Τᾶς φίλος ἐρεῖ Ἐφιλίασα αὐτῷ κἀγώ
ἀλλʼ ἔστιν φίλος ὀνόματι μόνον φίλος.
οὐχὶ λύπη ἔνι ἕως θανάτου
(2)ἔταῖρος καὶ φίλος τρεπόμενος εἰς ἔχθραν;
πονηρὸν ἐνθύμημα, πόθεν ἐνεκυλίσθης
καλύψαι τὴν ξηρὰν ἐν δολιότητι
ἑταῖρος φίλου ἐν εὐφροσύνῃ ἥδεται,
καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως ἔσται ἀπέναντι·
ἑταῖρος φίλῳ συνπονεῖ χάριν γαστρός,
ἔναντι πολέμου λήμψεται ἀσπίδα.
μὴ ἐπιλάθῃ φίλου ἐν τῆ ψυχῇ σου.
καὶ μὴ ἀμνημονήσῃς αὐτοῦ ἐν χρήμασίν σου.
πᾶς σύμβουλος ἐξαίρει βουλήν,
ἀλλʼ ἔστιν συμβουλεύων εἰς αὐτόν.
ἀπὸ συμβούλου φύλαξον τὴν ψυχήν σου,
καὶ γνῶθι πρότερον τίς αὐτοῦ χρεία·
καὶ γὰρ αὐτὸς ἑαυτῷ βουλεύσεται,
(10)μή ποτε βάλῃ ἐπὶ σοὶ κλῆρον,
μὴ βουλεύου μετὰ τοῦ ὑποβλεπομένου σε
καὶ ἀπὸ τῶν ζηλούντων σε κρύψον βουλήν
§¹¹μετὰ γυναικὸς τῆς ἀντιζήλου αὐτῆς
καὶ μετὰ δειλοῦ περὶ πολέμου
καὶ μετὰ ἐμπόρου περὶ μεταβολίας
καὶ μετὰ ἀγοράζοντος περὶ πράσεως,
μετὰ βασκάνου περὶ εὐχαριστίας
καὶ μετὰ ἀνελεήμονος περὶ χρηστοηθείας,
μετὰ ὀκνηροῦ περὶ παντὸς ἔργου
καὶ μετὰ μισθίου ἀφεστίου περὶ συντελείας,
οἰκέτῃ ἀργῷ περὶ πολλῆς ἐργασίας.
μὴ ἔπεχε ἐπὶ τούτοις περὶ πάσης συμβουλίας
ἀλλ ἡ μετὰ ἀνδρὸς εὐσεβοῦς ἐνδελέχιζε,
ὃν ἂν ἐπιγνῷς συντηροῦντα ἐντολάς,
(16)ὅς ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ κατὰ τὴν ψυχήν σου.
καὶ ἐὰν πταίσῃς συναλγήσει σοι.
καὶ βουλὴν καρδίας στῆσον,
οὐ γάρ ἐστίν σοι πιστότερος αὐτῆς·
ψυχὴ γὰρ ἀνδρὸς ἀπαγγέλλειν ἐνίοτε εἴωθεν
ἤ ἑπτὰ σκοποὶ ἐπὶ μετεώρου καθήμενοι ἐπὶ σκοπῆς.
καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις δεήθητι Ὑψίστου
ἴνα εὐθύνῃ ἐν ἀληθείᾳ τὴν ὁδόν σου
ἀρχὴ παντὸς ἔργου λόγος.
καὶ πρὸ πάσης πράξεως βουλή.
ἴχνος ἀλλοιώσεως καρδίᾳ·
τέσσερα μέρη ἀνατέλλει,
ἀγαθὸν καὶ κακόν, ζωὴ καὶ θάνατος.
καὶ κυριεύουσα ἐνδελεχῶς αὐτῶν γλῶσσά ἐστιν.
ἔστιν ἀνὴρ πανοῖργος καὶ πολλῶν παιδευτής,
καὶ τῆ ἰδίᾳ ψυχῇ ἐστιν ἄχρηστος
οὐ γὰρ ἐδόθη αὐτῷ παρὰ Κυρίου χάρς,
ὅτι πάσης σοφίας ἐστερήθη.
ατιν σοφὸς τῇ ἰδίᾳ ψυχῇ.
καὶ οἵ καρποὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ ἐπὶ στόματος πιστοί.
ἀνὴρ σοφὸς τὸν ἑαυτοῦ λαὸν παιδεύσει,
καὶ οἵ καρποὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ πιστοί.
ἀνὴρ σοφὸς πλησθήσεται εὐλογίας,
καὶ μακαριοῦσιν αὐτὸν πάντες οἱ ὁρῶντες.
ζωὴ ἀνδρὸς ἐν ἀριθμῷ ἡμερῶν.
καὶ αἱ ἡμέραι τοῦ Ἰσραὴλ ἀναρίθμητοι.
ὁ σοφὸς ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ κληρονομήσει πίστιν,
καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
τέκνον, ἐν τῇ ζωῇ σου πείρασον τὴν ψυχὴν σου,
καὶ δὲ τί πονηρὸν αὐτῇ, καὶ μὴ δῷς αὐτῇ·
σὺ γὰρ πάντα πᾶσιν συμφέρει,
καὶ οὐ πᾶσα ψυχὴ ἐν παντὶ εὐδοκεῖ
μὴ ἀπληστεύου ἐν πάσῃ τρυφῇ,
καὶ μὴ ἐκχυθῇς ἐπὶ ἐδεσμάτων·
ἐν πολλοῖς γὰρ βρώμασιν ἔσται πόνος,
καὶ ἡ ἀπληστία ἐγγιεῖ ἕως χολέρας·
δἰ ἀπληστίαν πολλοὶ ἐτελεύτησαν,
ὁ δὲ προσέχων προσθήσει ζωήν.
Ecclesiasticus sive Siracides (Sapientia Jesu filii Sirach). Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete D.D.. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.