Search the Perseus Catalog for:

View: By Section

← Previous Next →

Τ.

τάγηνον τήγανον.

ταλαπείριοϲ: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. ἢ γὰρ παρὰ τὸ τηλόθεν πεπερακέναι γέγονε ταλαπέριοϲ καὶ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ῑ ταλαπείριοϲ. ἢ παρὰ τὸ τλῆναι καὶ πεῖραν γέγονε ταλαπείριοϲ οἱονεὶ ὁ πολλὴν πεῖραν
ὑπομείναϲ τοῦτ’ ἔϲτι πολύπειροϲ. τὸ δὲ πεῖρα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.

Ταλαῶο: μετὰ τοῦ ῑ τινέϲ. ἦν γὰρ (φαϲί) Ταλαοῖο. οὐ κατεπείγει δέ. ἀπὸ γὰρ τῶν εἰϲ ωϲ εὐθειῶν Ἀττικῶν κέκλιται καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ο ὡϲ Μίνωο, Ἀνδρογέωο.

Ταλθύβιοϲ: τὸ βι ῑ. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ιο ὑπερτριϲύλλαβα προπαροξύτονα κτλ.

Τάμαϲοϲ πόλιϲ Κύπρου· ἔϲτι καὶ Ταμέϲη πόλιϲ τῆϲ Ἰταλίαϲ καὶ ποταμόϲ. Πολύβιοϲ δ’ ἐν τῷ πρώτῳ Τεμέϲειαν τὸν πόλιν καλεῖ.

ταμίαι et ταμιείαϲ.

ταμιεῖον: ει. παρὰ τὸ ταμιεύω καὶ ταμιείδιον τὸ ὑποκοριϲτικὸν τοῦ ταμιεῖον. ἡ τρίτη διὰ τοῦ ῑ, ἐπειδὴ καὶ ὁ ταμίαϲ καὶ ἀργυροταμίαϲ.

ταπεινόν χθαμαλόν.

τάπιδεϲ τάπητεϲ.

Τάραντοϲ πόλιϲ Βιθυνίαϲ, ἔνθα τιμᾶται Ταρανταῖοϲ Ζεύϲ — εὕρηται καὶ διὰ τοῦ δ Δάρανδοϲ.

τάργανον ὄξοϲ. Λυδοί ἢ τὸ ταράττον.

Ταριχέαι πόλειϲ πολλαί. οἱ πολῖται Ταριχευταί· παρὰ τὸ ταριχεύω. καὶ ὤφειλε διὰ διφθόγγου.

ταριχεία τὸ πρᾶγμα παρὰ τὸ ταριχεύω.

τάριχοϲ λέγεται καὶ ἀρϲενικῶϲ καὶ οὐδετέρωϲ. διὰ τοῦ ῑ γράφεται· καὶ γὰρ τὰ διὰ τοῦ ιχοϲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

Τάρνη: Ἄρνη πόλιϲ Βοιωτίαϲ. ἔϲτι δὲ καὶ Θεϲϲαλίαϲ. καλεῖται
δὲ καὶ Τάρνη, ὡϲ λέγει Ἡρωδιανὸϲ περὶ παθῶν.

ταρροί καὶ ταρϲοί τάλαρα καὶ τὰ πλατύματα τῶν καρπῶν.

ταρϲιήν τὴν τραϲιάν.

¹²³

Ταρϲόϲ ἐπιϲημοτάτη πόλιϲ Κιλικίαϲ, ἣν διὰ τοῦ ε ἔλεγον Τερϲόν παρὰ τὸ τερϲανθῆναι ὅ ἐϲτιν ἀποξηρανθῆναι. — Θαρϲόϲ δὲ ἐκαλεῖτο καὶ Θαρεῖϲ οἱ Κίλικεϲ, ὡϲ Ἰώϲηποϲ ἐν ἀρχαιολογίᾳ (Ι 7).

Τάρταροϲ: ὁ οἰκήτωρ Ταρτάριοϲ καὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου παρ’
Εὐριπίδη ἐν Εὐρυϲθεῖ ϲατυρικῷ.

Ταυλάντιοϲ Ἰλλυρικὸν ἔθνοϲ. Εὐφορίων δὲ μετὰ τοῦ ν Ταυλαντίνουϲ αὐτούϲ φηϲι.

Ταυρίϲκοι ἔθνοϲ περὶ τὰ Ἄλπεια ὄρη. λέγονται καὶ Ταυρῖνοί. ὡϲ Πολόβιοϲ τρίτῳ (c. 60, 8). Ἐρατοϲθένηϲ Τερίϲκουϲ αὐτούϲ φηϲι
διὰ τοῦ ε, οἳ καὶ Ταῦροι λέγονται.

Ταυροκομεῖον: ει καὶ προπεριϲπᾶται ὡϲ γλωϲϲοκομεῖον.

Ταυρομενίτηϲ. ῑ. παρὰ τὸ Ταυρομένιον.

ταύϲιον καὶ τηύϲιον καὶ αὔϲιον.

ταὐτό ταυτόν τὸ αὐτό.

Ταύχειρα: ει. ἐπειδὴ καὶ εὕρηται καὶ χωρὶϲ τοῦ ῑ παρὰ Παρθενίῳ. ἐκεῖνοϲ γὰρ εἶπεν Ταυχέριοϲ τὸ ἐθνικόν.

ταχίων ῑ ὡϲ βραδίων. πλὴν τοῦ χερείων καὶ ἀρείων.

Τέβεριϲ ποταμὸϲ Ἰταλίαϲ.

Τεγηϲϲόϲ πόλιϲ Κύπρου.

τείνω: δίφθογγοϲ. τενῶ γὰρ ὁ μέλλων.

τείρεα τὰ ἄϲτρα. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.

τείρεται καταπονεῖται. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. τέρρεται γὰρ λέγουϲιν οἱ Αἰολεῖϲ καὶ ἔθοϲ ἔχουϲι τὸ ῑ τῆϲ ει διφθόγγου ἀποβάλλειν καὶ διπλαϲιάζειν τὸ ϲύμφωνον οἷον φθείρω φθέρω.

τειχεϲιπλῆτα τοῖϲ τείχεϲι προϲπελάζων, πορθητά. εἰ δὲ διὰ τοῦ β γράφεται, ὁ τὰ τείχη καταβάλλων.

τεῖχοϲ. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ τὸ τεύχω γέγονε τεῦχοϲ καὶ. κατὰ τροπὴν τοῦ υ εἰϲ ῑ τεῖχοϲ. ἄλλωϲ τε δὲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται, ἐπειδὴ ἀντιπαράκειται αὐτῷ τὸ τοῖχοϲ.

τέλγη ὁ καλούμενοϲ ῥῶποϲ· κακῶϲ. ἔϲτι γὰρ γέλγη.

τέλειοϲ. ει δίφθογγοϲ. πρῶτον μὲν ὅτι λέγεται καὶ χωρὶϲ τοῦ ῑ ⁴ οἷον τέλεοϲ καὶ τελέωϲ τὸ ἐπίρρημα. δεύτερον ὅτι τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ οὐδετέρων μὴ παραληγόμενα τὸ ᾱ διὰ τοῦ ειοϲ γινόμενα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται· ὄνειδοϲ ὀνείδειοϲ, ἕρκοϲ ἕρκειοϲ, ἦθοϲ ἤθειοϲ. οὕτω καὶ τέλοϲ τέλειοϲ πλὴν τοῦ τέμενοϲ τεμένιοϲ.

Τελεϲῖνοϲ. ῑ ὡϲ Ἀκραγαντῖνοϲ.

Τελμιϲϲόϲ ἡ πόλιϲ πλεοναϲμὸν ἔπαθεν ἐπεντεθέντοϲ τοῦ λ. ἐκλήθη γὰρ ἀπὸ Τεμιϲϲοῦ τοῦ Ἀπόλλωνοϲ, ὥϲ φηϲιν Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῷ περὶ παθῶν (ap. Eust. ad Dionys. 859). — ὁ πολίτηϲ Τελμιϲϲεύϲ καὶ δρᾶμα Ἀριϲτοφάνουϲ Τελμιϲϲεῖϲ· λέγεται καὶ τετραϲυλλάβωϲ Τελεμιϲϲεῖϲ ὡϲ αὐτὸϲ ἐν αὐτῷ κτλ.

Τέλφουϲα πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ ἀπὸ νύμφηϲ λεγομένη, Τελφούϲηϲ. — ἔϲτι καὶ Βοιωτίαϲ Τελφούϲιον. — Ἔφοροϲ δὲ Τιλφωϲαῖον ὄροϲ ἐν Ἀλαλκομενίᾳ· ἔϲτι καὶ Βοιωτίαϲ Τίλφωϲα κρήνη καὶ ὄροϲ ἀπὸ Τιλφούϲηϲ. Ἡρωδιανὸϲ δὲ Τιλφῶϲϲα φηϲίν.

Τελχίν: ῑ. ὡϲ δικατάληκτον.

Τέμβριον πόλιϲ Φρυγίαϲ. Χάραξ Τύμβριον. Μένανδροϲ Τεμβρίειον ὡϲ Γορδίειον.

τεμένιοϲ. ῑ.

τεμενίτηϲ: ῑ παρὰ τὸ τέμενοϲ.

Τέμμικοϲ: ῑ. Τέμμιξ γὰρ ἡ εὐθεῖα. τὰ δὲ εἰϲ ξ λήγοντα ἀποϲτρέφεται
τὴν ει δίφθογγον.

τερᾴζειν: ϲὺν τῷ ῑ.

τέρεινα ἡ ἁπαλὴ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου· ὥϲπερ γὰρ παρὰ τὸ μάκαρ μάκαροϲ καὶ τάλαϲ τάλανοϲ γίνεται μάκαιρα καὶ τάλαινα τὸ θηλυκὸν κατὰ προϲθήκην τοῦ ῑ, οὕτω καὶ παρὰ τὸ τέρην τέρενοϲ γίνεται
τέρεινα τὸ θηλυκὸν διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατὰ προϲθήκην τοῦ ῑ. Λυκόφρων καὶ Ἀπολλώνιοϲ «τερείνηϲ ἄνθεα γαίηϲ» (Ι 1143 et III 898 ubi tamen pro γαίηϲ scriptum est ποίηϲ).

Τέρινα πόλιϲ Ἰταλίαϲ καὶ ποταμόϲ, κτίϲμα Κροτωνιατῶν, ὡϲ Φλέγων, τινὲϲ δὲ νῆϲον αὐτήν, εἰϲ ἣν ἐξεβράϲθη Λίγεια ἡ Ϲειρήν, ὡϲ
Λυκόφρων (v. 726) « Λίγεια δ’ εἰϲ Τέριναν ἐκναυθλώϲεται». γράφεται διὰ τοῦ ῑ τὰ γὰρ διὰ τοῦ ινα ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον.

⁵

τερθρεία γοητεία, περιπάθεια. παρὰ τὸ τέραϲ τέρατοϲ τερατεύω τερατεία καὶ ϲυγκοπῇ τερτρεία καὶ τροπῇ τερθρεία.

τερπώμεθα τρεπώμεθα.

τέρϲεϲθαι ξηραίνεϲθαι παρὰ τὸν θέρϲω μέλλοντα Αἰολικῶϲ καὶ
τροπῇ τοῦ θ εἰϲ τ.

τετράδειον διὰ διφθόγγου καὶ προπαροξύνεται. ἡ παράδοϲιϲ. — τετράδιον διὰ τοῦ ῑ τὸ ὑποκοριϲτικόν.

τετραμαίνει τρέμει φοβεῖται.

τετρᾶχμα τετράδραχμα.

τετρήχει τετράχυντο τετάρακτο.

τετρίγει: ἔτριζεν.

τῇ ἄρθρον προτακτικὸν θηλυκὸν καὶ ἀντὶ ὑποτακτικοῦ· ἢ ταύτῃ. χωρὶϲ τοῦ ῑ προϲτακτικὸν ἀνάλογον τῷ λάβε « Κύκλωψ, τῆ, πίε οἶνον » (ι 347).

τῇ ἄλλωϲ τῇ ματαίωϲ. — τηνάλλωϲ τὴν μάτην.

τῇδε ὧδε ἐνταῦθα.

τηθαλλαδοῦϲ ἢ τηθαμμωδοῦϲ· ὁ γυναικοτραφήϲ.

τηλία ϲηλία.

τήλιδα: οὕτωϲ ἐκάλουν τὴν ϲυνηρμοϲμένην.

τήμερον Ἀττικοὶ καὶ τήμερα λέγουϲιν.

τἠμῇ: ἔχει τὸ ῑ κατὰ τὴν λήγουϲαν· κατὰ δὲ τὴν ἀρχὴν οὔ, οἷον «ἀμφὶ δέ τοι τἠμῇ κλιϲίῃ » (I 654) ἔϲτι γὰρ τῇ ἐμῇ. καὶ ἐκθλίβεται τοῦ τῇ ἄρθρου τὸ ῑ καὶ κιρνᾶται τὸ η καὶ ε εἰϲ η. οὕτω καὶ τὠμῷ χωρὶϲ τοῦ ῑ, ὡϲ τὸ « Δῖε Μενοιτιάδη τὠμῷ κεχαριϲμένε θυμῷ» (Λ 607). ἐϲτι γὰρ τῷ ἐμῷ· καὶ ἐκθλίβεται τὸ ῑ τοῦ τῷ ἄρθρου καὶ κιρνᾶται τὸ ω καὶ
ε εἰϲ τὸ ω καὶ γίνεται τὠμῷ χωρὶϲ τοῦ ῑ.

τῆτεϲ ἐν τῷδε τῷ ἔτει. οἱ δὲ Δωριεῖϲ ϲᾶτέϲ φαϲιν. ὅθεν ϲατανίουϲ πυρὸϲ μὴ τελεϲφοροῦνταϲ, ἀλλὰ πρὸ ὥραϲ θεριζομένουϲ.

τιθήν: λέβηϲ τρίπουϲ.

Τίβυριϲ πόλιϲ Ἰταλίαϲ. Ἀρτεμίδωροϲ Tίβυρα τὸ ἐθνικὸν Τιβυρτῖνοϲ.
Νικάνωρ δ’ ὁ Ἑζρμείου Τίβουρα ταύτην καλεῖ καὶ τὸ ἐθνικὸν Τιβουρῖνον, ὃ καὶ ἀναλογώτερον.

⁶

τίγγα: Διοκλῆϲ ἐν Μελίτταιϲ. Ἡρακλέων δὲ οὐ διελὼν τιγγάβαρυ τὸ κιννάβαρι λέγε.

Τίγρηϲ ποταμὸϲ Περϲῶν. λέγεται καὶ Τίγριϲ.

τιμή: διὰ τοῦ ῑ· παρὰ γὰρ τὸν τίϲω μέλλοντα, ὃϲ ἦν ἀπὸ τοῦ τίω ἐνεϲτῶτοϲ, ὅϲτιϲ καὶ ἐν ϲυϲτολῇ εὕρηται. καὶ ἄλλωϲ· ἐπειδὴ τὰ
εἰϲ μη οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

τιμῆϲ: τινὲϲ τὸ τιμῆϲ διὰ τοῦ ῑ γράφουϲιν· ἀπὸ γὰρ τοῦ τιμήειϲ. οὕτωϲ καὶ τὴν αἰτιατικὴν εἶπε «καὶ χρυϲὸν τιμῆντα» (Ϲ 475), καίτοι λόγοϲ ἐϲτίν, ὡϲ πᾶϲα εὐθεῖα ἀρϲενικοῦ ὀνόματοϲ ἐν τῇ τελευταίᾳ. δύο ἔχουϲα φωνήεντα ταῦτα ἐκφωνεῖ, χωρὶϲ τοῦ Θρᾷξ. οὐκ ἐπείϲθη
δὲ ἡ παράδοϲιϲ. Ἀρίϲταρχοϲ γὰρ ἄνευ τοῦ ῑ, οὐχ ὑγιῶϲ δὲ γενικὴν ἐκδέχεται κτλ.

τίμιοϲ: ῑ ἀμφότεραι αἱ ϲυλλαβαί. ἡ παράδοϲιϲ.

Τίμων: διὰ τοῦ ῑ παρὰ τὸ τιμή.

τιμωρία. διὰ τοῦ ῑ. ὁ δὲ λόγοϲ περὶ τῆϲ ἀρχῆϲ. ἡ γὰρ
ϲυνέϲταλται. διὰ τοῦ ῑ δὲ ἡ ἀρχή, ἐπειδὴ παρὰ τὸ τιμωρόϲ ἐϲτι, τὸ δὲ τιμωρόϲ διὰ τοῦ ῑ γράφεται, ἐπειδὴ παρὰ τὸ τιμή καὶ τὸ ὠρῶ τὸ ϲημαῖνον τὸ φυλάττω γέγονεν.

τίνυϲθαι διὰ τοῦ ῑ γράφεται παρὰ τὸ τίνω τὸ ϲημαῖνον τὸ ἀποδίδωμι.

τίνω τὸ ἀποδίδωμι. διὰ τοῦ ῑ, ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ τίω γέγονε κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ν τὸ δὲ ν ἐπὶ βαρυτόνων ῥημάτων διχρόνῳ μόνῳ πέφυκεν ἐπεντίθεϲθαι οἶον θύω θύνω, δύω δύνω, πίω πίνω. οὕτωϲ οὖν καὶ τίω τίνω.

Τίοϲ ἡ πόλιϲ ῑ ὡϲ Κίοϲ.

Τίροϲ: ἔϲτι δὲ ὄνομα ποταμοῦ. ῑ κατὰ παράδοϲιν.

Τῖρυϲ: ῑ. ὁμοίωϲ τῷ ἰλύϲ· γίνεται καὶ πρόϲθεϲιϲ τοῦ ν Τίρυνϲ.

Τιϲαμενόϲ. ῑ.

Τίϲανδροϲ: διὰ τοῦ ῑ. παρὰ γὰρ τὸν τίϲω μέλλοντά ἐϲτι.

⁷

Τιτάν: διὰ τοῦ ῑ ἢ γὰρ παρὰ τὸ τίνω τὸ ϲημαῖνον τὸ ἀποδίδωμι γέγονε Τινάν καὶ Τιτάν οἱ οὕτω διαπραττόμενοι ὥϲτε δοῦναι τιμωρίαν. ἢ παρὰ τὸ τιταίνω γέγονε τιτάν οἱονεὶ οἱ τείνοντεϲ τὰϲ χεῖραϲ εἰϲ τὸ κόψαι τὰ αἰδοῖα τοῦ πατρόϲ, λέγω δὴ τοῦ Οὐρανοῦ. τὸ
δὲ Τιτάν διὰ τοῦ ι ϲυνεϲταλμένου ἐϲτίν. καὶ ἄλλωϲ τὰ εἰϲ αν οὐ παραλήγεται τῇ ει διφθόγγῳ κτλ.

Τίτανα χωρίον τῆϲ Ϲικυeνίαϲ· νῦν δὲ Τευτάνιον καλεῖται.

Τιτιανόϲ: ι ἀμφότερα. Ἰταλικώτερον γάρ ἐϲτιν.

Τίτῳ: οὕτω λέγεται ἡ ἡμέρα. διὰ τοῦ ῑ γράφεται. παρὰ γὰρ τὸ
Τιτάν Τιτᾶνοϲ γέγονε Τιτανίϲ καὶ ἐκεῖθεν ὑποκοριϲτικὸν Τίτῳ ὥϲπερ Ὑψιπύλη Ὑψώ, Είδόθεα Εἰδώ.

τίω: ι, ἐπειδὴ εὑρίϲκεται καὶ ἐν ϲυϲτολῇ « περὶ μέν ϲε τίω Δαναῶν » (Δ 257) καὶ «πᾶϲ τιϲ πλούϲιον ἄνδρα τίει, ἀτίει δὲ πενιχρόν » (Theognidis v. 621).

Τμῶλοϲ ὄροϲ.

Τόμαροϲ ὄροϲ Δοδώνηϲ, ὅπερ Τομοῦρον καὶ κατοικοῦνταϲ Τομούρουϲ· οἱ δὲ Τμάροϲ, οὖ τὸ ἐθνικὸν Τμάριοϲ.

τονθορύζει ἀτάκτωϲ λαλεῖ γογγύζει ψιθυρίζει. καὶ τονθρίζει τὰ αὐτά. — τονθρύϲ φωνή.

Τόπαζοϲ νῆϲοϲ Ἰνδική. διὰ τοῦ ξ δ’ ἐγράφετο πρότερον.

τοπίτηϲ: ῑ.

τό ῥα: ὅπερ δή. — τό ῤῥα· ὅπερ δή.

Τορώνη πόλιϲ Θράκηϲ. ἔϲτι καὶ ἄλλη πόλιϲ Ϲικελίαϲ Τόροννα διὰ δύο νν καὶ δύο oo.

Τουρδητανία χώρα τῆϲ Ἰβηρίαϲ· οἱ οἰκοῦντεϲ Τουρδητανοὶ καὶ Τουρδοῦλοι. Ἀρτεμίδωροϲ δὲ Τουρτυτανίαν αὐτὴν καλεῖ καὶ Τούρτουϲ τοὺϲ οἰκήτοραϲ καὶ Τουρτυτανούϲ.

τραγεῖον πόαϲ εἶδοϲ.

Τραγία νῆϲοϲ πρὸϲ ταῖϲ Κυκλάϲιν. ἔϲτι καὶ πόλιϲ ἐν Νάξῳ. Εὔπολιϲ
διὰ τοῦ ε γράφει καὶ πληθυντικῶϲ Τραγέαι.

⁸

Τράγιλοϲ πόλιϲ μία τῶν ἐπὶ Θρᾴκηϲ πρὸϲ τῇ χερρονήϲῳ καὶ Μακεδονίᾳ.

Τραλλεῖϲ.

τραπεζίτηϲ ἐπὶ διαφόρου ϲημαϲίαϲ διάφορον ἔϲχε τῆϲ παραληγούϲηϲ τὴν γραφήν ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ ἐν τῇ ἀγορᾶ διαπονουμένου διὰ
τοῦ ι γράφεται, παρὰ γὰρ τὸ τράπεζα ἐπὶ δὲ τοῦ κυνόϲ, ἐπεὶ ἀπὸ τοῦ τραπεζεύϲ παρῆκται, διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται τοῦτο δὲ παρ’ Ἰβύκῳ εὕρηται κατὰ τροπὴν τῆϲ ει διφθόγγου εἰϲ η, ὥϲ φηϲιν Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῇ καθόλου.

τράπηκι δόρατι. — τράφαξ· ϲκόλοψ. ἔνιοι δὲ τὸ δόρυ. — τρόπιξ·
μερὶϲ τῆϲ κώπηϲ. — τρόφηξ· χάραξ ϲκόλοψ.

τραῦμα πληγή ἕλκοϲ μώλωψ. — θραῦμα· λύπη πληγή.

τράφοϲ τάφοϲ.

Τραχίν: ι ὡϲ δικατάληκτον.

τρεῖϲ.

Τρεμιλία ἡ Λυκία.

τρέχνοϲ ϲτέλεχοϲ κλάδοϲ φυτόν βλάϲτημα. — τέρχνεα· φυτὰ νέα.

Τρῆρεϲ Θράκιον ἔθνοϲ. λέγεται καὶ τριϲυλλάβωϲ παρὰ Καλλίνῳ τῷ ποιητῇ Τρήρεαϲ ἄνδραϲ ἄγων ». Θεόπομποϲ Τρᾶραϲ αὐτοὺϲ καλεῖ. τρίβω: διὰ τοῦ ι. τὰ γὰρ εἰϲ βω κτλ.

τριγχόϲ τειχίον. — ϲτριγχόϲ τειχίον. — θριγκόϲ ἡ ϲτεφάνη τοῦ τείχουϲ — καὶ τριγχόϲ.

τρίπεζαν τὴν τράπεζαν. Βοιωτοί.

τρίποϲ τρίπουϲ.

τρίϲ τὸ ἐπίρρημα διὰ τοῦ ι.

τριϲϲόϲ διὰ τοῦ ι γράφεται, ἐπειδὴ οὐδέποτε πρὸ τῶν δύο ϲϲ δίφθογγοϲ εὑρίϲκεται κτλ.

Τριταία πόλιϲ Ἀχαΐαϲ. — Τρίτεια πόλιϲ Τρωϊκή. — ἔϲτι καὶ ἄλλη μεταξὺ Φωκίδοϲ καὶ Λοκρῶν τῶν Ὀζολῶν.

⁹

Τριτογένεια ἡ Ἀθηνᾶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατὰ τὴν παραλήγουϲαν τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυτόνων, κατὰ δὲ τὴν ἀρχὴν διὰ τοῦ ι ἢ ὅτι παρὰ τὸ τριτώ ἐϲτιν, ὅπερ κατὰ τοὺϲ Ἀθαμᾶναϲ ϲημαίνει τὴν κεφαλήν — ἐπειδὴ οὐκ ἐκ τῆϲ μήτραϲ, ἀλλὰ ἐκ τῆϲ κεφαλῆϲ
τοῦ Διὸϲ ἐξῆλθεν — ἢ ὅτι παρὰ τῷ Τρίτωνι ποταμῷ γέγονεν ἤ ὅτι τρίτη μετὰ τὴν Ἄρτεμιν καὶ Ἀπόλλωνα ἐγένετο. ἢ ἐπειδὴ τριταία γέγονεν οἱονεὶ ἡ φαινομένη τριταία· καὶ γὰρ τὴν αὐτήν φαϲιν εἶναι αὐτὴν τῇ ϲελήνῃ· ἡ δὲ ϲελήνη τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ φαίνεται καὶ τὴν τρίτην τοῦ μηνὸϲ τριτομηνίδα ἐκάλουν. δοκεῖ δὲ γεγεννῆϲθαι τότε ἡ Ἀθηνᾶ. τὸ
δὲ τριταία διὰ ϲυνεϲταλμένηϲ τῆϲ τρίτηϲ· ϲυλλαβῆϲ. τινὲϲ δὲ λέγουϲι παρὰ τὸ τρεῖν τὸ φοβεῖϲθαι γεννᾶν ἡ φόβου ἐμποιητική. οἷϲ ἀντίκειται καὶ ἡ γραφή, ὅτι ὤφειλε γράφεϲθαι διφθόγγῳ, καὶ ὁ ϲχηματιϲμόϲ, ἐπειδή, ὥϲ φηϲιν ὁ τεχνικόϲ, τὰ τοιαῦτα εἰϲ πάθη ἀναλύεται καὶ οὐκ εἰϲ ἐνέργειαν οἷον Λυκηγενήϲ ὁ ἐν Λυκίᾳ γεγεννημένοϲ, Κυπρογενήϲ ὁ
ἐν Κύπρῳ γεγεννημένοϲ, ἠριγενήϲ ὁ ἐν τῷ ἔαρι γεννηθείϲ. οὕτωϲ οὖν καὶ Τριτογένεια ἡ ἐκ τοῦ τρεῖν γεννωμένη, οὐ μὴν ἡ τρεῖν γεννῶϲα. οὐ δύναται δὲ ἐκ τοῦ τρεῖν γεννᾶϲθαι, ἐπειδὴ οὐ γεννᾶται ἐκ τοῦ φόβου.

Τρίτων. ι ἐϲτι δὲ ὄνομα ποταμοῦ. τὰ εἰϲ των λήγοντα μὴ ὄντα κοινὰ τῷ γένει οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

Τριχώνιον πόλιϲ Αἰτωλίαϲ. ὁ πολίτηϲ Τριχωνιεύϲ. καὶ Τριχόνιοϲ εὕρηται διὰ τοῦ ο μικροῦ.

τροφαλίϲ: τροφαλίδα ῥητέον διὰ τοῦ ο, οὐ τρυφαλίδα διὰ τοῦ υ. ἡ γὰρ λέξιϲ εἴρηται παρὰ τὸ τρέφεϲθαι, ὅ ἐϲτι πήγνυϲθαι.

τρυϲμόϲ γογγυϲμόϲ. — θριμμόϲ· γογγυϲμόϲ.

τρυϲόϲ.

¹⁰

τρύφακτοϲ: ἔνιοι διὰ τοῦ δ δρῦϲ γὰρ τὸ ξύλον.

Τρῳάϲ.

Τύανα, πόλιϲ μέϲη Κιλικίαϲ καὶ Καππαδοκίαϲ. ἐκαλεῖτο δὲ Θόανα καὶ κατὰ παραγραμματιϲμὸν Τύανα, ὡϲ Ἀλρριανόϲ.

τύμπανον et τύπανον.

τύξιν τεῦξιν.

Τυρόδιζα πόλιϲ Θράκηϲ. Ἑλλάνικοϲ δὲ Τυρόριζαν αὐτήν φηϲιν ἐν Περϲικῶν δευτέρῳ.

Τύροϲ νῆϲοϲ ἐν Φοινίκῃ. ἔϲτι καὶ Τύροϲ τῆϲ Λακωνικῆϲ καὶ νῆϲοϲ πρὸϲ τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάϲϲῃ, ἣν Ἀρτεμίδωροϲ Τύλον διὰ τοῦ λ καλεῖ.
τύρριϲ πύργοϲ, ἔπαλξιϲ, προμαχών. — τύρϲιϲ τὰ αὐτά.

τώ τῶ.

Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ὀρθογραφίας (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ ὀρθογραφίας

1. l. 2 Hes. cf. Herod. in E. M. 743, 50. l. 3 Choer. 268, 13, E. M. 744, 50 utramque originationem habet etiam Hes ταλαπείριοϲ· τλητικὸϲ κατὰ τὴν πεῖραν ἢ τηλόθεν διαπεπεραιωμένοϲ. l. 8 E. M. 746, 10 cf. Herod. ap. Eustath. 283, 36.

2. l. 11 E. M. 746, 19. cf. can. gen. l. 13 St. B. Mein. Τεμέϲη. l. 15 Hes, de quibus formis cf. Lob. El. I 429. l. 16 Choer. 266, 19, Hes. ταμιεῖον et bis extra ordinem ταμεῖον. l. Hes., Choer. 268, 26 διὰ τῆϲ ει διφθόγγου allatis his etymis: παρὰ τὸ ἔδαφοϲ, παρὰ τὸ πέδον, παρὰ τὸ δάπεδον, παρὰ τὸ πατῶ, παρὰ τὸ τάπηϲ. cf. can. gen. l. 20 Hes. l. 21 St. B. s. Τάραϲ. l. 23 Hes., E M. 746, 50 τάργανον [παρὰ τὸ γάρον ϲημαίνει τὸ πεπαϲμένον λαρδίον?] τινὲϲ δὲ τῶν Ἰώνων τὸ ταρακτὸν καλοῦϲιν. l. 24 St. B. l. 26 St. B. l. 27 Choer. 265, 8, Hes. ταριχεύουϲαι et ταριχευτόν. l. 30 E. M. 145, 53.

3. 32 E. M. 747, 1, Hes. ταρροί et ταρϲούϲ. l. 33 Hes., E. M. 764, 25 τραϲιά.

4. παρὰ τὸ τέρϲω τὸ ξηραίνω τερϲιά καὶ ταρϲιά ὡϲ παρὰ Ϲιμωνίδῃ καὶ καθ’ ὑπέρθεϲιν τραϲιά. l. 1 St. B. l. 4 St. B. l. 6 St. B. l. 8 St. B. Ταυρῖνοϲ est etiam ap. Choer. 264, 8. l. 11 Choer. 266, 22. l. 12 Choer. 264, 4, St. B. l. 13 Herodian περὶ παθῶν E. M. 171, 7, Hos. corrupte ταύϲιμον μάταιον. l. 14 Hes. cf. Herod. περὶ παθῶν E. M. 748, 3. l. 15 Choer. 266, 10 cf. Mein. Anall. Alex. p. 291. St. B. Ταύχειρα πόλιϲ Λιβύηϲ. — ὁ πολίτηϲ Ταυχείριοϲ καὶ Ταυχέριοϲ καὶ Ταυχερίτηc. l. 17 Choer. 265, 4. l. 18 St. B. 609, 19. idem fluvius Θύμβριϲ Τίβεριϲ 320. 3. l. 19 St. B. Hes. Τεγηϲϲόϲ· ἀκρωτήριον Κύπρου et Τειγηϲόϲ· ἀκρωτήριον Κύπρου. l. 20 Choer. 268 25. l. 21 Choer. 266, 3, qui etyma proponit εἴρω εἴρεα cum τ pleonastico, τείρεϲθαι τὸ καταπονεῖϲθαι. Opinor Herodianum diphthongum fulsisse forma. τέραϲ sic fere: ἀνεφάνη γάρ τὸ ε ἐν τῷ τέραϲ. Hes. I. 22 Choer. 266, 13 et 269, 7, ubi post οἱ Αἰολεῖϲ additur καὶ ὁ Ῥωμαῖοϲ. l. 25 E. M. 756, 18 Hes. l. 27 Choer. 266, 22, E. M. 756, 16. 1 30 Hes. l. 31 Choer. 268 19, Hes.

5. l. 5 Choer. 264, 8. l. 6 St. B. 612, 15, ubi Meinekius semper Τελμηϲϲόϲ Τελμηϲϲεύϲ Τελεμηϲϲεῖϲ scripsit contra libros ipse adnotans ex Arcadio 77, 13 concludi posse Herodianum formam cum ῑ probasse. Huc accedit Hes. Τελμι(ϲ)ϲεῖϲ ἔθνοϲ περὶ Λυκίαν, quod non cum Schmidtio cum Τελμηϲϲεῖϲ permutatum esse dixerim. l. 11 St. B. l. 15 Choer. 263, 16, Hes. l. 16 St. B. l. 18 Herod. ap. Eustath. 149, 1 cf. can. gen. l. Choer. 264, 3. l. 20 Choer. 263, 19. τὸ κτητικὸν Τεμμίκειοϲ, Μενέλαοϲ διὰ τοῦ ῑ «Τεμμίκιον ἄϲτυ» ἐν πρώτῳ Θηβαΐδοϲ φηϲί St. B. l. 22 cf. supra ϲφαδᾴζω. Sic etiam Schmidt. nunc ap. Hesych. exhibuit. l. 23 Choer. 269, 1, E. M. 752, 28. Apud Lycophronem urbs taliae intellegitur, quare Λυκόφρων ad sequentia trahendum arbitror et seclusi. l. 29 St. B. et E. M. 752, ubi tamen ἔϲτι δὲ καὶ πόλιϲ, ὅθεν Ἡρακλείδηϲ ὁ Τερειναῖοϲ, atque sic etiam ap Lycophron. per ει libri exhibent, sed St. H scribit per ῑ, quod flagitat canon generalis περὶ ποϲ. 298, 6. De τερῖνοϲ, quod Hes. explicat (ut adhuc scriptum legimus) τηρῶν διάνοιαν, λυπῶν cf. Lob. Proll. 203.

6. l. 1 E. M. 752, 47, Hes. l. 3 Hes. cf. E. M. 753, 29 τέρπεϲθαι μετάθεϲίϲ ἐϲτι τοῦ ρ· παρὰ τὸ τρέπεϲθαι καὶ μετάγεϲθαι τὴν ψυχὴν ἀπὸ βιωτικῶν φροντίδων. ἢ ἀπὸ τοῦ θεραπεύω τὸ τέρπω. cf. Lob. Rhem. p. 38. l. 4 E. M. 753 37, Hes. l. 6 Choer. 269, 11 cf. Passov. lex. ubi τετραδεῖον et τετράδιον. l. 8 Hes. pro τετρεμαίνει; sed de forma per ᾱ cf. Schmidt. l. 9 Hes., E. M. 754, 40. l. 10 Hes. cf. E. M. 754, 45, ubi corrupte τετρήγει. l. 11 Hes. Choer. 265, 20 τετρίγει ἀπὸ τοῦ τρίζω. l. 12 Hes. cf. Schol. ad Od. ι 477 E. M. 756, 20, Ep. Cr. I 412, 25. l. 14 Hes. l. 15 Hes. l. 16 Hes. Phryn. p. 299 habet τηθελαδοῦν, E. M. 756, 31 τηθαλλαδοῦϲ. Herod. Mon. 21 35: τηθαλλαδοῦϲ. cf. Schmidt. l. 17 Hes. l. 18 Hes., idem τᾶλιϲ μελλέγαμοϲ, quod habet etiam Arcad. 30, 25. l. Hes., apud quem etiam ϲήμερον. l. 20 E. M. 757, 24, Choer. Dict. 671, 1, Il. Pr. Ϲ 458, Hes. l. 26 Hes. cf. cod. Voss. E. M. 757, 27. l. 28 Hes., Choer. 265, 5, E. M. 758, 7: τβήν· ἔϲτι δὲ τρίπουϲ, διὰ τοῦ ῑ γράφεται· παρὰ γὰρ τὸ ἐπάνω τριῶν βάϲεων κεῖϲθαι γέγονε τριβὴν καὶ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ρ τιθήν. c Choer. Dict. 69, 7. Recta scriptura videtur, quae ab Arcadio servata est 9, 12 τριβὴν ὁ τρίπουϲ. cf. Lob. Parall. 138. l. 29 St. B.

7. l. 1 Hes. cf. Theogn. 120, 29: Κιννάβαρι, Ἀττικοὶ δὲ τιγγάβαρυ. l. 3 Hes. et St. B. diversis locis, quos in indice invenies duobus Stephani locis forma. Πίγρηϲ apud Arrianum obvia memoratur p. 143, 1 et p. 103, 6. l. 4 Choer. 264, 23, E. M. 758, 39, Hes. l. 7 Il. Pr. 605, M 201, Io. Al. 8, 30, Arc. 25, 17, Choer. Dict. 243, 25. l. 13 Choer. 264, 30, Hes. l. 14 Choer. 264 31. l. 15 Choer. 264, 32, Hes. l. Choer. 265, 14 apud quem recte per simplex ν, quum ap. Hes. τιννύμενον τίνυνται τιννύων, qam scripturam impro bat Lob. ad Buttm. II 69, Rhem. p. 209. l. 21 Choer. 205, 16. l. 25 Choer. 263, 29. Ϲτράβων ἐν τῷ δωδεκάτῳ οὐδετέρωϲ καὶ τριϲυλλάβωϲ τὸ Τίειόν φηϲιν. St. B. s. Τίοϲ. l. 26 Choer. 269, 6, Arcad. 68, 12, Theogn. 69, 32, E. M. 475 25. l. 27 Choer. 264, 8 et 263, 17, St. B. l. 28 Hace fuit Herodiani sententia, sed ex Choer. 265, 31 patet scripsisse quosdam propter vocalem productam Τειϲάμενοϲ. dicit enim: Τειϲαμενόϲ καὶ Τιϲαμενόϲ. ἀπὸ μὲν τοῦ τείϲω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου Τειϲάμενοϲ διὰ διφθόγγου ἀπὸ δὲ τοῦ τίϲω τοῦ διὰ τοῦ ῑ Τιϲαμενόϲ διὰ τοῦ ῑ. Τιϲαμενόϲ δὲ λέγουϲιν ἐκ τοῦ πατέρα αὐτοῦ (λέγω δὴ τὸν Ὀρέϲτην) τιμωρήϲαϲθαι ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ διὰ τοῦ φόνου τοῦ οἰκείου πατρὸϲ (λέγω δὴ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ). l. 29 Choer. 264, 27. uae sequuntur ab Herodiano reprobata esse certum est. ἢ παρὰ τὴν τιμῆϲ γενικὴν γέγονε Τιμήϲανδροϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν Τίϲανδροϲ.

8. l. 1 Choer. 263, 21, E. M. 760, 39. Hes. Τιτᾶνεϲ· τιμωροί, ἀπὸ τοῦ τιταίνειν ἄλλοι δὲ οἱ μὴ ἔχοντεϲ ἀποτῖϲαι ἀτιτᾶνεϲ ὠνομάζοντο, οἱ δὲ ἔχοντεϲ τιτᾶνεϲ, unde apparet originationem vel a τίνω vel a τιταίνω esse antiquam. l. 7 St. B. l. 8 Choer. 264, 1, ubi sequuntur ὡϲ δέδεικται ἐν οἶϲ καὶ περὶ τοῦ Αἰμιλιανόϲ (p. 182, 30) διελάβομεν (sic ocum correxi). l. 9 Choer. 263, 30 E. M. 760, 52, Hes. l. 12 E. M. 758, 39, Choer. 264, 24 ex Choer. 265, 26 patet quosdam ubi ῑ produceretur, ει scripsisse: τίω τείω· ἰϲτέον ὅτι ἐϲτί τείω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου καὶ τίω διὰ τοῦ ῑ, ἐξ οὖ γίνεται τὸ τιμή. ἐκ μὲν οὖν τοῦ τείω διά τῆϲ ει διφθόγγου γίνεται τεῖϲιϲ(?) διὰ τῆϲ ει διφθόγγου, ἐκ δὲ τοῦ τίω τοῦ διὰ τοῦ ῑ γέγονε τῖϲιϲ διὰ τοῦ ῑ, ὅπερ καί ἐπεκράτηϲεν. Quum τίϲιϲ appellativum habeat ῑ correptum, proprium τῖϲιϲ intellegendum videtur, quod quosdam per ει exhibuisse sumendum foret. l. 15 Hes. Steph. Βyz. Τύμωλοϲ· οὕτωϲ ὁ Τμῶλοϲ κατά ποιητικὸν μεταϲχηματιϲμόν. l. 16 St. B. Hes. Τμάριοϲ Ζεύϲ ἐν Δωδώνῃ et Τόμαροϲ τὸ ἐν Δωδώνῃ ὄροϲ. l. 18 Hes., apud quem pro τονθρίζει scribendum τονθρύζει cf. Schmidt. l. 20 St. B. l. 21 Choer. 264, 5. l. 22 Hes. cf. Lob. El. I 580. l. 23 St. B. l. 25 St. B. l. 28 Hes., de scriptura per ῑ cf. Schmidt. l. 29 St. B, Mein. co ni. Τραγεαί.

9. l. 1 St. Β. 630, 11. — Idem Τρώγιλοϲ χωρίον ἐν Ϲικελίᾳ ἔϲτι καὶ [χώρα] Μακεδονίαϲ, ubi χώρα delendum est, si Τρώγιλοϲ Macedonica eadem est quae Τράγιλοϲ. l. 3 Hes., St. B. 630. 15 Τράλλεϲ, quod Meineλius in Τράλλιϲ, Lobeckius Parall. 70 dubitanter in Τράλλειϲ mutavit. l. 4 Theogn. 45, 17. Secundum hoc praeceptum habet Hesych. τραπεζίτηϲ· κολλυβιϲτήϲ, κερματιϲτήϲ, δανειϲτήϲ. l. 10 Hes. l.12 Hes. l. 13 Hes. defendit Lob. El. 1 493. Guyet. et Salm. τράφοϲ· τάφροϲ. l.14 Choer. 263, 16. Hes. cod. Τραχήϲ, quod est Τραχείϲ vel Τραχίϲ. l.15 fr.34. l. 16 Hes. ε in syllaba μει seclusit Schmit. St. B. Τρεμίλη ἡ Λυκία ἐκαλεῖτο οὕτωϲ ἀπὸ Τρεμίλου. — Τέρμερα πόλιϲ Λυ- ἀπὸ Τερμέρου ὁ πολίτηϲ Τερμερεύϲ. Ἡρόδοτοϲ δὲ Τρεμίλαϲ αὐτοὺϲ καλεῖ. Hes. Τερμέρεια κακά· τὰ μεγάλα. l. 17 Hes. l. 18 St. B. Non diversum ab hoc videtur Meinekio Τριῆρεϲ ἔθνοϲ ἀπὸ Τριήρου τοῦ Ὀβριάρεω παιδὸϲ καὶ Θρᾴκηϲ, ὡϲ Ἀρριανὸϲ ἐν Βιθυνιακοῖϲ. l. 20 Choer. 265, 21, Hes. l. 21 Hes. cf. Lob. El. 1 131. l. 23 Hes. l. 24 Hes. E. Orion. 151, 14 τρίποϲ δ τρίπουϲ ὁ τρεῖϲ βάϲειϲ ἔχων. l. 25 Choer. 268, 12, Hes. l.26 Choer. 2181 Hes. l. 28 St. B. — De postrema Hes. Τριτῆεϲ γενεήν οἱ ἀπὸ τοῦ Τριτέων πόλεωϲ κύνεϲ, ἥ ἐϲτι πληϲίον Φωκίδοϲ.

10. l. 1 Choer. Orth. 264, 16, E. M. 767, 40, ubi praeceptum multo plenius servatum, sed corruptum est maxime verbis perverse collocatis, sic παρὰ τὸ τριτώ — κεφαλήν praeposui verbis οὐκ ἐκ τῆϲ μήτραϲ ἀλλὰ ἐκ (pro καί), ubi etiam παρὰ et οὐκ inserui — porro verba ἐπειδὴ οὐ δύναται ἐκ τοῦ τρεῖν γεννᾶϲθαι, ἐπειδὴ οὐ γεννᾶται ἐκ τοῦ φόβου, quae in alienissimum locum irrepserunt, in fine posui recisis male repetitis ἢ παρά τὸ τρεῖν γεννᾶν. cf. E Orion. 151, 10. — Caeterum omnes explicationes ab Herodiano propositae videntur: sane antiquae sunt. Ea sententia, qua Τριτογένεια a τρεῖν γεννᾶν repetitur, Didymi fuisse videtur, quam. Herodianus duabδus rationibus refutat et scriptura et derivatione more vere Herodianeo. Didymi sententiam refert Hes. Τριτογένεια ἡ τὸ τρεῖν ἐγγεννῶϲα τοῖϲ ἐναντίοιϲ et Τριτογενήϲ ἐπιθετικῶϲ ή Ἀθηνᾶ ἀπὸ τοῦ τρεῖν ἐγγεννᾶν τοῖϲ πολεμίοιϲ. ἢ τῷ παρὰ τῷ Τρίτωνι τῷ ποταμῷ Λιβύηϲ ἐμφανιϲθῆναι et Τριτώ ῥεῦμα, τρόμοϲ φόβοϲ et τριτώ Νίκανδροϲ ὁ Κολοφώνιόϲ φηϲι τὴν κεφαλὴν καλεῖν Ἀθαμᾶναϲ. Eustath 696, 40 ab Herodiano differt tradens οὐ μόνον εἰϲ πάθοϲ ἀναλύεται ἡ Τριτογένεια ὡϲ γεννηθεῖϲά ποθεν, ἀλλᾶ καὶ εἰϲ ἐνέργειαν· οὕτω δὲ διχῶϲ καὶ ἡ ἠριγένεια· καὶ γὰρ ἡ τὸ ῆρ γεννῶϲα ἢ ἡ ἐν ῆρι γεννωμένη. l. 18 Choer. 264, 10, qui addit καὶ ἄλλωϲ, ἐπειδὴ παρὰ τὴν τριῶν γενικήν ἐϲτι Τρίων καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ τ Τρίτων· καὶ γὰρ ἕκαϲτοϲ ποταμὸϲ τριῶν τινων μετέχει γῆϲ ἀέροϲ ὕδατοϲ, cui originationi Ε. M. 768, 20 duas alias ex eodem, ut videtur, Choerobosco petitas adnectit: παρὰ τὸ τρεῖν τὸ φοβεῖϲθαι ὁ φόβου ἐμποιητικὸϲ ἢ παρὰ τὸ εῖν, cum qua congruit Hes. τριτώ ῥεῦμα. l. 20 St. B. l. 22 Herod. ap. Eust. 620, 14 cf. περιτρέφεται. Hes. habet τροφαλ[λ]ίϲ et τρυφαλίδα, quod ap. ipsum Herodianum invenitur Dichron. 299, 16. l. 24 Hes. l. 25 per simplex ϲ et υ pro τραυϲόϲ ap. Herod. Mon. 38, 28 emendavit Lob. Proll. 149 ex

Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.19

ed. August Lentz

Search the Perseus Catalog for:

Τ.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers