Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Ε΄ V (Duebn. XI vulg. 30 B 8 K 5)

Εἰ δεῖ εὔχεσθαι.

Ἀνὴρ Φρύξ, ἀργὸς τὸν βίον, ἐραστὴς χρημάτων, ² λαμβάνει τὸν Σάτυρον, ὡς φησὶν ὁ μῦθος, δαίμονα φίλοινον, κεράσας οἴνῳ κρήνην, εἰς ἣν φοιτῶν διψήσας
ἔπινεν.

Εὔχεται ὁ ἀνόητος Φρὺξ δαίμονι αἰχμαλώτῳ· εὔχεται δὲ εὐχήν, οἵαν εἰκὸς ἦν καὶ τοῦτον αἰτεῖν, καὶ ἐκεῖνον τελεσιουργεῖν, γενέσθαι αὐτῷ τὴν γῆν χρυσῆν, καὶ τὰ δένδρα χρυσᾶ, καὶ τὰ λήϊα, καὶ τοὺς λειμῶνας,
καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ἄνθη.

Δίδωσιν ταῦτα ὁ Σάτυρος· ἐπεὶ δὲ αὐτῷ ἐ κεχρύσωτο ἡ γῆ, λιμὸς εἶχεν Φρύγας·

καὶ ὁ Μίδας ὀδύρεται τὸν πλοῦτον, καὶ ποεῖται παλινῳδίαν ³⁴⁵⁶⁷ τῆς εὐχῆς, καὶ εὔχεται Σατύρῳ μὲν οὐκέτι, θεοῖς δὲ καὶ θεαῖς. ἐλθεῖν αὐτῷ τὴν ἀρχαίαν πενίαν, τὴν εὔφορον ἐκείνην καὶ πάμφορον καὶ καρποτρόφον, τὸν δὲ χρυσὸν ἀπελθεῖν εἰς ἐχθρῶν κεφαλάς.

Ὁ μὲν
ταῦτα εὔχετο ποτνιώμενος, ἐτελεῖτο δὲ οὐδὲν μᾶλλον.

Ἐπαινῶ τὸν μῦθον τῆς χάριτος καὶ τῆς πρὸς τ᾿ ἀληθὲς ὁδοῦ. Τί γὰρ δὴ ἄλλο αἰνίττεται, ἢ ἀνοήτου ἀνδρὸς εὐχὴν ἐπʼ οὐδενὶ χρηστῷ, εὐχομένου μέν, ἵνα τύχῃ,

μεταγιγνώσκοντος δέ, ἐπειδὰν τύχῃ; Τὴν δὲ θήραν
τοῦ Σατύρου, καὶ τὰ δεσμά, καὶ τὸν οἶνον ᾐνίξατο ὁ μῦθος· ὅτι οἱ μὲν ἀπατήσαντες, οἱ δὲ καὶ βιασάμενοι τυχόντες ὧν ἐπεθύμουν, οὐχ ὧν εὔξαντο, ἀνατιθέασιν ⁸θεοῖς τὴν δωρεάν, οὐ παῤ ἐκείνων λα|βόντες· οὐδὲν γὰρ τῶν μὴ καλῶν δίδωσιν θεός, ἀλλʼ ἐστὶν ταῦτα
δωρεὰ τύχης, ἄλογος ἀλόγου, οἷαι καὶ παρὰ τῶν μεθυόντων φιλοσοφρύναι.

Τί δὲ Λυδός, ὁ τοῦ Φρυγὸς ἀνοητότερος; οὐκ εὔξατο μὲν τῷ Ἀπόλλωνι ἑλεῖν τὴν Περσῶν ἀρχήν, καὶ ἐθεράπευεν χρυσῷ πολλῷ τὸν θεόν, ὥσπερ δωροδόκον ⁹¹⁰¹¹ δυνάστην; ἀκούων δὲ αὐτοῦ θαμὰ ἐκ Δελφῶν ἐπιστέλλοντος ||

¹²

Κροῖσος Ἅλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει, ἐκδεχόμενος πρὸς ἡδονὴν τὸν χρησμόν, διέβη Ἅλυν, καὶ κατέλυσεν τὴν Λυδῶν μεγάλην ἀρχήν.

Ἀκούω δὲ
καὶ παῤ Ὁμήρῳ εὐχομένου Ἕλληνος ἀνδρός,

¹³

Ζεῦ πάτερ, ἢ Αἴαντα λαχεῖν, ἢ Τυδέος υἱόν,

ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης·

καὶ δηλαδὴ ὁ Ζεὺς ἐπιτελεῖ τὴν εὐχήν,

¹⁴

ἐκ δʼ ἔθορε κλῆρος κυνέης, ὃν ἄῤ ἤθελον αὐτοὶ

Αἴαντος.

Καὶ τῷ μὲν Πριάμῳ εὐχομένῳ ὑπὲρ τῆς οἰκείας γῆς, βοῦς καὶ ὄϊς ὁσημέραι τῷ Διὶ καταθύοντι, ἀτελῆ τὴν εὐχὴν τίθησιν·

τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι

¹⁵

ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν

ἐπὶ τὴν ἀλλοτρίαν ἐλθόντι

¹⁶

Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.

Καὶ ὁ Ἀπόλλων πρότερον μὲν οὐκ ἐπαμύνει τῷ Χρύσῃ ἀδικουμένῳ, ἐπεὶ δὲ πρὸς αὐτὸν ἐπαρρησιάσατο καὶ ἀνέμνησεν τῆς κνίσης τῶν μηρίων, τότε τοὺς ἰούς
ἀφίησιν εἰς τὸ Ἑλληνικόν, ‘ἐννῆμαρ ἐποιχόμενοςʼ αὐτούς, καὶ ‘ὀρεῖς καὶ κύναςʼ.

¹⁷¹⁸¹⁹

Τί ταῦτα, ὦ ποιητῶν ἄριστε; λίχνον καὶ δωροδόκον τὸ θεῖον, καὶ μηδὲν διαφέρον τῶν πολλῶν ἀνθρώπων; καί σου τὸ ἔπος τοῦτο ἀποδεξόμεθα,

²⁰

στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί;

ἢ τουναντίον, ἄστρεπτον τὸ θεῖον καὶ ἀτενὲς καὶ ἀπαραίτητον; μετατίθεσθαι γὰρ καὶ μεταγινώσκειν προσήκει μὴ ὅτι θεῷ, ἀλλʼ οὐδὲ ἀνδρὶ ἀγαθῷ· ὁ γὰρ στρεπτὸς ²¹ἀνὴρ καὶ μετανοητικός, | εἰ μὲν εἰς τὸ βέλτιον ἐκ τοῦ φαυλοτέρου μετατίθεται, πονήρως ἐβουλεύσατο· εἰ δὲ
εἰς τὸ χεῖρον ἐκ τοῦ βελτίστου, πονηρῶς μετέθετο· τὸ δὲ θεῖον ἔξω πονηρίας.

Καὶ γὰρ ἤτοι ὁ εὐχόμενος ἄξιος τυχεῖν ὧν ηὔξατο, ἢ οὐκ ἄξιος· εἰ μὲν οὖν ἄξιος, τεύξεται καὶ μὴ εὐξάμενος· εἰ δὲ οὐκ ἄξιος, οὐ τεύξεται οὐδὲ εὐξάμενος.

Οὔτε γὰρ ὁ ἄξιος μὲν, παραλείπων
δὲ τὴν εὐχήν, διὰ τοῦτο οὐκ ἄξιος, ὅτι οὐκ ηὔξατο· οὔτε ὁ μὴ ἄξιος μὲν τυχεῖν, λαβεῖν δὲ εὐχόμενος, διὰ τοῦτο ἄξιος, ὅτι εὔξατο·

ἀλλὰ αὐτὸ τοὐναντίον, ὁ μὲν ²²²³²⁴²⁵ ἄξιος λαβεῖν, μὴ ἐνοχλῶν, τυχεῖν ἀξιώτερος· ὁ δὲ οὐκ ἄξιος, ἐνοχλῶν, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἄξιος· καὶ τῷ μὲν ἀναθήσομεν αἰδὼ καὶ θάρσος, διὰ μὲν τὸ θαρρεῖν πιστεύοντι ὡς τευξομένῳ, διὰ δὲ τὴν αἰδὼ ἡσυχάζοντι, κἂν μὴ τύχῃ·

τῷ δὲ ἀμαθίαν καὶ μοχθηρίαν, διὰ μὲν
ἀμαθίαν εὐχομένῳ, διὰ δὲ μοχθηρίαν οὐκ ἀξιουμένῳ.

Τί δέ, εἰ στρατηγὸς ἦν ὁ θεός, κᾆτα ὁ μὲν σκευοφορεῖν ἄξιος ᾔτει τὸν στρατηγὸν ὁπλίτου χώραν, ὁ δὲ ὁπλιτεύειν ἐπιτήδειος τὴν ἡσυχίαν ἦγεν· ἆρα οὐ κατὰ τὴν χρείαν τῆς τάξεως τὸν μὲν ἀχθοφορεῖν εἴα, τὸν
δὲ εἰς τοὺς ὁπλίτας ἔταττεν;

Ἀλλὰ στρατηγὸς μὲν κἂν ἀγνοήσαι, κἂν δωροδοκήσαι, κἂν ἐξαπατηθείη·

τὸ δὲ θεῖον οὐ τοιοῦτον· οὔτε οὖν εὐχομένοις δώσει παρὰ τὴν ἀξίαν, οὔτε οὐκ εὐχομένοις οὐ δώσει κατὰ τὴν ἀξίαν. ||

²⁶

Καὶ μὴν τῶν ὅσα οἱ ἄνθρωποι εὔχονται γενέσθαι, φησί, τὰ μὲν ἡ πρόνοια ἐφορᾷ· τὰ δὲ εἱμαρμένη καταναγκάζει, τὰ δὲ μεταβάλλει ἡ τύχη, τὰ δὲ οἰκονομεῖ ²⁷²⁸²⁹³⁰ ἡ τέχνη.

Καὶ ἡ μὲν πρόνοια θεοῦ ἔργον, ἡ δὲ εἱμαρμένη ἀνάγκης, ἡ δὲ τέχνη ἀνθρώπου, ἡ δὲ τύχη τοῦ αὐτομάτου. Διακεκλήρωνται δὲ τούτων ἑκάστων αἱ ὕλαι τοῦ βίου· ἃ τοίνυν εὐχόμεθα, ἢ εἰς πρόνοιαν | ³¹συντελεῖ θεοῦ, ἢ εἰς εἱμαρμένης ἀνάγκην, ἢ
εἰς ἀνθρώπου τέχνην, ἢ εἰς τύχης φοράν.

Καὶ εἰ μὲν εἰς πρόνοιαν συντελεῖ, τί δεῖ εὐχῆς; εἰ γάρ τοι

προνοεῖ ὁ θεὸς (ἤτοι προνοεῖ τοῦ ὅλου, τῶν δὲ κατὰ μέρος οὐ φροντίζει, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς σώζουσι τὰς
πόλεις νόμῳ καὶ δίκῃ, οὐ διατείνοντες ἐφʼ ἕκαστον τῇ

φροντίδι), κἀν τοῖς ἐπὶ μέρους ἡ πρόνοια ἐξετάζεται. Τί δὴ φῶμεν; βούλει τοῦ ὅλου προνοεῖν τὸν θεόν; οὐκ ἐνοχλητέον ἄρα τῷ θεῷ· οὐ γὰρ πείσεται, ἤν τι παρὰ τὴν σωτηρίαν αἰτῇς τοῦ ὅλου.

Τί γὰρ εἰ καὶ ³²³³³⁴³⁵ τὰ μόρια τοῦ σώματος φωνὴν λαβόντα, ἐπειδὰν κάμνῃ τὶ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τεμνόμενον ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ ὅλου, εὔξαιτο τῇ τέχνῃ μὴ φθαρῆναι; οὐκ ἀποκρινεῖται ὁ Ἀσκληπιὸς αὐτοῖς, ὡς· Ὁὐχ ὑμῶν ἕνεκα, ὦ δείλαια, χρὴ οἴχεσθαι τὸ πᾶν σῶμα, ἀλλὰ ἐκεῖνο σωζέσθω,
ὑμῶν ἀπολλυμένων.ʼ Τοῦτο καὶ τῷ σύμπαντι τούτῳ γίγνεσθαι φιλεῖ.

Ἀθηναῖοι λοιμώττουσιν, σείονται Λακεδαιμόνιοι, ἡ Θετταλία ἐπικλύζεται, ἡ Αἴτνη φλέγεται· ὧν σὺ μὲν τὴν διάλυσιν φθορὰν καλεῖς· ὁ δὲ ἰατρὸς οἶδεν τὴν αἰτίαν, καὶ ἀμελεῖ εὐχομένων τῶν
μερῶν, σώζει δὲ τὸ πᾶν· φροντίζει γὰρ τοῦ ὅλου.

Ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ μέρος προνοεῖ ὁ θεός. Οὐδὲ ἐνταῦθα τοίνυν εὐκτέον; Ὅμοιον ὡς εἰ καὶ ἰατρὸν ᾔτει ὁ κάμνων φάρμακον ἤ σιτίον· τοῦτο γὰρ εἰ μὲν ἀνύτει τι, καὶ μὴ αἰτοῦντι δώσει· εἰ δὲ ἐπισφαλές, οὐδὲ
αἰτοῦντι δώσει.

Τῶν μὲν δὴ κατὰ τὴν πρόνοιαν, οὐδὲν οὔτε αἰτητέον, οὔτε εὐκτέον.

Τί δὲ τῶν κατὰ τὴν εἱμαρμένην; ἢ κἀνταῦθα ἡ εὐχὴ γελοιότατον· θᾶττον γὰρ ἄν τις βασιλέα ἔπεισεν, ἢ τύραννον· τυραννικὸν δὲ ἡ εἱμαρμένη, καὶ ἀδέσποτον,
³⁶³⁷³⁸³⁹⁴⁰καὶ ἀμετάστρεπτον· ἣ, καθάπερ ψά|λιον ἐμβάλλουσα ταῖς τῶν ἀνθρώπων ἀγέλαις, βίᾳ σπᾷ καὶ προσαναγκάζει συναπονεύειν ταῖς αὐτῆς ἀγωγαῖς· ὡς Συρακοσίους Διονύσιος, ὡς Πεισίστρατος Ἀθηναίους, καὶ
Περίανδρος Κορινθίους, καὶ Θρασύβουλος Μιλησίους.

Ἐν μὲν γὰρ δημοκρατίᾳ δύναται τι καὶ πειθώ, καὶ εὐχή, καὶ θεραπεία, καὶ λιταί· ἐν δὲ τυραννίδι ἡ βία κρατεῖ· ὡς ἐν πολέμῳ Ὅμηρος,

⁴¹

ζώγρει Ἀτρέος ὑιέ, σὺ δ᾿ ἄξια δέξαι ἄποινα.

Τίνα τοίνυν ἄποινα δόντες τῇ εἱμαρμένῃ ἐκλυσόμεθα ἑαυτοὺς τῆς ἀνάγκης καὶ τοῦ δεσμοῦ; τίνα χρυσόν;

τίνα θεραπείαν; τίνα θυσίαν; τίνα εὐχήν; Ἀλλ᾿ οὐδὲ ὁ Ζεὺς αὐτὸς εὕρατο παῤ ἐκείνης ἀποτροπήν, ἀλλ᾿ ὀδύρεται·

⁴²

ὤμοι ἐγών, ὅτε μοι Σαρπηδόνα φίλτατον

ἀνδρῶν

μοῖῤ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.

Τίνι θεῶν εὔχεται ὁ Ζεὺς ὑπὲρ τοῦ παιδός; Καὶ ἡ Θέτις βοᾷ, ⁴³⁴⁴⁴⁵

⁴⁶

ὤμοι ἐγὼ δειλή· ὤμοι δυσαριστοτόκεια.||

⁴⁷

Τοιοῦτο χρῆμα ἡ εἱμαρμένη Ἄτροπος, καὶ ἡ Κλωθώ, καὶ ἡ Λάχεσις, ἄτρεπτον, καὶ ἐπικεκλωσμένον, καὶ διειληχὸς τοὺς ἀνθρωπίνους βίους. Πῶς ἂν οὖν τις εὔξαιτο ἀπαραιτήτῳ εἱμαρμένῃ;

Ἀλλʼ οὐδὲ ἐν τοῖς κατὰ τὴν τύχην εὐκτέον, καὶ πολὺ μᾶλλον ἐνταῦθα οὐκ εὐκτέον· οὐδὲ γὰρ ἀνοήτῳ δυνάστῃ διαλεκτέον, ἔνθα οὐ βούλευμα οὐδὲ κρίσις οὐδὶ ὁρμὴ σώφρων οἰκονομεῖ τὴν ἀρχήν, ἀλλὰ ὀργή, καὶ φορά, καὶ ἄλογοι ἕξεις, καὶ ἔμπληκτοι ὁρμαί, καὶ
ἐπιθυμιῶν διαδοχαί.

Τοιοῦτον ἡ τύχη, ἄλογον, ἔμπληκτον, ἀπροόρατον, ἀνήκοον, ἀμάντευτον, Εὐρίπου ⁴⁸⁴⁹⁵⁰ δίκην μεταρρέον, περιφερόμενον, καὶ οὐδεμιᾶς ἀνεχόμενον κυβερνήτου τέχνης. Τί ἂν οὖν τις εὔξαιτο ἀστάτῳ χρήματι, καὶ ἀνοήτῳ, καὶ ἀσταθμήτῳ, καὶ ἀμίκτῳ; Λοιπὸν δὴ μετὰ τὴν τύχην ἡ τέχνη.

Καὶ τίς ⁵¹τέκτων εὔξεται | περὶ κάλλους ἀρότρου, τὴν τέχνην
ἔχων; ἢ τίς ὑφάντης περὶ κάλλους χλανίδος, τὴν τέχνην ἔχων; ἢ τίς χαλκεὺς περὶ κάλλους ἀσπίδος, τὴν τέχνην ἔχων; ἢ τίς ἀριστεὺς περὶ εὐτολμίας, τὴν ἀνδρείαν ἔχων; ἢ τίς ἀγαθὸς περὶ εὐδαιμονίας, τὴν ἀρετὴν
ἔχων;

Εἶεν. Τί τοίνυν ἐστίν, ὑπὲρ ὅτου κἂν εὔξαιτο ἄν τις τοῖς θεοῖς, ὃ μὴ προνοίας ἔχεται, ἢ εἱμαρμένης, ἢ

τέχνης, ἢ τύχης; Χρήματα αἰτεῖς; Μὴ ἐνόχλει θεοῖς, οὐδὲν αἰτεῖς τῶν καλῶν· μὴ ἐνόχλει τῇ εἱμαρμένῃ,
οὐδὲν αἰτεῖς τῶν ἀναγκαίων· μὴ ἐνόχλει τῇ τύχῃ, οὐ γὰρ τοῖς δεομένοις δίδωσιν· μὴ ἐνόχλει τῇ τέχνῃ, ἀκούεις γὰρ Μενάνδρου λέγοντος,

⁵²

οὐ πάνυ τι γηράσκουσιν αἱ τέχναι καλῶς,

ἐὰν μὴ λάβωσι προστάτην φιλάργυρον.

‘Ὁ δὲ χρηστὸς ἦν.ʼ Μετάθου τὸν τρόπον, εὔξαιο ⁵³⁵⁴⁵⁵ μοχθηρίαις, ἐπιτήδευσον τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἢ ‘πλοῦτον καὶ πρᾶγμα λαμβάνειςʼ πορνοβοσκῶν, ἢ καπηλεύων, ἢ ληϊζόμενος, ἢ πανουργῶν, ἢ ψευδομαρτυρῶν, ἢ συκοφαντῶν, ἢ δωροδοκῶν.

Νίκην αἰτεῖς; ἣν δύνασαι λαβεῖν ἐν πολέμῳ μὲν παρὰ μισθοφόρου, ἐν δικαστηρίῳ
δὲ παρὰ συκοφάντου.

Ἐμπορίαν αἰτεῖς; ἣν δίδωσιν ναῦς καὶ θάλαττα καὶ πνευμάτων φορά· ἀγορὰ πρόκειται· ὤνιον τὸ χρῆμα.

Τί τοῖς θεοῖς ἐνοχλεῖς; μηδὲν τὸ παρὰ τὴν ἀξίαν φοβηθῇς· καὶ πλουτήσεις, κἂν Ἱππόνικος ἦς· νικήσεις, κἂν Κλέων ᾖς· αἱρήσεις,
κἂν Μέλητος ᾖς.

Ἐὰν δὲ εἰς τὰς πρὸς τοὺς θεοὺς παρέλθῃς εὐχάς, εἰς δικαστήριον παρελήλυθας ἀκριβὲς καὶ ἀπαραίτητον· οὐδεὶς ἀνέξεταί σου θεὸς εὐχομένου τὰ μὴ εὐκτά, οὐδὲ δώσει τὰ μὴ σοὶ δοτά.

Ἐξεταστὴς καὶ λογιστὴς ἐφέστηκεν ταῖς ἑκάστου εὐχαῖς πικρός,
εὐθύνων τῷ τοῦ συμφέροντος μέτρῳ τὰ σά·

οὐδὲ αὐτὸν μεταχειριῇ ἀναβιβασάμενος | ὥσπερ εἰς δικαστήριον ⁵⁶ τὰς ὀρέξεις τὰς σὰς ἐλεεινὰ φθεγγομένας, Ὁἴκτειρονʼ βοώσας, πολλὴν τὴν κόνιν καταχεομένας ⁵⁷⁵⁸ τῆς κεφαλῆς, εἰ δὲ οὕτω τύχοι, καὶ ὀνειδιζούσας τῷ θεῷ,

⁵⁹

εἴ ποτέ τοι χαρίεντʼ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα.

Ἀλλʼ ὁ θεὸς λέγει, Ἐπὶ ἀγαθῷ αἰτεῖς; λάμβανε, εἰ i
ἄξιος ὢν αἰτεῖς· ταῦτα ἔχοντί σοι οὐδὲν εὐχῆς δεῖ, λήψῃ καὶ σιωπῶν. ||

⁶⁰

‘Ἀλλὰ Σωκράτης εἰς Πειραιᾶ κατῄει προσευξόμενος τῇ θεῷ, καὶ τοὺς ἄλλους προετρέπετο, καὶ ἦν ὁ βίος Σωκράτει μεστὸς εὐχῆς.ʼ Καὶ γὰρ Πυθαγόρας ηὔξατο,
καὶ Πλάτων, καὶ ὅστις ἄλλος θεοῖς προσήγορος·

ἀλλὰ σὺ μὲν ἡγεῖ τὴν τοῦ φιλοσόφου εὐχὴν αἴτησιν εἶναι ⁶¹ τῶν οὐ παρόντων, ἐγὼ δὲ ὁμιλίαν καὶ διάλεκτον πρὸς τοὺς θεοὺς περὶ τῶν παρόντων καὶ ἐπίδειξιν τῆς ἀρετῆς·

ἢ, οἴει, τοῦτο εὔχετο ὁ Σωκράτης, ὅπως αὐτῷ
χρήματα γένηται, ἢ ὅπως ἄρξει Ἀθηναίων; πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Ἀλλʼ εὔχετο μὲν τοῖς θεοῖς, ἐλάμβανεν δὲ παῤ ἑαυτοῦ, συνεπινευόντων ἐκείνων, ἀρετὴν ψυχῆς, καὶ ἡσυχίαν βίου, καὶ ζωὴν ἄμεμπτον, καὶ εὔελπιν θάνατον, τὰ θαυμαστὰ δῶρα, τὰ θεοῖς δοτά.

Ἐὰν δέ ⁶²⁶³⁶⁴ τις παρὰ μὲν τῆς γῆς εὔπλοιαν αἰτῇ, παρὰ δὲ τῆς θαλάττης εὐκαρπίαν, καὶ παρὰ μὲν ὑφάντου ἄροτρον, παρὰ δὲ τέκτονος χλανίδα, ἄπεισιν ἀτελὴς καὶ ἄδωρος καὶ ἄτευκτος.

Ὦ Ζεῦ, καὶ Ἀθηνᾶ, καὶ Ἄπολλον, ἐθῶν ἀνθρωπίνων ἐπίσκοποι, φιλοσόφων ὑμῖν μαθητῶν δεῖ,
οἳ τὴν ὑμετέραν τέχνην ἐρρωμέναις ψυχαῖς ὑποδεξάμενοι ἄμητον βίου καλὸν καὶ εὐδαίμονα ἐκκαρπώσονται·

ἀλλὰ ἐστὶν σπάνιον μὲν τὸ τῆς γεωοργίας ταύτης χρῆμα, μόλις δὲ καὶ ὀψὲ παραγινόμενον. Δεῖ γε μὴν τοῦ σπανίου τούτου καὶ ὀλίγου ἐναύσματος τῷ βίῳ ἄλλοτε
ἐν ἄλλοις σώμασιν φανταζομένου, ὡς ἐν | νυκτὶ πολλῇ ⁶⁵ δεῖ φωτὸς ὀλίγου· τὸ γὰρ καλὸν ἐν ἀνθρωπίνῃ φύσει οὐ πολύ, φιλεῖ γε μὴν πρὸς τοῦ ὀλίγου τούτου σώζεσθαι τὰ πάντα.

Ἂν δʼ ἐξέλῃς τοῦ βίου φιλοσοφίαν, ἐξεῖλες αὐτοῦ τὸ ζώπυρον, τὸ ἔμπνουν, τὸ ζωτικόν, τὸ
μόνον εὔχεσθαι ἐπιστάμενον· ὡς ψυχὴν σώματος ἐὰν ἀφέλῃς, ἔπηξας τὸ σῶμα· ὡς καρποὺς γῆς ἐὰν ἀφέλῃς, τὴν γῆν ἐξέτεμες· ὡς ἥλιον ἡμέρας, τὴν ἡμέραν ἔσβεσας.

⁶⁶⁶⁷⁶⁸

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. θ

2. Περὶ Μέδου τοῦ Φρυγὸς

3. 3 εἰ δεῖ εὔχεσθαι ad rem cf. Clem. Alex str VII 854 Orig. c. Cels. II 68 περὶ εὐχῆς 11 Procl. in Plat Tim. II 64 Hierocl. in aur. carm. 49|| 5 τὸν Σάτυρον sq. cf Xenoph. anab. l 1. 13 Philostr v. Apoll. VI 27 imag. l 22|| 13 παλινῳδίαν sq. vi. or. 21. 1 a et b e Plat. Phaedr. 242d cf. Plat. ep. IIl 319e

4. 4 in mge Περὶ Μίδου τοῦ Φρυγύς (schol. vet. u) R! || 12 ἐ〈κε〉χρύσωτο] ἐχρύσωτο in mge repet. (vet. schol. a) R!

5. 4 ἀνὴρ — p. 53. 16 φιλοσοφρύναι Apostol. XI 67

6. Codices RBMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

7. 1 Ε΄ R! || 3 in mge θ R! | εἰ δεῖ εὔχεσθαι RBH adiecto numero φ τοῦ αὐτοῦ περὶ μίδου τοῦ φρυγός· εἰ δεῖ εὔχεσθαι M περὶ μίδου τοῦ φρυγὸς (τοῦ αὐτοῦ) K (teste Bandini) D (teste Schenkl) (N) adiectis verbis λόγος λʹ α περὶ τοῦ εἰ εὐκτέον ne- scio unde Heina.1 || 4 in mge περὶ Μίδου τοῦ Φρυγός (schol. vet. u) R! unde inscriptionum perturbationem provenisse recte intellexit Dav.1 | ἀργὸς] ἀγροικὸς Markl. || 7 εὔχεται δὴ ὁ nescio unde δ || 9 αὐτῷ α(Δ°) om. δ || 12 δὲ] δὴ nescio unde Δ° || 12 (et p. 53. 2) αὐτῷ α(θ) | ἐχρύσωτο R (bie) BMN Apost. (sic) || 13 ὁ Μύδας Apost.

8. 35b

9. 14 τῶν μὴ καλῶν sq. vi. or. 13 8d; 41. 3a οὐ γὰρ sq. cf. Plat. republ lI 397c Theaet. 176a Hermes ap. Stob. ecl. l 275 lulian lI 90b || 15 τύχης ἀλόγου vi. or. 8. 7i et infra p. 60. 11 cf. Stob. ecl. l 92 et lI 156 (Anaxagorae) | μεθυόντων sq vi. or. 27. 5h etiam or. 10 9b || 19 ἐθεράπευεν scil. lateribus aureis cf. Lucian. Char. 11 (503)

10. 1 εὔχεται — 2 θεαῖς v (: εὔχομαι)

11. 1 οὐκ ἔτι B(θ) || 2 ἐλθεῖν — 4 ἀπελθεῖν om. B || 3 εὔπορον Markl. | πάμφορον suspect Markl. || 4 ὁ μὲν] ὁμοῦ φα(δ) || 7 δὴ om. B Apost. || 9 μεταγιγνώσκοντος — τύχῃ om. B || 11 ἀπαι- τήσαντες α(δ) Apost || 12 ἐπεθύμουν ὧν φα(δ) ἐπεθύμουν καὶ ὧν Pantinus || 14 〈ὁ〉 θεός Apost. || 15 οἴαι αἱ Apost οἷαι καὶ αἱ Markl. Reiske οἵαι χἀι Schenkl || 17 Λυδός (Λ in ras.) R! ὁ τοῦ] οὐ τοῦ α(δ) | ὃς (pro οὐκ) εὔξατο Markl.

12. Ed. Duebn. p.40

13. (Η 179/80)

14. (Η 182/3)

15. (Β 112)

16. (Β 113)

17. 3 Κροῖσος sq. vi. or. 13. 5e cf. Lucian. lup. conf. 14 (636) etiam Herodot. l 53

18. 4 ἐκδεχόμενος — 5 ἀρχήν v (: ἐκδέχομαι)

19. 1 δικαστήν Heins. || 4 πρὸς ἡδονὴν τὸν χρησμὸν ἐκδεξά- μενος v || 5 καὶ om. v | τὴν Λυδῶν om. v || 6 Ὁμήρου B || 13 ὄεις (ο in ras.) R! || 16 ἀλλοτρίν (pr man corr.) R! || 18 ἐπαμύνη MN || 19 ἐπαρρησιάτο (suprascr σα) R! || 20 κνίσσης ϛ(θ) || 22 ὀρεῖς Dav (Duebn.) ὄεις RB ὄις MN οὐρῆας καὶ ὄις φα(θ)

20. (l 497)

21. 36a

22. 4 versus propter quem Platonici Homerum castigabant cf. Hierocl. ap. Stob. ecl. l 63 || 7 μὴ ὅτι — ἀγαθῷ ═ or. 13. 3d cf. Dio Chrys. 4. 23 || 10. 11 τὸ δὲ θεῖον sq. vi. or. 41 3a et 5a

23. 8 in mge super. folii 36a (vet. schol. u) R!: εὐχόμενο, οὐκ εὐχόμενος ἄξιος οὐκ ἄξιος

24. || 9 πονήρως] in mge ἐπιπόνως (vet. schol. u) R || 10 πονηρῶς] in mge μοχθηρῶς (vet. schol. u) R

25. 2 τὸ θεῖον om. MNα(δ) | διαφέροντα α(δ) || 5 ἀτελὲς MNα(δ) unde ἀκλινὲς Markl. || 9 πονηρῶς ς(δΔ) || 10 μετετίθετο α(δ) || 12 εἰ μὲν οὖν ἄξιος om. in mge add. pr. man R! || 15 εὔξατο B || 16. 17 διὰ τοῦτο — p. 56. 1 τυχεῖν om. B || 17 εὔξατο (ut εὕρατο p. 59. 13 al. cf. Crönert l. l p. 205)] ηὔξατο Mα(δΔ)

26. Ed. Duebn. p.41

27. 17 ἡ πρόνοια sq. alludit ad rerum divisionem κατὰ νόμον κατὰ φύσιν κατὰ τέχνην κατὰ τύχην cf. Diog. Laert. 96 Diotog. Pythag. ap. Stob. ecl. I 93 Sext. Emp. hyp. l 237 simil. Sallust. 12 sed etiam κατʼ ἀνάγκην κατʼ εἱμαρμένην κατὰ προαίρεσιν κατὰ τύχην κατʼ αὐτόματον Plut. plac. l 29

28. 7 κἆτα] in mge κυρίως ἔξ· ἐπί ἔκ· ἀπό· καὶ ἀντὶ τοῦ εἶτα, ὡς νῦν· ἔτι δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ ἄρα (vet. schol. b)

29. 16 καὶ μὴν — p. 57. 3 αὐτομάτου n

30. 2 καὶ 〈μᾶλλον〉 διὰ Reiske || 3 θαρρεῖν] θάρσος MNα(δ) || 4 πιστεύοντι] ἐλπίζοντι B | ὡς ἂν τευξομένῳ α(δ) || 6 ἀμαθίαν — διὰ δὲ om. MNα(δ) | 〈τυχεῖν〉 οὐκ ἀξιουμένῳ Merkl. || 9 οὐ (post ἆρα) om. B (bis, nam verba inde ab ἆρα usque ad τῆς per dittographiam duplicata) || 10 〈γὰρ〉 ἀχθοφορεῖν B || 11 εἰς om. B || 17 φασὶ Steph. σφίσι Heins. Reiske (Δ°) | εἱμαρμένη (εἱ in ras. ex ἱ) R! 〈ἡ〉 εἱμαρμένη Markl. (Duebn.) sed vi. ad p. 40. 12, 13

31. 36b

32. 8 προνοεῖ ὁ θεὸς vi. or. 41. 4g cf. Epict. diss. lI 5. 24 (Sim- plic. in Epict. p. 84) Phil. prov. I 57 II 102 Cicer. nat. deor. II 66 III 90 Senec. dial. I 3 Marc. Anton. V 8 Orig. c. Cels. IV 209 Sext. Emp. hyp. 3. 10

33. 3 διακεκλήρωνται — 4 βίου n

34. 5 in mge infer. fol. 36a (vet. schol. u) R!: τῶν ὅσα γενέσθαι ἄνθρωποι εὔχονται τὰ μὲν πρόνοια τὰ δὲ εἱμαρμένη τὰ δὲ τύχη τὰ δὲ τέχνη ἐφορᾷ καταναγκάζει μεταβάλλει οἰκονομεῖ θεοῦ ἔργον ἀνάγκης αὐτομάτου ἀνθρώπου 6 in mge ὅτι περὶ τῶν ἀπὸ τῆς προνοίας οὐκ εὐκτέον. α΄ (vet. schol b) R!

35. 3 τοῦ (ante αὐτομάτου) om. n | τούτῳ B ἑκάστῳ B ἕκαστον α(δΔ) sed ‘obiectumʼ q. d. genetivo partitivo positum ut fieri solet saepius cf. Brugmann Kurze vergl. Gr. d indog. Spr. § 557 || 6 τύχης] τέχνης α(δ) || 7 γάρ του Reiske || 11 〈ἢ〉 κἂν MNφ(Δ) ἢ εἰ α(δ) ἢν ἐν Heins. | τοῖς om. N | ἡ πρόνοια — 12 προνοεῖν om. M | ἐζετάζηται B || 12 ὅλου (λ in ras.) R!

36. 1 μόρια sq. simil. or. 15. 5a sq. cf. Epict. diss. II 9. 4 || 2 τοῦ ἰατροῦ sq. cf. Phil. de pr. et poen. 5 provid. 57 Simpl. in Epict. 84 || 3 ἀποκρινεῖται vi. supra p. 41. 19 || 7 Ἀθηναῖοι — 8. 9 φλέ- γεται ═ or. 41 4h || 18 εἱμαρμένην sq. cf. Luc. lup conf. 5 (630) Orig. c. Cels. lI 68 Senec. nat quaest. lI 35. 1

37. 20 τυραννικὸν — p. 59. 5 Μιλησίους n

38. 18 in mge ὅτι οὐδὲ περὶ τῶν καθʼ εἱμαρμένην β΄ (vet. schol. b) R!

39. 5 ἀλλʼ α(δΔ) | σώζεσθαι B || 7 λιμώττουσιν Βφα(δ) || 8 θα- λαττα ἐπικλύζεται MNα(δ) || 12 κἂν φα(θ) | προνοῇ φα(θ) || 13 (et 17) εὐκταῖον MNα! | ὅμοιον γὰρ ὡς Mα(δ) || 14 τοῦτο μὲν γὰρ B || 15 ἀνύτει τι Hob cum R (ανυτι) et B (ὀνήσει τι)] ἀνύσιμον MNα(δΔ) || 18 ἧ κἀνταῦθα Bα(δΔ)

40. 37a

41. (Ζ 46)

42. (Π 433/4)

43. 1 ψάλιον simil. cf. Luc. lup. conf. 4 (629) || 13 ὁ Ζεὺς sq. vi. or. 18. 5c καὶ ὀδυρόμενοι sq. cf. Sext. Emp. hyp. l 162 || 18. 19 ἡ Θέτις sq. vi. or. 18. 5c καὶ αὖθις sq.

44. 1 ψάλιον] in mge χαλινόν (vet. schol. b) R!

45. 1 ἀμετάτρεπτον α(δ) | ψάλλιον Mα(δ) ψέλλιον N (man. sec.)n || 2 βίᾳ (in ras. ex βίας) R! | προσαναγκάζει (σ in ras.) R! || 3 συ- νεπινεύειν Heins. | αὑτῆς α(θ) | ἀνωγαῑς φα(δ) corr. Markl. || 4 καὶ] ὡς Bφ || 5 Θρασύβουλος (ος in ras.) R! || 8 Ὅμηρος om φα(δΔ) || 9 Ἀτρέως MN | δέξαι (αι in ras.) R! || 10 ἐκλυσώμεθα α(δ) || 12 τίνα εὐχήν (τι et αευ in ras.) R! || 13 ὁ Ζεὺς (ζ in ras.) R! | εὕρατο vi. supra ad p. 55. 17 || 18 τί θεῶν α(θ) unde τί θεοῖς (vel τί παρὰ θεῶν) Steph.

46. (Σ 54)

47. Ed. Duebn. p.42

48. 2 ἡ Ἄτροπος . . . ἄτρεπτον cf. Plut. de stoic. rep. 47 τὴν δʼ εἱμαρμένην αἰτίαν ἀνίκητον καὶ ἀκώλυτον καὶ ἄτρεπτον ἀπο- φαίνων αὐτὸς Ἄτροπον καλεῖ sq. Ἄτροπος, Κλωθώ, Λάχεσις cf. Chrys. ap. Stob. ecl. I 79 Plat. republ. X 620d Ps. Arist. π. κόσμου 7. 5 (═ Stob. ecl. l 82) Cornut. 13 Porph. ap. Stob. ecl. lI 164 et 168 schol. Hesiod. theog. (Flach 232 ad vers 11) schol. Eur Orest. 12 Sext. Emp. dogm. l 149 Luc. lup. conf. 2 (628) || 3 ἐπικεκλωσμένον cf. Luc. Char. 13 (508) ἤκουσα τῆς Κλωθοῦς ἀναγινωσκούσης τὰ ἑκάστῳ ἐπικεκλωσμένα dial. mort. 30. 2 || 11 τύχη ut supra p. 53. 15 || 12. p. 61. 1 Εὐρίπου δίκην proverbia- liter ut or. 10. 5c; 28. 3a; 41. 3k cf. Lydus ap. Cramerum anecd. Paris l 313 ὅτι Εὔριπος ὠνομάσθη ἡ μέσος τοῦ ἱπποδρό- μου κρηπὶς ἐκ τοῦ θαλαττίου Εὐρίπου καὶ τῆς ἑπτάκις αὐτοῦ διαυλοδρομίας· οὕτω γὰρ ἐπʼ ἐκείνου φασὶν συμβαίνειν Themist. V 67d Seneca ep. 90. 12 Plat. Phaed. 90c Liban. ep. 533 Ari- stid or. 44. 380 Hipparch. ap. Stob. fl. 108. 81

49. 6 in mge ὅτι οὐδὲ περὶ τῶν κατὰ τύχην γʹ (schol vet b) R!

50. 2 ἡ εἱμαρμιένη Ἄτροπος (ut τὴν εἱμαρμένην τελευτὴν lulian. l 16c ἔκ τινος εἱμαρμένης ἀνάγκης Plat legg. Xl 918 al.) R! ἡ εἰμαρμένη, Ἄτροπος cett. (δΔ°) ἡ εἱμαρμ., ἡ Ἄτρ. Markl. (Duebn.) || 4 διειληὼς MV || 6 κατὰ τύχην Ϛ(δΔ) || 7 οὐ γὰρ MNα(δ) || 9 ἀλλ᾿ Mα(θ) || 10 ἄλογοι ὀρέξεις Markl. || 11 ἔμπληκτον] ἀπό- πληκτον B ἔκπληκτον α(δ) || 12 Εὐρίπου (ρι in ras.) R!

51. 37b

52. (Meinek IV p.209)

53. 17 Μενάνδρου scil. in Hymnide cf. Stob. flor. 61. 3

54. 4 in mge ὅτι οὐδὲ περὶ τῶν κατὰ τέχνην δ΄ (schol. vet. B) R!

55. 1 οὐδεμιᾶς (ᾶς in ras.) R! ὑπʼ οὐδεμιᾶς Steph | ἀνεχόμενον] ἀρχόμενον α(δ) || 2 τέχνης· τι(ςτ in ras.) R! || 8. 9 ἀνδρίαν R (Duk.) τέχνην α(δ) || 11 εἶεν. τί Hob. ἢ τί R τι cett. (δΔ) | κἂν] καὶ Markl. (Duk.) sed cf. Kuehner Getth Gr. Gr. II 1. 24b || 12 ἔχοιτο α(δ) || 16 δίδωσιν μὴ (νμ in ras. ex νη) R! || 18 τι] τοι Nα(δ) || 19 ἢν Heins. ἂν Δ | προσλάβωσι B | φιλάργυρον· οὐκ ἔχει δὲ MNφα φιλάργυρον· οὐκ ἔχει γὰρ ἔχει δὲ Reiske || 20 ὁ δὲ χρηστὸς ἦν RB ὧδε; χρηστὸς εἶ cett. (δΔ) σὺ δὲ χρηστὸς ὢν Dav.2 Schenkl εἰ δὲ χρηστὸς ἦς Markl. ὁ δὲ del. et ἦς pro ἦν Orelli | εὔξαιο (?? supra ξ i. e. accentu lineola ducta deleto ut or. 1. 9c ὠνά- μεθα) R τεύξαιο nescio unde Heins (Dav.1) (unde τεύξῃ Markl.) ἄρξαι Reiske ὄρεξαι Orelli εἴξαις Hahn l. l. p. 6

56. 38a

57. 7 ἀγορὰ — 8 χρῆμα ═ or. 27. 8e vers. finem || 10 Ἱππόνικος vi. or. 3 8l cf. Aelian. var. hist. XIV 16 | Κλέων vi. or. 7 4g; 15. 4b; 27. 6c; 34. 4f || 11 Μέλητος vi. or. 3. 2a al. passim || 12. 13 ἀκριβὲς καὶ ἀπαραίτητον vi. or. 3. 7a; 33. 3c τύραννον sq. cf. lulian. l 3b lI 90b || 17 ἀναβιβασάμενος sq ut Socrates vi. or. 3. 3c

58. 1 μοχθηρίας α(θ) Reiske Orelli | ἢ om MNφα(δΔ) || 2 καὶ πρᾶγμα om. MNφα(δΔ) sed cf. Philemon. fr. 92. 10 (Kock) καὶ μήτʼ ἔχειν πλοῦτόν με μήτε πράγματα | λάμβανε α(δΔ) || 5 περὶ MN || 6 δὲ (ante παρὰ) om. MNB (pr. man.) || φοραί Markl. || 8 τί τὸ θεοῖς ἐνοχλοῦν MNα(δ) || 9 μηδὲν τῶν παρὰ M (περὶ) Nα(δ) || 11 Μέλιτος Mφα(θ) || 13 σου om. α(δ) || 14 οὐδὲ δώσει (δεδ in ras ex δεσδ) R! | μὴ σοὶ BMN cum R! || 17 αὐτὸς α(δ) corr. Markl. | μεταχειριεῖ R! (pr man. corr.) α(δ) || 19 οἰκτεῖρον (suprascr. αι) M οἰκτεῖραι Nα(δ)

59. (A 39)

60. Ed. Duebn p.43

61. CH

62. 7 Σωκράτης scil. Platonicus ille cf. Plat. republ. I 327 || 12 ὁμι- λίαν sq. cf. Senec. ep. 41. 1 nat. quaest. lI 35. 1 Marc. Ant. lX || 40 15 χρήματα sq. cf. Luc. lup. conf. 1 (626) || 19 ἐὰν δέ τις sq. rhetorica ὑπόθεσις ut or. 40. 6a μετάθες sq. al.

63. 15. 16 πολλοῦ γε καὶ δεῖ] in mge οὐδὲ ὅλως (vet. schol. b) R!

64. 4 λέγει· εἰ ἀγαθὰ ἐπὶ ἀγαθῷ MNφα(θ) λέγει, ἐπεὶ ἀγαθὰ Dav.2 || 5 ἄξιος, ὧν Reiske | ἔχοντί] εὐχοῦντί M αὐχοῦντί Nφα(δ) αἰτοῦντί Heins. || 7 Πειρεᾶ RN || 8 ἄλους (corr. pr. man.) R! | ἄλλους ÷÷÷ προετρέπετο R! || 9 Σωκράτους M (-του) Nφα(δ) || 10 εὐπροσήγορος Steph. || 11 in mge CH(MEIWCI) (vet. schol. u) R! || 15 γένοιτο MNα(θ) | ἄρξει RM ἄρξῃ cett. (θ) || 19 τὰ θεοῖς δοτά] τὰ θεόσδοτα Dav.2 τοῖς θεοῖς δοτά MNα(δ) ἀθεοσδοτά Combes

65. 38b

66. 14 ἂν δʼ ἐξέλῃς sq. rhetorica suppositio ut or. 9. 1e; 15. 5c aliaque eiusdem generis permnulta.

67. 10 ἐναύσματος] in mge ἀρχῆς· ἐμπυρεύματος· ὑπεκκαύματος (vet schol. b) R

68. 1 (2. 3) περὶ MN (quater) || 4 ἠθῶν Markl. || 6 τέχνην] σπορὰν vel γεωργίαν Markl. || 7 βίον α(δ) quod def. Markl. || 9 παραγι- νόμενον 〈ἄλλοτε ἐν ἄλλοις σώμασι φανταζόμενον·〉 δεῖ φα(δ) || 10 ἄλλοτε — 11 φανταζομένου om. φα(δ) || 11 φανταζόμενον MN || 13 πρὸ τοῦ ὀλίγου MN || 15 ἐξεῖλες (ες in ras.) R! | ἔμπνουν (μ in ras.) R! || 17 ἔπηξας — ἀφέλῃς om. MNφα(δ) unde (pro τὴν γῆν) τὴν ζωὴν Steph. τὸ ζῇν Grotius || 18 ἐξέ- ταμες α(θ) | ἡμέρας] ἀέρος Ganterus | τὴν ἡμέραν om. B

Maximus of Tyre Dialexeis 5

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Ε΄ V (Duebn. XI vulg. 30 B 8 K 5)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers