Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΗʹ XXVIII (Duebn XXXIV vyulg 18)

Πῶς ἄν τις ἄλυπος εἴη.

Πῶς ἄν τις ἀλυπίαν τῇ ψυχῇ περιποιήσαιτο; ἢ δεῖ κἀνταῦθα ἰατροῦ, καθάπερ ἐν ταῖς τοῦ σώματος ὀδύναις,
καὶ πρὸς τῷ ἰατρῷ φαρμάκων τινῶν, καὶ διαίτης

κεκραμένης πρὸς ὑγίειαν καλῶς; Τίς οὖν ὑμῖν γένοιτο ψυχῆς ἰατρός; καὶ ποῖα τὰ φάρμακα; καὶ πρὸ τῆς διαίτης αὐτὸς τρόπος; Ἐγὼ μὲν ὑπὸ φιλίας πρὸς τὰ ἀρχαῖα πάντα οὐ διαιρῶ τὰς τέχνας, πείθομαι δὲ τοῖς
ποιηταῖς, ὅτι ἦν ἐν Πηλίῳ ἀνὴρ ἰατρικός· Χείρωνα αὐτὸν καλοῦσιν, ἡ δὲ τέχνη τῷ Χείρωνι ἦν τείνουσα ἐφʼ ἑκάτερα·

καὶ γὰρ τὸ σῶμα ἐξεπόνει τῶν προσιόντων αὐτῷ εἰς τὸ ἀκρότατον τοῦ ὑγιεινοῦ θήραις καὶ ὀρειβασίαις καὶ δρόμοις καὶ εὐναῖς ἐπὶ στιβάδων καὶ
σιτίοις ἐξ ἄγρας καὶ πώμασιν ἐκ ναμάτων·

καὶ τὴν ²³⁴⁵ ψυχὴν ἐπεμελεῖτο μηδὲν ἀπολείπεσθαι τῶν σωμάτων εὐκινησίᾳ λογισμῶν καὶ τῷ ἀνδρώδει τῶν παθημάτων· καὶ διὰ τοῦτο ἄρα ἰατρικώτατός τε καὶ δικαιότατος ὁμοῦ ἔδοξεν εἶναι ὁ αὐτός, δύο ὀνόματα τέχνῃ μιᾷ
ἐπιφημισάντων τῶν ποιητῶν.

Εἰ δὲ ἐν τῷ παρόντι ⁶διέστη〈κεν καὶ διεστα〉σίασται πρὸς ἑαυτὴν ἡ τέχνη, μήπω σοι τοῦτο θαυμαστὸν φανῇ, πρὶν ἄν μοι δείξῃς καὶ τὴν τέχνην || μίαν τὲ οὖσαν καὶ ἠθροισμένην, ⁷ ἀλλʼ οὐ διαλαχοῦσαν τοῦ σώματος τὰ χωρία, ἄλλην ἄλλό
τι, τὴν μὲν ὀφθαλμούς, τὴν δὲ νῶτα, τὴν δὲ ἄλλο τι μόριον, καὶ κινδυνεύουσαν, κατασμικρυνομένην ἑκάστοτε εἰς λεπτὰ καὶ ἀγεννῆ μόρια, ἀφανισθῆναι παντάπασι·

καθάπερ τὴν Μακεδόνων φασὶν ἀρχὴν ἐμπεσοῦσαν εἰς ἄνδρας πολλούς, οὐκ ἀξιουμένους βασιλείας
ὅλης, μετὰ τὸν Ἀλέξανδρον.

Τί δὴ οὖν ὁ Χείρων ἦλθεν ἡμῖν δεῦρο ἐπὶ τὸν

λόγον; Φέρε, ἴδω μετὰ σοῦ, εἰ μὴ ἐν δέοντι, εἴπερ γάρ μοι καλεῖς τι ὀδύνην σώματος· καλεῖς μέντοι. Ταύτης τοίνυν, εἰ μὲν ἐξ ἴσου τὸ σῶμρ ὑποδύσαιτʼ ⁸⁹¹⁰ ἄν, καὶ ἀνακραθεῖσα ἐπιεικῶς ὅλῳ διετάραξεν αὐτοῦ τὴν κατὰ φύσιν οὐσίαν, καθάπερ σίδηρον πῦρ, αὐτὸ τοῦτο, ὅ καλοῦμεν πῦρ· ὑποκοριζόμενοι δʼ οἱ ἰατρικοὶ μετέβαλλον τοὔνομα, ὡς ἔλαττον ἡμῖν τὸ δεινὸν φανούμενον, εἰ πυρετὸς καλοῖτο, ἀλλὰ μὴ πῦρ.

Ἕτερον
δʼ αὗ ἐστιν ὀδύνης γένος, ἐπειδὰν μόριον μὲν ᾖ τὸ τὴν αἰτίαν ἔχον καὶ τὴν πηγὴν τοῦ νοσήματος, ὁρμηθὲν δὲ ἐντεῦθεν τὸ δεινὸν συνελκύσῃ τὲ καὶ συνεπισπάσηται τῇ ὀδύνη καὶ τὸ ἄλλο σῶμα πᾶν·

καὶ ἔστιν οὕτω δή τις ὀξύτατος ὁ τοῦ ἀλγεῖν δρόμος ἐπὶ
τὸ ὑγιαῖνον ἀπὸ τοῦ κάμινοντος, ὡς μάθοις ἂν τῷ προσπταίσματι ἄκρῳ τῷ ποδί· ἐκ γὰρ ὀνύχων, φασίν, ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τὸ ἀλγεινὸν ἀκαρεὶ θεῖ. Τοῦτο δὲ οἴει γίγνεσθαι ἄν, εἰ μὴ ἐτύγχανεν ἡ ψυχὴ διειληφυῖα τὸ σῶμα πᾶν πάντοθεν, καὶ ἀνακεκραμένη αὐτῷ, καθάπερ
τὸ φῶς τῷ ἀέρι; ἢ μᾶλλον οὑτωσὶ λέγωμεν·

καθάπερ αἱ τῶν θυμιαμάτων ὀδμαὶ καὶ τοῖς πόρρω οὖσιν προσέβαλλον, ἀνακεράσασαι | τὸν διὰ μέσου ἀέρα ¹¹¹²¹³¹⁴ τῇ εὐωδίᾳ· ἢ καθάπερ τὰ χρώματα ἐν ὀφθαλμοῖς πόρρωθεν ἔρχεται ὡς ἐπιγράψαντα καὶ ταῦτα τὸν ἀέρα τῇ αὑτῶν φύσει· ταύτῃ νόμιζε καὶ τὴν ψυχὴν πανταχοῦ διεληλυθέναι, καὶ μηδὲν εἶναι ἄψυχον σώματος μέρος·
τρίχας δὲ καὶ ὄνυχας ἐξαιρετέον λόγου·

καὶ γὰρ τῶν δένδρων τὰ φύλλα· καὶ γὰρ ταῦτά ἐστιν, ὅσα ἐν φυτοῖς τὰ ἀναισθητότατα.

Οὕτω δὴ πρὸς τὸ σῶμα ἡ ψυχὴ ἔχουσα, ἀνακέκραται αὐτοῦ ταῖς λύπαις καὶ ταῖς ἡδοναῖς. Καὶ τὸ ἀλγεῖν ἔστιν αἰτία μὲν σώματος,
ψυχῇ δὲ πάθος.

Μία μὲν δὴ αὕτη χορηγία ὀδύνης τῷ ἀνθρώπῳ. Δευτέρα δὲ ἥδε, ἔμπαλιν αὖθις αὖ πρὸς τὴν προτέραν ἔχουσα·

ἀπὸ γὰρ τῆς ψυχῆς αὕτη ἔρχεται, καὶ τελευτᾶ ἐπὶ τὸ σῶμα. Ψυχῆς γοῦν καμούσης λύπῃ, συγκάμνει τοι σῶμα τὶ καὶ ὑποτήκεται
τοῦτο μὲν ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ἀπολεῖβον δάκρυα, τοῦτο δὲ πᾶν ὠχραινόμενον καὶ ἰσχναινόμενον· ὁποῖα αἱ ἐξ ¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸ ἐρώτων λῦπαι ἀπεργάζονται, καὶ διὰ πενίαν τρυχώσεις, καὶ διὰ πένθη ἀκοιμιστίαι. Ἀποπέμπουσιν δὲ τῷ σώματι ὀδύνας καὶ θυμοὶ καὶ ὀργαὶ καὶ φθόνοι, καὶ τῶν τῆς ψυχῆς παρὰ μέλος κινημάτων οὐδὲν ὁτιοῦν.

Τί δή οὖν τούτων ἐπιμέμνημαι; Ὅτι τὸ ἀλγεῖν καὶ
ἀπὸ ψυχῆς σώματι ἐπιπεμπόμενον, καὶ ἀπὸ σώματος ἐπὶ ψυχὴν παραγινόμενον, εἰκότως ἄρα δέοιτο ἂν καὶ ἰατρικῆς μιᾶς πρὸς ἀλυπίαν, καθάπερ ὁ Εὔριππος κυβερνητικῆς μιᾶς πρὸς εὔπλοιαν. Καὶ τοῦτο μὲν ¹⁹ταῦτά || μοι ἔστω ἀποπεφασμένον·

τὴν δὲ ἰατρικὴν
αὐτήν, ἥτις ἀμυνεῖται τὰ δεινὰ ἀμφοτέρωθεν ἐπιόντα, τίς ἡμῖν λέξει; Ἐγὼ μὲν γὰρ ἀπορῶ, εἴ τινα ἐξευρήσω δεινὸν τὴν τέχνην κατὰ τὸν Χείρωνα κεῖνον, ἵνα μοι διπλᾶ | τἀγαθὰ ἔλθῃ· καὶ οὔτε πιστεύω τῷ τεχνιτεύματι ²⁰ (τὸ γὰρ ἔργον μέγα, τῆς Ὄσσης καὶ τοῦ Ὀλύμπου
ὑψηλότερον), οὔτε ἀπιστῷ κομιδῇ. Τί γὰρ οὐκ ἂν ἐθελήσασα πάντολμος ψυχὴ ἐπιτεχνήσαιτο;

Διὰ μέσου δὴ ἥκων πίστεως καὶ ἀπιστίας, καὶ πρὸς ἄγνοιαν τοῦ εἰδέναι τῇδέ μοι δοκῶ διαιτήσειν τὴν ²¹²² στάσιν. Ὑποπτεύω τοι μίαν μὲν εἶναι τὴν τέχνην, μὴ μέντοι δυοῖν, ψυχῆς καὶ σώματος, ἀλλὰ τῇ πραγματείᾳ τοῦ κρείττονος τὴν τοῦ ἑτέρου ἐλάττωσιν ἐξιωμένην.

Ὑπῆλθεν γάρ με λέγοντα ὁμοῦ τὸ τοῦ Σωκράτους
πρὸς τὸν Χαρμίδην, οὐκ αὐτὸ ἐκεῖνο, ἡ Θρᾴκιος ἐπῳδή, ἀλλὰ ἀντιστρόφως.

Ὁ μὲν γὰρ φησὶν σὺν τῷ ὅλῳ ἰᾶσθαι καὶ τὸ μέρος, καὶ ἀδύνατον εἶναι σωτηρίαν παραγίνεσθαι τῷ μορίῳ, πρὶν καὶ τῷ παντὶ ἔλθῃ· ὀρθῶς λέγων, κἀγὼ πείθομαι, ὅσα γε ἐπὶ σώματος·

ἐν δὲ τῇ ψυχῆς καὶ σώματος συζυγίᾳ ἀντιστρόφως φημὶ ἔχειν· ᾧ γὰρ ἂν τὸ μέρος καλῶς ἔχῃ, ἀνάγκη τὸ πᾶν τούτῳ ἔχειν καλῶς, οὐχ ὁποτερονοῦν τοῖν μεροῖν, θάτερον δέ ἡ γὰρ τοῦ χείρονος πρὸς τὸ κρεῖττον ὁμιλία ἐκ τῆς τοῦ κρείττονος σωτηρίας ἀνάπτει τὸ
χεῖρον·

ἤ σοι δοκεῖ ἄνθρωπος ὑγιαίνων τῇ ψυχῇ λόγον τινὰ ποιεῖσθαι προσπεσούσης ὀδύνης καὶ τραυμάτων ἤ τινος ἄλλης κακουχίας σωμάτων; οὐδαμῶς μὰ Δία.

Ἐκείνην δὴ τὴν ἰατρικὴν μαστευτέον καὶ βασανιστέον, ²³²⁴²⁵²⁶ καὶ ἐκείνην τὴν ὑγίειαν ποριστέον καὶ ἐκθηρατέον, ᾗ τάχα μὲν καὶ περὶ τουτὶ τὸ σῶμα ῥᾳστώνη ἕψεται, εἰ δὲ μή, πάντως γε ἡ ὑπεροψία τῶν ἐν αὐτῷ δεινῶν.|

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. κη'

2. 11 Χείρωνα scil. ἰατρικῆς εὑρέτην cf. Plut. quaest. conv. 3.1.3 Aristid. or. 7. 7 b || 14. 15 θήραις . . ὀρειβασίαις . . δρόμοις vi. or. 23.2 d καὶ ἐν θήραις sq. etiam or. 17. 2 b || 16. p. 333.1 τὴν ψυχὴν sq. scil. παιδαγωγὸς ὢν ἡρώων inprimis Achillis cf. Dio Chrys.

3. Codices RMN α (= Stephanus) φ (= Paccius): IDCW (teste Schenkl): (teste Davisio)

4. 11 in mg χείρων (schol. recent. ) R!

5. 1 ΚΗ'· R! || 3 in mge κη' · R! ΙΗ'· | πῶς — εἴη RN add. λόγος ιηʹ φα add. numero λδ΄ C τοῦ αὐτοῦ πῶς sq. M 4. 5 κἀνταῦθα δεῖ C || 5 ἰατροῦ (ου in ras ) R! || 7 τίς 〈ἂν〉 οὖν Markl. (Duebn.) | ὑμῖν RMID (man alt. ) ὁ μὲν N ἡμῖν cett (δΔ) || 8 πρὸ τῆς ] ποῖος τῆς φα(δ Δ) πρὸς τῆς Dav προ〈σέτι〉 τῆς Schenkl || 9 αὐτὸς] αὐτῆς φα(δ Δ) αὖ τις (τίς) Dav. 2 (Schenkl) 〈ὁ〉 τρόπος C Dav |〈τῆς〉 φιλίας DC || 11 πελίῳ DC || 12 τῷ (ante Χείρωνι) nescio unde om. θ || 15 ὀριβαοίαις lD || 16 πώ- μασιν RlDMN (suprascr. ο) πόμασιν cett. (δ Δο)

6. 118 b

7. Ed. Duebn, p. 135

8. 58. 573 Lucian. dial. mort. 15. 1 Aelian. v. hist. 12. 25 nat. anim. 2.18 Plat. republ. 3. 391 c. Hipp. min. 371 d Xenoph. conv. 8.23

9. 3 δικαιότατος ex Homero (Λ 832 δικαιότατος Κενταύρωνʼ cf. Orpb. Argon. 380 || 6 διέστησεν καὶ διεστασίασται ut or 26. 2 h || 7 μήπω . . φανῇ, πρὶν ἄν μοι δείξῃς sq. ut or. 30. 4 b: 40 3 g || 8 μίαν.. οὖσαν sq. vi. or 39. 2 c etiam or. 14.8 g; 18.8 a; 20. 3 b ||16 τί δὴ οὖν sq. ut or. 10. 3 d al. || 19 εἰ μὲν ἐξ ἴσου, sq cf. Ioh. Chrys. l 32 Simplic. in Epict. man. 86

10. 4 μιᾷ om. W || 6 διέστη〈κεν καὶ διεστα〉σίασται (ut or. 26.2 h) Hob. διεστησιαντε RWI (pr. man. ) διεστασίασται CH (Duebn.) διεστησέ τε MNID (man. alt. ) διέστησέ γε α(θ) διέστηκε Reiske (Duk.) διέστησεν αὐτὴ Markl. || 9 διαμαχοῦσαν W || 10 νῶτα ] ὦτα D( pr man.)φ Markl. (Duebn). || 11 καὶ ἐπικινδυνεύουσαν 14 πολ- λούς, 〈καὶ〉 οὐκ C | ἠξιωμένους Markl. || 17 λόγον 〈φέρων〉 φέρε Reiske εἰδῶ RN || 19 ταύτης] αὕτη l (man. alt.) φα(δ Δ) τούτων Schenkl | εἰ μὲν] ἡ μὲν Schenkl ὑποδύσαιτʼ ἂν] ὑπεδύσατο Meiser

11. 119 a

12. 3 ὑποκοριζόμενοι sq. cf. Varro sat. p. 102. 4 (Riese) ‘apella- mus . . a fervore febrimʼ || 5 ἕτερον sq cf. Plat. republ V 462 c ὅταν που ἡμῶν δάκτυλός του πληγῇ, πᾶσα ἡ κοινωνία ἡ κατὰ τὸ σῶμα πρὸς τὴν ψυχὴν τεταμένη. . πᾶσα ἅμα ξυνήλγησε μιέρους πονήσαντος ὅλη || 15 ἀνακεκραμένη sq. vi. or. 7. 1 e εἰ δʼ ἀμ- φοῖν sq.

13. 12 ἐκ γὰρ ὀνύχων — 13 θεῖ n || 14 ἡ ψυχὴ — p 335. 3 φύσει p

14. 1 διαταράξειεν Reiske || 3 ὃ καλοῦμεν] ἐκαλοῦμεν Dav. (Duebn.) καλοῖμεν Markl ἐκαλοῦμεν ἂν Reske ὃ del. Meiser 4 μετέβαλλον R! IMN μετέβαλον cett (δ Δ) || 6 μὲν] ἓν Markl. 8 συνελκύσηται C et ita Wakefield (silv crit. III 53) || 8.9 συν- επισπάσητε CN || 9 σῶμα] μέρος (in mge corr.) D || 12 γὰρ 〈τῶν〉 ὀνύ- χων C || 13 ἀκαρεὶ RMn ἀκαρεῖ IDΝ ἀκαρῆ CW ἐν ἀκαρεῖ α(δΔ) 14 διείληφε p || 15 ἀνακέκραται p || 16 μᾶλλον οὑτωσὶ λέγωμεν om p || 17 ὀσμαὶ W | 18 προσέβαλον CWα(δ Δ)

15. 5 ἐξαιρετέον λόγου ut Plat. symp. 176 Σωκράτη δʼ ἐξαιρῶ λόγου || 7 ἀναισθητότατα sq. cf. Plut. de gen. Socr. 589a ὀστᾶ γὰρ ἀναίσθητα καὶ νεῦρα sq. || 8 ἀνακέκραται sq. vi. or. 10. 3e et 9b cf. Plat. Tim. 64d || 10 ψυχῇ δὲ πάθος nam συναλγεῖ τῶ σώματι ψυχὴ cf. Plat. Axioch. 366b vi. etiam or. 41. 3ο || 13 ψυχῆς . . καμούσης sq. cf. Nemes. de nat. Hom. 2 p. 33 συμπάσχει ἡ ψυχὴ τῷ σώματι νοσοῦντι καὶ τεμνομένῳ καὶ τὸ σῶμα τῇ ψυχῇ (Clean- this) || 15 ἀπολεῖβον δάκρυα scil. propter amorem vi. or. 20. 5c μεστὸς δακρύων || 16 ὠχραινόμενον vi. or. 20. 5b ὁ χλωρός

16. 13 ψυχῆς γοῦν — p. 336. 1 ἀπεργάζονται n

17. 16 in mage ὠχραινόμενον (schol. vet. a) R!

18. 1 εὐωδία καθάπερ (suprascr. ἢ) R! | ἐν] τὰ ἐν Reiske || 3 αὐτῶν IMNp | ταύτῃ (e ταύτην corr.) R! ταῦτα C || 5 ἐξαι- ρετέον λόγου Hob. ἐξ ἑτέρου λόγου codd. (recte?) ἐξαίρω λόγου H (alt. man.) Δ⁰ ἐξαιρῶ λόγου Duebn. || 5. 6 καὶ γὰρ τῶν] ὡς καὶ τῶν l (man. alt.) φα(δΔ) καθάπερ τῶν Markl. || 6 φῦλλα R! || 7. 8 ἡ ψυχὴ ἔχουσα πρὸς τὸ σῶμα C || 10 ψυχῆς φα(δΔ) || 11 ἧδε R! || 13 γοῦν] οὖν DN νῦν n || 13. 14 καμνούσης C || 14 τοι σῶμα τὶ (i. e. profecto συγκάμνει σῶμα aliquatenus) Hob. τῷ σώματι RMND τὸ σῶμα cett. (δΔ) τὸ σῶμά τι Schenkl

19. Ed. Duebn. p. 136

20. 119b

21. 8 ἰατρικῆς sq. unde similitudinem ducit or. 10. 3 f | ὁ Εὔ- ριππος sq. vi. or. 5. 6 b || 15. 16 Ὄσσης . . Ὀλύμπου ὑψηλότερον vi. or. 12. 1 d καὶ ὤνησεν sq.

22. 1 λῦπαι RW λύπαι cett. (δΔ) | (et 2) καὶ 〈αἱ〉 διὰ Reiske(Duebn.) χαἰ διὰ Schenkl || 2 ἀκοιμιστίαι („insomniae“ ut ἀκοίμιστος pro ἀκοίμητος Diod II 616. 48) Hob. ἀκομιστίαι (ἀκομηστίαι C) codd. (δ Δ) || 4 ὁτιοῦν οὐ l (man sec.) ὅτι οὐ Dav.2 (Duebn.) ὁτιοῦ Reiske || 5 δὲ οὖν MN(Δ⁰) οὖν δὴ C | τούτων om. α(δ) corr. Markl. || 8 καθάπερ R! WDI καθὰ cett. (δ Δ) | Εὔριππος RN α! (-ρίπ-) Εὔριπος cett. (δΔ) || 9 μιᾶς κυβερνητικῆς C || 10 ταύτη Cl ταύτῃ Markl. (Duk. Duebn.) ἐνταῦθα Reiske sed τοῦτο μὲν . . . δὲ ut or. 1. 1 b τὰ μὲν . . . δὲ al. || 13 〈ταύτην〉 δεινὸν Reiske | τὴν τέχνην δεινὸν C | ἐκεῖνον NI (man. alt.) α(δΔ) sed cf. Crönert 131 adn 2 || 14 τὰ ἀγαθὰ CMNα(δΔ) || 14. 15 τεχνητεύματι Dα(δ) || 17 〈ἡ〉 πάντολμος Ϛ(δ Δ⁰) || 18 δὴ] δὲ C | καὶ (ante πρὸς) del. Markl. καὶ ὡς πρὸς Reiske || 19 ἄγνοιαν] ἄνοιαν D ἀγωνίαν M

23. 2.3 τῇ πραγματείᾳ τοῦ κρείττονος sq. cf. Apoll. Tyan. ep. 23 ψυχῆς ἐπιμελητέον μετὰ σώματος ἢ τὸ ζῷον οὐκ ἂν ὑγιαίνοι τῷ κρείττονι νοσοῦν etiam Diog ep. 49 (Herch. 258) Diog. Laert. VI 83 Dio Chrys. 78. 44 || 5 η Θρᾴκιος ἐπῳδή e Plat. Charm. 157c || 78 σωτηρίαν . . τῷ παντὶ vi. or. 5. 4f || 15 ἄνθρωπος ὑγιαί- νων τῇ ψυχῇ sq. vi. or. 7. 4 k || 18 βασανιστέον ut or. 18. 4 a

24. 11 ᾧ γὰρ ἂν — 12 καλῶς n

25. 18 in mge σημείωσαι τὸ μαστευτέον καὶ βασανιστέον (schol. recentis.) R!

26. 4 μοι λέγοντι (in mge) N | ὁμοῦ καὶ τὸ MNα(δ Δ⁰) || 5 Χαρ- μήδην ΡDl | ἐκεῖνο-ἡ R! | Θρᾳκὸς Meiser || 7 καὶ τὸ μέρος ἰᾶσ- θαι C | εἶναι τὴν σωτηρίαν C|| 8 〈καὶ〉 τῷ μορίῳ C |πρὶν ἂν καὶ C || 10 ἐν] ἓν (corr. in mge) D | τῇ ψυχῇ RHC τῆς ψυχῆς MN τῇ τῆς ψυχῆς cett. (δ) | συζυγίᾳ (ζυ in ras.) R! || 11 ἔχει Dl ἐπέχοι n || 12 ὁπότερον οὖν R || 12.13 μεροῖν 〈μὲν〉, θάτερον Reiske || 13 δέ· ἡ] δὲ 〈οὐ〉· ἡ Reiske || 15 ἤ RMNφα(δ) ἦ cett. (Δ⁰) || 16 καὶ (ante τραυμάτων)] ἐκ Markl. (Duebn.) || 17 σώματος φα(δ)

Maximus of Tyre Dialexeis 28

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΚΗʹ XXVIII (Duebn XXXIV vyulg 18)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers