Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

κς΄ XXVI (Duebn XXXII vulg. 16)

Εἰ ἔστιν καθʼ Ὅμηρον αἵρεσις.

Βούλομαι καθʼ Ὅμηρον αὐτὸν παρακαλέσαι ἐπὶ τὸν λόγον, τίνα μέντοι θεῶν, ἢ τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ, τὴν Καλλιόπην;

ἄνδρά μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα

πλάγχθη·

πολλὰ

οὐ γῆν ἄξενον ἐπιπορευόμενος, οὐδὲ θάλατταν χαλεπὴν περαιούμενος, οὐδὲ ἀνθρώποις ἀγρίοις συμφερόμενος·
ἀλλὰ ταῦτα μὲν αὐτῷ οἱ μῦθοι ἔχουσιν· αὐτὸς δὲ τῇ ψυχῇ, κούφῳ χρήματι καὶ πολυπλανεστέρῳ τῶν σωμάτων, πανταχοῦ περιεφέρετο, πάντα ἐπεσκόπει, ὅσα οὐρανοῦ ⁴⁵⁶⁷⁸ κινήματα, ὅσα γῆς παθήματα, θεῶν βουλάς, ἀνθρώπων φύσεις, ἡλίου φῶς, ἄστρων χορόν, γενέσεις ζῴων, ἀναχύσεις θαλάττης, ποταμῶν ἐκβολάς, ἀέρων μεταβολάς, τὰ πολιτικά, τὰ οἰκονομικά, τὰ πολεμικά, τὰ εἰρηνικά, τὰ γαμήλια, τὰ γεωργικά, τὰ ἱππικά, τὰ
ναυτικά, τέχνας παντοίας, φωνὰς ποικίλας, εἴδη παντοδαπά, ὀλοφυρομένους, ἡδομένους, πενθοῦντας, γελῶντας, πολεμοῦντας, ὀργιζομένους, εὐωχουμένους, πλέοντας· ὥστε ἔγωγε εἰς τὰς Ὁμήροῦ φωνὰς ἐμπεσὼν οὐκ ἔχω παῤ ἐμαυτοῦ τὸν ἄνδρα ἐπαινέσαι, ἀλλὰ κἀνταῦθα
δεήσομαι αὐτοῦ ἐπιδοῦναί μοι τῶν ἐπῶν, ἵνα | ⁹ μὴ διαφθείρω τὸν ἔπαινον ψιλῷ λόγῳ·

¹⁰

ἔξοχα δή σε βροτῶν, ὦ Ὅμηρε, αἰνίζομαι

πάντων,

ἢ σέ γε μοῦσα δίδαξε Διὸς παῖς, ἢ σέ γʼ

Ἀπόλλων.

Τὰ δὲ Μουσῶν καὶ Ἀπόλλωνος διδάγματα οὐδὲ τὴν ἀρχὴν θέμις ἄλλό τι ὑπολαβεῖν, ἢ ἀφʼ ὧν ψυχὴ εἰς κόσμον καθίσταται. Τοῦτο δὲ τί ἂν εἴη ἄλλο ἢ φιλοσοφία; ταύτην δὲ τί ἄλλο ὑποληψόμεθα ἢ ἐπιστήμην
¹¹¹²¹³ ἀκριβῆ θείων τε πέρι κἀνθρωπίνων, χορηγὸν ἀρετῆς καὶ λογισμῶν καλῶν καὶ ἁρμονίας βίου καὶ ἐπιτηδευμάτων δεξιῶν;

Τῆς δὲ ἐπιστήμης ταύτης τὸ κεφάλαιον, τέως μὲν
παντοδαποῖς περιβεβλημένον σχήμασιν, μετεχειρίζετο τὰς τῶν ἐντυγχανόντων ψυχὰς διδασκαλίοις ἀλύποις, τῶν μὲν τελετὰς καὶ ὀργιασμούς τινας ἐπιφημισάντων τοῖς αὑτῶν λόγοις, τῶν δὲ μύθους, τῶν δὲ μουσικήν, τῶν δὲ καὶ μαντικήν.

Καὶ κοινὸν μὲν ἦν ἅποσιν τὸ
ὠφελοῦν, ἴδιον δὲ τὸ σχῆμα τοῦ λόγου.

Χρόνῳ δὲ ὕστερον ὑπὸ σοφίας οἱ ἄνθρωποι νεανιευόμενοι, ἀποκαλύψαντες ταυτὶ τὰ τοῦ λόγου προκαλύμματα, ἀπέφηναν φιλοσοφίαν γυμνὴν καὶ ἐξωνειδισμένην καὶ πάγκοινον καὶ πρόχειρον εἰς συνουσίαν παντί τῷ,
ὄνομα μόνον ἔργου καλοῦ πλανώμενον ἐν δυστήνοις σοφίσμασιν.

Τοιγαροῦν τὰ μὲν Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου ἕπη, καὶ πᾶσα ἡ παλαιὰ μοῦσα ἐκείνη καὶ ἔνθεος, μύθου χώραν ἔχει, καὶ ἀγαπᾶται αὐτῶν ἡ ἱστορία μόνον, καὶ τὸ προσηνὲς τῶν ἐπῶν, καὶ τὸ εὐανθὲς τῆς ἁρμονίας, ¹⁴¹⁵¹⁶ ὡς αὐλήματα, ὡς κιθαρίσματα· παρορᾶται δὲ τὸ ἐν αὐτοῖς καλόν, καὶ ἀποχειροτονεῖται τῆς ἀρετῆς.

¹⁷

Καὶ Ὅμηρος μὲν ἀποκηρύττεται φιλοσοφίας, ὁ ἡγεμὼν τοῦ γένους.

Ἀφʼ οὗ δὲ τὰ ἐκ Θρᾴκης καὶ Κιλικίας σο|φίσματα εἰς τὴν Ἑλλάδα παρέδυ, καὶ ἡ Ἐπικούρου ¹⁸ ἄτομος, καὶ τὸ Ἡρακλείτου πῦρ, καὶ τὸ Θαλοῦ
ὕδωρ, καὶ τὸ Ἀναξιμένους πνεῦμα, καὶ τὸ Ἐμπεδοκλέους νεῖκος, καὶ ὁ Διογένους πίθος, καὶ τὰ πολλὰ τῶν φιλοσόφων στρατόπεδα ἀντιτεταγμένα ἀλλήλοις

καὶ ἀντιπαιωνίζοντα, λόγων μὲν πάντα μεστὰ καὶ ψιθυρισμάτων,
σοφιστῶν σοφισταῖς συμπιπτόντων, ἔργου δὲ ἐρημία δεινή·

καὶ τὸ θρυλούμενον τοῦτο τὸ ἀγαθόν, ὑπὲρ οὗ διέστηκεν καὶ διεστασίασται τὸ Ἐλληνικόν, οὐδεὶς ὁρᾷ.

[3] Τὰ παλαιὰ ἐκεῖνα, ἐν οἷς ἔτι ἡ Ὁμήρου ᾠδὴ δυναστεύει,
γενναῖα καὶ ἀληθῆ καὶ γνήσια φιλοσοφίας ¹⁹²⁰²¹ θρέμματα ἐπαίδευέν τε καὶ ἐξέτρεφεν, ἐκείνης τῆς ᾠδῆς θρέμμα ἦν Πλάτων.

Κἂν γὰρ ἐξομόσηται τόνδε διδάσκαλον, ὁρῶ τὰ γνωρίσματα, καὶ συνίημι τῶν σπερμάτων·

²²

κείνού τοι τοιοῖδε πόδες, τοιαῖδέ τε χεῖρες,

ὀφθαλμῶν τε βολαί, κεφαλή τʼ ἐφʼ ὑπερθέ

τε χαῖται,

ὥστε καὶ ἐπιτολμήσαιμι ἂν εἰπεῖν ἔγωγε, ἐμφερέστερον εἶναι Πλάτωνα Ὁμήρῳ μᾶλλον, ἢ Σωκράτει, κἂν τὸν
Ὅμηρον φεύγῃ, κἂν διώκῃ τὸν Σωκράτην.

Μή με οἰηθῇς τὰς Πλάτωνος φωνὰς εἰκάζειν Ὁμήρῳ, καὶ τὰ ὀνόματα, καὶ τὰ ῥήματα· ἔστιν μὲν γὰρ καὶ ταῦτα ἐκεῖθεν, ἐκείνης τῆς ἁρμονίας ἀπορροή, ὡς ἐξ ὠκεανοῦ ἡ Μαιῶτις, ὡς ἐκ τῆς Μαιώτιδος ὁ Πόντος, ὡς ἐκ
τοῦ Πόντου ὁ Ἑλλήσποντος, ὡς ἐξ Ἑλλησπόντου ἡ θάλασσα· ἀλλὰ τὴν γνώμην τῇ γνώμῃ προσάγω, καὶ τὴν συγγένειαν ὁρῶ.

Καὶ τοῦτο μέν σοι καὶ αὖθις παῤ ἐμοῦ λελέξεται· ἐπάγωμεν δὲ τὸν λόγον ἐπὶ τὴν Ὁμήρου γνώμην, διεξιόντες περὶ αὐτῆς τὰ εἰκότα.

²³²⁴²⁵²⁶

Δοκεῖ μοι Ὅμηρος, φύσει τε κεχρημένος ἐνθεωτάτῃ καὶ φρονήσει δεινοτάτῃ | καὶ ἐμπειρίᾳ πολυτροπωτάτῃ, ²⁷ φιλοσοφίᾳ ἐπιθέμενος, δημοσιεῦσαι ταύτην τοῖς Ἕλλησιν ἐν ἁρμονίᾳ τῇ ποτὲ εὐδοκίμῳ· αὕτη δʼ ἦν ἡ ποιητική· οὔτε δὲ Ἰωνικὴν ταύτην ἐθελῆσαι εἶναι αὐτῷ,
οὔτε ἀκριβῶς Δώριον, οὔτε Ἀττικήν, ἀλλὰ κοινὴν τῆς Ἑλλάδος.

Ἅτε οὖν ξύμπασι διαλεγόμενος, ἀθροίσας ἀναμὶξ τὴν Ἐλλάδα φωνὴν καὶ ἀνακερασάμενος εἰς σχῆμα ᾠδῆς, διʼ ὧν τὰ ἔπη εἰργάσατο προσηνῆ τε ἅμα

εἶναι καὶ ξυνετὰ πᾶσιν καὶ κεχαρισμένα ἑκάστοις, ἐνθυμηθεὶς
δέ, ὅτι ὀλίγον μὲν τὸ ξυνετὸν ἐν ἅπαντι, τὸ δὲ πολ δημαγωγεῖσθαι φιλεῖ, οὐδετέρῳ τῷ γένει ἀποκεκριμένην τὴν ποίησιν ἐξειργάσατο· καθάπερ ὁ Ἡσίοδος, χωρὶς μὲν τὰ γένη τῶν ἡρώων, ἀπὸ γυναικῶν ἀρχόμενος καταλέγων τὰ γένη, ὅστις ἐξ ἧς ἔφυ·
χωρὶς δὲ αὐτῶν πεποίηνται οἱ θεῖοι λόγοι, ἅμα τοῖς λόγοις θεογονία· χωρὶς δʼ αὖ ὠφελεῖ τὰ εἰς τὸν βίον.

ἔργα τὲ ἃ δραστέον, καὶ ἡμέραι ἐν αἷς δραστέον· οὐχ οὕτω τὰ Ὁμήρου ἔχει, οὐδὲ ἀποκέκριται ἕκαστα χωρίς, οὐδʼ αὖ φύρεται ἀκρίτως πάντα ἐν πᾶσιν· ἀλλά τε
²⁸²⁹³⁰³¹ ἦν τὸ σχῆμα αὐτῷ τοῦ λόγου, ὃ οἱ μῦθοι ἔχουσιν, οἱ Τρωικοὶ λόγοι καὶ τὰ τοῦ Ὀδυσσέως παθήματα, ³² μέμικται δʼ ἐν αὐτοῖς καὶ θεολογία σαφής, καὶ πολιτείας ἦθος, καὶ ἀρεταὶ ἀνθρώπων, καὶ μοχθηρίαι, καὶ
παθήματα, καὶ συμφοραί, καὶ εὐτυχίαι· καὶ τούτων ἕκαστον ὑποθέσεις οἰκείας ἔχει·

οἷον εἰ ξυνίῃς παναρμόνιόν τι ὄργανον, παντοδαπὰς μὲν φωνάς, πάσαις δὲ ἄλλαις ὡμολογημένας·

μᾶλλον δὲ οὕτως, εἰ ἤδη που ἐθεάσω ἄθροισμα ὀργάνων, αὐλὸν ἠχοῦντα, καὶ λύραν
ψαλλομένην, καὶ ᾠδὴν χοροῦ, καὶ σάλπιγγα ἀναμίξ, ³³καὶ σύριγγα, καὶ ἄλλʼ ἄττα ὀργάνων | εἴδη καὶ ὀνόματα· ὧν ἕκαστον πεποίηται μὲν κατὰ οἰκείαν τέχνην, συντέτακται δὲ πρὸς τὸ πλησίον κατὰ κοινὴν μοῦσαν.

Συνελόντι δʼ εἰπεῖν, ἡ Ὁμήρου ποίησις τοιάδε τίς
ἐστιν, οἷον εἰ καὶ ζωγράφον ἐννοήσαις φιλόσοφον Πολύγνωτον ἢ Ζεῦξιν, μὴ γράφοντα εἰκῇ· καὶ γὰρ τούτων ἔσται τὸ χρῆμα διπλοῦν, τὸ μὲν ἐκ τῆς τέχνης, τὸ δὲ ἐκ τῆς ἀρετῆς· κατὰ μὲν τὴν τέχνην, τὰ σχήματα καὶ τὰ σώματα εἰς ὁμοιότητα τοῦ ἀληθοῦς διασώζοντι·
κατὰ δὲ τὴν ἀρετήν, εἰς μίμησιν τοῦ κάλλους ³⁴³⁵³⁶ τὴν εὐσχημοσύνην τῶν γραμμάτων διατιθέντι.

Ταύτῃ μοι καὶ τὰ Ὁμήρου σκόπει, ὡς ἔστι χρῆμα διπλοῦν, κατὰ μὲν τὴν ποιητικὴν ἐντεταμένον εἰς μύθου σχῆμα, κατὰ δὲ φιλοσοφίαν εἰς ζῆλον ἀρετῆς καὶ ἀληθείας γνῶσιν συντεταγμένον.

Αὐτίκα πεποίηται αὐτῷ ἐν
τοῖς λόγοις μειράκιον Θετταλικὸν καὶ ἀνὴρ βασιλικός, Ἀχιλλεύς καὶ Ἀγαμέμνων· ὁ μὲν ὑπʼ ὀργῆς εἰς ὕβριν προφερόμενος ὁ Ἀγαμέμνων, ὁ δὲ Ἀχιλλεύς προπηλακισθείς μηνιῶν· εἰκόνες παθῶν, νεότητος καὶ ἐξουσίας.

Ἀντίθες τοι ἑκατέρῳ τὸν Νέστορα, παλαιὸν τῷ
χρόνῳ, ἀγαθὸν φρονεῖν, δεινὸν εἰπεῖν.

Πάλιν αὖ Θερσίτης πεποίηται αὐτῷ αἰσχρὸς ἰδεῖν, φωνὴν ἐπεσβόλος, γνώμην ἄτακτος, οἷος εἶναι εἰκὼν ἀκολάστου δήμου.

Ἀλλʼ ἀντίθες καὶ τούτῳ ἄνδρα, ἀγαθόν, ἡγεμόνα ἀκριβῆ, ἐπιπορευόμενον,

³⁷

ὅντινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα ἐφεύροι,

τόν ῥʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς·

³⁸³⁹⁴⁰

⁴¹

ὃν δʼ αὖ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι, βοόωντά τʼ

ἐφεύροι,

τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν.

Ἆρά σοι εὐδοκεῖ αὐτὸ τοῦτο, εἰ καὶ ὁ Σωκράτης τοὺς ⁴² μὲν βασιλικοὺς καὶ ἐξόχους ἄνδρας | ἀγανοῖς λόγοις ⁴³
γεραίρων καὶ ἀποδεχόμενος, Τίμαιόν τινα, ἢ Παρμενίδην, ἢ ἄλλον βασιλικὸν ξένον·

⁴⁴

ὃν δʼ αὐ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι, βοόωντά τʼ ἐφεύροι,

τοῦτον ἐλαύνων τῷ λόγῳ, Θρασύμαχόν τινα, ἢ Πῶλον,
ἢ Καλλικλέα, ἢ τινα ἄλλον λωβητῆρα καὶ ἐπεσβόλον.

Πάλιν αὖ ἐπανίωμεν ἐπὶ τὸν Ὅμηρον, καὶ τοὺς παῤ αὐτῷ βαρβάρους· καὶ γὰρ ἐνταῦθα ὄψει ἀρετὴν καὶ κακίαν ἀντιτεταγμένας ἀλλήλαις· ἀκόλαστον μὲν τὸν Ἀλέξανδρον, σώφρονα δὲ τὸν Ἕκτορα· δειλὸν τὸν
Ἀλέξανδρον, ἀνδρεῖον τὸν Ἕκτορα· κἂν τοὺς γάμους αὐτῶν ἐξετάζῃς, ὁ μὲν ζηλωτός, ὁ δὲ ἐλεεινός· ὁ μὲν ἐπάρατος, ὁ δὲ ἐπαινετός· ὁ μὲν μοιχικός, ὁ δὲ νόμιμος. ||

Θέασαι δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς νενεμημένος ⁴⁵⁴⁶⁴⁷⁴⁸ κατʼ ἄνδρα, τὴν μὲν ἀνδρείαν κατὰ τὸν Αἴαντα, τὴν δὲ ἀγχίνοιαν κατὰ τὸν Ὀδυσσέα, τὸ δὲ θάρσος κατὰ τὸν Διομήδην, τὴν δὲ εὐβουλίαν κατὰ τὸν Ὀδυσσέα αὐτόν· οὕτως ἄρα εἰκόνα ἡμῖν ὑποτίθεται χρηστοῦ βίου καὶ ἀρετῆς ἀκριβοῦς, ὥστε καὶ ἀπέδωκεν
αὐτῷ ἥμισυ μέρος τῶν αὐτοῦ ἔργων.

Καὶ ταῦτα μέν, ὡς συλλήβδην εἰπεῖν, ἴχνη βραχέα μακρῶν λόγων.

Εἰ δέ τι χρὴ καὶ περὶ θεῶν ὀλίγα ἄττα δείγματα τῆς Ὁμήρου γνώμης ἐνέγκασθαι, ἑνὶ τῷ παρὰ Πλάτωνος, ὥσπερ εἰκόνι, τὰ λοιπὰ εἰκάζωμεν, κατὰ τὸ
ἦθος τοῦ λόγου, τὰ πρεσβύτερα τοῖς νεωτέροις· ἐπείπερ ταύτῃ κριτέον.

Ὁ γὰρ δὴ μέγας ἐν οὐρανῷ δεύς, (Plat. Phaedr. 246e) λέγει που καὶ ὁ Πλάτων· καὶ ὀχεῖται αὐτῷ ὁ Ζεύς, ἐπὶ πτηνοῦ ἅρματος, καὶ ἡγεῖται θεῶν.

Ὁμήρῳ δὲ ὁ
στρατηγός, ὁ Ζδεύς, λέγει·

⁴⁹

μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τόδε, μήτέ τις ἄρσην

πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος· ἀλλʼ ἅμα πάντες

αἰνεῖτʼ, ὄφρα τάχιστα τε |λευτήσω τάδε ἔργα.

⁵⁰

Καὶ μετὰ τοῦτο αὐτῷ καὶ τὸ ἅρμα ζεύγνυται, καὶ οἱ
ἵπποι θέουσιν ⁵¹⁵²

⁵³

ὠκυπέτα χρυσέῃσʼ ἐθείρησιν κομόωντες.

Ζεύγνται δὲ καὶ Ποσειδῶνι ἅρμα ἐν θαλάττῃ,

⁵⁴

βῆ δʼ ἐλάαν ἐπὶ κῦμα, ἄταλλε δὲ κήτεʼ ὑπʼ αὐτοῦ.

Ἔχει δὲ καὶ ὁ Ἅιδης αὐτῷ τρίτην ἀρχήν· τριχθὰ δὲ
Ὁμήρῳ δέδασται τὰ πάντα. Ποσειδῶν μὲν ἔλαχεν,

⁵⁵

πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεί·

Ἅιδης δὲ ἕλαχεν, ζόφον ἠερόεντα

Ζεὺς δὲ οὐρανόν.

Ὢ τῆς δικαίας καὶ φιλοσόφου νομῆς.

Εὕροις δʼ ἂν καὶ ἄλλας παῤ Ὁμήρῳ ἀρχὰς καὶ γενέσεις παντοδαπῶν ὀνομάτων, ὧν ὁ μὲν ἀνόητος ὡς μύθων ἀκούει, ὁ δὲ φιλόσοφος ὡς πραγμάτων.

Ἔστιν αὐτῷ καὶ ἀρετῆς ἀρχή· ἀλλὰ Ἀθηνᾶ λέγεται,

καὶ τῷ ἔχοντι παρίσταται

⁵⁶

ἐν πάντεσσι πόνοισιν.

Ἔστι καὶ ἔρωτος· ἀλλὰ τὴν αἰτίαν ἡ Ἀφροδίτη ἔχει, καὶ τοῦ κεστοῦ κρατεῖ, καὶ μεταδίδωσιν τοῦ πόθου.

Ἔστιν καὶ τέχνης· ἀλλʼ ὁ Ἥφαιστος τὴν αἰτίαν ἔχει, καὶ τοῦ πυρὸς κρατεῖ, καὶ μεταδίδωσι τῆς τέχνης.

Ἄρχει δὲ αὐτῷ καὶ Ἀπόλλων χοροῦ, καὶ Μοῦσαι ᾠδῆς, ⁵⁷⁵⁸⁵⁹ καὶ Ἄρης πολέμου, καὶ Αἴολος πνευμάτων, καὶ Ὠκεανὸς ποταμῶν, καὶ Δημήτηρ καρπῶν· καὶ οὐδὲν μέρος Ὁμήρῳ ἄθεον, οὐδὲ δυνάστου ἄπορον, οὐδὲ ἀρχῆς ἔρημον, ἀλλὰ πάντα μεστὰ θείων λόγων, καὶ θείων ὀνομάτων, καὶ θείας τέχνης.

Κἂν ἐπὶ τὰ στοιχεῖα
ἔλθῃς καὶ τὸν τούτων πόλεμον, ὄψει μάχην ἐν τῷ Τρωϊκῷ πεδίῳ, οὐ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν, καὶ ὀλλύντων καὶ ὀλλυμένων, αἵματι ῥεούσης τῆς γῆς· ἀλλὰ πυρὸς καὶ ποταμοῦ μάχην, τοῦ μὲν οἰδαίνοντος καὶ ἀνισταμένου λαμπρῷ καὶ συνεχεῖ τῷ κύματι, τοῦ δὲ ταῖς
δίναις ἐμπίπτοντος ἀκμαίᾳ ῥιπῇ, φλέγοντος μὲν τὰς κόμας καὶ τὸ κάλλος τοῦ ποταμοῦ, | ἰτέας καὶ μυρίκας ⁶⁰ καὶ λωτὸν καὶ θρύον, φλέγοντος δὲ αὐτοῦ τὰ φορήματα καὶ τὰ θρέμματα,||

⁶¹⁶²

τείροντʼ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες, οἱ κατὰ

δίνας,

οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα.

Ἄπιστος δʼ ἂν ἦν ὁ πόλεμος οὗτος, ἀλλὰ ἡ Ἥρα σπένδεται καὶ διαλύει τὸν πόλεμον, καὶ τὰ στοιχεῖα συνάγει.

Ἔα μοι ταυτὶ τὰ αἰνίγματα· σκόπει τὰ σά, τὰ
ἀνθρώπινα.

[9] Οὗτός σοι πολιτείας τρόπος, οὐκ ἐν Πειραιεῖ πλαττόμενος, οὐδὲ ἐν Κρήτῃ νομοθετούμενος, ἀλλʼ ἐπὶ προφάσει ⁶³⁶⁴ ἡρωϊκῇ ὑπὸ φιλοσόφου δεικνύμενος, διʼ οἰκονομίας ἡρωϊκῆς.

Ἄρχοντες αὐτουργοί, προβουλευόμενοι· ἀριστεῖς ἀγαθοί, προπολεμοῦντες· γυνὴ σώφρων, ἀντιταττομένη ὑβρισταῖς νεανίαις· βασιλεὺς δίκαιος, ξενοδοχῶν
ἀλήτην ξένον· ἀνὴρ σώφρων, παντοίαις συμφοραῖς ἀντιτεχνώμενος.

Δείξω δέ σοι καὶ πολιτείας ἄλλας ἀντιτεταγμένας· δημιουργεῖ δὲ αὐτάς Ὅμηρος μὲν λόγῳ, Ἥφαιστος δὲ χρυσῷ·

⁶⁵

ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τὲ

καὶ ᾠδή, καὶ χοροί, καὶ δικάζοντες βασιλεῖς, καὶ ἑπόμενοι λαοί·

⁶⁶

τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύο στρατοὶ εἵατο λαῶν.

Κἂν ἀπιστῇς τῷ πράγματι, οὐκ ἀπορήσεις λόγων ἀληθεστέρων.

Αὗται σοι νησιωτικαὶ πόλεις, ἡ μὲν Φαιάκων,
ἡ δὲ Ἰθακησίων· τῶν μὲν ἄρχει αἰδώς, τῶν δὲ ὕβρις· τῶν μὲν βασιλεῖς ἔννομοι, τῶν δὲ ἄδικοι μνηστῆρες· οἱ μὲν τὸν βασιλέα

⁶⁷

ἐρχόμενον θεὸν ὡς εἰσορόωσιν,

⁶⁸⁶⁹⁷⁰ οἱ δὲ τοῦ βασιλέως ἐπιβουλεύουσιν τῷ γάμῳ·

τέλος δὲ ἑκατέροις, τοῖς μὲν εὐφροσύνη διηνεκής, καὶ βίος ἄλυπος, καὶ ὑποδοχὴ ξένων, καὶ θαλάττης στόλοι, καὶ γῆς καρποί· τοῖς δὲ ἑτέροις ὄλεθρος ἀθρόος ἐν αὐταῖς ταῖς ἡδοναῖς.

Τοῦτο τέλος μοχθηρίας ὑβριζούσης, |
τοῦτο τέλος ἀνεπιτιμήτου ἐξουσίας.

Αὐτόν γε μὴν ⁷¹ τὸν Ὀδύσεα οὐχ ὁρᾷς, ὡς παντοίαις συμφοραῖς ἀντιτεχνώμενον ἀρετὴ σώζει καὶ τὸ διʼ ἐκείνην θάρσος;

Τοῦτο αὐτῷ τὸ ἐν Κίρκης μῶλυ, τοῦτο τὸ ἐν θαλάττῃ κρήδεμνον· τοῦτο τῶν Πολυφήμου χειρῶν τὸν ἄνδρα
ἐξάγει, τοῦτο ἐξ Αἴδου ἀνάγει, τοῦτο πήγνυσιν σχεδίαν, τοῦτο πείθει Ἀλκίνουν, τοῦτο ἀνέχεται βαλλόντων μνηστήρων, Ἴρου παλαίοντος, Μελανθίου ὑβρίζοντος, τοῦτο ἐλευθεροῖ τὴν ἑστίαν, τοῦτο τιμωρεῖται γάμῳ, τοῦτο ἄνδρα ποιεῖ διογενῆ καὶ θεοῖς εἴκελον, οἷον
ἀξιοῖ Πλάτων εἶναι τὸν εὐδαίμονα.

⁷²⁷³

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. κϚ

2. Ed. Duebn. p.126

3. (α 1/2)

4. 6 ad argumentum cf. in universum Ps. Plut. vit. Hom.; Dio Chrys. 55 Favorin. (Marren p. 87) || 7 βούλομαι sq. artificio rhe- torico ut or. 9. 1 a. b; 13. 8 c. d || 15 οἱ μῦθοι ἔχουσιν ut infra p. 313. 1 | αὐτὸς sq. simil. cf. Plat. lon. 531 c 17 πανταχοῦ sq. vi. or. 3. 7 a μηδὲ περιιέναι sq. et quae ibi adnotavi

5. 1 τῇ] τὴν MN

6. Codices RMNα (= Stephanus) φ (= Paccius); H (teste Davisio)

7. 15 αὐτὸς — p. 308. 11 ἐπῶν] in mge | σημείωσαι· περὶ ὁμήρου (schol recent.) R!

8. 4 (et 6 in mge) Κ (κϛ΄) R! || 6 εἰ — αἵρεσις R add. λόγος ιϚʹ φ α τοῦ αὐτοῦ εἰ sq. MN (nisi quod αἴρεσις corr. atramento) || 8 τινὰ codd. corr. Reiske || 12. 13 πλάγχθη· 〈οὕτως ᾄδει〉 οὐ Meiser || 14 περαιούμενος (ιου in ras.) R! || 17 ἐσκόπει α (δ)

9. 111a

10. (cf. θ 487/8)

11. 1 γῆς παθήματα ut or. 10 2 f; 22 5 i al. | θεῶν βουλάς cf. Do Chrvs. XII 62 || 3 ἀναχύσεις — ἐκβολάς vi. or. 38 3e 7 ὀλοφυρομένους sq. cf. simil. enumerationem studiorum humua- norum risum cynici moventem Lucian. lcarom 12 Themist. 22. 266 b; 21. 257 a al. vi. etiam or. 15. 1 b; 29. 3 a || 20 ἐπιστή- μην sq. Pythagorae definitio, si fides habenda anonymo apud Cramer. anecd. Par. IV 400; cf. etiam Senec. ep. 89. 5 Sert. Emp. adv math. IX 125 Archyt. ap. Stob. flor. I 77 Orig c. Cels. IIl p. 154 Clem. Alex. Paed. lI 25 strom. I 30 Aetius (Diels 273)

12. 17 τὰ δὲ μουσῶν — p. 309 3 δεξιῶν n

13. 2 γενέσεις (νε in ras.) R! || 12 ψιλῷ (ιλ in ras.) R! || 13 Δη- μόδοκʼ ἔξοχα Homerus | ὦ Ὅμηῤ Heins. (Δ) om. Homerus 13. 14 αἰνίζομʼ ἁπάντως H αἰνίζομʼ ἁπάντων Δ

14. Albin. 1 Apul dogm. Plat. II 6 Ps. Plut. vit. Hom. 92 Cicer. off. II 2. 5 Tusc. IV 26. 57 Quintil. l 10. 5 ‘cognitione caelestium vel mortalium’

15. 4 τῆς . . ἐπιστήμης ταύτης sq. vi. or. 4. 2 d sq. | τὸ κεφάλαιον ut or. 1. 8 c || 6 ἀλύποις nam βαρὺ καὶ πρόσαντες θέαμα ὁ φιλό- σοφος vi. or. 4. 6 c || 7 τελετὰς cf. Plat. Protr. 316 d vi. etiam or. 4. 5 c || 8 μύθους vi. or. 4 3 c | μουσικήν cf Plat. Prot. 316 e 11. 12 ἀποκαλύψαντες vi. or. 4. 3 d || 16 σοφίσμασιν cf. Themist. 34. 3; vi. etiam or. 4. 3 b ἢ τῶν τὰ πολλὰ sq.

16. 1 πέρι om. n | κἀνθρωπίνων Hob. ἀνθρωπίνων R καὶ ἀνθρω- πίνων cett. (δ Δ) || 2 λογισμῶν ϛ(δ Δ) λογισμὸν 5 παντοδαποῖς (δα in ras.) R! 6 διδασκαλείοις α (δ) διδασκαλίαις M Steph. sed cf. Suid. s. v διδασκάλιον δὲ μάθημαʼ || 8 αὐτῶν MN αὐτοῦ φ α (δ) corr. Markl. || 10 δὲ 〈ἑκάστοις〉 τὸ Reiske || 14 τῳ RM (τῶ) H τὸ cett. (δ) unde καὶ Heina. || 20. p. 310. 1 ἁρμονίας] ἀρνίας N (in mge corr.) ἀονίας α!

17. Ed. Duebn. p.127

18. 111b

19. 1 ὡς αὐλήματα, ὡς κιθαρίσματα vi. or. 1. 6g || 3. 4 ὁ ἡγεμὼν vi. or. 4. 3b simil. etiam or. 17. 3b || 4 Θρᾴκης scil. Πρωταγόρας, quem inter ceteros enumerat or. 11. 5f || 4.5 Κιλικίας scil. Χρύ- σιππος vi. or. 4. 3a similem enumerationem dat or. 29. 7 k || 6. 7 Θαλοῦ ὕδωρ cf. Ps. Plut. vit. Hom 93 || 8 Διογένους πίθος vi. or. 32. 9a || 9 ἀντιτεταγμένα vi. or. 29. 7 k cf. Clem. Alex. str. l 37. 358 || 10 πάντα μεστὰ ut or. 1. 8a; 23. 6b al. || 11 σοφιστῶν cf. Themist. 34. 3 sic enim cum septem sapientes illi (cf. Plat. Ei ap. Delph. 3) tum veteres philosophi qui ante Socratem erant, nominabantur, qui sicut Democritus ἐζήτουν ὧν οὐδὲν ὄφελος αὐτοῖς cf. Dio Chrys. 54. 2 || 13 διέστηκεν καὶ διεστασίασται ut or. 28 1e

20. 1 παρορᾶται — 12 δεινή p (om. tamen 3 καὶ Ὅμηρος — 4 γένους) || 5. 6 καὶ ἡ Ἐπικούρου — 9 στρατόπεδα n

21. 1 δὲ om. p || 2 ἐν αὐτοῖς om. p | 〈τὸ〉 τῆς Reiske || 4 Θρᾴ- κης (Θ in ras.) R! || 5 εἰς τὴν Rp τὴν (om. εἰς) cett. (δΔ⁰) || 6. 7 καὶ τὸ Θαλοῦ ὕδωρ om. n || 12 θρυλλούμενον ut semper fere Ϛ(δΔ⁰) || 14. 15 ὁρᾶ. 〈Καὶ μὴν〉 τὰ παλαιὰ φα(δΔ) ὁρᾷ· 〈Ἀλλὰ〉 τὰ (vel Τά 〈γε〉) παλαιὰ Schenkl

22. (δ 149/50)

23. 9 Πλάτωνα Ὁμήρῳ vi. or. 17. 3 a || 13 ἀπορροὴ sq. cf. Plut. def. orac. 24. 423 vi. etiam or. 39. 5 d καθάπερ καὶ τὰ μέρη τῆς θαλάττης Sq.

24. 13 ὡς ἐξ ὠκεανοῦ — 16 θάλασσα n

25. 1 in mge ὅτι ἐξ Ὁμήρου ὁ | Πλάτων (schol. recent.) R! 8 in mge ὅτι καὶ ἐμφερέ |στερος πλάτων ὁμή ρῳ ἢ σωκράτει (schol. recent.) R!

26. 2 ἐξομόσετε (corr. in. mge) N || 5 κείνου γὰρ omerus || 6 ἔφύ περθε α (δ Δ) cum Homero || 9 ἢ Σωκράτει om. N α (δ) add. Hemv. 14 Meotis . . ex Meotide σ || 15. 16 ἡ 〈δεῦρο〉 θάλασσα (vel η 〈καθʼ ἡμᾶς〉 θάλασσα Markl. || 16 γνώμην] γῆν MN α corr. Steph. || 18 ἐπανάγωμεν φ α (δ Δ)

27. 112 a

28. 1 φύσει sq. eadem fere de Socrate vi. or. 8. 3 b sq. || 5 οὔτε . . Ἰωνικὴν sq. cf. Dio Chrys.12. 66; 11. 20 Ps. Plut. vit. Hom. 8 sq. 7 ἀθροίσας sq cf. Ps. Plut. vit. Hom. 14 ὅπως μὲν οὖν τὰς πάν- των Ἑλλήνων φωνὰς ἀθροίζων ποικίλον ἀπεργάζεται τὸν λόγον sq 14 Ἡσίοδος sq. vi. or. 18. 9 a

29. 1 δοκεῖ — 9 ᾠδῆς p

30. 3 in mge σημείωσαι πάντα | ταῦτα περὶ | ὁμήρου (schol. re- cent.) R! || 14 in mge ἡοίοδος (schol. recent.)

31. 4 τῇ τότε εὐδοκίμῳ φ (δ Δ) || 5 αὐτῷ α (δ Δ°) || 9 ᾠδῆς, 〈διʼ〉 ὧν τὰ Hob. ᾠδῆς ὧν τὰ codd. ᾠδῆς, οὕτως Schenkl. ᾠδῆς τὰ φ α (δ Δ) ᾠδῆς, αὑτοῦ τὰ Dav.² ᾠδικόν, τὰ Markl. ᾠδῆς ἕν, τὰ Meiser 14 τὰ γένη om. α (δ Δ) || 15 ἐξ ἧς |ἐξ οἵας Duk. || 16 αὐτῷ φ α (δ Δ) λόγοι 〈καὶ〉 ἅμα Markl. (Duk) || 17 〈ἡ〉 θεογονία Markl. || 20 ἀλλά τε RMN ἀλλά γε (γʼ) cett. (δ Δ) (Schenkl)

32. Ed. Duebn. p.128

33. 112b

34. 1 οἱ μύθοι quippe quibus insit τὸ ἐμπαθὲς καὶ παράλογον καὶ ἀπροσδόκητον, ᾧ πλείστη μὲν ἔκπληξις ἕπεται, πλείστη δὲ χάρις Plut aud. poet. 7 || 3 μέμικται sq. cf. Plut. aud. poet. 7 κακίας καὶ ἀρετῆς σημεῖα μεμιγμένα sq. || 7 ὄργανον sq. cf. Dio Chrys/ 53. 5, de poetis in universum Themist. 28. 341c || 16 Ζεῦξιν vel Φειδίαν cf. Dio Chrys. XII 55 sq. vi. etiam or 2. 10 d

35. 8 εἰ ἤδη — 13 μοῦσαν p

36. 1 ἦν] οὖν Schenkl | λόγου, 〈 ὃ〉 οἱ Bob. | μῦθοι· 〈καὶ ἄλλα μὲν〉 ἔχουσιν α (δ) μῦθοι, οὓς ἔχουσιν Markl. (Duebn.) μῦθοι παρέχουσιν Schenkl || 2 καὶ τὰ] ἄλλα δὲ τὰ α (δ) ἄλλο δὲ τὰ Markl. || 3 δὲ ἐν Δ || 7 μὲν 〈ἱὲν〉 Markl. ἱὲν Duebn. | πάσας Heins. (Duebn.) || 8 ἄλλαις] ἀλλήλαις Heins. (Duebn.) | οὕτως· ἤδη nescio unde Δ || 16. 17 τούτῳ Markl. (Δ) || 19 σώματα] χρώματα Markl. 19. 20 διασώζουσι Dav.1

37. (Β 188/9)

38. 1 ταύτῃ sq. vi. or. 4. 6 a || 5 αὐτίκα sq. vi. or. 18. 8 d || 7 ὑπ᾿ ὀργῆς cf. Dio Chrys. 57. 6; 61. 13 Themist. 13. 172 d Plat symp. 174b || 9 μηνιῶν cf Ps. Plut. vit. Hom. 142 Dio Chrys. 56. 10 || 11 ἀγαθὸν φρονεῖν cf. Dio Chrys. 2. 20; 56. 10 | δεινὸν εἰπεῖν cf. Dio Chrys. 57. 8 Ps. Plut. vit. Hom. 165 vi. etiam simil. de Socrate or. 3. 3 b || 13 ἀκολάστου cf. Dio Chrys. 2. 22 || 14. 15 ἡγεμόνα vi. or. 23. 1 f cf. Ps. Plut. vit. Hom. 178 || 16 ὅντινα vi. or. 15. 9 d

39. 5 αὐτίκα — 9. 10 ἐξουσίας n

40. 1 γραμμῶν Scaliger | διατιθέασι Dav. || 3 ἐντεταγμένον nescio unde Δ ἓν συντεταγμένον Reiske || 4 φιλοσοφίαν 〈ἓν 〉 εἰς Reiske || 5 συντεταμένον MN φ α (δ) corr. Markl. (Δ tacite) | πε- ποίηται (ητ in ras.) R! || 10 τοι om. α (δ) || 10. 11 τῷ (ante χρόνῳ) om. Δ || 16 ὅν τινα Homerus | ἐφεύροι] κιχείη Homerus 17 τὸν δʼ ἀγανοῖς Homerus

41. (Β 198/9)

42. 113a

43. ΜΒ΄

44. (Β 198)

45. Ed. Duebn. p.129

46. 4 ὁ Σωκράτης scil. Platonicus ille, qui in Platonis dialogis Timaeo, Parmenide, Gorga appellatis de republica rem gerit; aliter Diog. Laert lI 5. 25 vi. etiam or. 1. 9 d 9 ἐλαύνων cf. autem Epict. diss IV 5. 3 e Xenophon. mem. l 2. 58 | Θρασύμαχον. Πῶλον . . Καλλικλέα vi. or. 18. 5 k || 13 ἀκόλαστον . . σώφρονα vi. or. 18. 8 c de amore || 14 Ἀλέξανδρον . . Ἕκτορα sq. vi. or. 18. 8 e sq. cf. Plut. de aud. poet. 3 || 17 ἐπαινετός vi. or. 19. 4 b de amore || 17. 18 νόμιμος vi. or. 19. 4 c vi. etiam or. 20. 6 a

47. 9 in mge θρασύμαχος | πῶλος | καλλικλῆς (schol. recent.) R!

48. 1 τʼ (ante ἄνδρα) om. Homerus || 2 ἐφεύροι in ras R! 3 (τὸν σκήπ)τρῳ (suprascr. τῷ manu eadem quae litteras τὸν σκη rasura evanidas postea renovavit) R! || 4 εὐδοκεῖ (ut Polyb XX 5. 20 quem locum Sophocles greek lexicon s. praetermittere non debuit)] οὐ δοκεῖ φ α (δ Δ) | εἰ καὶ] εἶναι Markl. (Duebn .) ποιεῖν Dav. ποιεῖν καὶ Duk. || 4. 5 τοὺς μὲν βασιλικοὺς in ras. R! || 6. 7 Παρμενείδην || 9 ἢ Πῶλον — 10 τινα om. MN α (δ) add. Steph. ex σ || 14 δὲ (ante τὸν Ἕκτορα) om. α (δ)

49. (Θ 7/9)

50. 113b

51. 2 ἀγχίνοιαν cf. Pa. Plut. vit. Hom. 141 τὸν Ὀδυσσέα . . πο- λύμητιν ὄντα καὶ ἀγχίνοον sq. | θάρσος sq. cf. Ps. Plut. vit. Hom. 168 ὁ Διομήδης ἅτε τὸ . . θράσος . . ἔχων || 5 ἀρετῆς ἀκριβοῦς sq. cf. Ps. Plut. vit. Hom. 141 δύο ἄνδρας εἰς τέλος ἀρετῆς ἥκοντας ὑποθέμενος τὸν Νἔστορα καὶ τὸν Ὀδυσσέα || 15 πτηνοῦ ἅρματος vi. or. 4. 4 c

52. 4 Ὀδυσσέα RH Νέστορα cett. (θ) Νέστορα· Ὀδυσσέα (δὴ) Markl. Duebn. (Duk .) | οὕτως (ut p. 345. 8 an 〈ὃν〉 οὕτως?) Hob. οὗτος codd. (δ Δ) || 5 καὶ (post ὥστε) om. Δ 6 μέρος om. α (δ) ἔργων 〈ὁ Ἀγαμέμνων〉 καὶ Heins. || 8 δʼ ἔτι ς (δ Δ) || 9 ἐξενέγκασ- θαι Reiske | ἑνί τῳ Dav || 10 εἰκάζομεν MN || 13 μέγας ἡγεμὼν ἐν Plato || 16 ὁ (ante Ζεὺς) om. α (δ Δ°) 17 τόδε] τό γε Homerus

53. (Θ 42)

54. (Ν 27)

55. (Ο 190/3)

56. (ν 299)

57. 4 τριχθὰ sq. vi. or. 40. 6b vi. etiam or. 4. 8h; 29. 1g cf. Ps. Plut. vit. Hom. 97 Cicer. nat. deor. ll 26. 66 anon. ap. Stob. ecl. l 183 Plut. Gorg. 523a Plut. def. orac. 24. 422f Eustath. 1011. 57 || 13 ἀρε- τῆς ἀρχή . . Ἀθηνᾶ scil. φρόνησις (ut or. 4. 8h) nam ad φρόνησιν stoici virtutes revocabant omnes cf. Diog. Laert. VII 125 Plut. stoic. rep. 7 || 15 ἐν πάντεσσι sq. vi. or. 4. 8d || 16 Ἀφροδίτη sq. cf. Plut. amat. 12 || 18 Ἥφαιστος cf. Philod. de piet. Diog. Laert. VII 147

58. 10 εὕροις — 12 πραγμάτων n

59. 1 χρυσέῃσιν α(δΔ) cum Homero | αἰθείρησιν R εὐθείρησι M | κομόωντε Δ cum Homero || 3 κῦμιʼ MN κύματʼ α(δΔ) cum Homero | αὐτοῦ RN Homerus αὐτῷ cett. (δΔ) || 7 δ᾿ ἔλαχεν Δ⁰ cum Homero || 13 ἀλλʼ Ἀθηνᾶ ϛ(δΔ⁰) || 16 αἰτίαν λαίαν ἡ M

60. 114 a

61. Ed. Duebn. p.130

62. (Φ 353/4)

63. 1 Ἄρης cf. Philod. de piet. Ps. Plut. vit. Hom.102 5 στοιχεῖα of Ps. Plut. vit Hom. 102 || 18 Ἥρα scil. ὁ ἀὴρ cf. Diog. Laert. VII 147 Cicer nat. deor. 26. 66 anon ap. Westerm. myth. 328. 6

64. 4 λόγων RH ὀνομάτων cett. (δ) || 5 ὀνομάτων RH λόγων cett. (δ) || 9 ποταμοῦ] ὕδατος Markl. || 10 λαμπρῷ] λάβρῳ Markl. 12 μυρίκας (υρ in ras.) R! 15 οἱ R Homerus οἳ cett. (δ Δ) om M || 15. 16 κατὰ δίνας om. M || 18 ἄπαυστος H (Δ) Markl. ἄσ- πειστος Steph. et ita kühn (ad Polluc. I 10. 102) sed cf. ἄπιστος ἔχθρα Euseb. de laude Const. XVI 766 || 20 τὰ (ante σά) in ras R! || 22 σοι] τῆς φ α (δ)

65. (Σ 491)

66. (Σ 509)

67. (θ 173)

68. Eudocia viol 330. 1 spectat autem verba Herae (Ξ 205). . καὶ σφ᾿ ἄκριτα νείκεα λύσω

69. 2 ἄρχοντες cf. Ps. Plut. vit. Hom. 171/2 || 3 ἀριστεῖς cf. Ps. Plut. vit. Hom. 176, 196 | γυνὴ σώφρων scil. Penelope cf. Ps. Plut vit. Hom 185 || 5 ἀνὴρ σώφρων scil. Ulixes vi. or. 14. 4 c ἐπεὶ καὶ sq. cf Ps. Plut. vit Hom. 161 Themist. 224. 309 b || 7 ἀντι- τεταγμένας cf. Ps Plut. vit. Hom. 176 δημιουργεῖ sq vi. or. 9.6c

70. 1 ἡρωικῇ] ἠθικῇ Markl. ποιητικῇ Meiser || 3 σώφρων (ων in ras.) R! || 5 σώφρων] σοφὸς Markl || 7 ἄλλας] ἄλλως Schenkl ἀλλήλαις Markl. (Duebn.) δημιουργεῖ (δὲ) Meiser (Hob.) δημιουρ- γίας (i. e. ΔΗΜΙΟΩΡΓΙΔΕ) codd. δημιουργίᾳ τὰς Schenkl δημιουρ- γίαις φα(δ) ἐδημιούργησεν Heins. δημιουργήσας Dav. αὐτάς] αὐταῖς φα(δ) αὐτὰς δὲ Duk. διττὰς Markl. (Duebn.) || 10. 11 ἑπόμενοι] νεικούμενοι Heins ἀγρόμενοι Dav. εἱλούμενοι Markl. 12 δύω Homerus | λαῶν (αῶν in ras.) R! || 13 πράγματι] πλάσματι Markl (Duebn) improb. Schenkl || 14 〈καὶ〉 πόλεις α!

71. 114 b

72. 6. 7 αὐτόν γε μὴν τὸν Ὀδυσσέα sq. cf. Ps. Plut. vit. Hom. 141 τὸν Ὀδυσσέα . . ἀποκαλεῖ δύστηνον . . καὶ πλανηθῆναι χρόνῳ πολλῷ καὶ πόνους καὶ κινδύνους ὑπομένειν ἀεὶ μυρίους· οὕτως αἱρετὸν καὶ μακάριόν ἐστιν ὅταν τῇ ἀρετῇ συναιρομένη καὶ μὴ ἀντιπράττουσα ἡ τύχη παρῆ || 9 τὸ ἐν Κίρκης μῶλυ vi or. 29. 6 d cf Themist. 27. 340 a; 26 330 b etiam lulian. VI 185a ||9. 10 τὸ. κρήδεμνον vi. or. 11 10 h ; 38. 7 c etiam or. 22. 1 a (rhetorice) 13 Ἴρου . . Μελανθίου spectant σ 233 sq. et ρ 213 sq. || 15 διο- γενῆ καὶ θεοῖς εἴκελον vi or. 23. 1 a de rege || 15. 16 οἷον . . τὸν εὐδαίμονα spectat ὁμοίωσιν θεῷ cf. Diog. Laert. III 78 τέλος εἶναι τὴν ἐξομοίωσιν τῶ θεῷ etiam Albin. 27

73. 4 ἐν] σὺν Markl. || 5 ἡδοναῖς (αι in ras.) R! || 7. 8 ἀντιτεχ- νώμενος φα(δ) corr. Steph || 8 ἀρετῇ α(δ) || 9 ἐν] ἐκ α(δ) 11 πηγνύει α(δ) || 12 Ἀλκίνοον N | βαλλόντων (ον in ras.) R! || 14 τιμωρεῖται] τιμωρεῖ τῶ Reiske (Duebn.) || 16 post εὐδαίμονα leguntur verba εὐτυχῶς Προσδόκιε (man. schol. vet. u) R

Maximus of Tyre Dialexeis 26

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

κς΄ XXVI (Duebn XXXII vulg. 16)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers