Γάβαλα πόλιϲ Φοινίκηϲ. ἐϲτι καὶ χώρα Ἀραβίαϲ καὶ λέγεται ἡ πρώτη ϲυλλαβὴ διὰ τοῦ ε Γέβαλα καὶ τὸ ἐθνικὸν Γεβαληνόϲ.

Γάδειρα πόλιϲ καὶ νῆϲοϲ ἐν τῷ ὦκεανῷ.

Γἀζα πόλιϲ Φοινίκηϲ. ἐκλήθη καὶ Ἄζα. — ὁ πολίτηϲ Γαζαῖοι. λέγονται καὶ Γαζηνοί καὶ Γαζῖται παρὰ τοῖϲ ἐγχωρίοιϲ. εἰϲὶ καὶ διὰ τοῦ η ἔθνοϲ Γαλατῶν χρυϲοφοροῦν, ὡϲ Εὐφορίων. λέγονται καὶ διὰ τοῦ α Γαζᾶται ὡϲ πολυίϲτωρ.

γαζοφυλάκιον· θηϲαυροφυλάκιον.

γαῖα γέα γῆ.

γαιάοχοϲ ἠπειρώτηϲ· γαιήοχοϲ ὁ τὴν γῆν ϲυνέχων. γεοῦχοϲ ὁ τὴν γῆν ἔχων.

γαιογράφοι τὰ ἐν τῇ γῇ γράφοντεϲ.

γαῖτηϲ γηῖτηϲ γεωργόϲ.

Γαιτοῦλοι ἔθνοϲ Λιβύηϲ. Ἀρτεμίδωροϲ Γαιτυλίουϲ αὐτούϲ φηϲιν.

γαληνόν· ἥϲυχον ἱλαρὸν εὔδιον — γαληρόν τὸ αὐτὸ καὶ γαλερόν.

γάλινθοι· ἐρέβινθοι. οἱ δὲ γέλινθοι.

Γάμβρειον πόλιϲ Ἰωνίαϲ. γράφεται διὰ διφθόγγου, ὡϲ δηλοῖ τὸ Γαμβρήϊον.

γα μφαί ἢ γναμφαί. γνάθοι.

γάνδοϲ ὁ πολλὰ εἰδὼϲ καὶ πανοῦργοϲ. τινὲϲ δὲ γάδοϲ.

γανυρόν λευκόν ἡδύ λιαρόν.

γαργαίρειν πληθύειν, καρκαίρειν κινεῖϲθαι ϲπαίρειν.

γάργαλα πλῆθοϲ πολλά.

γαργαλιϲμόϲ. γαγγαλιϲμόϲ. ἡηδυπάθειά τιϲ.

Γάργαρα πόλιϲ τῆϲ Τρῳάδοϲ. Ἑλλάνικοϲ δὲ Γόργαϲον ἔφη τὴν πόλιν διὰ τοῦ ϲ, ἀλλ’ οἴομαι ϲφάλμα εἶναι.

γέγειοϲ ϲημαίνει τὸν ἀρχαῖον διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται. ἀπὸ γὰρ τοῦ γέα γέγονε γέειοϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου καὶ κατὰ πλεοναϲμὸν
τοῦ γ γέγειοϲ.

Γεδρωϲία· ἐν τοῖϲ τοῦ πολυίϲτοροϲ διὰ τοῦ κ εὑρέθη ἡ πρώτη ϲυλλαβή, ἀλλ’ ἦν ἀδιόρθωτον τὸ βιβλίον.

γεῖϲα. ει.

γείτων καὶ γειτνιῶ τὸ γει δίφθογγοϲ.

γέλαροϲ ἀδελφοῦ γυνή. Φρυγιϲτί. λέγεται καὶ γάλλαροϲ.

Γελαϲῖνοϲ: διὰ τοῦ ῑ τὰ γὰρ διὰ τοῦ ινϲ κτλ.

Γενέο κώμη Κορίνθου. τινὲϲ δὲ Τενέα γράφουϲι.

γένειον: τὸ νει δίφθογγοϲ. τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ οὐδετέρων κτλ.

γηγενήϲ cf. fr. 50.

γήδιον· τριῶν ὄντων τῶν πρωτοτύπων γῆ καὶ γαῖα καὶ γέα ἐκ
ποίου τούτων γέγονε τὸ γῇδιον λέγει δὲ ὁ Δίδυμοϲ, ὅτι ἔϲτι γέα διὰ τοῦ ε καὶ ἐπειδή, ἡνίκα ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τῆϲ γενικῆϲ τοῦ πρωτοτύπου ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεται καὶ παραλήγει τῷ ε ἢ τῷ ο, τότε ίνεται διὰ διον ἡ παραγωγὴ καὶ προϲέρχεται κατὰ τὴν παραλήγουϲαν τὸ ι οἷον πράξεωϲ πραξείδιον, λέξεωϲ λεξείδιον, βοῦϲ βοόϲ βοίδιον,
νόοϲ νόου νοίδιον. οὕτωϲ οὖν καὶ γέα γέαϲ γείδιον διὰ τῆϲ ει διφθόγγου καὶ κατ’ ἔκταϲιν Ἀττικὴν τοῦ ε εἰϲ η γήδιον διὰ τοῦ η καὶ — ὥϲπερ εἰκάζω ῇκαζον καὶ εἴδειν ᾔδειν (περὶ δὲ τούτου ζήτει εἰϲ τὸ περὶ κτητικῶν τοῦ Χοιροβοϲκοῦ).

γήπεδον τὸ πρὸϲ τοῖϲ οἴκοιϲ ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ.
διὰ τοῦ α φαϲὶ δωρίζοντεϲ.

τήτειον τὸ χλωρὸν κρόμμυον. γράφεται διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. τὰ διὰ τοῦ ειον γινόμενα οὐδέτερα κτλ., καλεῖται καὶ γήθυον.

γήτηϲ: μετὰ τοῦ ι ἀπὸ τοῦ γηῖτηϲ ὁ τὴν γῆν ἐργαζόμενοϲ, γεωργόϲ.

γῆρυϲ φωνή, ὅθεν καὶ κῆρυξ τοῦ πρὸϲ γ ϲυγγένειαν ἔχοντοϲ.

γηοῦχοϲ cf. fr. Ortt. 30.

Γιγάντεια ἡ πραγματεία ὡϲ ἡ Ὀδύϲϲεια καὶ Δολώνεια διὰ τῆϲ ει διφθόγγου προπαροξύνεται.

Γ ίγαρτα. ι. ἐν ϲυϲτολῇ γὰρ εὕρηται.

γιγνώϲκει γινώϲκει.

γίνεται τὸ ἀποτελεῖται διὰ τοῦ ῑ, γείνεται τὸ ἐπὶ τοῦ γεννᾶται διὰ διφθόγγου. τὸ δὲ γίνεται ἐπὶ τοῦ τελειοῦται ἀπὸ τοῦ γίγνομαι γέγονε κατὰ ἀποβολὴν τοῦ γ. τὸ δὲ γίγνεται διὰ τοῦ ῑ γράφεται, ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ γένομαι γένεται ἐν πλεοναϲμῷ ϲυμφώνου γίγνεται. τὸ ε γὰρ ἐν πλεοναϲμῷ ϲυμφώνου γενόμενον τρέπεται εἰϲ τὸ οἷον μένω
μίμνω, τέκω τίκτω. οὕτωϲ οὖν καὶ γένεται γίγνεται.

Γλιϲᾶϲ διὰ τοῦ ι. πᾶϲα γὰρ ϲυλλαβὴ ἀπὸ τῆϲ γλι ἀρχομένη ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον.

γλυκείδιον: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τὸ κει· ἀπὸ γὰρ τοῦ γλυκέοϲ γενικῆϲ γίνεται κτλ.

γλύξιϲ ὁ ἀνειμένοϲ οἰνοϲ καὶ ἄτονοϲ, ὃν ἔνιοι μὲν ἁπλόϲτομον, οἱ δὲ γλεῦξιν.

γλυφεῖον ἄντρον τι καὶ ὄργανον.

γλωχίϲ: ι ὡϲ δικατάληκτον.

γλωϲϲίϲ: ι τὰ γὰρ εἰϲ ιϲ ὀξύτονα θηλυκὰ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν κοινολεκτούμενα κτλ.

γνάθοϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ μ γναθμόϲ.

γνάμπτω ἐκ τοῦ κάμπτω· ϲύνηθεϲ δὲ τοῖϲ παλαιοῖϲ λέγειν γνάπτῶ
«ἀνεγνάφθη δὲ ἡ αἰχμή » (Γ 348) ἄνευ τοῦ μ καὶ «ἐπέγναψε γὰρ ἅπανταϲ» (Β 14) ἄνευ τοῦ μ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ «οἱ δ’ ὥϲ τ’ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχεϲ» (Π 428).

γνάφαλλον τύλη· λέγεται δὲ καὶ διὰ τοῦ κ κνάφαλλον. καὶ ὁ
γναφεύϲ κναφεύϲ.

γνόφοϲ λέγεται δνόφοϲ τοῖϲ Αἰολεῦϲι (Αbrens I 73, II 80, 109, Doricum esse dicit) ἀπὸ τοῦ δονεῖϲθαι τὰ νέφη.

Γόνδραι Θράκιον ἔθνοϲ· λέγεται δὲ παρ’ Ἡρωδιανῷ Κίνδραι καὶ. Ῥόνδαι.

Γόννοι πόλιϲ Περραιβίαϲ ἀπὸ Γουνέωϲ κληθεῖϲα τοῦ ἀπογόνου Κύφου. οὕτωϲ φηϲὶν Ὅμηροϲ. ὁ πολίτηϲ Γούνιοϲ καὶ Γουνία ἡ γυνὴ καὶ ἡ χώρα. γράφεται δὲ καὶ χωρὶϲ τοῦ υ· τοὺϲ δὲ Περραιβοὺϲ Αἰολεῖϲ ὄνταϲ τὰ ϲύμφωνα διπλοῦν καὶ Περραιβοὺϲ καλοῦνταϲ ἑαυτοὺϲ καὶ Γόννον διὰ δύο νν τὴν πόλιν. γόνα γὰρ οἱ Αἰολεῖϲ τὰ γόνατα.

γόργυρα: Ἀλκμὰν διὰ τοῦ ε φηϲί.

Γορδυαῖα χώρα Περϲική. τὸ ἐθνικὸν Γορδυαῖοϲ. καὶ Γορδόχουϲ αὐτούϲ φαϲι καὶ Γόρδουϲ.

Γόρτυν πόλιϲ Κρήτηϲ. οὕτωϲ δὲ διὰ τοῦ ν καὶ ὕϲτερον Γόρτυϲ.

γράδιον· ϲὺν τῷ ι. καὶ λέγουϲί τινεϲ, ὅτι ἐπειδὴ καὶ τὸ γραΐδιὸν
ἔχει τὸ ι, τούτου χάριν καὶ τὸ γράδιον οἰον « γραιδίωνκολοϲυρτόν » παρὰ Ἀριϲτοφάνει (Plut. 536). οὐκ ἔϲτι δὲ καταναγκαϲτικὸϲ οὗτοϲ ὁ λόγοϲ· ἰδοῦ γὸρ καὶ τὸ αἰζηόϲ οὐκἔχει τὸ ι καὶ ὅμωϲ τὸ αἰζήϊοϲ ἐπλεόναϲε ⁵ τὸ ι. τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ γράδιον μὴ ἔχον τὸ ι ἐν τῷ γραῖδιον ἐπλεόναϲε. δεῖ γινώϲκειν ὅτι οὕτε ἀπὸ τῆϲ γραίαϲ εἰ ἔϲτι, δυνάμει ἔχει τὸ ι, οὕτε ἀπὸ τῆϲ γραῦϲ γραόϲ. ἀπὸ μὲν τοῦ γραῦϲ, ὅτι, ἐπειδὴ ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τῆϲ γενικῆϲ τοῦ πρωτοτύπου ἀπὸ φωνήεντοϲ
ἤρξατο, τότε διὰ τοῦ διὸν γίνεται ἡ παραγωγὴ οἰον μῦϲ μυόϲ μύδιον, βότρυϲ βοτρύδιον, βιβλίον βιβλίδιον. οὕτωϲ οὖν καὶ ἁπὸ τοῦ γραῦϲ γραόϲ γράδιον. ἀπὸ δὲ τοῦ γραῖα γραίαϲ εἰ ἔϲτιν, οὐ δύναται πάλιν ἔχειν τὸ ι, ἐπειδὴ πάλιν ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τοῦ πρωτοτύπου τῆϲ γενικῆϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἤρξατο καὶ τῇ αἱ διφθόγγῳ παραλήγεται.
τότε δὲ διὰ τοῦ διον γίνεται ἡ παραγωγὴ καὶ ἀποβάλλεται τῆϲ ᾶι διφθόγγου τὸ ι οἶον κεφάλαιον κεφαλαίου κεφαλάδιον, ϲπήλαιον ϲπηλαίου ϲπηλάδιον. οὕτωϲ οὖν καὶ γραίαϲ γράδιον χωρὶϲ τοῦ ι. ἀλλ’ εἰ ἡ παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ι, ϲυνηγορήϲωμεν αὐτῷ καὶ εἴπωμεν αὐτὸ ϲὺν τῷ ι γράφεϲθαι. ἔϲτι γραϹιϲ γραύιδι παρὰ Καλλιμάχῳ·
καὶ ἐπειδὴ ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τῆϲ γενικῆϲ τοῦ πρωτοτύπου ἀπὸ ϲυμφώνου ἄρχεται, τούτου χάριν διὰ τοῦ ιδιον γίνεται ἡ παραγωγὴ οἰον ψυχῆϲ ψυχίδιον, γνώμηϲ γνωμίδιον· οὕτωϲ οὖν καὶ γραῦιϲ γραύιδοϲ γραυίδιον καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ υ κοὶ ϲυναιρέϲει τοῦ α καὶ ι εἰϲ τὴν αι δίφθογγον γράδιον ἢ λέγεται ὅτι ἀπὸ τοῦ γραῖα γραιίϲ γραιίδοϲ
γραιίδιον καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ἑνὸϲ ι καὶ ϲυναιρέϲει γράδιον.

γραμματείδιον: ἀμφίβολον εἴτε διὰ τῆϲ ει διφθόγγου εἴτε διὰ τοῦ ι. καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τοῦ γραμμάτιον τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὸ μικρὸν γράμμα, διὰ τοῦ ι γράφεται ὡϲ ὀψάριον ὀψαρίδιον, λαχάνιον λαχανίδιον. εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ γραμματεῖον γέγονε τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὴν μικρὰν
δέλτον διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ὥϲπερ ἀγγεῖον ἀγγείδιον, γραφεῖον γραφείδιον.

Γράϲτιλλοϲ πόλιϲ Μακεδονίαϲ, ὃ καὶ διὰ τοῦ π γράφεται κατὰ τὴν πρώτην ϲυλλαβὴν Πράϲτιλλοϲ, ὡϲ Εὔπολιϲ.

γραφεῖον: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου καὶ ἐκεῖθεν γραφείδιον.

Γρήνικοϲ ποταμόϲ.

γρίντηϲ ὁ βυρϲεύϲ, γρῖνοϲ τὸ δέρμα, γρίϲων ὁ χοῖροϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ δέ φηϲι ὄνομα δρομέωϲ, γρῖποϲ τὸ δίκτυον, γριπεϲ ὁ ῥάπτων τὰ ἁλιευτικὰ δίκτυα, γρῖφοϲ τὸ δύϲλυτον αἴνιγμα, γριφαϲθαι — οὕτωϲ λέγουϲι τὸ γράφειν — Λάκωνεϲ διὰ τοῦ ι γράφεται, ἐπειδὴ πᾶϲα λέξιϲ
ἀπὸ τῆϲ γρι ϲυλλαβῆϲ ἀρχομένη διὰ τοῦ ι γράφεται.

γρῦλοϲ χοῖροϲ.

γρύπαι αἱ νεοϲϲιαὶ τῶν γυπῶν· οἱ δὲ γύπαι.

γρυπόϲ ῥυβόν ἐϲτι παρὰ τοῖϲ Αἰολεῦϲι τὸ ἐπικαμπὲϲ ἤτοι ῥαιβόν ⁶ καὶ τροπῇ τοῦ β εἰϲ π ῥυπόϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ γ γρυπόϲ. οὕτωϲ Ἡρωδιανὸϲ ἐν τοῖϲ λέγχοιϲ.

Γρώνεια πόλιϲ Φωκίδοϲ. ἡ δὲ διὰ τοῦ υ Τρωάδοϲ ἐϲτίν.

γυναίκιον: ῖ τὸ ὑποκοριϲτικὸν καὶ προπαροξύνεται. τὸ δὲ κτητικὸν διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται καὶ προπεριϲπάται.

γωρυτόϲ τοξοθήκη. θύλακοϲ· οἱ δὲ χωρυτόϲ.