Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, ed. August Lentz, 3.12

μάγειροϲ: ει.

μάδιϲοϲ: δίκελλα οἱ δὲ μαδιβόϲ.

μαζόϲ μαϲτόϲ.

Μάζυεϲ οἱ Λιβύηϲ νομάδεϲ. — εἰϲὶ δὲ καὶ ἕτεροι Μάξυεϲ καὶ ἕτεροι Μάχλυεϲ.

μακέλη καὶ μάκελλα· δίκελλα.

Μακέτηϲ Μακεδόνιοϲ καὶ Μακέτιϲ γυνὴ καὶ Μάκεϲϲα ἐπιθετικῶϲ, ὡϲ Ἡρακλείδηϲ, καὶ Μάκεττα διὰ δύο ττ καὶ δι’ ἑνὸϲ τ.

Μακετία λέγεται Μακεδονίαϲ μοῖρα κτλ. γράφεται δὲ δι᾿ ἑνὸϲ τ καὶ διὰ δύο ττ.

Μάκιϲτοϲ πόλιϲ τῆϲ Τριφυλίαϲ. τὸ ἐθνικὸν Μακίϲτιοϲ καὶ Μακιϲτία.
εὕρηται καὶ Μακέϲτιοϲ διὰ τοῦ ε ψιλοῦ.

Μάκρυεϲ ἔθνοϲ Λιβύηϲ. Ῥιανὸϲ δὲ Μάκριαϲ διὰ τοῦ ῑ τούτουϲ φηϲί.

μαλακόϲ μαλθακόϲ.

¹²

μαλάϲϲειν μαλθάϲϲειν.

μαλάχη μολόχη.

Μάλεα ἄκρα πρὸϲ τῇ Πελοποννήϲῳ. καὶ Μάλεια διὰ διφθόγγου.

Μαλειήτηϲ ὡϲ Αἰγινήτηϲ· λέγεται καὶ Μαλεάτηϲ Μαλεᾶτιϲ.

μάλευρον ἄλευρον.

μᾶλλον τὸ ἐπίρρημα τὸ α μακρὸν ἔχει. τὰ δὲ ἔχοντα δύο ϲύμφωνα ὅμοια ἑπόμενα βραχὺ ἔχει τὸ δίχρονον οἷον ἄλλοϲ, γάλλοϲ, θαλλόϲ, θάλλω, πάλλω, ἅλλομαι καὶ ἀγάλλομαι Mon. 26 16 cf. Dichr. 292, 10 καὶ τὰ ὅμοια. ὅθεν Λάκωνεϲ τὸ μᾶλλον μάλιον λέγουϲι διὰ
τὸ μὴ ϲυϲτεῖλαι τὸ ᾱ. λοιπὸν ἐν οἷϲ ἐπιφέρηται δύο ϲύμφωνα ὅμοια, ϲυϲτέλλει τὸ δίχρονον ἤγουν τὸ ῑ οἷον ἴλλοϲ, ἴκκοϲ καὶ ἴλλαοϲ οἱ Αἰολεῖϲ (pro καὶ ἴλαοϲ scripsi), ἐπειδὴ ἀνεδιπλαϲίαϲε (hoc inserui), ϲυνέϲτειλε τὸ δίχρονον ἤγουν τὸ ῑ διὰ τὸ μὴ δύναϲθαι ὡϲ εἴρηται αὐτὸ ἐκτείνεϲθαι (hoc inserui) τῶν δύο ἐπιφερομένων ϲυμφώνων.

Μαντίνεια πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ. Ὅμηροϲ «οἳ Τεγέαν τ᾿ εἶχον κοὶ Μαντινέην ἐνέμοντο» (Β 607).

Μαντύη καὶ Μάντυα πόλιϲ Ῥωμαίων. γράφεται καὶ Μάντουα τῷ τῶν Ῥωμαίων ἔθει.

Μαργίτηϲ παρὰ τὸ μάργοϲ.

Μαρικᾶϲ cf. Γαριμᾶϲ.

μάρκαϲ μακάριοϲ.

Τὴν μάρτυϲ εὐθεῖαν ἡ Αἰολέων διάλεκτοϲ διὰ τοῦ ρ προφέρει· ἐκεῖνοι γὰρ τὸ ϲ εἰϲ ρ μεταβάλλουϲι τὸ οὗτοϲ οὗτορ λέγοντεϲ καὶ ἵπποϲ ἵππορ· οὕτωϲ οὖν καὶ μάρτυϲ μάρτυρ, ἀφ᾿ ἧϲ ἐκπίπτει πληθυντικὸν
μάρτυρεϲ παρά τε τοῖϲ κωμικοῖϲ καὶ Ἱππώνακτι.

μάϲθλη καὶ μάϲθληϲ ἀπὸ τοῦ ἱμάϲϲω.

μαϲταρίζω.

μαϲτροπόϲ καὶ μαϲτροφόϲ.

ματᾴζω πρὸϲ τὸ ᾱ τὸ ῑ γραφόμενον ἔχει ὡϲ τὸ ϲφαδάζω, τεράζω.

ματεῖ ζητεῖ et μαϲτεύει ζητεῖ.

μάτιοϲ μάταιοϲ.

ματιολοιχόϲ.

ματύαι γνάθοι.

μαῦρον τὸ ἀμαυρόν.

³⁴⁵

μεγαλλεῖον ὄνομα μύρου ἀπὸ Μεγάλου Ϲικελιώτου εὑρόντοϲ αὐτό.

μεγαλοφυείαϲ: μεγαλονοίαϲ.

Μεγαρικόϲ κτητικόν οὕτω δὲ καὶ τοὺϲ Μεγαρικοὺϲ κεράμουϲ διὰ τοῦ ε χρὴ λέγειν, οὐ διὰ τοῦ α, ὡϲ οἱ ἔμποροι τὴν ἄρχουϲαν παραφθείροντεϲ.

μεγήρατα. Ἡϲίοδοϲ «μεγήρατα τέκνα θεάων (Theogn. 240) μεγάλωϲ ἐπέραϲτα ἢ ὑπερήφανα διὰ τὸ κάλλοϲ· ἢ μέγα ἐρίζοντα περὶ κάλλουϲ.

μέδεα τὰ αἰδοῖα παρὰ τὸ μέδειν καὶ ἄρχειν τῆϲ γενέϲεωϲ ὡϲ καὶ Ἀρχίλοχοϲ «ἶναϲ δὲ μεδέων ἀπέθριϲε» καὶ κατὰ μετάθεϲιν τοῦ δ εἰϲ ζ
μέζεα Ἡϲίοδοϲ (op. 512) «καὶ ὑπὸ μέζε᾿ ἔθεντο». ἢ ὅτι μέϲα ἐϲτὶ τῆϲ οὐρᾶϲ μέϲεα ὄντα. Ϲικελοὶ δὲ καὶ Ταραντῖνοι μέϲα αὐτὰ καλοῦϲι. ἐκ δὲ τοῦ μέδεα κατὰ τροπὴν τοῦ ε εἰϲ η μήδεα.

μεθίω ἀμελῶ — μεθείω ἀμελήϲω ἢ ἀπὸ τοῦ μεθῶ μεθείω ὡϲ τελῶ τελείω.

μεθόπωρον μετόπωρον.

Μεθώνη πόλιϲ Μαγνηϲίαϲ, ἣν Ὅμηροϲ διὰ τοῦ η «οἱ δ᾿ ἄρα Μηθώνην καὶ Θαυμακίην ἐνεμοντο» (B 716).

μείζω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται, ἐπειδὴ ἀπὸ τοῦ μείζων ϲυγκριτικοῦ γέγονεν. τὸ δὲ μείζων διὰ διφθόγγου κτλ.

μείϲ μήν.

μελάντειοι ὅροι: ει.

μειλίγματα μείλια μείλιχοϲ μειλίϲϲεϲθαι.

Μελίταια πόλιϲ Θεϲϲαλίαϲ. Ἀλέξανδροϲ Ἀϲίᾳ. Θεόπομποϲ δὲ Μελίτειαν αὐτήν φηϲι.

μελίταινα πόα τιϲ, ἣν ἔνιοι μελίκταιναν (ἄλλοι μελιϲϲόφυλλον).

μεμνέῳτο «ὡϲ μεμνέψτο δρόμου» (ψ 361). προπαροξυνητέον. γράφεται δὲ καὶ ϲὺν τῷ ῑ τὸ ω. οὕτω δὲ καὶ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἐκ τοῦ μεμνέοιτο ἡγούμενοϲ αὐτὸ εἶναι. παρὰ μέντοι Ξενοφῶντι ἄνευ τοῦ ε ⁶ ἐϲτὶν ὁ ϲχηματιϲμὸϲ καὶ προπεριϲπᾶται ἐν Κύρου παιδείαϲ πρώτῳ (6, 3) «ἀλλ᾿ ὅτε τὰ ἄριϲτα πράττοι, τότε μάλιϲτα τὸν θεὸν μεμνῷτο». τὸ ἀνάλογον δὲ διὰ τοῦ η προϲκειμένου τοῦ ῑ παῤ Ἀριϲτοφάνει ἐν Πλούτῳ δευτέρῳ (992) «ἵνα τοὐμὸν ἱμάτιον φορῶν μεμνῇτό μου». καὶ
πάλιν προπεριϲπαϲτέον.

μεμορυχμένα.

Μεμφίτηϲ παρὰ τὸ Μέμφιϲ.

μεϲαύχενεϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲί «μεϲαύχεναϲ νέκυαϲ» οὕτω διὰ τοῦ μ γραπτέον μεϲαύχενεϲ, ὅτι μέϲον αὐχένα ἀϲκοῦ πιέζει, ὃ περιεβάλλοντο
ϲχοινίον. παρῳδεῖ δὲ τὰ ἐν τῷ Φιλοξένου Ϲύρῳ· ἔνιοι δὲ διὰ τοῦ δ γράφουϲι δεϲαύχενεϲ καὶ βυϲαύχενεϲ οὐ καλῶϲ.

μεϲοπέρδην· μεϲοφέρδην τὸν μέϲον φερόμενον· τὸ γὰρ παλαιὸν τῷ π ἀντὶ τοῦ φ ἐχρῶντο προϲτιθέντεϲ τὸ τῆϲ δαϲύτητοϲ ϲημεῖον.

Μεϲϲήνη καὶ χώρα καὶ πόλιϲ. — χώρα δὲ Μεϲϲηνία καὶ Μέϲϲη
κατ᾿ ἀποκοπὴν ἢ Μέϲη καὶ Μεϲήνη, ὥϲ τινεϲ.

Μέταβον οἱ βάρβαροι τὸν Μεταπόντιον ἔλεγον.

μέταυλον μέϲαυλον.

Μῄονεϲ οἱ Λυδοὶ λέγονται ἀπό τινοϲ Μῄονοϲ ἢ Μαίονοϲ τραπέντοϲ μὲν τοῦ ᾱ εἰϲ η, τοῦ δὲ ῑ μένοντοϲ ἀνεκφωνήτου· λέγονται δέ
ποτε καὶ τετραϲυλλάβωϲ Μηΐονεϲ ἐκφωνηθέντοϲ τοῦ προϲγραφομένου ῑ. Ἡρακλείδηϲ δέ, φαϲίν, ἄνευ τοῦ ῑ γράφει τοὺϲ ἀπὸ τοῦ Μαίονοϲ κληθένταϲ Μήοναϲ λέγων Βοιωτίαν εἶναι τὴν τοιαύτην μεταβολὴν ὡϲ τῶν Βοιωτῶν τὴν ὅλην αι δίφθογγον εἰϲ η καταμόναϲ μεταβαλλόντων, ὥϲ που καὶ ὁ Χοιροβοϲκὸϲ παραϲημειοῦται, ἐν οἷϲ ἐξηγεῖται τὸν Ἡρωδιανὸν
λέγων καὶ ὅτι τὰϲ θηλυκὰϲ πληθυντικὰϲ εὐθείαϲ τῶν παθητικῶν ἐνεϲτώτων τὸ ποιούμεναι λεγόμεναι καὶ τὰ τοιαῦτα ποιούμενη λεγόμενη ἐκεῖνοί φαϲιν, οὕτω δὲ καὶ τὰ ὅμοια.

μιγέωϲι μιχθῶϲι.

Μιδάειον πόλιϲ Φρυγίαϲ. — καὶ Μιδάϊον λέγεται καὶ Μιδήϊον.

μικκόϲ ὁ μικρόϲ· ἐπειδὴ ἀνεδιπλαϲιάϲθη τὸ κ, ϲυϲτέλλουϲι τὸ ῑ.

μικρόϲ: διὰ τοῦ ῑ γράφεται· κανὼν δὲ τοιοῦτοϲ τὰ εἰϲ κροϲ γενόμενα ⁷ διϲύλλαβα εἴτε κύρια εἴτε μὴ κύρια ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον.

μῖλαξ ἡ λικία· ἔνιοι δὲ μέλλαξ. καὶ παῤ Ἑρμίππῳ ἐν θεοῖϲ, ἀγνοήϲαϲ Ἀρτεμίδωροϲ. ἐκεῖ γὰρ μῖλάξ ἐϲτιν.

Μίλητοϲ· ἔϲτι ὄνομα πόλεωϲ, διὰ τοῦ ῑ γράφεται· Μίλλατοϲ γὰρ
λέγουϲιν οἱ Αἰολεῖϲ ὥϲπερ ὅμιλοϲ ὅμιλοϲ, πέδιλον πέδιλλον· εἰ δὲ ἐγράφετο διὰ τῆϲ ει διφθόγγου, ἔλεγον ἂν Μέλλετοϲ ὥϲπερ κείρω κέρρω.

μιλτοπάρῃοι.

μίμνω: ἔϲτι τινὰ ῥήματα. ἅτινα πλεονάζει ϲύμφωνον καὶ τρέπει τὸ ε εἰϲ ῑ ἔϲτιν οὖν μένω, γίνεται δὲ μίμνω.

μῖμοϲ. ῑ τὰ εἰϲ οϲ διϲύλλαβα ἔχοντα τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν ϲυλλαβὴν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ϲυμφώνου ἀρχομένην ἑνὶ φωνήεντι θέλει παραλήγεϲθαι οἷον Νῖνοϲ, βίβλοϲ.

μινῴα εἶδοϲ ἀμπέλου.

μιμνῄϲκω ὁ μὲν Δίδυμοϲ ἄνευ τοῦ ῑ, ἡ μέντοι παράδοϲιϲ οὐκ
ἐπείϲθη αὐτῷ.

Μίνωϲ βαϲιλεύϲ. τινὲϲ διὰ διφθόγγου παρὰ τὸ μένω Μένωϲ καὶ Μείνωϲ, ἐπεὶ κατέμεινεν ἡ Εὐρώπη ἐν Κρήτῃ Ἀϲτερίωνι γαμηθεῖϲα, ἐξ ἧϲ γέγονεν ὁ Μίνωϲ. ἡ δὲ παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ῑ, ἐπεὶ παρὰ τὸ μίμνω Μίμνωϲ καὶ Μίνωϲ.

μιϲγάγκεια: ει.

μίϲγω cf. supra μιγέωϲι et can. general.

μῖϲοϲ: ῑ ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ ἀφροδύτη γέγονεν Ἀφροδίτη καὶ δύφροϲ δίφροϲ, οὕτω μύϲοϲ μῖϲοϲ.

μίτυλον ἔϲχατον νήπιον Λάκωνεϲ. — μύτιλον ἔϲχατον, ἀφ᾿ οὖ
καὶ τὸν νεώτατον. οἱ δὲ καὶ τὸ ἀποβαῖνον. καὶ ὁ νήπιοϲ καὶ ὁ νέοϲ.

μνῴα δουλεία. ϲὺν τῷ ῑ.

μόλιβοϲ καὶ μόλυβδοϲ εἰ μὲν ἐϲτίν, τὸ δ οὐκ ἔϲτιν οἷον «καὶ μόλιβοϲ ὥϲτε δίκτυον κατῆγε» Ϲοφοκλῆϲ ἐὰν δὲ τὸ ῡ, τὸ δ «ἡ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη» Ἰλιάδοϲ Ω (80).

Μολοϲϲοί καὶ Μολοττοί καὶ Μολοτοί δι᾿ ἑνὸϲ τ.

Μολυκρία πόλιϲ Αἰτωλίαϲ. Ϲτράβων δεκάτῃ (p. 460). Θουκυδίδηϲ δευτέρᾳ (c. 84) Μολύκρειον αὐτὴν καλεῖ, Εὐφορίων δὲ Μολυκρίαν αὐτήν φηϲιν.

⁸⁹

Μομβρώ ἡ Μορμώ.

Μοψοψία ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ Μόψοποϲ. ὁ πολίτηϲ Μοψόπειοϲ διὰ διφθόγγου καὶ διὰ τοῦ ῑ.

Μυκάλη πόλιϲ Καρίαϲ. Δίδυμοϲ δὲ ὄροϲ τὴν Μυκάλην φηϲίν.
ἐκλήθη δὲ ἐπεὶ αἱ λοιπαὶ Γοργόνεϲ ἐπὶ τόκῳ (Moin. ἐπ᾿ οἴκτῳ) μυκώμεναι τὴν κεφαλὴν Μεδούϲηϲ ἀνεκαλοῦντο οἱ δὲ Μυχάλην αὐτήν φαϲιν, ἐπεὶ ἐν μυχῷ κεῖται τῆϲ Καρικῆϲ ἁλόϲ.

Μυκαληϲϲόϲ πόλιϲ μεϲογεία Βοιωτίαϲ.

Μυκέρινα ὄνομα πόλεωϲ.

Μυλάντειοι θεοί.

Μύλαϲ εἶϲ τῶν Τελχίνων ὃϲ τὰ ἐν Καμείρῳ ἱερὰ Μυλαντείων ἱδρύϲατο.

Μύλιττα ἡ Οὐρανία. Ἀϲϲύριοι.

Μυργέται ἔθνοϲ Ϲκυθικόν. Ἑκαταῖοϲ Εὐρώπῃ. ἔν τιϲι δὲ τῶν
Ἡρωδιανοῦ γράφεται διὰ τοῦ γ Γυργετῶν κακῶϲ.

Μύρινοϲ πόλιϲ ἐν Λήμνῳ ἀπὸ Μυρίνηϲ ἢ Μυρίνου.

Μύρκινοϲ τόποϲ καὶ πόλιϲ κτιϲθεῖϲα παρὰ τῷ Ϲτρυμόνι ποταμῷ. Παρθένιοϲ δὲ Μυρκιννίαν αὐτήν φηϲι.

Μυρμήκιον πολίχνιον τῆϲ Ταυρικῆϲ. Ϲτράβων ἑνδεκάτῃ (p. 494).
Ἡρωδιανὸϲ διὰ διφθόγγου γράφει καὶ προπεριϲπᾶ· τὸ ἐθνικόν, ἐὰν μὲν διὰ διφθόγγου, Μυρμηκειεύϲ, εἰ δὲ διὰ τοῦ ῑ γράφεται, Μυρμήκιοϲ. Ἀρτεμίδωροϲ δὲ Μυρμηκίαν αὐτήν φηϲι.

μυρρίνη μυρϲίνη.

Μυρρινοῦϲ δῆμοϲ τῆϲ Πανδιονίδοϲ φυλῆϲ. ὁ δημότηϲ Μυρρινούϲιοϲ.
Διονύϲιοϲ δὲ ὁ Τρύφωνοϲ Μυρρινοῦττά φηϲιν. ὁ δημότηϲ ἐκ Μυρρινούττηϲ διὰ δύο ττ.

Μύρϲινοϲ πόλιϲ Ἤλιδοϲ «καὶ Μύρϲινοϲ ἐϲχατόωϲα» (B 616). ὕϲτερον δὲ Μυρτούτιον ἐκλήθη.

μυϲτίλη ὁ κοῖλοϲ ἄρτοϲ.

Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.12

ed. August Lentz

Search the Perseus Catalog for:

M.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers