Search the Perseus Catalog for:

View: By Section

← Previous Next →

Φ.

φάγιλοϲ ἀμνόϲ. ι.

φάγυλοι μαϲτοί, μάρϲιπποι.

φαεινόϲ, φωτεινόϲ. ει δίφθογγοϲ ὡϲ ὀξύτονα, καὶ ἄλλωϲ ἐπεὶ οἱ Αἰολεῖϲ φαεννόϲ καὶ φωτεννόϲ λέγουϲιν.

φαείνω ὁμοίωϲ τῷ ἀλεείνω δίφθογγοϲ.

Φάληρον δῆμοϲ καὶ ἐπίνειον τῆϲ Ἀττικῆϲ. — ἔϲτι καὶ Θετταλίαϲ ἄλλη πρὸϲ τῇ Oἴτῃ, ἣν Ῥιανὸϲ διὰ τοῦ α γράφει Φάλαρον λέγων καὶ Φάληρον διὰ τοῦ η.

Φανοτεύϲ πόλιϲ Φωκίδοϲ. Θουκυδίδηϲ τετάρτῳ (c. 89). λέγεται
καὶ Φανότη καὶ Φανότεια· τινὲϲ Πανόπειάν φαϲιν.

Φαραί πόλιϲ Μεϲϲήνηϲ, ὅθεν ἦϲαν οἱ Ἀφαρητιάδαι. ἔϲτι καὶ Ἀχαΐαϲ. εἰϲὶ δὲ καὶ διὰ τοῦ η Φηραί.

φάργμ φραγμόϲ.

Φαρκηδών πόλιϲ Θεϲϲαλίαϲ. Θεόπομποϲ δὲ θ΄ Φιλιππικῶν Φαρκαδόνα
διὰ τοῦ α φηϲίν.

φαρκίϲ ἡ ῥυτίϲ διὰ τοῦ ι γράφεται τῷ λόγῳ τοῦ ϲφραγίϲ.

¹²³

φάρυξ: οὕτωϲ ὅ τε Ἡρωδιανὸϲ καὶ οἱ λοιποὶγραμματικοὶ χωρὶϲ τοῦ γ τὴν εὐθεῖαν καὶ τὴν γενικὴν δι’ ἑνὸϲ γ.

Φαϲηλίτηϲ: ἀπὸ τοῦ Φαϲήλιοϲ ὀνόματοϲ.

φατρία ϲύνταγμα, ϲύϲτημα. — φράτοραϲ· τοὺϲ τῆϲ αὐτῆϲ μετέχονταϲ
φρατρίαϲ, ϲυγγενεῖϲ.

φαύζειν φρύγειν.

Φειά διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται· ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ. εὕρηται καὶ χωρὶϲ τοῦ ι. « Φειᾶϲ πὰρ τείχεϲϲι » (H 135).

φείδιπποϲ: ει· παρὰ τὸ φείδω, ἐξ οὐ τὸ φείδομαι.

φείδομαι: ει δίφθογγοϲ· παρὰ γὰρ τὸ φεύγειν τὸ δοῦναι γέγονε φεύδομαι καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ υ εἰϲ ι φείδομαι. τὸ δὲ φιδόϲ τὸ ῥηματικόν, ὃ ϲημαίνει τὸ φειδωλόϲ, ἐπεκράτηϲε διὰ τοῦ ι γράφεϲθαι. φείδυλοϲ: παρὰ τὸ φείδομαι. ει δίφθογγοϲ.

φειδωλόϲ. διὰ διφθόγγου.

Φείδων ὄνομα κύριον. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται. ὥϲπερ γὰρ παρὰ τὸ λάμπω γέγονε Λάμπων, οὕτω καὶ φείδω Φείδων.

Φεραί πόλιϲ Θεϲϲαλίαϲ «ο τε Φερὰϲ ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην» (Β 711) — ἔϲτι καὶ διὰ τοῦ η « Φηράϲ τε ζαθέαϲ ἠδ’ Ἄνθειαν βαθύλειμον » (Ι 51).

Φερϲεφόνεια ἡ τῆϲ Δήμητροϲ θυγάτηρ.

φευκτέοϲ: τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ o ὀξυτόνων διὰ τοῦ εοϲ γινόμενα διὰ τοῦ ε γράφεται ψεκτόϲ ψεκτέοϲ, φευκτόϲ φευκτέοϲ.

φεψάλυξ καὶ κατὰ ἀφαίρεϲιν ψάλυξ.

φηλήτηϲ.

⁴⁵

φῆρα θῆρα.

φῆρεϲ οἱ Κένταυροι. Αἰολικῶϲ.

φηρία θηρία. Αἰολεῖϲ.

φῇϲθα λέγειϲ. φῆϲθα ἔφηϲθα.

φῇϲι κατ’ ἐπέκταϲίν ἐϲτι τῆϲ ϲι ϲυλλαβῆϲ ἀπὸ τοῦ ἐὰν φῶ ἐὰν φῇ. φθείει θνήϲκει. — φθείϲονται· διαφθαρἤϲοντϲι. — φθιεῖ· φθίϲει. — φθίμενοϲ. — φθιϲήνωρ.

φθείρ: ει δίφθογγοϲ. τὸ ἀπὸ τῆϲ ϲωματικῆϲ φθορᾶϲ. ἰϲτέον δὲ ὅτι εἰϲ ειρ μονοϲύλλαβα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γραφόμενα τρία ἐϲτίν·
τὸ φθείρ τὸ ἀπὸ τῆϲ φθορᾶϲ τοῦ ϲώματοϲ, καὶ Εἴρ, ὄνομα δὲ ποταμοῦ, καὶ τὸ χείρ. καὶ τὸ μὲν φθείρ ἀπὸ τοῦ φθείρω, τὸ δὲ Εἴρ ἀπὸ τοῦ εἴρω τὸ ϲυμπλέκω, τὸ δὲ χείρ, ἐπεὶ οἱ Αἰολεῖϲ χήρ φαϲι τρέποντεϲ τὴν ει εἰϲ τὸ η.

Φθία διὰ τοῦ ι γράφεται. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ια εἴτε ἐπὶ πόλεωϲ
εἶτε ἐπὶ χώραϲ πρὸ μιᾶϲ τὸν τόνον ἔχοντα οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγου παραλήγεϲθαι κτλ. καὶ πάλιν δὲ διὰ τοῦ ι γράφεται τὸ Φθία, ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ Φθῖοϲ κύριον ὄνομα γέγονε, τὸ δὲ Φθῖοϲ διὰ τοῦ ι γράφεται κατὰ τὸν κανόνα τοῦ Φλῖοϲ.

Φθιρῶν.

⁶⁷

Φθιῶται: διὰ τοῦ ι. ἀπὸ γὰρ τοῦ Φθία γέγονεν, ὅπερ ὡϲ δέδεικται διὰ τοῦ ι γράφεται ἰϲτέον δὲ ὅτι Φθιῶται μὲν ἐκαλοῦντο οἱ τοῦ Ἀχιλλέωϲ, Φθῖοι δὲ οἱ τοῦ Πρωτεϲιλάου.

φιάλη: διὰ τοῦ ι παρὰ γὰρ τὸ πίω πιάλη ὡϲ νείφω νεφέλη καὶ
φιάλη ἢ παρὰ τὸ πίω καὶ τὸ ἅλιϲ, ἀφ’ ἧϲ ἐϲτι πιεῖν ἅλιϲ τουτέϲτιν ἀθρόωϲ διὰ τὸ ἐξεπληρῶϲθαι.

φῖγα φῖκα ϲφίγγα.

Φιγαλεύϲ ὁ ἀπὸ τῆϲ Φιγαλείαϲ δήμου. Φιγάλεια γὰρ δῆμοϲ Ἀρκαδίαϲ.

φιδίτια ϲυϲϲίτια.

Φίκιον: ἔϲτι δὲ ὄνομα ὄρουϲ διὰ τοῦ ι ἡ ἀρχὴ τῷ κανόνι τῶν διπλῶν. κατὰ δὲ τὴν δευτέραν καὶ αὐτὴ διὰ τοῦ ι κατὰ παράδοϲιν.

φιλία: ι. παρὰ τὸ φίλοϲ.

Φδιλῖνοϲ: ι.

φιλίων ὁ προϲφιλέϲτεροϲ διὰ τοῦ ι γράφεται. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ιων ϲυγκριτικὰ κτλ.

φιλοικτίρμων: διὰ τοῦ ι.

φιλολόγοϲ: διὰ τοῦ ι καὶ ὅϲα ὅμοια.

φιλομειδήϲ παρὰ τὸ μειδιῶ τὸ ϲημαῖνον τὸ γελᾶν γέγονε
φιλομειδήϲ.

Φιλομηλείδηϲ κύριον λέγεται εἶναι· εἰ γὰρ μητρωνυμικόν, διὰ τοῦ ι ἐγράφετο ἄν. ἀλλ’ οὐδὲ Ὅμηροϲ ἀπὸ μητέρων ϲχηματίζει μητρωνυμικά, ὥϲ φηϲι Διονύϲιοϲ.

φιλονεικία: τὸ νει δίφθογγοϲ.

φιλονικῆϲαι καὶ φιλόνικοϲ ἐπὶ τοῦ τὴν νίκην φιλοῦντοϲ διὰ τοῦ ι ἡ παράδοϲιϲ.

φιμόϲ. διὰ τοῦ ι γράφεται. παρὰ γὰρ τὸ ϲφίγγω γέγονε ϲφιγμόϲ καὶ φιγμόϲ φιμόϲ. τὸ δὲ ϲφίγγω διὰ τοῦ ι γράφεται.

⁸⁹¹⁰

Φινεύϲ: διὰ τοῦ ι τὰ γὰρ εἰϲ ευϲ οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

φιτρόϲ: διὰ τοῦ ι οἱονεὶ φυτρόϲ ἀπὸ τοῦ φυτοῦ.

φλᾷ θλᾷ. — φλάϲαϲ θλάϲαϲ.

φλαδιᾶν θλαδιᾶν.

φλιά τὸ πλάγιον τῆϲ θύραϲ, ἐν ᾧ ἵϲταταί τιϲ καὶ ἐπερείδεται. διὰ τοῦ ι. παρὰ γὰρ τὸ θλίβω, ὅπερ δέδεικται διὰ τοῦ ι γράφεϲθαι, γέγονε θλιά καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ θ εἰϲ φ φλιά ὡϲ θηρϲί φηρϲί.

Φλῖοϲ: διὰ τοῦ ι γράφεται.

φλίψεται ἀποθλιβήϲεται.

φλῖψιϲ θλῖψιϲ.

Φλογίοϲ διὰ τοῦ ι.χαρακτήρ ἐϲτι τριβραχέων ὀνομάτων, ἃ καὶ θέλει ὡϲ ἐπίπαν κύρια μὲν ὄντα παροξύνεϲθαι, ἐπίθετα δὲ προπαροξύνεϲθαι.

Φλυήϲιοϲ μήν τιϲ.

φλυκτίϲ. ι.

φνεί: δεῖ γινώϲκειν ὅτι οὐδέποτε λέξιϲ Ἑλληνικὴ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ φ καὶ ν. τὸ γὰρ Φναίτηϲ ὄνομα παρ’ Αἰγυπτίοιϲ βάρβαρον. τὸ δὲ φνεί ἐπιτετηδευμένον ἐϲτὶ παρὰ Ἀριϲτοφάνει, μίμημα ὀρνέου φωνῆϲ. λέγουϲι δέ τινεϲ, ὅτι τὸ φνεί οὐκ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ φν. οὐκ ἔϲτι γὰρ φνεί ἡ λέξιϲ, ἀλλὰ τοφνεί, τοῦ το μὴ ὄντοϲ ἄρθρου, ἀλλὰ μέρουϲ τῆϲ
λέξεωϲ. καὶ δῆλον ἐκ τοῦ μὴ εὑρίϲκεϲθαι αὐτὸ χωρὶϲ τοῦ το παρά τιϲι. Χοιροβοϲκόϲ.

Φοινίκιοϲ. ι.

Φοινίκη: διὰ τοῦ ι. πρῶτον μὲν ὅτι ἀπὸ Φοίνικοϲ γενικῆϲ, δεύτερον δὲ ὅτι τὰ διὰ τοῦ ικῃ ἀποϲτρέφεται τὴν ε δίφθογγον.

φορβειά: ει.

¹¹

φορίνη ἡ παρ’ ἐνίοιϲ πυρίνη.

φρέατα: ἀπὸ τοῦ φρέατα κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ι φρείατα.

φρήτρῃφιν (Β 363). δεῖ γινώϲκειν ὅτι ταῦτα ἔχει τὸ ι προϲγεγραμμένον. τινὲϲ δὲ βούλονται γράφειν αὐτὰ χωρὶϲ τοῦ ι λέγοντεϲ ὅτι
αἱ ἐπεκτεινόμεναι πτώϲειϲ διὰ τῆϲ φι ϲυλλαβῆϲ, εἰ μὲν ἔχουϲιν ἓν φωνῆεν κατὰ τὴν λήγουϲαν, φυλάττουϲιν αὐτό, εἰ δὲ β΄, ἀποβάλλουϲι τὸ ἕν. ἕτεροι δὲ ϲυνηγοροῦϲι τῇ παραδόϲει. ἡ γὰρ .παράδοϲιϲ τὰϲ τοιαύταϲ δοτικὰϲ οὖν ϲὺν τῷ ι οἶδε γράφειν. λέγουϲι γάρ, ὅτι αἱ διὰ τοῦ φι ἐπεκτάϲειϲ προϲερχόμεναι ταῖϲ πτώϲεϲι, εἰ μὲν φυλάϲϲουϲι τὴν
αὐτὴν φωνήν, καὶ τὴν αὐτὴν γραφὴν φυλάϲϲουϲι. εἰ δὲ μὴ φυλάϲϲουϲι τὴν αὐτὴν φωνήν, οὐδὲ τὴν αὐτὴν γραφὴν φυλάττουϲιν.

φρίκη διὰ τοῦ ι τῷ κανόνι τοῦ Φοινίκη. καὶ ἄλλωϲ, ὅτι παρὰ τὸ φρίϲϲω γέγονε, τὸ δὲ φρίϲϲω διὰ τοῦ ι γράφεται, ἐπειδὴ οὐδέποτε πρὸ τοῖν δύο ϲϲ δίφθογγοϲ εὑρίϲκεται.

Φρίκιον ὄροϲ ὑπὲρ Θερμοπυλῶν Λοκρικόν. — καλεῖται καὶ Φρίκειον.

φροίμια προοίμια.

φροῦδοϲ πρόοδοϲ.

φυζακινόϲ: ι.

φυκτά φευκτά.

φύλλον διὰ δύο λλ πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τοῦ φύλου τοῦ ϲημαίνοντοϲ τὴν φυλήν.

φύππαξ ὅπερ ἡμεῖϲ βόμβαξ.

φῶ ἀντὶ τοῦ φωτί ϲὺν τῷ ι. Εὐριπίδηϲ Μελεάγρῳ «τὸ μὲν γὰρ
ἐν φῶ τὸ δὲ κατὰ ϲκότοϲ κακόν ».

φῴζειν. ϲὺν τῷ ι. ϲημαίνει τὸ καίεϲθαι. Ϲτράττιϲ «ἀλλ’ εἰ μέλλειϲ ἀνδρείωϲ φῴζειν ὥϲπερ μύϲτακα ϲεαυτόν». Βιθυνοὶ δὲ φώγειν λέγουϲιν.

φῴϲ φῳδόϲ ἔχει τὸ ι καὶ ὀξύνεται ὡϲ δᾴϲ δᾳδόϲ. ἔχει δὲ τὸ ι,
ἐπειδὴ λέγεται καὶ φωΐδεϲ. — λέγει δὲ ὁ Χοιροβοϲκόϲ, ὅτι διϲυλλάβωϲ καὶ μόνον λέγεται κατὰ τὸ πληθυντικὸν προϲγραφομένου τῷ ω τοῦ ι. ἐν δὲ τῇ γενικῇ ὤφειλε περιϲπᾶϲθαι, φῷδεϲ φῳδῶν ὥϲπερ χεῖρεϲ χερῶν. ἀλλὰ ϲεϲημείωται καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων βαρυνόμενον. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ «πλὴν φῴδων ἐκ βαλανείου».

Φωκήων: ἰϲτέον ὅτι τινὲϲ θέλουϲι παρὰ τῷ ποιητῇ τὸ «αὐτὰρ Φωκήων» (Β 51) διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεϲθαι κατὰ τοὺϲ νεωτέφάνηϲ ¹²¹³ ρουϲ Ἴωναϲ· οὐκ ἔϲτι δὲ εἰ μὴ διὰ τοῦ η κατὰ τοὺϲ παλαιοὺϲ ωναϲ οἰϲ ϲυνεχῶϲ κέχρηται ὁ ποιητὴϲ οἷον Πηλπάδεω Ἀχιλῆοϲ»(Α 1) κούρην Βριϲῆοϲ, τήν μοι δόϲαν υἷεϲ Ἀχαιῶν (Α 392).

Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ὀρθογραφίας (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ ὀρθογραφίας

1. l. 1 Ηes. Choer. 269, 18, E.M. 782, 15 Cod. Voss. ὑποδεξία ϲημαίνει τὸ ὑποδέχεϲθαι διὰ τοῦ ι γράφεται· τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ μὴ ἐχόντων ῥῆμα ἀντιπαρακείμενον διὰ τοῦ ευω διὰ τοῦ ια θηλυκὰ πρὸ μιᾶϲ τὸν τόνον ἔχοντα διὰ τοῦ ι γράφεται, οἷον κακόϲ κακία, ὑπόδεκτοϲ ὑποδεξία διὰ τὴν ϲύνταξιν. Il. Pr, l 73 ὑποδεξείη ὡϲ Ἀργείη. τὸ δὲ ἀκόλουθον ὤφειλεν εἶναι κοινὸν ὑποδεξία ὡϲ παρ τὸ ἀνόρεκτοϲ ἀνορεξία. ταῦτα ἐν τῇ προϲψδίᾳ· ἐν μέντοι τῇ καθόλου οὕτωϲ. «επᾶϲά τοί ἐϲθ’ ὑποδεξίη» ἕνεκα μέτρου ἔκταϲιν ἔπαθε τοῦ ι. ἀγνοίᾳ μέντοι τἀκριβοῦϲ διά τῆϲ ει διφθόγγου τὴν γραφὴν ποιοῦνται καὶ οὕτωϲ ἔχει ἡ τοῦ Ἀντιφάνουϲ (Ls. τῶν ἀντιγράφων) παράδοϲιϲ. Lehrsius addit: «at certe unum est, in quo hic. fallit. Nam ap. Arcad. p. 99 haec habemus τὰ διὰ τοῦ ια παρ μελλόντων γινόμενα παροξύνεται ὀρέξω ἀνορεξία, πέψω ἀπεψία, προδώϲω προδοϲία etc.» Sed quaeri potest, nonne aliquo loco Herodianus etiam ὑποδεξία ab ὑπόδεκτοϲ repetiverit ut ab ἀθάνατοϲ ἀθαναϲία. l. 2 Hes. cf. Ιo. Al. 33, 24 et Herod. in E. M. 781, 47. l. 3 St. B., Eust. ad Hom. 304, 14. Hes. Ὑρμίνη πόλιϲ. 1. 6 Choer. 270, 5, Hes. l. 7 Hes. l. 8 Hes. cf. Schmidt. l. 9 Choer. 270, 21.

2. l.10 cf. fr. 12. Ep. Cr. I 417,9 διὰ τοῦ ι κτλ. Hes. l.12 Hes. l.13 Hes. per simplex λ. 1. 14 Choer. 273, 30, Hes. 1.16 Choer. 273, 18. l. 17 St. B. Hes. Φαληρεύϲ, nam Φαλαρεῖϲ ap. eum est vitiosum. l. 20 St. B. l. 22 St, B.

3. l. 24 Hes. l. 25 St. B. Hes. φαρκίδων· ῥυτίδων καὶ πόλιϲ confundit φαρκίϲ et Φαρκηδών πόλιϲ. l. 27 Choer. 271, 10, Hes.

4. l. 1 Theogn. 40. 2, Eustath. 1630, 23, 229, 40. Hes. φάρυγξ et φαρύγεθρον. cf. Cathol. l. 3 Choer. 270, 28. St. B. s. Φάϲηλιϲ. l. 4 Hes. Cf. Dicaearchus ap. St. B. 511, 18 et St. B. s. φρατρία. Choer. in E. M. 797, 50 ἔϲτι φατρία, πλεοναϲμῷ τοῦ ρ φρατρία καὶ ϲυγκοπῇ καὶ ἐκτάϲει γίνεται φρήτρη. l. 6 Hes. i. q. φψζειν. l. 7 Choer. 274, 18. St. B. Φεά πόλιϲ τῆϲ λείαϲ. Ὅμηροϲ διὰ τοῦ ι «Φιᾶϲ πὰρ τείχεϲϲι» et Φιά πόλϲϲ τῶν ,περιμάχων Μεϲϲηνίοιϲ καὶ Λάκωϲιν. Ὅμηροϲ « Φιᾶϲ πὰρ τείχεϲϲιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα». Inspice etiam Eustath. 671. Hes. Φειά πόλιϲ Θεϲϲαλίαϲ (vel potius Ἠλείαϲ). l. 9 Choer. 274, 11. l. 10 Choer. 273, 19. Hes. habet φείδομαι et φειδόϲ. cf. Lob. Rhem.
seqq. l. 13 Choer. 273, 26. l. 14 Choer. 273. 23. Hes. cf. fr. 26. l. 15 Choer. 273, 27, Hes. l. 17 St. B. Posteriorem urbem commemorat etiam Choer. 274, 25 Φηρά (scripsi pro Φθηρά) πόλιϲ μεταξὺ Λακωνικῆϲ καὶ Πύλου τῆϲ Μεϲϲηνίαϲ οῦϲα ἀπὸ τοῦ φέρω (? pro φθερῶ). l. 20 Hes. E. M. 790, 52 ἡ φέρουϲα πάντα καὶ φθείρουϲα. l. 21 E. M. 791, 6 Hes. φευκταῖοι, quod defendit Struvius ap. Schneiderum, sed Meinek. Philol. XII p. 629 φευκτέοι.

5. l. 23 Choer. Dict. 81, 35: 83, 3, Hes. l. 24 Hes., qui tamen etiam φιλήτηϲ· κλέπτηϲ, λῃϲτήϲ et φιληϲίαιϲ κλεψοϲύναιϲ babet Choer. Orth. 271,"30 (E. Orion. 159, 27, E. M. 794. 1) φιλήτηϲ διὰ τοῦ ι γράφεται ϲημαίνει δὲ τὸν κλέπτην. καὶ λέγει ὁ τεχνικόϲ, ὅτι πολλὰ πάθη ἐνταῦθα γέγονε. δίδωϲι γὰρ ἀποβολὴν τοῦ υ καὶ τοῦ ε τὸ γὰρ ὑφειλέτηϲ κατὰ τὴν δευτέραν ϲυλλαβὴν διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται· δίδωϲι δὲ καὶ ἔκταϲιν τοῦ ε εἰϲ η. τὸ γὰρ ὑφειλέ- τηϲ τὸ ε παραλήγεται, τὸ δὲ φιλήτηϲ τὸ η. λέγει δὲ ὁ Τρύφων, ὅτι ἐϲτί τινα ὀνόματα ϲυμπάϲχοντα τῷ δηλουμένῳ οἶον ἡμιϲυκύκλιον ἡμικύκλιον, λείπω λιμόϲ. οὕτωϲ καὶ ἐνταῦθα ϲυνέπαθεν η φωνὴ τῷ δηλουμένῳ καὶ ἐκ τοῦ ὑφειλέτηϲ γέγονε φιλήτηϲ. ἐπειδὴ γὰρ ἔνδειαν ϲημαίνει, ὁ γὰρ κλέπτηϲ ἔνδειαν ποιεῖ, τούτου χάριν καὶ φωνῆϲ ἔνδειαν ἐδέξατο καὶ ἀπέβαλε τὸ υ καὶ ε καὶ τροπὴν ἐποίηϲε τοῦ ἑ εἰϲ η. Quae tum additur originatio a φιλεῖϲθαι κατὰ ἀντίφραϲιν

6. οἱονεὶ ὁ μιϲούμενοϲ non videtur ab Herodiano profecta esse et excidisse ipsius Herodiani sententia scripturam φηλήτηϲ a φηλόϲ per η probantis, ut ex Hesychio concludi potest. Technicus autem a Choerobosco laudatus est Herodianus, qui ut solet antecessoris (Tryphonis) sententiam refert. l. 1 Hes. l. 2 Hes.

7. l. 3 Hes. l. 4 Hes. cf. fr. 49. l. 5 Hes., qui utrumque confundit. cf. D. Pr. Φ 186. l. 6 E. M. 791, 39, cf. Schol. ad Od. α 168 φηϲί λέγει (adieci ipse). l. 7 Hes. Choer. Orth. 273, 15 φθεῖϲαι διὰ τῆϲ ει διφθόγγου· παρὰ γὰρ τὸ φθείω (pro φθείρω) τὸ διὰ τῆϲ εῖ διφθόγγου γέγονε. γράφεται δὲ καὶ διὰ τοῦ ι ἐκ τοῦ φθίω τοῦ διὰ τοῦ ι et ibid. l. 14 φθείϲω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατὰ παράδοϲιν, et l.6 φθειϲήνωρ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ἔϲτι γὰρ φθείω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου καὶ φθίω διὰ τοῦ ι, ἐξ οὖ τὸ φθίϲαϲ. ἐκ τοῦ οὖν φθείω τοῦ διά τῆϲ ει διφθόγγου γέγονε φθειϲήνωρ et p. 275, 12 φθίω διά τοῦ ι παρ’ 5 καὶ τὸ φθίϲθαι (pro φθιἃϲθαι) καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ν γίνεται φθίνω, ὅθεν φθινύθω τὸ φθείρομαι καὶ φθινόπωρον παρὰ τὸ φθείρειν τὴν ὀπώραν ἐν αὐτῷ (sic ex E. M. 793, 1 pro corruptis παρὰ τὸ ἔφθιοϲ scripsi). φθείω διὰ διφθόγγου, ἀφ’ οὐ τὸ φθείϲω, ὅθεν καὶ τὸ φθόη. Inde apparet iam antiquis temporibus huius vocabuli scripturam fluctuasse, sed non dubium est, quin Herodianus ι amplexus sit propter canonem generalem τὰ διά τοῦ ιω disyllaba cf. Ep. Cr. I 125, 2. Scriptura φθείω exstat etiam in Anecd. Paris. III 343, 16. l. 9 Choer. 273, 32 cf. Arc. 20, 18, Choer. Dict. 86, 14, Theogn. 133, 15. Ep. Cr. l 440. 5. l.9 ἀπὸ scripsi pro ἐπὶ cum E. Orion.160.8, E.M. 792, 40 φθείρ παρὰ τὸ φθείρω ὁ ἀπὸ φθορᾶϲ ϲωματικῆϲ γινόμενοϲ (sic v). l. 14 ex verbis ἔϲτι δὲ καὶ Ϲάπειρ concludi potest hic praeceptum de plurisyllabis adiunctum fuisse hunc fere in modum. καὶ τὰ δὲ ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν εἰϲ ειρ ἀϲυνήθη ἐϲτὶ Βέχειρ, Ϲάπειρ, Ἀλάζειρ, Λίγειρ, Ἐλάτειρ, ἑκατόγχειρ, ἀντίχειρ, χρυϲοέθειρ. l. 15 Choer. 271, 17. Hes. habet Φθῖοι, sed Φθειάδοϲ. l. 20 cf. fr. 35. St. B. 664, 4. Hes. appellativum exhibet φθείρ et φθίρ. Pro Φθιρῶν ὅροϲ idem. Φθειρῶν ὅροϲ πιτυῶδεϲ ὅροϲ διὰ τὸ πληθύνειν ἐν αὐτῷ πίτυϲ τῶν γὰρ ϲτροβίλων τὰ ἐντὸϲ φθεῖραϲ καλεῖϲθαι atque huius etiam scripturae Herodianum meminisse apparet ex E. M 792, 48: Φθειρῶν τ’ ὅροϲ ἀκριτόφυλλον -ὁ μὲν τεχνικὸϲ διὰ τοῦ ι γράφεϲθαι λέγει· ὅτι παρὰ τὸ Φθίρ γέγονε τὸ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐνδυμίωνοϲ. ἕτεροι δὲ διὰ διφθόγγου λέγουϲι, παρὰ τὸ φθείρ, ὃ ϲημαίνει τὴν πίτυν. εἰϲὶ γάρ τινεϲ πίτυεϲ φθεῖραϲ ποιοῦϲαι. τὸ ὅροϲ τὸ ἔχον φθεῖραϲ τουτέϲτι πίτυαϲ οἱ δὲ παρὰ τὸ

8. φθείρ λέγουϲιν ὁ λῃϲτήϲ τουτέϲτιν ὁ φθείρων οἱονεὶ τὸ ὅροϲ τῶν λῃϲτῶν οἱ δὲ ὅτι φθεῖρεϲ λέγονται οἱ θῆρεϲ παρὰ τὸ φθείρειν τὸ ὅροϲ τῶν θηρῶν. Λυκόφρων (v. 1383). Haec fluxerunt ex Choerob. Orth. 274, 5, in qua particula tantum servata est cum technici (i. e. Herodiani) mentione.

9. l. 1 Choer. 271, 27, Hes. l. 4 Choer. 275, 2 auxilio E. Magni et Gudiani emendatus. l. 7 Hes., qui habet etiam Macedonicum βῖκοϲ ϲφίγγαϲ. l, 8 Choer. 274, 23 a me emendatus ef. St. B. Φιγάλεια πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ — μετωνομάϲθη δὲ Φιάλεια δίχα τοῦ ἀπὸ Φιάλου τινόϲ.— Hes. l. 10 Hes., alii φιλίτια cf. Schmidt. E. M. 736, 50 ϲυϲϲίτιον εὐωχία ἄριϲτον· καὶ ϲυϲϲίτια τὰ δεῖπνα ἃ κοινῇ ποιοῦϲι Λακεδαιμόνιοι. καλεῖται δὲ καὶ φιλίτια, ἐπεὶ καὶ φιλίαϲ ἐϲτὶ ϲυναγωγά. l. 11 Choer. 272, 16, sic etiam Hes. St. B. Φίκειον ὄροϲ Βοιωτίαϲ καὶ διά διφθόγγου καὶ διά βραχέοϲ τοῦ ι. Theogn. 127, 32 Φίκειον ὄνομα τόπου· τοῦτο εὕρηται καὶ δι βραχέοϲ τοῦ ι κατά τὴν παραλήγουϲαν· ἴϲωϲ δὲ ϲυνεξέδραμε τῷ Ῥύτιον, Αἴγτον, Ϲούνιον. l. 11 Φίκιον scripsi pro Φίκνον. l.13 Choer.274, 30. l.14 E.M. 793, 45. l. 15 Choer. 270, 24. Hes., qui exemplum correptae vocalis profert. l. 17 Choer. 271, 8. l. 18 Choer. 275, 10, Hes.

10. l. 19 Choer. 274, 15, Hes. l. 21 E. M. 166, 11, Hes., Schol. ρ 134. Cf. Lob. Parall. p. 5 seqq. l. 24 Choer. 271, 14. Hes. φιλόνεικοϲ μάχιμοϲ φίλεριϲ· φιλονεικία γὰρ ἡ μάχη. l. 25 Choer. 271, 12 cf. νεικῶ et νικῶ. l. 27 Choer. 272, 28, E. Orion. 160, 4 E. M. 795, 21, Hes.

11. ι 1.1 Choer. 273, 1. l. 3 Choer. 275, 5, E. M. 795, 26: παρὰ τὸ φυτόν φυτρόν καὶ φιτρόν· ἀπὸ τοῦ φύεϲθαι ἐξ αὐτοῦ τὰ φυτά. Eandem originationem praebet etiam Hes. s v. φίτρον. (φιτρόϲ) κορμὸϲ τοῦ ξύλου παρὰ τὸ φύεϲθαι. l. 4 Hes. l. 5 Hes. l. 6 Choer. 273, 10, E. M. 796, 19, Hes. l. 9 Choer. 271, 1. .l. 10 Hes. l. 11 Hes. l. 12 Choer. 275, 6, Arcad. 40, 8. Proprium per ι scripsit Herodianus, sed adiectivi formam in ειοϲ praeoptasse videtur: Arcad. 44, 27 φλόγειοϲ, unde per ellipsin φλόγεοϲ oritur «ἐϲ δ’ ὄχεα φλόγεα» (Ε 745), quod habet etiam Hes., ut κήλεοϲ ex κήλειοϲ. cf. Ep. Cr. 1 436, 24 et can. gen l. 14 Hes. St. B. 668, 5 Λακεδαιμόνιοι τῶν μηνῶν ἕνα Φδλιάϲιον, καλοῦϲιν, ἐν ᾦ τοὺϲ τῆϲ γῆϲ καρποὺϲ ἀκμάζειν ϲυμβέβηκεν. ὤφειλε δὲ ἀπὸ τῆϲ Φλιοῦντοϲ Φλιούϲιοϲ, πλεοναϲμῷ δὲ τοῦ α Φλιάϲιοϲ. Praecedunt ὠνόμαϲται δὲ (sc. Φλιοῦϲ πόλιϲ Πελοποννήϲου) παρὰ τὸ φλεῖν, ὅ ἐϲτιν εὐκαρπεῖν, de quo verbo E.M. 796, 3 φλέω, ὃ καὶ φλύω λέγεται. — E.M. 796,5 affert Φλεήϲιον τὸ Φλιάϲιον πεδίον. cf. Lob. Proll. p.432. l.15 Choer. 275, 11. l.16 Choer. in E.M. 796, 46, qui unde sumpserit, non latet, nam Theogn. 155, 23 τὸ φνεί (scripsi pro φνή) παρ’ Ἀριϲτοφάνει. ἔϲτι δὲ καὶ αὐτὸ μίμημα φωνῆϲ ὀρνέου. cf. Mein. fr. Com. l p. 356 ed. min. l. 23 Arcad. 40, 6, St. B. 669, 3, Hes. Φοινικίοιϲ γράμμαϲι. Choer. 274,31 Φοινίκεια γράμματα τὸ κει δίφθογγοϲ hanc scripturam ex Φοιικήϊα γράμματα, cuius vestigia etiam ap. Hes. Φοινικκία exstant, repetivisse videtur, sed Herodianus hoc velut πολεμήιοϲ non ex diaeresi, sed ex pleonasmo explicasse putandus est. l. 24 Choer. 272, 19. l. 26 Herodian. in Odyssiaca Prosodia. a Schol. ad Arist. Av. 861. Arcad. 98. 23, Choer. 274, 27 φορβειά ει δίφθογγοϲ ὡϲ παρειά ὀχειά. ταῦτα ἐπ’ οὐϲίαϲ. τὸ δὲ ἀρειά ἐπὶ πράγματοϲ καὶ αὐφὸ διὰ τῆϲ

12. ει διφθόγγου γράφεται καὶ ἡ δωρειά. Hes. l. 1 Hes. l. 2 Choer. 274, 13. Hes. l. 3 Choer. in E. M. 799, 51. l. 12 Choer. 272, 25, Hes. l. 15 St.B.

13. 1. 17 Hes. l. 18 Hes. l. Hes. cf. can. gen. l. 20 Hes. l. 21 E. M. 802, 36, Hes. l. 23 Hes., ubi Schmidt. adnotat idem esse atque πύππαξ,, quod et. l. 24 E. M. 803, 45. 1 28 E. M. 803, 47, Hes. φώγειν φρύγειν. E. M. 667, 25 πεφῳϲμένοϲ ἀντὶ τοῦ κεκαυμένοϲ· ἀπὸ τοῦ φῴζω, ὡϲπερ χρὠζω, ὅπερ ἔχει τὸ ι. l. 29 E. M. 803, 34 cf. Choer. Dict. 453, 4 et 31, Hes. φωΐδεϲ. l. 31 πληθυντικόν Cod. V. l. 35 Choer. Dict. 209, 27.

Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.21

ed. August Lentz

Search the Perseus Catalog for:

Φ.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers