Search the Perseus Catalog for:

View: By Section

← Previous Next →

Ϲ.

Ϲαγαλαϲϲόϲ πόλιϲ Πιϲιδίαϲ. λέγεται καὶ Ϲεληϲϲόϲ.

ϲάγδαϲ εἶδοϲ μύρου. ἢ ψάγδαϲ.

ϲάκοϲ ἀϲπίϲ. ἀφ’ οὗ οἱ νεώτεροι ϲάγην τὴν πανοπλίαν φαϲί.

ϲάκοϲ αἴγειοϲ.

ϲαλάβη θύραϲ ὀπή. ϲαλάμβη· ὀπή, δι’ ἧϲ τὸ ϲέλαϲ βαίνει.

Ϲαμάρεια: ει. Ἄρεωϲ γὰρ ἔγκειται ἡ γενική.

ϲάμβαλα ϲάνδαλα.

Ϲἀπαι ἔθνοϲ Θρᾴκων.

Ϲάπειρεϲ ἔθνοϲ ἐν τῇ μεϲογαίᾳ τῆϲ Ποντικῆϲ, οἱ διὰ τοῦ β λεγόμενοι Ϲάβειρεϲ.

Ϲάραπιϲ.

Ϲάρδιϲ: ι. ὥϲπερ γὰρ τὸ πόλιεϲ καὶ ὄφιεϲ γίνεται πόλιϲ καὶ ὄφιϲ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ι καὶ ε εἰε ι μακρόν, οὕτω καὶ παρὰ τὸ Ϲάρδιεϲ
γίνεται Ϲάρδιϲ κατὰ κρᾶϲιν τοῦ ι καὶ τοῦ ε εἰϲ ι μακρόν.

Ϲαρδόνιοϲ γέλωϲ.

ϲάριϲα εἶδοϲ ἀκοντίου μακροῦ.

Ϲαρπήδοντοϲ Ϲαρπηδόνοϲ. ἅλιϲ δὲ ταύτῃ χρῆται τῇ γενικῇ Ϲαρπήδοντοϲ. ἔϲτι δὲ Αἰολικὴ ἀπὸ εὐθείαϲ τῆϲ Ϲαρπηδών.

Ϲειληνόϲ. Ϲειληνοὶ δὲ λέγονται οἱ γέροντεϲ τῶν Ϲατύρων. διὰ
τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται (ἢ παρὰ τὸ ϲείεϲθαι περὶ τὸν ληνὸν γέγονεν ἢ παρὰ τὸ ϲεϲηρέναι καὶ χαίνειν ϲερηνόϲ καὶ κατὰ προϲθήκην τοῦ ι καὶ μετάθεϲιν τοῦ ρ εἰϲ λ Ϲειληνόϲ?).

ϲειρά: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ εἴρω τὸ ϲημαῖνον τὸ ϲυμπλέκω γέγονεν εἰρά καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ϲειρά. οἱ δὲ Δωριεῖϲ
διὰ τοῦ η γράφουϲιν αὐτὸ ϲηρά. καὶ ἐκ τούτου γνωρίζεται δίφθογγον ἔχειν· τρέπουϲι, γὰρ ἐκεῖνοι τὴν ει δίφθογγον εἰϲ η.

ϲειρήν. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ εἴρω τὸ ϲημαῖνον τὸ ϲυμπλέκω γίνεται εἰρήν καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ϲειρήν.

ϲείριοϲ: ἔϲτι δὲ ἀϲτήρ. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.

ϲειρομάϲτηϲ εἶδοϲ ἀκοντίου.

ϲειϲάχθεια: ϲημαίνει δὲ τὸ ἀποϲείεϲθαι τὸ ἄχθοϲ. διὰ τῆϲ διφθόγγου γράφεται. κατὰ τὴν παραλήγουϲαν τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυτόνων.

ϲείω: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου· ὥϲπερ γὰρ παρὰ τὸ πνέω γέγονε
πνείω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ἐπενθέϲει τοῦ ι καὶ παρὰ τὸ πλέω πλείω, οὕτω καὶ παρὰ τὸ ϲέω ϲείω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.

Ϲελαϲία πόλιϲ τῆϲ Λακωνικῆϲ. — Ϲελλαϲία πόλιϲ Λακωνική. Θεόπομποϲ ἐν τετάρτῳ Ἑλληνικῶν.

ϲελίδιον: ι. ὡϲ ψαλίϲ ψαλίδιον, οὕτω καὶ ϲελίϲ ϲελίδιον.

ϲέλινον: διὰ τοῦ ι. οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ ϲέλιννα λέγουϲιν ὥϲπερ ὅμιλοϲ ὅμιλλοϲ. καὶ ἄλλωϲ· τὰ διὰ τοῦ ινον προπαροξύτονα μὴ ὄντα ϲύνθετα κτλ.

ϲελλίζεϲθαι ψελλίζεϲθαι.

ϲεμίδαλιϲ: ι ἡ β΄ ϲυλλαβή, ἐπεὶ καὶ ϲυϲτέλλεται.

Ϲεμίραμιϲ. ι. βάρβαρον γάρ ἐϲτιν ὄνομα. τὰ δὲ βάρβαρα ὀνόματα ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον.

Ϲέριφοϲ. ι. τὰ γὰρ εἰϲ φοϲ μονογενῆ κτλ.

ϲέϲηλοι κοχλίαι. Λάκωνεϲ.

ϲίαλοϲ: ι.

ϲίβδαι ῥοιαί.

ϲιβδία ϲιδία.

ϲιγαλόεντα διὰ τοῦ ι γράφεται. ϲημαίνει δὲ τὰ πεποικιλμένα.

ϲιγή: ι. τὰ γὰρ εἰϲ γη οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

ϲιγηλόϲ: ι. παρὰ γὰρ τὸ ϲιγῶ ϲιγήϲω.

ϲίγλη.

ϲιγῶ: ι. ἐπειδὴ παρὰ τὸ ϲιγή ἐϲτιν ὥϲπερ καὶ παρὰ τὸ τιμή γέγονε τιμῶ.

Ϲιγώρ πόλιϲ μικρὰ τῆϲ Παλαιϲτίνηϲ.

Ϲίδη: ἐϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ. ι. τὰ εἰϲ δη κτλ.

Ϲιδών: ἐπὶ τοῦ πολίτου, ὅτε ἀρϲενικῶϲ λέγεται καὶ ἐπὶ τῆϲ πόλεωϲ, ὅτε θηλυκῶϲ, διὰ τοῦ ι γράφεται. ἐπειδὴ τὰ εἰϲ δων κτλ.

Ϲικελίδηϲ: μακρὸν τὸ ι διὰ τὰϲ ἐπαλλήλουϲ βραχείαϲ ὥϲπερ καὶ τὸ Πριαμίδηϲ. ὑπάγεται δὲ τῷ κανόνι τοῦ Κρονίδηϲ.

ϲίλουροϲ. ι ἡ παράδοϲιϲ.

Ϲιμόειϲ: ει. Ϲιμόεντοϲ γάρ.

ϲιμόϲ διὰ τοῦ ι γράφεται.

ϲίνηπι: ι τὸ ϲι καὶ τὸ πι.

ϲίνονται: διὰ τοῦ ι. οἱ γὰρ Αἰολεῖϲ ϲίννονται λέγουϲι καὶ οὐχὶ
ϲέννονται. καὶ τὰ παρὰ τὸ ϲίνομαι δὲ διὰ τοῦ ι γράφεται οἷον ἐπιϲινήϲ.

Ϲινώπη: ι.

ϲιροί τὸ ἐπιτήδειον ἀγγεῖον εἰϲ ἀπόθεϲιν πυρῶν καὶ τῶν ἄλλων ὀϲπρίων. Ἀμμώνιοϲ δὲ ἱϲτορεῖ, ὡϲ οἱ Ἀττικοὶ ὀξύνοντεϲ τὸ ὄνομα τὸ ι βραχύνουϲι· καὶ ἡ τριβὴ τῆϲ ἀναγνώϲεωϲ ἐκτείνει αὐτό. εὑρίϲκεται
δὲ καὶ τὸ βραχύ, ὡϲ παῤ Εὐριπίδῃ Φρίξῳ «ἀνοῖξαι μὲν ϲιροὺϲ οὐκ ἠξίου.» εἰϲὶ δὲ καὶ ὀρύγματά τινα ϲιροί.

³⁴⁵

ϲίϲυρνα μὲν χιτῶνοϲ εἶδοϲ, ϲιϲύρα δὲ διφθέρα, εἰϲ ἀμπεχόνην καὶ ϲτρωμνὴν ἐπιτηδείωϲ ἔχουϲα, καθάπερ τὰ κώδια καὶ αἱ μηλωταί.

Ϲίϲυφοϲ: ῑ. (τὸ γὰρ θεόϲ ϲιόϲ λέγουϲιν οἱ Λάκωνεϲ διὰ τοῦ ῑ. ἀπὸ οὖν τοῦ ϲιόϲ καὶ τοῦ ϲοφόϲ γέγονε ϲιόϲοφοϲ καὶ ϲίϲυφοϲ οἱονεὶ ϲοφὸϲ καθάπερ θεόϲ?)

ϲιτεία. ῑ καὶ ει ἡ παράδοϲιϲ.

ϲῖτοϲ: λέγει ὁ τεχνικὸϲ ὅτι ὥϲπερ παρὰ τὸ ἐργάζομαι γίνεται ἐργαϲτήϲ καὶ ἀποβολῇ τοῦ c ἐργάτηϲ βαρυνόμενον καὶ ἀπὸ τοῦ δεϲποϲτήϲ δεϲπότηϲ οἰϲτόϲ οἶτοϲ, οὕτω καὶ παρὰ τὸ ϲέϲειϲται ϲειϲτόϲ ἀποβολῇ τοῦ ϲ καὶ τοῦ ε ϲῖτοϲ διὰ τοῦ ῑ· καὶ ἄλλωϲ, ὅτι τὰ διὰ τοῦ
ιτοϲ ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον οἷον Τρῖτοϲ, μίτοϲ, Ἐπαφρόδιτοϲ.

ϲίφων: ῑ.

ϲκαμωνία εἶδοϲ βοτάνηϲ.

ϲκαφεῖον: ει. ὥϲπερ γὰρ ἐργαλεῖον. παρὰ τὸ ϲκαφεύϲ.

ϲκιάδειον: ει διὰ τὸν χαρακτῆρα εἴρηται.

ϲκινδάλαμοϲ ϲκόλοψ. τινὲϲ δὲ διὰ τοῦ χ ϲχινδάλαμοϲ. ἄλ οι δὲ ϲκινδαλμόϲ.

ϲκινθαρίζειν: ἔνιοι ϲκανθαρίζειν. τὸ γὰρ τῷ μέϲῳ δακτύλῳ τὴν μυκτῆρα παίειν δηλοῖ, ὡϲ Δίδυμοϲ.

ϲκιπόϲ ϲκνιφόϲ· ὁ μικρολόγοϲ.

ϲκίπων ἡ βακτηρία διὰ τοῦ ῑ γράφεται.

Ϲκίροϲ Ἀρκαδίαϲ κατοικία πληϲίον Μαιναλέων καὶ Παρραϲίων. οἱ κατοικοῦντεϲ Ϲκιρῖται, τὸ θηλυκὸν Ϲκιρῖτιϲ. ἔϲτι καὶ ἕτερον Ϲκίρον τόποϲ Ἀττικόϲ καὶ Ϲκιρωνίδεϲ πέτραι. ἀπὸ Ϲκίρωνοϲ. ἢ οὗτοϲ ἀπὸ τοῦ τόπου, ὁ τόποϲ δὲ ἀπὸ Ϲκίρου ἥρωοϲ. ἐν δὲ τῷ τόπῳ τούτῳ αἱ
πόρναι ἐκαθέζοντο. ἴϲωϲ δὲ καὶ τὸ ϲκιραφεῖον, ὅπερ δηλοῖ τὸν τόπον, εἰϲ ὃν οἱ κυβιϲταὶ ϲυνίαϲι. καὶ ὁ ϲκίραφοϲ, ὃ ϲημαίνει τὸν ἀκόλαϲτον καὶ κυβιϲτήν, ἀπὸ τῶν ἐν Ϲκίρῳ διατριβόντων. Ϲκίρα δὲ κέκληται, τινὲϲ μὲν ὅτι ἐπὶ Ϲκίρῳ Ἀθηνᾷ θύεται, ἄλλοι δὲ ἀπὸ τῶν γινομένων ἱερῶν Δήμητρι καὶ Κόρῃ ἐν τῇ ἑορτῇ ταύτῃ ἐπὶ Ϲκίρῳ κέκληται. λέγεται
καὶ ὁ Ϲκῖροϲ καὶ τὸ Ϲκίριον.

⁶⁷

ϲκίροϲ τὸ πάθοϲ. ῑ ἡ παράδοϲιϲ.

ϲκίφοϲ τὸ ξίφοϲ· διαιρέϲει τοῦ ξ εἰϲ κϲ καὶ μετάθέϲει.

ϲκλοιόϲ ὁ ϲκολιόϲ.

ϲκόνυζα ἡ κόνυζα.

ϲκορακίζει et ϲκοόακιϲμόϲ.

ϲκόρδυλ(α) θαλάϲϲιοϲ ἰχθῦϲ. ἔνιοι κορδύλη.

ϲκόρνοϲ κόρνοϲ, μυρϲίνη τὸ φυτόν.

Ϲκυφία πολίχνιον Κλαζομενίων. τινὲϲ δὲ διὰ τοῦ π.

ϲμῆριγξ εἶδοϲ ἀκάνθηϲ. — μῆριγξ ἄκανθα.

ϲμήρινθοι ϲπάρτα ϲχοινία. — μήρινθοϲ ϲχοινίον ϲπάρτηϲ.

ϲμικρόν μικρόν.

ϲμιλή ὀξύνεται καὶ ϲημαίνει τὸ ϲμιλίον. διὰ τοῦ ῑ γράφεται. τὰ γὰρ εἰϲ λη λήγοντα μονογενῆ οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγου παραλήγεϲθαι.

Ϲμίνθιον: ὁ οἰκήτωρ Ϲμίνθιοϲ καὶ διὰ διφθόγγου ὡϲ Ἀχίλλειοϲ.
καὶ Ϲμινθήϊον ἄλϲοϲ.

ϲμίϲ μῦϲ. — ϲμῦϲ ὁ μῦϲ.

ϲμογερόν ϲκληρόν ἐπίβουλον μοχθηρόν. — ϲμυγερῶϲ ἐπιπόνωϲ (i. e. μογερῶϲ).

ϲμοιόϲ χαλεπόϲ φοβερόϲ ϲτυγνόϲ. — ϲμυόϲ ϲκυθρωπόϲ.

ϲμυκτήρ ὁ μυκτήρ.

ϲμύϲϲεται ἀπομύϲϲεται.

ϲμῶδιξ μώλωψ — φλέψ φλυκτίϲ. — μῶδιξ φλυκτίϲ.

ϲολοικία: ῑ. ἀπὸ τοῦ ϲόλοικοϲ.

Ϲουματία πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ. γράφεται καὶ διὰ διφθόγγου Ϲουμήτεια.

ϲπάδιον τὸ ϲτάδιον.

ϲπαίρω: ἐξ οὖ τὸ ἀϲπαίρω. τὸ δὲ ϲπαίρω ἐκ τοῦ ϲκαίρω.

ϲπάλαξ εἶδοϲ ἀρουραίου μυόϲ.

ϲπαρνόϲ ϲπάνιοϲ ὀλίγοϲ.

⁸⁹

ϲπαρτίον: τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ μακρᾷ παραληγομένων διὰ τοῦ ιον γινόμενα οὐδέτερα παροξύτονα πάντα διὰ τοῦ ῑ γράφεται οἷον ϲπάρτοϲ ϲπαρτίον, θηρόϲ θηρίον, ϲταυρόϲ ϲταυρίον.

ϲπεῖρον et ϲπεῖρα et ϲπεῖραι.

ϲπείρω. ει. ϲπερῶ γὰρ ὁ μέλλων.

ϲπεῖϲαι: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου· ἀνεφάνη γὰρ τὸ ε ἐν τῷ ϲπένδω.

Ϲπειώ: ἔϲτι δὲ μία τῶν Nηρηΐδων. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται· παρὰ γὰρ τὸ ϲπέοϲ γέγονε ϲπεώ καὶ προϲθέϲει τοῦ ῑ Ϲπειώ, ὥϲπερ χρέοϲ χρεώ χρειώ, κλέοϲ Κλεώ Κλειώ.

ϲπέργυϲ πρέϲβυϲ.

ϲπήλαιον: αι. εὑρέθη γὰρ καὶ ϲπηλάδιον. καὶ πάλιν τὰ διὰ τοῦ αιον προπαροξύτονα οὐδέτερα μονογενῆ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ διὰ τῆϲ αι διφθόγγου γράφεται, οἷον ϲπήλαιον, ϲκύλαιον, ἔλαιον, τρόπαιον καὶ ὅϲα ὅμοια.

ϲπίλοϲ: ῑ.

ϲπληνίον: ῑ. παρὰ τὴν ϲπληνόϲ γενικήν.

ϲπόγγοϲ.

ϲπονδεῖον καὶ ϲπονδεῖον μέλοϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.

ϲπόνδυλοϲ οἷον ϲφόνδυλοϲ· παρὰ τὸ ἐϲφίχθαι πρὸϲ ἀλλήλουϲ.

ϲπουδῇ: τὰ παρὰ δοτικῶν ὀνομάτων γινόμενα ἐπιρρήματα καὶ
τὴν αὐτὴν γραφὴν φυλάττουϲι οἷον ϲιωπῇ « ἀκὴν ἐγένοντο ϲιωπῇ » (Γ 95).

ϲπυρίϲ: πλεοναϲμόϲ ἐϲτι τοῦ c ἀπὸ τοῦ πυρόϲ πυρίϲ. Ἡρωδιανὸϲ λέγει, ὅτι τοὺϲ πυροὺϲ ϲπυροὺϲ λέγουϲιν οἱ Ϲυρακούϲιοι. παρὰ τοὺϲ ϲπόρουϲ.

Ϲτάγειρα: ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου
κατὰ τὴν παράδοϲιν. Φιλόξενοϲ δὲ διὰ τοῦ ῑ (pro ει) λέγει αὐτὸ γράφεϲθαι. ἀλλὰ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται διὰ τὸ λέγειν ἡ Ϲτάγειροϲ καὶ τὰ Ϲτάγειρα. καὶ γὰρ ἔθοϲ ἔχουϲι τὰ διὰ τοῦ ειροϲ ῥηματικὰ καὶ τὰ ἐπὶ πόλεωϲ οὐδέτερα ἔχοντα (pro λέγειν) διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφειν οἷον ὀνῶ ὄνειροϲ, μάϲϲω μάγειροϲ.

ϲτειά διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ὡϲ ζειά. τὰ ἐκ ϲυλλογῆϲ μικρὰ λιθίδια.

¹⁰

ϲτειλειά: ει.

ϲτεῖνοϲ: ει

ϲτεῖρα ϲημαίνει δὲ τὴν γυναῖκα τὴν μὴ τίκτουϲαν κα τὸν ἱϲτὸν τοῦ πλοίου. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται ἐπὶ μὲν τοῦ ἱϲτοῦ ἢ τῆϲ
πρῴραϲ ἢ τῆϲ τρόπεωϲ, ὅτι ἀπὸ τοῦ ϲτερεόϲ γέγονε ϲτέρα καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ι ϲτεῖρα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. ἐπὶ δὲ τῆϲ γυναικὸϲ τῆϲ μὴ τικτούϲηϲ, ὅτι ἀπὸ τοῦ ϲτέρεϲθαι γέγονε ϲτέρα καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ῑ ϲτεῖρα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου οἱονεὶ ἡ ϲτερουμένη τοῦ τίκτειν.

Ϲτειριά δῆμοϲ Ἀττικὸϲ Πανδιονίδοϲ φυλῆϲ. ὁ δημότηϲ Ϲτειριεύϲ.

ϲτερεόϲ καὶ ϲτερρόϲ.

ϲτέρφοϲ δέρμα βύρϲα. — ϲτρέφοϲ δέρμα βύρϲα. Δωριεῖϲ.

ϲτίβη. ϲημαίνει δὲ τὴν ψυχρίαν. ῑ. τὰ γὰρ εἰϲ η λήγοντα θηλυκὰ ἔχοντα πρὸ τοῦ η ἕν τι τῶν μέϲων ἢ ἕν τι τῶν δαϲέων ἢ τὸ μ ἢ τὸ ν ἢ τὸ π ἢ τὸ π ἢ τὸ τ οὐ θέλει τῇ ε διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι οἷον
τριβή, λοιβή, ἀμοιβή, ἐρυϲίβη.

ϲτοιχεῖον. ει. παρὰ τὸ ϲτείχειν.

Ϲτρατία βαρυτόνωϲ Ἀρκαδικὴ πόλιϲ. — τρία δὲ ϲημαίνει ἡ ϲτρατια, τὴν πόλιν καὶ τὸ ϲύϲτημα τοῦ ϲτρατοῦ μετὰ τῆϲ αὐτῆϲ γραφῆϲ, ἀλλὰ τόνου διαφόρου. — τὸ δὲ ἀξίωμα (Herodianus dixerit potius
ἔξοδοϲ vel tale quid) ἡ ϲτρατεία καὶ διὰ διφθόγγου καὶ βαρύνεται.

ϲτρατιώτηϲ: ῑ. παρὰ τὸ ϲτρατιά.

ϲτριφνόϲ: διὰ τοῦ ῑ. παρὰ τὸ ϲτύφω γέγονε ϲτυφνόϲ καὶ ϲτρυφνόϲ καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ υ εἰϲ ῑ ϲτριφνόϲ.

ϲτρόβιλοϲ.

ϲτροπά ἀϲτραπή. Πάφιοι. — ϲτορπάν· τὴν ἀϲτραπήν. — ϲτροφαί ἀϲτραπαί.

ϲτυγερόν καὶ ϲτυγηρόν.

ϲτυππίον: ῑ.

¹¹¹²¹³

ϲτυφλόν ἢ ϲτυφελόν· τραχύ ϲκληρόν βαρύ.

ϲυβίνη καὶ ϲιβύνη.

ϲυβόϲιον: ῑ.

ϲυκομορέα. ε.

ϲυκοφαντία: ῑ.

Ϲύλειον καὶ Ϲύλλειον πόλιϲ Φρυγίαϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.

ϲύν ξύν.

ϲυνεοχμῷ (Ξ 465). ἔχω ἐχμόϲ ἐεχμόϲ ὡϲ ἔλδωρ ἐέλδωρ. εἶτα ἐοχμόϲ ὡϲ πλεγμόϲ πλογμόϲ.

ϲυνήθεια. ει. διὰ τὸ εἶναι τὸ ἀρϲενικὸν ϲυνήθηϲ καὶ εἶναι καὶ
προπαροξύτονον.

ϲυνοδία. ῑ. παρὰ τὸ ϲύνοδοϲ.

Ϲυρακοϲία τράπεζα.

Ϲυρία. ῑ. παρὰ τὸ Ϲύροϲ.

Ϲύριον Ἀϲϲύριον· τὸ διὰ Ϲυρίαϲ φερόμενον ἢ διὰ τὸ ϲώλινον (?).

ϲύρκεϲι ϲαρξίν. Αἰολεῖϲ.

ϲύρκιζε ϲάρκαζε.

ϲῦϲ καὶ ὗϲ.

ϲφάγιον: ῑ. ἀλλὰ καὶ ϲφαγεῖον. διφορεῖται τῷ τόνῳ καὶ τῇ γραφῇ.

ϲφαδάζω.

¹⁴¹⁵

ϲφείων αὐτῶν.

Ϲφήκεια ἡ Κύπροϲ τὸ πρότερον.

ϲφηκεῖον: ει. προπεριϲπᾶται.

ϲφίν et φίν et ψίν.

ϲφραγίϲ: ῑ. τὰ γὰρ εἰϲ ιϲ ὀξύτονα θηλυκὰ κτλ.

ϲφῶν ἑαυτῶν. — ϲφῷν ὑμῶν.

ϲχέραφοϲ et ϲκέραφοϲ et κέραφοϲ.

ϲχήρ ἐχῖνοϲ. — χήρ ἐχῖνοϲ.

ϲχῖνοϲ: ῑ.

ϲῴζω: τὸ ϲώζω χωρὶϲ τοῦ ῑ λέγει ὁ Δίδυμοϲ. ὥϲπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἕω τὸ κάθημαι γίνεται ἕζω, οὕτωϲ ἀπὸ τοῦ ϲώω τὸ ὑγιαίνω ϲώζω πλεοναϲμῷ τοῦ ζ. ἀλλ’ ἡ παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ῑ. τὸ δὲ ϲῴζω, ὅτε μὲν γίνεται ἀπὸ τοῦ ϲῶοϲ ϲωΐζω ὡϲ λέποϲ λεπίζω καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν ϲῴζω, ἔχει τὸ ῑ. ἡνίκα δὲ ἀπὸ τοῦ ϲάοϲ ϲαόζω καὶ κράϲει ϲώζω, οὐκ
ἔχει προϲγεγραμμένον τὸ ῑ. δεῖ δὲ γινώϲκειν, ὅτι ἡνίκα ἀπὸ τῆϲ ϲω ϲυλλαβῆϲ ἄρχεται ἐπιφερομένου τοῦ ζ, ἔχει προϲγεγραμμένον τὸ ῑ ϲῴζω, ϲῴζομαι ἄϲῳζον. ἡνίκα δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχῃ, οὐ προϲγράφεται οἷον ϲαώζω ϲώϲω ϲῶϲον.

ϲῶκοϲ βαρυτονητέον ὁμοίωϲ τῷ κυρίῳ· εἰϲὶ δὲ οἳ ἀξιοῦϲι καὶ
καθότι ϲύνθετόν ἐϲτι βαρύνεϲθαι αὐτό. ἐκ τοῦ γὰρ ϲάοικοϲ γεγενῆϲθαι κατὰ κρᾶϲιν. οὕτω δὲ δώϲουϲι καὶ προϲκείμενον τῷ ω τὸ ῑ τῆϲ παραδόϲεωϲ οὐχ οὕτωϲ ἐχούϲηϲ.

ϲωματεῖον. ει. ἡ παράδοϲιϲ. ϲωμάτιον δὲ καὶ προπαροξυτόνωϲ τὸ ὑποκοριϲτικόν.

ϲῶοϲ.

Ϲωϲίαϲ. ῑ. παρὰ τὸ ϲώϲω Ϲωϲίαϲ ὥϲπερ παρὰ τὸ κινήϲω Κινηϲίαϲ.

ϲώτειρα: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ ειρα θηλυκῶν.

¹⁶

Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ὀρθογραφίας (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ ὀρθογραφίας

1. 12, Arc. 79, 4. cf. fr. 44. Hes. habet Ῥειτοί. 1. 5 Hes. cf. Herod. περὶ παθῶν in E. M. 99, 9. 1. 7 Choer. 255, 3, Hes. l. 8 haec vocabula cognata videntur cf. Hes. et E. M. 705, 99. l. 9 Choer. 255, 23. l. 12 Hes. Schmidt. ex ῥῆνα transposito digamma et η in ει mutato ortum putat. 1. 13 Hes. et ῥωχμοῖϲ· ῥήξεϲιν ἢ ῥηγμοῖϲ. E. M. 706, 4. παρὰ τὸ ῥήϲϲω ῥηγμόϲ καὶ μεταθέϲει ῥωχμόϲ. 1. 14 Hes. Posteriorem formam Atticam esse perhibet Schmidt. ut λέπατνον pro λέπαδνον. 1. 17 St. B. l. 18 Hes. l. 19 Hes. I 20 Hes. cum simplici κ, E. M. 707, 39 ϲάκκοϲ παρὰ τὸ ϲάϲϲω τὸ φορτῶ. τέϲϲαρα δέ ἐϲτιν εἰϲ κοϲ ὀνόματα γραφόμενα διὰ δύο κκ, ϲάκκοϲ, λάκκοϲ, μάκκοϲ, κόκκοϲ. l. 21 Hes. l. 22 Choer. 261, 4: sic enim Ἄρειοϲ pro Ϲαμάρειοϲ scribendum est ex E. M. 708, 5 cf. St. B. 1. 23 Hes. Aeolicum. 1. 24 Hes. Ϲάϊοϲ ἔθνοϲ οἱ πρότερον Κίκονεϲ idem. St. B. Ϲάπαι ἔθνοϲ Θρᾴκηϲ. λέγονται δὲ Ϲαπαῖοι καὶ Ϲάϊοι. 1. 25 St. B. Arc. 20, 16; ap. St. B. Hes. s. Βέχειρ: Ϲάπειρ ἢ μετὰ τοῦ Ϲάϲπειρ, in E. M. 195, 43 Ἄπειρ ἢ μετὰ τοῦ ϲ Ϲάπειρ. l. 27 Hes., Theogn. 129, 20 Ϲεραπεῖον οὐκ ἐφύλαξε τὸ δ τῆϲ γενικῆϲ τοῦ Ϲεράπιδοϲ. l. 28 Choer. 257, 31, E. M. 708, 26, ubi gentile Ϲαρδινοί etiam per ει scribendum

2. bendam docetur. St. B. s. v. Ϲάρδιϲ et Ϲαρδιανόϲ. l. 1 Hes., E. M. 709, 4 ϲαρδώνιοϲ, sed 273, 46 ϲαρδάνιον γέλωτα. l. 2 Choer. 236, 10, unde Schmidt. ap. Hes. ϲάριϲα unum ϲ delevit. l. 3 Hes., ubi coll. Choer. Diet. 284, 18 scribendum est Ϲαρπήδων, nam ab hoc nominativo Ϲαρπήδοντοϲ flectitur, Ϲαρπηδόνοϲ autem ab Oxytono Ϲαρπηδών. 1. 5 Choer. 260, 4, E. M. 710, 9 ubi affertur etiam forma Ϲιλληνόϲ διὰ δύο λλ καὶ διὰ τοῦ ι fortasse propter ϲιλλαίνειν. Hes. habet Ϲιληνοί et Choer. 260, 10 Ϲιλανόϲ: ι. παρὰ τὸ ϲιλλόϲ. l. 9 Choer. 260, 29, E. M. 710. 18, Hes. habet ϲειρά et ϲηρά. cf. Ahrens de dial. Dor. p. 163. l. 13 Choer. 260, 21; E. M. 710, 20 ϲειρήν παρὰ τὸ εἴρω τὸ λέγω εἰρὴν καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ϲειρήν. Hes. l. 15 Choer. 261, 20, qui duas proponit originationes ab εἴρω λέγω et ab ϲεϲηρέναι parum probabiles. cf. E, M. 710, 22 ubi commemoratur Antimachum ϲείρινα τὸν Δία dixisse διὰ τὸ ἄϲτρον. Hes. l. 16 Hes., qui habet etiam ϲιρομάϲτηϲ ϲκεῦόϲ τι ϲιδηροῦν, ὅπερ οἱ τελῶναι πρὸϲ ἔρευναν ἔχουϲι, λαβὴν ξιλίνην ἔχον. l. 17 Choer. 261, 1. E. M. 710, 32. l. 20 Choer. 257, 20, E. M. 710, 37. l. 23 St Β. Hes. per simplex λ. l. 25 Choer. 257, 29 et 262, 12. l. 26 Choer. 258, 6. Hes. cf. can. gen. l. 29 Hes. l. 30 Choer. 258, 26.

3. l. 1 Choer. 260, 11, Hes. l. 3 Choer. 257, 3, Hes., St. B. l. 4 Hes. A. Pamphilo ap. Athen. II 63,10 ϲέϲιλοι nominantur, sed Schmidt. Quaest. Hes. p. LXXXI ϲέϲηλοι, quod suo loco positum est, non temptandum, sed pro forma vere Laconica ut ἀκτῆνεϲ pro ἀκτῖνεϲ habendum iudicat. l. 5 Choer. 261, 33, Hos. l. 6 Hes. E. M. 712, 10 addit πλεοναϲμῷ τοῦ β. l. 7 Bes. l. 8 Choer. 259, 10, Hes.

4. 1.9 Choer. 256, 30, Hes. l. 10 Choer. 258, 4. Hes. l. 12 Arc. 107, 24 Hes. ϲίγλαι ἐνώτια, qui infra: ϲίκλοι ἐνώτια. l. 13 Choer. 256, 25, Hes. l. 14 Βes. - Choer. 263, 13, E. M. 710, 46 Ϲηγώρ η κατὰ παράδοϲιν, κατὰ δὲ τὴν ἐτυμολογίαν ῖ κτλ. Schmidt. citat ioseph. B. I. II 20, 6 Aιrian. exped. I1
11. l. 15 Choer. 262, 9, St. B. l. 16 Choer. 257, 25, Hes. l. 18 Chocr. 256, 33. l. 20 Choer. 262, 2Ι. l. 221 Choer. 262, 4, Hes. l. 22 Choer. 254, 1, Hes. E. Orion. 146, 25 ϲιμόϲ· ϲιγμόϲ τιϲ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ γ.

5. l. 23 Choer. 259, 19. l. 24 Choex. 259, 7. l. 26 Choer. 258, 25, Hes. l. 27 E. M. 714, 17, Hes. ϲιρόϲ. Diversum ab hoc est ϲειρόν τὸ ἀνδρεῖον θέριϲτρον. Ϲικυώνιοι Hes.

6. l. 1 Hes. l. 3 Choer. 260, 15, E. M. 714, 30, Hes. l. 6 Choer. 259, 21 sic enim scribendum est pro ϲτιτεῖρα. l. 7 E. M. 714, 33, Choer. 257, 12, cf. 170, 7. E E. M. intellegimus etiam tertiam sententiam, qua ϲῖτοϲ a ϲίω, quo verbo Anacreon usus sit Θρηϊκίην ϲίοντα χαίτην, repetitur, Ori esse. Hes. ϲῖτοϲ.

7. l. 12 Choer. 260, 18, Hes. l. 13 Hes. Choer. 262, 16 ϲκαμωνεῖα (?) διὰ τοῦ ω μεγάλου καὶ ει διφθόγγου κατὰ παράδοϲιν. l. 14 Choer. 261, 19, Hes. ϲκαφίον, sed idem ϲκηπήϊον. l. 15 Choer. 261, 26, Hes. l. 16 Hes. Schmidt. pro ϲχινδάλαμοϲ malit ϲχινδαλμόϲ coll. Moeride p. 360. l. 18 Hes. l. 20 Hes., idem ϲκνιπόν· μικρολόγον. E. M. 718,16 ϲκνιπόϲ ὁ μικρολόγοϲ καὶ ϲκνιφόϲ. παρὰ τοὺϲ ϲκνῖπαϲ καὶ τὴν τούτων ϲμικρότητα. l. 21 Choer. 258, 30, ubi a ϲκηρίπτων per syncope ducitur pariter atque in E. Orion. 146, 23 παρὰ τὸ ϲκηρίπτω ϲκηρίπτων καὶ ϲυγκοπῇ ϲκίπων. 1. 22 St. B. Pro τοῦ τόπου (l. 25) Mein. coni τοῦ τρόπου scilicet s ϲκιρόϲ· ϲκληρόϲ. — ϲκίραφοϲ (l. 27) Mein. [pro ϲκιραφόροϲ. — Apud Hesychium omnia huius generis vocabula per ει exhibentur, etiam Choer. 261, 17 Ϲκείρων per ει scribendum praecipit: Ϲκείρων· ἔϲτι δὲ ὄνομα λῃϲτοῦ, ὅϲτιϲ πολλῆϲ φθορᾶϲ ἦν αἴτιοϲ

8. pro ἄξιοϲ scripsi). καὶ γὰρ τοὺϲ παρερχομένουϲ ἔρριπτεν ἐπάνω τῆϲ χελώνηϲ, ἣ δεχομένη ἤϲθιεν αὐτούϲ. γράφεται δὲ διὰ τῆϲ ε ιδιφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ κείρω γέγονε κείρων καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ Ϲκείρων. τὸ δὲ κείρω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται τῷ λόγῳ τοῦ ϲπείρω. — Fluctuat etiam scriptura vocis ϲκιρόϲ ἡ λατύπη inter ει et ῑ, cum simplici et duplici ρ et cum υ: ϲκύροϲ ϲκροϲ. cf. Schmidt. ad Hes. s. v. ϲκειρόν; denique ϲκιρόϲ· ϲκληρόϲ et ϲκειρόϲ et ϲκηρόϲ ap. Hes. scriptum est. l. 1 Choer. 257, 19; vulgo ϲκίρροϲ scribitur. l. 2 E. M. 718, 11, Hes.

9. l. 3 Arc. 37, 11. l. 4 Hes. l. 5 Hes. cf. Herod. περὶ παθῶν in E. M. 719, 8. l. 6 Hes. l. 7 Hes. l. 8 St B. l. 9 Hes. l. 10 Hes. l. 11 Hes. cf. E. M. 721, 12 ϲμήριγγα τὴν τρίχα τῆϲ κεφαλῆϲ ἀπὸ τῆϲ μήριγγοϲ, ὅπερ ϲημαίνει τὴν κεφαλήν, πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ. Λυκόφρων. καὶ ϲμικρόϲ ἀπὸ μικρόϲ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ. l. 12 Choer. 259, 28, Theogn. 110, 33, unde etiam Arcad. 108, 19 ϲμειλή in ϲμιλή morandum est. l. 14 St. B. a Meinekio emendatus. l. 16 Hes l. 17 Hes. Lob. El. 1 129. l. 19 Hes. Lob. Rhem. 275 ad μύω refert ct. El. I 129. Arcad. 37,11 ϲμοιόϲ ἐπίθετον, Theogn. 49, 24 ϲμοῖοϲ (scr. ϲμοιόϲ) τὸ ἐπιθετικόν. l. 20 Hes. l. 21 Hes. l. 22 Hes. l. 23 Choer. 262, 18. l. 24 St B. l. 25 Hes. E. M. 743, 24 ἀπὸ ϲπάϲαι κληθῆναι. ϲπάδιον καὶ ϲτάδιον. l. 26 E. M. 722, 51, ubi derivantur ab his verbis ϲκάροϲ καὶ ϲπόροϲ ἰχθύεϲ. l. 27 Hes. Choer. Dict. 305, 30 a ϲπῶ ducit ϲπόλαξ et ἀϲκάλαξ. l. 28 Hes.

10. l. 1 Choer. 263, 5, Hes. l. 4 Hes Choer. 258, 10, E. M. 723, 24: ϲπεῖρα τὰ ἱμάτια παρὰ τὸ ἐνϲπείρεϲθοι καὶ ϲυϲφίγγεϲθαι ἐν αὐτοῖϲ καὶ ϲπείρημα τὸ τοῦ ὄφεωϲ εἴλιγμα. γράφεται καὶ διὰ τοῦ ῑ. ὤφειλε δὲ διὰ διφθόγγου. ἀλλ’ ἡ παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ῑ. καὶ ἴϲωϲ τῷ λόγῳ τῶν ῥηματικῶν. ἔϲτι γάρ τινα ὀνόματα τὰ ἀπὸ ῥήματοϲ γινόμενα, ἃ διὰ τοῦ ῑ γράφεται, λείβω λιβάϲ, πείθω πιθανόϲ, εἴρω Ἶριϲ. οὕτωϲ ἀπὸ τοῦ ϲπείρω ϲπῖρον καὶ ϲπῖρα. l. 5 Choer. 261, 18. l. 6 Choer. 260, 24, Hes. l. 7 Choer. 261, 5. l. 10 Hes. Herod. in E. M. 723,17. l. 11 Choer. 262, 30, Hes. l. 15 Choer. 263, 10, Hes. l. 16 Choer. 257, 24. I. 17 of. fr. 6, unde apparet canonem orthographicum in E. M. 739, 29 non esse Herodiani l. 18 Choer. 262, 13, Hes. l.19 E. Orion. 146, 29 ubi etiam alia. Herodianea. l. 20 E. M 724, 29, E. Gud. 509, 26. l. 22 E. M. 724, 32 Hes. ϲπυρίϲ τὸ τῶν πυρῶν ἄγγοϲ et ϲπυρούϲ πυρούϲ. l. 25 Choer. 259, 22. Locum valde corruptum sanavi: ἀλλὰ γράφεται (l. 27) et καὶ οὐδέτερα (l. 29) inserui. Philoxenus, qui propensus fuit ad vocabula in ειροϲ per ῑ scribenda, (cf. fr. 15 et 17) etiam hoc vocabulum per ῑ exhibuisse existimandus est, quod contra Hierodianus eum canonem, qui exstat in E. M. 488, 7 (cf. can. gen.) protulit. Steph. Hys. Ϲτάγειρα. l. 31 Choer. 262, 14, ubi corrupte ϲτεῖρα

11. scriptum est, sed quum Theogn. 103, 29 ϲτία et Hes. habeat ϲτῖα, Choerobosci adnotamentum non plenum iudico eamque partem intercidisse, in qua de scriptura per ῑ sermo fuit. l. 1 Theogn. 105, 28, Hes., E. M. 726, 50. l. 2 Hes., E. M. 796, 58. l. 3 Choer. 261, 10, Ε. M. 727, 8, Hes. l. 9 St. B. Choer. 262, 1, Hes ει. l. 10 Hes., E. M. 796, 16. l. 11 Hes. Lob. Rhem. 302 l. 12 Choer. 258, 20, Hes. cf. can. gen. l. 16 Choer. 262, 24, Hes.

12. l. 17 St. B. Hes. Ϲτρατίη πόλιϲ. Choer 262, 25 ϲτρατεία ἢ ἀξία καὶ ἡ ἔξοδοϲ παρὰ τὸ ϲτρατεύω ει καὶ βαρύνεται, ϲτρατιά τὸ πλῆθοϲ ῑ καὶ βαρύνεται. E. M. 729, 19. l. 21 Choer. 262, 27. l. 22 Choer. 258, 28. Ιden Herod. ap. Eustath. 1913, 45 et 413, 5. Hes., qui etiam ϲτρυφνόϲ per υ habet ut Arc. 62 7 cognata sunt etiam ϲτιφρόϲ et ϲτυφρόϲ. Lob. Rhem. 55 not. l. 24 Arc. 55 27, E. M. 730, 38, EE. Orion. 146, 27 ϲτρόβιλοϲ· παρὰ τὸ ϲτρέφω ϲτρόφιλοϲ καὶ ϲτρόβιλοϲ. Τρία δὲ ϲημαίνει, ἀνέμου ϲυϲτροφήν, ὀρχήϲεωϲ εἶοϲ καὶ τὸν κοχλίαν. Ap. Hes. ϲτρόβιλοϲ, sed ordine requiri ϲτρόβειλοϲ, quo mediae syllabae productio indicetur, recte animadvertit Schmidt. — Hes. habet etiam ϲτρόμβιλον.

13. l. 25 Hes. cf. Lob. Rhem p. 41 not. l. 27 Hes., quarum posteriore forma. poetae uti poterant ut μογηρόϲ auctore L. Dindoro Thes. VII c. 905 A. l. 28 Choer. 262, 7 sic etiam, Hes. in E. M. 731, 5 ϲτυπεῖον cum eadem originatione, quam proponit Choerob., a τύπτω τυπεῖον πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ et l. 57 ϲτύπιον ἢ ϲτίπυον εἶδοϲ λίνου.

14. l. 1 Hes. l. 2 Hes. Lob. El. 1 523. l. 3 Hes. cf. An. 11 322, 3. l. 4 Hes. cf. can. gen. l. 5 Choer. 260, 14, Hes. l. 6 St. B., Eustath. ad Dionys. 815. l. 7 Bes. l. 8 E. M. 735,10, Hes. ϲυνεοχμῷ, ubi Schmidtio videntur nonnulli ϲυνεεχμῷ pro ϲυνεοχμῷ invenisse. l. 10 Choer. 262, 5, Hes. l. 12 Choer. 262, 19. l. 13 Hes, Theogn. 56, 28 Ϲυρακόϲιοϲ· οὕθτω γὰρ ὁ Ἡρω διανὸϲ ἐν τῇ καθόλου διὰ δύο ϲϲ καὶ διὰ τοῦ ο γράφων τὸ ὄνομα παραδίδωϲι St. B. Ϲυράκουϲαι, τὸ ἐθνικὸν Ϲυρακούϲιοϲ καὶ Ϲυρακουϲία τὸ θηλυκὸν καὶ λίμνη, ἥτιϲ καλεῖται Ϲυρακώ. καὶ Ϲυρακοϲεύϲ. Tros scripturas commemoraverat Horodianus, e quibus quique trium epitomatorum unam servavit. l. 14 Choer. 258, 16, Hes. l. 15 Hes. cf. St. B. sub Ἀϲϲυρία. l. 16 Hes. (E. M. 708 31 ἐτυμώτερον λέγουϲιν οἱ Αἰολεῖϲ ϲύρκα παρὰ τὸ ἀποϲύρεϲθαι τὸ δέρμα ἀπ’ αὐτῆϲ. τὰϲ γὰρ ϲάρκαϲ ϲύρκαϲ οἱ Δωριεῖϲ λέγουϲι. παρὰ τὸ ϲύρω ϲύρξω ϲύρξ καὶ ϲάρξ). l. 17 Hes. l. 18 Hes. l. Choer. 260, 8; utrumque vocabulum ap. Hes. s. ϲφάγιον confusum est. ut animadvertit Schmidt.

15. l. 20 ap. Hes. sine ῑ exhibetur, sed Herodianus scripsit cum ῑ: Mon. 22, 33 ubi tria verba ϲφαδᾴζω, τερᾴζω, ματᾴζω ῑ habere dicuntur, Dichr. 292, 17, ubi duo tantum ματᾴζω ϲφαδᾴζω proferuntur. His locis comparatis elucet E. M. 737, 20 fluxisse ex Herodiano et ex ortbographia quidem, quum sermo a scriptura. ordiatur. Congruit autem articulus Etymologici Magni cum Herodiani doctrina. praeterquam quod tribus verbis in Mon. prolatis quartum βορρᾴζειν additum est, quod non tam ab epitomatore adiectum quam in Mon. ita ab ipso Herodliano omissum videtur ut τερᾴζω in Dichron. Ap. Hesych. βορράζων ψοφῶν sine ῑ scriptum est, quod Meinekius subscribi vult. — Locus E. M. est hic: ἰϲτέον ὅτι τὸ ϲφαδᾴζειν καὶ ματᾴζειν καὶ βορᾴζειν καὶ τερᾴζειν ἔχει τὸ ῑ προϲγεγραμμένον. πρῶτον μὲν ἀπὸ τοῦ ματαίζειν καὶ ϲφαδαΐζειν καὶ τῶν ὁμοίων τοῦ ᾱ καὶ ῑ ϲυναιρουμένου. δεύτερον δέ, ὥϲ φηϲιν ὁ τεχικόϲ, τὰ εἰϲ ζω λήγοντα ῥήματα κοινολεκτούμενα οὐδέποτε ἔχει τὸ α ἐν τῇ παραληγούϲῃ μακρὸν φύϲει — ϲεϲημείωται τὸ κράζω — οἶον γενειάζω, ἑτοιμάζω, ἁρπάζω. ἰδοὺ γὰρ ταῦτα μὴ ἔχοντα τὸ ῑ οὐκ ἔχει τὸ ᾱ φύϲει μακρόν, ὡϲ δῆλον ἐκ τοῦ γενειάϲω, ἑτοιμάϲω, ἁρπάϲω μέλλοντοϲ. ἐνταῦθα γὰρ βραχὺ τὸ ᾱ. εἰ ὄρα οὖν τὸ ϲφαδᾴζω καὶ ματᾴζω καὶ τερᾴζω φύϲει μακρὸν ἔχει τὸ α ὡϲ δῆλον ἐκ τῆϲ λοιπῆϲ κλίϲεωϲ τῆϲ μὴ ἐχούϲηϲ

16. τὸ ζ, δῆλον ὅτι ἔχει ἐγκείμενον τὸ ῑ. πρόϲκειται «εκοινολεκτούμενα» ἐπειδὴ τὸ πλήϲϲω πλάζω λέγουϲιν οἱ Αἰολεῖϲ καὶ ἔϲτιν τὸ ᾱ φύϲει μακρὸν καὶ οὐκ ἔγκειται τὸ ῑ. cf. Usenerum in labn .Annall. 91 p. 245, qui τερᾴζειν in suspicionem vocat, propterea quod in codice Vossiano Etymologici Magni semper γερᾴζω exbibeatur, sed in cod. Monadicorum p. 23, 7 τεραίζω scriptum est ; praeterea Usenerus huc pertinere arbitratur κερᾴζω et ὡρᾴζομαι, non ὡραΐζομαι apud Atticos pronunciatum est. l. 1 Hes., E. M. 738, 29 ϲφείων ποιητικῶϲ ἐπὶ τῆϲ γενικῆϲ ἀντὶ τοῦ ϲφῶν, ἀπὸ τοῦ ϲφέων πλεοναϲμῷ τοῦ ῑ ϲφείων. l. 2 Hes., St. B. s. Κύπροϲ et Ϲφήκεια. E. M. 738, 49. l. 3 Choer. 262, 20, Hes. l. 4 Hes. cf. E. M. 709, 42. l. 5 Choer. 257, 9, Hes. l. 6 Hes. cf. Pros. Odyss. δ 62 l. Hes., e quibus formis ϲχέραφοϲ Cretensium esse opinatur Schmidt. cf. Lob. El. I 128, Proll. 292. l. 8 Hes. cf. Schmidt. ad v. ϲχῦρ. l. 9 Choer. 259, 32, Hes. l. 10 E. M4. 741, 46 cf. Schmidt. Didym. p. 340. Theogn. 142, 24 τὸ ϲῴζω πλῴζω ϲὺν τῷ ι, εὕρηνται γὰρ ἐν διαλύϲει ϲωΐζω πλωΐζω τριϲυλλάβωϲ. Epim. cod. Coisl. 387 in An. Paris. III 315, 31 ϲῶοϲ ἐξ οὖ τὸ ϲωίζω ϲῴζω. cf. Usenerum in lahn. Annall. 91, p. 238. Hes. habet ϲώζει. l. 19 Il. Pr. 72. l. 23 Choer. 262, 22. l. 25 fr. 54. Hos. ϲῶον sine ῑ, item ϲῶν· ϲώαν, cui Schmidt. ῑ subdidit; ap. Arcadium ϲῷοϲ adnumeratur vocabulis in ῳοϲ μετὰ προϲγεγραμμένου ῑ cf. Cathol. l. 26 Choer. 263, 11. 1. 27 Choer. 261, 8, Hes.

Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.18

ed. August Lentz

Search the Perseus Catalog for:

Ϲ.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers