenoph epist. 7 (Herch. 798) || 20. 21 Αἴγινα Μῆλος Πλαταιαὶ Σκιώνη ═ or. 12. 7b

35. 1 in mge ΛΓ΄ vetus quaterionis numerus R! | ἐγκεκυρω- μένος MNα(δ) || 7 ἄλλοι οἱ BH ἄλλως (om. οἱ) MNφα(θ) ἄλλοι ὣς Dav.2 ἄλλοι οἱ ἄλλως Reiske || 10 ἀπέθνησκεν B cum R! || 14 δωροδοκία Mα(δ) || 20 Δεκέλεια (λει in ras.) R! | τειχίζεται (ιζ in ras.) R! || 21 Μῆδος codd corr. Paccius | Σικυώνη α(δ) (ut or. 12. 7b) || 22 καθαίρεται Reiske

36. 41b

37. Ed. Duebn. p.47

38. 6 ὁ μὲν ἑκὼν scil. Socrates vi. or. 36. 6 g etiam or. 3. 2 c || 9. 10 οὐκ Ἀθηναίων sq. vi. or. 3. 2 b sq. || 12 αὐτοφυοῦς sq. vi. or. 41. 4 a ubi eodem versu utitur || 14 Ἀλκιβιάδης sq. vi. or. 7. 7c

39. 17 ἐπηράσαντο — Εὐμολπίδαι Anonym. ap. Suidam s. v. Εὐ- μολπίδαι

40. 1 οἰκειοῦται MN || 5 ὧν νόμοι Nα(δ) || 7 ἀνενδεὴς α(δ) || 9 ὑβρισταὶ] δικασταὶ MN α (δ) | ἔχουσιν B cum R! || 11 δήμου B ut or. 7. 7i (RB) || 13 αὑτῶν α(θ) || 15 ἐκ Σικελίας Ἀθηναῖοι MNα(δ) || 17 Ευμολπίδαι καὶ κήρυκες Suidas || 20 φεύγων] μένων α(δ) corr. Leopardus ex σ2 οὐ μένων Markl.

41. 42a

42. 9 φιλοσοφία sq. vi. simil. de Socrate or 3 4 b ‖ 12 Μίνω sq. vi. or. 38 2c cf Plat legg. l 624 ‖ 15 τὴν Κύρου ἐπιστήμην cf. Plat. Politic. 259 b Clem. Alex atr. II 366 ‖ 17 Κῦρος aq. vi. or 15. 8 f ‖ 18 ὡς ποιμὴν cf. dictum Cyri ap. Xenophont. inst. Cyri VIII 18 vi. etiam simil de amatore or. 19. 2 b

43. 1 ἐπετείχιζεν α(θ) ‖ 4 Λυκίου R ‖ 10. 11 τοιοῦτον ἡ ἐπι- στήμη om. Duk. ‖ 12 καὶ ἐγὼ δὲ τοὺς B ‖ 13 ἐδίδασκεν (eras. ν man. poster.) R! | ἐν (ante ἐνναετεῖ) om. B | ἐμάνθανεν (eras. ν man poster.) R ! ‖ 15 ἀρετὴν ἐπιστήμην Heins. (Δ) sed vi or 27.8 b ‖ 17 οὐδὲ Ξέρξης ἐμάνθανεν om. N (pr. man.) ‖ 18 σώζων (ων in ras.) R! ‖ 20 ἀργίῳ Leopardus ἅρπαγι BH(Δ) ‖ 21 ἀνα- μιχθῆναί πη α! corr. Leopardus

Maximus of Tyre Dialexeis 6

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Ϛ΄ VI (Duebn. XII vulg. 40 B 9 K 6)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers