Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΙΒ΄ XII (Duebn. XVIII volg. 2 B 15)

Εἰ τὸν ἀδικήσαντα ἀνταδικητέον.

Πότερον δίκα τεῖχος ὕψιον,

σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβαίνει

ἐπιχθόνιον γένος ἀνθρώπων,

δίχα μοι νόος ἀτρεκίαν εἰπεῖν.

³⁴⁵⁶

Σὺ μέν, ὦ Πίνδαρε, ἀμφισβητεῖς πρὸς ἑαυτὸν περὶ ἀπάτης καὶ δίκης, παραβάλλων χρυσὸν χαλκῷ·

ποιητὴς γὰρ ἦσθα· καὶ δεινὸς ᾠδὴν συντιθέναι χορῷ, καὶ τυράννοις ποιεῖν ἐπινίκια ᾄσματα, καί σοι ἐμέλησεν ὀνομάτων μέτρου, καὶ ἁρμονίας μελῶν, καὶ ῥυθμοῦ σχημάτων·

ἀνδρὶ δὲ ὅτῳ χορὸς μὲν καὶ ᾠδὴ καὶ ἡ ἐκ μελῶν ἡδονὴ χώραν ἔχει ὅσην περ καὶ τοῖς παισὶν τὰ ἀθύρματα, μέλει δὲ αὐτῷ μέτρου ψυχῆς καὶ ῥυθμοῦ καὶ μέλους καὶ σχήματος | τοῦ περὶ τὰς πράξεις καὶ ⁷ τὸν ἄλλον βίον, οὐδʼ ἂν τὴν ἀρχὴν εἰς νοῦν ἔλθοι
τουτὶ τὸ ἀπόρημα πότερον δίκα τεῖχος ὕψιον ἢ μή· ἀλλʼ οὑτωσὶ φαίην ἂν μεταλαβὼν τὸ ᾆσμα τὸ σόν, ὅτι καὶ δίκα τεῖχος ὕψιον,
καὶ σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβαίνειν ἐπιχθόνιον γένος ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἀπρόσβατόν τι χρῆμα τῇ ἀπάτῃ ἡ δίκη, ὥσπερ τοῖς Ἀλωΐδαις ὁ οὐρανός· καὶ ὤνησεν αὐτοὺς οὐδὲν ⁸⁹¹⁰ ἡ Ὄσσα ἐπιτεθεῖσα τῷ Ὀλύμπῳ, καὶ ὁ Ὄλυμπος τῷ Πηλίῳ, ἀλλὰ ἀπεῖχον τοῦ οὐρανοῦ, ὅσον ἀπέχει ἀπάτη δίκης.

Οὐκοῦν τῶν μὲν ἀγαθῶν ἡ δίκη, τῶν δὲ μοχθηρῶν ἡ ἀπάτη· καὶ δόκιμον μὲν ἡ δίκη, κίβδηλον
δέ τι ἡ ἀπάτη· καὶ ἰσχυρὸν μὲν ἡ δίκη, ἀσθενὲς δὲ ἡ ἀπάτη· καὶ τὸ μὲν ὠφέλιμον, τὸ δὲ οὔ. ||

Ὅτῳ δὴ μέλει δίκης, καὶ περιβέβληται τουτὶ τὸ ¹¹ Πινδάρου τειχίον, οὗτος ἕλοιτο ἄν ποτε ἀδικηθεὶς ἀμύνασθαι ἐκ τῆς ἴσης; φέρε ἴδω τι καὶ λέγων· μὴ
γὰρ οὖν καὶ ἀδικεῖσθαι αὐτῷ θέμις ᾖ.

Εἰ μὲν γὰρ τὸ ἀδικεῖν καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι τοιοῦτόν ἐστιν, ὁποῖον τὸ τύπτειν καὶ τύπτεσθαι, καὶ τέμνειν καὶ τέμνεσθαι, οὐδὲν δεινὸν τὸν αὐτὸν καὶ δραστικὸν ὁμοῦ εἶναι ἀδικίας καὶ παθητικόν· εἰ δʼ ἐνταῦθα ὁ αὐτὸς μὲν τῇ
κοινότητι τῆς φύσεως ἐνέργειαν καὶ πάθος, ἑκάτερον αὐτῶν, καταδέχεται, ἔοικεν δὲ τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι πολὺ μᾶλλον τῷ ὁρᾶν καὶ ὁρᾶσθαι, ὁ μὲν γὰρ τὸ μετέχον ὄψεως, τὸ δὲ, ὁρώμενον, οὐ πάντως καὶ

¹²¹³¹⁴

ὁρᾷ, ἢ μᾶλλον οὑτωσὶ λέγωμεν, ὅτι ἔοικεν τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι τῷ ἐλέγχειν καὶ ἐλέγχεσθαι· ἐλέγχει μὲν γὰρ ὁ τὸ ἀληθὲς εἰδώς, ἐλέγχεται δὲ ὁ ἀγνοῶν· καὶ ὡς οὐκ ἂν εἴη οὔτε τοῦ τἀληθὲς εἰδότος τὸ ἐλέγχεσθαι, οὔτε τοῦ τἀληθές οὐκ εἰδότος τὸ ἐλέγχειν, οὕτως
οὐδὲ τὸ ἀδικεῖν εἴη ἂν καὶ τὸ ἀδικεῖσθαι τοῦ αὐτοῦ.

Ἐπεὶ τοίνυν οὐ τοῦ αὐτοῦ, | ἀλλʼ ἑτέρου, ὁ δὲ ¹⁵ χρηστὸς τῷ πονηρῷ οὐχ ὁ αὐτός, ποτέρῳ πότερον προσθήσομεν; ἆρα τὸ μὲν ἀδικεῖν τῷ πονηρῷ, τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι τῷ χρηστῷ; ἢ τὸ μὲν ἀδικεῖν τοῦ μοχθηροῦ,
τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι οὔπω δῆλον ὁποτέρου αὐτοῖν, οὑτωσὶ δὲ θεασώμεθα.

