Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.2

ed. August Lentz

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Section
← Previous Next →

Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ὀρθογραφίας (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ ὀρθογραφίας

1. proparoxytonos Ἄωοϲ exhibetur, et ap. St. B. 244, 12 sine ῑ scriptum est, sed Meinekius Anall. Alex. p. 279, ui E. Magni locum egregie illustrat, ῖ addit, opinor, ex mente herodiani propter characterem vocabulorum in ωοϲ velut Ἀχελῷοϲ (Arc. 42, 22) et quia dissoluta forma exstat in E. M. Ἀῶοϲ βαϲιλεύϲ — ἀφ’ οὗ καὶ ὅροϲ τι ὦνομάϲθη Ἀώιοϲ. 1. 2 Hes. Choer. Dict. 80, βαίβυκεϲ λέγονται οἱ πελεκᾶνεϲ. 1. 3 Choer. 185, 31 , Arc. 41, 29, Hes. ὁ Βάκχιοϲ ὁ ιόνυϲοϲ. 1. 5 Choer. 186, 6 ef. can. gen. 1. 6 Choer. 183, 29. 1. 8 Hes. Herod. in E. M. 188, 9. 1. 9 Hes. 1. 10 Choer. 186, 1. 1. 11 Choer.185,17.
2. 1. 16 Hes. cf. Moer. Att. p. 97, Phryn. p. 423. 1. 17 Hes. 1. 18 Choer. 183, 27. 1. St. Β. 1. 21 St. B. 1. 23 Hes. E. M. ὁ ποιητὴϲ βέρεθρον τὸ χάϲμα διὰ τοῦ ὲ, φηϲίν , Ἀττικῶϲ δὲ διὰ τοῦ . 1. 24 Hes., Βερεκύνται etiam St. B. 1. 25 St. B. Hinc intellegimus Herodianum, qui plerumque Aristarchi vestigia premit, in hoc vocabulo Zenodotum proprium ab appellativo distinguentem secutum esse, nam Aristonicus tradit: Βῆϲϲα (Β 502) ζηνόδοτοϲ γράφει Βῆϲαν ἐν τῷ ἐνὶ ϲ διὰ τὸ βήϲϲαϲ λέγεϲθαι τῶν ὀρῶν τοὺϲ καθύγρουϲ τόπουϲ. ἔϲτι μέντοι προϲηγορικὰ ἅ τινων κύρια γίνεται οἶον κυπάριϲϲοϲ καὶ πόλεωϲ ὄνομα. His locis comparatIs apparet etiam, quod iam Lehrsius de Arist. p. 266 ed. II monuit, Eustathium ad P 276 dcentem Βῆϲϲα ab Herodiano per duplex ϲϲ scriptum esse non accurate referre. Neque Hesychius appellativum a proprio distinguit: βῆϲϲαι κλίμακεϲ κοιλίαι καὶ ὑδρηλοὶ τόποι. καὶ τὰ βάϲιμα ὄρη. καὶ πόλιϲ.
3. 1. 1 Hes. 1. 2 Choer. 185, 2. 1. 3 E. M.197, 32, St. B.168, 10.Hes.Βίμβλινοϲ εἶδοϲ ὄνου κτλ. 1. 12 St. B. 1. 14 Choer. 183, 17. 1.16 Choer. 184 3. 1. 17 Hes. cf. Schol. ad Nicand. Ther. 39 et Theocrit III 13, postea apud Hes. βλήχρα πτέριϲ exstat, pro quo Schmidt. βλῆχρον ponendum iudicat in Schol. Theocrit. βληχρόν scriptum. 1. 18 Hes. 1. Hes. E. M. 199, 37. 1. 21 Hes. βλέκυξ βλέκυγοϲ ἡ φλυαρία, Choer. Dict. 83, 1. 22 Hes. s. βλητόϲ et βελτόϲ. 1. 23 Hes. Arcad. 16, 6. 1. 24 Choer. 184. 1. 25 Hes. s. βαῖτυξ, quod ex βλτυξ corruptum , et βλέτυεϲ. 1. 27 Choer. 185, 25. 1. 29 Choer. 186 26 cf. can. gen. 1. 32 E. M. 204, 28, Hes. βόλβιτα ἀφόδευμα βοόϲ βόλυνθον τὸ αὐτό —βολίτοιϲ βολβίτοιϲ cf. Scbmidt. 1. 35 St. B.
4. 1. 3 Hes. Βerod. in E. M. 206, 66 βουβών ὅπερ τινέϲ φαϲι βομβῶνα. 1. 4 Hes. 1. 5 Arc. 107, 6 βορβορόπη Eust. 1329, 30 ct. Bergk poet. lyr. p.611 ed. II Sehrmdt. ad Hesych. βορβορωπόν. 1. 6 Choer. 184, 32, Hes. βορρᾶϲ δὲ δύο ρρ κατᾶ παράδοϲιν, βορά δὲ ἡ τροφὴ ἕν ρ. Sie Choer. 185, 1 emendandus videtur ex Hes., ubi βορά βορέαϲ βορρᾶϲ. Apud Choer. legimus βορά ἡ τροφὴ: δύο ρρ κατὰ παράδοϲιν, ubi excidisse arbitror βορά ἡ τροφὴ [ἕν β, βορρᾶϲ] δύο ρρ κατὰ παράδοϲιν. 1. 7 Hes. 1. 8 Choer. 186, 2. cf. can. gen. 1. 9 Hes. et E. M. 205, 3. 1. 11 St. B. cf. can. gen. 1.13 St. H. 1. 15 St. B. 1. 20 St. B., ap. Hes. et in E. M. 206, 44 vitiose Βούδιον scriptum est. 1. 22 St. B. et. E. M. 210, 22. 1. 23 St. B. 1.26 Choer. 184, 19. 1. 28 Hes. St. B. Βερέκυντοϲ γενικὴ τῆϲ εὐθείαϲ ἀρρήτου ἔϲτι δὲ πόλιϲ Φρυγίαϲ καὶ ἡ χώρα Βερεκυντία ἢν γάρ τιϲ Βερεκύντηϲ, ἀφ’ οὖ ἡ χώρα Βερεκυντία. cf. Lob. Parall. 166 seqq.
5. 1. 29 Hes. βρόγχοϲ λέγεται ὁ λαιμόϲ καὶ φάρυγξ, ὅϲ καὶ βράγχοϲ παρὰ τοῖϲ παλαιοῖϲ λέγετάι. E. M. 211, et 215, 27 βρόγχοϲ ὁ λαιμόϲ ἢ βρόχθοϲ, ὅν καὶ φόρυγγα καλοῦϲι· ἡ μὲν ϲυνήθεια βρόγχον καλεῖ, οἱ δὲ ἀρχαῖοι βράγχον et 1 51 βρόχθοϲ τὸ ὀλίγον πόμα καὶ ἡ φάρυγξ, δι’ ἧϲ καταπίνομεν· παρὰ τὸ βρέχω βέβροχα βρόχοϲ καὶ βρόχθοϲ κατὰ πλεοναϲμόν. cf. Hes. βραγχῶντοϲ. βρόχοιϲ ἁλόν-