Ἀμνὼν υἱὸς Δαυείδ.
ἐν ὀφθαλμοῖς Ἀμνὼν τοῦ ποιῆσαί τι αὐτῇ.
καὶ Ἰωναδὰμ ἀνὴρ σοφὸς σφόδρα.
ἀδελφοῦ μου ἐγὼ ἀγαπῶ.
ἴδω καὶ φάγω ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῆς.
χειρὸς αὐτῆς.
αὐτῷ βρῶμα.
Ἀμνὼν πρὸς Θημάρ Εἰσἐνεγεκ τὸ βὼῶμα εἰς τὸ ταμεὶον, καὶ ψάουαι ἐκ τῆς χειρός σου· καὶ ἔλαβεν θημὰρ τας κολυρίδας ἄς ἐποίησεν καὶ εἰσήνεγκεν τῷ Ἀμνὼν ἀδελφῷ αὐτῆς εἰς τὸν κοιτῶα,
αὐτῷ τοῦ φαφεῖν, καὶ ἐπελάβετο αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ Δεῦρο κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ, ἀδελφή μου.
μου, μὴ ταπεινώςῃς με, διότι οὐ ποιηφήσεται οὕτως ἐν Ἰσραήλ· μὴ ποιήςῃς τὴν ἀφροσύνην ταύτην.
μου; καὶ σὺ ἔσῃ ὠς εἶς τῶν ἀφρόνων ἐν Ἰσραήλ· καὶ νῦν λάλησον δὴ πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι οὐ μὴ κωλύσει βεε ἀπὸ σοῦ.
ἑπέραν ἣν ἐποίησας μετ’ ἐμοῦ τοῦ ἐξαποστεῖλαί με· καὶ οὐκ ἡθέλησεν Ἀμνὼν ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς αὐτῆς.
αὐτοῦ τὸν προεστηκότα τοῦ οἴκου καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἐξαποστείλατε δὴ ταύτην ἀπ’ ἐμοῦ ἔξω καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆς.
θυγατέρες τοῦ βασιλέως αἱ παρθένοι τοὺς ἐπενδύτας αὐτῶν· καὶ ἐξήγαυεν αὐτὴν ὁ λειτουργὸς αὐτοῦ ἔξω καὶ ἀπέκλεισεν τὴν ξύραν ὀπίσω αὐτὴς. αὐτῆς.
κεφαλὴν αὐτῆς, καὶ τὸν χιτῶνα τὸν καρπωτὸν τὸν ἐπ’ αὐτῆς διέρρηξεν καὶ ἐπέθηκεν τὰς χεῖρας αὐτῆς ἐεπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς, καὶ ἐπορεύθη πορευομένη καὶ κράξουσα.
ὅτι πρωτότοκος αὐτοῦ ἦν.
ἐπὶ λόγου οὗ ἐταπείνωσεν Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ.
τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως.
καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ μετὰ τοῦ δούλου σον.
τοῦ πορευθῆναι καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
καὶ εῖπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς Ἵνα τί πορευθῇ μετὰ σοῦ;
πότον τοῦ βασιλέως.
καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνάμεως.
ἡμίονον αὐτοῦ καὶ ἔφυγαν.
τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως, καὶ οὐ κατελείφθη ἐξ αὐτῶμ οὐδὲ εἷς.
τὰ ἱμάτια αὐτῶμ.
μου ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ῥῆμα λέγων Πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἀπέθαναν, ὅτι ἀλλ’ ἢ Ἀμνὼν μονώτατος ἀπέθανεν.
ἀπέδρα Ἀβεσσαλώμ. καὶ ἦρεν τὸ παιδάριον ὁ σκοπὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ λαὸς πολὺς πορευόμενος ἐν τῇ ὁδῷ ὄπισθεν αὐτοῦ ἐκ πλευρᾶς τοῦ ὄρους ἐν τῇ καταβάσει· καὶ παρεγένετο ὁ σκοπὸς καὶ ἀπήγγειλεν τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν Ἄνδρας ἑώρακα ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς Ὠρωνὴν ἐκ μέρους τοῦ ὄρους.
Ἰωναδὰβ πρὸς τὸν βασιλέα Ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως πάρειστιν· κατὰ τὸν λόγον τοῦ δούλου σου, οὕτως ἐγένετο.
συνετέλεσεν λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἦλθαν, καὶ ἐπὴραν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν, καί γε ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν.
καὶ ἐπορεύθη πρὸς θολμίλημ υἱὸν Ἐμιοὺδ βασιλέα Γεδσοὺρ εἰς τὴν Μαχάδ· καὶ ἐπένθησεν ὁ βασιλεὺς Δαυεὶδ ἐπὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας.
Γεδσούρ, καὶ ἦν ἐκεῖ ἔτη τρία.
ἐξελθεῖν πρὸς Ἀβεσσαλώμ, ὅτι παρεκλήθη ἐπὶ Ἀμνὼν ὅτι ἀπέθανεν.
II Samuel. Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete. Germany. 2015.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.