Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Δ΄
IV (Duebn. X vulg. 29 B 7 K 4)

Τίνες ἄμεινον περὶ θεῶν διέλαβον, ποιηταὶ ἢ φιλόσοφοι.

Δεινῶς γε οἱ ἄνθρωποι στασιωτικοὶ οὐ μέχρι πολιτείας μόνον, οὐδὲ ἀρχῆς, οὐδὲ τῶν ἐν μέσῳ κακῶν,
²³⁴⁵⁶ ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὰ εἰρηνικώτατα τῶν ὄντων προεληλύθασιν, ποιητικὴν καὶ φιλοσοφίαν· χρῆμα διττὸν μὲν κατὰ τὸ ὄνομα, ἁπλοῦν δὲ κατὰ τὴν οὐσίαν, καὶ διαφέρον τὸ αὐτοῦ, οἷον εἴ τις ἢ τὴν ἡμέραν ἄλλό τι
ἡγήσαιτο πλὴν ἡλίου φῶς πίπτον εἰς γῆν, ἢ τὸν ἥλιον ὑπὲρ γῆς θέοντα ἄλλό τι ἢ ἡμέραν· οὕτω τοι καὶ τὰ ποιητικῆς πρὸς φιλοσοφίαν ἔχει.

Καὶ γὰρ ποιητικὴ τί ἄλλο ἢ φιλοσοφία, τῷ μὲν χρόνῳ παλαιά, τῇ δὲ ἁρμονίᾳ ἔμμετρος, τῇ δὲ γνώμῃ μυθολογική καὶ φιλοσοφία
τί ἄλλο ἢ ποιητική, τῷ μὲν χρόνῳ νεωτέρα, τῇ δὲ ἁρμονίᾳ εὐζωνοτέρα, τῇ δὲ γνώμῃ σαφεστέρα;

Δύο τοίνυν πραγμάτων χρόνῳ μόνον καὶ σχήματι ἀλλήλοις διαφερομένων πῶς ἄν τις διαιτήσαι τὴν διαφορὰν ἐν οἷς τι περὶ τοῦ θείου ἑκάτεροι λέγουσιν καὶ οἱ ποιηταὶ
καὶ οἱ φιλόσοφοι;

Ἢ τὸ σκέμμα τουτὶ ἐοικέναι φῶμεν τοιῷδε, οἷον εἵ τις καὶ ἰατρικὴν ἐνθυμηθεὶς τὴν πρώτην ἐκείνην πρὸς τὴν νέαν δὴ καὶ τοῖς νῦν σώμασιν ἐπιτεταγμένην, ⁷σκοποῖ τὸ ἐν ἑκατέ|ρᾳ βέλτιον καὶ χεῖρον;

Ἀποκρίναιτο
γὰρ ἂν αὐτῷ ὁ Ἀσκληπιός, ὅτι τὰς μὲν ἄλλας τέχνας οὐ μεταποιοῦσιν οἱ χρόνοι· ὧν γὰρ ἡ αὐτὴ χρεία ἀεί, ⁸⁹¹⁰ τούτων παραπλήσια καὶ τὰ ἔργα· ἰατρικὴν δὲ ἀνάγκη ἑπομένην τῇ κρατήσει τῶν σωμάτων, πράγματι οὐχ ἑστῶτι οὐδὲ ὡμολογημένῳ, ἀλλὰ ταῖς κατὰ τὴν δίαιταν τροφαῖς ἀλλοιουμένῳ καὶ μεταπίπτοντι, ἰάματα καὶ διαίτας αὐτῷ ἐξευρίσκειν ἄλλοτε ἄλλας, προσφόρους
τῇ παρούσῃ τροφῇ.

Μηδὲν οὖν ἡγοῦ τοὺς υἱέας τοὺς ἐμούς, τὸν Μαχάονα ἐκεῖνον καὶ τὸν Ποδαλείριον, ἧττόν τι εἶναι δεξιωτέρους ἰᾶσθαι τῶν αὖθις ἐπιτιθεμένων τῇ τέχνῃ, καὶ τὸ σοφὰ ταῦτα καὶ παντοδαπὰ ἰάματα ἐξευρηκότων·

ἀλλὰ τότε μὲν ἡ τέχνη σώμασιν
ὁμιλοῦσα οὐ θρεπτικοῖς, οὐδὲ ποικίλοις, οὐδὲ ἐκλελυμένοις παντάπασιν, ῥᾳδίως αὐτὰ μετεχειρίζετο, καὶ ἦν αὐτῆς ἔργόν τι ἁπλοῦν

¹¹

ἰούς τʼ ἐκτάμνειν, ἐπί τʼ ἤπια φάρμακα

¹²

πάσσειν· ||

τελευτῶσα δὲ νῦν, ὑπολισθαινόντων αὐτῇ τῶν σωμάτων εἰς δίαιταν ποικιλωτέραν καὶ κρᾶσιν πονηράν, ἐξεποικίλθη ¹³¹⁴¹⁵ τὲ αὐτὴ καὶ μετέβαλλεν ἐκ τῆς πρόσθεν ἁπλότητος εἰς παντοδαπὸν σχῆμα.

Φέρε καὶ ὁ ποιητικὸς ὁμοῦ καὶ ὁ φιλόσοφος ἀποκρινάσθω κατὰ τὸν Ἀσκληπιὸν ὑπὲρ τῶν ἐπιτηδευμάτων·

οὗτος μὲν καὶ ἄγαν δεινοπαθῶν, εἴ τις ἡγήσαιτο Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον ἤ, νὴ Δία, Ὀρφέα ἢ ἄλλόν τινα τῶν τότε ἀνδρῶν, ἧττόν τι εἶναι σοφώτερον Ἀριστοτέλους τοῦ Σταγειρίτου, ἢ Χρυσίππου τοῦ Κίλικος, ἢ Κλειτομάχου τοῦ Λίβυος, ἢ τῶν τὰ πολλὰ καὶ σοφὰ
ταῦτα ἡμῖν ἐξευρηκότων· ἀλλὰ οὐχὶ καὶ τούτους ὁμοίως μὲν καὶ τὰ αὐτὰ δεινούς, εἰ μὴ καὶ μᾶλλον.

Καθάπερ ¹⁶δὲ ἐπὶ τῶν σωμάτων τὰ μὲν ἀρχαῖα ὑπὸ διαίτης χρηστῆς εὐμεταχείριστα ἦν τῇ τέχνῃ, τὰ δὲ αὖθις ἐδεήθη ἰατρικῆς ἀλλοιοτέρας· οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ πρότερον μὲν
διʼ ἁπλότητα καὶ τὴν καλουμένην ταύτην εὐήθειαν ἐδεῖτο φιλοσοφίας μουσικῆς τινος καὶ πρᾳοτέρας, ἢ διὰ μύθων δημαγωγήσει αὐτὴν καὶ μεταχειριεῖται, καθάπερ αἱ τιτθαὶ τοὺς παῖδας διὰ μυθολογίας βουκολῶσιν·

προϊοῦσα δὲ εἰς δεινότητα, καὶ ἀνδριζομένη, καὶ ¹⁷¹⁸ ὑποπιμπλαμένη ἀπιστίας καὶ πανουργίας, καὶ τοὺς μύθους διερευνωμένη, καὶ οὐκ ἀνεχομένη τῶν αἰνιγμάτων, ἐξεκάλυψέν τε καὶ ἀπέδυσεν φιλοσοφίαν τοῦ αὑτῆς κόσμου, καὶ ἐχρήσατο γυμνοῖς τοῖς λόγοις· οἱ δ᾿ εἰσὶν οὐδὲν ἀλλοιότεροι τῶν προτέρων οἱ ἔπειτα,
πλὴν τῷ σχήματι τῆς ἁρμονίας, ἀλλ᾿ αἱ περὶ θεῶν δόξαι ἀρξάμεναι ἄνωθεν διὰ πάσης φιλοσοφίας ἦλθον.

Ἐπίκουρον δὲ ἐξελῶ λόγου καὶ ποιητικοῦ καὶ φιλοσόφου, τοῖς δὲ ἄλλοις ἡ πραγματεία ἴση καὶ ἡ αὐτή·

πλὴν εἰ μὴ νομίζεις Ὅμηρον ἐντετυχηκέναι τοῖς θεοῖς
τοξεύουσιν, ἢ διαλεγομένοις, ἢ θύουσιν, ἤ τι ἄλλο δρῶσιν, οἷα περὶ αὐτῶν ἐκεῖνος ᾄδει.

Οὐδὲ γὰρ Πλάτωνα ἡγητέον ἐντετυχηκέναι τῷ Διὶ ἡνιοχοῦντι καὶ φερομένῳ ἐπὶ πτηνοῦ ἅρματος, στρατιᾶς θεῶν κατὰ

ἕνδεκα λόχους κεκοσμημένης, οὐδέ γε δαινυμένοις τοῖς
θεοῖς ἐν Διὸς τοὺς Ἀφροδίτης γάμους, ὅτε Πόρος καὶ Πενία λαθόντε ξυνηλθέτην τὲ καὶ Ἔρωτα ἐξ αὐτῶν ἐγεννησάτην.

οὐδέ γε θεατὴν γενέσθαι Πυριφλεγέθοντός ¹⁹²⁰ τε καὶ Ἀχέροντος καὶ Κωκυτοῦ καὶ τῶν ἄνω καὶ κάτω ποταμῶν, ῥεόντων ὕδατι καὶ πυρί·

οὐδὲ τὴν Κλωθὼ ἰδεῖν καὶ τὴν Ἄτροπον, οὔτε ἐντετυχηκέναι ἑλιττομένῳ τῷ ἀτράκτῳ ἑπτὰ καὶ διαφόρους ἑλιγμούς.

²¹

Ἀλλὰ καὶ τοῦ Συρίου τὴν | ποίησιν σκόπει, τὸν Ζῆνα, ²²
καὶ τὴν Χθονίην, καὶ τὸν ἐν τούτοις Ἔρωτα, καὶ τὴν Ὀφιονέως γένεσιν, καὶ τὴν θεῶν μάχην, καὶ τὸ δένδρον, καὶ τὸν πέπλον·

σκόπει καὶ τὸν Ἡράκλειτον, θεοὶ θνητοί, θεοὶ ἀθάνατοι.

Πάντα μεστὰ αἰνιγμάτων, καὶ παρὰ ποιηταῖς, καὶ παρὰ φιλοσόφοις· ὧν ἐγὼ τὴν πρὸς τὸ ἀληθὲς αἰδὼ ἀγαπῶ μᾶλλον, ἢ τὴν παρρησίαν τῶν νεωτέρων· πραγμάτων γὰρ ὑπʼ ἀνθρωπίνης ἀσθενείας οὐ καθορωμένων σαφῶς, εὐσχημονέστερος ἑρμηνεὺς ὁ μῦθος.

Ἐγὼ
δὲ || εἰ μέν τι πλέον ἐθεάσαντο τῶν προτέρων ²³ οἱ ἔπειτα. μακαρίζω τοὺς ἄνδρας τῆς θέας· εἰ δὲ μηδενὶ πλεονεκτοῦντες κατὰ τὴν γνῶσιν, μετέλαβον αὐτῶν τὰ αἰνίγματα εἰς μύθους σαφεῖς, δέδια μή τις αὐτῶν ἐπιλάβηται ὡς ἐξαγορευόντων ἀπορρήτους λόγους.

Τί γὰρ ἂν ἄλλο εἴη μύθου χρεία; λόγος περισκεπὴς ²⁴²⁵ ἑτέρῳ κόσμῳ, καθάπερ τὰ ἱδρύματα, οἷς περιέβαλλον οἱ τελεσταὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ πέπλους, τὰ πρῶτα ἀποσεμνύνοντες αὐτῶν τὴν προσδοκίαν.

Θρασεῖα γὰρ οὖσα ἡ ἀνθρωπίνη ψυχή, τὰ μὲν ἐν ποσὶν ἧσσον τιμᾷ, τοῦ δὲ ἀπόντος θαυμαστικῶς ἔχει· καταμαντευομένη
δὲ τῶν οὐχ ὁρωμένων καὶ θηρεύουσα ταῦτα τοῖς λογισμοῖς, μὴ τυχοῦσα μὲν σπεύδει ἀνευρεῖν, τυχοῦσα δὲ ἀγαπᾶ ὡς ἑαυτῆς ἔργον.

Τοῦτο τοίνυν οἱ ποιηταὶ κατανοήσαντες, ἐξεῦρον ἐπʼ αὐτῇ μηχανὴν ἐν τοῖς θείοις λόγοις, μύθους λόγου
μὲν ἀφανεστέρους, αἰνίγματος δὲ σαφεστέρους, διὰ μέσου ὄντας ἐπιστήμης πρὸς ἄγνοιαν· κατὰ μὲν τὸ ἡδὺ πιστευομένους, κατὰ δὲ τὸ παράδοξον ἀπιστουμένους· καὶ χειραγωγοῦντας τὴν ψυχὴν ἐπὶ τὸ ζητεῖν τὰ ὄντα, καὶ διερευνᾶσθαι περαιτέρω.

Ἔλαθον μέχρι πλείστου
οἱ ἄνδρες οὗτοι, ἐπιβουλεύσαντες ἡμῶν ταῖς ἀκοαῖς, φιλόσοφοι μὲν ὄντες, | ποιηταὶ δὲ καλούμενοι, ἀλλα.

²⁶

ξάμενοι χρήματος ἐπιφθόνου δημοτερπῆ τέχνην. Ὁ μὲν γὰρ φιλόσοφος βαρὺ καὶ πρόσαντες τοῖς πολλοῖς ἄκουσμα, ὡς ἐν πένησιν ὁ πλούσιος θέαμα βαρύ, καὶ
²⁷²⁸²⁹ ἐν ἀκολάστοις ὁ σώφρων, καὶ ἐν δειλοῖς ἀριστεύς· οὐ γὰρ ἀνέχονται αἱ πονηρίαι τὰς ἀρετὰς ἐν αὐταῖς καλλωπιζομένας· ὁ δὲ ποιητὴς ἄκουσμα ἁβρὸν καὶ δήμῳ φίλον, ἀγαπώμενον μὲν καθʼ ἡδονήν, ἀγνοούμενον δὲ
κατὰ τὴν ἀρετήν.

Καθάπερ δὲ οἱ ἰατροὶ τοῖς κακοσίτοις τῶν καμνόντων τὰ πικρὰ τῶν φαρμάκων ἀναδεύσαντες προσηνεῖ τροφῇ ἀπέκρυψαν τὴν τοῦ ὠφελοῦντος ἀηδίαν, οὕτως καὶ ἡ παλαιὰ φιλοσοφία καταθεμένη τὴν αὑτῆς γνώμην εἰς μύθους καὶ μέτρα καὶ
σχῆμα ᾠδῆς, ἔλαθεν τῇ περιβολῇ τῆς ψυχαγωγίας, κεράσασα τὴν ἀηδίαν τῶν διδαγμάτων.

Μὴ τοίνυν ἔρῃ, πότεροι κρεῖττον περὶ θεῶν διειλήφασιν, ποιηταὶ ἢ φιλόσοφοι· ἀλλὰ σπονδὰς καὶ ἐκεχειρίαν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ποιησάμενος, ὡς περὶ μιᾶς καὶ ὁμοφώνου
τέχνης σκόπει· κἂν γὰρ ποιητὴν καλῇς, φιλόσοφον λέγεις, καὶ ἂν φιλόσοφον καλῇς, ποιητὴν λέγεις.

Καὶ γὰρ ἀριστεῖς καλεῖς, ὁμοίως μὲν τὸν Ἀχιλλέα μετὰ χρυσῆς καὶ ποιητικῆς ἀσπίδος στρατευόμενον, ὁμοίως ³⁰³¹³² δὲ καὶ τὸν Αἴαντα, κἂν ἐκ βύρσης φέρῃ σάκος· ἀμφότερα δὲ ἀριστευτικὰ καὶ ἐκπληκτικὰ ὁμοίως ἡ ἀρετὴ ποιεῖ, καὶ οὐδὲν ἐνταῦθα ὁ χρυσὸς πρὸς τὴν βύρσαν.

Εἴκαζε δὴ κἀνταῦθα τὰ μὲν μέτρα καὶ τὴν ᾠδὴν χρυσῷ, τὸν δὲ ψιλὸν λόγον ὕλῃ δημοτικῇ· σκόπει δὲ
μήτε τὸν χρυσόν, μήτε τὴν βύρσαν, ἀλλὰ τὴν ἀρετὴν τοῦ χρωμένου.

Ἀληθῆ λεγέτω, κἂν ποιητὴς λέγῃ, κἂν μῦθον λέγῃ, κἂν ᾄδων λέγῃ, ἕψομαι τοῖς αἰνίγμασιν, καὶ | διερευνήσομαι τὸν μῦθον, καὶ οὐκ ἐκστήσει με ³³³⁴ἡ || ᾠδή· ἀληθῆ λεγέτω, κἂν ψιλῶς λέγῃ, δέξομαι
καὶ ἀγαπήσω τὴν ῥᾳστώνην τῶν ἀκουσμάτων· ἐὰν δὲ ἀφέλῃς ἑκατέρου τὸ ἀληθές, καὶ τοῦ ποιητοῦ καὶ τοῦ φιλοσόφου, ἄμουσον μὲν τὴν ᾠδὴν ποιεῖς, μῦθον δὲ τὸν λόγον· ἄνευ δὲ τοῦ ἀληθοῦς μήτε μύθῳ ποιητοῦ διαπιστεύσῃς τὸ πάμπαν, μήτε φιλοσόφου λόγῳ.

Καὶ γὰρ Ἐπίκουρος λέγει μὲν λόγους, ἀλλὰ μύθων ἀτοπωτέρους· ὥστε ἔγωγε πιστεύω μᾶλλον Ὁμήρῳ περὶ Διὸς λέγοντι, ὅτι ψυχὰς δυοῖν ἀριστέοιν ἐπὶ πλάστιγγος χρυσῆς ἐταλάντευεν,

³⁵

τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο,

³⁶³⁷³⁸ ἀνατείνας τὰ ζυγὰ τῇ δεξιᾶ· ὁρῶ γὰρ τὴν εἱμαρμένην τῶν ἀνδρῶν συναπονεύουσαν τῇ Διὸς δεξιᾶ

³⁹

οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδʼ ἀπατηλὸν

οὐδʼ ἀτελεύτητον, ὅτι κεν κεφαλῇ κατανεύσω.

Αἰσθάνομαι τῶν Διὸς νευμάτων· διὰ τούτων γῆ μένει, καὶ ἀναχεῖται θάλαττα, καὶ ἀὴρ διαρρεῖ, καὶ πῦρ ἄνω θεῖ, καὶ οὐρανὸς περιφέρεται, καὶ ζῷα γίνεται, καὶ δένδρα φύεται·

τῶν Διὸς νευμάτων ἔργα καὶ ἀνθρώπου ἀρετὴ καὶ εὐδαιμονία.

Συνίημι δὲ καὶ Ἀθηνᾶς, νῦν
μὲν τῷ Ἀχιλλεῖ ξυνισταμένης καὶ ἀπαγούσης τοῦ θυμοῦ τὸν ἄνδρα καὶ σπώσης ὀπίσω, νῦν δὲ τῷ Ὀδυσσεῖ παρισταμένης

⁴⁰

ἐν πάντεσσι πόνοισι.

Ξυνίημι καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, τοξότης ὁ θεὸς καὶ μουσικός·
καὶ φιλῶ μὲν αὐτοῦ τὴν ἁρμονίαν, φοβοῦμαι δὲ τὴν τοξείαν.

Σείει δὲ καὶ Ποσειδῶν γῆν τριστόμῳ δόρατι, ξυνάγει καὶ Ἄρης στρατοπέδων τάξεις, καὶ ὁ Ἥφαιστος χαλκεύει· ἀλλʼ οὐκ Ἀχιλλεῖ μόνῳ, πάσῃ διαπύρῳ χρείᾳ συντάττεται καὶ συνεργάζεται.

Ταῦτα μὲν
οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, ταῦτα δὲ καὶ οἱ φιλόσοφοι λέγουσιν· ⁴¹⁴²⁴³ ὧν ἂν μεταλάβῃς τὰ ὀνόματα, | εὑρήσεις τὴν ⁴⁴ ὁμοιότητα, καὶ γνωριεῖς τὸ διήγημα.

Κάλει τὸν μὲν Δία νοῦν πρεσβύτατον καὶ ἀρχικώτατον, πάντα ἕπεται καὶ πειθαρχεῖ· τὴν δὲ Ἀθηνᾶν, φρόνησιν· τὸν δὲ Ἀπόλλω, ἥλιον· τὸν δὲ Ποσειδῶ, πνεῦμα διὰ γῆς καὶ
θαλάττης ἰόν, οἰκονομοῦν αὐτῶν τὴν στάσιν καὶ τὴν ἁρμονίαν.

Κἂν ἐπὶ τὰ ἄλλα ἴῃς, εὑρήσεις πάντα μεστά, παρὰ μὲν τοῖς ποιηταῖς ὀνομάτων, παρὰ δὲ τοῖς φιλοσόφοις λόγων. Τὰ δὲ Ἐπικούρου τίνι μύθων εἰκάσω; τίς
οὕτω ποιητὴς ἀργὸς καὶ ἐκλελυμένος καὶ θεῶν ἄπειρος; Τὸ ἀθάνατον οὔτε αὐτὸ πράγματα ἔχει, οὔτε ἄλλῳ παρέχει (Epicur. κυρ. δόξ. l Usener 71).

Τίς μοι γένηται τοιοῦτος μῦθος; πῶς ἀναπλάσω τὸν Δία; τί δρῶντα, καὶ τί βουλευόμενον, καὶ ποίαις ἡδοναῖς
συνόντα;

Πίνει μὲν καὶ παῤ Ὁμήρῳ ὁ Ζεύς, ἀλλὰ ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ καὶ δημηγορεῖ, καὶ βουλεύεται, ὡς ἡ τῶν περὶ τὴν Ἀσίαν πραγμάτων χορηγία διὰ βασιλέως ῥεῖ, καὶ ἡ τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων χορηγία ἐκ τῆς Ἀθηναίων ἐκκλησίας ῥεῖ· βουλεύεται γὰρ ὑπὲρ μὲν||τῆς Ἀσίας ὁ μέγας ⁴⁸
βασιλεύς, περὶ δὲ τῆς Ἑλλάδος ὁ Ἀθηναίων δῆμος· βουλεύεται καὶ περὶ νεὼς κυβερνήτης, καὶ περὶ στρατοπέδου στρατηγός, καὶ περὶ πόλεως νομοθέτης·

καὶ ἵνα σωθῇ ναῦς, καὶ στρατόπεδον, καὶ γῆ, καὶ οἶκος, πράγματα μὲν ὁ κυβερνήτης ἔχει, πράγματα δὲ ἔχει ὁ
στρατηγός, πράγματα δὲ ὁ νομοθέτης· ὑπὲρ δὲ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ θαλάττης καὶ τῶν ἄλλων μερῶν, τίς, ὦ Ἐπίκουρε, βουλεύεται; τίς κυβερνήτης; τίς στρατηγός;

τίς νομοθέτης; τίς γεωργός; τίς οἰκονόμος; Ἀλλʼ οὐδὲ ὁ Σαρδανάπαλλος ἀπράγμων ἦν, ἀλλʼ ἐντὸς θυρῶν
κατακεκλεισμένος, ἐπὶ σφυρηλάτου κλίνης κείμενος ἐν ⁴⁹γυναικῶν χορῷ, ἐβου|λεύετο ὅμως, πῶς σωθῇ Νῖνος, καὶ πῶς Ἀσσύριοι εὐδαιμονῶσιν· σοὶ δὲ ἡ Διὸς ἡδονὴ καὶ τῆς Σαρδαναπάλλου ἐκείνου ἀργοτέρα;

Ὤ μύθων ἀπίστων, καὶ μηδεμιᾷ ποιητικῇ ἁρμονίᾳ πρεπόντων.

⁵⁰⁵¹⁵²

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. η΄

2. 1 γραφή sq. parodia rhetorica notae illius accusationis e Plat. apol 24. 6 Xenoph. mem l 1. 1 apol. 10 cf. etiam Diog. Laert. lI 40 Philostr vit Apoll. 7. 11. 2 || 10. 11 ὑπὲρ Διὸς . . λοιμὸς ἦλθε vi. or. 7. 4b; 41. 3m || 19 δεινῶς sq. vi. supra p. 30. 5

3. 7 οὗτος — 8 μυρίους n

4. 10 πικρᾶς μὲν (suprascr ὑπὲρ) R! | λιμὸς B || 12. 13 καὶ ἐν αἱ ἐν (prior. ἐν lineola deletum; erat igitur καὶ ἐν in arche- typo) B καὶ αἱ ἐν α(δ∠) χ᾿ αι ἐν Schenkl, sed vi. or. 2. 3d τέχνῃ or. 4. 6c ἀριστεύς or. 5. 4a εἱμαρμένη or. 8. 6c Ἔριν al. cf Dürr l. l. 27

5. Codices RMNBα (═ Stephanus) φ ═ (Paccius); H (teste Davisio)

6. 15 ∠΄ R! || 17 in mge η΄ R! | τίνες — 18 φιλόσοφοι RBMN additis λόγος κθ΄ φα || 19 στασιαστικοὶ HNα(θ)

7. 32a

8. 2 ποιητικὴν καὶ φιλοσοφίαν ad rem vi. orat. 26 || 3 ἁπλοῦν sq. vi or. 17. 3a οὐ γὰρ sq. καὶ γὰρ sq. cf. schol. Pind. lsthm. 5. 36 Philostr. ep. 35 || 17 τὴν πρώτην sq. vi. or. 14. 8g || 20 ὁ Ἀσκλήπιος simili modo inducitur respondens or. 5. 4f ad rem vi. or. 1. 2g ὥσπερ sq.

9. 13 πῶς — διαφορὰν v (: διαιτῶμαι)

10. 3 διαφόρους HB οὐ διαφέρον Dav.2 || 4 τὸ αὐτοῦ] αὐτὸ ἑαυτοῦ BH et ita Duk. αὐτὸ αὑτοῦ Dav.2 οὐ διʼ ἑαυτοῦ MNφα(θ) unde οὐδὲν ἑαυτοῦ Orelli Reiske (Duebn.) ταὐτὸν Schenkl sed vi. or. 3. 4b τὸ πρὸς sq | ἢ om. φα(δ) || 5 πῖπτον Duebn. || 10 ἢ (in ras. ex ἡ) R! || 13 διαφερομένων (ων in ras.) R! | διαιτήσῃ v || 14 τι del. Duebn. || 16 ἡ ∠⁰ || 21 χρεία, ἀεὶ ϛ (δ∠)

11. (Λ 515)

12. Ed. Duebn. p.36

13. 2 ἑπομένην sq. cf. Plat. republ. III 406 c || 2. 3 πράγματι οὐχ ἑστῶτι οὐδὲ ὡμολογημένῳ vi. supra p. 6. 9 et quae ibi ad- notavi || 8 ἧττον sq. cf. Plat. republ. lII 406a || 9. 10 τὰ σοφὰ . . . ἐξευρηκότων ═ p. 43. 9. || 12 μετεχειρίζετο s.q vi. or. 26. 2a de phi- losophia.

14. 7 τὸν Μαχάονα — 9 τῇ τέχνῃ v (: ἐπιτιθεμένων)

15. 1 ἀνάγκη Hob (inscius cum Orellio consentiens) ἂν ἀρκῇ (-κεῖ B) codd. ἂν ἀρκοίη Duk. ἣν χρὴ Duebn χρῆναι Markl. ἂν εὕρης Reiske ἀπʼ ἀρχῆς Dürr παναρκῆ Fr. Schoell apud Dürrium (p.38 230) || 2 κρατήσει RMN (vi. or. 9. 1d συγκεκρατημένην) κράσει cett. (δ∠) || 4 τροπαῖς Markl. | συναλλοιουμένῳ Reiske || 5 αὐτῶν α(δ∠) || 6. 7 υἱέας ἐμοῦ (om. τοὺς bis) B || 8 ἐπιθεμένων Reiske || 11 τρεπτικοῖς α(θ) θρυπτικοῖς Duebn. || 13 αὐτῆς R αὐτοῖς cett. (θ) | ἁπᾶν (sic) M || 14 ἰούς τε τάμνειν α corr. Heins. | ἔπει (ι supr.) R || 16 ὑπο÷λισθαινόντω (ν supr.) R! | αὐτῇ] αὖθις Orelli

16. 32b

17. 2 παντοδαπὸν sq cf Plat. republ. III 405d || 3 φέρε sq si- milem διαδικασίαν vi. or. 36. 3b φέρε sq. || 6 ?Ὅμηρον cuius ποίησιν φιλοσόφημα πάντας (i. e. stoicos) νομίζειν testatur Strabo l 25 cf. Ps. Plut. vit. Hom. 92 | Ἡσίοδον cf. Dio Chrys. 77 1 | Ὀρφέα cf. Diοg. Laert. prooem. 4. 5 tria haec παλαίας μούσης exempla vi. or 17 3b cf. Plat. Prot. 316d || 9. 10 τὰ σοφὰ . . ἐξευρηκότων ═ p. 42. 9 vi. etiam or. 26 2c πλανώμενον sq. || 16 φιλοσοφίας μου- σικῆς sq. vi. or 26. 2a et 1c; or. 37. 1b || 18 αἱ τιτθαὶ sq. cf Epict. diss. III 19. 4 | μυθολογίας qua etiam rhetores utuntur cf. Plat. Politic. 304c

18. 1 καὶ (pro τὲ) Reiske τε καὶ Duebn. | μετέβαλεν MNα(δ∠) | πρόσθεν] πρώτης B || 5 μέντοι (pro μὲν) Reske || 7 τοι (pro τι) B om. MNφα(δ) || 10 ἀλλʼ ϛ(δ∠) || 13 εὐκαταχείριστα B | ἦν τῆς τῇ B || 15 ταύτης φα(δ) || 18 τίτθαι ϛ(θ) | βουκολῶσι (ut προσδοκῶσι cf. Crönert l. l. p. 222) RB βουκολοῦσι cett θ βαυ- καλῶσι Valkenaer Pierson (Duebn.)

19. 3 ἐξεκάλυψεν sq. vi. or. 26. 2c cf. Plat. Theaet. 180d || 8 Ἐπί- κουρον sq. sed vi. or. 26. 2 f || 10 πλὴν sq. cf. Cicer. nat. deor. l
42 Dio Chrys. 12. 62 Lucian. lup. conf. 8 Sext. Emp. hyp. 1. 154 || 14 πτηνοῦ ἅρματος vi. or. 26. 7b cf. Plat Phaedr. 246e || 15 δαι- νυμένοις sq. cf. Plat. symp. 203b || Themist. 13. 162b || 16 γάμους immo γενεθλιακὰ cf. Plat. symp. 203b || 18 Πυριφλεγέθοντος sq. cf. Homer. κ 513 Plat. Phaed. 112e

20. 2 διερευνωμένη (ιε in ras.) R! || 3 ἐξεκόλαψέ α(δ) || 8 ἐξαιρῶ B || 10 θεοῖς (ε in ras.) R! || 11 θύουσιν „vehementi quodam animi impetu feruntur“ (ut ἔγχεϊ θύων Hom. Λ 180 al.) an ἰαύ- ουσιν? (cf. Dio Chr. XIl 62 πρὸς δὲ τούτοις ὁμιλίας . . . ὕπνους τε καὶ συμπόσια καὶ μίξεις)] μεθύουσιν Heins. Markl. πίνουσιν Dav.² suspectat Duebn. || 14 στρατιᾶς Hob. στρατιᾷ codd. σὺν στρα- τιᾷ Heins. οὐδὲ στρατιᾷ Markl. (Duebn.) στρατιᾷ τε Schenkl || 15 κεκοσμημένῃ codd. | οὐδὲ (ο in ras.) R! || 16 οὐ Διὸς MNα(δ) | τοὺς] καὶ τῆς φα(δ) || 17 αὑτῶν α(δ) ἑαυτων M

21. 38a

22. ΛΒ΄

23. Ed. Duebn. p. 37

24. 2 ποταμῶν sq cf. Plat. Phaed. 111d || 3 Κλωθὼ vi. or. 5. 5e cf. Plat. republ. X 617c || 4 ἀτράκτῳ scil. ἀνάγκης cf. Plat re- publ. X 616c sq. Lucian. Iup. conf. 1 (627) || 5 Συρίου i. e. Phe- recydis cf. Diels Vorsocr. 507 sq. Orig. c. Cels VI 303 || 8 Ἡρά- κλειτον cf. Bernays Heracl. Briefe 39 Diels Vorsocr. 75 || 10 πάντα μεστὰ ut or. 4. 9a; 6. 5l; 23. 6b; 26 2g; 27. 9a; 35. 3b; al. || 13 ἀσθενείας sq. vi. supra p. 20. 5 et quae ibi adnotavi

25. 4 ἑλιττομένῳ om. MNφα(δ) || 5 in mge ΛΒ΄ (num. quater- nionis) R! | καὶ τὸν Ζῆνα MNφα(θ) || 8 τὸ Ἡρακλείτου (vel τὸ Ἡρακλείτειον) Reiske || 9 θεοὶ (alt.)] ἄνθρωποι H (sec. man.) et ita Heins. (δ∠) || 11 παρὰ om. MNα(δ) || 17 μετέλαβον RB μετέβαλον cett. (δ∠) sed vi. or. 7. 7a etiam p. 50. 1 al. || 20 χρεία ἢ λόγος Ϛ(δ∠)

26. 33b

27. 1 ἱδρύματα sq. simili imagine eandem rem illustrat The- mist 34. 4 || 9 οἱ ποιηταὶ sq. vi. or. 37 1b et supra p. 43 1b cf. Iulian. V 170a Ps. Plut. vit, Hom. 92 Plut. aud. poet. 14 Themist. 34. 5 Strabo. l 19 Philostr. ep. 35 || 19 φιλόσοφος sq cf. Seneca ep. l 5. 2 Plat. Prot 316d

28. 3 θρασεῖα — 8 ἔργον n || 15 ἔλαθον — 18 τέχνην p || 18. 19 ὁ μὲν γὰρ — p. 47. 2 καλλωπιζομένας n

29. 1 ἑτέρω] ἐπισημοτέρῳ Orelli | περιέβαλον (pr man.) R|| 2 τελέσται R || 2. 3 τὰ πρῶτα Hob. (vi or 40. 4a praef. cap. lII1) τα R τούτοις HB om MNφα(δ) ταύτῃ Dav.2 (Duebn.) ἑπτὰ Schenkl || 4 τὸ μὲν Markl || 5 ἀπόντος (ον in ras.) R! || 10 λόγων α(δ) || 14 τὰ ἐνόντα Markl. || 15 ἔπαθον M ἔτυχον Νφα(δ) || 20 ὡς] καὶ B

30. 5 οἱ ἰατροὶ sq. vi. or. 25. 5g καί τις sq. cf. lulian. 8. 243d Simpl. in Epict. man. 33. 12 simil etiam Xenoph. mem. IV 2 77 || 13 σπονδὰς ἐκεχειρίαν vi. or. 35. 7d || 17 Ἀχιλλέα . . . Αἴαντα vi. or. 40. 2e et g

31. 5 καθάπερ — 11 διδαγμάτων p

32. 1 ὁ ἀριστεύς Markl. sed vi. p.40. 12 || 2 αὑταῖς α(θ) αὐτοῖς n | καλλωπιζομένας (ω in ras.) R! || 5 κακοσίτοις] νοσήμασι B || 7 προ- σηνεῖ cui verbo in archetypo nonnullorum codd. glossema γλυ- κερᾷ in mge erat adscriptum; unde mira lectionum perturbaio exorta est; habet enim πικρὰ (vers. 6), in mge γλυκά (i. e. γλυ- κερά) M ἡ γλυκερὰ παλαιὰ (vers 8) N γλυκερᾷ τροφῇ (neglecto προσηνεῖ) φα(δ); glossema (quod recte intellerit Dav.2) illud esse negans de duplici Maximi editione cogitat Markl. || 8 οὕτως B (cum R) || 10 τῆς om. α(δ) || 14 ποιησάμενος] σπεισάμενος Markl. | ὁμοφάνου M ὁφάνου α corr Steph. || 16 καὶ ἂν R κἂν cett. (δ∠) || 18 ποιητικῆς] ποικίλλης Markl.

33. 34a

34. Ed. Duebn p. 38

35. (Χ211)

36. 5 σκόπει sq. vi. similiter or. 40. 1c ἐν δὲ χρυσοῦ sq.

37. 10 κἂν ψιλῶς — 11 ἀκουσμάτων v (: ῥᾳστώνη anonym.)

38. 1 ἀμφοτέρου (vel ἀμφοτέρῳ) Markl. || 3 τὴν βύρσαν — 6 μήτε (alt.) om. MNα(δ) || 7 λεγέτω 〈ὁ ποιητὴς〉 Orelli | ποιητὴς] αἰνί- γματα Markl. ποικίλως Orelli | 〈κἂν αἰνίγματα λέγῃ〉 κἂν μῦ- θον Duk. || 8 ὄψομαι R ἕψομαι — 10 λεγέτω om. B || 10 λεγέτω καὶ ὁ φιλόσοφος· κἂν α(δ) λεγέτω 〈ὁ φιλόσοφος〉 Orelli || 10. 11 δέξομαι καὶ ῥᾳστώνην nescio unde Dav. (utr.) ἀνέξομαι κατὰ ῥᾳστώνην Reiske || 14 τὸν λόγον ᾠδὴν (ᾠδὴν lineola ducta del.) N τὴν ᾠδὴν α(δ) | μύθῳ (ωι in ras.) R! || 16 Ἐπίκουρος (ι in ras.) R! || 19 ἐταλάντευεν B (cum R!) || 20 ἀνδροφόνοιο] ἱπποδάμοιο Homerus

39. (Α 526/7)

40. (ν 299)

41. 5 Διὸς νευμάτων sq. vi. or. 41. 2f || 9 Ἀθηνᾶς sq. vi. or. 8 5b; 26. 8b || 10 Ἀχιλλεῖ sq. cf. Homer. A 193 || 11 Ὀδυσσεῖ sq. vi. or. 26. 8b (ubi eodem utitur versu)

42. 9 συνίημι — 17 δόρατι p omissis tamen verbis 11 νῦν δὲ — 13 πόνοισι

43. 4 κεν] μὲν B || 6 διαρεῖ R! || 9 τῇ Ἀθηνᾷ B || 11 νῦν τῷ nescio ande Dav. || 15 τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ MNα(δ) || 16 τριστόμῳ (ι in ras.) R! || 17 συνάγει α(θ) || 18 πάσῃ δὲ B ἀλλὰ πάσῃ Reiske || 19 καὶ (ante συνεργάζεται) om. pr man. suprascr. R!

44. 34b

45. 1 ὀνόματα sq. spectant ad divinorum nomoinum inter- pretationem stoicam ψυχικῶς πραγματικῶς στοιχειακῶς institu- tam cf. anonym. ap. Westerm. mythogr. 327 || 3 Δία νοῦν cf. Epict. diss lI 8. 2 Ps. Plut. vit. Hom. 114 || 4 Ἀθηνᾶν φρόνησιν cf. Philod. de piet. Ps. Plut. vit. Hom. 102 Apul. deo Socr. 2 Plut. amat. 12 Themist. 13. 166d lulian. 4. 149c Philo. prov. II 141 Lucian. Char. 12 || 5 Ἀπόλλω ἥλιον cf. Orig. c. Cels. IV 196 Plut. Ei. ap. Delph. 21. Ps. Plut. vit. Hom. 102 Dio Chrys. 31. 1 lulian. 4. 149c Cicer. nat. deor. II 27. 68 Heracl. all. Hom. 6 vi. etiam or. 22. 7g | Ποσειδῶ πνεῦμα cf. Philod. de piet. Ps. Plut. vit. Hom. 102 Cicer. nat. deor. l 15. 40 (Chrysippi) et ita χορηγήσας τοῖς Στωικοῖς iam Xenocr. ap. Stob. ecl. I 36 Krische Forschgn. 323

46. 2 κάλει — 7 ἁρμονίαν p

47. 1 μεταβάλῃς φα(δ∠) sed vi. supra ad p. 45. 17 || 5 Ποσειδῶνα p || 6 στάσιν] κρᾶσιν Markl. τάσιν Reiske improb. Rohdich || 6. 7 καὶ ἁρμονίαν nescio unde ∠° || 10 μύθῳ MNφα(θ) || 11 οὕτως B || 12 τὸ ἀθάνατον] τὸ μακάριον καὶ ἄφθαρτον Epicurus || 15 καὶ ποίαις — 16 ὁ Ζεὺς om. B

48. Ed. Duebn. p.39

49. 35a

50. 15. 16 ἐν γυναικῶν χορῷ vi. or. 30. 5d cf. Plut. fort. Alex. II 3 Dio Chrys. 62. 5

51. 2. 3 ἡ τῶν Ἑλληνικῶν (quibus praemissa sunt verba ταῦτα ποιηταὶ καὶ φιλόσοφοι λέγουσιν e p. 49. 19 sq. oriunda) — 5 δῆ- μος p (omissis verbis 4 ὑπὲρ μὲν — 5 βασιλεὺς)

52. 2 〈διὰ〉 βασιλέως Hob. ἐκ βασιλέως α(δΔ) | ῥεῖ („fit“)] κυρεῖ Schenkl | καὶ ἡ τῶν — 4 ῥεῖ om. MNφ || 3 Ἑλληνικῶν] Ἀθη- ναίων α(δ) || 7 νομοθέτης, 〈καὶ περὶ γῆς γεωργός, καὶ περὶ οἴκου οἰκονόμος·〉 καὶ Markl. || 8 στρατόπεδον 〈καὶ πόλις〉 καὶ Markl. || 10 νομοθέτης 〈καὶ ὁ γεωργὸς καὶ ὁ οἰκονόμος·〉 ὑπὲρ Markl. || 14 Σαρδανάπαλος ϛ(δ) semper | θυρίων α(δ) μύρων BH || 15 χρυ- σηλάτου Valkenaer (diatr. p. 281) || 17 Ἀσσύριοι (υ in ras.) R!

Maximus of Tyre Dialexeis 4

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Δ΄
IV (Duebn. X vulg. 29 B 7 K 4)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Δ΄ IV (Duebn. X vulg. 29 B 7 K 4)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Δ΄
IV (Duebn. X vulg. 29 B 7 K 4)