τῆς ῥάβδου.
τοῦ μαρτυρίου, ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖ.
ὁ ἄνθρωπος ὃν ἰὰν ἐκλέξωμαι αὐτόν, ἡ ῥάβδος αὐτοῦ ἐκβλαστήσει· καὶ περιελῶ ἀπ’ ἐμοῦ τὸν γογγυσμὸν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἃ αὐτὸ γογγύζουσιν ἐφ’ ὑμῖν.
καὶ ἔδωκαν αὐτῶ πάντες οἱ ἄρχοντες αὐτῶν ῥάβδον, τῷ ἄρχοντι τῶ ἑνὶ ῥάβδον κατὰ ἄρχοντα, κατ’ οἴκους πατριῶν αὐτῶν, ιβ ῥάβδους· κοὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἀνὰ μέσον τῶν ῥάβδων αὐτῶν·
τοῦ μαρτυρίου.
καὶ Ἀαρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἰδοὺ ἐβλάστησεν ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν εἰς οἶκον Λευεί, καὶ ἐξήνεγκεν βλαστὸν κα ἐξήνθησεν ἄνθη καὶ ἐβλάστησεν κάρυα.
πάσας τὰς ῥάβδους ἀπὸ προσώπου κυρίου πρὸς πάντας υἱοὺς Ἰσραήλ. καὶ εἶδον, καὶ ἔλαβεν ἕκαστος τὴν ῥάβδον αὐτοῦ.
εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν Ἀπόθες τὴν ῥάβδον Ἀαρὼν ἐνώπιον τῶν μαρτυρίων εἰς διατήρησιν, σημεῖον τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνηκόων· καὶ παυσάσθω ὁ γογγυσμὸς αὐτῶν ἀπ’ ἐμοῦ, κα οὐ μὴ ἀποθάνωσιν.
κύριος τῷ Μωυσῇ, οὕτως ἐποίησαν.
Ἰσραὴλ πρὸς Μωυσῆν λέγοντες Ἴδου ἐξανηλώμεθα, ἀπολώλαμεν, παρανηλώμεθα.
θνήσκει· ἕως εἰς τέλος ἀποθάνωμεν;
Numbers. Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete. Germany. 2015.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.