View:
By Chapter
[112] Ὁ μελοποιὸς δὲ Μελανιππίδης ᾄδων φησίν·
κλῦθί μοί, ὦ πάτερ, θαῦμα βροτῶν,
τᾶς ἀειζώου ψυχᾶς μεδέων.
2
Παρμενίδης δὲ ὁ μέγας, ὥς φησιν ἐν Σοφιστῇ Πλάτων, ὧδέ πως περὶ τοῦ θείου γράφει·
πολλὰ μάλ’, ὡς ἀγένητον ἐὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,
οὖλον μουνογενές τε καὶ ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀγένητον.
3
ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσίοδος
αὐτὸς γὰρ πάντων φησὶ
βασιλεὺς καὶ κοίρανός ἐστιν
ἀθανάτων· σέο δ’ οὔτις ἐρήρισται κράτος ἄλλος.
κλῦθί μοί, ὦ πάτερ, θαῦμα βροτῶν,
τᾶς ἀειζώου ψυχᾶς μεδέων.
πολλὰ μάλ’, ὡς ἀγένητον ἐὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,
οὖλον μουνογενές τε καὶ ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀγένητον.
αὐτὸς γὰρ πάντων
βασιλεὺς καὶ κοίρανός ἐστιν
ἀθανάτων· σέο δ’ οὔτις ἐρήρισται κράτος ἄλλος.
Ναὶ μὴν καὶ ἡ τραγῳδία ἀπὸ τῶν εἰδώλων ἀποσπῶσα εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβλέπειν διδάσκει.
Stromata. Clement of Alexandria. ed. Otto Stählin. Leipzig. 1906-1909.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Google Digital Humanities Awards Program.