Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Ι΄
(Duebn XVI vulg 28 B 13 K 10)

Εἰ αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις.

Ἀφίκετό ποτε Ἀθήναζε Κρὴς ἀνήρ, ὄνομα Ἐπιμενίδης,² κομίζων λόγον, οὑτωσὶ ῥηθέντα, πιστεύεσθαι ³⁴⁵⁶⁷ χαλεπόν·

ἐν τοῦ Διὸς τοῦ Δικταίου τῷ ἄντρῳ κείμενος ὕπνῳ βαθεῖ ἔτη συχνά, ὄναρ ἔφη ἐντυχεῖν αὐτὸς θεοῖς καὶ θεῶν λόγοις, καὶ ἀληθείᾳ, καὶ δίκη.

Τοιαῦτα ἄττα διαμυθολογῶν ᾐνίττετο, οἶμαι, ὁ Ἐπιμενίδης,
ὡς ἄρα ὁ ἐν γῇ βίος ταῖς τῶν ἀνθρώπω ψυχαῖς ὀνείρατι ἔοικεν μακρῷ καὶ πολυετεῖ.

Πιθα ⁸νώτερος δʼ ἦν ἂν καὶ τὰ Ὁμήρου ἔπη προστιθεὶς τῷ αὐτοῦ λόγῳ, ἃ περὶ ὀνείρων ἐκεῖνος.

[e] Λέγει γάρ που Ὅμηρος (υ 562) δύο εἶναι πύλας ἀμενηνῶν ὀνείρων,
τὴν μὲν ἐξ ἐλέφαντος, τὴν δὲ ἐκ κεράτων· τοὺς μὲν οὖν διὰ κεράτων ἰόντας ἀτρεκεῖς τε εἶναι καὶ πιθανοὺς πιστεύεσθαι· τοὺς δὲ ἑτέρους σφαλερούς, καὶ ἀπατεῶνας, καὶ μηδὲν ὕπαρ ἐπὶ τὴν ψυχὴν φέροντας. Ταύτῃ τοι ἔτεινεν καὶ ὁ Ἐπι ‖μενίδου εἴτε μῦθος εἴτε ⁹
καὶ ἀληθὴς λόγος. Ἐνύπνιον γάρ τι ἐστὶν ἀτεχνῶς οὑτοσὶ ὁ δεῦρο βίος, καθʼ ὃν ἡ ψυχὴ κατορωρυγμένη ἐν σώματι ὑπὸ κόρου καὶ πλησμονῆς μόγις πως ὀνειρώττει τὰ ὄντα.

Ἔρχονται δὲ ταῖς μὲν τῶν πολλῶν ψυχαῖς ὄνειροι δἰ ἐλεφαντίνων πυλῶν· εἰ δέ που τίς ¹⁰¹¹¹² ἐστιν καθαρὰ ψυχὴ καὶ νηφάλιος, καὶ ὀλίγα ὑπὸ τοῦ δεῦρο κάρου καὶ τῆς πλησμονῆς ἐπιταραττομένη, εἰκός που ταύτῃ διʼ ἑτέρων ἰόντα ἀπαντᾶν ὀνείρατα σαφῆ καὶ διακεκριμένα καὶ ἐγγύτατα τῷ ἀληθεῖ. Οὗτος ἦν ὁ Ἐπιμενίδου ὕπνος.

Πυθαγόρας δὲ ὁ Σάμιος πρῶτος ἐν τοῖς Ἕλλησιν¹³ ἐτόλμησεν εἰπεῖν, ὅτι αὐτῷ τὸ μὲν σῶμα τεθνήξεται, ἡ δὲ ψυχὴ ἀναπτᾶσα οἰχήσεται ἀθανὴς καὶ ἀγήρως·

καὶ γὰρ εἶναι αὐτήν, πρὶν ἥκειν δεῦρο. Ἐπίστευον δὲ αὐτῷ οἱ ἄνθρωποι ταῦτα λέγοντι, καὶ ὅτι ἤδη πρότερον
γένοιτο ἐν γῇ ἐν ἄλλῳ σώματι, Εὔφορβος δὲ εἶναι ὁ Τρὼς τότε.

Ἐπίστευον δὲ ὧδε· ἀφίκετο εἰς Ἀθηνᾶς νεών, οὗ πολλὰ ἦν καὶ παντοδαπὰ ἀναθήματα, ἐν δὲ τοῖς καὶ ἀσπίς, τὸ μὲν σχῆμα Φρυγία, ὑπὸ δὲ χρόνου ἐξίτηλος· εἶπεν οὖν ὅτι ‘Γνωρίζω τὴν
ἀσπίδα, ἀφείλετο δέ με ὅσπερ καὶ ἀπέκτεινεν τότε ἐν ¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷ Ἰλίῳ ἐν τῇ μάχῃʼ.

Θαυμάσαντες οἱ ἐπιχώριοι τὸν λόγον, καθεῖλον τὸ ἀνάθημα, καὶ ἦν ἐπίγραμμα

¹⁸

Παλλάδι Ἀθηνᾷ Μενέλεως ἀπὸ | Εὐφόρβου. Εἰ δὲ βούλει, καὶ ἄλλον αὖ λόγον διέξιμί σοι.

Προκονησίῳ ¹⁹
ἀνδρὶ τὸ μὲν σῶμα ἔκειτο ἔμπνουν μέν, ἀλλʼ ἀμυδρῶς καὶ ἐγγύτατα θανάτου· ἡ δὲ ψυχὴ ἐκδῦσα τοῦ σώματος, ἐπλανᾶτο ἐν τῷ αἰθέρι, ὄρνιθος δίκην, πάντα ὕποπτα θεωμένη, γῆν, καὶ θάλατταν, καὶ ποταμούς, καὶ πόλεις, καὶ ἔθνη ἀνδρῶν, καὶ παθήματα,
καὶ φύσεις παντοίας· καὶ αὖθις εἰσδυομένη τὸ σῶμα καὶ ἀναστήσασα, ὥσπερ ὀργάνῳ χρωμένη, διηγεῖτο ἅττα εἶδέν τε καὶ ἤκουσεν, παῤ ἄλλοις ἄλλα.

Τί δήποτʼ οὖν Ἐπιμενίδης καὶ Πυθαγόρας καὶ Ἀριστέας ἐθέλουσιν αἰνίττεσθαι; ἄλλό τι ἢ τὴν σχολὴν
τῆς ψυχῆς τοῦ ἀγαθοῦ ἀνδρὸς ἀπὸ τῶν τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ παθημάτων, ὅταν ἀπαλλαγεῖσα τοῦ περὶ ἐκεῖνο ταράχου, καὶ ἐπιστρέψασα εἰς ἑαυτὴν τὸν νοῦν, ἔμπαλιν ἐντυγχάνει τῷ ἀληθεῖ αὐτῷ, ἀφεμένη τῶν

²⁰²¹

εἰδώλων; Τοῦτο ἔοικεν μὲν ὕπνῳ καλῷ καὶ μεστῷ ἐναργῶν ὀνειράτων· ἔοικεν δὲ ψυχῆς πτήσει μεταρσίῳ, οὐχ ὑπὲρ ἄκρων φερομένης τῶν ὁρῶν ἐν ἀχλυώδει καὶ ταραττομένῳ τῷ ἀέρι, ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦτον ὑψοῦ ἐν σταθερῷ αἰθέρι, γαλήνης καὶ ἠρεμίας αὐτὴν παραπεμπούσης
ἀλύπως ἐπὶ τὸ ἀληθές, ἐπὶ τὴν ὄψιν.

Τίς δὲ ὁ τῆς παραπομπῆς τρόπος, καὶ τί ἂν αὐτὴν ἐμμελῶς ὀνομάζομεν; ἆρα γε μάθησιν, ἢ Πλάτωνι ὁμοφώνως ἀνάμνησιν; ἢ δύο θησόμεθα ὀνόματα πράγματι ἑνί,

[d] μάθησιν καὶ ἀνάμνησιν; Τὸ δέ ἐστιν τοιοῦτον, οἷον
τὸ περὶ τὸν ὀφθαλμὸν πάθος· σύνεστιν μὲν γὰρ αὐτῷ ἡ ὄψις ἀεί, ἤδη δέ που ὑπὸ συμφορᾶς ἐπιχυθεῖσα ἀχλύς, καὶ ἀμφιέσασα τὸ ὄργανον, διετείχισεν αὐτοῦ τὴν πρὸς τὰ ὁρώμενα ὁμιλίαν· ἡ δὲ τέχνη παρελθοῦσα ²²²³²⁴ὄψιν μὲν οὐκ ἐνεποίησε τῷ ὀφθαλ μῷ, τὸ δὲ ἐνοχλοῦν παραναγαγοῦσα ἀπεκάλυψεν ‖ αὐτοῦ τὸν ἔξω δρόμον.

²⁵

Νόμιζε δὴ καὶ τὴν ψυχὴν ὄψιν τινὰ εἶναι διορατικὴν τῶν ὄντων φύσει καὶ ἐπιστήμονα· ὑπὸ δὲ τῆς τῶν
σωμάτων συμφορᾶς ὑποκεχύσθαι αὐτῇ πολλὴν ἀχλύν, καὶ συγχεῖν τὴν θέαν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι τὴν ἀκρίβειαν, καὶ ἀποσβεννύναι τὸ οἰκεῖον φῶς·

προσιόντα δὲ αὐτῇ τεχνίτην λόγον, ὥσπερ ἰατρόν, εὐπροστιθέναι αὐτῇ φέροντα ἐπιστήμην, πρᾶγμα ὃ μήπως ἔχει, ἀλλʼ ἐπεγείρειν
ἣν ἔχει μέν, ἀμυδρὰν δὲ καὶ ξυνδεδεμένην καὶ καρηβαροῦσαν.

Ὅνπερ οὖν τρόπον καὶ ταῖς κυούσαις προσάγουσα ἡ μαιευτικὴ τὰς χεῖρας σύν τῇ τέχνῃ ὑποδέχεται τὸ κυούμενον, καὶ θεραπεύει τὰς ὠδῖνας, καὶ ἐξάγει τὸ ²⁶²⁷²⁸ τελεσφορηθὲν εἰς φῶς, καὶ ἀπαλλάττει τῆς ὀδύνης τὴν φέρουσαν· τοῦτον τὸν τρόπον καὶ λόγος μαιεύεται ψυχὴν κύουσαν καὶ ὠδίνων μεστήν·

ἀλλὰ πολλαὶ ἀμβλισκάνουσιν, ἢ διʼ ἀτεχνίαν τῶν μαιουμένων, ἢ διὰ σφοδρότητα τῶν ὠδίνων, ἢ διὰ ἀμβλύτητα τῶν σπερμάτων·
ὀλίγαι δέ που καὶ σπάνιοι ψυχαὶ τελεσφόροι, ὧν τὰ ἔκγονα σαφῆ καὶ διηρθρωμένα καὶ γνήσια τῶν πρώτων πατέρων·

ὄνομα δὲ τῇ μὲν ψυχῆς κυήσει νοῦς, τῇ δὲ ὠδῖνι αἴσθησις, τῇ δὲ ἀποτέξει ἀνάμνησις·

κύουσιν δὲ πᾶσαι μὲν ψυχαὶ φύσει, ὠδίνουσιν δὲ ἔθει,
τίκτουσιν δὲ λόγῳ.

Ὥσπε οὖν ἀδύνατον φῦναί τι ἄνευ σπέρματος καὶ ἀλλοῖον, ἢ οἷα τὰ σπέρματα, ἄνθρωπον ²⁹³⁰³¹³² μὲν ἐξ ἀνθρώπου, βοῦν δὲ ἐκ βοός, καὶ ἐξ ἐλαίας ἐλαίαν, καὶ ἐξ ἀμπέλου ἄμπελον· οὕτω καὶ εἴ τι ἀληθὲς ἡ ψυχὴ ξυνίησιν, ἀνάγκη ἀληθῆ εἶναι ταυτὶ τὰ σπέρματα ἐμπεφυτευμένα τῇ ψυχῇ·

εἰ δὲ ἦν, καὶ
ἀεὶ ἦν· ἀεὶ δὲ ὄντα, καὶ ἀθάνατα ἦν.

Καὶ τοῦτό ³³ἐστιν ἀμέλει τὸ πε | ρὶ τὰς ἐπιστήμας γιγνόμενον, σπερμάτων ψυχῆς ἄνθος, καὶ τελεσφόρησις·

ὃ δὲ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἄγνοιαν, τί ἂν εἴη ἄλλο ἢ ἀργία τῶν σπερμάτων;

Εἰ μὲν οὖν τοιοῦτόν ἐστιν ἡ ψυχή, οἷον καὶ τὸ σῶμα, θνητὸν καὶ φθειρόμενον, καὶ λυόμενον, καὶ σηπόμενον, οὐδὲν ἔχω περὶ αὐτῆς σεμνὸν εἰπεῖν· οὐδὲ γὰρ περὶ σώματος σεμνὸν οὐδὲν εἰπεῖν ἔχω· ἐφήμερον γὰρ τὸ θρέμμα καὶ ἀκροσφαλές, φερόμενον, ἄπιστον,
ἀσαφές, καὶ ἔμπληκτον.

Εἰ τοιοῦτον ἡ ψυχή, οὔτέ τι οἶδεν, οὐδὲ ἀναμιμνήσκεται, οὕτε μανθάνει· θᾶττον γὰρ ἄν φυλάξαι σφραγῖδος τύπους κηρὸς ὑπὸ ἡλίου τηκόμενος, ἢ ψυχὴ μάθημα, εἴπέρ ἐστιν σῶμα·

πᾶν γὰρ σῶμα ῥεῖ, καὶ φέρεται ὀξέως, Εὐρίπου δίκην, ³⁴³⁵³⁶ ἄνω καὶ κάτω, νῦν μὲν ἐκ νηπιότητος εἰς ἥβην οἰδαῖνον·

νῦν δὲ ἐξ ἥβης εἰς γῆρας ὑπονοστοῦν καὶ ὑποφερόμενον. Ἀλλʼ οὐ τοιοῦτον χρῆμα εἶναι τὴν ψυχὴν μαντεύεται οὔτε Πυθαγόρας, οὔτε Πλάτων· ἀλλʼ οὐδὲ ὁ πρὸ τούτων Ὅμηρος, ᾧ καὶ ἐν Ἅιδου
διαλέγονται αἱ ψυχαί, καὶ εἰσὶν μαντικαὶ τότε.

Λέγει δέ που αὐτῷ καὶ ἀοιδὸς ἀνήρ, (χ 54) αὐτοδίδακτος δʼ εἰμί, θεοὶ δέ μοι ὤπασαν ὀμφήν. Καὶ ἀληθῆ λέγει· αὐτοδίδακτον γάρ τι χρῆμα ἀτεχνῶς ἡ ψυχή, καὶ τὸ εἰδέναι παρὰ θεῶν τῇ φύσει εὖ ἔχον.

Ἢ τὰ μὲν ἄλλα ζῷα αὐτοδίδακτα πρὸς τὰ αὐτῶν ἔργα, καὶ οὐδεὶς εἰπεῖν ἔχει διδασκάλους, οὐ λεόντων πρὸς || ³⁷³⁸³⁹ ἀλκήν, οὐκ ἐλάφων πρὸς φυγήν, οὐχ ἵππων πρὸς ⁴⁰ δρόμον·

ἀλλὰ καὶ ὀρνίθων γένος αὐτοδίδακτον ἐπʼ ἄκρων φυτῶν ἐμηχανήσαντο καλειάδας αὐτουργῷ τέχνῃ, καὶ ἀράχναι αὐτοφυεῖ μίτῳ θήρατρα ἐν ἀέρι, καὶ ἑρπετὰ
φωλεούς, καὶ ἰχθύες χειραμούς, καὶ ὅσαι ἄλλων ζῴων τέχναι πρὸς σωτηρίαν ἑκάστῳ γένει ξύμφυτοι· ⁴¹ἀνθρώπῳ δὲ ἆρα |τῷ νοερωτάτῳ τῶν ὄντων ἐπίκτητον ἥξει τὸ εἰδέναι; οὐκοῦν ἥξει ποτέ·

ἀνάγκη γὰρ ἢ εὑρόντα εἰδέναι, ἢ μαθόντα· ὧν ἑκάτερον ἀσθενές,
οὐχ ὑπούσης ἐπιστήμης φύσει· ὅ, τε γὰρ εὑρὼν πῶς

ἄν χρήσαιτο τῷ εὑρεθέντι, μὴ γνωρίσας τὴν χρείαν αὐτοῦ; κἂν γὰρ ἠπειρώτης ἀνὴρ καθʼ Ὅμηρον οἴακι ἐντύχῃ, ⁴²⁴³⁴⁴⁴⁵ (λ 128) φήσει ἀθηρηλοιγὸν ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ· ὅ, τε μαθών, ἄλλοθεν μαθών, παρὰ μὲν τοῦ οὐκ εἰδότος οὐκ ἂν μάθοι, παρὰ δὲ τοῦ εἰδότος κἂν μάθοι, ἐρεῖ μοι τὸν διδάξαντα, πῶς καὶ οὗτος ἔγνω. Οὐκοῦν καὶ οὗτος ἢ εὗρεν ἢ ἔμαθεν; καὶ εἰ μὲν εὗρεν, τὰ
αὐτὰ ἐρήσομαι, πῶς ἐχρήσατο τῷ εὑρεθέντι, μὴ γνωρίσας; εἰ δὲ ἔμαθεν παῤ ἄλλου, πάλιν ἡδὺ ἐκεῖνον διέρεσθαι.

Καὶ ποῖ στησόμεθα, ἄλλον ἄλλου διδάσκαλον ἀνερωτῶντες; ἀφίξεται γάρ ποτε λογισμὸς προϊὼν ἐπὶ τὸν οὐ μαθόντα, ἀλλʼ εὑρόντα· πρὸς ὃν τὰ
αὐτὰ ἐκεῖνα ῥητέον.

Ἥκει τοίνυν ἡμᾶς ὁ λόγος φέρων ἐπὶ τὸ ζητούμενον. Ἡ δὴ γὰρ ψυχῆς εὕρεσις, αὐτογενής τις οὖσα, καὶ αὐτοφυής, καὶ ξύμφυτος· τί δʼ ἄλλό ἐστιν ἢ δόξαι ἀληθεῖς ἐπεγειρόμεναι, ὧν τῇ ἐπεγέρσει τὲ καὶ συντάξει

ἐπιστήμη ὄνομα; Εἰ δὲ βούλει καὶ ταύτης, εἴκαζέ μοι τὸ λεγόμενον στρατιώτῃ πλανωμένῳ καὶ διακεχυμένῳ· ἢ καθʼ Ὅμηρον μᾶλλον, νὺξ μὲν ἔστω καὶ ἡσυχία πολλὴ κατὰ τὸ στρατόπεδον, καὶ ὕπνος βαθὺς τῶν ἄλλων ἁπάντων κειμένων ἑξῆς.
⁴⁶⁴⁷

⁴⁸

Ἀλλ᾿ οὐκ Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα, ποιμένα λαῶν,

ὕπνος ἔχεν·

ἀλλ᾿ ἐπιὼν καὶ ἐξανιστὰς ἕκαστον καὶ συντάττων,

⁴⁹

ἱππῆας μὲν πρῶτα, σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·

πεζοὺς δ᾿ ἐξόπιθεν ἔστησεν πολέας τε καὶ

ἐσθλούς,

ἕρκος ἔμεν πολέμοιο, κακοὺς δ᾿ ἐς μέσσον

ἔλασσεν.

⁵⁰ Τοιοῦτον ἡγοῦ καὶ περὶ τὴν ψυχὴν |γίγνεσθαι·

νύκτα
πολλὴν καὶ ὕπνον βαθὺν τῶν τῆς ψυχῆς νοημάτων·

τὸν δὲ λόγον αὐτόν, τὸν στρατηγὸν ὄντα, ἢ βασιλέα ἢ ὅ, τι περ ὀνομάζων χαίρεις, ἐπιόντα τοῦτον ἕκαστον καὶ ἐπεγείροντα καὶ συντάττοντα.

Κάλει δὲ τὸν μὲν ὕπνον λήθην, τὴν δὲ ἀνάστασιν αὐτῶν ἀνάμνησιν,
μνήμην δὲ τὴν φυλακὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τῶν συνταχθέντων.

Γίγνεται δὲ ἡ ἀνάμνησις, κατὰ βραχὺ ἕτερον ἐξ ἑτέρου θηρευούσης τῆς ψυχῆς, καὶ χειραγωγουμένης ὑπὸ τοῦ παρόντος ἐπὶ τὸ μέλλον· ὁποῖον ἀμέλει περὶ τὰς τῶν δεῦρο πραγμάτων ἀναμνήσεις
γίγνεται.

⁵¹⁵²

Ἄιδει ὁ Δημόδοκος ἐν τῇ Φαιάκων δαιτί (θ 75) νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλῆος· Ὀδυσσεὺς παρών, ἀκούων τῆς ᾠδῆς, γνωρίσας δακρύει.

⁵³

Ἆῤ οὖν οὐκ εἰκός, ἐπιλαβομένης αὐτῷ τῆς ψυχῆς τοιαύτης ἀρχῆς, ὁδεύειν ἐπὶ τὰ ἐκεῖ ἔργα, καὶ τὸ μὲν
σῶμα αὐτῷ συμπίνειν τοῖς Φαίαξιν, αὐτοῦ μένον· τὴν δὲ ψυχὴν γίγνεσθαι τῆς μνήμης ἐκεῖ ἐν Ἰλίῳ, ἀναπεμπαζομένην ἕκαστον ὧν εἶδεν τέως, καὶ ἰοῦσαν ἐπὶ πολλὰ

ῶν ἑαυτῆς θεαμάτων, ἀπὸ μικρᾶς ἀρχῆς; Ἤδη τὶς καὶ λύραν ἰδὼν ἐμνήσθη τῶν παιδικῶν τῶν χρησαμένων
τῇ λύρᾳ· κοῦφον γάρ τι χρῆμα ἀνάμνησις καὶ εὔκολον.

Καὶ ὥσπερ τὰ εὐκίνητα τῶν σωμάτων τοῦ χείρω προάγοντος δεῖται, καὶ παραλαβόντα τὴν ἐξ ἐκείνου ἀρχὴν φυλάττει ἐπὶ πολὺ τὴν κίνησιν· οὕτω καὶ ὁ νοῦς ἐπιλαβόμενος πρὸς μνήμην βραχείας ἀρχῆς, ἣν ἡ αἴσθησις
αὐτῷ ὀρέγει, ἐπὶ πολλὰ χωρεῖ προιὼν κατὰ ἀνάμνησιν.

Ἕκαστον γάρ, οἶμαι, τῶν ὄντων ἢ γεγονότων, οἷς ἡ ⁵⁴⁵⁵⁵⁶ ψυχὴ ἐνέτυχεν, ἀκολουθίαν ἔχει, ἢ κατὰ χρόνον, ὡς ἐπὶ ἡμέρᾳ νύξ, καὶ ἐπὶ νεότητι γῆρας, καὶ ἐπὶ χειμῶνι ⁵⁷ἔαρ· ἢ κατὰ πάθος, ὡς κάλλει | ἔρως ἐπιγίνεται, καὶ

προπηλακισμῷ ὀργή, καὶ ἡδονὴ εὐτυχίαις, καὶ λύπη
συμφοραῖς· ἢ κατὰ τόπον, (B 582) Φᾶρίν τε, Σπάρτην τέ, πολυτρήρωνά τε Θίσβην·

[g] ἢ κατα νόμον, (B 494/5) Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον, Ἀρκεσίλαός τε, Προθοήνωρ τέ, Κλόνιός τε·

ἢ κατὰ δύναμιν, (H 179/8Ο) Ζεῦ πάτερ, ἢ Αἴαντα λαχεῖν, ἢ Τυδέος υἱόν, ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

Ἅτε οὖν ἐν προθύροις τῆς ψυχῆς αἱ αἰσθήσεις ἱδρυμέναι, ἐπειδάν τινος ἐφάψωνται ἀρχῆς, καὶ παραδῶσιν
τῷ νῷ, ἐπιλαβόμενος ταύτης, διορᾷ τὰ λοιπά, καὶ διεξέρχεται ἐπὶ τὰ ἀκόλουθα, χρόνῳ, ἢ φύσει, νόμῳ, ἢ τόπῳ, ἢ τιμῇ, ἢ δυνάμει.

Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ ⁵⁸⁵⁹⁶⁰⁶¹⁶² τῶν μακρῶν καὶ λεπτῶν δοράτων, ὁ τὸν στύρακα κλονήσας, παρέπεμψε τὴν κίνησιν διὰ παντὸς τοῦ δόρατος μέχρι τῆς αἰχμῆς·

καὶ ὥσπερ τῶν μακρῶν καὶ διατεταμένων κάλων ὁ διασείσας τὴν ἀρχήν, παραδίδωσιν τὴν κίνησιν τῷ ὅλῳ, βαδίζουσαν ἐπὶ τὸ πέρας· οὕτω
καὶ τῷ νῷ βραχείας ἀρχῆς δεῖ πρὸς ἔννοιαν τῶν πραγμάτων ὅλων.

μὲν δὴ εὖ πεφυκὼς ἀνήρ, καὶ πρὸς ἀρετὴν εὐδρομώτατος, αὐτὸς παῤ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν λαβών, πορεύεται, καὶ ἐφοδεύει, καὶ ξυλλαμβάνει, καὶ ἀναπεμπάζεται τῇ μνήμῃ τὰ τοῦ νοῦ θεάματα·

ὁ δὲ
ἧττον δεινός, δεῖται τοῦ Σωκράτους, αὐτοῦ μὲν διδάσκοντος οὐδέν, διερωτῶντος δὲ καὶ διαπυνθανομένου·

ὁ δὲ ἀποκρίνεται τἀληθῆ αὐτά. Τίς ἂν οὖν ἀποκρίνεται, ἃ μήπω οἶδεν; πλὴν εἰ μὴ καὶ τὸν βαδίζοντα, χειραγωγοῦντος ἑτέρου, φήσει τὶς μὴ βαδίζειν αὐτόν.

Τί τοίνυν διαφέρει ὁ χειραγωγῶν τοῦ ἀνερωτῶντος, καὶ τί διαφέρει ὁ βαδίζων τοῦ ἀποκρινομένου; ὁ μὲν γὰρ ἑαυτῷ παρέχει τὴν ἐνέργειαν, ὁ δὲ ἐκείνῳ τὴν | ἀσφάλειαν Ἀλλʼ οὔτε ὁ χειραγωγούμενος μανθάνει ⁶³ βαδίζειν, οὔτε ὁ ἀνερωτώμενος ἀποκρίνεσθαι μανθάνει·
ἀλλʼ ἑκάτερος, ὁ μὲν βαδίζει, δύναται γάρ· ὁ δὲ ἀποκρίνεται, οἶδε γάρ· ξυνεπιλαμβάνουσιν δὲ πρὸς ἀσφάλειαν ἑκατέρῳ ἑκάτερος. ||

⁶⁴⁶⁵

Σῶμα μὲν βαδιστικὸν τῇ φύσει, ψυχὴ δὲ λογιστικὴ ⁶⁶ τῇ φύσει· εἰ δʼ ἐστὶν ἀθάνατος, ὥσπέρ ἐστιν, ἀνάγκη που αὐτῇ τοῦτο ἐξ ἀϊδίου ἐνεῖναι, τὰς νοήσεις τὲ καὶ ἐπιστήμας τῶν πραγμάτων.

Ἅτε δέ, οἶμαι, διττῷ
βίῳ ἡ ψυχὴ συνεχομένη, τῷ μὲν καθαρῷ καὶ διαυγεῖ καὶ ὑπὸ μηδεμιᾶς συμφορᾶς ἐνοχλουμένῳ, τῷ δὲ θολερῷ καὶ τεταραγμένῳ καὶ ἐν παντοίαις τύχαις φυρο μένῳ· ἐνταῦθα μὲν ἀσαφείας ἐμπέπλησται, καὶ καρηβαρεῖ, αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τῶν μεθυόντων πάθος· τούτοις
γάρ που φλεγμαίνουσα ἡ ψυχὴ ὑπὸ τοῦ ἀνέδην πότου, ἐγγύτατα μὲν τείνει μανίας· ἤδη δέ που ἀνακαλεῖται αὑτήν, καὶ οὔτε ἀκριβῶς σφάλλεται, οὔτε σαφῶς λογίζεται, ἀλλʼ ἐν μεθορίῳ μένει ἀγνοίας καὶ λογισμοῦ.

Ἐπειδὰν δὲ ἀπαλλαγῇ ἡ ψυχὴ ἐνθένδε ἐκεῖσε, ὥσπερ ⁶⁷⁶⁸ ἐκ τῆς Κιμμερίων γῆς ἐπὶ λαμπρὸν αἰθέρα ἐξελθοῦσα, ἐλευθέρα μὲν γενομένη σαρκῶν, ἐλευθέρα δὲ ἐπιθυμιῶν, ἐλευθέρα νόσων, ἐλευθέρα συμφορῶν· τότε διορᾷ καὶ λογίζεται τἀληθῆ αὐτά, θεοῖς καὶ θεῶν παισὶν συγγιγνομένη ὑπὲρ ἄκραν τὴν οὐρανοῦ ἀψῖδα, συμπεριπολοῦσα
καὶ συντεταγμένη στρατιᾷ θεῶν ὑφʼ ἡγεμόνι καὶ στρατηγῷ τῷ Διί·

καὶ μέμνηται μὲν ἀληθείας τότε, ἀναμιμνήσκεται δὲ ἐνθάδε ἐκείνων· καὶ θαρσεῖ μὲν τότε, σφάλλεται δὲ νῦν.

δὲ ἐρρωμένη ψυχὴ καὶ χρηστῷ δαίμονι συγκεκληρωμένη, κἀνταῦθα ἀντέχει τῷ κυκηθμῷ,
καὶ κατὰ δύναμιν ἀπαλλάττουσα αὐτὴν τῆς πρὸς τὸ σῶμα ὁμιλίας, τὴν μνήμην ἐγείρει ἐκείνων τῶν θεαμάτων, ⁶⁹ καὶ ἐκείνων τῶν ἀκουσμάτων.

Τοῦτο ἄρα κα οἱ ποιηταὶ τὴν Μνημοσύνην αἰνίττονται Μουσῶν μητέρα, Μούσας μὲν τὰς ἐπιστήμας ὀνομάζοντες, ἠγάθεον
χορὸν καὶ ἔργον Διός, ὑπὸ Μνημοσύνης δὲ γεννω ⁷⁰⁷¹ μένας καὶ συνταττομένας. Θεραπεύωμεν τὰς Μούσας, θεραπεύωμεν τὴν Μνημοσύνην.

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. ιγ΄

2. περὶ Ἐπι- μενί- δου

3. 6 Διοσκούρους quos νεφέλια esse voluit Xenophanes (Aetius lI 13 ═ Stob. ecl. l 204) ‖ 9 οὐχὶ ὄναρ . . ἀλλʼ ὕπαρ vi. or. 37. 1 a vers. finem ‖ 13 ἀφίκετο sq. ═ or. 38. 3 b

4. 4 in mge ἴλιος· ὁ πολίτης, ἰλιεύς (vet. schol a) R!

5. 4 Ἰλίων M ‖ 4. 5 πηδῶν ἅμα τὸ πεδίον (cf. πηδᾶν πεδία ap. Sophoclem) codd. πηδῶν ἀνὰ τὸ πεδίον δ Δ (inde ortum, quod ἄνα (errore typoth.) Heins. unde ἀνὰ Heins. cum quo δ Δ ‖ 6 Ἕκτορα· εἶδον δὲ Nα(δ Δ) ‖ 9 νὴ τὸν Ἡρακλέα Val- kenaer (ad Ammonium p. 218) (Duebn.)

6. Codices RBMN α (= Stephanus) φ (═Paccius); H (teste Davisio)

7. 10 Ι΄ R! ‖ 12 in mge ιγ΄ R! | εἰ αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις RNZ (addito ιϚ° teste Schenkl) K (teste Bandini) add. λόγος κη΄ αφ τοῦ αὐτοῦ εἰ — ἀναμνήσεις M spatio relicto om. B ‖ 13 in mge περὶ Ἐπιμενίδου (schol. vet u) R! | ἀνὴρ Κρὴς Ἀθήναζε α(δ)

8. 52b

9. Ed. Duebn. f p.60

10. 1 ἐν τοῦ Διὸς τοῦ Δικταίου τῷ ἄντρῳ ut or. 37. 1 c cf. Diog. Laert. VIII 3 Plut. sen resp. ger. 1 ‖ 16. 17 ψυχὴ κατο- ρωρυγμένη ἐν σώματι vi. or. 7. 5 e et quae ibi adnotavi

11. 8 λέγει — 13 φέροντας p ‖ 17 μόγις — 18 ὄντα v (: ὀνει- ρώττω)

12. 1 χαλεπόν· ἡμέρας ἐν Δικταίου Διὸς τῷ M φα(δ) unde χαλεπόν· ἠρέμα ἐν Δικτ. Διὸς τῶ Heina χαλεπόν μέσης ἡμέρας ἐν Δικτ. Διὸς τῷ Markl ‖ 3 αὐτοῖς τε θεοῖς Reiske | λόγοις] ἐγγόνοις Markl. ‖ 6 πολυετεῖ] διηνεκεῖ B ‖ 7 ἂν ἦν ϛ(δΔ°) ‖ 8 αὐ- τοῦ BMN — ἐκεῖνος om. B | ἐκεῖνος 〈λέγει〉 in mge N ἐκεῖ- νος 〈πεποίηκε〉 Steph. ‖ 11 διὰ τῶν κεραιων BMN α(δ) ‖ 12. 13 καὶ ἀπατεῶνας om. B ‖ 15 ἀτεχνῶς] ἀληθῶς ‖ 17 κάρου Wake- field silv. crit. II 81 (Duebn) μόγις R! v μόλις cett. (δΔ) πῶς R! 19 τίς] τι (suprascr σ) R!

13. περὶ Πυθαγόρου

14. 1. 2 ὑπὸ τοῦ δεῦρο κάρου cf. Albin. 14 ἐγείρων αὐτὴν ὥσπερ ἐκ κάρου τινὸς ‖ 2 ἐπιταραττομένη nam ὑπὸ τοῦ σώματος ἡ ψυχὴ ταράττεται cf. Plat. Phaedr. 27 (79c) Albin 25 simil etiam Cicer. Tusc. IV 5. 9 sq. Ζeno fragm. 205 (Am.) Chrysipp fragm 405 al. cf. Siefert ad Plut. π. εὐθυμ. progr. Pfort. 1907/8 p 17 sq ‖ 8 ἀθα- νὴς vi. or. 10. 9 a εἰ δʼ ἐστὶν sq. ‖ 9 ἥκειν δεῦρο cf. Diog. Laert. VIII 28 (Pythagoras) Plat. Tim. 44 b Phaed. 72 e ‖ 11 Εὔφορβος sq. cf. Diog. Laert. VIII 4 Porph. vit. Pyth. 26. 27. lambl. vit. Pyth. 63 Philostr. vit Apoll. 1 Horat. od. 1. 28. 10 al.

15. 8 ἡ δὲ ψυχὴ — ἀγήρως v (: ἀθανὴς)

16. 8 ἀθανὴς in mge repet. (vet. schol. a) R!

17. 2 δεῦρο om. B | κόρου BMφα(θ) ‖ 6 in mge περὶ Πυθα- γόρου (vet. schol. u) R! ‖ 7 αὑτῷ φα(θ) ‖ 11 ἐν γῇ γένοιτο B cet. ἐγένετο videtur maluisse Markl. ‖ 11. 12 δὲ εἶναι om. B 13 Ἀθήνας ἰδεῖν νεών B | πολλὰ μὲν ἦν ϛ(θ) ‖ 15 ὑπὸ] ἀπὸ α(θ) ‖ 16 ὅσπερ ἀπέκτεινεν nescio unde Duebn.

18. 53a

19. Ἀρι- περὲ στέου

20. 3 Μενέλεως sq. cf Diog. Laert. VIII 4 ὑπὸ Μενέλεω τρωθῆ- ναι ‖ 4. 5 Προκονησίῳ ἀνδρὶ sq. scil Aristeae vi. or. 38 3 c cf. Herodot. IV 14 sq. Orig c. Cels. VIII 125 ‖ 5 τὸ σῶμα ἔκειτο sq cf. simil. (de Ere Pamphylio) Plat. republ. X 614 b ‖ 7 ἐπλανᾶτο sq vi. or. 9. 6 g | ὄρνιθος δίκην vi idem de Diogenis mente πλανω- μένῃ or. 36. 5 b de nave prima a Minerva constructa or 37. 8 b 14 τὴν σχολὴν sq. nam μετέχει ἡ ψυχὴ τῶν τοῦ σώματος κινή- σεων vi. or. 28. 2d cf. Plat. Tim. 64 d Axioch 336 b ‖ 17 ταράχου vi. supra § l 9 | ἐπιστρέψασα εἰς ἑαυτὴν τὸν νοῦν cf. Diog. Laert. VIII 31 (Pythag.) ὅταν καθʼ αὐτὴν γενομένη ἠρεμῇ

21. 4 in mge περὶ Ἀριστέου (vet. schol. u) R! | λόγον αὗ α(δ) διέξιμί (de qua forma optime testata vide Grbnert. mem. gr. p. 253) R! διέξειμί cett. (δΔ) | Προκονησίῳ (ut Πελοπονήσῳ Χερρόνησος iuxta Χερρόννησος C. I. 2. 2059 al. apud Crönert. l. l. p. 75) R! MN Προκοννησίῳ cett. (δΔ) ‖ 8 ἄποπτα Markl. (Duk.) | θεωμένη: γῆν R! ‖ 9 ἔθη Markl. (Duebn.) ‖ 11 ἄττα R! ‖ 14 Ἀρισταῖος MN α corr. Steph. ‖ 16 ἀπαλλαγεῖσα (ει in ras.) R! ‖ 18 ἐντυγχάνῃ α(δ Δ) | ἀληθεῖ (η in ras.) | ἐφιεμένη α(δ) corr. Steph.

22. 4.5 ὑπὲρ τοῦτον ὑψοῦ ἐν σταθερῷ αἰθέρι vi. or. 9. 6 b; 11. 10d cf Plat. Axrioch. 366 b ἡ ψυχὴ τὸν οὐράνιον ποθεῖ καὶ σύμφυλον αἰθέρα Diog. Laert. VIII 31 (Pythag. de animis mor- tuorum) καὶ ἄγεσθαι τὰς καθαρὰς ἐπὶ τὸν ὕψιστον Themist. π. ἀρετῆς (Mus. h. 27. 451) ‖ 5 γαλήνης vi. or. 11 10 e | ἠρεμίας nam tunc anima ἠρεμεῖ cf. Diog. Laert VIII 31 Albin. 25 vi. etiam ad p. 125. 4 ‖ 6 ἐπὶ τὸ ἀληθές vi. or. 11. 10 e |ἐπὶ τὴν ὄψιν cf. Plat. Phaedr 250 b ὅτε σὺν εὐδαίμονι χορῷ μακαρίαν ὄψιν τε καὶ θέαν . . . εἶδον ‖ 7 παραπομπῆς ut Mercurius εἰσπέμπει ἀπὸ τῶν σωμάτων τὰς ψυχὰς ob quam rem Πομπεὺς dicitur Diog. Laert. (Pythag.) VIII 31 ‖ 10 μάθησιν καὶ ἀνάμνησιν cf. Plat. Phaed 72 e Men. 81d ‖ 12. 13 ἐπιχυθεῖσα ἀχλύς cf Plat. Alcib. II 150 d δοκεῖ μοι ὥσπερ τῷ Διομήδει φησὶ τὴν Ἀθηνᾶν Ὅμηρος ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀφελεῖν τὴν ἀχλύν (Hom. E 127) . . οὕτω καὶ σοὶ δεῖν ἀπὸ τῆς ψυχῆς τὴν ἀχλὺν ἀφελόντα . . . προσφέρειν Dio Chrys. XII 36 Apul. Flor l (Colvus) p. 218 Lucian calum. 1 (125) vi etiam or 21.7 e περιβεβλημένη sq.

23. 3 φερομένης (ς in ras.) R! ‖ 5 αὐτῆς HB αὐτῇ Dav. 2 | παρα- πεμπουσῶν Markl. ‖ 6 ἐπὶ (ante τὸ ἀληθὲς) del. Heina. Dav τοῦ ἀληθοῦς Heins | τὴν 〈τῶν ὄντων〉 ὄψιν Markl ‖ 8 ὀνομά- ζωμεν BMφα(θ) ὀνομάζοιμεν Duebn. prob. Hahn p.3 Dürr p. 38 11 ἔνεστι Markl. ‖ 12 ἐπιχυθεῖσα (υ in ras. ex θ) R! ‖ 14 ὁρώμενα (ω in ras.) R!

24. 53b

25. Ed. Duebu. p.61

26. 3 τὴν ψυχὴν ὄψιν τινὰ εἶναι similitudinem suppeditavit Plat. republ VII 519 b ‖ 11 καρηβαροῦσαν vi. infra § lX b ἐν- ταῦθα sq. ‖ 13 ἡ μαιευτικὴ sq. similitudinem suppeditavit Plat Theaet 149 a sq.

27. 3 in mge infer. fol. 53a (vet. schol u) R!: ὀφθαλμός ψυχή ὄψις γνῶσις ὀφθαλμίας πάθος σωματικὴ συμιφορά ὑπόχυσις λήθη ἰατρός λόγος ὑγίεια ἐπιστήμη || 12 in mge σημείωσαι ὥσπερ τὰς ὠδῖνας σώματος αἱ μαίαι θε- ραπεύουσιν, οὕτως καὶ ὁ λόγος τὰς λύπης μεστὰς ψυχάς (man. recentissima) R!

28. 1 τῶν ὀφθαλμῶν α(δ) corr. Markl. ‖ 2 παραγαγοῦσα ς(δΔ°) 3 δὴ] δὲ nescio unde θ corr. Markl. Reiske ‖ 5 ἐπικεχύσθαι Markl. | ἀχλύν, 〈ἣν〉 καὶ Reiske (Duebn.) ‖ 8 εὐπροστιθέναι (ironice ‘facile adferre’) Hob. εὖ προστιθέναι RM οὐ προστι- θέναι cett (δΔ) εὖ 〈ἠσκημένον〉 προστιθέναι Schenkl ‖ 9 μήπω Reiske (Duebn.) | ἐπεγείρει MN ‖ 10 ἔχειν R ! | ξυνκεχυμένην Heina. ‖ 14 ὠδῖνας] ὀδύνας Nα (θ) corr. Steph.

29. 10.11 φύσει. . ἔθει . . λόγῳ vi. or. 27.9 b et or. 12. 9 f; 38. 6 i etiam or. 1. 5 d ἀλλὰ προεξεργάζεται sq. cf Plut. de ad. et am. 25 (66a) lib. educ. 4 Muson. ap Stob. flor. 29. 78 Albin 28 Apul. dogm. Plat lI 6 Diog. Laert. III 78 Ζenon ep. (Herch. 792) Stob. ecl. lI 118 Cicer. leg. l 12 33 simil. Plat. republ. VI 492 Ps. Plut. vit. Hom. 144 ‖ 12 ἄνευ σπέρματος καὶ ἀλλοῖον ἢ οἷα τὰ σπέρ-

30. 8 in mge infer. fol. 53 b (vet. schol. a) R!: κύουσα ψυχή μαία λόγος κύησις νοῦς ὠδῖς αἴσθησις ἀπότεξις ἀνάμνησις 10 in mge super. fol. 53 b (vet. schol a) R!: αἰ ψυχαὶ (litterarum parte superi- κύουσιν φύσει ore abscisa) ὠδίνουσιν ἔθει τίκτουσιν λόγῳ

31. 3 ἀλλὰ — 5 ὠδίνων v (: ἀμβλισκάνει)

32. 1 ὠδῖνος Wakefield ‖ 2 τοῦτον τὸν τὸν αὐτὸν cett. (δ) ‖ 3 〈τὴν〉 ψυχὴν MN α(δ) ‖ 5 ὀδύνων v ὀδίνων M ‖ 12 ἀλλοῖον, ἢ] ἀλλοῖα B | σπέρματα, 〈ἀλλʼ ἀνάγκη φῦναι〉 ἄνθρωπον Reiske σπέρματα, 〈ἀλλʼ 〉 ἄνθρωπον Duebn.

33. 54a

34. ματα cf. Diog. Laert. VII 158 σπέρμα . . . τὸ οἷόν τε γεννᾶν τοιαῦτα ἀφʼ οἵου καὶ αὐτὸ ἀπεκρίθη (Zeno) quod nisi ita esset ‘qui e muscis nascerentur’ cf. Sext. Emp. hyp. lII 18

35. 6.7 σπερμάτων ψυχῆς cf ἀρετῆς σπέρμα Muson. (Hense) p. 8. 1 Seneca ep 108. 8 ‖ 10. 11 τὸ σῶμα . . . φθειρόμενον vi. or. 9. 6 a τὸ μὲν σῶμα ἐφθάρη ‖ 15 ἔμπληκτον vi. or. 7. 2d ‖ 17 κηρὸς sq. similitudinem suppeditavit Plat. Theaet. 194 c sq. ‖ 18. 19 πᾶν σῶμα ῥεῖ cf. Heraclit. (Diog. Laert. IX 8) ῥεῖν τὰ ὅλα ποτα- μοῦ δίκην ‖ 19 Εὐρίπου δίκην vi. or 5. 6 b et quae ibi adnotavi

36. 2 ἐλἀῖαν (αι in ras.) | ἄμπελον (αμ in ras.) R ‖ 3 ξυνίησιν] ἀνίησιν Markl. ἐξανίησι Reiske ‖ 4 δὲ 〈καὶ〉 ἦν MN α(δ) ‖ 8 ἄλλο (λλ in ras R!) εἴη α!(δ) ‖ 11 διαλυόμενον Reiske ‖ 14 ἀκροσ- φαλές, 〈εἰκῇ〉 φερόμενον Reiske ‖ 15 ἐμπλεκτον R ‖ 16 οὐδὲ] οὐδὲν οὐδὲ B οὔτε Duebn. ‖ 17 τύπον HB (κτύπον) ‖ 18. 19 πᾶν γὰρ σῶμα om. N

37. 1 ἄνω καὶ κάτω vi. or 41. 4 i ἀλλαγὴν sq. or. 1. 2 b al. 2 ἐξ ἥβης εἰς γῆρας sq. vi. simil. or. 41. 3 f ‖ 5 ἐν Ἅιδου spectat Homer. λ 52 sq. ‖ 10 τὸ εἰδέναι τῇ φύσει . . ἔχον similiter stoici docebant μετεῖναι ἀρετῆς φύσει ἡμῖν cf. Muson. (Hense) 7.9 ‖ 11 ζῷα αὐτοδίδακτα sq. cf. Cicer. nat. deor. II 47. 120 de finib. V 15 42 Philo de animal. 80 Orig. c. Cels. 221 Seneca ep. 121. 20 Aelian. nat. an 9. 40 Plin. n. hist. 7. 1 et 8. 91 ‘animalia sciunt non sua modo commoda verum et hosium adversa’ sq. 12 οὐδεὶς εἰπεῖν ἔχει διδασκάλους cf. Muson (Hense p. 7. 18) οὐκ ἂν ἔχων εἰπεῖν . . διδάσκαλον αὐτοῦ καλοκαγαθίας ‖ 12 sq. λεόν- των πρὸς ἀλκήν, ἵππων πρὸς δρόμον . . ὀρνίθων ═ or. 31. 4 a sq. or. 20. 6 c sq.

38. 12 οὐδείς — p. 119. 5 χειραμοὺς p

39. 1 νηπίτητος (ηπι in ras. et suprascr. ο) R ‖ 2 ὑπονοσοῦν Heins. ‖ 3 ὑποφθειρόμενον Heins. ‖ 6 τότε] ἐσθʼ ὅτε φ ? („et interdum divinatorii nunt“ σ2) | 7 αὐτὸ BMN φα(δ) corr. Markl. | 8 θεὸς Homerus | ὤπασαν ὀμφήν] ἔν φρεσὶν οἴμας (παντοίας ἐνέφυσεν) Homerus sed cf. Isidor Pelusiot. lib. IV epist. 30 Ὅμη- ρον, ὃν ἐπὶ γλώττης μάρτυρα προβαλοῦμαι λέγοντα „αὐτοδίδακτος εἰμί, θεὸς δέ μοι ἐν φρεσὶν οἴμας παντοίας ἐνέθηκεν“ ἤγουν „ῶπασεν ὀμφάς“ unde „hunc locum variis modis olim lectum fuisse“ conclusit Dav. ‖ 10 τοῦ εἰδέναι Markl | ε del. Reiske ἔχον] ἧκον Duk. ‖ 11 αὑτῶν α(θ)

40. Ed. Duebn p.62

41. 54b

42. 3 καλειάδας sq. cf. de hirundine Cicer. nat. deor II 129 Philo de animal. 22 Plut. de solert. an. 10 Plin. n. hist. X 49 Norden ann. Fleck. 18. 319 adn. 3; de halcyone Plut. de solert. an. 35 de am. prol. 2; de perdice Philo de animal. 35 Plut. de solert. an. 16 de am. prol. 2 ‖ 4 ἀράχναι cf. Phil. de animal. 17 et 78 Plut. de solert. an. 10 Cicer. nat. deor. ll 48. 123 Aelian. nat. an. l 21 VI 57 Plin. n. hist. 11. 29 ‖ 4. 5 ἑρπετὰ φωλεούς inde simi- litudinem ducit or. 7. 5 e et or. 27. 5 h vers. finem ‖ 6 τέχναι . . . ξύμφυτοι vi. or. 31. 4 a δύναμις ξυμφυὴς διασωστικὴ τοῦ γένους 8.9 ἢ εὑρόντα, ἢ μαθόντα Platonicum (Lach. 186 e Phaed. 85 c legg. XII 968 d Demodoc. 381 e) cf Aristot. soph. el. 22 14 Plut. Plat. quaest. l 3 C F Hermann de Socr. mag. p. 37 adn. 13 vi etiam simil. or. 16. 3 c ‖ 12 κἂν γὰρ ἠπειρώτης ἀνὴρ simil. vi. or 8.4 c οἷον εἰ καὶ νησιώτης ἀνὴρ sq. et quae ibi adnotavi: etiam or. 11. 5 b

43. 2.3 ἐπʼ ἄκρων — καλιάδας v (: καλιάδας)

44. 3 καλειάδας in mge repetit. (vet. schol. a) R

45. 3 ἐμηχανήσατο Bα(θ) | καλιάδας Ϛ(Δ) καλιὰς α(δ) ‖ 5 χηρα- μοὺς ϛ (δ Δ) sed cf. etymol. magn. s. v ‖ 6 σύμφυτοι γένει BM α(δ) ‖ 7 ἄρα α(θ) | ἐπείσακτον α(δ) ‖ 8 πόθεν Markl (Duebn.) 9 μαθόντα (αθ in ras.) R! ‖ 10 ὅ, τε] ὁ μὲν Reiske ὅτε Schenkl (Duebn.) ‖ 11. 12 αὐτοῦ τὴν χρείαν ϛ(δ Δ°) ‖ 12 〈τινὶ〉 οἴακα 〈φέροντι〉 Markl.

46. 8 καὶ ποῖ στησόμεθα sq. vi. or. 9. 5 f et quae ibi adnotavi 18 ἢ. . . . μᾶλλον ut or. 11. 9 b; 12. 2 b μᾶλλον οὑτωσὶ λέγωμεν

47. 1 φήῃ Homerus | ἔχει Duk. | φαιδίμω ὤμω Markl. ‖ 2 〈ὅ, τε μαθών, ἄλλ〉οθεν Hob. ὁμόθεν (vel αὖθις) Schenkl ποθεν Steph. ὁ δὲ Reiske ὅ, τε Dav.1 (Duebn.) ‖ 3 μάθῃ α(δ) ‖ 4 ἐρεῖ (ἐρῆ R) μοι] ἐρήσομαι ϛ(δΔ) ‖ 5. 6 τὰ αὐτὰ] ταῦτα Heins. 7 ἡδὺ] ἤδη Markl. ‖ 7. 8 κᾀκεῖνον δεῖ ἔρεσθαι Markl. ‖ 8 ἄλλου ἄλλον MN α(δ) ‖ 9 ἀνερῶντες α corr Steph. ‖ 13 ἡ δὴ] ἡδὺ α(δ) unde ἤδη (vel ἴδιον) Heins. ἡ δὲ Dav.2 (err. typ.) ‖ 14 τί ἄλλό Dav.2 (Duebn.) ‖ 16 ταύτῃ Steph. (Duebn.) περὶ ταύτης Dav.2 ‖ 17 τὸ λεγόμενον RH τὸ γινόμενον cett. (δΔ°) |διακεχωρισμένῳ M ‖ 20 κειμένων] κοιμωμένων in mge N

48. (K 3/4)

49. (Δ 297/9)

50. 55a

51. 4 ἱππῆας μὲν πρῶτα sq. quibus versibus Homerum ‘tacti- cam’ artem docuisse voluerunt cf. Ps. Plut. vit. Hom. 192. vi. etiam or. 18. 8 a || 11 τὸν δὲ λόγον . . στρατηγὸν ὄντα simil. τὴν ψυχὴν στρατηγὸν dicit or. 40. 5 a || 14 ὕπνον cf. Albin. 14 ἐγεί- ρων αὐτὴν ὡσπερ ἐκ κάρου τινὸς (═ ‘βαθέος ὕπνου’) vi. etiam supra § III b | λήθην quam ἐλάβομεν ἐνσωματωθέντες cf. Albin. 25 || 16 γίγνεται δὲ ἡ ἀνάμνησις sq. cf. Plat. Men. 81 d

52. 2 ὕπνος om. ΜΝ α (δ) | ἔσχεν ΜΝΒ α (δ) || 3 ἐξανιστὰς (ισ in ras.) R! ||4 σὺν — 5 πολέας τε om. ΜΝ φα (δ) || 5 ἐξόπιθε στῆσεν Δ cum Homero || 7 ἕρκος (ος in ras.) R! || 8 ἔλασεν B || 11 τὸν (ante στρατηγὸν) om. α(δ) del. Reiske || 12 τούτων α(δ Δ) || 14 ὕπνον αὐτὸν λήθην Ϛ(δ) unde ὕπνον αὐτῶν λήθην Markl. 16 καταβραχύ Μ || 18 μέλλον (ελ in ras.) R!

53. Ed. Duebn. p. 63

54. 10 λύραν ἰδὼν sq. e Plat. Phaed. 73 d vi. etiam or. 2.10 b || 14 οὕτω sq. vi or. 6. 2 a et quae ibi adnotavi cf. etiam lulian.

55. 17 ἕκαστον] in mge infer. fol. 55 a (vet. schol. b) R!: τῶν οἷς ἡ ψυχὴ ἐνέτυχεν ἀκολουθίαν ἔχει ἢκατὰ χρόνον ἢ κατὰ πάθος ἢ κατὰ τόπον ἢ κατὰ νόμον ἢ κατὰ δύναμιν ἢ τιμῇ ὡς ἡμέρα καὶ ὡς κάλλει ἔ- ὡς ἐκτοῦδε τοῦ ὡς ἀπὸ τοῦδε ὡς ταῖς δεήσεσιν νύξ ρως τόπου τόνδε τόνδε ἄρχειν αἱ ἐπιτεύξεις

56. 1 ᾄδει (in ras. ex αἴδει unde ἄ δει (═ ᾄδει) factum) R! τῶν Φαιάκων BMN α (δ) || 2 Ὀδυσσῆος (ση in ras.) R! || 4 ἐπι- λαβομένην Reiske | τὴν ψυχὴν Reiske || 7 γίγνεσθαι 〈μετεω- ρισθεῖσαν ὑπὸ〉 τῆς Reiske κινεῖσθαι τῆς Markl. | μνήμης (νημ in ras.) R! | ἐκεῖ ἐν Ἰλίῳ ante τῆς μνήμης α(θ) | ἀναπεμπαζό- μενον MN ἀναπεμπαζομένης φα(δ∠) corr. Dav.2 Reiske ἀναπλα- ζομένην HB (-μένης) || 12 τοῦ χείρω Hob. τοῦ χείρου RM τοῦ χειραγωγοῦντος Νφα(δ) τοῦ χειρὶ BH(∠) αὐτοχειρὶ Schenkl

57. 55b

58. VI 189 d συλλέγουσα ἡ ψυχὴ τὰ κατὰ μέρος αἰσθήματα καὶ συνέ- χουσα τῇ μνήμῃ γεννᾷ τὰς ἐπιστήμας

59. 1 κατὰ χρόνον . . πάθος . . τόπον . . νόμον . . δύναμιν cf. simil. Ps. Plut. vit. Hom. 74 πάσης διηγήσεως ἀφορμαὶ γίνονται πρό- σωπον, αἰτία, τόπος, χρόνος, ὄργανον, πρᾶξις, πάθος, τρόπος sq. ubi etiam singula Homericis comprobantur versibus

60. 13 ἅτε — p. 123. 7 ὅλων p

61. (deceptus falsa Duebneri lectione τοῦτο χειρου) intellegas „der Kraft, die geringeres treibt“ vel „eines kleinen Antriebs 17 γεγονότων, τῶν οἷς MNα(δ) τῶν γεγ., οἷς nesc. unde Dav.1

62. 1 ἔχειν φα(δ) || 3 ἐπιγίγνεται MΝBα(θ) || 6 Θίσβην (ex Hom. B 502 τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην)] Μέσσην Homerus unde Μέσσ suprascr. man. recent. R || 7 νομόν Heina νομήν Markl. || 9 Ἀρ- κεσί -λαός R! | Κλονίος τε Homerus || 17 νομῷ Dav. νομῇ Markl.

63. 56a

64. 3.4 διατεταμένων κάλων sq similitudinem suppeditavit or. 9.5 g et 6 a τὰ ὥσπερ καλώδια sq. || 6 βραχείας ἀρχῆς ut supra § VII d || 13 τίς ἂν οὖν sq. cf Plat. Phaed. 73a ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι ἐάν τις καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσι πάντα ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ἐπιστήμη ἐνοῦσα . . . οὐκ ἂν οἷοί τʼ ἦσαν τοῦτο ποιήσειν

65. 1.2 κινήσας MNH (in mge κλονήσας) α(δ) || 2 διὰ] κατὰ α(δ) || 6 εὔνοιαν MN || 8 αὐτός τε παῤ αὑτοῦ α(δ) 11 τοῦ (ante Σωκράτους) om. Bα(δ) || 13 αὐτός Reiske (Duebn.) sed vi. p. 126. 4 | ἀποκρίνηται Bα(δ∠) || 16 ὁ (ante χειραγωγῶν) om. B || 22 οἶδε γάρ om. B | ἀσφάλειαν (ει in ras. ex ι) R!

66. Ed. Duebn. p.64

67. 1 σῶμα βαδιστικὸν τῇ φύσει ═ or. 2. 3 d nisi quod de ho- mine in universum || 2 ἀθάνατος vi. supra § ll a ἡ δὲ ψυχὴ sq. cf. Apul. dogm. Plat. l 9 Albin. 14 (de anima mundi) τὴν ψυχὴν ἀεὶ οὖσαν || 4. 5 διττῷ βίῳ sq. cf. Albin. 25 ἡ ψυχὴ . . πρὸς τῷ νοητῷ αὐτὴ καθʼ ἑαυτὴν γινομένη καθίσταται καὶ ἠρεμεῖ Diog Laert. VIII 31 ὅταν ἰσχύῃ καὶ καθʼ αὐτὴν γενομένη ἠρεμῇ δεσμὰ γίγνεσθαι αὐτῆς τοὺς λόγους Plat. Phaed 79 d ὅταν αὐτὴ καθʼ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται sq vi. etiam supra § lII b; spectat ad δύο ψυχῆς μέρη de quibus vi. or. 6. 4 f et 1 b || 6.7 τῷ θολερῷ vi. or. 9. 6 e ὑπὸ ἀέρος θολεροῦ || 7 τεταραγμένῳ sq cf Plat Phaed. 79c ἡ ψυχὴ ὅταν τῷ σώματι προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν τι ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν . . ἢ διʼ ἄλλης τινὸς αἰσθήσεως τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος . . καὶ πλανᾶται καὶ ταράττεται Albi 25 || 8. 9 καρη- βαρεῖ vi. supra § IIl f etiam § l g || 9 αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ τῶν μεθυόντων πάθος ═ or. 27. 5 h suppeditavit Plat Phaed. 79 c ἡ ψυχὴ ἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα cf. Albin. 25 ἰλιγγιᾷ καὶ ταράττεται καὶ οἶον μεθύει || 13 ἐν μεθορίῳ ἀγνοίας καὶ λογισμοῦ vel ἐν μεθορίᾳ ἀρετῆς πρὸς μοχθηρίαν or. 38. 6 k vi. etiam or 8. 8 b (de dae- monibus) or. 33. 7 a ὡς ζώῳ τινὶ ἐν μεθορίῳ τεταγμένῳ || 14 ἐπει- δὰν δὲ — ἐκεῖσε ═ or. 9. 6 e

68. 1 φύσει] ψυχῇ Steph. || 2 φύσει] βαδίσει Steph. || 3 ταῦτα Markl. || 10 ὑποτου R | ανεδη R ἀναίδην B | ποτοῦ BN || 12 αὐ- τήν BMN || 13 ἀγνίας B

69. 56b

70. 1 Κιμμερίων quo exemplo utitur etiam or 16. 6 c; 25. 4 a ; 39. 3 n || 4 θεῶν παισὶν scil. daemonibus vi. or. 11. 5 a et 12 a cf. Plat. apol. 27c lulian. lI 90 b || 5 ὑπὲρ ἄκραν τὴν οὐρανοῦ ἁψῖδα cf. Orig. c Cels. 3. 159 ex Plat. Phaedr. 247a || 5.6 συμπερι- πολοῦσα cf. Albin. 27 συνεστίους θεοῖς γινομένας καὶ συμπερι- πολούσας sq. Sallust. Plat. 14 || 6 συντεταγμένη στρατιᾷ θεῶν vi. or. 4.4 c ex Plat. Phaedr. 246 e || 9 χρηστῷ δαίμονι nam et φαῦλοι sunt cf. lulian. lI 90 b Plut. def. orac. 415 c 417 c etiam lulian. fragm. 288a || 10 συγκεκληρωμένη vi. or. 8. 8 f εἴληχεν sq. et quae ibi adnotavi κυκηθμῷ vi or. 11. 10 f || 11 κατὰ δύναμιν ἀπαλ- λάττουσα αὑτὴν vi. or 7. 5 d || 14 Μνημοσύνην cf. Plut. lib. educ. 13 Ei ap. Delph. 21 Cicer nat. deor. III 21 || 15 Μούσας τὰς ἐπιστήμας ὀνομάζοντες vel λόγους cf. Themist. 24. 301

71. 2 γινομένη MN || 3 ἐλευθέρα νόσων om. Duk. || 5 τοῦ οὐ- ρανοῦ α(δ) | ἀψῖδα MNα(δ) || 7 ἀληθῶς α(δ ∠) ἀληθείᾳ Schenkl ἀναμιμνήσκεται (κε in ras. ex κει) R! || 8 δὲ 〈ἐνθάδε 〉 ἐκείνων Hob. δὲ νῦν ἐκείνων φα(δ ∠) δʼ ἐκείνων νῦν Schenkl || 10 μυ- κηθμιῷ MNα(δ ∠°) || 11 αὐτὴν BMN || 13 〈διὰ〉 τοῦτο φα(δ) || 14 αἰνίττονται (αι prius in ras.) R! || 15 μὲν 〈οὖν〉 Duk. || 16 ἔργον] ἔγγονον Heins. | καὶ γεννωμένας nescio unde Dav.

Maximus of Tyre Dialexeis 10

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Ι΄
(Duebn XVI vulg 28 B 13 K 10)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Ι΄ (Duebn XVI vulg 28 B 13 K 10)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Ι΄
(Duebn XVI vulg 28 B 13 K 10)