Ἀδικία ἐστὶν ἀφαίρεσις ἀγαθοῦ· τὸ δὲ ἀγαθὸν τί ἂν εἴη ἄλλο, ἢ ἀρετή; ἡ δὲ ἀρετὴ ἀναφαίρετον. Οὐκ ἀδικηθήσεται τοίνυν ὁ τὴν ἀρετὴν ἔχων, ἢ οὐκ ἔστιν ἀδικία ἀφαίρεσις ἀγαθοῦ·

οὐδὲν
γὰρ ἀγαθὸν ἀφαιρετόν, οὐδὲ ἀποβλητόν,

¹⁶

οὐδὲ ἑλετόν, οὐδὲ ληϊστόν.

¹⁷¹⁸¹⁹

Εἶεν· οὐκ ἀδικεῖται ὁ χρηστὸς οὔτε ὑπὸ τοῦ χρηστοῦ, ἀνεπιβούλευτος γὰρ αὐτοῦ ἀρετή, οὔτε ὑπὸ τοῦ μοχθηροῦ, ἀναφαίρετος γάρ· λείπεται τοίνυν ἢ μηδὲν ἀδικεῖσθαι καθάπαξ, ἢ τὸν μοχθηρὸν ὑπὸ τοῦ ὁμοίου·

ἀλλὰ τῷ μοχθηρῷ οὐδενὸς μέτεστιν ἀγαθοῦ, ἡ δὲ ἀδικία ἦν ἀγαθοῦ ἀφαίρεσις· ὁ δὲ μὴ ἔχων ὅ,τι, ἂν ᾖ, ἀφαιρεθῇ, οὐδὲ εἰς ὅ,τι ἀδικηθῇ ἔχει.

Μήποτε οὖν οὐ κατὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ πάσχοντος ἡ ἀδικία τέτακται, ἀλλὰ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ δράσαντος·
καὶ ὁ μοχθηρὸς ὑπὸ τοῦ μοχθηροῦ ἀδικεῖται, κἂν μὴ ἔχῃ τὸ ἀγαθόν· καὶ ὁ χρηστὸς ὑπὸ μοχθηροῦ, ἂν ἔχῃ δὴ ἀν αφαίρετον τὸ ἀγαθόν.

Ἀποδέχομαι τοῦ λόγου τῆς γνώμης τῷ ἡμαρτημένῳ προστιθέντος τὴν ἀδικίαν μᾶλλον ἢ τῷ ἐπιτυχεῖ τοῦ ἔργου· καὶ γὰρ
μοιχὸν κολάζει ὁ νόμος, οὐ τὸν δράσαντα μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸν βουληθέντα· καὶ τοιχώρυχον τὸν ἐπιχειρήσαντα, ²⁰²¹ κἂν μὴ λάθῃ· καὶ προδότην τὸν μελλήσαντα, κἂν μὴ πράξῃ.

Ἥξει τοίνυν ὁ σύμπας λόγος εἴς τι δέον. Ὁ μὲν γὰρ ἀγαθὸς οὔτε ἀδικεῖ, οὔτε ἀδικεῖται· οὐκ ἀδικεῖ μὲν διὰ τὴν βούλησιν, οὐκ ἀδικεῖται δὲ διὰ τὴν ἀρετήν. δὲ μοχθηρὸς ἀδικεῖ μέν, οὐκ ἀδικεῖται
δέ· ἀδικεῖ μὲν διὰ μοχθηρίαν, οὐκ ἀδικεῖται δέ, δι᾿ ἀπουσίαν ἀγαθοῦ.

Ἔτι τοίνυν, εἰ μὲν ἀγαθὸν ἡ ἀρετὴ μό|νον καὶ οὐκ ἄλλό τι, ὁ μοχθηρὸς τὴν ²² ἀρετὴν οὐκ ἔχων οὐδ᾿ εἰς ὅ,τι ἀδικηθῇ ἔχει·

εἰ δὲ πρὸς τῇ ἀρετῇ καὶ ταυτὶ ἀγαθὰ τὰ περὶ σῶμα, καὶ
²³τὴν ἐκτὸς τύχην καὶ περιβολήν, ἀρετῆς μὴ παρού||σης, βέλτιον ἀπεῖναι ταῦτα, ἢ μή· ὥστε οὐδ᾿ ὣς ἀδικηθείη ἂν ὁ μοχθηρός, ἀφαιρούμενός τι τούτων, οἷς χρῆται κακῶς.

Οὐκοῦν ἀδικεῖ μέν, οὐκ ἀδικεῖται δέ, προστιθέντων ἡμῖν τῇ βουλήσει τὸ ἄδικον, οὐ τῷ ἔργῳ.

Πονηρῶν νῦν βούλεται μὲν ὁ μοχθηρὸς ἀδικεῖν, οὐ μὴν δυνατός· βουλόμενος δέ, ἢ πρὸς τὸν ὅμοιον ἀποτείνεται, ἢ πρὸς τὸν κρείττονα. Τί δὲ τῷ ²⁴²⁵²⁶ κρείττονι δραστέον; ἢ ἀνταδικητέον τὸν μοχθηρόν; καὶ μὴν εἰς ὅ,τι ἀδικεῖ, οὐκ ἀδικεῖ, ὅτι οὐκ ἔχει· ἀπουσίᾳ γὰρ ἀγαθοῦ μοχθηρὸς ὁ μοχθηρ ὸς ἦν. Οὔτ᾿ οὖν κατὰ τὸ ἔργον ἀνταδικήσει ὁ νοῦν ἔχων τὸν
μοχθηρόν, οὐ γὰρ ἔχει εἰς ὅ,τι ἀδικηθήσεται· οὔτε κατὰ τὴν βούλησιν, οὐ γὰρ ἐθέλει ἀδικεῖν χρηστὸς ὢν οὐ μᾶλλον, ἢ αὐλητικὸς παρὰ μέρος αὐλεῖν.

Καθόλου δέ, εἰ τὸ ἀδικεῖν πονηρόν, καὶ τὸ ἀνταδικεῖν ὅμοιον οὐ γὰρ τῷ ὑπάρξαι πλεονεκτεῖ κατὰ πονηρίαν ὁ ἀδικῶν,
ἀλλὰ τῷ ἀμύνασθαι ἐξισοῦται κατὰ μοχθηρίαν ὁ ἀνταδικῶν.

Κὶ μήν, εἰ ὁ ἀδικῶν κακῶς ποιεῖ, ὁ ἀντιποιῶν κακῶς οὐδὲν ἧττον ποιεῖ κακῶς, κἂν ἀμύνηται.

Ὥσπερ γὰρ ἀποδιδοὺς χάριν τῷ προϋπάρξαντι οὐδὲν ἧττον εὖ ποιεῖ, κἂν προπεπονθὼς ᾖ· οὕτως ὁ
μετατιθεὶς τὴν ἀμοιβὴν εἰς κάκωσιν οὐδὲν ἧττον κακῶς δρᾷ, κἂν προπεπονθὼς ᾖ.

²⁷²⁸²⁹³⁰³¹

Τί δὲ τοίνυν ἔσται καὶ πέρας τοῦ κακοῦ; εἰ γὰρ ὁ ἀδικηθεὶς ἀμύνεται, ἀεὶ μεταβαίνει τὸ κακὸν ἀπʼ ἄλλου πρὸς ἄλλον καὶ μεταπηδᾷ, καὶ διαδέξεται ἀδικία ἀδικίαν. ᾯ γὰρ δικαίῳ συγχωρεῖς τῷ παθόντι ἐπεξεῖναι, τῷ αὐτῷ τούτῳ δικαίῳ ἐπαναχωρεῖ αὖθις ἀπʼ ἐκείνου
πρὸς τὸν αὐτὸν ἡ τιμωρία· τὸ γὰρ δίκαιον ἐπʼ ἀμφοῖν ³² ἴσον.

Ὦ Ζεῦ, καὶ οἷον πεποίηκας; δικαιοσύνην ἐξ ἀδικημάτων; καὶ ποῖ βαδιεῖται τὸ κακόν; καὶ ποῦ

στήσεται; Οὐκ οἶσθα, ὅτι πηγὴν ταύτην ἀέναον κινεῖς πονηρίας, καὶ γράφεις νόμον ἀρχέκακον τῇ πάσῃ γῇ;
Τοῦτο γὰρ ἀμέλει ἐστὶν τὸ τῶν πάλαι κακῶν τοῖς ἀνθρώποις ἡγησάμενον, στόλων βαρβαρικῶν καὶ Ἑλληνικῶν ἐπʼ ἀλλήλους περαιουμένων, ἁρπαζόντων, καὶ πολεμούντων, καὶ ληϊζομένων, προκάλυμμα ποιουμένων τῆς παρούσης ἀδικίας τὴν φθήσασαν.

Φοίνικες ἐξ
Ἄργους βασιλικὴν κόρην ἄγουσιν, Ἕλληνες ἐκ Κόλχων βαρβαρικὴν παρθένον ἄγουσιν, καὶ αὖθις Φρύγες ἐκ Πελοποννήσου Λακωνικὴν γυναῖκα.

Ὁῥᾷς τὴν διαδοχὴν ³³³⁴³⁵ τῶν κακῶν, καὶ τὰς προφάσεις τῶν πολέμων, καὶ τὸν πολυπλασιασμὸν τῶν ἀδικημάτων. Τοῦτο καὶ τὴν Ἑλλάδα συνέτριψεν αὐτήν, ἡ περὶ ἑαυτὴν δόξα ἀδικίας διαβαίνουσα ἐπὶ τοὺς πλησίον, καὶ ἄπαυστοι
θυμοί, καὶ ὀργαὶ ἀθάνατοι, καὶ τιμωρίας ἔρως, καὶ ἀμαθία δίκης.

Ἀλλʼ εἴπερ οἱ ἀδικούμενοι ἠπίσταντο, ὅτι τοῖς ἀδικοῦσιν μέγιστον κακὸν ἡ ἀδικία αὐτή, τοῦτʼ εἶναι πολέμου μεῖζον, καὶ τειχῶν ἀφαιρέσεως καὶ γῆς δῃώσεως,
καὶ τυραννίδος καταστάσεως, οὐκ ἂν ἐμπέπληστο ἡ Ἑλλὰς τοσούτων κακῶν.

Ποτίδαιαν Ἀθηναῖοι πολιορκοῦσιν· ἔασον, Λακεδαιμόνιε· μεταγνώσονταί ποτε· μὴ μιμήσῃ τὸ κακόν, μὴ μεταλάβῃς τοῦ ψόγου· ἐὰν δὲ ἀγαπᾷς μὲν τὴν πρόφασιν || καὶ ἐπὶ Πλαταιὰς³⁶
ἔλθῃς, ἀπόλωλέ σοι Μῆλος νῆσος γείτων, ἀπόλωλεν Αἴγινα νῆσος φίλη, ἀπόλωλεν Σκιώνη πόλις σύμμαχος, ³⁷μίαν πόλιν λαβών πολλὰς πορθήσεις.

Ὥσπερ | γὰρ τῶν ἐπὶ χρηματισμῷ παραβαλλομένων ἐν θαλάττῃ οἱ τόκοι μεγάλοι τῶν δανεισμάτων, οὕτω καὶ τῶν ἐπεξιόντων
τοῖς θυμοῖς οἱ τόκοι μεγάλοι τῶν συμφορῶν. Καὶ πρὸς τὸν Ἀθηναῖον λέγω·

Σφακτηρίαν ἔχεις, ³⁸³⁹⁴⁰ ἀπόδος τῇ Σπάρτῃ τοὺς ἄνδρας· ἕως εὐτυχεῖς, σωφρόνησον· εἰ δὲ μή, τοὺς μὲν ἄνδρας ἕξεις, τὰς δὲ τριήρεις οὐχ ἕξεις.

Λύσανδρος περὶ Ἑλλήσποντον εὐτυχεῖ, καὶ ἡ Σπάρτη μεγάλη. Ἀλλὰ ἀπέχου Θηβῶν· εἰ δὲ μή, δακρύσεις τὴν ἐν Λεύκτροις τύχην, καὶ τὴν
ἐν Μαντινείᾳ συμφοράν.

Ὢ δίκης ἀφανοῦς καὶ πλανωμένης. Διὰ τοῦτο ὁ Σωκράτης οὐκ Ἀριστοφάνει ὠργίζετο, οὐ Μελήτῳ ἐχαλέπαινεν, οὐκ Ἄνυτον ἐτιμωρεῖτο, ἀλλὰ ἐβόα μέγα· Ἐμὲ δὲ Ἄνυτος καὶ Μέλητος ἀποκτεῖναι μὲν δύνανται,
βλάψαι δὲ οὐ δύνανται· οὐ γὰρ θέμις ἀγαθῷ ἀνδρὶ ὑπὸ πονηροῦ βλαβῆναι.

Αὕτη φωνὴ δίκης, ἣν εἴπερ ἅπαντες ταύτην ἐφθέγγοντο, οὐκ ἂν ἦσαν αἱ τραγῳδίαι, οὐδὲ τὰ ἐπὶ τῇ σκηνῇ δράματα, οὐδὲ πολλαὶ καὶ παντοδαπαὶ συμφοραί.

Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν τοῦ σώματος νοσημάτων χαλεπὰ τὰ ἑρπηστικά, καὶ δεῖ τοῦ τῆς ἐπικουρίας στασίμου, ⁴¹⁴²⁴³ ἵνα τὸ περιλειφθὲν σωθῇ· οὕτως ἐπειδὰν ἐμπέσῃ οἴκῳ ἢ πόλει ἀδικίας ἀρχή, στῆναι δεῖ τὸ κακόν, εἰ μέλλει τὸ περιλειφθὲν σωθήσεσθαι.

Τοῦτο Πελοπίδας ἐξv τοῦτο Ἡρακλείδας ἠφάνισεν, τοῦτο τὴν Κάδμου
οἰκίαν, τοῦτο Πέρσας ἀπώλεσεν, τοῦτο Μακεδόνας, τοῦτο Ἕλληνας.

Ὢ νοσήματος διηνεκοῦς, καὶ ἐπὶ πολλὰς περιόδους χρόνων καταλαβόντος τὴν γῆν.

Ἐπιτολμήσαιμι δʼ ἂν ἔγωγε εἰπεῖν, ὅτι εἴπερ ἐστιν ἀδικίας πρὸς ἀδικίαν ⁴⁴ ὑπερβολή, ὁ τιμωρῶν | τοῦ προϋπάρξαντος ἀδικώτερος.
Ὁ μὲν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας ἐπὶ τὸ ἀδικεῖν ἐλθὼν ἔχει τὴν δίκην ἐκ τοῦ ψόγου· ὁ δὲ ἐπεξιών, προσλαβὼν ἐκ τοῦ ὁμοίου τὸ ἄδικον, ἀφῄρηκεν ἐκείνου τὸ ἐπίψογον.

Ὥσπερ γὰρ τῷ μαρίλῃ ἐμπεπλεγμένῳ τὸν συμπλεκέντα
ἀνάγκη καὶ αὐτὸν συναισχῦναι τὸ σῶμα, οὕτω καὶ ὅστις ἀδίκῳ ἀνδρὶ συμπλέκεσθαι καὶ συγκυλινδεῖσθαι ἀξιοῖ, ἀνάγκη τοῦτον συναπολαύειν τοῦ κακοῦ, καὶ συναναπίμπλασθαι τῆς μαρίλης.

Ἀθλητῇ μὲν οὖν ἀνδρὸς προσφερομένου ἀθλητοῦ, ἐκ τῆς ἴσης ἀγωνίας καὶ
φιλοτιμίας ἀποδέχομαι· ὁρῶ γὰρ αὐτοῖς ὁμοίαν μὲν ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ τὴν φύσιν, παραπλησίαν δὲ τὴν μελέτην, ἰσότιμον δὲ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ νικᾶν·

ὅταν δὲ ἀγαθὸς ἀνὴρ πονηρῷ συμπέσῃ, οὐκ ἐκ τῆς αὐτῆς παλαίστρας προσεληλυθὼς ἑκάτερος, οὐδὲ ὑπὸ τῷ αὐτῷ παιδοτρίβη ἀσκηθείς, οὐδὲ τὴν αὐτὴν τέχνην ἐκμαθών, οὐδὲ τοῖς
αὐτοῖς παλαίσμασιν ἐντεθραμμένος, οὐδὲ τοῦ αὐτοῦ στεφάνου ἐρῶν, οὐδὲ τοῦ αὐτοῦ κηρύγματος, οἰκτείρω τὴν μάχην, ἄνισος ἡ ἀγωνία.

Ἀνάγκη τὸν πονηρὸν κρατεῖν ἀγωνιζόμενον ἐν τοιούτῳ σταδίῳ, οὗ πονηροὶ μὲν θεαταί, ἄδικοι δὲ οἱ ἀθλοθέται· ὁ δὲ ἀγαθὸς ἐν τούτοῖς
⁴⁸ ἄτεχνος, καὶ || ἀμαθής, καὶ ἄπορος ἀπιστίας, καὶ πανουργίας, καὶ ἀπάτης, καὶ τῶν ἄλλων παλαισμάτων, ὑφʼ ὧν μοχθηρία κρατύνεται καὶ ἰσχυρίζεται· ὥστε καὶ καταγέλαστος ἂν γίγνοιτο ἀντεπιχειρῶν ἀδικεῖν ὁ μὴ πεφυκὼς τὸν ἄδικον καὶ τῇ φύσει, καὶ τῇ τέχνῃ, καὶ
τῷ ἔθει.

Ἀλλὰ διὰ τοῦτο, φαίη ἄν τις, ὁ δίκαιος ἀνὴρ προπηλακί ζεται, καὶ συκοφαντεῖται, καὶ διώκεται, καὶ χρήματα ἀφαιρεῖται, καὶ εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλεται, καὶ

⁴⁹

φεύγει, καὶ ἀτιμοῦται, καὶ ἀπο|θνήριον Τί οὖν, εἰ ⁵⁰ καὶ οἱ παῖδες νόμους πρὸς ἀλλήλους θέμενοι, καθίσαντες
δικαστήριον ἑαυτῶν, ὑπάγοιεν ἄνδρα κατὰ τοὺς ⁵¹⁵² αὐτῶν νόμους, κᾆτα, εἰ δόξαι ἀδικεῖν, ψηφίζοιντο αὐτὸν ἄτιμον εἶναι ἐν τῷ τῶν παίδων δήμῳ, δημεύοιεν δὲ αὐτοῦ τὰ παιδικὰ χρήματα, τούς ἀστραγάλους καὶ τὰ παίγνια, τί εἰκὸς πρᾶξαι τὸν ἄνδρα ἐκ τοιούτου
δικαστηρίου αὐταῖς ψήφοις καὶ καταδίκαις αὐταῖς;

Οὕτω καὶ ὁ Σωκράτης Ἀθηναίων κατεγέλα, ὡς παιδαρίων ψηφιζομένων, καὶ κελευόντων ἀποθνήσκειν ἄνδρα θνητόν.

Καὶ ἄλλος ὅστις ἀγαθὸς ἀνὴρ καὶ δίκαιος καταγελάσεται γέλωτα ἀκραιφνῆ, ὁρῶν τοὺς ἀδίκους
ἐπʼ αὐτὸν ὡρμημένους σπουδῇ, οἰομένους τὶ δρᾶν, δρῶντας δὲ οὐδέν·

ἀλλὰ καὶ ἀτιμαζόντων ἐκείνων, βοήσεται τὸ τοῦ Ἀχιλλέως,

⁵³

φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ·

καὶ ἀφαιρουμένων τὰ χρήματα, προήσεται ὡς παίγνια
καὶ ἀστραγάλους ἀφαιρουμένους, καὶ ἀποθανεῖται ὡς ὑπὸ πυρετοῦ καὶ λίθου, οὐδὲν ἀγανακτῶν πρὸς τοὺς ἀποκτεινύντας.

⁵⁴⁵⁵

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. ιε΄

2. (Pindarus fragm. 129)

3. 3 πολλοὺς μὲν . . θεούς sq. vi. or. 9.6 d θείων χορῶν et quae ibi adnotavi || 6 ὁμοτραπέζους . . καὶ συνεστίους dictio Platonica (Euth. 4 b) || 7 ὑπηρέτας vi. or. 8. 8 b (de daemonibus) || 13 πό- τερον sq. cf. Plat. republ. lI 365b Cicer. ad Att. XIII 38

4. 2 ὑπάρχοντα Dav1. | ἐν αὐτῷ] αὐτῶν α(δ) || 5 εἱλημένους NOP | βασιλεῖ φ? Heins. (Δ) || 6 αὐτοῦ φ? Reiske (Duebn.) || 9 ἐκ τοῦ θεοῦ] ἐξ οὐρανοῦ Markl. | μέχρι τῆς γῆς PS

5. Codices RPOBMN φ (═ Paccius) α (═ Stephanus); H (teste Davisio)

6. 10 ΙΒ΄ R! || 12 in mge ιε΄ R! | εἰ τὸν ἀδικήσαντα ἀντα- δικητέον RZ (add. ιη⁰ teste Schenkl) φ (add. λογ. β΄) περὶ τοῦ εἰ — ἀνταδικητέον λόγ β΄ α postpositis τοῦ αὐτοῦ NPO ante- positis iisdem M om. (spatio rubricatori relicto) B || 13 δίκη B δίκας φα(δ) δίκᾳ Δ cum Pindaro || 14 σκολιᾶς ἀπάτας α(δ) ἀναβαίνειν α(δ) || 15 ἐπιχθονίων Reiske | ἀνδρῶν Pindarus 16 ἀτρέκειαν α(δ Δ) cum Pindaro

7. 62a

8. 6 ἀνδρὶ δὲ ὅτῳ sq. vi. or. 1.1 b et 2 a || 6. 7 ἡ ἐκ μελῶν ἡδονὴ vi. or 22. 3 b || 19 Ἀλωΐδαις cf. Lucian. Char. 3 Diogen. ep. 33 Orig. c. Cels. IV 174 Themist. II 36 b VI 79a Philostr vit. Apoll. 7. 265 lulian. l 28 c Plat. symp. 190b Hom. E 385

9. 18 ἀπρόσβατον (τοῖς ἐχθροῖς) p

10. 1 σεαυτὸν B || 2 χρυσῷ χαλκόν MNOPα(δ) || 6. 7 καὶ ἡ ἐκ μελῶν ἡδονὴ om. σ2 || 10 ἐς NOPα(δ Δ) || 12 δίκας α(δ) δίκᾳ Δ || 13 οὑτοσὶ Markl. | ante φαίην spatium unius litterae solemni signo (÷) notatum R! φαίη α(δ Δ) om. B | μεταβαλὼν MNBα (δ Δ) (suprascr. λ et β) P || 15 καὶ] ναὶ α(δ Δ) || 16 καὶ μὴ σκο- λιαῖς σ2 Dav.2 ἢ (οὐ) σκολιαῖς Duebn. (Schenkl) καὶ μὴ σκολιᾶς α(δ) | ἀπάτας α(δ) | ἀναβαίνει B (Duebn.) || 17 ἐπιχθόνιον ut supra ad p. 145. 15 || 19 Ἀλωΐδαις (λ in ras.) R!

11. Ed. Duebn. p.71

12. 1 Ὄσσα . . Ὄλυμπος vi. or. 28. 3 b || 2 ἀπεῖχον τοῦ οὐρανοῦ, ὅσον sq. vi. simil. or. 2. 2b || 14 εἰ δʼ ἐνταῦθα sq. cf. similem ra- tiocinationem Archytae ap. Stob. fl. l 70

13. 12 τέμνειν — 14 παθητικόν p

14. 4 καὶ δόκιμον — 5 ἡ ἀπάτη om. B || 9 φέῤ εἴδιω R φέῤ εἴδω BMNOP φέῤ ἴδω α(δ Δ) | λέγε B λέγω φα(δ Δ) || 10 οὖν] οὐ Markl. οὐδʼ Duk. | 〈ἀδικεῖν〉 καὶ ἀδικεῖσθαι Combes | ἦν B || 10.11 γὰρ καὶ τὸ B || 11 τοιοῦτο τί ἐστιν B || 12 καὶ τὸ τύπτε- σθαι OPα(δ) | καὶ τέμνειν καὶ τέμνεσθαι om. σ2 (φ?) ὥσπερ ἐστὶ τέμνειν καὶ τέμνεσθαι p || 13 οὕτως οὐδὲν p || 16 αὐτὸν MNP | 〈οὐ〉 καταδέχεται Markl. || 17 τὸ ὁρᾶν NOP | καὶ ὁρᾶσθαι — 18. p. 148.
καὶ ὁρᾷ, ἢ om. N | οἱ μὲν γὰρ H (prim. man.) τὸ μὲν γὰρ φα(δ) ὁρᾶ γὰρ B ὁρᾶ μὲν γὰρ H (alt. man.) unde ὁρᾶται μὲν γὰρ Δ sed intellige ‘alter is est qui videt, alterum, etsi videtur, ipsum tamen non semper videtʼ || 18 ὄψεως 〈καὶ ὁρᾶται〉 Heins.

15. 62b

16. (I 408/9)

17. 12 ἀδικία ἐστὶν ἀφαίρεσις ἀγαθοῦ sq. cf. Senec. dial. lI 5.4 ‘omnis iniuria diminutio eius est in quem incurrit nec potest quisquam iniuriam accipere sine aliquo detrimento vel digni- tatis vel corporis vel rerum extra nos positarum; sapiens autem nil perdere potest . . . unius enim in possessione virtutis est ex qua depelli numquam potest . . . quodsi iniuria nil laedere po- test ex his quae propria sapientis sunt . . . iniuria sapienti non potest fieri’ Plut. stoic. rep. 20 ἀδικεῖται οὐδεὶς μὴ βλαπτόμενος vi. etiam or. 22. 7 e

18. 12 ἀδικία — p. 149.12 τὸ ἀγαθόν n

19. 1 ὁρᾷ, ἢ Hob. ὁρᾶν (eodem errore quo p. 165. 4) RPMN ὁρᾷ cett. (δ Δ) | λέγομεν MOP | τὸ] τῷ MOP || 1.2 〈ἀδικεῖν καὶ〉 om. RBMNO || 4 καὶ οὐκ (suprascr. ὡς) R! οὔτε] οὕτω B || 4.5 lac. expl. Hob. 〈τὸ ἐλέγχεσθαι. οὔτε τοῦ ἀγνοοῦντος〉 φα(δ Δ) || 12.13 τὸ δὲ — 15 ἀγαθοῦ om. MNOP || 16 γὰρ 〈 ὂν〉 ἀγαθὸν n | ἀπόβλητον α(δ Δ) || 17 οὐδὲ ἑλετόν om. n | ληϊστόν (ισ in ras.) R!

20. 1 οὐκ ἀδικεῖται sq. cf. Senec. dial. lI 7. 2 ‘iniuria in bonos nisi a malis non temptatur, bonis inter se pax est, mali tam bonis perniciosi quam inter se’ vi. etiam or. 24. 2 b et c cf. Senec. de const. sap. 2. 4 ep. 71. 7 Chrysipp. ap. Plut. stoic. rep. 20 μὴ ἀδικεῖσθαι τὸν σοφὸν ἐν ἄλλοις ἀποφῃνάμενος Muson. (Hense) 56. 14 || 3 ἀναφαίρετος (ἀρετὴ) cf. Archytas ap. Stob. flor. l 72 || 14. 15 καὶ γὰρ μοιχὸν sq. cf. Senec. dial. lI 7. 3 ‘non minus latro est cuius telum opposita veste elusum est omnia scelera etiam ante effectum operis, quantum culpae satis est, perfecta sunt’

21. 1 εἶεν om. n | 〈οὔτε — 2 ἀρετή〉 Hob. lac. indic. Duebn. || 2 οὔτε] οὐδὲ Markl. || 3 ἀναφαίρετος γὰρ 〈ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ〉 Heins. et simil. Schenkl ἀναφαίρετος γάρ· 〈οὔτε ὁ μοχθηρὸς ὑπὸ τοῦ χρηστοῦ· ἀναφαίρετος γάρ, οὐδὲν ἔχων ἀρετῆς〉 Reiske | μηδένα nescio unde Heins.2 (Δ) || 6 ὅ,τι, ἂν ᾖ, Hob. ὅτι μὴ codd. ὅτι δὴ Schenkl ὅτι καὶ Duebn. μὴ (punctis notat. in H) del. Steph. (Dav.2) || 11 ὑπὸ τοῦ μοχθηροῦ MNOPα(δΔ) || 12 ἂν ἔχῃ δὴ] κἂν μὴ ᾖ φα(δ) κἂν ἔχῃ μὴ Dav.2 (Δ) | 〈ἀν〉αφαίρετον Hob. ἀφαιρετὸν codd. (δ Δ) || 14 ἐπιτυχεῖ (ει in ras.) R ! ἐπιτυχεῖν BMN || 15 κολάζει-ὁ (fuit -εινο) R!

22. 63a

23. Ed. Duebn. p. 72

24. 12 ὥστε οὐδ᾿ ὣς ἀδικηθείη ἂν ὁ μοχθηρός nam „non ulci- scitur sapiens, sed emendat“ Senec. dial. ll 12. 3 || 18 κρείττονα

25. 3 ὁ μὲν γὰρ — 7 ἀγαθοῦ n

26. 1 λάθῃ 〈δράσας〉 ΜΝΟΡ α(δ) φθάσῃ Markl. (Duebn.) | μελήσαντα μελετήσαντα φα(δ) || 2.3 εἰς τὸ δέον α(δΔ) || 3 οὔτε ἀδικεῖ om. M || 6. 7 〈οὐκ ἀδικεῖται δέ, δι᾿ ἀπουσίαν〉 Schenkl cum φα(δ Δ) (qui τὴν ἀπορίαν pro ἀπουσίαν) || 8 μοχθηρὸς ἢ τὴν α(δ) || 12 ἐπεῖναι ΝΟΡ α(δ) || 12.13 ἀδικηθείη ÷÷÷ | ÷÷÷ ἂν R! || 14 προστιθέντων scil. τῶν φιλοσόφων ut or. 15. 5 a ἔροιντο 15 ἡμῶν ΝΡ α(δ Δ) || 15. 16, οὐ τῷ ἔργῳ. Πονηρῶν νῦν Hob. Οὕτως ἐρῶ πονηρῶ νῦν codd. (sine acc. R) Οὕτως ἐρῶ περὶ πο- νηροῦ νῦν Heins. Οὕτως ἔγω γ᾿ οὖν ἐρῶ νῦν Dav.2 Οὕτως ἐρῶ τῷ πονηρῷ τανῦν Markl. Οὕτως ἐγὼ ἐπιχειρῶ νῦν Reiske (Duebn.) cet. vi. similem structuram or. 16. 4i ὧν (i. e. πόλεων) . . ἡ πόλις 18 ἀποτείν -ἔται R! | κρείττονα τί α(δ) lacum. sign. in mge (man. recent.) R! deficere hic sex versus adnot. σ2 nullam lacu- nam indic. Δ

27. sq. nam τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι χεῖρον Muson. (Hense) 11.7 cf. Plat. Gorg. 509c Senec. ep. 95. 52 dial. II 11. 2; 12. 3

28. 3. ἀπουσίᾳ sq. cf. Sallust. (Mullach III 41 b) || 8 εἰ τὸ ἀδικεῖν sq. cf. Plat. Kriton. 49 b (═ Stob. fl. 10. 27) οὐδαμῶς ἄρα δεῖ ἀδικεῖν οὐδὲ ἀδικούμενον ἄρα ἀνταδικεῖν

29. 11 καὶ μὴν — 16 προπεπονθὼς ᾖ p

30. 13. προϋπάρξαντι] in mge τῷ προαρξαμένῳ χαρίζεσθαι οἶμαι (schol. rec.) R

31. 2 ἀδικῆ RMOP ἀδικῇ φα(θ) ἀδικηθῇ Schenkl ἀδικῇται Dav2. (Duebn.) ἀδικήσει Reiske | οὐκ ἀδικῆ RPM del. Dav. (Duebn.) 〈ἔχων〉 οὐκ ἀδικεῖ Reiske | ὅτι del. Dav. (Duebn.) || 3 μοχθηρὸς 〈ὁ μοχθηρ〉ὸς ἦν Hob. cum σ2 („quam ob rem enim potius improbus improbus est, quam quod careat bono“) μοχθηρὸς ὅση codd. (sine acc. R) μοχθηρός ἐστιν α(δ Δ) || 4 ἔργον (ν in ras.) R! || 7 μέλος Bα(δ Δ) || 9 εἰ γὰρ φα(δ) | τὸ ὑπάρξαι NOP || 11 καὶ μέν p || 13 ὁ ἀποδιδοὺς MN pα(δ Δ) || 14 εὖ ποιεῖ] ποιεῖ καλῶς p

32. 63b

33. 9. 10 πηγὴν . . πονηρίας ut πηγαὶ ἀρετῆς or. 34. 4 a || 12 στό- λων βαρβαρικῶν ═ or. 13. 1 a cf. Plat. legg. lII 692 c l 642 e Περσικὸν στόλον || 13 ἁρπαζόντων sq. similiter vitia hominum castigat Lucian lcarom. 15 Hippocr. ep. 14 Themist. 26. 320 d vi. etiam simil. or. 1. 5 f; 15. 1 b sq.

34. 8 ποῖ — 10 πάσῃ γῇ p

35. 3 διαδέχεται Reiske || 4 ᾧ] εἰ φα(δ) | δικαίῳ] τῷ αὐτῷ τούτῳ δικαίῳ α(δ) | τῷ παθόντι συγχωρεῖς α(δ) 〈 ᾧ〉 τῷ παθόντι συγχω- ρεῖς Markl. | ἐπεξιέναι α(δ Δ) sed vi. Crönert l. a. p. 253 adn. 7 || 5 〈εἰ〉 τῷ Reiske | τῷ αὐτῷ τούτῳ om. α(δ) | τούτῳ ÷ δικαίῳ | δικαίῳ] εἰς τὸν ἀδικήσαντα α(δ) || 6 τὸν 〈δρῶντα〉 αὐτὸν Markl. τὸν ἄλλον Dav.2 || 7 〈ὅσον〉 ὦ Ζεῦ Reiske (Duebn.) || 8 καὶ ποῖ] ποῦ γὰρ p || 9 οὐκ οἶσθα, ὅτι om. p | πηγὴν γὰρ ταύ- την p || 10 in mge σημείωσαι M || 11 ἀμέλει] ὀμειλει (ex parte corr.) R (═ ὀλίγου δεῖ(ν)?) || 15 φθίσασαν R φθάσασαν BNOα(δΔ)

36. Ed. Duebn. p73

37. 64a

38. 10 οὐκ ἂν sq. cf. simil. Plat. legg. IIl 692 || 14. 15 Πλαταιὰς . . Μῆλος . . Αἴγινα . . Σκιώνη ═ or. 6. 5 k

39. 17 ὥσπερ — 20 συμφορῶν

40. 2 πολλαπλασιασμὸν Bα(θ) || 3 αὐτὴν περὶ ἑαυτῇ Reiske || 7 ἐπίσταντο Δ⁰ || 8 ἡ] Dav.2 | αὐτή, καὶ τοῦτʼ α(δ) αὐτή· τό τʼ Reiske || 9 καθαιρέσεως Markl. (Duk.) || 11 Potideam σ2 || 14 ἀγα- πᾶις (non ἀγαπῷς ut legit Duebn.) R! | Πλαταιᾶς B Plateas σ2 || 15 Δῆλος B || 16 Συκειώνη NOφ Σικυώνη αδ vi. or. 6. 5 k || 17 πορθήσεις | προήσῃ (vel ἀπολέσεις) Markl. || 18 θαλάττῃ (τῃ in ras.) R! || 19 post δανεισμάτων verba παραβαλλομένων ἐν θα- λάττῃ (ex 18) falso repetita R! M

41. 7. 8 ὁ Σωκράτης sq. vi. or. 3. 3 c ἐχαλέπαινεν πρῶτα sq. || 10 ἐμὲ — 11 δύνανται cf. Epict. diss l 29. 18; lI 2.15; III 23. 21 Plut. περὶ φιλίας (ap. Stob. ecl. II 161) Orig. c. Cels. 1. 383 Simpl. in Epict. man. 53 ex Plat. apol. 30c ἐμὲ μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν βλά- ψειεν οὔτε Μέλιτος οὔτε Ἄνυτος· οὐδὲ γὰρ ἂν δύναιντο || 11 οὐ γὰρ — 12 βλαβῆναι ex Plat. apol. 30c οὐ γὰρ οἶμαι θέμιτον εἶναι ἀμείνονι ἀνδρὶ ὑπὸ χείρονος βλαβῆναι cf. lulian. ep. ad Theod. 〈mus. Rhen. 42. p. 24) || 15 πολλαὶ . . συμφοραί vi. or. 1. 5 f κᾆτα τὶς sq. || 16 ὥσπερ γὰρ sq. ═ or. 7. 7 g

42. 7 διὰ τοῦτο — 12 βλαβῆναι n

43. 1 τῆς Σπάρτης P || 3 τρήρεις R || 4 μεγάλη] μέλει B || 6 Μαν- τινίᾳ RMNOP || 7 δίκης| τύχης Heins. || 8 Ἀριστοφάνει (ν in ras. ex μ) R! Ἀριστοφάνῃ α(δ) | ὀργίζετο MOP | Μελίτῳ n φα(θ) ||
Ἄνυτος (υ in ras.) R! || 13 ταὐτὴν α(θ) corr. Markl. τὴν αὐ- τὴν Duk. || 15 δράμματα NOP | οὐδʼ αἱ Reiske (Duebn.) || 17 ἑρ- πιστικά Ο ἑρπυστικά MNα(θ) | δεῖ (in ras.) R! | τοῦ τῆς] τού- τοις α(δ Δ)

44. 64 b

45. 9.10 ἀδικίας . . ὑπερβολὴ sicut ἀρετῆς vel ἀγαθοῦ ὑπερβολὴ (or. 39 et 40) quam negabant stoici cf. Plut. stoic rep. 13 || 18 ἀθλητῇ sq. vi. simil. or. 1. 6 b

46. 18 μαρίλης] in mge τοῦ χνοῦ καὶ τοῦ λεπτοῦ τῶν ἀνθράκων (schol. rec.) R

47. 1 περιληφθὲν NO || 2 στῆσαι Wakefield silv. crit. III 155 | 4 (et 5) ἠφάνισεν (et ἀπώλεσεν) B (cum R!) || 12 τὴν in ras. R! | cum ψόγου desinit O || 14 μαρίλῃ Hob. μαρίλης codd. (δΔ) | ἐμπεπληγμένῳ H ἐμπεπλησμένῳ B Steph. (δ Δ) | συμπλεκέντα (cf. Crönert. l. l. 230 adn. 1) R συμπλακέντα cett. (δ Δ) || 17 καὶ τοῦ κακοῦ NPα(δ) || 18. 19 οὖν ἀνδρὸς om. MN (lacuna indi- cata) || 19 post ἀγωνίας lacunam novem litterarum excipit μίας MN

48. Ed. Duebn. p. 74

49. ΛϚ΄

50. 65 a

51. 14. 15 ὁ μὴ πεφυκὼς ut or. 1. 5 d || 17 ὁ δίκαιος sq. cf. Senec. dial. II 15.1 ‘desinite itaque dicere, non accipiet ergo sapiens iniuriam, si caedetur, si oculus ei eruetur’

52. 3 in mge σημείωσαι M | προεληλυθὼς Markl. || 9 τοιούτῳ] τούτῳ Bφ? | οἷ] ᾧ Δ⁰ || 10 οἱ ἀθληταί in mge corr. NP || 11 ἄπειρος B (suprascr. ο) et ita Reiske || 14 ἀντεπιχειρῶν] αὐτῷ ἐπιχειρῶν B ἐπιχειρῶν Reiske | ἀνταδικεῖν Reiske || 15 πεφυκὼς 〈ὑποκρίνεσθαι〉 τὸν Reiske τῶν ἀδίκων Steph. (Δ⁰) || 20 in mge ΛϚ΄ (num. quaternionis) R! || 20. 21 εἰ καὶ (ante οἱ) om. α(δ) καὶ οἱ del. Heins. || 22 ὑπάγοι MNP ἀπάγοιεν Hemsterhuys ad Pol- luc. IX 110

53. (I 608)

54. 6 ὁ Σωκράτης . . κατεγέλα velut Diogenes cynicus vi. or. 36. 5 c cf. Lucian. lcarom. 18 cynic. 19 fugit. 19 Hippocr. ep. 1 Diogen. ep. 47 (H 247) || 9 καταγελάσεται γέλωτα spectat τρόπον σπουδογέλοιον de quo cf. Norden (ann. Fleck.) 18. 313 adn. 4 vi. etiam or. 3. 2 b et quae ibi adnotavi

55. 1 αὑτῶν α(δΔ⁰) || 4 εἰκὸς (ει in ras.) R! | 〈ἢ οὐ καταγε- λάσασθαι〉 ἐκ τοιούτου φα(θ) ἢ οὐ καταγελάσασθαι εἰκὸς τοι- ούτου Dav.2 ἢ οὐ καταγελάσασθαι τοιούτου Heins. ἢ οὐ καταγε- λάσασθαι τοῦ τοιούτου Markl. Reiske (Duebn.) lac. indicat. Schenkl || 15 ἀφαιρουμένοις Markl. τοῖς ἀφαιρουμένοις Reiske (Duebn.) || 16 ἢ λίθου Markl. || 17 ἀποκτεινύντας (cf. Kuehner Getth Gr. gramm. l 2. 469 Crönert p. 266 adn. 1) RM ἀποκτει- νύντας (corr. ex ἀποκτείνοντας) N ἀποκτιννύντας Bα(θ) ἀποκ- τιννύντας Duebn.

Maximus of Tyre Dialexeis 12

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΙΒ΄ XII (Duebn. XVIII volg. 2 B 15)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers