Search the Perseus Catalog for:

View: By Section

← Previous Next →

Λ.

λάβδα καὶ λάμβδα ϲτοιχεῖον ὑγρὸν καὶ ἀμετάβολον.

λάγβατα ὅρκια.

Λάγειον¨ οὕτωϲ δὲ λέγεται τὸ ἱπποδρόμιον Ἀλεξανδρείαϲ ἀπὸ
Λάγου τινόϲ. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.

Λαγίδηϲ: ῑ. τὰ γὰρ εἰϲ οϲ διὰ τοῦ ιδηϲ γινόμενα κτλ.

λαγνεία: ει διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται. τὰ γὰρ εἰϲ ηϲ ἔχοντα ἀντιπαρακείμενον ῥῆμα διὰ τοῦ ευω τὸ θηλυκὸν διὰ τῆϲ ει γράφεται οἷον λῃϲτήϲ λῃϲτεύω λῃϲτεία, ἱκέτηϲ ἱκετεύω ἱκετεία, πολίτηϲ
πολιτεύω πολιτεία, λάγνηϲ λαγνεύω λαγνεία.

λαγῷα κρέα καὶ λάγεια.

λαγῷα μετὰ τοῦ ῑ.

λαίαν κτῆϲιν· Δωριεῖϲ ἐπὶ τῆϲ λείαϲ. i. e. λάαν ϲὺν τῷ ῑ.

¹²

λᾶιδοϲ (i. c. λᾷδοϲ ϲὺν τῷ ῑ) λῇδοϲ τριβώνιον.

Λᾶοϲ ϲὺν τῷ ῑ, λέγεται γὰρ καὶ τριϲυλλάβωϲ Λάιοϲ.

λακάρτη λακάρη δένδρον τι.

Λακέρεια: ει δίφθογγοϲ τῷ κανόνι τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυτόνων.
ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ.

Λακίνιον ὄροϲ Κρότωνοϲ. καὶ Λακινία χώρα. διὰ τοῦ ῑ τὸ κι καὶ τὸ νι. τὰ γὰρ ἀμφιβαλλόμενα κτλ.· καὶ ἄλλωϲ ἀπὸ τοῦ Λακῖνοϲ.

Λακῖνοϲ: ῑ καὶ προπεριϲπᾶται. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ινοϲ ὀνόματα κτλ.

λακπατῆϲαι λακτίϲαι καταπατῆϲαι. ἀνατρέψαι.

λακρίϲ καὶ λάκτιϲ· κώπη τορύνη.

λάκτιμα λάκτιϲμα (Aeschyl. Agam. 1601 ?).

λαλαμίϲ λαῖλαψ. ἀντὶ τοῦ λαλαμίϲ λαιλαμίϲ γράφουϲι.

Λάμπεια ὄροϲ Ἀρκαδίαϲ Παρθένιοϲ Ἀνθίππῃ. τὸ ἐθνικὸν δύωαται καὶ Λαμπειάτηϲ καὶ δίχα τοῦ ῑ.

Λάμπη πόλιϲ Κρήτηϲ, ἣν Ξενίων ἐν Κρητικοῖϲ διὰ δύο ππ γράφει καὶ διὰ δύο αα καὶ διὰ τοῦ η.

λαμπήνη εἶδοϲ ἁμάξηϲ· ἔνιοι ἀπήνη.

Λαμπώνεια πόλιϲ Τρῳάδοϲ. Ἑκαταῖοϲ Ἀϲίᾳ. τὸ ἐθνικὸν Λαμπωνεύϲ. Ἑλλάνικοϲ δὲ Λαμπώνιον αὐτήν φηϲι καὶ τὸ ἐθνικὸν Λαμπωνιεύϲ.

Λαοδαμάντεια νῆϲοϲ ἐν Λιβύη Ἀρτεμίδωροϲ. ἐκαλεῖτο δὲ Λαομεδόντεια, ἴϲωϲ ἀπὸ Λαομέδοντοϲ τοῦ Τρωόϲ. τὸ ἐθνικὸν ἀμφότερον Λαομεδοντίτηϲ καὶ Λαοδαμαντίτηϲ.

λαοπίζει ἢ λαπίζει γαυροῦται.

λαπάϲϲειν λαπάζειν κενοῦν.

Λάριϲα: ἔϲτι δὲ ὄνομα πόλεωϲ. διὰ τοῦ ῑ γράφεται. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ιϲα κτλ.

λαϲιτόϲ: κίναιδοϲ· ἢ λεϲιτόϲ· πόρνη.

λατρεία ἐκ τοῦ λατρεύω.

Λαύρειον: ἔϲτι δὲ τόποϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ ποιῶν μέταλλον. διὰ τῆϲ ³ ει διφθόγγου γράφεται. τὰ γὰρ διὰ τοῦ ειον τριϲύλλαβα ἰδιάζοντα καὶ προπαροξύνεται καὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.

λάχεια. ϲημαίνει δὲ τὴν καλῶϲ ἐϲκαμμένην γῆν· διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τῷ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια ἀπὸ ἐνεϲτώτων προπαροξυτόνων οἷον κρατῶ κράτεια, καχῶ λάχεια, ἐνεργῶ ἐνέργεια.

Λεβάδεια πόλιϲ Βοιωτίαϲ: ει.

λείαξ: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ λεῖον γέγονε λείαξ.

λείβω.

λεῖκνον: διφορεῖται. καὶ γὰρ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται καὶ διὰ τοῦ ῑ. καὶ εἰ μὲν διὰ τῆϲ ει διφθόγγου, ϲχηματίζεται οὕτωϲ· ἐκ
τοῦ λέχοϲ γίνεται λέχνον καὶ λέκνον καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ῑ λεῖκνον. καὶ γὰρ οἱ ἀρχαῖοι ἐν τοῖϲ πτυαρίοιϲ ἐποίουν τοὺϲ οἰκείουϲ υἱοὺϲ καθεύδειν διὰ τὸ πολύγονον. εἰ δὲ διὰ τοῦ ῑ, οὕτωϲ· ἔϲτι λικμᾶν, ὃ γίνεται παρὰ τὸ λίαν καμεῖν, ἐξ οὗ γίνεται λίκμον καὶ μεταθέϲει τοῦ μ εἰϲ ν λίκνον.

λεῖμαξ· ϲημαίνει δὲ τὸν λειμῶνα. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.

λειμών: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται· παρὰ τὸ λείβω τὸ καταϲτάζω λειβών καὶ λειμών.

λειόβατοϲ. παρὰ τὸ λεῖον. ἔϲτι δὲ εἶδοϲ ἰχθύοϲ.

λεῖοϲ: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. ἀνεφάνη γὰρ ἐν τῷ λεαίνω.

λείριον: ει. παρὰ τὸ λεῖον λείϊον καὶ προϲθέϲει τοῦ ρ λείριον.

λειρόφθαλμοϲ: εἰ ϲημαίνει τὸν προϲηνῆ, διὰ τῆϲ ει διφθόγγου ⁴⁵⁶ γράφεται καὶ γίνεται παρὰ τὰ λείρια τὰ ἄνθη. εἰ δὲ ϲημαίνει τὸν ἀναιδῆ, παρὰ τὸ λίαν ὁρᾶν (? ὁρμᾶν).

λειτουργεῖν: τὸ ὑπηρετεῖν. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ λήϊτον τὸ δημόϲιον καὶ τὸ ἔργον γέγονε ληϊτουργεῖν καὶ κατὰ ϲυϲτολὴν
τοῦ η εἰϲ ε λεϊτουργεῖν καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν τοῦ ε καὶ ῑ εἰϲ τὴν ει δίφθογγον λειτουργεῖν.

λειφαιμήϲαϲ λιφαιμήϲαϲ.

λειχήν. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου παρὰ τὸ λείχω. καί φαϲιν ἐκ τοῦ λείχειν τὸ πάθοϲ ἐπαίρεται.

λείχω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. ἀντιπαράκειται γὰρ αὐτῷ τραπεζολοιχόϲ

λείψανον: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται. ἢ παρὰ τὸ λείβω λείψω γίνεται· καὶ γὰρ ἔϲπενδον ἐπὶ τῶν τεθνεώτων· ἢ παρὰ τὸ λείπω λείψω. λείψανα γάρ εἰϲι τὰ ἐγκαταλείμματα.

λειψανδρία.

Λειψύδριον χώριόν τι ὑπὲρ Πάρνηθοϲ, ὃ ἐτείχιϲεν Ἀλκμαίων.

Λειώδηϲ ὄνομα κύριον διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται, παρὰ τὸ λεῖον, ὅπερ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.

λέκιθοϲ. ϲημαίνει δὲ τὸν κρόκον τοῦ ὠοῦ. διὰ τοῦ ῑ γράφεται τὸ κι.

λεξείδιον, εἰ μὲν ἀπὸ τῆϲ λέξιϲ λέξεωϲ, διὰ τῆϲ ε διφθόγγου· εἰ δὲ ἀπὸ τῆϲ λέξιοϲ Ἰωνικῶϲ, διὰ τοῦ ὡϲ ἀπὸ τῆϲ ῥήϲεωϲ ῥηϲείδιον, ἀπὸ δὲ τῆϲ ῥήϲιοϲ γενικῆϲ Ἰωνικῆϲ ῥηϲίδιον καὶ τὰ ὅμοια.

Λεοντῖνοϲ τῷ κανόνι τοῦ Λακῖνοϲ.

λῄδιον cf. λᾷδοϲ.

λήϊον: ϲιτοφόρον χωρίον· ἀπὸ τοῦ λειαίνειν τὴν τροφήν. ἀγριοῦνται γὰρ οἱ λιμώϲϲοντεϲ· βέλτιον δὲ ε ψιλῷ διὰ τὴν ἐπιφαινομένη κατὰ καιρὸν λειότητα τῶν ἀϲταχύων.

ληΐτη ἱέρεια, οἱ δὲ λῃτή.

λῆμα καὶ λῆμμα· τὸ μὲν τίθεται ἐπὶ ψυχικοῦ παραϲτήματοϲ, τὸ δὲ
ἐπὶ τοῦ λαμβανομένου· καὶ ἔϲτι τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ λῶ τὸ θέλω, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ λήβν τὸ λαμβάνω.

⁷⁸

λῇϲ λῇ μετὰ τοῦ ῑ παρὰ τὸ λῶ τὸ θέλω.

λῄϲταρχοϲ ἀρχιλῃϲτήϲ. — λῃτῆρεϲ λῄτειραι. — λῃτή, λῇτον ϲὺν τῷ ῑ.

λῃϲτήϲ ἔχει προϲκείμενον τὸ ῑ ἀπὸ γὰρ τοῦ ληϊϲτήϲ τριϲυλλάβου ἐϲτίν.

Λητώ: λέγει ὁ Ἡρωδιανόϲ — ὅτι τὰ ἀρχαῖα τῶν ἀντιγράφων ἐν ταῖϲ εἰϲ ω ληγούϲαιϲ εὐθείαιϲ εἶχεν τὸ ῑ προϲγεγραμμένον οἷον ἡ Λητωί, ἡ Ϲαπφωί ϲὺν τῷ ῑ.

λίαν: ῑ. τὰ γὰρ εἰϲ αν λήγοντα ἐπιρρήματα οὐ θέλει τῇ ει διφθόγγῳ παραλήγεϲθαι.

λίβανοϲ: ῑ. παρὰ τὸ λείβω. καὶ γὰρ ϲυναλιφή ἀπὸ τοῦ ἀλείφω. ἔϲτι δέ τινα ὀνόματα ἀπὸ ῥημάτων γινόμενα ἅτινα οὐ φυλάττει τὴν τοῦ ῥήματοϲ γραφὴν ὡϲ ἐπιτοπλεῖϲτον πείθω πιθανόϲ, λείβω λίβανοϲ. λιβρόν: ϲκοτεινόν, μέλαν, δίυγρον.

λιμβεία παρὰ τὸ λιμβεύω.

λιμβόϲ: διὰ τοῦ ῑ κατὰ παράδοϲιν.

λιμήρη Ἐπίδαυρον· τοῦτο διϲϲόν ἐϲτιν. ὁπότε παρὰ τοῦ λιμένοϲ λιμεωήρη ἢ παρὰ τοῦ λειμῶνοϲ λειμωνήρη λειμήρη. οὕτωϲ Ἡρωδιανόϲ.

?λίμμα: ῑ παρὰ τὸ λείπω λίμμα. πολλὰ δέ ἐϲτιν ὀνόματα κτλ. cf. λίβανοϲ.

λιμόϲ: διὰ τοῦ ῑ γράφεται. καὶ ὤφειλε διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεϲθαι, ἐπειδὴ παρὰ τὸ λείπω ἐϲτίν ὁ γὰρ λιμόϲ λεῖψίϲ ἐϲτι τῶν ἐπιτηδείων. ἀλλ᾿ ἡ παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ῑ λέγει δὲ ὁ Τρύφων, ὅτι ϲυνέπαθε ἡ φωνὴ τῷ ϲημαινομένῳ· ἐπειδὴ γὰρ ἔνδειαν ϲημαίνει τινὸϲ τῶν ἐπιτηδείων, τούτου χάριν καὶ ἔνδειαν φωνήεντοϲ ἀνεδέξατο. ὁ
δὲ Ἀπολλώνιόϲ φηϲι, ὅτι τὸ λιμόϲ διὰ τοῦ ῑ γράφεται ἐξ ἀφορμῆϲ τοῦ λιμπάνω· τὰ γὰρ διὰ τοῦ ανω εἰ μὲν πλεονάζει τὸ ν, ϲυϲτέλλει τὴν ἀρχήν, οἷον λήθω λανθάνω, μήθω μανθάνω, πήθω πανθάνω, λείπω λιμπάνω. εἰ δὲ μὴ πλεονάζει τὸ ν, φυλάττει τὴν ἀρχὴν οἷον αὔξω αὐζάνω.

⁹

λιπαρεῖν τὸ παρακαλεῖν διὰ τοῦ ῑ γράφεται, ὅτι παρὰ τὸ λίαν παρεῖναί ἐϲτιν.

λίποϲ: διὰ τοῦ ῑ γράφεται. ϲυνεϲταλμένη γάρ ἐϲτιν ἡ λι ϲυλλαβή.

λίϲ ϲημαίνει τὸν λέοντα ἀρϲενικῶϲ καὶ θηλυκῶϲ δὲ ἐπὶ τῆϲ λείαϲ
« πέτρη γὰρ λίϲ ἐϲτι περιζέϲτῃ εἰκυῖα » (μ 79) διὰ τοῦ ῑ γράφεται· τὰ γὰρ εἰϲ ιϲ κοινολεκτούμενα ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον πάριϲ, πόλιϲ, ἀϲπίϲ, ῥανίϲ.

λίταργοϲ ὁ ταχύϲ διὰ τοῦ ῑ γράφεται· παρὰ γὰρ τὸ λίαν ἀργὸν εἶναι ἤγουν ταχύν.

λιτόϲ: ῑ κατὰ παράδοϲιν. καὶ πάλιν τὰ διὰ τοῦ ιτοϲ ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον.

λίτρα: ῑ· εὕρηται γὰρ ἐν ϲυϲτολῇ παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲιν.

λιχμῶ: παρὰ τὸ λείχω. τὸ λι ῑ, ἐπειδὴ οὐ πάντα ἀκόλουθα τὰ παραγωγὰ τοῖϲ πρωτοτύποιϲ.

λίχνοϲ διὰ τοῦ ῑ.

λιχνεία: τὸ χωει δίφθογγοϲ παρὰ τὸ λιχνεύω.

λίψ ϲημαίνει τὸν ἄνεμον καὶ τὴν ἧτταν καὶ τὴν λιβάδα. ἀμφότερα παρὰ τὸ λείβω λείψω γέγονεν ἢ παρὰ τὸ λείπω λείψω, διὰ τοῦ ῑ δέ. τὰ γὰρ εἰϲ ψ λήγοντα πᾶϲαν δίφθογγον ἀποϲτρέφεται.

λογεῖον: ϲημαίνει εἶδοϲ κρατῆροϲ καὶ τὸν τόπον τοῦ θεάτρου διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται. τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰϲ ω ῥημάτων διὰ τοῦ ειον γινόμενα καὶ προπεριϲπᾶται καὶ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται οἷον ᾄδω ᾠδεῖον, κείρω κουρεῖον, ϲκάπτω ϲκαφεῖον, ἄγω ἀγγεῖον. οὕτω καὶ λέγω λογεῖον.

Λόκοζοϲ πόλιϲ Φρυγίαϲ. — κατεκλύϲθη δέ, ὡϲ Ξάνθοϲ ὁ Λυδόϲ, ὃϲ καὶ διὰ τοῦ ξ γράφει ἐν τόποιϲ (Λυδιακοῖϲ ?) Λοκοξίταϲ τούτουϲ καλῶν.

λοφάδεια.

λοχίτηϲ: ὁ ἐνεδρεύων. τὰ παρὰ τῶν εἰϲ οϲ διὰ τοῦ ιτηϲ κτλ.

Λύκαια πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ. Θεόπομποϲ πεντηκοϲτῷ ἕκτῳ. παρὰ δὲ
Μενελάῳ Λύκαιθα μετὰ τοῦ θ.

¹⁰

Λύκαιον τὸ ὄροϲ.

Λύκειον τὸ γυμνάϲιον.

Λύκτοϲ πόλιϲ Κρήτηϲ ἀπὸ τοῦ Λύκτου τοῦ Λυκάονοϲ· ἔνιοι δὲ Λύττον αὐτήν φαϲι διὰ τὸ κεῖϲθαι ἐν μετεώρῳ τόπῳ. τὸ γὰρ ἄνω καὶ. ὑψηλὸν λύττον φαϲί.

Λυκώρεια κώμη ἐν Δελφοῖϲ. ὁ πολίτηϲ Λυκωρεύϲ καὶ Λυκώριοϲ καὶ Λυκωρείτηϲ. ἔϲτι καὶ Λυκώρειοϲ Ζεὺϲ καὶ Λυκώρειον διὰ διφθόγγου.

Λύρκειον ὄροϲ Ἄργουϲ.

Λυρωατία χερρόνηϲοϲ καὶ χωρίον Λυκίαϲ. Ἀλέξανδροϲ ἐν δευτέρῳ περὶ Λυκίαϲ.

Λυρνηϲϲόϲ πόλιϲ Τρωϊκή. διὰ δύο ϲϲ.

Λυϲάνδρεια πανήγυριϲ ἀπὸ Λυϲάνδρου ὀνομαϲθεῖϲα. ει.

λύϲειοι τελεταί· οὕτωϲ ἐλέγοντό τινεϲ τελεταί, ἐπεὶ καὶ Λύϲιοϲ ἐλέγετο ὁ Διονύϲιοϲ. ει.

λυϲιμάχειοϲ βοτάνη εὑρεθεῖϲα ὑπὸ Λυϲιμάχου. ει.

Λυχνιτόϲ πόλιϲ Ἰλλυρίαϲ ἀρϲενικῶϲ λεγομένη. Ἡρωδιανόϲ. ἄλλοι δὲ Λυχωιδόϲ.

λῴων βελτίων. ϲὺν τῷ ῑ.

Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ὀρθογραφίας (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ ὀρθογραφίας, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ ὀρθογραφίας

1. attribuerit ap. Arcad. 122 et E M. 665, 1. Si quaeritur quomodo hoc de κῷδιον praeceptum in locum alioquin Herodianeum irrepserit, id culpa epitomatorum factum videtur, qui quae Herodianus refellit, cum ipsius Herodiani placitis confundere solent. Puerunt forsitan, qui κώδιον sic explicarent, ut hoc loco factum est, quos contra Herodianus surrexit, sed quae ipse dixit de hac voce, perie runt fortasse ipse scripturam κώδιον sic excusari posse exposuerat, nt κοῖον κῷον τὸ ἐνέχυρον Hes., quod ipsum a κείω propagatum est, subesse sumatur.

2. l. 5 Choer. 281, 13, Hes. 1 6 Choer. 233, 12, Hes. l. 11 E. 51. 551. 29. Κῷοϲ cum ῑ St. B. 403, 5 τῆϲ Κῶ μονοϲυλλάβου Κῷοϲ καὶ Κώιοϲ ὡϲ Μινώιοϲ. Arcad. 38, 7, Hos Κῶοϲ sine ῑ. De nominibus in υκοϲ cf. Arc. 52, 11. l. 16 Hes. l. 18 prius Hes., alterum E. M. 552, 27. l. Herod. ἐν τῷ περὶ ϲυντάξεωϲ ϲτοιχείων ap. St. B. s. Ἀγβάτανα cf. Hes. s. v. l. 20 Choer. 237, 26 Theogn. 127, 27. l. 22 Choer. 235, 25. l. 23 Choer. 237, 32; 23e, 27. I 27 Hes., apud quem ex hac varia scriptura interpretatur Schmidt. glossam λαγώνεια· λαγοῦ κρέα. — λαγῷα habet etiam E. M. 554, 25 ἐκ τοῦ λαγώϲ γίνεται λαγῷοϲ τὸ ἐπίθετον καὶ λαγῷα κρέα. l. 98 E, M. 554, 26 cf. κώδιον et καλῴδιον. l. 29 Hes.

3. l. 1 Hes., qui habet etiam λῄδιον τριβώνιον εὐτελέϲ et ληίδιον εὐτελὲϲ ἱμάτιον. taque ϲὺν τῷ ῑ scripsit Herodianus cum Didymo ap. Eustath. 1146, 58 cf. Schmidt. Didym. p. 342. l. 2 Hes. secundum Schmidtii explicationem. cf. Lob. El 11 34. l. 3 Hes. l. 4 Choer. 236. 31 ct. St. B. s. v., unde addas τὸ ἐθνικὸν Λακεριεύϲ καὶ Λακερειεύϲ. l. 6 Choer. 236, 12, E. M4. 555, 17. St. B. s. v. l. 8 Choer. 236, 14. l. 9 Hes. ef λάγβατον ἀνατετραμμένον. Eust. 625, 22 παρὰ Ϲοφοκλεῖ τὸ «λαξπάτητον ἀντρέπων χαράν»· τινὲϲ λακπάτητον διὰ τοῦ γράφουϲι. l. 10 Hes., Arcad. 35, 6 interpretatur τρυγών, quod Schmidt. iure in τορύνη mutavit, sed cf. eundem ad Hes. l. 11 Hes. l. 12 Hes., sic Schmidt. emendavit pro λάλαβιϲ λαῖλαψ. ἀντὶ τοῦ λαλαμίϲ λαιμάτηϲιϲ γράφουϲιν. l. 13 St. B. l. 15 St. B. l 17 Hes. Schmidt. suspicatur pro ἀπήνη λαπήνη. l. 18 St. B. l. 21 St. B. l. 94 Hee. s. λαοπίζειν ct λαπίζει cum Schmidtii adnotatione. l. 25 Pe. l. 96 Choer 236, 8; sic etiam scriptum cst ap. St. B., Hes. habet Λάρειϲα. l 28 Hes., iden λαίϲιτοϲ κίναιδοϲ πόρνη. l. 29 E. M. 557, 40, Hes. λατρεία δουλεία. l. 30 Choer. 237 20. Hes.

4. l. 3 Choer. 236. 33, E. M. 558, 1, Hes. λάχεια εὔϲκαφοϲ καὶ εὔγειοϲ· παρὰ τὸ λαχαίνεϲθαι, ὅ ἐϲτι ϲκάπτεϲθαι πυκνῶϲ. l. 6 Hes. l. 7 Choer. 238, 23. Hes. habet λίαξ παῖϲ ἀρχιγένειοϲ, vel potius ex Schmidtii coni. ἀρτιγένειοϲ sed idem etiam λίαν pro λείαν et λιανέω. l. 8 Hes., qui tamen etam habet λίβει, quod exstare etiam in Galeni lexico 516 adnotat Schmidt. l. 9 Choer. 236, 28, E. M. 562, 43. Hes. habet λεῖκνον et λίκνον. l. 16 Choer. 238, 22 Hes. Palso Choer. 235, 23 λῖμαξ: ῑ ἡ παράδοϲιϲ. l. 17 E. M. 562, 29 Choer. 239, 4, ubi altera originatio ἢ παρὰ τὸ λεία οἱονεἰ ὅπου ἡ λεία κατανέμεται τουτέϲτι τὰ πρόβατα, quae etiam ap. Orion. 93, 3 proponitur. Hes., apud quem tamen etiam λιμών exstat. l. Choer. 237, 29, Hes.

5. l. 20 Ϲhoer. 238, 16, Hes. λειπογνώμων, λειπομορία, λειποτακτήϲαϲ Hes., idem λιπογνώμων, λιποτακτήϲαϲ. Schmidtius scripturam per ει improbavit secludens, sed ex Choer. 239, 6 apparet grammaticos de vocabulorum a λείπω δθψτορθμ scriptura διωερσε statuisse, atque sic etiam Herodianus statuisse videtur, qui ap. Arcad. 116, 12 et 118, 22 leλειπόπατριϲ habet, quod vulgo λιπόπατριϲ scribi solet; idem autem λιπερνήτηϲ παρὰ τὸ λείπεϲθαι ἐρνέων ἤγουν φυτῶν ap. Zonar. 1309 per t protulit, quomodo etiam ap. Hesych. exhibetur. Apud Hes. per ῑ scripta sunt haec: λιπαυρεῖ, λιπήμεροι, λιπόβιοι, λιποζύγων, λιπόνεωϲ, λιποϲτρατήῃ, λιποταξίου, quod ex Aristophane vel, ut Meinekio Anall. Alex. p. 162 videtur, Antiphane Choeroboscus profert. Ex Herodiano fluxerunt etiam haec ap. Choerob. λιποκτέανοϲ, λιποναῦται neque dubitaverim quin Origenes, quem Cholerob. citat, sua exempla ex Herodiano petiveri, λιπϲτρόφια παρὰ Νεοπτολέμω, ἐλλιπέεϲ παῤ Εὐφορίωνι. l. 21 Choer. 237, 30. τὸ δὲ λιρόϲ ὁ ἀναιδήϲ διὰ τοῦ ῑ παρὰ τὸ λίαν (ορᾶν} οἱ γὰρ ἀναιδεῖϲ λίαν ὁρῶϲιν ?) τὸ δὲ λίαν διὰ τοