Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΙΗ΄ ¹XVIII (Duebn. XXIV vulg. 8)

Τίς ἡ Σωκράτους ἐρωτική α΄

Κορινθίῳ ἀνδρί, ὄνομα Αἰσχύλῳ, παῖς ἦν Ἀκταίων,
μειράκιον Δωρικόν, ὥρᾳ διαφέρον.

Ἐρᾷ Ἀκταίωνος νεανίας Κορίνθιος, γένους τῶν Βακχιάδων· Βακχιάδαι δὲ Κορίνθου ἐδυνάστευον.

Ὡς δὲ ἐσωφρόνει τὸ μειράκιον καὶ ὑπερεφρόνει ὑβριστοῦ ἐραστοῦ, ἐκώμασεν εἰς Ἀκταίωνος ὁ ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις νεανίσκοις·
οἳ θαρσοῦντες μέθῃ καὶ τυραννίδι καὶ ἔρωτι, εἰσπεσόντες εἰς τὸ δωμάτιον, οἱ μὲν ἐπειρῶντο ἀπάγειν, οἱ δὲ οἰκεῖοι κατέχειν· σπώμενον τὸ μειράκιον ὑπʼ ἀμφοῖν, βίᾳ διαφθείρεται ἐν χερσὶν αὐτῶν.

Καὶ εἰκάσθη τὸ ἐν Κορίνθῳ τοῦτο πάθος τῷ Βοιωτίῳ διὰ
τὴν ὁμωνυμίαν τῶν μειρακίων, ἀπολομένου ἑκατέρου, ³⁴⁵⁶⁷ τοῦ μὲν ὑπὸ κυνῶν ἐν θήρᾳ, τοῦ δὲ ὑπὸ ἐραστῶν ἐν μθῃ.

Περιάνδρῳ τῷ Ἀμβρακιώτῃ τυράννῳ παιδικὰ ἧν μειράκιον πολιτικόν· ἄτε δὲ οὐ σὺν δίκῃ τὴν ὁμιλίαν συστησαμένῳ ὕβρις ἦν τὸ χρῆμα, οὐκ ἔρως· θαρσῶν
δὲ ὁ Περίανδρος τῇ ἐξουσίᾳ παροινεῖ εἰς τὸ μειράκιον.

Ἡ δὲ παροινία αὕτη Περίανδρον μὲν ἔπαυσεν ὑβρίζοντα, τὸ δὲ μειράκιον ἐποίησεν ἐξ ἐρωμένου τυραννοκτόνον. Αὕτη δίκη ἀδίκων ἐρώτων.

⁸

Βούλει σοι λέγω καὶ τοῦ ἑτέρου |τρόπου τῶν ἐρώτῶν
τοῦ δικαίου μίαν γέ τινα ἢ δευτέραν εἰκόνα; Μειρακίῳ Ἀττικῷ δύο ἦσαν ἐρασταί, ἰδιώτης καὶ τύραννος·

ὁ μὲν δίκαιος ἦν διὰ ἰσοτιμίαν, ὁ δὲ ἄδικος διʼ ἐξουσίαν·

ἀλλὰ τό γε μειράκιον ὄντως ἦν καλὸν καὶ ἐρᾶσθαι ἄξιον, ὥστε ὑπεριδὸν τοῦ τυράννου τὸν
ἰδιώτην ἠσπάζετο·

ὁ δὲ ὑπʼ ὀργῆς ἄλλά τε ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν Ἀρμοδίου Παναθηναίοις ἤκουσαν ἐπὶ τὴν πομπὴν κανηφοροῦσαν ἐξήλασεν ἐπʼ ἀτιμίᾳ.

Διδόασιν δίκην ἐκ τούτου Πεισιστρατίδαι, καὶ ἦρξεν ἐλευθερίας Ἀθηναίοις ὕβρις τυράννου, καὶ μειρακίου
θάρσος, καὶ ἔρως δίκαιος, καὶ ἐραστοῦ ἀρετή.

⁹¹⁰¹¹

Ἐλευθεροῖ τὰς Θήβας Ἐπαμεινώνδας ἀπὸ Λακεδαιμονιῶν στρατηγήματι ἐρωτικῷ· μειρακίων πολλῶν καλῶν ἐρασταὶ ἦσαν Θήβησιν πολλοὶ νεανίαι· ὅπλα δοὺς Ἐπαμεινώνδας τοῖς ἐρασταῖς καὶ τοῖς ἐρωμένοις συνἑταξεν λόχον ἱερὸν τοῦ ἔρωτος, δεινὸν καὶ ἄμαχον,
καὶ συνασπίζοντα ἀκριβῶς, καὶ ἄρρηκτον·

οἷον οὔτε ὁ Νέστωρ περὶ τὸ Ἴλιον συνεστήσατο, ὁ δεινότατος τῶν στρατηγῶν, οὔτε Ἡρακλεῖδαι περὶ Πελοπόννησον, οὔτε Πελοποννήσιοι περὶ τὴν Ἀττικήν

Ἔδει γὰρ ἕκαστον τῶν ἐραστῶν ἀριστεύειν, καὶ διὰ φιλοτιμίαν ἐν ὄψει
τῶν παιδικῶν μαχόμενον, καὶ διʼ ἀνάγκην ὑπερμαχοῦντα τῶν φιλτάτων·

ἦν δὲ καὶ τὰ μειράκια ἐφάμιλλα ταῖς ἀρεταῖς τοῖς ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ σκύλακες συμπαραθέοντες τοῖς πρεσβυτέροις τῶν κυνῶν.

Τί δή μοι βούλεται ὁ Ἐπαμεινώνδας καὶ ὁ Ἀρμόδιος,

καὶ οἱ περὶ τοῦ ἀδίκου ἔρωτος λόγοι; Ὅτι πρᾶγμα διττόν, τὸ μὲν ἀρετῆς ἐπήβολον, τὸ δὲ μοχθηρίᾳ συμπεφυκός, φωνῇ μιᾷ οἱ ἄνθρωποι ἐπονομάζοντες ἔρωτα, ¹²¹³¹⁴ οὑτωσὶ καλοῦντες ║καὶ τὸν θεὸν καὶ τὴν νόσον, | ¹⁵¹⁶καλλωπίζονται μὲν οἱ μοχθηροὶ ἐρασταὶ διὰ τὴν πρὸς τὸν θεὸν ὁμωνυμίαν, ἀπιστοῦνται δὲ οἱ χρηστοὶ διὰ τὸ ἀμφίβολον τοῦ πάθους, ἀλλ᾿ ὥσπερ τοὺς ἀργυρογνώμονας
ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος αὐτῶν γνωριστικὸς τοῦ δοκίμου καὶ μή.

μὲν πρὸ τοῦ δοκίμου τὸ φαινόμενον ἀσπαζόμενον πόρρω πάνυ τίθεμεν τῆς τέχνης, τὸν δὲ τἀληθῆ αὐτὰ γνωρίζοντα, τοῦτον καὶ συνιέναι αὐτῆς· ταύτῃ καὶ τὴν ἐρωτικὴν προσθῶμεν
φέροντες, ὥσπέρ τινι νομίσματι, τῇ τοῦ καλοῦ φύσει. Ἐὰν γὰρ τούτου τὸ μὲν ᾖ φαινόμενον καλόν, οὐχ οὕτως ἔχον, τὸ δὲ καλὸν καὶ ὂν καὶ φαινόμενον, ἀνάγκη τοὺς μὲν τοῦ φαινομένου κάλλους καὶ μὴ ὄντος γλιχομένους νόθους τινὰς εἶναι καὶ κιβδήλους ἐραστάς,
τοὺς δὲ τοῦ καὶ ὄντος καὶ φαινομένου γνησίους ἐραστὰς κάλλους ἀληθινοῦ.

Εἶεν· ἐπεὶ ταύτῃ βασανιστέον τὲ καὶ ἀθρητέον τὸν ¹⁷¹⁸¹⁹²⁰ ἐρωτικὸν καὶ λόγον καὶ ἄνδρα, ἐπιτολμητόν τοι καὶ περὶ Σωκράτους ἐκλογίσασθαι, τί ἦν αὐτῷ ταυτὶ τὰ θρυλούμενα ἐν τοῖς λόγοις; ὁποῖα ἄττα φησὶν περὶ αὑτοῦ ἐκεῖνος, ὅτι ἐστὶν θεράπων τοῦ ἔρωτος, καὶ λευκὴ στάθμη πρὸς τοὺς καλούς, καὶ τὴν τέχνην δεινός.

Ἀλλὰ καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται τῆς τέχνης, Ἀσπασίαν τὴν Μιλησίαν, καὶ Διοτίμαν τὴν Μαντινικήν· καὶ μαθητὰς λαμβάνει τῆς τέχνης, Ἀλκιβιάδην τὸν γαυρότατον, καὶ Κριτόβουλον τὸν ὡραιότατον, καὶ Ἀγάθωνα τὸν ἁβρότατον, καὶ Φαῖδρον τὴν θείαν κεφαλήν,
καὶ Λῦσιν τὸ μειράκιον, καὶ Χαρμίδην τὸν καλόν.

Ἀποκρύπτεται δὲ οὐδὲν τῶν τοῦ ἔρωτος, οὔτε ἔργον, οὔτε πάθος, ἀλλὰ ἔοικεν πάντα ἑξῆς παρρησιαζομένῳ· πηδᾶν μὲν αὐτῷ τὴν καρδίαν ἐπὶ Χαρμίδῃ ²¹²²²³²⁴καὶ ἥδειν τὸ σῶμα, | ἐπτοῆσθαι δὲ καὶ ἐνθουσιᾶν, καθάπερ τὰς βάκχας, ἐπὶ Ἀλκιβιάδῃ· ἐπεστρέφθαι δὲ ἐπ᾿ Αὐτόλυκον τὰ ὄμματα, ὥσπερ ἐν νυκτὶ ἐπὶ φέγγος.

Πόλιν δὲ οἰκίζων ἀγαθῶν ἀνδρῶν, τιθεὶς νόμους τοῖς
ἀριστεῦσιν οὐ στέφανον οὐδὲ εἰκόνας, τὰς Ἑλληνικὰς φλυαρίας, δωρεῖται· ἀλλ᾿ ἐξεῖναι φιλεῖν τῷ ἀρίστῳ, εἰ δή τινα ἂν θέλῃ, τῶν καλῶν· ὢ τοῦ θαυμαστοῦ γέρως.

Αὐτὸς δὲ δὴ τὸν ἔρωτα, ἀναπλάττων ἐπ᾿ αὐτῷ μῦθον, οἷον καὶ εἶναι λέγει, αἰσχρὸν ἰδεῖν, καὶ πένητα,
ἐγγυτάτω τῆς ἑαυτοῦ τύχης, ἀνυπόδητον, χαμαιεύνην, ἐπίβουλον, θηρευτικόν, φαρμακέα, σοφιστήν, γόητα· ἀτεχνῶς οἷα εἰς αὐτὸν Σωκράτην ἔσκωπτον ἐν Διονυσίοις οἱ κωμῳδοί.

Ἔλεγε δὲ ταῦτα μόνον οὐκ ἐν μέσοις τοῖς Ἕλλησιν, ἀλλὰ καὶ οἴκοι καὶ δημοσίᾳ, ἐν ²⁵²⁶²⁷²⁸ συμποσίοις, ἐν Ἀκαδημίᾳ, ἐν Πειραιεῖ, ἐν ὁδῷ ὑπὸ πλατάνῳ, ἐν Λυκίῳ.

Καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἅπόντα ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ τούς περὶ ἀρετῆς λόγους, καὶ τὰς περὶ θεῶν δόξας, καὶ τὰ ἄλλα ἅπόντα, ἐφ᾿ οἷς οἱ σοφισταὶ ἐκόμων· τὴν δὲ ἐρωτικὴν τέχνην ὑποδύς, ταύτης
καὶ ἐπιστήμων εἶναι, καὶ πραγματεύεσθαι περὶ αὐτὴν ἔλεγεν.

Τί βούλεται τῷ Σωκράτει ταυτὶ τὰ κομψά, εἴτε αἰνίγματα, εἴτε εἰρωνεύματα; ἀποκρινάσθω ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ Σωκράτους Πλάτων, ἢ Ξενοφῶν, ἢ Αἰσχίνης, ἤ
τις ἄλλος τῶν ὁμοφώνων αὐτῷ.

Ἐγὼ μὲν γὰρ θαυμάζω καὶ ἐκπλήττομαι, ὅπως τὰ μὲν Ὁμήρου ἔπη τῆς ²⁹θαυμ||αστῆς πολιτείας καὶ τροφῆς τῶν νέων ἀπεπέμv ³⁰ αὐτῷ Ὁμήρῳ, στεφανώσας τὸν ποιητὴν καὶ χρίσας μύρῳ·

αἰτιασάμενος τὴν παρρησίαν τῶν ἐπῶν, ὅτι
ὁ Ζεὺς πεποίηται αὐτῷ τῇ Ἥρᾳ μισγόμενος ἐν τῇ Ἴδῃ, νεφέλης αὐτούς καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης συνουσία, |καὶ Ἡφαίστου δεσμά, καὶ ³¹³²³³³⁴³⁵ θεοὶ πίνοντες, καὶ γελῶντες θεοὶ ἄσβεστον γέλωτα, καὶ Ἀπόλλων φεύγων, καὶ Ἀχιλλεὺς διώκων,

³⁶

αὐτὸς θνητὸς ἐών, θεὸν ἄμβροτον,

καὶ ὀδυρόμενοι θεοί·

³⁷

ὤμοι ἐγών, ὅτε μοι Σαρπηδόνα φίλτατον

ἀνδρῶν,

ὁ Ζεὺς λέγει· καὶ αὖθις αὖ,

³⁸

ὤμοι ἐγὼ δειλή, ὤμοι δυσαριστοτόκεια,

ἡ Θέτις λέγει· καὶ ὅσα ἄλλα ἐπὶ τούτοις Ὅμηρος μὲν
ᾐνίξατο, Σωκράτης δὲ ἐμέμψατο·

αὐτὸς δὲ δὴ Σωκράτης, ὁ ἐραστὴς μὲν σοφίας, πενίας δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ ἐχθρός, ἀληθείας δὲ φίλος, οὕτω σφαλεροὺς καὶ κινδυνώδεις λόγους ταῖς αὐτοῦ ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν, ὥστε τὰ Ὁμηρου αἰνίγματα πόρρω πάνυ εἶναι τῆς
αἰτίας, τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα.

Αὐτίκα καὶ ὁ μὲν περὶ τοῦ Διὸς τοιαῦτα ἀκούσας, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Θέτιδος, καὶ τοῦ Ἡφαίστου, καταμαντεύεται τοῦ λόγου, ὡς φησὶ μὲν ταῦτα, ἕτερα δὲ αἰνίττεται· καὶ παρεὶς τῇ ἀκοῇ τὸ τερπνόν, συναγωνίζεται
τῷ ποιητῇ, καὶ συνεξαίρεται τῇ φαντασίᾳ, καὶ συναναπλάττει τὸν λόγον, ἀπιστῶν ὁμοῦ καὶ χαίρων τῇ τῆς μυθολογίας ἐξουσία.

δὲ Σωκράτης ἡμῖν ἐπ᾿ ³⁹⁴⁰ ἀληθείᾳ διατεθρυλημένος, ἐπισφαλέστερος ἐν οἷς αἰνίττεται, διὰ τὸ ἀξιόπιστον μὲν ἐν τοῖς λόγοις, δυνατὸν δὲ τῇ μιμήσει, ἀνόμοιον δ᾿ ἐν τοῖς ἔργοις.

Οὐδὲν γὰρ αὐτὸς αὐτῷ ὅμοιος ὁ Σωκράτης ἐρῶν τῷ σωφρονοῦντι, καὶ ὁ ἐκπληττόμενος τοὺς καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι
τοὺς ἄφρονας, ὁ Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος, ὁ Κριτοβούλου ἁπτόμενος, ὁ ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου ὥρας παραγινόμενος, ὁ Χαρμίδην τεθηπώς.

Πῶς γὰρ ὅμοια ταῦτα φιλοσόφῳ βίῳ; οὐ τῇ πρὸς τὸν δῆμον παρρησίᾳ, οὐδὲ τῇ πρὸς τοὺς τυράννους ἐλευθερίᾳ,
τὸν οὐδὲ τῇ ἐπὶ Δηλίῳ ἀριστείᾳ, οὐδὲ τῇ | πρὸς ⁴¹ τοὺς δικαστὰς ὑπεροψίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ τὸ δεσμωτήριον ὁδῷ, οὐδὲ τῇ πρὸς τὸν θάνατον παρασκευῇ· πολλοῦ γε καὶ δεῖ.

Εἰ μὲν γὰρ ἀληθῆ ταῦτα, εὐφημεῖν ἄξιον· εἰ δὲ αἰνίττεται δι᾿ αἰσχρῶν ῥημάτων πράξεις καλάς,
δεινὸν καὶ σφαλερὸν τὸ χρῆμα. Τὸ γὰρ ὑποβαλεῖν αἰσχρῷ καλόν, καὶ τὰ ὠφελοῦντα διὰ τῶν βλαπτόντων ἐπιδείκνυσθαι, οὐκ ὠφελοῦν βουλομένου ἔργον (τὸ γὰρ ὠφελοῦν ἀφανὲς) ἀλλὰ βλάπτειν· πρόχειρον γὰρ τοῦτο.

⁴²⁴³

Ταῦτα οἶμαι Θρασύμαχον ἂν εἰπεῖν, ἢ Καλλίαν, ἢ Πῶλον, ἢ ὅστις ἄλλος τῇ Σωκράτους φιλοσοφία ἐπολέμει.

ψέῤ ἐπαμύνωμεν τῷ λόγῳ, μὴ εἰκαῖα φλυαρῶμεν.
Καὶ δή μοι δοκῶ βούλεσθαι μὲν ταῦτα, δύνασθαι δὲ ἧττον· χρὴ δὲ ὁμοῦ τῷ βούλεσθαι καὶ δύνασθαι.

Ὧδε τοίνυν δράσωμεν περὶ ῥᾳστώνην τοιαύτην τῷ 5 λόγῳ, οἵαν καὶ εἰς τὰ δικαστήρια εἰσαγγελλόμενοι ἢ κινδυνεύοντες· ⁴⁴ οὐ περὶ τοῦ πράγματος ἀπολογοῦνται μόνον,
ὑπὲρ ὅτου ἡ εἰσαγγελία ἐγένετο, ἀλλ᾿ ἠρέμα εἰς ἄλλους ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ πρὸς ἐκείνους κοινωνίᾳ κατασμικρύνοντες τὰ αὐτῶν.

Οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς περὶ Σωκράτους, εἰ μὲν ὀρθῶς ταῦτα
ἔδρα ἢ μή, σκοπεῖν ἀναθησόμεθα σμικρόν, ὅσον τὸ

κατγόρους· ὅτι ‘ἡμῖν δοκεῖτε, ὦ ἄνδρες, ἀτοπώτεροι ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ εἶναι συκοφάνται Ἀνύτου καὶ Μελήτου᾿·

ἐκεῖνοι μέν γε ἀδικεῖν γραψάμενοι Σωκράτην, καὶ τοὺς νέους διαφθείρειν, καὶ ὅτι μὲν Κριτίας ἐτυράννησεν, τοῦτο ἀδικεῖν ἔλεγον τὸν Σωκράτην, καὶ ὅτι Ἀλκιβιάδην ἐᾷ ὀμνύει τὴν πλάτανον καὶ τὸν κύνα·

τῶν δὲ ἐρωτικῶν τῶν Σωκράτους ἀπέ | σχοντο καὶ οἱ δεινοὶ οὗτοι συκοφάνται·

⁴⁸

ἀλλ᾿ οὐδὲ Ἀριστοφάνης τὰ Σωκράτους ἐν Διονυσίοις κωμῳδῶν, ὁ δεινότατος τῶν κατηγόρων, ἐλοιδορήσατο τῷ ἔρωτι τοῦ Σωκράτους· καίτοι πένητα
εἰπών, καὶ ἀδολέσχην, καὶ σοφιστήν, καὶ πάντα μᾶλλον ἢ κακῶς ἐρῶντα.

ἦν, ὡς ἔοικεν, τὸ πρᾶγμα οὔτε τοῖς συκοφάνταις, οὔτε τοῖς κωμῳδοῖς ἐπιλήψιμον.

Διὸ δὴ τὸ μὲν Ἀθηναίων θέατρον καὶ τὸ δικαστήριον ἐκεῖνο διαπέφευγεν· πρὸς τουτουσὶ δὲ τοὺς
νυνὶ κατηγόρους (οὐ γάρ εἰσιν ἐκείνων ἀμαχώτεροι) διαγωνισώμεθα τὸ πρῶτον τῇδε· ὡς οὐκ ἴδιον Σωκράτους τὸ ἐρωτικὸν ἐπιτήδευμα, ἀλλὰ μακρῷ πρεσβύτερον· μάρτυρα δὲ αὐτὸν Σωκράτην παραστησώμεθα, ⁴⁹⁵⁰⁵¹ ἐπαινοῦντα μὲν τὸ ἔργον καὶ θαυμάζοντα αὐξανό〈μενον, ἀπαρνού〉μενον δὲ αὐτοῦ τὴν εὕρεσιν.

Ἐπιδειξαμένου γὰρ αὐτῷ τοῦ Μυρινουσίου Φαίδρου λόγον ὑπὸ Λυσίου τοῦ Κεφάλου συγγεγραμμένον ἐρωτικόν, οὐκ ἔφη θαυμάζειν,
πλῆρες τὸ στῆθος ἔχων ὥσπερ ἀγγεῖον, ἀλλοτρίων ναμάτων, ἦπου Σαπφοῦς τῆς καλῆς (οὕτω γὰρ αὐτὴν ὀνομάζων χαίρει διὰ τὴν ὥραν τῶν μελῶν, καίτοι μικρὰν ⁵² οὖσαν καὶ μέλαιναν) ἢ Ἀνακρέοντος, φησίν, τοῦ σοφοῦ.

Τὸν δὲ ἐν τῷ συμποσίῳ λόγον, εἰς ἔρωτα
ἔπαινον, Μαντινικῇ γυναικὶ ἀνατίθησιν·

ἀλλὰ εἴτε Μαντινική, εἴτε καὶ Λεσβία τὶς ἦν ἡ τοῦ λόγου μήτηρ, πάντως γε οὐκ ἴδιοι οἱ τοῦ Σωκράτους ἐρωτικοὶ λόγοι, οὐδὲ πρώτου· θεασώμεθα γὰρ οὕτως, ἀπὸ Ὁμήρου ἀρξάμενοι.

Οὗτος γάρ μοι δοκεῖ πολυφωνότατος ὢν καὶ δεινὸς ὁμοῦ τοῖς καλοῖς τὰ αἰσχρὰ ἱστορεῖν, τὰ μὲν ὅπως ⁵³⁵⁴⁵⁵⁵⁶ ἔχωμεν, τὰ δὲ ὅπως φεύγωμεν, τὰ μὲν ἄλλα εὐήθως πάνυ καὶ ἀρχαίως ἐκδιδάσκειν ἰδέσθαι, καὶ ἡ | νιοχεῖν, ⁵⁷ καὶ τάττειν στράτευμα· ἐν νύσσῃ μὲν παραινῶν ἐγχριμφθῆναι τὸν ἐπὶ λαιᾷ ἵππον, κυκεῶ δὲ Πραμνίου διδοὺς τοῖς κάμνουσιν, τοὺς δὲ κακοὺς ἐν μέσῳ τάττων
τῶν ἀγαθῶν, καὶ τοὺς ἱππεῖς διακρίνων τῶν πεζῶν·

ἦ γὰρ ἂν γέλωτα ὄφλοι τὰ σοφὰ ταῦτα τοῖς νῦν τακτικοῖς καὶ ἰατροῖς καὶ ἡνιόχοις·

τὰ δὲ τοῦ ἔρωτος πάντα ἑξῆς δίεισιν, καὶ ἔργα, καὶ ἡλικίας, καὶ εἴδη, καὶ πάθη, τὰ καλά, τὰ αἰσχρά, τὸν σώφρονα ἔρωτα,
τὸν ἀκόλαστον, τὸν δίκαιον, τὸν ὑβριστήν, τὸν ἐπιμανῆ, ⁵⁸ τὸν || πρᾶον· καὶ ἔστὶν ἐν τοιούτοις οὐκέτι ἀρχαῖος, ἀλλὰ τεχνίτης δεινῶς, (Ε 304) οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν.

Αὐτίκα ἐν πρώτῳ λόγῳ ἐπὶ αἰχμαλώτῳ ἐρασταὶ δύο,
ὁ μὲν θρασὺς καὶ ἐπιμανής, ὁ δὲ ἥμερος καὶ ἐμπαθής· ⁵⁹⁶⁰⁶¹ ὁ μὲν ἀποφλογοῦται τὰ ὄμματα, καὶ λοιδορεῖται πᾶσιν καὶ ἀπειλεῖ· ὁ δὲ ἀναχωρεῖ ἐφʼ ἡσυχίας, καὶ δακρύει κείμενος, καὶ ἀλύει, καὶ ἀπελεύσεσθαι φησίν, καὶ οὐκ ἄπεισιν. Ἄλλη εἰκὼν ἀκολάστου ἔρωτος·

τοιοῦτος αὐτῷ
ὁ Ἀλέξανδρος, οἷος ἐκ μάχης ἐπανεῖναι εἰς τὸν θάλαμον καὶ ἀεὶ μοιχῷ ἐοικέναι. Ἔστιν αὐτῷ καὶ δίκαιος ἔρως παῤ ἀμφοῖν ἴσος οἷον τῆς Ἀνδρομάχης καὶ τοῦ Ἕκτορος· ἡ μὲν πατέρα καὶ ἀδελφὸν καλεῖ τὸν ἄνδρα καὶ ἐραστήν, καὶ πάντα δὴ τὰ φίλτατα ὀνόματα· ὁ δὲ
οὔτε μητρὸς τοσουτονὶ αὐτῷ μέλειν, ὅσον ἐκείνης, λέγει.

Ἔδειξεν καὶ τὸν χαμαιεύνην ἔρωτα ἐπὶ τῆς Ἥρας καὶ τοῦ Διός· καὶ τὸν ὑβριστὴν ἐπὶ τῶν μνηστήρων· καὶ τὸν γόητα ἐπὶ τῆς Καλυψοῦς· καὶ τὸν φαρμακέα ἐπὶ τῆς Κίρκης· καὶ τὸν ἀνδρεῖον ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ, τὸν
πόνῳ κτητὸν καὶ χρόνῳ, καὶ μέχρι θανάτου προερχόμενον, νέων καὶ καλῶν ἀμφοτέρων, καὶ σωφρόνων, ⁶²τοῦ μὲν παιδεύοντος, τοῦ δὲ παι|δευομένου· ὁ μὲν χθεται, ὁ δὲ παραμυθεῖται· ὁ μὲν ἄδει, ὁ δὲ ἀκροᾶται·

ἐρωτικὸν δὲ καὶ τὸ τυχεῖν ἐθέλοντα ἐξουσίας πρὸς ⁶³⁶⁴⁶⁵ μάχην δακρῦσαι ὡς οὐκ ἀνεξομένου τοῦ ἐραστοῦ· ὁ δὲ ἐφίησιν, καὶ τοῖς αὐτοῦ ὅπλοις κοσμεῖ, καὶ βραδύνοντος περιδεῶς ἔχει, καὶ ἀποθανόντος ἀποθανεῖν ἐρᾷ, καὶ τὴν ὀργὴν κατατίθεται·

τικὰ δὲ καὶ τὰ ἐνύπνια, καὶ τὰ ὀνείρατα, καὶ τὰ δάκρυα, καὶ τὸ τελευταῖον
δῶρον ἤδη θαπτομένῳ ἡ κόμη. Ταῦτα μὲν τὰ Ὁμήρου ἐρωτικά.

Ἡσιόδῳ δὲ ἀείδουσιν αἱ μοῦσαι τί ἄλλο ἢ γυναικῶν ἔρωτας, καὶ ἀνδρῶν; καὶ ποταμῶν ἔρωτας καὶ

βασιλέων καὶ φυτῶν; Τὸν δὲ Ἀρχιλόχου ἔρωτα, ὑβριστὴς

γάρ, χαίρειν ἐῶ. Ὁ δὲ τῆς Λεσβίας (εἴτοι χρὴ πρεσβύτερα τοῖς νέοις εἰκάσαι) τί ἂν εἴη ἄλλο, ἢ αὐτό, ἡ Σωκράτους τέχνη ἐρωτική; Δοκοῦσιν γάρ μοι τὴν καθ᾿ αὑτὸν ἑκάτερος φιλίαν, ἡ μὲν γυναικῶν, ὁ δὲ ἀρρένων, ἐπιτηδεῦσαι. Καὶ γὰρ πολλῶν ἐρᾶν ἔλεγον,
καὶ ὑπὸ πάντων ἁλίσκεσθαι τῶν καλῶν·

ὅ, τι γὰρ ἐκείνῳ Ἀλκιβιάδης καὶ Χαρμίδης καὶ Φαῖδρος, τοῦτο ⁶⁶⁶⁷⁶⁸ τῇ Λεσβίᾳ Γύριννα καὶ Ἀτθὶς Ἀνακτορία· καὶ ὅ τιπερ Σωκράτει οἱ ἀντίτεχνοι, Πρόδικος καὶ Γοργίας καὶ Θρασύμαχος καὶ Πρωταγόρας, τοῦτο τῇ Σαπφοῖ Γοργὼ καὶ Ἀνδρομέδα· νῦν μὲν ἐπιτιμᾷ ταύταις, νῦν δὲ
ἐλέγχει, καὶ εἰρωνεύεται αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ Σωκράτους· τὸν Ἴωνα χαίρειν (Plat. lon 530 a), φησὶν ὁ Σωκράτης· (fr. 86 Bergk) πολλά μοι τὰν Πολυανακτίθαο παῖδα χαίρειν,
Σαπφὼ λέγει·

οὐ προσιέναι φησὶν ὁ Σωκράτης Ἀλκιβιάδη, ἐκ πολλοῦ ἐρῶν, πρὶν ἡγήσατο ἱκανὸν εἶναι πρὸς λόγους·

⁶⁹

σμικρά μοι παῖς ἔτι φαίνεο κἄχαρις ἔσσα

Σαπφὼ λέγει·

κωμῳδεῖ σχῆμά που καὶ κατάκλισιν
σοφιστοῦ, καὶ αὕτη

⁷⁰

τίς δὲ ἀγροιῶτιν ἐπεμμένα στολήν

⁷¹⁷²⁷³

τὸν||ἔρωτα φησὶν ἡ Διοτίμα τῷ Σωκράτει οὐ παῖδα,⁷⁴ ἀλλὰ ἀκόλουθον τῆς Ἀφροδίτης καὶ θεράποντα εἶναι· λέγει που καὶ Σαπφοῖ ἡ Ἀφροδίτη ἐν ᾄσματι, ⁷⁵ σύ τε καλὸς θεράπων Ἔρως. Διοτίμα λέγει, ὅτι θάλλει μὲν ἔρως εὐπορῶν, ἀποθνήσκει
δὲ ἀπορῶν· τοῦτο ἐκείνη ξυλλαβοῦσα εἶπεν ῾γλυκύπικρον᾿

καὶ ῾ ἀλγεσίδωρον.᾿ Τὸν ἔρωτα Σωκράτης

σοφιστὴν λέγει, Σαπφὼ μυθοπλόκον. Ἐκβακχεύεται ἐπὶ Φαίδρῳ ὑπὸ τοῦ ἔρωτος, τῇ δὲ ὁ ἔρως

⁷⁶

ἐτίναξεν τὰς φρένας,

ὡς ἄνεμος κατ᾿ ὄρος δρυσὶν ἐμπεσών·

ἀναίθεται τῇ Ξανθίππῃ ὀδυρομένῃ ὅτι ἀπέθνησκεν, ἡ δὲ τῇ θυγατρί· οὐ γὰρ θέμις ἐν μουσοπόλων οἰκίᾳ θρῆνον εἶναι οὐκ ἄμμι πρέποι τάδε.

Ἡ δὲ τοῦ Τηΐου σοφιστοῦ τέχνη τοῦ αὐτοῦ ἤθους ⁷⁷⁷⁸⁷⁹⁸⁰ καὶ τρόπου· καὶ γὰρ πάντων ἐρᾷ τῶν καλῶν, καὶ ἐπαινεῖ πάντας· μεστὰ δὲ αὐτοῦ τὰ ᾄσματα τῆς Σμέρδιος κόμης, καὶ τῶν Κλεοβούλου ὀφθαλμῶν, καὶ τῆς Βαθύλλου ὥρας· ἀλλὰ καὶ τούτοις τὴν σωφροσύνην ὁρᾷς·
⁸¹ ἔραμαί τοι συνηβᾶν, φησίν, χαρίεν γὰρ ἔχεις ἦθος·

καὶ αὖθις ῾ καλὸν εἶναι τῷ ἔρωτι τὰ δίκαια᾿ φησίν. Ἤδη δέ που καὶ τὴν τέχνην ἀπεκαλύψατο·
⁸² ἐμὲ γὰρ λόγων εἵνεκα παῖδες ἂν φιλοῖεν· χαρίεντα μὲν γὰρ ᾄδω, χαρίεντα δ᾿ οἶδα λέξαι.

Τοῦτο καὶ περὶ Σωκράτους Ἀλκιβιάδης ἔλεγεν, εἰκάζων αὐτοῦ τὴν χάριν τοῖς Ὀλύμπου καὶ Μαρσύου αὐλήμασιν. Τίς ἄν, ὦ θεοί, μέμψαιτο ἐραστὴν τοιοῦτον,
πλὴν Τιμάρχου;

⁸³⁸⁴⁸⁵⁸⁶

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. Ed. Duebn. p 95

2. καʹ

3. 5 Κορινθίῳ sq. cf. Plut. am. narr. 2 |Αἰσχύλῳ paulo aliter rem enarrat Plutarchus 1. 1. ||7 νεανίας quem Ἀρχίαν vocat Plu- tarchus || 8 ὡς δὲ sq. cf. Plut. am. narr. 2 ἐπεὶ δὲ πείθειν οὐκ ἠδύνατο τὸν παῖδα, ἔγνω βιάσασθαι καὶ συναρπάσαι τὸ μειρά- κιον, ἐπεκώμασεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ Μελίσσου

4. Codices RMNα (= Stephanus) φ (= Paccius): Η (teste Davisio)

5. 8 ἐσωφρόνει — 9 ἐραστοῦ p

6. 5 in mge αἴσχϋλος ἀκταίων |βακχιάδαι (schol. recent.) R !

7. 1 ΙΗ΄ R! || 3 in mge καʹ R! | τίς — ἐρωτική αʹ R adiecto (λόγος) ηʹ φ(α) τοῦ αὐτοῦ τίς sq. MV || 5 παῖς i. e. amasius 7 Βακχιαδῶν α(δ ∠) sed vi. p. 212 15 Ἀσκληπιάδων || 10 Ἀκταίω- νος (ω in ras.) R! || 13 σπώμενον 〈οὖν〉 τὸ Reiske

8. 83 b

9. 2 Περιάνδρῳ sq. cf. Plut. amat 23 || 4 ὕβρις ἦν τὸ χρῆμα, οὐκ ἔρως cf. Plut. amat. 23 ὕβρις τάδʼ, οὐχ ἡ Κύπρις, ἐξεργά- ζεται spectat autem uterque ἐρώτημα illud εἰ ἤδη κύει cf. Ari- stot. pol. 5 (1311a 40) || 11 μειρακίῳ sq vi. or. 35. 4 d cf. Plut amat 16 Lucian. paras 48 Philostr. epist. 57 Aeschines Timarch. 144 Plat. symp. 182c Athen. XIII 602a

10. 2 in mge Περίανδρος 16 Ἀρμόδιος | Παναθήναια 18 Πει- σιστρατίδαι (schol. recent .) R!

11. 2 Ἀμπρακιώτῃ MN α(δ) || 4 συστησαμένῳ (υστ in ras .) R! || 6 δὲ (ante παροινία) om. ∠° | Περίανδρον (ον in ras.) R! || 7 ἐρο- μένου R || 14 ὑπεριδὼν Nα(δ) quod def Steph Dav. || 15 ἀλλά τε Perironius (ad Aelian var. hist XII 44) ἄμα τε Canterus Heins.

12. 5 λόχον ἱερὸν cf. Dio Chrys. 22. 2 Athen. XIII 561 f. 602 a Plat. symp. 178 d Xenoph. conv. 8. 32 (dictum Pausaniae) || 7 Νέσ- τωρ . . δεινότατος τῶν στρατηγῶν scil. propter σύνεσιν cf. Dio Chrys. 2. 20; 56. 8 Themist. 13. 172 a Ps. Plut. vit. Hom. 165|| 12 ἐφάμιλλα ταῖς ἀρεταῖς ut or. 15. 2f vers. finem || 16. 17 πρᾶγμα διττόν sq cf. simil. Demosth. erot 3 τοσοῦτον διημαρτηκότας πρὸς τὰ βέλτιστα κρίνειν, ὥστε διὰ τοὺς λυμαινομένους τῷ πράγματι καὶ πρὸ τοὺς μετὰ σωφροσύνης πλησιάζειν ἀξιοῦντας δυσκόλως

13. 1 in mge Ἐπαμινώνδας (sic) 7 ἕστωρ (schol. recent.) R! || 3 Θήβησιν] in mge ὥσπερ Ἀθήνησιν οὕτω καὶ Θήβησιν (vet. schol. b R!) || 5 ἄμαχον] in mge σημείωσαι (schol. recent.) 18 in mge ἔρως (schol recent.)

14. 1 (et 4 et 15) Ἐπαμεινώνδας RN Ἐπαμινώνδας cett. (δ∠°) || 4.5 ξυνέταξεν M α (δ ∠°) || 5 λόγον M || 6 συνασπίζοντα (υν in ras.) ll |ἄρηκτον MN (suprascr. ρ al. man.) || 12. 13 τὰς ἀρετὰς Dav.2 om. MN α(θ) ||17 ἐπίβουλον (suprascr. o) N || 18 οἱ ἄν- θρωποι] τῶν ἀνθρώπων Duk. | ἐπονομάζουσι Steph.

15. Ed Duebn p. 96

16. 84 a

17. διακειμένους Plat. symp. 182 a 180 e ἀναγκαῖον καὶ Ἔρωτα τὸν μὲν πάνδημον . . . καλεῖσθαι, τὸν δὲ οὐράνιον Lucian. am. 32, 37 vi. etiam or. 20.3 a || 18 (p. 218) φωνῇ μιᾷ vi. or. 19. 4 a

18. 1 νόσον vi. or. 19. 4 a vers. finem || 4 ὥσπερ τοὺς ἀργυρο- γνώμονας sq. vi. or. 31. 2 c || 6.7 τὸ φαινόμενον sq. vi. or. 21. 4 g; 37. 4 e simil. de bono vi. or. 31. 2 a vers. finem cf. Plut. ap Stob. flor 6. 43, 45 || 17 βασανιστέον sq. ut or 1. 9 a

19. 4 ἀλλ᾿ — 6 δοκίμου (: ἀργυρογνώμονες)

20. 4 ὥσπερ 〈εἰ〉 τοὺς α(δ ∠) sed hypothesin nullam subesse efficitur cum sensu tum interpunctione antiqua ὥσπερ εἰ δύο Schenkl ὥσπερ εἰ διττοὺς Markl. τοὺς offendit etiam Duebn 6 τοῦ δοκίμου γνωριστικὸς V | μὲν in ras. R! || 7 ἐτίθεμεν α(δ ∠) 9 συνέναι R!N (pr. man. uterque) ||10 τινα νομίσματα Steph 11 γὰρ 〈καὶ〉 τούτου Reiske | οὕτως (ου in ras.) R! ||13 φαι- νομένου + κάλλους R ||15 φαινομέν, ου γνησίους (sic) R! ||17 ἐπὶ R! M α corr. Heins. ἀρθρητέον (ἀρθροιτέον H) codd (ut ὄρθριος et ὄρθιος or. 17. 5 d et or. 23. 2 d) cf. etiam ἐλῃρτούργησεν pro ἐλῃτούργησεν ‘armor’ pro ‘amor’ al. de quibus adeas Meringer Mayer Versprechen u Verlesen Stuttg. 1895 p. 188

21. 1 λόγον καὶ ἄνδρα simil βίον καὶ ἄνδρα or.15.1 a ||4 θεράπων quod de ipso Amore dicit Plat. symp. 203 c || 5 λευκὴ στάθμη πρὸς τοὺς καλοὺς e Plat Charm. 154 b cf Plut. proverb. 39 Eustath. 1531. 63 ||5.6 τὴν τέχνην δεινός cf Plat. symp. 198 d δεινὸς τὰ ἐρωτικὰ Lucian. vit. auct 15 ||7 Ἀσπασίαν cf. Athen. V 219d κυνηγεῖ ὁ καλὸς Σωκράτης ἐρωτοδιδάσκαλον ἔχων τὴν Μδιλησίαν Synes in Dion. 38 sed cf. Plat. Menex. 234 e ᾧ τυγχάνει διδάσ- καλος οὖσα οὐ πάνυ φαύλη περὶ ῥητορικῆς sq. | Διοτίμαν vi. or. 38. 4 d ex Plat. symp 201 d cf. Themist 13.162a Lucian. imag 18 Aristid. or. 46 212 ||8 μαθητὰς . . . Ἀλκιβιάδην vi. or. 32.8 b cf. Plat symp 213 sq. Themist 13.177 b ||10.11 τὴν θείαν κεφαλήν or. 38.4g ex Plat. Phaedr. 234 d ||11 Χαρμίδην cf. Themist. 13. 177 b ||14 πηδᾶν . . τὴν καρδίαν ex Plat. symp. 215 e

23. 1 ἐπιτολμητέον φα(δ ∠) | τοι] τι HMNα(δ) ||2 περὶ (ante Σωκράτους) om. Να(δ) ||3 θρυλλούμενα ϛ(δ ∠°) 4 αὐτοῦ MΝ Duk ||7 μαντικήν M ||9 καὶ Κριτόβουλον — 10 ἁβρότατον om. MNα(δ) ||11 Λύσιν α(δ ∠) || 13. 14 παρησιαζομένῳ R!

24. 84 b

25. 1 ἥδειν τὸ σῶμα cf. Athen. V 219 c (vers. Aspasiae) κἀγὼ ὅπως ἤκουσα, χαρᾶς ὕπο σῶμα λιπάνθη ἱδρῶτι || 2 καθάπερ τὰς βάκχας cf. Plat. Phaedr. 253 a | ἐπὶ Ἀλκιβιάδῃ vi. or. 32. 8 b cf Aeliam. var. hist. 4.21 Plut. de fort. Alex l 333 a Lucian. am. 48 dial mort.20. 6 Himer. ecl. X 7 soph. ap. Athen. XIII 566 d Cicer Tusc. 4.67 || 3 ἐπ᾿ Αὐτόλυκον cf. Xenoph. conv. l 9 || 6 ἐξεῖναι sq e Plat. republ. III 403 b cf. Lucian. vit. auct 17 || 9 αἰσχρὸν ἰδεῖν sq. cf. Plat. symp. 203 e sq. Themist. 162 d || 13 ἔλεγε sq. cf. Xenoph. mem. l 1. 10 Dio Chrys. 54. 3; 60. 10

26. 3 τὰ ὄμματα — φέγγος p

27. 3 in mge Αὐτόλυκος (schol. recent.) R! || 8 in mge ποῖος ὁ ἔρως κατὰ Πλάτωνα (schol. recent.) R!

28. 1 ἥδειν (=ἥδεσθαι? ut νήχειν iuxta νήχεσθαι, σκοπεῖν iuxta σκοπεῖσθαι al. cf. Dürr 1. l. p. 33) codd. οἰδεῖν α(θ) ἰδίειν Boissonade (anecd. IV p. 430) (Duebn.) || 2 ἐπιστρέφεσθαι Ηα(δ) ἐπεστράφθαι Reiske (Duk.) || 3 〈ὁ δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔστρεφε〉 τὰ ὄμματα p || 5 ἀριστεῦσιν (σι in ras.) R quod defendit Boisso- nade (anecd. V 279) ἀριστεύουσιν cett. (δ ∠°) || 6 ἀρίστω corr. ex ἀριστεῖ R! || 12 ἀτεχνῶς (νω in ras.) R! || 13 μονονούκ Ηeins. 14 ἀλλὰ del. Duebn. sed cf. Philostr. imag. 380 10 ἅμα Hahn

29. Ed Duebn. p. 97

30. παροιμία

31. 85 a

32. 2 τὰ μὶν ἄλλα sq. cf Plat. symp 177e Theag. 128b Xenoph. mem lI 6 28 Thenmist. 13. 161 c || 8.9 εἴτε αἰνίγματα, εἴτε εἰρω- νεύματα ut or. 38. 4 e || 9 ἀποκρινάσθω ut or 11. 6 e: 7. 1 d etiam or. 4. 2 b; 5. 4 f al. || 10 Σωκράτης . . Πλάτων . . Ξενο- φῶν . . Αἰσχίνης vi. or. 22. 6 e || 14 στεφανώσας sq. vi. or. 17. 3 g 16 Ζεὺς πεποίηται τῇ Ἥρᾳ μισγόμενος sq. cf. Plat. republ. III 390 b || 17.18 Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης sq. cf. Plat. republ. III 390c vi etiam or. 4 4 d

33. 2 καὶ τὰ — 3 εἰδέναι v (: ἀποποιεῖται)

34. 12 in mge τί περὶ Ὁμήρου Πλάτων (schol. recent.) R!

35. 2 Λυκείῳ δ Δ |πάντα Να(δ) || 5 ἐκώμων ΜΝ || 10 ἢ (post Πλάτων) om. (man ant. suprascr.) R! || 14 〈ἐρίῳ〉 στεφανώσας φ? Markl. (Duebn.) sed cf. losephum c. Apion. II 36 (p. 1386 Hudson) Dionys. Hal. ad Pomp.786 || 17 Ἄρεος ΜΝ || 18 Ἡφαίσ- του (αισ in ras.) R!

36. (X 9)

37. (Π 433)

38. (Σ 54)

39. 1 γελῶντες θεοὶ cf. Plat. republ. lII 389a vi. etiam simil or 4.4 b || 2 Ἀχιλλεὺς διώκων = or.23.1 d vi. etiam or. 7. 6 b || 4 ὀδυ- ρόμενοι θεοί vi. or. 5.5 c cf Plat. republ lII 388 b πολὺ δ᾿ ἔτι τούτων μᾶλλον δεησόμεθα μήτοι θεούς γε ποιεῖν ὀδυρομένους καὶ λέγοντας ὤμοι ἐγὼ δειλὴ sq. et c αἲ αἲ ἐγών, ὅτε μοι Σαρπήδονα sq.

40. 1 καὶ γελῶντες om. in mage add. man. eadem R! || 5 (et 8) ὦμοι || 8 δειλή in ras R! || 11 μὲν τῆς σοφίας α (θ) || 12 δὲ (ante φίλος) om suprascr. man antiqua R! || 13 αὐτοῦ α (θ) 15 καὶ ὁ] γὰρ ὁ Reiske (Duk. Duebn.) ἕκαστος Schenkl καὶ del. Markl

41. 85 b

42. 6 ὁ Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος cf. Plat. Phaed. 60 d ὅτι οὐκ ἐκείνῳ (Εueno) βουλόμενος οὐδὲ τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος εἶναι ἐποίησα ταῦτα || 7 Κριτοβούλου sq. cf. Xenoph. conv. IV 28 ἀπὸ κυνηγεσίου sq. e Plat. Protag 309 a etiam symup. 213 b || 8 ὁ Χαρμίδην τεθηπώς cf. Plat. Charm. 154 b 9.10 τῇ πρὸς τὸν δῆμον παρρησίᾳ cf. Plat. apol 32 a || 10 τῇ πρὸς τυράννους ἐλευθερίᾳ cf. Plat. apol 32 c || 11 τῇ ἐπὶ Δηλίῳ ἀριστείᾳ cf. Plat. symp. 219 e

43. 1 διατεθρυλημένος R! διατεθρυλλημένος certt. (δ Δ°) || 2 〈καὶ〉 διὰ ΜΝα(δ) || 2. 3 δυνατὸν δὲ τῇ μιμήσει] δυνατὸν δ᾿ ἐν τῇ μιμήσει Duk συνετὸν δ᾿ ἐν τῇ νοήσει Markl. || 4 Σωκράτης ὁ ἐρῶν Reiske || 6 ἀντίτεχνος (ο in ras.) R! 18 ὠφελοῦν] ὠφε- λεῖν ϛ(δ Δ) sed vi. similem variationemo or. 5. 4 h εἰ μὲν ἀνύτει τι . . . εἰ δὲ ἐπισφαλές

44. Ed. Duebn. p. 98

45. 1 Θρασύμαχον . . Καλλίαν . . Πῶλον vi. or. 26.5g τοῦτον sq.cf Epict. diss. IV 5. 3 || 6 ὁμοῦ τῷ βούλεσθαι καὶ δύνασθαι vi or 38. 6 d || 13 εἰ μὲν ὀρθῶς sq. vi. or. 3. 3 a || 16. p. 226 1 ἀτοπώτεροι συκοφάνται Ἀνύτου καὶ Μελήτου vi. or. 3.1 b ἀλλὰ πικροτέρους sq.

46. 1 in mge θρασύμαχος | καλλίας | πῶλος (schol. recent.) 10 in mge εἰσαγγελία (schol. recent.) R! || 16 in mge σημείωσαι: ἀνύτου καὶ μελήτου ὑμεῖς δοκεῖτε ἀτοπώτεροι εἶναι συκοφάνται (verbo ἀτοπώτεροι al. man. suprascriptum ἔστι μωρὸς) (schol. re- cent.) R!

47. 1 ἂν (ante εἰπεῖν) om. Δ° add. Markl. | Καλλίαν] Καλλικλέα Markl.(Duk.) | 4 εἰκαῖα Hob. ἱκανὰ codd.(δΔ°)quod idem valere ac συχνὰ arbitratus defendit Schenkl κενὰ Reiske (Duebn.) || 7 δρά- σωμεν del. Dav. | περι〈ποιοῦντες (ποιούμενοι, ποιῶμεν)〉 ῥᾳστώ- νην Steph. (Duk, Reiske) πράσσωμεν ῥᾳστώνην Dau. | τοσαύτην (vel ταύτην) Markl. | τῶν λόγων Merkl. (Duebn.) || 8 οἷα Schenkl οἷον Merkl. (Duebn.) οἵαν 〈περιποιούμενοι〉 Reiske καὶ οἱ εἰς R! et ita Steph. (Δ) | ἢ] ο Steph. (Δ) et ita Schenkl || 10 ἡρέμαι R! || 12 τὰ αὑτῶν α(δ Δ) τὰς αὐτῶν Reiske || 14 ὅσον 〈γε〉 τὸ Markl. || 16 ὅτι om. α(δ)

48. 86a

49. 3 ὅτι Κριτίας ἐτυράννησεν . . ὅτι Ἀλκιβιάδην ἐᾷ ὑβρίζειν cf. Xenoph. mem. l 2. 12 || 5 τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιεῖ cf. Plat. apol. 18 b || 6 ὀμνύει sq. cf. Lucian. vit auct. 16 | τῶν ἐρω- τικῶν . . ἀπέσχοντο sq simil. Athen. XIIl 556 a ἐξεῖναι καὶ δύο ἔχειν γυναῖκας τὸν βουλόμενον ὅθεν καὶ τοὺς τῆς κομῳδίας ποιητὰς ἀποσιωπῆσαι τοῦτο, πολλάκις τοῦ Σωκράτους μνημο- νεύοντας || 9 ὁ δεινότατος sq. cf. Plat. apol 18 b ἀλλ᾿ ἐκεῖνοι δεινότεροι sq.

50. 8 in mge Ἀριστοφάνης (schol recent.) R!

51. 1 Μελίτου φα(δ Δ°) || 2 μὲν R!N || 3 ἐτυράννευσε Μ(θ) 4 Ἀλκιβιάδης Δ (tacite) || 4.5 ἐᾷ ὑβρίζειν Hob. ἐξύβριζεν codd. (δ Δ) || 7 καὶ οἱ] καίτοι Reiske || 14 θέατρον (ον in ras.) R! 16 οὐ γάρ] καὶ γάρ Markl | ἀμαχώτεροι RH ἀμαχότεροι cert. Heins.

52. CH

53. 5 πλῆρες τὸ στῆθος ἔχων ὥσπερ ἀγγεῖον e Plat. Phaedr. 235 c || 6 Σαπφοῦς τῆς καλῆς . . ἢ Ἀνακρέοντος τοῦ σοφοῦ ex Plat. Phaedr. 235c cf. Themist. 13.170d ||10 Μαντινικῇ γυναικὶ e Plat. symp. 201d || 16 τοῖς καλοῖς τὰ αἰσχρὰ sq vi. or. 26.5 b sq

54. 5 πλῆρες — 8 μέλαιναν p

55. 3 in mge φαῖδρος | λυσίας 8 ἀνακρέων (schol. recent.) R in mge σημείωσαι σαπφὼ ἡ καλή (schol. rec.) R! 7 in mge σημείωσαι Μ || 15 in mge σημείωσαι περὶ τῶν παῤ ὁμήρῳ ἐρω- τικῶν (schol. recent.) R!

56. 1.2 αὐξανό〈μενον, ἀπαρνού〉μενον (vi. p 234 14) Hob. αὐ- ξανόμενον codd. ἐξαρνούμενον Schenkl cum Dav. (qui et ἀναι- νόμενον) ἐξομνύμενον Markl. (Duebn.) || 3 Μυρινουσίου (suprascr. ν man. ant.) R! Μυρηνουσίου ΜΝ φ Μυρρινουσίου α(δΔ) 4 συγγεγραμμένου RΝ || 5 ἔχειν φησὶν n ἔχειν Markl. |ἀλλοτρίων (ιων in ras. ex ιον) R || 6 ἤπου α(δ Δ°) || 7 in mge CH(μειωϲαι) (schol. vet u) R! || 9 λόγον] λεγόμενον Reiske | 〈τὸν〉 εἰς φα(δ) 10 μαντικῇ ΜΝ | εἴτε in ras. R! || 12 οἱ τοῦ] τοῦ α(δ Δ) αὐτοῦ τοῦ Schenkl |Σωκράτους (τους in ras.) R! | 〈οἱ〉 ἐρωτικοὶ α(θ)

57. 86 b

58. Ed. Duebn. p.99

59. 3 τάττειν στράτευμα cf. Pa. Plut.vit.Hom. 192 lulian. II 53c Dio Chrys. 55. 19 || 4 Πραμνίου sq. cf. Ps. Plut. vit. Hom 106 Plat. lon. 538 c Athen. l 10 a || 5 κακοὺς sq. cf. Ps. Plut. vit. Hom. 193 Dio Chrys. 56. 8 vi. etiam or. 10. 6 b ἱππῆας μὲν sq. 15 ἐρασταὶ δύο scil. Achilles et Agamemnon vi. or. 26. 5 c

60. 13 in mge ἀρχαῖος (schol. recent.) R!

61. 1 ἔχομεν N ἕλωμεν Canterus διώκωμεν Markl. ἐρῶμεν (vel ἑλώμεθα) Reiske || 2 ἐκδιδάσκει Duk. | ἰδέσθαι (ειδεσθαι R)] ἰᾶσθαι Dav. (Duebn.) ἰατρεύεσθαι Steph. sed coniungendum ἐκδιδάσκειν ἰδέσθαι ut θαῦμα ἰδέσθαι al. et ita vertit Pacc. (,,is cum alia omnia simpliciter admodum atque antiqua ruditate docere vi- deatur: ut est aurigari, ut exercitum ordinare“ σ²) || 3 νύσῃ (suprascr. σ) R! || 3 4 ἐγχριφθῆναι ΜΝ a || 4 Πραμνίου (ου in ras.) R! || 9 δεισιν H δῦσι Μ δύσῃ Ν ||10 καλὰ 〈καὶ〉 τὰ α(δ) 12 ἐν τοῖς τοιούτοις ΜΝα(δ) τοῖς τοιούτοις θ || 13 δεινός Μ α(δ Δ) || 14 εἰσ᾿ Homerus || 15 αἰχμαλώτῳ (αἰχμ- in ras) R! 16 ἐπιμανής (ιμ in ras.) R! | ἐμπαθής] εὐπαθής Combes

62. 87a

63. 5 Ἀλέξανδρος vi. or. 30. 5c || 11 τὸν χαμαιεύνην ἔρωτα vi. or. 18. 5c ὅτι ὁ Ζεὺς sq. || 14 τὸν ἀνδρεῖον ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ cf. Lucian. am. 54 Plat. symp. 180a Xenoph. conv. 8. 31 Sext. Emp. hyp. IIl 24. 176 Hug ad Plat. l. l. || 16 νέων καὶ καλῶν sq. spectat Phaedri argumentationem ap. Plat. symp. 180a

64. 1 ὁ μέν ἀποφλογοῦται — πᾶσιν v (: φλογοῦται)

65. 5 ὁ (ante Ἀλέξανδρος) om. Nα(δΔ⁰) | ἐπανιέναι δΔ (tacite) sed vi. or. 12. 6a ἐπεξεῖναι or. 17. 1d ἀπεῖναι al. || 7 οἷον] οἷος Schenkl Meiser οἷον 〈ὁ〉 Markl. (Duebn.) || 10 οὔτε μητρὸς 〈οὔτε πατρὸς〉 τοσουτονὶ Κnebel Meiser | αὑτῷ α(δΔ⁰) || 11 ἔδειξεν (εν in ras.) R! | χαμεύνην N (in mge corr.) α(δΔ⁰) || 12 τὸν ὑβριστὴν — 13 ἐπὶ τῆς om. M || 15 καὶ (ante μέχρι) om. MNα(δ) || 18 πα- ραμυθεῖται in ras. R! παραμυθεῖ α(δ) || 19 καὶ in ras. R!

66. 9 ποταμῶν . . φυτῶν sq. vi. or. 21. 8 d etiam or. 11. 11 b καλὸν μὲν γὰρ sq. cf. etiam Lucian. sacr. 10 || 10 τὸν Ἀρχιλόχου ἔρωτα sq. cf. lulian. ep. 300 c Orig. c. Cels. III 125 || 11 τῆς Λεσ- βίας . . τέχνη ἐρωτικὴ cf. Themist. 13. 170 d Plut. amat. 5 prov. 29 Plat. Phaedr. 235 b Clearch. ap. Athen. XIV 639a

67. 8 in mge ἡσιόδου ἐρωτικὰ 10 ἀρχίλοχος 11 σαπφώ (schol. recent.) || 17 sq. in mge ἀλκιβιάδης | χαρμίδης | φαῖδρος | γύ- ριννα (sic) | ἀτθὶς |ἀνακτορία (sic) | πρόδικος | γοργίας | θρασύ- μαχος | γοργὼ | ἀνδρομέδα (schol. recent.) R!

68. 1 δακρύσαι R! δακρύσας Ν || 2 αὐτοῦ θ corr. Markl. 6 θαπτομένῳ] καταθαπτομένῳ Να(δ) καθαπτομένῳ Μ φ || 8 ἀεί- δουσιν (ει in ras.) ||10 βασιλέων (ων in ras.) R! ἀνέμων Dav. θαλασσῶν Markl. βοτανῶν Reiake ἄλσεων Toupius (Emendat. lI p 305) ἀσύλων Meiser cruce signavit Duebn. del. Duk. || 11 ὁ δὲ] τὸ δὲ Reiske || 12 ἄλλο εἴη H || 12.13 αὐτό, ἡ] αὐτοῦ Μ ἡ (om. αὐτὸ) α(θ) αὐτὴ ἡ Dav. αὐτὸ 〈ἐκεῖνο〉, ἡ? || 14 καθ᾿ αὐτὸν] κατὰ ταὐτὸ φα(θ) corr Reiske

69. (fr. 34 B)

70. (cf. f. 70 B.)

71. 13 σμικρά μοι sq. cf. Plut. amat. 5 καὶ τὴν οὔπω γάμων ἔχουσαν ὥραν ἡ Σαπφὼ προσαγορεύουσα φησὶν ὅτι σμικρά μοι, παῖ, ἔμμεναι φαίνεαι κᾄχαρις || 16 τίς δὲ sq. sine dubio initium fragmenti 70 (Bergk) paulo copiosius, ita ut restituendum sit illud τίς δὲ ἀγροιῶτιν ἐπεμμένα στολὴν τοὶ θέλγει νόον | οὐκ ἐπισταμένα τὰ βράκε᾿ ἔλκην ἐπὶ τῶν σφύρων;

72. 1 ὅ, τιπερ — 5 Σωκράτους p

73. Γυριννὼ Duebn. | Ἀτθὶς Ἀνακτορία (i. e. Milesia) R! Ἀτθὶς καὶ Ἀνακτορία (quam eandem atque Anagoram esse put Benseler lex. s. v.) certt. (δ Δ) || 6 Ἴωνα (α in ras.) R! || 8 τὰν Knebel (Duebn.) τὸν codd. (δ Δ°) || 9 πολυανακτίθαο Hob. πο- λυανάκτιθα RN (ut Ἀνθίλοχος al. cf. Meringer Mayer p. 177) πολυανάκτιδα HM φ (Δ) πολυάνακτος α(δ) | χαίρην Bergk 13 σμίκρα Bergk | πάϊς Dav. (Bergk) | ἔτι] ἔμμεναι Dav.² ἔμμεν BergΚ | φαίνεαι N (man. alt.) Steph. φαίνῃ Dav. ² ἐφαίνεο Berg | κἄχαρις ἕσσα . . Hob. καὶ χαρίεσσα codd (δ Δ°) καὶ μήπω χαρίεσσα Heins. κοὐ χαρίεσσα Dav (Duebn.) κἄχαρις Bergk καὶ ἄχαρις Dav. || 15 αὐτὴ θ || 16 ἀγροιωτειν R | ἐπιειμένα (vel ἐπαμμένα) Casaubonus (in Athen. l 18. 54)

74. 87b

75. (fr. 74 B.)

76. (fr. 42 B.)

77. 16 ἡ δὲ Τηΐου . . τέχνη cf. Plut. amat.5 Plat. Phaedr. 235 b Themist. 13.170 d Clearch. ap. Athen. XIV 639 a

78. 5 ἔρως θάλλει μὲν εὐπορῶν, ἀποθνήσκει δ᾿ ἀπορῶν Διο- τίμας ἀπόφθεγμα Apostolius Cent. IX 3 | θάλλει — 7 ἀλγεσί- δωρον p || 7 τὸν ἔρωτα — 8 μυθοπλόκον p || 8 ἐκβακχεύεται — 11 ἐμπεσών p

79. 1 in mge διοτίμα (schol. recent.) R! || 7 in mge γλυκύπι- κρον καὶ | ἀλγεσίδωρον 12 ξανθίππη (schol. recent.) R! || 16 τοῦ Τηΐου σοφιστοῦ] in mge Ἀνακρέοντος (schol vet. b) R!

80. 1 (post φησὶν) κ eras. R! 3 που in ras. R! || 4 καλὸς (suprascr. μ ut videtur) R κἄμος Bergk | θεράπων (ω in ras.) R! 5 ἡ|καὶ α(δ) |ὅτι]καὶ p || 6 συλλαβοῦσα p γλυκύπικρον spectat ad fragm. 40 Bergk || 8 Σαπφὼ 〈δὲ〉 μυθοπλόκον p || 9 ἔρωτος (ω in ras.) R! || 10 τὰς] ἔμοι Bergk || 11 ὡς om. Bergk || 12 ἀναί- θεται (scil. ὀργῇ) Hob. ἀνάθεται R (sine acc.) MN ἀνθάπτεται φα(δ) καθάπτεται Steph. Markl. μέμφεται Η(Δ) ἄχθεται Meiser sed opus erat voce poetica | τῆς Ξανθίππης Steph. Markl.

81. (fr. 44 B.)

82. (f. 45 B.)

83. 2 sq. Σμέρδιος . . Κλεοβούλου . . Βαθύλλου vi. or. 37.5f vers. finem vi. etiam or. 29. 2 b et or. 20.1 a || 13 Ὀλύμπου καὶ Μαρ- σύου αὐλήμασιν cf. Lucian. adv. ind. 5 οὐδὲ γὰρ τοὺς Μαρσύου ἢ Ὀλύμπου κτησάμενος αὐλήσειεν ἂν μὴ μαθὼν Plat. symp. 215 c Aelian. v. hist. 13. 20 lulian. ep. 420c al.

84. 2 μεστὰ — 3 κόμης p

85. 2 in mge σμέρδιος κόμη 3 κλεοβούλου ὀφθαλμοὶ 4 βαθύλλου ὥρα (schol. recent.) R! || 12 in mge σημείωσαι ὅσα ὁ σωκράτης παρὰ ἀλκιβιάδου ἀκούει τοὺς λόγους παιδευόμενος (schol recen- tissim.) R! M (rubro colore) || 13 in mge ὄλυμπος |μαρσύας τίμαρχος (schol. recent.) R!

86. 4 κἂν τούτοις α(δ Δ) | ὁρᾶς Hob. ὁρᾷ codd. (δ) ὅρα Δ tacite 5 ἔραμαί γε τοι σοι Barnes. ἕραμαι δέ τοι Bergk. φησίν om. Δ χαρίεν]χαριτεῦν Bergk |γὰρ ἔσχες Βarnes. ἔχεις γὰρ Bergk 8 εἶναι ÷÷÷÷ τῷ R! || 10 γὰρ νέοι λόγων Bergk | εἵνεκα] ἕκητι Barnee. |〈οἱ〉 παῖδες Barnes || 11 μὲν (ante γὰρ) del Barnee. ᾄδω Valkenaer (Duebn.) διδῶ codd. (δΔ°) δίδωμι Barnes διδῶ μὲν Dav. || 12 τοῦτο γὰρ θ corr. Markl. ταὐτὸ γὰρ Reiske

Maximus of Tyre Dialexeis 18

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΙΗ΄ ¹XVIII (Duebn. XXIV vulg. 8)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΙΗ΄ 1 XVIII (Duebn. XXIV vulg. 8)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

ΙΗ΄ ¹XVIII (Duebn. XXIV vulg. 8)