Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Γ΄ III (Duebn. IX vulg. 39 B 6 K 3)

Εἰ καλῶς ἐποίησεν Σωκράτης μὴ ἀπολογησάμενος.

Δεινόν γε τὰς μὲν ἄλλας τέχνας ἀπηλλάχθαι ἑκάστην
τοῦ τῶν πολλῶν δικαστηρίου, καὶ μήτε τὸν κυβερνήτην ἐπιλαβόμενον τῆς νεώς, καὶ χρώμενον τῇ τέχνῃ κατὰ τοὺς ναυτικοὺς λόγους, εὐθύνεσθαι πρὸς τῶν ἀτέχνων, μήτε τὸν ἰατρὸν ἀνέχεσθαι τοὺς κάμνοντας τὰ προστάγματα αὐτοῦ καὶ τὰ ἰάματα καὶ τὰ
διαιτήματα ἐπισκοποῦντας καὶ βασανίζοντας, ἀλλʼ οὐδὲ κεραμέας, οὐδὲ σκυτοτόμους, οὐδὲ τοὺς τὰ ἔτι τούτων ἀτιμότερα μεταχειριζομένους, ἄλλόν τινα ἔχειν δικαστὴν τῶν ἔργων, πλὴν τῆς τέχνης.

Σωκράτη δὲ τὸν μηδὲ τῷ Ἀπόλλωνι παρασχόντα ἀμαθίας αἰτίαν, τῷ τὰς
ψάμμους εἰδότι καὶ κα|ταμαντευσαμένῳ τῆς θαλάττης, ² οὔπω καὶ νῦν πεπαῦσθαι συκοφαντούμενον καὶ εὐθυνόμενον, ³⁴⁵ ἀλλὰ πικροτέρους αὐτῷ εἶναι τοὺς ἐπιγιγνομένους αἰεὶ καὶ τοὺς συκοφάντας Ἀνύτου καὶ Μελήτου, καὶ τοὺς δικαστὰς Ἀθηναίων τῶν τότε·

καὶ εἰ μὲν γραφεὺς ἦν ἢ δημιουργὸς ἀγαλμάτων, οἷον Ζεῦξις ἢ
Πολύκλειτος ἢ Φειδίας, παρέπεμπεν ἂν τὰ ἔργα αὐτῶν μετʼ εὐφημίας ἡ τῆς τέχνης δόξα· ὁρῶντες γοῦν ἐκεῖνα οἱ ἄνθρωποι, μὴ ὅτι αἰτιᾶσθαι, ἀλλʼ οὐδὲ ἐξετάζειν τολμῶσιν, ἀλλʼ εἰσὶν αὐτεπάγγελτοι ἐπαινέται θεαμάτων ἐνδόξων·

εἰ δέ τις μὴ κατὰ γραφέας, μηδὲ κατʼ
ἀγαλμάτων δημιουργοὺς ἀγαθὸς ἦν τὴν χειρῶν τέχνην, ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ βίον συμμέτρως, καὶ πρὸς τὸ ἀκριβέστατον, λόγῳ καὶ πόνῳ καὶ ἐθισμῷ καὶ εὐτελείᾳ καὶ καρτερίᾳ καὶ σωφροσύνῃ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς ἡρμόσατο· τοῦτον μὴ τυγχάνειν βεβαίας δόξης, μηδὲ
ἐπαίνων ὡμολογημένων, μηδὲ ὁμοφώνων δικαστῶν, ἀλλὰ ἄλλον ἄλλό τι διατελεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ λέγοντας; ||

Ὁποῖόν τι καὶ τὸ παρὸν ἡμῖν νυνὶ σκέμμα. Σωκράτη ⁶ τοῦτον Μέλητος μὲν ἐγράψατο, Ἄνυτός τε εἰσήγαγεν, Λύκῶν δὲ ἐδίωκεν, κατεδίκασαν δὲ Ἀθηναῖοι, ἔδησαν
δὲ οἱ ἕνδεκα, ἀπέκτεινεν δὲ ὁ ὑπηρέτης.

Καὶ Μελήτου γραφομένου ὑπερεώρα, καὶ Ἀνύτου εἰσάγοντος κατεφρόνει, ⁷⁸⁹ καὶ Λύκωνος λέγοντος κατεγέλα, καὶ ψηφιζομμένων Ἀθηναίων ἀντεψηφίζετο, καὶ τιμωμένων ἀντετιμᾶτο, καὶ δεόντων αὐτὸν τῶν ἕνδεκα τὸ μὲν σῶμα παρεῖχεν, ἀσθενέστερον γὰρ ἦν πολλῶν σωμάτων, τὴν δὲ ψυχὴν οὐ παρεῖχεν, κρείττων γὰρ ἦν Ἀθηναίων
ἁπάντων, οὐδὲ τῷ ὑπηρέτῃ ἐχαλέπαινεν, οὐδὲ πρὸς τὸ φάρμακον ἐδυσχέραινεν·

ἀλλʼ Ἀθηναῖοι μὲν αὐτὸν οὐχ ἑκόντες | κατεδίκασαν, ὁ δὲ ἀπέθνησκεν ἑκών·

¹⁰

ἐλέγχει δὲ τοῦ μὲν τὸ ἑκούσιον, ὅτι ἐξὸν αὐτῷ καὶ χρημάτων τιμήσασθαι, καὶ φεύγειν ἐκκλαπέντι, προείλετο
ἀποθανεῖν·

τῶν δὲ τὸ ἀκούσιον, μετέγνωσαν γὰρ εὐθύς· οὗ τί ἂν εἴη πάθος δικασταῖς καταγελαστότατον.

Ἔτʼ οὖν ποθεῖς σκέψασθαι περὶ Σωκράτους, εἰ

ὀρθῶς ταῦτα ἔδρα ἢ μή; τί οὖν, εἴ τις σοι παρελθὼν ¹¹¹²¹³ διηγεῖτο, ὅτι ἀνὴρ Ἀθηναῖος, γέρων τὴν ἡλικίαν, φιλόσοφος τὴν ἐπιτήδευσιν, πένης τὴν τύχην, δεινὸς τὴν φύσιν, ἀγαθὸς εἰπεῖν, συνετὸς νοῆσαι, ἄγρυπνος καὶ νηφάλεος, καὶ οἷος μηδὲν εἰκῇ μήτε ἔργον πρᾶξαι,
μήτε εἰπεῖν λόγον, βεβιωκὼς μὲν πόρρω ἡλικίας, ἐπαινέτας δὲ σχὼν τοῦ τρόπου Ἑλλήνων μὲν οὐ τοὺς φαυλοτάτους τὴν φύσιν, θεῶν δὲ τὸν Ἀπόλλωνα·

οὗτος ἐπαναστάντων αὐτῷ φθόνῳ καὶ ἀπεχθείᾳ καὶ τῇ πρὸς τὰ καλὰ ὀργῇ ἐκ μὲν τοῦ θεάτρου Ἀριστοφάνους, ἐκ
δὲ τῶν σοφιστῶν Ἀνύτου, ἐκ δὲ τῶν συκοφαντῶν Μελήτου, ἐκ δὲ τῶν ῥητόρων Λύκωνος, καὶ τοῦ μὲν κωμῳδοῦντος, τοῦ δὲ γραφομένου, τοῦ δὲ εἰσάγοντος, τοῦ δὲ λέγοντος, τῶν δὲ δικαζόντων, ἐχαλέπαινεν πρῶτα μὲν τῷ Ἀριστοφάνει, καὶ καταστὰς ἐν Ἀθηναίοις
ἀντεκωμῴδει τὸν ἄνδρα ἐν Διονυσίοις, ἔτι μεθυόντων ¹⁴¹⁵ δικαστῶν· ἔπειτα εἰς τὸ δικαστήριον παρελθὼν ἀντερρητόρευεν τοῖς λέγουσι καὶ λόγους διεξῄει μακρούς, ἀπολογίαν εὖ μάλα εἰς ἐπαγωγὴν δικαστῶν συγκειμένην, ἐξευμενιζόμενος μὲν τὸ δικαστήριον τοῖς προοιμίοις, πείθων δὲ τοῖς διηγήμασιν, ἀποδεικνὺς δὲ τεκμηρίοις
καὶ πίστεσιν καὶ εἰκάσμασιν, ἀναβιβαζόμενος δὲ καὶ μάρτυρας τῶν πλουσίων τινὰς καὶ ἀξιόχρεων ἐν Ἀθηναίοις δικασταῖς, κἂν τοῖς ἐπιλόγοις ἱκετεύων καὶ ἀντιβολῶν καὶ δεόμενος | καί που καὶ δάκρυα ἐν καιρῷ ἀφιείς,

¹⁶

καὶ μετὰ τοῦτο τελευτῶν τὴν Ξανθίππην ἀναβιβασάμενος

κωκύουσαν, καὶ τὰ παιδία κλαυμυριζόμενα, διὰ τούτων ἁπάντων μετεχειρίσατο τοὺς δικαστάς, καὶ ἀπεψηφίσαντο αὐτοῦ, καὶ ᾤκτειραν, καὶ ἀφῆκαν;

Καλοῦ τοῦ νικηφόρου· ἦ που εἰς Λύκειον ὤσατο ἂν ἐκεῖθεν, καὶ εἰς Ἀκαδημίαν αὖθις, καὶ τὰς ἄλλας διατριβὰς
φαιδρός, ὥσπερ οἱ ἐκ χειμερίου θαλάττης σεσωσμένοι.

Καὶ πῶς ἂν ἠνέσχετο φιλοσοφία σπάνιον τὸ πρὸς ἑαυτὴν τοῦτον τὸν ἄνδρα; οὐ μᾶλλον ἢ παιδοτρίβης ¹⁷ἐκ σταδίου ἀγωνιστὴν μύρῳ κεχρισμένον, || ἀνιδρωτὶ καὶ ἀκονιτὶ στεφανωθέντα, ἄπληκτον, καὶ ἄτρωτον,
¹⁸καὶ μηδὲν ἴχνος ἀρετῆς ἔχοντα.

Τίνος δ᾿ ἂν καὶ εἵνεκα ¹⁹²⁰ ἀπελογήσατο Σωοκράτης ἐπʼ ἐκείνων τῶν Ἀθηναίων; ὡς ἐπὶ δικαστῶν; ἀλλὰ ἄδικοι· ὡς ἐπὶ φρονίμων; ἀλλὰ ἀνόητοι· ὡς ἐπὶ ἀγαθῶν; ἀλλὰ μοχθηροί· ὡς ἐπὶ εὐμενῶν; ἀλλὰ ὠργίζοντο· ὡς ἐπὶ ὁμοίων; ἀλλὰ ἀνομοιότατοι·
ὡς ἐπὶ κρειττόνων; ἀλλὰ χείρους ἦσαν· ὡς ἐπὶ

χειρόνων; καὶ τίς κρείττων χείρονι ἀπελογήσατο; τί δʼ ἂν καὶ εἶπεν ἀπολογούμενος; ἆρα ὡς οὐκ ἐφιλοσόφει; ἀλλὰ ἐψεύδετο ἄν· ἢ ὅτι ἐφιλοσόφει; ἀλλὰ ἐπὶ τούτῳ ἐχαλέπαινον.

Ἀλλὰ νὴ Δία τούτων μὲν οὐδέν, ἀπολύεσθαι ²¹ ἐχρῆν τὴν αἰτίαν, ὡς μήτε διέφθειρεν τοὺς νέους, μήτε καινὰ δαιμόνια ἐπεισέφερεν.

Καὶ τίς τεχνίτης τὸν ἄτεχνον πείθει ὑπὲρ τῶν κατὰ τὴν τέχνην; ποῦ γὰρ Ἀθηναίοις συνιέναι, τί μὲν διαφθορὰ νέων, τί δὲ

ἀρετή; καὶ τί μὲν τὸ δαιμόνιον, πῶς δὲ τιμητέον; οὐ γὰρ τῷ κυάμῳ λαχόντες δικασταὶ χίλιοι ταῦτα ἐξετάζουσιν, οὐδὲ Σόλων τὶ ὑπὲρ αὐτῶν γέγραφεν, οὐδὲ οἱ Δράκοντος σεμνοὶ νόμοι·

ἀλλὰ κλήσεις μέν, καὶ φάσεις, ²²καὶ γραφαί, καὶ εὐθύναι, καὶ ἀντωμοσίαι, |καὶ πάντα
τὰ τοιαῦτα ἐν ἡλιαίᾳ εὐθύνεται, ὥσπερ ἐν ταῖς τῶν ²³²⁴²⁵ παίδων ἀγέλαις αἱ περὶ τῶν ἀστραγάλων διαμάχαι καὶ ῥητορικαί, ἀφαιρουμένων ἀλλήλους, καὶ ἀδικούντων, καὶ ἀδικουμένων·

ἀλήθεια δὲ καὶ ἀρετὴ καὶ βίος ὀρθὸς ἑτέρων δικαστῶν δεῖ, καὶ νόμων ἑτέρων, καὶ ῥητόρων ἑτέρων, ἐν οἷς Σωκράτης ἐκράτει, καὶ ἐστεφανοῦτο, καὶ
εὐδοκίμει.

Πῶς οὖν οὐκ ἂν ἦν καταγέλαστος γέρων ἀνὴρ καὶ φιλόσοφος συναστραγαλίζων τοῖς παισίν; ἢ τίς πώποτε ἰατρὸς ἔπεισεν τοὺς πυρέττοντας, ὅτι ἀγαθὸν τὸ διψῆν καὶ λιμώττειν; ἢ τίς τὸν ἀκόλαστον, ὅτι πονηρὸν
ἡδονή; ἢ τίς τὸν χρηματιστήν, ὅτι οὐδενὸς ἀγαθοῦ ἐφίεται;

ἦ γὰρ ἂν καὶ τοῦτο Σωκράτης οὐ χαλεπῶς ἔπεισεν τοὺς Ἀθηναίους, ὡς οὐκ ἔστιν διαφθορὰ νέων ἀρετῆς ἐπιτήδευσις, οὐδὲ ἡ τοῦ θείου γνῶσις περὶ δαίμονας παρανομία.

Καὶ γὰρ ἤτοι συνηπίσταντο ταῦτα
τῷ Σωκράτει, ἢ ὁ μὲν ἠπίστατο, οἱ δὲ ἠγνόουν.

Καὶ εἰ μὲν ἠπίσταντο, τί ἔδει λόγων πρὸς τοὺς εἰδότας; εἰ δὲ ἠγνόουν, οὐκ ἀπολογίας αὐτοῖς, ἀλλʼ ἐπιστήμης ἔδει.

Τὰς μὲν γὰρ ἄλλας ἀπολογίας μάρτυρες ἀποφαίνουσιν, καὶ πίστις, καὶ ἔλεγχοι, καὶ τεκμήρια, καὶ
βάσανοι, καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ἵνα τὸ ἀφανὲς τέως ἐπὶ δικαστηρίου φωραθῇ· ἀρετῆς δὲ καὶ καλοκαγαθίας ὁ ²⁶²⁷ ἔλεγχος εἷς, ἡ πρὸς ταῦτα αἰδώς, ἧς ἐξεληλαμένης τότε Ἀθήνηθεν, τί ἔδει τῷ Σωκράτει λόγου; Νὴ Δία, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ.

Ἀλλʼ εἰ τοῦτο ἐξ ἅπαντος ἠυλαβεῖτο ἓν τῷ ἀγαθῷ
ἀνδρί, ὥρα ἦν Σωκράτει μὴ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς ἀπολογεῖσθαι, ἀλλὰ μήτε Μελήτῳ ἀπεχθάνεσθαι, μήτε ἐλέγχειν Ἄνυτον, μήτε παρέχειν πράγματα τοῖς ἁμαρτάνουσιν Ἀθηναίων, μηδὲ περϊιέναι τὴν πόλιν, ἐντυγχάνοντα ²⁸πάσαις | ἀνδρῶν καὶ τύχαις καὶ τέχναις καὶ
ἐπιτηδεύμασιν καὶ ἐπιθυ || μίαις, σωφρονιστὴν κοινὸν ²⁹ πικρὸν καὶ ἀπαραίτητον, μηδὲν ταπεινόν, μηδὲ θωπικόν, μηδὲ ἀνδραποδῶδες, μηδὲ ὑφειμένον πρὸς μηδένα λέγοντα.

Εἰ δὲ θανάτου μὲν ἤδη τὶς καὶ ἐν πολέμῳ κατεφρόνησεν, καὶ κυβερνήτης ἐν θαλάττῃ, ὀρέγονται
δὲ ἕκαστοι τῶν ἐν ταῖς τέχναις ἀποθνήσκειν καλῶς σὺν τῇ τέχνῃ· ἦπου τὸν φιλόσοφον ἔδει λιποτάκτην γενέσθαι καὶ λιπόνεων καὶ φιλόψυχον, ῥίψαντα τὴν ἀρετὴν ὡς ἐν πολέμῳ ἀσπίδα.

Καὶ ταῦτα δρῶντα τίς ³⁰³¹³² ἂν αὐτὸν δικαστὴς ἐπῄνεσεν; ἢ τίς ἂν ἠνέσχετο τὸν Σωκράτην ἑστῶτα ἐν δικαστηρίῳ ταπεινὸν καὶ ἐπτηχότα, καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ ζῆν ἐρανιζόμενον παῤ ἄλλων; τοῦτο γάρ που τῆς ἀπολογίας τὸ σχῆμα ἦν. λέγειν ἐχρῆν, ταπεινὸν δὲ οὐδέν, οὔτε ἐπτηχός, οὔτε
ὑφειμένον, ἀλλʼ ἐλεύθερόν τι καὶ ἄξιον φιλοσοφίας;

οὐκ ἀπολογίαν μοι λέγεις, ἀλλʼ ὀργῆς ζωπύρωσιν καὶ φλεγμονήν. Πῶς γὰρ ἂν ἤνεγκεν τοιαύτην ἀπολογίαν δικαστήριον πονηρὸν καὶ δημοκρατικόν, καὶ ἐκδεδιῃτημένον ὑπʼ ἐξουσίας, καὶ ἀνήκοον παρρησίας, καὶ κολακείᾳ
διηνεκεῖ κεχρημένον; οὐ μᾶλλον ἢ ἀκόλαστον συμπόσιον νήφοντα ἄνδρα ἀφαιρούμενον μὲν τὸν κρατῆρα, ἀπάγοντα δὲ τὴν αὐλητρίδα, καθαιροῦντα δὲ τοὺς στεφάνους, παύοντα δὲ τὴν μέθην.

Τοιγαροῦν ἐσίωπησεν ὁ Σωκράτης ἀσφαλῶς, ὅπου λέγειν οὐκ
ἐξῆν καλῶς, φυλάξας μὲν τὴν ἀρετήν, φυλαξάμενος δὲ τὴν ὀργήν, καὶ παρασχὼν τοὔνειδος αὐτοῖς πικρόν, ὅτι καὶ σιωπῶντος αὐτοῦ κατεδίκασαν.

Πάνυ γοῦν ἔδει τοῖς τότε Ἀθηναίων δικασταῖς λόγων.

Σω|κράτη γὰρ ἑβδομήκοντα μὲν ἐτῶν χρόνος, ³³ καὶ ἐν τούτῳ φιλοσοφία καὶ ἀρετὴ διηνεκής, καὶ ἄπταιστος
³⁴³⁵³⁶ βίος καὶ ὑγιής, καὶ δίαιτα εἰλικρινής, καὶ ὁμιλίαι χρησταί, καὶ ἐντεύξεις ὠφέλιμοι, καὶ συνουσίαι ἀγαθαί, ταῦτα μὲν αὐτὸν οὐκ ἐξείλετο ἐκ τοῦ δικαστηρίου, καὶ τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ τοῦ θανάτου,

ἀμφορεὺς δὲ ἔμελλεν διαμετρηθεὶς πρὸς ῥητορείας καιρὸν βραχὺς ῥύσεσθαι τὸν Σωκράτην; ἀλλʼ οὔτε ἠδύνατο, οὔτε δυνάμενος, ἐδέξατο ἂν ὁ Σωκράτης.

Ἄπαγε, ὦ Ζεῦ καὶ θεοί, ὅμοιον ὡς εἰ καὶ Λεωνίδην τὸν Σπαρτιάτην ἐκεῖνον ἠξίωσεν ἄν τις παραστὰς τοιοῦτος
σύμβουλος ὑποχωρῆσαι βραχύ, καὶ ἐνδοῦναι τῇ Ξέρξου ἐμβολῇ, ὡς συκοφάντῃ ὡπλισμένῳ·

ὁ δὲ οὐκ ἐδέξατο, ἀλλʼ αὐτοῦ κεῖσθαι σὺν τῇ ἀρετῇ καὶ τοῖς ὅπλοις μᾶλλον, ἢ ζῶν δεῖξαι τὰ νῶτα βασιλεῖ βαρβάρῳ.

Τί τοίνυν ἦν ἄλλο ἡ Σωκράτους ἀπολογία, ἢ
νώτων ἀποστροφή, καὶ φυγὴ βλημάτων, καὶ εὐπρεπὴς δειλία; τοιγαροῦν ἔμεινεν, καὶ τὴν ἐμβολὴν ἐδέξατο, καὶ ἠρίστευσεν·

Ἀθηναῖοι δὲ ᾤοντο αὐτοῦ καταψηφίζεσθαι.

Καὶ γὰρ Ξέρξης ᾤετο νικᾶν Λεωνίδην, ἀλλὰ Λεωνίδης μὲν ἀπέθνησκεν, Ξέρξης δὲ ἡττᾶτο· καὶ Σωκράτης
μὲν ἀπέθνησκεν, Ἀθηναῖοι δὲ κατεδικάζοντο, δικαστὴς δὲ ἦν αὐτοῖς θεὸς καὶ ἀλήθεια.

δὲ Σωκράτους ³⁷³⁸ κατὰ Ἀθηναίων γραφή·

Ἀδικεῖ ὁ Ἀθηναίων δῆμος, οὓς μὲν Σωκράτης νομίζει θεούς, οὐ νομίζων, ἕτερα δὲ καινὰ δαιμόνια ἐπεισφέρων· Σωκράτης μὲν γὰρ ³⁹νομίζει Ὀλύμπιον τὸν Δία, Ἀθη||ναῖοι δὲ Περικλέα· καὶ Σωκράτης μὲν πιστεύει τῷ Ἀπόλλωνι, Ἀθηναῖοι
δὲ αὐτῷ ἀντιψηφίζονται.

Ἀδικεῖ δὲ ὁ δῆμος καὶ τοὺς νέους διαφθείρων· οὗτος καὶ Ἀλκιβιάδην διέφθειρεν, καὶ Ἱππόνικον, καὶ Κριτίαν, καὶ ἄλλους μυρίους.

Ὤ|γραφῆς ἀληθοῦς, καὶ δικαίου δικαστηρίου, καὶ καταδίκης ⁴⁰ πικρᾶς. Ὑπὲρ μὲν Διὸς ἀσεβουμένου λοιμὸς
ἦλθε καὶ ἐκ Πελοποννήσου πόλεμος· ὑπὲρ δὲ νέων διαφθειρομένων Δεκέλεια, καὶ ἡ ἐν Σικελίᾳ τύχη, καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ συμφοραί. Οὕτω δικάζει θεός, οὕτω καταψηφίζεται.

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. Ϛ΄

2. 28b

3. 5 δεινὸν sq. idem initium vi. or. 34. 1a etiam or. 4. 1a cf. Lucian. calum 1 (125) ad sententiam cf. Themist. 26. 311d Xe- noph. apol. 21 || 14 Σωκράτη sq. vi. or. 39. 5 l; 13. 9d διὰ τοῦτο sq. etiam infra p. 33. 7 cf Plat. apol. 21a Xenoph. apol. 14 Dio Chrys 13. 50; 55. 8 Lucian. am. 48 lulian. lI 79a Themist. 13. 161c; 2. 27b; 29. 346b Apul. deo Socr. 17 Orig. c. Cels. VI 280 Arrian var. hist II 13 Cicer. acad. l 4. 16 || 15. 16 τῷ τὰς ψάμμους εἰδότι vi. or. 11. 6c vers. finem; or. 13. 3b σεμνὸν γὰρ sq. cf. Herod. l 47

4. Codices RBMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

5. 1 Γ΄ R! || 3 in mge ζ΄ R! | εἰ καλῶς — 4 ἀπολογησάμενος RM additis λόγος λθ΄ φα om. (spatio rubric. relicto) BN || 7 χρώ- μενον (ω in ras. ex ο?) R! || 8 ναυτικοὺς Hob. αὐτοὺς R αὐτοῦ cett. (δ∠) αὐτῆς Schenkl. || 14 τῶν ἔργων om. B | Σωκράτη R!B Σωκράτην cett. (δ∠) || 16 μαντευομένῳ B | 〈τῶν μέτρων〉 τῆς θαλάττης Reiske

6. Ed. Duebn. p.32

7. 7 αἰτιᾶσθαι sq. cf Dio Chrys. 12. 51 sq. || 12 πόνῳ sq. nota seriem virtutum cynicarum !

8. 3 καὶ εἰ μὲν — 6 δόξα n || 17 Σωκράτη — 20 ὑπηρέτης v (: ὑπηρέτης)

9. 2 καὶ τοὺς del. Reiske καινοὺς Orelli | συκοφάντας (ν in ras.) R! | Ἀνίτου R (pr man.) M | Μελίτου BMφα(θ) || 5 ἔργα (ργ in ras.) R! | αὐτῷ Reiske αὐτὰ φα(δ) αὐτοῦ Markl. || 12 νόμῳ Markl. || 16 λέγοντα Reiske λέγοντας οὐ δεινόν; Orell || 17 νυνὶ (νι in ras.) R! | Σωκράτην v α(δ∠) || 18 Μέλιτος Mφα(θ) (ut infra vers 21) om. v | μὲν ἐργάψατο om. v | (et 21) Ἀνιτος MN | τε] δὲ Mα(δ∠) μὲν v || 19 Λύκος v

10. 29a

11. 1 κατεγέλα sq. vi. or. 12. 10c cf. Aelian v. hist. V 8 (κωμῳ- δούμενος ἐγέλα) Seneca dial. II 18. 5 Diog. Laert. lI 35 Norden (Fleck. ann. 18. 323 adn 4 de τρόπῳ σπουδογελοίῳ) || 2 ἀντε- τιμᾶτο cf. Plat apol. 36d Diog Laert. II 42 || 4 ἀσθενέστερον nam εἷς φρονιμώτερος τῶν πολλῶν Sext. Emp. hyp. lI 43 cf. etiam Epict. diss. l 29. 16 || 6 τῷ ὑπηρέτῃ cf. Epict. diss. l 29. 65 ἐχαλέπαινεν vi p. 33. 13 cf. Muson. 54. 10(οὐκ ἐχαλέπαινε λοιδορού- μενος) Epict. diss. II 12. 14 Teles (Henne) 43 vi. etiam or. 18. 6c 8 ἑκὼν vi. or. 36. 6g etiam or. 6. 6a cf. Epict. diss. I 12. 13 || 10 φεύγειν cf Xenoph. apol. 23 Cicer. Tusc. l 29. 71 Muson. 143. 8 Teles 11 Plut. adv. Colot. 1126. b 11 μετέγνωσαν sq. cf. Themist. 20 239a Plut. invid. 6 Orig. c. Cels. 1. 5 Diog. Laert. lI 43 || 14 εἰ ὀρθῶς sq. vi or 18. 6c

12. 14 εἴ τις σοι — p. 34. 14 νικηφόρου n

13. 3 αὐτῶν MNα(θ) corr. Markl. Dav.2 || 5 ἦν om. MNα(δ) || 6 ἐχαλέπηνεν α(δ) || 7 ἐδυσχέρανεν α(δ) || 9 τοῦ μὲν — 11 τῶν δὲ om. M | ἐξὸν (in ras. ex ἐξσὸν) R! || 12 καταγελαστότατον RMN (cf. Κuehner Gerth. Gr. gramm. lI 1. 22) καταγελαστότερον cett. (δΔ) || 13 ἔτι α(θ) | ποθεῖσκέψασθαι R! || 14 ὀρθῶς] ὥρα MNφ ἄρα α(δ) ἄρα καλῶς Dav.1 ὀρθῶς ἄρα Markl. | εἴ τις] ἔστιν R (═ ὅστις?) | σοι παρελθὼν] συμπαρελθὼν α(δ) unde νῦν παρελθὼν Markl.

14. 2 πένης vi. or. 1. 9c; 18. 6g; 39. 5i cf. Dio Chrys. 54. 2 | δεινὸς sq. vi or. 8. 1a ἀνδρὶ sq. || 4 οἷος sq. cf. Xenoph. mem. l 1. 11 || 6 φαυλοτάτους cf. Xenoph. apol. 17 || 7 Ἀπόλλωνα vi. supra p. 30. 15 || 9 Ἀριστοφάνους nil fuit Aristophani cum ceteris tribus ut docet p. 31 18 sq. cf. Plat. apol. 23e Diog. Laert lI 39 Themist. 23. 285c; 34. 68 sed vi. or. 12. 8a; 36. 5h cf. Aelian. v. hist. II 13 || 10 σοφιστῶν cf. Diog. Laert lI 38 aliter Plat. apol. 23e | συκοφαντῶν Maximum „soli variandae orationi in- tentum“ finxisse sibi vidit C. F. Hermann (de Socratis accusato- ribus ind. schol. Gott. 1854. 13); debuit enim Maximus dicere ὑπὲρ τῶν ποιητῶν cf. Plat. apol. 23e || 13 ἐχαλέπαινεν sq. vi. or. 18. 6g; or. 39. 5i etiam supra p. 32. 6 cf. Aelian. v. hist. lI 13 Epict. diss. IV 11. 20 Plut. educ lib. 14 (10 d) περὶ ἀσκήσεως (mus. Rhen. 27. 528).

15. 1 γέρων τὴν ἡλικίαν (propter vers. 5) del. Markl. de duplici Maximi editione ut solet cogtans || 4 νηφάλαιος (man. recent. in νηφάλοιος mutatum) R νηφάλιος cett. (δ∠) | εἰκῇ] εἰπεῖν MN || 7 οὕτως R! (pr. man corr.) n || 11 Λύκωνος 〈ἐκ δὲ τῶν Ἑλλή- νων, Ἀθηναίων·〉 καὶ Markl. (prob. Combes) lacunam asteriscis indic. Duebn. || 13 〈ἰδιω〉τῶν τῶν δικαζόντων Schenkl || 15 ἐπὶ μεθυόντων Reiske (Duebn.)

16. 29 b

17. Ed. Duebn. p. 33

18. c

19. 6 μάρτυρας sq. cf. Plat. apol. 33 d || 8 ἱκετεύων sq. cf. Plat. apol. 34c || 17 πῶς sq. cf. Epict. diss. IV 4. 22 || 19 ἀγωνιστὴν vi. or. 15. 7c καλός γε sq. || 21 τίνος sq nam quae (spreta Lysiae apologia) ἐν δικαστηρίῳ dixit non apologia ea erat sed βίου ἀπό- δειξις cf. Xenoph apol. 9

20. 1 〈τῶν〉 δικαστῶν Mα(δ) Duk. (tacite) | ἀντερητόρευεν Rn || 3 ἀπαγωγὴν α(δ) def. Markl. | συνκειμένην R! || 5 τεκμηρίοις (οις in ras.) R! || 7 ἀξιόχρεως MNφα(δ) ἀξιοχρέων Reiske || 9 δά- κρυον MNα(δ) || 11 κλαυμυριζόμενα (cf. Photius s v. κλαυμυρί- ζεται) R! κλαυθμυριζόμενα cett. (δΔ) || 13 αὐτοῦ ÷ καὶ R! | καὶ (ante ἀφῆκαν) om. α(δ) || 14 ὢ καλοῦ α(δΔ) | Λύκιον R!B || 15 ἄλας (pr. man.) R! || 16 σεσωσμένοι (ω in ras.) R! || 17 σπά- νιον τὸ] ἐπανιόντα HB Heins. (Δ) παριόντα Canterus || 18 τοῦ- τον τὸν] τοιοῦτον Markl.

21. δʼ

22. 30a

23. 2 δικαστῶν scil. καλῶν cf. Plat. apol 40a | ἄδικοι vel κλε- πτίστατοι cf. Athen. 13. 611a || 3 ἀνόητοι cf. Lucian. bis accus. 6 (798) || 16 κυάμῳ sq. (e Xenoph. mem. l 2. 9) vi. or. 16. 4b || 17 Σόλων vi. or. 6. 5d; 36. 6g || 20 ὥσπερ sq vi or. 36. 5c

25. 1 ἐκείνωι | τῶν Ἀθηναίων silentio praeterm. σ2 || 2 δικασ- τῶν] δικαίων Steph prob. Heins. Dav.1 Markl. || 4 οἱ ὠργίζοντο α(δ) || 8 ἀλλʼ α(θ) || 10. 11 δὲ χρῆν MNα(θ) corr. Markl || 12 κενὰ R | τεχνίτης om. MNφα(δ) e R add. Heins. || 13 πείθῃ α(δ∠) | τὴν (ante τέχνην) om. B || 19 εὐθῦναι Duebn. | ἀντωμοσίαι 〈ῥη- τορικαὶ〉 Heins. (prob. Dav.)

26. 1 παίδων sq. vi. infra vers 8 || 4 νόμων ἑτέρων de quibus multus est in orat 6. 5d sq. || 5. 6 ἐστεφανοῦτο καὶ εὐδοκίμει vi. or. 1. 6c || 7 γέρων cf. Plat. apol. 17c || 8 παισὶν sq. vi. or. 12. 10b cf. Themist π. ἀρετῆς (mus. Rhen. 27. 453) aliter Plat. apol. 17c (ὥσπερ μειρακίῳ) Epict. diss lII 23. 25 vi. etiam or. 36. 5c ὥσπερ sq. et supra p. 35 20 cf. Epict. diss. lII 24. 53 || 13 διαφ- θορὰ νέων sq. spectant ad Xenoph apol. 25 Plat. ap. 12 (24d) cf Epict diss lI 5. 18

27. 2 ῥητορεῖαι Dav.2 Markl. del. Heinse || 4 δεῖ R δεῖται cett. (δ∠) || 8 ἢ εἴ τις ποτε B | πώποτε — 9 διψῆν om. M || 17 λόγου α(δ) || 20 πίστεις B et ita Dav.2 (∠) | ἔλεγχος α(δ) corr. Markl. || 22 καλοκαγαθίας R! vide Crönert l. a. p. 297

28. 30b

29. Ed. Duebn. p. 34

30. 8 περϊιέναι ut Diogenes vi. or. 15. 9c; 32. 9d ἀλλὰ ἄφετος sq or. 36. 5d Anacharsis or. 25. 1c Homerus or. 26 1a αὐτὸς δὲ sq. anima Aristeae or. 38. 3d cf. Lucian. necyom. 18 (481) de So- crate mortuo || 9 πάσαις ἀνδρῶν τύχαις καὶ τέχναις ═ or. 9. 6g || 10 σωφρονιστὴν ut Herculem vi. or. 15. 6d || 11 πικρὸν καὶ ἀπα- ραίτητον ═ or. 33. 3c vi. etiam or 5. 7f || 13 θανάτου sq cf. Plat. apol. 28. 6

31. 16 in muge ἤπου, ἴσως σχεδὸν·· ἤπουγε, πολλῷ πλέον (vet. schol. b) R!

32. 1 ἧς (in ras. ex εις?) R! || 4 ἠυλαβεῖτο ἓν τῷ Hob. ἠυλ ἐν τῷ RBMN (fortasse recte, cf. Kuehner Gerth Gr. gr. l 466c) εὐλα- βητέον τῷ φα(δ∠) || 5 μὴ ὅτι τοῖς Markl || 6 Μελήτῳ vide supra p. 31 2, 18, 20; p. 33. 11 || 13 καὶ (ante ἐν) om. MNα(δ) || 14 ὀρέ- γονται καὶ B et ita Dav. (utr.), corr. Markl. Reiske || 17 λειπόνεων (ε prior. puncto notat.) R λειπόγεων MNφα(δ)corr. Heins. || 17. 18 τῆς ἀρετῆς (quibus verb. paginae custos adnectuntur τὸ σχῆμα ἦν e vers. p. 38. 4) B || 18 ἀσπίδα (ιδ in ras.) R!

33. 31a

34. 7 ὀργῆς ζωπύρωσιν cf Xenoph. apol. 9 et 32 Epict. diss II 2 18 || 11. 12 ἀκόλαστον συμπόσιον sq vi or 11 7g || 17 τοὔ- νειδος sq vi. Xenoph. apol. 26

35. 7 ζωπύρωσιν in mge repetit (vet. schol b) R!

36. 1 ἢ R! | ἂν om. α(δ) || 4 τὸ σχῆμα ἂν ἦν Markl. πρόσχημα ἦν Reiske || 5 λέγειν μὲν Reiske (Duebn.) | ἐχρῆν (in ras ex ἐγ-) R! | ταπεινὸν μὲν φα(δ) || 8 φλεγμονῆς Reiske || 10 παρησίας R cf. Crönert l. a p. 79 || 11 κεχρημένον (χ et η in ras.) R! | ἀκο- λάστων φα(θ) || 20 Σωκράτῃ R!Bφ Σωκράτης MN Σωκράτει α(δ∠)

37. 7 ἐδέξατο nec enim αἰσχρῶς σώζεται Socrates cf. Epict. diss. IV 1. 164 || 20 κατεδικάζοντο sq. cf Epict. diss. IV 1. 123

38. 1 βίος ὑγιὴς (pr man.) R! || 5 διαμετρηθεὶς (ει in ras.) R! || 6 βραχύν φα(δ∠) || 7 δυναμένου Markl. δυνάμενον Dav.2 (∠) || 8 Λεωνίδην (de ‘ionismisʼ cf. Dürr. l. a. p. 9) RB Λεωνίδαν cett. (θ) || 10 σύμβολος (pr. man.) R! || 11 ὡς (ὁ M) συκοφάντης ὡπλισ- μένος MNφα ὡς συκοφάντην ὡπλισμένον Stepb. (δ) ὢ συκοφάντης ὡπλισμένος Markl. ὡς σφενδονήτης ὡπλισμένῳ Reiske (Duebn.) || 13 τὰῶτα (pr. man.) R! || 14 ἄλλο ἢ B || 15 post φυγὴ spatium duarum litt. in ras. R! | λημμάτων MNφα(δ) def. Reiske || 17 ἠρίσ- τευεν M ἀρίστευεν NB || 18 Λεωνίδην (Λε in ras.) R! || 19 μὲν (εν in ras.) R! | ἀπέθνησκεν (cum R) MB | Ξέρξης—20 ἀπέθνησκεν om. M

39. Ed. Duebn. p. 35

40. 31b

Maximus of Tyre Dialexeis 3

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Γ΄ III (Duebn. IX vulg. 39 B 6 K 3)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers