Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΙΖ´

XVII (Duebn. XXIII vulg. 7)

Κἰ καλῶς Πλάτων Ὅμηρον τῆς πολιτείας παρῃτήσατο.

Ἦλθεν εἰς Σπάρτην Συρακόσιος σοφιστής, οὐ κατὰ τὴν Προδίκου καλλιλογίαν, οὐδὲ κατὰ τὴν Ἱππίου γενεολογίαν, οὐδὲ κατὰ τὴν Γοργίου ῥητορείαν, οὐδὲ κατὰ τὴν Θρασυμάχου ἀδικίαν, οὐδὲ κατʼ ἄλλην πραγματείαν λόγου παρεσκευασμένος·

ἀλλʼ ἦν τῷ Συρακοσίῳ
σοφιστῇ ἡ τέχνη αὐτὸ ἔργον, κεκραμένον ὁμοῦ χρείᾳ καὶ ἡδονῇ. Τὰ γὰρ ὄψα καὶ τὰ σιτία ἡδυσμάτων συμμετρίαις καὶ κράσεσιν καὶ ποικιλίαις, καὶ τῆ διὰ πυρὸς ὁμιλίᾳ, αὐτὰ ἑαυτῶν προσφορώτατα εἶναι παρεσκεύαζεν· καὶ ἦν πολὺ τὸ Μιθαίδου καὶ ²³⁴⁵⁶ ὅσον τοῖς Ἕλλησιν κατὰ ὀφοποιΐαν, ὥσπερ τὸ Φειδίου κατὰ ἀγαλματουργίαν·

ἧκεν δὴ καὶ εἰς τὴν Σπάρτην οὗτος ἀνὴρ δυναστεύουσαν τότε, ἐν ἀρχούσῃ τῇ πόλει καὶ δύναμιν γενναίαν περιβεβλημένῃ εὔελπις ὢν εὐδόκιμον αὐτῷ φανεῖσθαι τὴν τέχνην·

τὸ δὲ ἦν ἄρα οὐ
τοιοῦτον· ἀλλὰ τῶν Λακεδαιμονίων τὰ τέλη ἀνακαλεσάμενοι ⁷τὸν ‖ ἄνδρα, ἐκέλευον αὐτῷ ἐξεῖναι τῆς Σπάρτης αὐτίκα μάλʼ εἰς ἄλλην γῆν καὶ ἀνθρώπους ἄλλους — ‘ἐφίεμεν γὰρ ὑπὸ τοῦ πονεῖν δεῖσθαι τροφῆς ἀναγκαίας μᾶλλον ἢ τεχνικῆς, καὶ τὰ σώματα ⁸ ἔχειν ἀκολάκευτα καὶ ἀπλᾶ, καὶ μηδὲν ὀφοποιοῦ δεόμενα,
οὐ μᾶλλον ἢ τὰ τῶν λεόντωνʼ — ἀπεῖναι δὲ ἐκεῖσε, ἔνθα καὶ εἰκὸς τιμηθήσεσθαι αὐτῷ τὴν τέχνην, διʼ ἡδονῆς καὶ χρείας τούς δημιουργοὺς αὐτῆς ἀσπαζομένων.

Οὕτω Μίθαικος ἐξῆλθεν Σπάρτης αὐτῇ
τέχνῃ· παρεδέξαντο δὲ αὐτὸν οὐχ ἧττον οἱ ἄλλοι Ἕλληνες, κατὰ τὴν ἑαυτῶν ἡδονὴν ἀσπαζόμενοι, οὐ κατὰ τὴν παρὰ Λακεδαιμονίοις ἀτιμίαν εριδόντες.

Εἰ δὲ δεῖ καὶ ἄλλας παρακαλέσαι εἰκόνας τῷ παρόντι λόγῳ σεμνοτέρας τῆς ΜιΜιθαίκου τέχνης·

Θηβαῖοι
αὐλητικὴν ἐπιτηδεύουσιν, καὶ ἐστὶν ἡ διʼ αὐλῶν μοῦσα ⁹¹⁰¹¹ ἐπιχώριος τοῖς Βοιωτοῖς· Ἀθηναῖοι λέγειν, καὶ ἐστὶν ἡ περὶ λόγους σπουδὴ τέχνη Ἀττική· παιδεύματα Κρητικὰ θῆραι, ὀρειβασίαι, τοξεῖαι, δρόμοι· τὰ Θετταλικὰ ἱππική, τὰ Κυρηναϊκὰ διφρεῖαι, τὰ Αἰτωλικὰ λῃστεῖαι·
ἀκοντίζουσιν Ἀκαρνᾶνες, πελτάζουσιν Θρᾷκες, νησιῶται πλέουσιν.

Κἀν δὲ μεταθῇς τὰ ἐπιτηδεύματα πολλῶν πρὸς ἄλλους, νοθεύσεις τὰς τέχνας.

Τί γὰρ δεῖ ἠπειρώταις νεῶν; ἢ ἀμούσοις αὐλῶν; ἢ ὀρείοις ἵππων; ἤ πεδιάδα οἰκοῦσιν δρόμων; ἢ ὁπλίταις τόξων; ἢ τοξόταις

ἀσπίδων; Ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα διεκληρώσαντο τὰς τέχνας οἱ τόποι, ἢ αἱ φύσεις τῶν χρωμένων, ἢ αἱ φιλίαι τῶν ἀπʼ ἀρχῆς ἐπιτηδευθέντων, καὶ οὐ ταὐτὰ ἕκαστον οὔτε πᾶσιν τίμιον διότι ἐνίοις, οὔτε ἄτιμον τισὶν ὅτι μὴ πᾶσιν, ἀλλὰ εὐδοκιμεῖ ἕκαστον κατὰ τὴν
χρείαν τῶν λαβόντων·

τί κωλύει τοὺς τῆς καλῆς ταύτης πόλεως πολίτας, οὓς Πλάτων θρεψάμενος τῷ λόγῳ ὑπὸ νόμοις ξένοις καὶ οὐ καθωμιλημένοις τῷ τῶν πολλῶν ¹²ἔθει κατῴκισεν, αὖθις αὗ λόγῳ ἔχειν καὶ τούτους ἐπιχώρια¹³ ἄττα αὐτῶν νόμιμά τε καὶ ἐπιτηδεύματα, ξυμπεφυκότα ¹⁴¹⁵¹⁶ τῇ ἐκ παίδων τροφῇ, τιμώμενα μὲν αὐτοῖς κατὰ τὴν χρείαν αὐτῶν ἐκείνων, οὐκ ἀτιμαζόμενα δὲ

παρὰ τοῖς ἄλλοις, ἐπεὶ μὴ κἀκείνοις ἥρμοσεν; Εἰ μὲν γὰρ πόλιν πόλει παραβάλλομεν, καὶ πολιτείαν πολιτείᾳ, καὶ νόμους νόμοις, καὶ νομοθέτην νομοθέτῃ, καὶ
τροφὴν τροφῇ, ἔχοι ἄν τινα ἡμῖν λόγον ἡ ἐξέτασις

τοιάδε, διερευνωμένοις τὸ παρʼ ἑκάστοις ἐνδέον· εἰ δέ τις μέρος τοῦ ὅλου ἀποτεμόμενος καθʼ αὐτό, σκοπεῖ διὰ μαρτύρων τῶν χρωμένων τούτῳ ἢ μή (οὕτω γὰρ ἂν καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα ἄνθρωποι χρῶνται),
κατʼ ἴσον ἂν τύχοι τιμῆς καὶ ἀτιμίας, καὶ διατελοῖ ἐν ἀμφισβητησίμῳ κρίσει πλανώμενα·

καὶ γὰρ αἱ τροφαί, καὶ τὰ φάρμακα, καὶ τὰ διαιτήματα, καὶ τἄλλα ὅσα τῇ τῶν ἀνθρώπων χρείᾳ ἀνακέκραται, οὐ πᾶσιν ἑξῆς ὅμοια πάντα, ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ἤδη τὸν μὲν ἔβλαψεν, τὸν
δὲ ὤνησεν· καὶ τὸν μὲν εὔφρανεν, τὸν δὲ ἠνίασεν· ἕκαστον γὰρ τούτων ἡ χρεία καὶ ὁ καιρὸς καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ βίου ἕτερα ἑτέρῳ φαίνεσθαι ποιεῖ.

Οὕτω τοίνυν ἐχόντων τούτων, μεταβάντες αὖ περὶ Ὁμήρου σκοποῦμεν ἀδεκάστως μάλα, οὔθʼ ὅστις Πλά‖τωνι
¹⁷¹⁸ χαίρει ἀτιμάζων Ὅμηρον, οὔθʼ ὅστις Ὅμηρον¹⁹ θαυμάζει μεμφόμενος Πλάτωνι· οὐ γὰρ διακεκλήρωται οὐδὲ ἀπέσχισται ἑκάτερον θἀτέρου· ἀλλʼ ἔξεστίν που καὶ τὰ Πλάτωνος τιμᾶν, καὶ θαυμάζειν Ὅμηρον· ἔξεστιν
δὲ ὧδε.

Πόλιν οἰκίζει Πλάτων τῷ λόγῳ, οὐ Κρητικήν, οὐδὲ Δωρικήν, οὐδὲ Πελοποννησίαν, οὐδὲ Σικελικήν, οὐδὲ, μὰ Δί, Ἀττικήν· ἡ γὰρ ἂν τοιαύτην οἰκίζων πόλιν, μὴ ὅτι Ὁμιήρου ἄν ἐδεήθη μόνου, ἀλλὰ ²⁰καὶ πρὸ Ὁμήρου | Ἡσιόδου καὶ Ὀρφέως, καὶ εἴ τις
ἄλλη παλαιὰ μοῦσα ποιητικὴ κατεπᾴδειν ἱκανὴ τὰς τῶν νέων ψυχὰς καὶ δημαγωγεῖν, καὶ ἡδονῇ συνήθει ἀνακιρνάναι πράως ἀληθεῖς λόγους·

ἀλλʼ ἔστιν αὐτῷ ξυνοίκησις καὶ ἡ πολιτεία γιγνομένη λόγῳ, κατὰ τὸ ἀκριβέστατον μᾶλλον ἤ χρειωδέστατον·

ὅνπερ τρόπον
καὶ τοῖς τὰ ἀγάλματα τούτοις διαπλάττουσιν, οἴ παντὸς παρʼ ἑκάστου καλὸν συναγαγόντες, κατὰ τὴν τέχνην ἐκ διαφόρων σωμάτων ἀθροίσαντες εἰς μίμησιν μίαν, κάλλος ἓν ὑγιὲς καὶ ἄρτιον καὶ ἡρμοσμένον αὐτὸ αὐτῷ ἐξειργάσαντο·

καὶ οὐκ ἂν εὗρες σῶμα ἀκριβὲς κατὰ
ἀλήθειαν ἀγάλματι ὅμοιον· ὀρέγονται μὲν γὰρ αἱ τέχναι τοῦ καλλίστου· αἱ δὲ ἐν ποσὶν ὁμιλίαι καὶ χρεῖαι ²¹²² ἀπολείπονται τῶν τεχνῶν.

Οἶμαι δέ, εἰ καί τις ἦν ἐν ἀνθρώποις δύναμις πλαστικὴ σωμάτων σαρκίνων, ξυμφορήσαντες ἂν οἱ δημιουργοὶ τὰς δυνάμεις ξυμμέτρως γῆς καὶ πυρός, καὶ τῶν ὅσα τούτοις ἁρμοσθέντα τὲ καὶ ὁμολογήσαντα συνίστησιν τὴν σωμάτων
φύσιν, ἀπέφηναν, ὥστε εἰκός, ἂν σῶμα ἀδεὲς φαρμάκου καὶ μαγγανευμάτων καὶ διαιτημάτων ἰατρικῶν.

Εἰ οὖν τις ἐκείνων τινὸς τῶν δημιουργῶν ἀκούσας, νομοθετοῦντος τοῖς ὑπʼ αὐτοῦ πλασθεῖσιν τῷ λόγῳ, ὅτι ἄρα δεήσονται οὐδὲ Ἱπποκράτους ἰωμένου σφᾶς,
²³ἀλλὰ χρὴ στέψαντας ἐρίῳ τὸν ἄνδρα καὶ χρίσαντας μύρῳ ἀποπέμπειν, παῤ ἄλλου εὐδοκιμήσοντα, ἐκεῖ ὅπου τὴν τέχνην παρακαλεῖ ἡ νόσος, κᾆτα ἀγανακτοίη πρὸς αὐτόν, ὡς ἀτιμάζοντα τὴν Ἀσκληπιοῦ καὶ τὴν Ἀσκληπιάδων τέχνην, ἆρα οὐ καταγέλαστος ἂν γίγνοιτο,
αἰτίαν προσφέρων τῷ μὴ κατὰ ἀτιμίαν παραιτουμένῳ ἰατρικήν, ἀλλὰ μήτε κατὰ | χρείαν δεομένῳ ²⁴ αὐτῆς, μήτε καθʼ ἡδονὴν ἀσπαζομένῳ;

Δύο γὰρ ὄντων τούτων, ὑφʼ ὧν Ὅμηρος καὶ Ησίοδος καὶ ὅστις ἄλλος ἐν ἁρμονίᾳ ποιητικῇ εὐδόκιμοι ἦσαν,
χρείας καὶ ἡδονῆς, κατʼ οὐδέτερον αὐτοῖν ἐπιτήδεια ²⁵²⁶ τὰ ἔπη τῇ Πλάτωνος πολιτείᾳ, οὔτε κατὰ τὴν χρείαν, οὔτε κατὰ τὴν ἡδονήν.

τε γὰρ χρεία ξυνελήλαται αὐτοῖς εἰς τροφὴν ἀκριβῆ καὶ ἀκούσματα ἀναγκαῖα, οὐδὲν αὐθαίρετον, οὐδὲ αὐτεξούσιον, οὐδὲ οἷον ἄν
δέξαιντο παρὰ μητέρων παῖδες ὑπὸ φήμης ἀλόγου πλασθέντα μῦθον· οὐδὲν γὰρ ἐκεῖ οὐδὲ ἐκ τοῦ προστυχόντος, οὔτε ἄκουσμα, οὔτε παίδευμα· οὔτε ἀθύρματα παρέλθοι ἂν εἰς τοιαύτην πόλιν, ὥστε καὶ δεηθῆναι Ὁμήρου, τὰς οὔσας περὶ θεῶν δόξας ἐμμελῶς
μεγαλύνοντος, καὶ τρέφοντος τὰς τῶν πολλῶν ψυχὰς ἐκ ταπεινῆς φαντασίας εἰς ἔκπληξιν.

Τοῦτο γάρ τοι δύναται ποιητοῦ λόγος ἐμπεσὼν ἀκοαῖς τεθραμμέναις ‖ κακῶς, περιβομβεῖν αὐτάς, καὶ μὴ παρέχειν σχολὴν ²⁷ διαπιστεύειν τοῖς εἰκῇ θρυλουμένοις λόγοις, ἀλλʼ εἰδέναι
μὲν ὅτι ποιητικὴ πᾶσα αἰνίττεται, καταμαντεύεσθαι δὲ τῶν αἰνιγμάτων μεγαλοπρεπῶς, κατὰ τὴν θεῶν δίκην.

Ὁπόθεν δὲ ἐξελήλαται τὸ ταπεινὸν πᾶν καὶ τὸ ἠμελημένον, τί δεῖ ἐνταῦθα τοιούτου φαρμάκου; περὶ

Τὸν Ἀνάχαρσιν ἐκεῖνον ἤρετο Ἕλλην ἀνήρ, εἰ ἔστιν ²⁸²⁹³⁰³¹αὐλητικὴ ἐν Σκύθαις· Ὁὐδὲ ἄμπελοι,᾿ ἔφη. Ἄλλη γὰρ ἄλλην παρακαλεῖ ἡδονήν, καὶ ἐστὶν ξυμφυὲς τὸ χρῆμα, καὶ ἄπαυστον, καὶ ἀέναον, ἐπειδὰν ἄρξηται ῥεῖν· καὶ μία μηχανὴ πρὸς σωτηρίαν, στῆσαι τὰς πηγάς, καὶ

ἀποφράξαι τὴν ἡδονῶν γένεσιν. δὴ τοιαύτη πόλις,
ἣν συνεστήσατο ὁ Πλάτων, ἄβατος ἡδονῇ, καὶ ἀδεὴς θεαμάτων καὶ ἀκουσμάτων· ὥστε οὔτε εἰ ποιητικὴ παρα |σκευαστικὸν ἡδονῆς, εἰσδέξαιτο ἂν αὐτήν, καὶ ³² πολὺ μᾶλλον κατὰ τὴν χρείαν.

[a] Ἐῶ λέγειν ὅτι καὶ τῶν ἐν ἀνθρώποις γενῶν οὐ λόγῳ
μόνον πλαττόμεναι πόλεις, ἀλλὰ καὶ ἔργῳ γενόμεναι πολλαὶ καὶ πολιτευθεῖσαι ὑγιῶς, καὶ ξυνοικισθεῖσαι νομίμως, ἀγνοοῦσιν τὸν Ὅμηρον. Ὀψὲ μὲν γὰρ ἡ Σπάρτη ῥαψῳδεῖ, ὀψὲ δὲ καὶ ἡ Κρήτη, ὀψὲ δὲ καὶ τὸ Δωρικὸν ἐν Λιβύῃ γένος·ἐπαινοῦνται δὲ οὐκ ὀψέ, ἀλλʼ ἐκ παλαιᾶς ἀρετῆς.

Τὰ δὲ τῶν βαρβάρων τί χρὴ λέγειν; σχολῇ γὰρ ἂν ἐκεῖνοι τὰ Ὁμήρου μάθοιεν, ἀλλʼ εὕροις ἂν ὅμως καὶ ἐν βαρβάροις ἀρετὴν ἀπεσχισμένην τῶν Ὁμήρου ἐπῶν· ἦ γὰρ ἄν καὶ τὸ τῶν ῥαψῳδῶν γένος τὸ ἀνοητότατον εὐδαιμόνει κατὰ τὴν
συνουσίαν τῆς τέχνης·

τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει. Καλὰ μὲν γὰρ τὰ Ὁμήρου ἔπη, καὶ ἐπῶν τὰ κάλλιστα, καὶ ³³³⁴ φανότατα, καὶ ᾄδεσθαι Μούσαις πρέποντα· ἀλλ οὐ πᾶσιν καλά, οὐδὲ ἀεὶ καλά· οὐδὲ γὰρ τῶν ἐν μουσικῇ μελῶν εἷς νόμος, οὐδὲ εἷς χρόνος.

Καλὸν μὲν ἐν πολέμῳ τὸ ὄρθριον, καλὸν δὲ ἐν συμποσίῳ τὸ παροίνιον,
καὶ καλὸν μὲν Λακεδαιμονίοις τὸ ἐμβατήριον, καλὸν δὲ Ἀθηναίοις τὸ κύκλιον, καὶ καλὸν μὲν ἐν διώξει τὸ ἐγκελευστικόν, καλὸν δὲ ἐν φυγῇ τὸ ἀνακλητικόν· ἡδεῖα μὲν πᾶσα μοῦσα, ἀλλὰ τὸ τῆς χρείας οὐχ ὅμοιον πᾶσιν.

Ἄν τοίνυν καθʼ ἡδονὴν κρίνῃς
Ὅμηρον ᾄδειν ἄνδρας, εἰσκυκλεῖς ποιητῶν χορὸν ἀκόλαστον καὶ βακχεύοντα, κρατοῦντα ἡδονῇ τῆς Ὁμήρου ᾠδῆς, ἀποχειροτονεῖς τῆς ἡδονῆς τὸν ἄνδρα.

Ἡδὺς μὲν γάρ, ἡδύς, ἀλλὰ τὸ κάλλος ἀκμαιότερον τῆς ἡδονῆς, καὶ μὴ παρέχον σχολὴν εὐφραίνεσθαι, ἀλλὰ ἐπαινεῖν·
ἀλλʼ ἔπαινος σὺν ἡδονῇ μέν, ἀλλʼ οὐκ αὐτὸ ³⁵ ἡδονή.

Εἰ δὲ καθʼ | ἡδονὴν τὰ Ὁμήρου ἀσπαζόμεθα, ὡς αὐλήματα, ὡς κιθαρίσματα, ἐξελαύνεις Ὅμηρον οὐκ ἐκ τῶν Πλάτωνος τροφίμων μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν Λυκούργου, καὶ ἐκ τῶν Κρητικῶν, καὶ παντὸς χωρίου
καὶ πάσης πόλεως, ὅπου μετὰ ἀρετῆς εὐδοκιμοῦσιν οἱ πόνοι.||

³⁶³⁷³⁸³⁹

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. κ´

2. 6 Προδίκου . . Ἱππίου . . Γοργίου cf. Dio Chrys. 54. 1 Themist. 13. 161 d ‖ 14 Μιθαίκου vi. or. 15. 4 b

3. Codices RMN φ (Paccius) α (═ Stephanus): H (teste Davisio)

4. 5 ἦλθεν — 14 τὸ Μιθαίκου p

5. 5 in mage σοφιστὴς πρόδικος | ἱππίας | γοργίας | θρασύ- μαχος (schol. rec.) R! ‖ 14 in mge Μίθαικος (schol. rec.) R!

6. 1 ΙΖ´ R! ‖ 3 in mge κʹ R! | εἰ καλῶς (καλῶ suprascr. ς R!) Πλάτων — 4 παρῃτήσατο RH τοῦ αὐτοῦ εἰ sq. M εἰ καλῶς ὁ Πλάτων — παρῃτήσατο λόγ. ζʹ φα ‖ 6 τὴν τοῦ Προδίκου Nα(θ) ‖ 6. 7 γενεολογίαν (ut γενεογραφία Sophokles greek lexicon p. 327) RM γενεαλογίαν N p κενεολογίαν φα(δ Δ°) κενολογίαν Duebn. γενναιολογίαν (collat. Plat. Hipp. mai. 366 e) Schenkl 10 αὐτὸ] ἀρτυτικὴ Reiske ‖ 11 χρείᾳ om. p ‖ 13 αὐτὰ ἑαυτῶν om p ‖ 14. p. 208. 1 καὶ ὅσον] καὶ ὄνομα H (Δ) καὶ ὄνομα ἐν Heins. κλέος ἐν Scaliger (Duebn.) κλέος καὶ ὄνομα ἐν Markl lacunam suspicatur Steph. sed subaudito οὐκ οἶδ intellegas ‘per mag- numʼ vel ‘clarum’ ut or. 20. 1 d ἔργον εἶναι ὅσου

7. Ed. Duebn. p. 92

8. 80 b

9. 6 ἀλλὰ — 8 αὐτίκα v (: τέλη) | τῶν — 8 γῆν p ‖ 20 Θηβαῖοι p 209. 6 πλέουσιν p

10. 6 in mge τέλη (schol. rec.) R! 20 in mge θηβαῖοι (man recentiss.) R!

11. 2 ἐς τὴν Mα(δ) ‖ 3 οὗτος ὁ ἀνὴρ M α(δ) οὗτος ἀνὴρ Knebel 〈Duebn.〉 | τῇ (ante πόλει) del. Reiske ‖ 4.5 εὐδοκίμον R ‖ 5 αὐτῇ Markl. ‖ 6 〈τοῦτον ἀνακαλεσάμενοι〉 τῶν p | ἀνακαλεσάμενοι τὸν ἄνδρα om. p ‖ 7 ἐξιέναι α(δ Δ) sed cf. Crönert p.254 adn. ‖ 8 μάλα p ‖ 9 ἐφιεμένους Reiske ἔφυμεν Hahn ἔφασαν Meiser πονεῖν 〈ποιεῖν M) δεῖσθαι] πόνοις ἥδεσθαι (vel πονεῖν del. [δεῖσθαι]) Reiske ‖ 12 ἀπιέναι Dav. (Duebn.) vi. supra ad v. 7 ‖ 13. 14 τέχνην, 〈ὑπὸ τῶν〉 διʼ Meiser ‖ 14 ἡδονὴν Reiske χρείας (ς in ras.) R! χρείαν Reiske ‖ 18 ἀτιμίαν (τι in ras.) R!

12. 81 a

13. ΛΗ

14. 3 θῆραι, ὀρειβασίαι . . δρόμοι ═ or. 28 1c vi. etiam or 23. 2d τὸ δὲ καθαρῶς sq. or. 29. 1 a ‖ 6 ἐὰν δὲ μεταθῇς τὰ ἐπιτηδεύματα so vi. simil. or. 31. 3 b etiam or.21.5 e al. 10 διεκληρώσαντο sq simil vi. or. 2.1 a διένειμαν sq. et b ‖ 18 ἐπιχώρια sq. vi. simil. or. 2. 9 d

15. 1 ἀθηναῖοι 2 κρῆτες 3. 4 θετταλικὰ παιδεύματα καὶ κυρηναϊκὰ καὶ αἰτωλικὰ 5 ἀκαρνᾶωεσ . . θρᾷκες in mge (man. recentiss.)

16. 1 Βοιωτοῖς (οι prius in ras.) R! 2 περὶ τοὺς λόγους Nα(δ Δ) ἐπιτηδεύματα Meiser ‖ 3 Θετταλὰ Nα(δ) ‖ 4 λῃστεία α(δ) ‖ 6 πλέ- ουσι Δ πολλῶν] ἄλλων Steph. (δ Δ) παρʼ ἄλλων Schenakl ‖ 9 πε- διάδα (εδι in ras.) R! δρόμων suspectat Duebn. ὀρέων Meiser 12 οὐ ταὐτὰ] οὐ 〈κατὰ〉 ταὐτὰ Schenkl Meiser οὔτʼ αὐτῶν α (δ Δ) ‖ 13 ἑκάστοις Duebn ‖ 13. 14 ἄτιμον πᾶσιν, ὅτι τισὶν φα(δ) ἄτιμον τισὶν ὅτι μὴ ἔντιμον (vel τιμᾶται) πᾶσιν Reiske ‖ 14 ἀλλὰ (λλ in ras.) R! ‖ 16 πόλεως om. N α(δ) πολιτείας Steph. πολίτας] πολιτείας M(δ) ‖ 18 in mge ΛΗ´ H | ἔθει (ει in ras.) R! | αὖ] σὺν φα(δ) ‖ 19 αὐτῶν α(δ Δ) αὐτοῖς Reiske συμπεφυκότα N α(θ)

17. 15 τὸ αὐτὸ sq. exemplis illustratum vi or. 15.1 b

18. 2 οὐκ (ante ἀτιμαζόμενα) om. φα(θ) del. Meiser δὲ in ras. R! ‖ 3. 4 μὲν γὰρ] μέν γε Markl. 4 παραβάλλοιμεν φα(δ Δ) 6 ἐξέτασις (σις in ras.) R! ‖ 8. 9 σκοποῖ Markl. (Duebn.) σκοποίη Reiske (Duk.) ‖ 9 διαμαρτυρῶν RM δίχα μαρτύρων Reiske οὐ δεῖ μαρτύρων Meiser | ἢ μή] οὐδαμῆ Schenkl sed vi. or. 13. 4 k et 7 f ‖ 10 γὰρ ἄν] γʼ ἂν α(δ Δ) del. Meiser (verbis οὕτω sq. post p 209 15 λαβόντων collocatis) ὅσοις α(θ) οἷς Dav.2 (Duebn.) sed cf. Κuehner Gerth Gr gr. lI 1. 437 adn. 8 ‖ 11 〈οὐ〉 κατ Meiser διατελοῖεν R διατελεῖ ἐν 〈οὐ (ἀλλὰ)〉 διατελεῖ ἐν Reiske (Meiser) 13 διαιτήματα (αι in ras ex η vi. or. 16. 2 c) R! 15 ἔβλαψεν M cum R! 18 ἕτερον ἑτέρῳ Dav. ἕτερα ἑτέρως Markl ‖ 20 σκοπῶμεν φα(δ Δ) μάλα 〈χρώμενοι μάρτυρι〉 οὔθʼ Heins. | et p 211. 1 ὅστις] ὥς τις Dav.2 Reiske

19. Ed. Duebn p.93

20. 81 b

21. 8 Ὁμήρου . . Ἡσιόδου . . Ὀρφέως . . vi. or 37. 4 g etiam or. 4.3 b ‖ 10 παλαιὰ μοῦσα sq. vi. or 4. 3c ‖ 11 δημαγωγεῖν ═ or.4. 3c 14 ὅνπερ sq. cf. Xenoph. mem. III 9. 2 καὶ μὴν τά γε καλὰ εἴδη ἀφομοιοῦντες, ἐπειδὴ οὐ ῥᾴδιον ἐνὶ ἀνθρώπῳ περιτυχεῖν ἄμεμπτα πάντα ἔχοντι, ἐκ πολλῶν συνάγοντες τὰ ἐξ ἑκάστου κάλλιστα οὕτως ὅλα τὰ σώματα καλὰ ποιοῦσιν ‖ 20 ὀρέγονται sq. vi. or 41. 4 e

22. 1 Ὅμηρον, 〈οὐ πείθομαι〉 οὔθʼ Meiser ‖ 3 ἀπέσχισται (στ in ras.) R! 4 τὰ τοῦ Πλάτωνος θ 9 πρὸς Ὁμήρῳ α(δ Δ) ‖ 11 σὺν ἤθει Reiske ‖ 12 πράῳ Reiske | ἀλλʼ] καὶ Heins. καλὴ Scaliger (teste Heinsio) 13 ἡ ξυνοίκισις Reiske ἡ (ante πολιτεία) del Heins. 14 ὅσπερ τρόπος Meiser ‖ 15 τοῖς del Reiske τούτοις τοῖς Markl. | τούτοις del. Markl. τοῖς Reiske | 15. 16 πᾶν τὸ παρʼ α(δ Δ) 16 〈καὶ〉 κατὰ Dav. ‖ 17 ἀθροίσαι N καὶ ἀθροίσαντες Reiske v 18 αὐτῷ MN ‖ 19 εὕροις φα(θ) ἀκριβῶς Reiske

23. παροι μίαι

24. 82 a

25. 4 γῆς καὶ πυρός vi. or 27 4 e ‖ 11 χρὴ στέψαντας ἐρίῳ sq. vi. or 18. 5 b cf. Plat. republ. III 398 1 Dio Chrys. 53. 2 et 5 || 12 παῤ ἄλλου sq vi. supra § l d ἀπεῖναι δὲ sq. ‖ 14 Ἀσκλη- πιοῦ καὶ Ἀσκληπιάδων vi. or 14. 8 g ‖ 21 χρείας καὶ ἡδονῆς

26. 3.4 ξυμμέτρως (ως in ras R! ‖ 5 τὴν τῶν σωμάτων in mge N 6 ἀπέφηναν ἂν α(δ Δ) | ὥσγε εἰκὸς Reiske (Duebn.) ὡς εἰκὸς φα(δ) sed cf. Kuehner Gerth Gr. gr lI 2 493 5 | ἂν (ante σῶμα) om. α(δ Δ) | ἀνενδεὲς α(δ Δ°) | φαρμάκων N φα(δ Δ°) ‖ 8 δημιουρ- γικῶν Nα(δ) corr. Markl. ‖ 10 ἄρα 〈 Ἀσκληπιοῦ οὐ 〉 δεήσονται Steph | οὐδὲν Reiske | ἰωμένου ÷ σφᾶς R! ‖ 11 in mge παροιμίαι (═ παροιμίᾳ ?) (vet. schol. u) R! | στέψαντας (ας in ras. ex ες) R! ‖ 12 παῤ ἄλλους φα(δ Δ) παῤ ἄλλοις Reiske ‖ 14 τὴν] τῶν Reiske ‖ 15 Ἀσκληπιάδων RM (ut p. 216. 7 Βακχιάδων)

27. Ed. Duebu. p. 94

28. cf. Plut. aud. poet. 1 ἐθιζομένους ἐν τῷ τέρποντι τὸ χρήσιμον ζητεῖν

29. 11 τοῦτο sq. vi. or. 26. 2 d etiam or. 4. 6 a sq. cf. Plut. aud. poet. 1 τοὺς λόγους ἡ ποίησις ἐκ φιλοσοφίας ἀναλαμβάνουσα μιγνυμένοις πρὸς τὸ μυθῶδες, ἐλαφρὰν καὶ προσφιλῆ παρέχει τοῖς νέοις τὴν μάθησιν sq. ‖ 13 μὴ παρέχειν σχολὴν sq vi. or 1.8 e ‖ 19 τὸν Ἀνάχαρσιν sq. cf. Diog. Laert. l 104 vi etiam or. 25.1 a sq. cf. Plat. republ. 10. 600 a Stob. flor. 5 73 Philolog. lV 458

30. 2 συνελήλαται α(δ Δ°) ‖ 3 ἀκριβῆ 〈ἥτε ἡδονή, εἰς θεάματα〉 καὶ Reiske ‖ 6 πλασθέντα (σθ in ras.) R! | ἐκεῖ] εἰκῇ α(δ Δ) 7.8 ἄθυρματα] ἄθυρμά τι Schenkl ἄθυρμα φα(δ Δ) ‖ 10 τρέπον- τος φα(δ Δ) | πολλῶν] πολιτῶν Markl. ‖ 13 post σχολὴν lacu- nam suspicatur Schenkl σχολὴν μὴ Reiske ‖ 14 διαπιστεῖν Duk. (Duebn.) | θρυλλουμένοις ϛ (δΔ°) ‖ 14. 15 ἀλλʼ εἰδέναι suspectat Duebn. | μὲν 〈δεῖ〉 ὅτι Meiser ‖ 19 in mge περὶ Ἀναχάρσιδος (vet. schol. u) R!

31. CH

32. 82b

33. 13 ἀγνοοῦσιν τὸν Ὅμηρον sq. quod de Persis dicit Dio Chrys ll 51 οὐ γὰρ ἔχουσιν Ὅμηρον ἐπιτιμητὴν τῶν πολεμικῶν 16.17 βάρβαροι . . σχολῇ τὰ Ὁμήρου μάθοιεν sed cf. Aelian. v. hist. 12. 48 ὅτι Ἰνδοὶ . . τὰ Ὁμήρου ἔπη . . ᾄδουσιν οὐ μόνον ἀλλὰ καὶ οἱ Περσῶν βασιλεῖς Dio Chrys. 53. 6 ‖ 19 ἦ γὰρ sq vi simil. or. 1. 8 b (de grammatistis)

34. 1 in mge ϹΗ(Μειωϲαι)(vet schol u) R! | Σκύθαις 〈 ὁ δὲ〉 οὐδὲ α(δ Δ) ‖ 3 ἀέναον RN ἀένναον cett. (δ) ut semper fere 4 μία in ras. R! ‖ 5 ἀποφράξαι (ρα in ras.) R! | ἡ δὴ] ἡ δὲ θ 6 〈ἀδεὴς〉 add. Hob. ‖ 7 οὐδὲ Meiser ‖ 8. 9 καὶ πολὺ — χρείαν del. Meiser ‖ 17 σχολὴ | ἐκεῖνοι (εκει in ras.) R! ‖ 18. 19 ἀπεσχομένην H ἀπεσχοινισμένην MN α(δ) quod placet Reiskio

35. 83 a

36. 2 τῶν ἐν μουσικῇ μελῶν sq. vi or 1.1 d et 3 a ‖ 4 τὸ ὄρθριον cf Dio Chrys. 1. 1 vi. etiam or. 1. 7 b ‖ 5 Λακεδαιμονίοις τὸ ἐμβατήριον cf. Dio Chrys. 2. 59 vi. etiam or 32. 10 k ‖ 7 τὸ ἐγκε- λευστικόν . . τὸ ἀνακλητικόν vi. or. 1 8 e ‖ 15 ἔπαινος σὺν ἡδονῇ vi. or. 1. 7 a ‖ 17 ὡς αὐλήματα, ὡς κιθαρίσματα ═ or. 1. 6 g

37. 2 οὐδὲ γὰρ — 7.8 τὸ ἀνακλητικόν n

38. 2.3 in mge τῶν ἐν μουσική μελῶν νόμοι (schol. rec.)

39. 1 φανώτατα α(δ Δ°) ‖ 2 πᾶσι 〈πάντα〉 καλά Reiske ‖ 4 ὄρ- θιον nα(δ Δ) sed vi or. 1. 7 b et ad p. 219. 17 ‖ 6 δʼ Ἀθηναίοις Duebn. ‖ 10 ᾄδειν ἄνδρας] (ἆ) δεινὰ δρᾷς (Schenkl) Reiske Duebn. ᾄδειν οἶον δρᾷς Markl. codd. lectionem def Knebel ‖ 13 ἀκμαιό- τερον (αι in ras.) R! ‖ 15 αὐτὸ (αυτ in ras. ac sine acc.) R αὐτὴ Reiske

Maximus of Tyre Dialexeis 17

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΙΖ´

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers