Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΙΘ΄ XIX (Duebn. XXV vulg. 9)

Ἔτι περὶ ἔρωτος β΄

Ἀναλαβόντες αὖθις αὖ τοὺς περὶ ἔρωτος λόγους, ὥσπερ ἀρχὴν μακρᾶς ὁδοῦ, μετ᾿ ἀνάπαυλαν βαδίζωμεν
ἐπὶ τὸ τέλος, ἡγεμόνας παρεκκαλέσαντες τῆς ὁδοῦ Ἑρμῆν τὸν Λόγιον, καὶ Πειθώ, καὶ Χάριτας, καὶ τὸν Ἔρωτα αὐτόν. Οὐ γάρ τι σμικρὸν οὐδ᾿ ὑπὲρ τῶν τυχόντων τὸ κινδύνευμα·

παραθεῖ μὲν γὰρ τῇ λεωφόρῳ τοῦ περὶ ἔρωτος λόγου κρημνὸς βαθύς, καὶ χρὴ
δυοῖν θἄτερον, ἢ καλῶς ἐρῶντας ἰέναι ἀσφαλῶς, ἢ ἐκτραπομένους τῆς ὁδοῦ κακῶς ἐρᾶν καὶ ἐνεχθῆναι κατὰ τοῦ κρημνοῦ.

Τοῦτο τοι δείσας καὶ Σωκράτης ἐκεῖνος, εὑρὼν τὸ πάθος ἐνακμάζον τῇ τε ἄλλῃ Ἑλλάοι, καὶ πολὺ μάλιστα ταῖς Ἀθήναις, καὶ μεστὰ πάντα
ἀδίκων ἐραστῶν καὶ μειρακίων ἐξηπατημένων, οἰκτείρας τοῦ πάθους ἑκατέραν τὴν ἀγέλην, καὶ μήτε παῦσαι δυνάμενος τὴν ὕβριν νόμῳ (οὐ γὰρ ἦν Λυκοῦργος, ²³⁴⁵ οὐδὲ Σόλων, οὐδὲ Κλειδοσθένης, οὐδέ τις ἄλλος τῶν διὰ δύναμιν ἀρχικὴν πιστευομένων ἐν τοῖς Ἕλλησι),

μήτε δι᾿ ἐξουσίας βιάσασθαι πρὸς τὰ κρείττω (Ἡρακλέους γὰρ αὐτοῖς πρὸς τοῦτο ἔδει, ἢ Θησέως, ἤ τινος
ἄλλου σωφρονιστοῦ ἰσχυροῦ), μήτε πεῖσαι λόγῳ (ἀπειθὲς γὰρ χρῆμα ἐπιθυμία προσλαβοῦσα οἶστρον, καὶ προσελθοῦσα ἐγγύτατα μανίᾳ)·

οὕτω δὴ ὁ Σωκράτης τὸ μὲν ὑπεριδεῖν παντάπασιν τῶν νεανίσκων καὶ τῶν μειρακίων οὐκ ἠνέσχετο οὐδὲ πρὸς τὴν σωτηρίαν
αὐτῶν ἐξέκαμεν, ἐξεῦρεν δὲ μηχανὴν ἑκουσίου ἄγωγῆς ⁶ τοιανδε τινα.

Φράσω δὲ αὐτὴν κατὰ τοὺς τοῦ Φρυγὸς λόγους μῦθον πλάττων.

Ποιμὴν ἀνὴρ καὶ μάγειρος ἐβάδιζον ἄμφω κοινὴν ὁδόν· ἰδόντες δὲ ἐκ ποίμνης ἄρνα εὐτραφῆ
πλανώμενον, ἀπολειφθέντα τῶν συννόμων, ⁷ὤσαντο |ἐπ᾿ αὐτὸν ἄμφω·

ἦν ἄρα τότε ὁμόφωνα καὶ τὰ θηρία τοῖς ἀνθρώποις·

ρωτᾶ ὁ ἀμνός, τίς ὡς ἑκάτερος ⁸⁹¹⁰¹¹ ἐθέλει αὐτὸν μεταχειρίσασθαι καὶ ἄγειν.

Ὡς δὲ ἐπύθετο τἀληθῆ αὐτά, τὴν ἀμφοῖν τέχνην, φέρων ἑαυτὸν ἐπιτρέπει τῷ ποιμένι· ῾ σὺ μὲν γὰρ δήμιός τις εἶ καὶ μιαιφόνος τῆς ἀρνῶν ποίμνης, τούτῳ δὲ ἐξαρκέσει, ἂν καλῶς τὰ ἡμέτερα ἔλθῃ.

Εἴκαζε, εἰ βούλει,
κατὰ τὸν μῦθον, τοὺς μὲν ἐραστὰς ἐκείνους μαγείροις πολλοῖς, τὸν δὲ Σωκράτην ποιμένι ἐνί, τὰ δὲ μειράκια τὰ Ἀττικὰ θρέμμασιν πλανωμένοις, ὁμοφώνοις ἀληθῶς, οὐ κατὰ τὴν ἐν τοῖς μύθοις ἐξουσίαν.

Τί ἂν οὖν δράσαι ὁ ποιμὴν οὗτος ὁρῶν τοὺς δημίους τῆς
τῶν μειρακίων ὥρας ἐφιεμένους καὶ δρόμῳ ἐπ᾿ αὐτὴν ὠθουμένους; ἆρα ἀνέξεται καὶ τὴν ἡσυχίαν ἄγων στήσεται; οὕτω μὲν εἴη ἂν μιαιφονώτερος αὐτῶν τῶν δημίων. Οὐκοῦν θεύσεται, καὶ κοινωνήσει τοῦ δρόμου, καὶ διώξεται σὺν αὐτοῖς, οὐκ ἐπὶ τῇ ἴσῃ.

Καί
τις ἰδὼν τῶν ἀπείρων τῆς τέχνης καὶ τῆς αἰτίας τοῦ δρόμου, αὐτὸ ἐκεῖνο οἰήσεται, ἐπ᾿ ὀλέθρῳ καὶ τοῦτον θεῖν· ἐὰν δὲ ἀναμείνῃ τὸ τέλος, ἐπαινέσεται τὸν δρόμον, καὶ μιμήσεται τὴν σπουδήν, καὶ θαυμάσει τὸν θηρευτήν, καὶ μακαρίσει τὴν ἄγραν.

Διὰ τοῦτο καὶ
ὁ Σωκράτης ἐρᾶν ἔλεγεν, καὶ πάντων ἐρᾶν· καὶ ἐκοινώνει ¹²¹³ τοῦ δρόμου, καὶ ἐδίωκεν τοὺς καλούς, καὶ τοὺς συνεραστὰς ἔφθανεν, καὶ τοὺς δημίους ὑπετέμνετο.

Καὶ γὰρ ἦν αὐτῶν καὶ πονεῖν ἱκανώτερος, καὶ ἐρᾶν δεινότερος, καὶ λαμβάνειν εὐστοχώτερος· καὶ πάνυ εἰκότως.

Τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ὁ ἔρως ἦν ὄνομα ἐπιθυμίας ἐν ἡδοναῖς πλανώμενον·

ἀρχὴ δὲ αὐτοῦ ἄνθος ¹⁴σώματος ἐρχόμε|νον εἰς ὀφθαλμούς, καὶ δι᾿ αὐτῶν ἐπὶ ¹⁵ τὴν ψυχὴν ῥέον·

ὁδοὶ γὰρ κάλλους οἱ ὀφθαλμοί. Τῷ δὲ Σωκράτει ὁ ἔρως ἦν κατὰ μὲν τὴν σπουδὴν τοῖς ἄλλοις
ὅμοιος, κατὰ δὲ τὴν ἐπιθυμίαν διαφέρων, κατὰ δὲ τὴν ἡδονὴν σωφρονέστερος, κατὰ δὲ τὴν ἀρετὴν εὐστοχώτερος· ἀρχὴ δὲ αὐτοῦ ψυχῆς ἄνθος ἐν σώματι διαφαινόμενον·

οἷον εἰ ξυνείης καὶ ποταμοῦ κάλλος λειμῶνι ἐπιρρέον, καλὰ μὲν τὰ ὑπ᾿ αὐτῷ ἄνθη, λαμπρυνόμενα
δὲ ὑπὸ τοῦ ὕδατος πρὸς τὴν ὄψιν·

τοῦτο ¹⁶¹⁷¹⁸ δύναται καὶ ψυχῆς ἄνθος ἐμπεφυτευμένον σώματι καλῷ, ἐκλαμπρύνεται ὑπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐκλάμπει, καὶ διαφαίνεται. Καὶ ἔστιν σωμάτων ὥρα οὐδὲν ἄλλο, ἢ μελλούσης ἀρετῆς ἄνθος, καὶ οἱονεὶ προοίμιον κάλλους ὡραιοτέρου.

Ὥσπερ γὰρ τοῦ ἡλίου προανίσχει τὶς
αὐγὴ ὑπὲρ ἄκρων ὁρῶν, ἀγαπητὸν ὀφθαλμοῖς θέαμα διὰ τὴν προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος, οὕτως καὶ τῆς λαμπρᾶς ψυχῆς προανίσχει τὶς ὥρα ὑπὲρ ἄκρων τῶν σωμάτων, ἀγαπητὸν φιλοσόφοις θέαμα διὰ τὴν προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος.

Ἀλλὰ Θετταλὸς μὲν ἀγαπήσει πωλίον, καὶ Αἰ||γύπτιος ¹⁹ πόρτιν, καὶ Σπταρτιάτης σκύλακα· φιλάνθρωπος δ᾿ ἀνὴρ καὶ φιλοθρέμμων τοῦ ζῴου τούτου, οὐ κατὰ γεωργὸν Αἰγύπτιον, οὐδὲ κατὰ ἱππικὸν Θετταλόν, οὐδὲ κατὰ κυνηγέτην Λακωνικόν· τούτοις μὲν
γὰρ ἡ θεραπεία 〈διὰ προσδοκίαν χρείας γίγνεται, καὶ τὴν ἐπιτηδειότητα〉 προμνᾶται τοῖς ζῴοις πονοῦσα·

²⁰²¹²²²³

ὁ δὲ ἐραστὴς ὁ φιλάνθρωπος θεραπεύει τὰ παιδικὰ ἐπὶ κοινωνίᾳ τῆς ἀρετῆς, θεραπεύει δὲ ἐπιλεξάμενος τὰ ἐπιτηδειότατα, ἐπιτήδεια δὲ εἰς προσδοκίαν ἀρετῆς τὰ κάλλιστα.

Τὸ δὲ κάλλος, τὸ αὐτὸ ὄν, ἀλλοιότερον
μὲν φαίνεται μοχθηροῖς ὀφθαλμοῖς, ἀλλοιότερον δὲ ἐρασταῖς νομίμοις· καὶ γὰρ τὸ ξίφος, τὸ αὐτὸ ὄν, ἀλλοιότερον ²⁴ μὲν φαίνεται τῷ ἀριστεῖ, ἀλλοιότερον δὲ τῷ δημίῳ· καὶ τὴν μὲν Πενελόπην ἀλλοίως μὲν Ὀδυσσεὺς ὁρᾷ, ἄλλως δὲ ὁ Εὐρύμαχος·

καὶ τὸν ἥλιον ἄλλως
μὲν ὁρᾷ Πυθαγόρας, ἄλλως δὲ Ἀναξαγόρας, Πυθαγόρας μὲν ὡς θεόν, Ἀναξαγόρας δὲ ὡς λίθον· καὶ τὴν ἀρετὴν ἄλλως μὲν διώκει Σωκράτης, ἄλλως δὲ Ἐπίκουρος, Σωκράτης μὲν ὡς εὐδαιμονίας ἐραστής, Ἐπίκουρος δὲ ἡδονῆς.

Οὕτω καὶ καλὸν σῶμα ἄλλως μὲν
διώκει Σωκράτης, ἄλλως δὲ Κλεισθένης, Σωκράτης μὲν ὡς ἀρετῆς ἐραστής, Κλεισθένης δὲ ὡς ἡδονῆς.

Ὁπόταν τοίνυν ἀκούσῃς ἐρῶντα μὲν τὸν φιλόσοφον, ²⁵²⁶²⁷²⁸ ἐρῶντα δὲ καὶ τὸν μοχθηρὸν ἄνδρα, μὴ προσείπῃς τὸ γιγνόμενον ὀνόματι ἐνί. Ὁ μὲν ἐφ᾿ ἡδονὴν· οἰστρεῖ, ὁ δὲ κάλλους ἐρᾷ· ὁ μὲν ἄκων νοσεῖ, ὁ δὲ ἑκὼν ἐρᾷ· ὁ μὲν ἐπ᾿ ἀγαθῷ ἐρᾷ τοῦ ἐρωμένου, ὁ δὲ ἐπ᾿ ὀλέθρῳ ἀμφοῖν.

Ἐκείνου τοῦ ἔρωτος ἀρετὴ ἔργον, τοῦδε τοῦ
ἔρωτος ἔργον ὕβρις· ἐκείνου τοῦ ἔρωτος φιλία τέλος, τούτου τοῦ ἔρωτος ἔχθρα τέλος· ἄμισθος ὁ ἔρως ἐκεῖνος, μισθοφόρος ὁ ἔρως οὗτος· ἐκεῖνος ὁ ἔρως ἐπαινετός, ἐπονείδιστος οὗτος· ἐκεῖνος Ἑλληνικός, βαρβαρικὸς οὗτος· ἐκεῖνος ἄρρην, ἁπαλὸς οὗτος· ἐκεῖνος
ἑστώς, πτηνὸς οὗτος, ἀβέβαιος.

Ἑκεῖνον τὸν ἔρωτα ἐρῶν ἀνὴρ φίλος θεῷ, φίλος νόμῳ, μεστὸς αἰδοῦς, μεστὸς παρρησίας· ἐκεῖνος καὶ μεθ᾿ ἡμέραν τὸν ἐρώμενον περιέπει καὶ ἀγάλλεται τῷ ἔρωτι, καὶ ἐν γυμνασίῳ συμπλέκεται, καὶ ἐν δρόμῳ συνθεῖ, καὶ ἐν θήρᾳ
συγκυνηγετεῖ, καὶ ἐν πολέμῳ συναριστεύει, καὶ ἐν εὐτυχίαις ²⁹³⁰³¹ συνεντυχεῖ, καὶ ἀποθανόντος συναποθνήσκει· καὶ οὐδὲν αὐτῷ δεῖ πρὸς τὴν συνουσίαν οὐ νυκτός, οὐκ ἐρημίας.

Ὁ δὲ ἕτερος ἐραστὴς θεοῖς μὲν ἐχθρός, ³²πλημμε|λὴς γάρ· ἐχθρὸς δὲ καὶ νόμῳ, παράνομος γάρ·
ἀθαρσής, δύσελπις, αἰδοῦς ἄπορος, ἐρημίας φίλος καὶ νυκτὶ καὶ φωλεοῖς· μηδαμοῦ ἂν ἐθέλων ὀφθῆναι συνδιημερεύων τοῖς παιδικοῖς, φεύγων ἥλιον, διώκων νύκτα καὶ

³³

ὁμίχλην

ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δὲ

ἀγαθήν.

μὲν ποιμένι ἔοικεν, ὁ δὲ κλέπτῃ ἔοικεν, καὶ λανθάνειν εὔχεται· οἶδεν γὰρ τὸ κακὸν ὃ δρᾷ, ἀλλὰ εἰδὼς ὑφ᾿ ἡδονῆς ἕλκεται.

Καὶ γὰρ ἐν τοῖς εὐκάρποις φυτοῖς ὁ μὲν γεωργὸς τημελῶς πρόσεισιν, ὁ
δὲ κλέπτης ἐμπεσὼν δρέπει καὶ λυμαίνεται καὶ σπαράττει.

Καλὸν σῶμα ὁρᾷς ἀνθοῦν καὶ ἔγκαρπον· μὴ || χράνῃς, μὴ μιάνῃς, μὴ προσάψῃ τοῦ ἄνθους· ἐπαίνεσον, ὡς ὁδοιπόρος φυτόν ποτε·
³⁴ τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ³⁵³⁶³⁷ εἰσενόησα· φεῖσαι τοῦ φυτοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τοῦ Διός, ἀνάμεινον τοὺς καρπούς, καὶ ἐρασθήσῃ δικαιότερον.

Οὐ χαλεπὸν τὸ ἔργον· οὐ γὰρ Σωκράτους μόνον· οὐδὲ φιλοσόφου μόνον. Ἤδη καὶ Σπταρτιάτης ἀνὴρ οὐκ ἐν Λυκίῳ τραφείς, οὐδὲ ἐν Ἀκαδημίᾳ γυμνασάμενος,
οὐδὲ ἐν φιλοσοφία πεπαιδευμένος, ἐντυχὼν μειρακίῳ βαρβαρικῷ μέν, ἀλλ᾿ ἄκρως καλῷ καὶ ἀνθοῦντι ἄρτι, ἠράσθη μὲν αὐτοῦ· πῶς δ᾿ οὐκ ἔμελλεν; ἀλλ᾿ οὐ περαιτέρω τῶν ὀφθαλμῶν.

Ἐπαινῶ τῆς ἀριστείας τὸν Ἀγησίλαον μᾶλλον, ἢ τὸν Λεωνίδην μαχίμων·
ἀμαχώτερος γὰρ ὁ ἔρως ἦν τοῦ βαρβάρου· καὶ τὰ τοῦ ἔρωτος βλήματα τιτρώσκει μᾶλλον ἢ τὰ Καδούσια ἢ τὰ Μηδικά.

Τοιγαροῦν ὁ Ξέρξης μὲν ἐπέβη Λεωνίδου κειμένου, καὶ παρῆλθεν ἔσω Πυλῶν· Ἀγησιλάῳ δὲ μέχρι τῶν ὀφθαλμῶν προσελθὼν ὁ ἔρως,
ἐνταῦθα ἔστη ἐπὶ θύραις τῆς ψυχῆς· μεῖζον τὸ ἔργον· δίδωμι τὰ |ἀριστεῖα.

Ταῦτα δρῶντα ἐπαινῶ τὸν Ἀγησίλαον ³⁸ μᾶλλον, ἢ Τισσαφέρνην διώκοντα, ἢ Θηβαίων κρατοῦντα, ἢ τὰς μάστιγας καρτεροῦντα· ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἦν τῆς τῶν σωμάτων τροφῆς καὶ παιδαγωγίας·
ταῦτα δὲ ἔργα ψυχῆς τῷ ὄντι ἠσκημένης καὶ μεμαστιγωμένης.

³⁹⁴⁰⁴¹

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. 88 a

2. 13 κρημινὸς sq. vi. or. 39. 3 m cf. Lucian. am. 20

3. Codices RMN α (= Stephanus) φ (= Paccius): Η (teste Davisiο)

4. 6 in mge ἑρμῆς ὁ λόγιος | πειθὼ | χάρις (schol. recent.) R! 18 in mge λυκοῦργος | σόλων | κλειδοσθένης (sic) (schol. re- cent.) R!

5. 1 ΙΘ΄ R! || 3 ἔτι περὶ ἔρωτος β΄ R add. λόγος θ΄ φα τοῦ αὐτοῦ ἔτι περὶ ἔρωτος MN || 4 αὖ τοὺς] αὐτοὺς τοὺς Νφα(δ) corr Markl. || 5 ἀρχὴν] ἴχνη Meiser || 6 τὸ (ante τέλος) om. α(δ) παρεκκαλέσαντες Hob παρεκαλέσαντες RM παρακαλέσαντες certt (δΔ) | ÷ τῆς R! || 8 γάρ τοι α(δ Δ°) || 15 μάλιστα] κάκιστα Ν πάντων ΜΝ

6. Ed. Duebn. p. 101

7. 88 b

8. 3.4 Ἡρακλέους . . σωφρονιστοῦ vi. or. 15 6 d; 24. 2 g; 32. 7 a cf. Themist. 34. 28 π. ἀρετῆς (Mus. Rhen.) 27. 450 Lucian. vit auct. 8 cyn. 13 (cum Theseo) || 13 ποιμὴν ἀνὴρ καὶ μάγειρος cf Dio Chrys. 4. 44 de rege et tyranno Themist. 13 171 d || 16 ὁμό- φωνα sq. vi. or. 32. 1 a sq.

9. 16 ἦν ἄρα — 17 ἀνθρώποις (: ὁμόφωνα nomine Himerii!)

10. 13 in mge αἰσώπειος μῦθος (schol. recent.)

11. 1 Κλειδοσθένης RM Κληδοσθένης Να(δ) (ut Κλειδο -ποιός κλειδο-φύλαξ κλειδοῦχος κλειδο-φόρος iuxta κλει(δ)-σθένης κλεῖδ)- σ-μα κλειστός κλειθρίᾳ)] Κλεισθένης ΗφΔ (uod Κλεο -σθένης esse falso vult Etym magn s. v.) || 1.2 τῶν δύναμιν ΜΝα(δ) τῶνδε δύναμιν Dav. διὰ uncis incl. Duebn. improbante Schenkl 2 ἀρχικὴν] ἀρχὴν Duk. || 7 προελθοῦσα Markl. (Duebn.) | μανίας Markl. (Duk.) οὗτος Dav. τοῦτο Markl. | δὴ ὁ] δείσας Markl defendit Κnebel || 9 μειων (suprascr. ρακί) R! || 10 δὲ ÷÷ : μη- χανὴν R! || 13 in mge μῦθος (schol. vet. b) R! 17 τίς ὢν ἑκάτερος φα(δ Δ) sed cf. Thucyd. III 74 Passow gr. Wtb. s. v. ὡς

12. 4 μιαιφόνος τῆς ἀρνῶν ποίμνης sicut μισοπρόβατος ille ποιμὴν cf. Xenoph.ap.Stob. fl 48.60 Aristot eth. Nicom. 1161a15

13. 2 αὐτὰ καὶ τὴν α(δ Δ°) || 3 ποιμένι 〈λέγων πρὸς τὸν μά- γειρον〉 σὺ φα(δ Δ) || 4. 5 ἐξαρκέσει ἂν Dav.²(Δ) ἐξαρκέσειαν RM ἐξαρκέσειεν α(δ) || 5 ἔλθῃ („in stabula revertatur“ cf. ‘nu fluic dû, vitu minaz, hera fridu frono in godes munt heim zi komonne gisunt’ vel der heilige Christ unta sancte Marti de fruma mir sa hiuto alla hera heim gasunta“ (Lorscher Bienen- et Wiener Hundesegen) Hob. ἔθη codd.(δΔ) ἔθνη Heins. ἔρια Dav.²Schenkl ἔχῃ Markl. Meiser (alio quidem sensu) || 14 κοινωνήσει (ν ante ω in ras.) R! 18 ἐπαινέσεται (αιν in ras.) R! |\ 20 καὶ (ante μακαρίσει) om. Duebn. || 21 πάντων suspectat Markl.

14. 89a

15. ΛΘ

16. 5 τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις sq. spectat Platonis amorem triper- titum cf. Apul. dogm. Plat. lI 14 Albin. 33 | ἔρως . . ὄνομα ἐπιθυ- μίας cf. Plat. Phaedr. 237 d ὅτι ἐπιθυμία τις ὁ ἔρως παντὶ δῆλον symp. 192 e || 6 ἐν ἡδοναῖς πλανώμενον cf. Plut. amat. 4 τέλος ἐπιθυμίας ἡδονὴ καὶ ἀπόλαυσις | ἄνθος sq. cf Plat. Cratyl 420 a ἔρως . . ἐσρεῖ ἔξωθεν καὶ οὐκ οἰκεία ἐστὶν ἡ ῥοὴ αὕτη τῷ ἔχοντι, ἀλλ᾿ ἐπείσακτος διὰ τῶν ὀμμάτων || 8 ὀδοὶ sq. cf. Demosth erot σοῦ διὰ τῶν τῆς ὄψεως σημείων τὰ κάλλιστα τῶν ἠθῶν ἐνεφάνισεν || 12 ψυχῆς ἄνθος sq. cf. Plut. amat. 21 ὅταν ἐν εἴ- δεσι καλοῖς καὶ καθαροῖς σώμασιν ἴχνη λαμπρὰ κείμενα ψυχῆς ὀρθὰ . . κατίδωσιν οἱ δεινοὶ τῶν τοιούτων αἰσθάνεσθαι Plat. symp. 210 b μετὰ ταῦτα τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς κάλλος τιμιώτερον ἡγήσασθαι τοῦ ἐν τῷ σώματι Sq.

17. 5 τοῖς μὲν — 6 πλανώμενον p

18. 3 καὶ prius in ras. | ἐρᾶν] θηρᾶν Markl. || 5 μὲν γὰρ] δὲ p | ὄνομα ἦν p. 6 πλανωμένης Reiske |δ᾿ αὐτῆς Reiske 7 in mge ΛΘ΄ num. quaternionis R! || 8 κάλλους 〈ἐπὶ τὴν ψυ- χὴν〉 οἱ Duk || 11 ἀρετὴν] ἀρχὴν Reiske (Duebn.) || 13 ξυνίῃς Markl. || 14 ὑπ᾿ ] ἐπ᾿ Reiske | αὐτοῦ ΜΝ α corr Heins.

19. Ed. Duebn. p.102

20. 4 ἀρετῆς ἄνθος cf. Plut. amat. 21 καίτοι τήν γε ὥραν ἄνθος ἀρετῆς εἶναι λέγουσι ||11 Θετταλὸς μὲν sq. cf. Plut. amat 21 ὁ φίλιππος μὲν ἀνὴρ οὐδὲν ἧττον ἀσπάζεται τοῦ Ποδάγρου τὴν εὐφυΐαν . . καὶ θηρατικὸς . . καὶ Κρήσσας τρέφει καὶ Λακαίνας σκύλακας, ὁ δὲ φιλόκαλος καὶ φιλάνθρωπος οὐχ ὁμαλός ἐστιν sq. vi. etiam or. 40. 6 c ὁ δὲ θηρευτὴς sq.

21. 3 σωμάτων — 4 κάλλους p

22. 9— 12 in mge ὡραῖον (schol. recent.) R!

23. 3 ἄλλο ἐστὶν ἢ p || 3.4 μελούσης R || 6 ὡρῶν MN 7 οὕτως M cum R! οὕτω certt. (δ Δ) || 11 πωλίον (ι in ras.) πῶλον α(δ) 12 πόρτιν (ι in ras) R! || 15 τούτων Orelli || 10 〈ἄλλ〉η θερα- πεία Heins. || 16.17 lac. ind. et expl. Hob. || 17 προμνατε R (supr. οι = προοιμια ? m. alt.) H προοίμιά τε ΜΝ φα (nisi quod γε) δ Δ προοιμιάζεται Orelli | ποιοῦσα H Dav.1 πόνου οὖσα Heins. πόνους Dav. ²(Duebn.)

24. 89 b

25. 2 ἐπὶ κοινωνίᾳ τῆς ἀρετῆς cf. Lucian. am. 23 ψυχῆς γὰρ ἔρωτα πλάττονται (οἱ Σωκρατικοὶ) καὶ τὸ τοῦ σώματος εὔμορφον αἰδούμενοι φιλεῖν ἀρετῆς καλοῦσιν ἑαυτοὺς ἐραστάς Athen. XIII 563 f Plut. amat. 14 et 5 πρόφασις οὖν φιλία καὶ ἀρετή Lucian vit. auct. 15 | ἐπιλεξάμενος sq. cf. Plat. symp 210a || 11 Ἀναξα- γόρας ὡς λίθον cf. Stob. ecl. l 209 (Aetius II 20. 6) Orig.c. Cels. 239 Plut. de superest. 10 Plat. apol. 26d

26. 9 τὸν ἥλιον — 14 ἡδονῆς p || 17 ἐρῶντα — p. 240. 2 ἐνί v (: προσείποις)

27. 10 πυθαγόρας 11 ἀναξαγόρας περὶ ἡλίου in mge (schol. recent.) R!

28. 3 ἐπιτηδειότατα] ἐπιτήδεια Meiser | ἐπιτήδεια] ἐπιτηδειότατα Markl. Meiser || 8 μὲν (ante Πενελόπην) om. Ϛ(δ Δ) |ἀλλοίως] ἄλλως α(δ) μὲν (ante Ὀδυσσεὺς) om. α(δ) || 9 ἄλλως] ἀλλοίως Η(Δ) δὲ (post ἄλλως) om. α(δ) || 14 δὲ 〈ὡς〉 ἡδονῆς Ν (in mge) („tamuquam voluptatis amator“ σ²)

29. 2 ὀνόματι ἐνί vi.οr.18. 3 b φωνῇ μιᾷ cf. Lucian. am. 37 (438) 3 νοσεῖ vi. or. 18. 3 b οὑτωσὶ sq. or. 20. 4 b δεῖ προστεθῆναι sq. cf. Apul dogm. Plat. lI14 |||5 ἐκείνου τοῦ ἔρωτος ἀρετὴ ἔργον sq. cf. Lucian. am. 37 || 6 φιλία τέλος . . cf. Ζenon. ap. Athen. XIII 561 c Ζήνωνα ὑπολαμβάνειν τὸν Ἔρωτα θεὸν εἶναι φιλίας καὶ ἐλευθερίας || 8 μισθοφόρος vi. or. 20. 1 e ὁ μὲν γὰρ sq. etiam or. 14. 5 d; 35.7 a οὐχ ὑπ᾿ εὐνοίας sq. || 9 Ἑλληνικός, βαρβαρικὸς vi. or. 20. 1 e vers. finem || 10 ἄρρην i. e. qualis virum decet cf Lucian. am. 31 μόνος ὁ ἄρρην ἔρως κοινὸν ἀρετῆς καὶ ἡδονῆς ἐστιν ἔργον et 33 | ἁπαλὸς cf. Plat. symp. 195 d alio quidem sensu || 11 ἐκεῖνον sq. vi or. 20. 2 b cf. Lucian. am. 46

30. 13 ἐκεῖνος — 14 τῷ ἔρωτι v (: μεθημέραν)

31. 1 προσείποις v || 1. 2 τὸ γιγνόμενον] τὸ πρᾶγμα v || 2 μὲν 〈γὰρ〉 ἐφ᾿ Reiske || 5 τοῦδε 〈δὲ〉 τοῦ Reiske || 11 ἀβέβαιος cave tamquam glossema seiungas vi. or. 30. 4 f πέλαγος ἀσφαλές 13 μεθημέραν v corr. Nauck || 16 κυνηγετεῖ N || 16. p. 241.1 εὐτυχίαις συνευτυχεῖ] ἀτυχίαις συνατυχεῖ Markl. εὐτυχίαις συνευ- τυχεῖ 〈καὶ ἐν ἀτυχίαις συνατυχεῖ〉 Schenkl

32. 90a

33. (Γ 9/10)

34. (ζ 162/3)

35. 1 ἀποθανόντος συναποθνήσκει cf. Plat. symp. 179e Lucian am. 46 κἂν ἀποθάνη ζῆν οὐκ ἀνέξομαι vi. etiam or. 18.8 h vers. finem (de Achille) et or. 20. 2 b οὐ φεύγει θάνατον || 12 λανθά- νειν εὔχεται sq. cf. Muson. ap. Stob. flor 6. 61 lulian. V 198 c Plut. ap. Stob. flor. 6. 46 || 13.14 ἐν τοῖς εὐκάρποις φυτοῖς sq. vi simil. or. 20. 9 b: 21. 8 d

36. 17 καλὸν — 19 ποτε p

37. 3 ὁ δὲ] οὐδὲ ΜΝ || 5 ἐρημίᾳ α(δ Δ) || 9 ὀμίχλην Homerus 10. 11 δέ τ᾿ ἀγαθήν Η(Δ°) || 13.14 ἐγκάρποις Mdarkl. || 18 προ- σάψῃ-τοῦ R! || 20 τοιοῦτον N

38. 90b

39. 4.5 Σπαρτιάτης ἀνὴρ vi. or 20.8 d || 19 μάστιγας sq vi. or 23. 2 d τὸ δὲ καθαρῶς sq or 32.10 b

40. 10 in mge ἀγησίλαος 12 καδούσια (schol. recent.)

41. 1 ἐνόησα R! (suprascr. εἰσ man. eadem) α(δ Δ) | φεῖσαι (αι in ras.) | τοῦ (ante Ἀπόλλωνος) om. Να(δ) || 5 Λυκίῳ RMα ! Λυκείῳ certt. (δΔ) || 5. 6 γεγυμνασμένος Makl 10 τὸν Λεωνί- δην μαχίμων] τὸ ἐν Λεωνίδῃ μάχιμον Knebel τὸν Λεωνίδην· 〈ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐκράτει〉 μαχίμων Reiske μαχίμων del. Meiser 11 ἀμαχώτερος δὲ Reiske | ην ὁ ἔρως Reiske || 13 ἐπέβη (εβη in ras.) R! || 16 17 ἔργον 〈τοῦτο·〉 δίδωμι Reiske || 17 ἀρίστεια ἀρίστει M || 20 καὶ διαγωγίας

Maximus of Tyre Dialexeis 19

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΙΘ΄ XIX (Duebn. XXV vulg. 9)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers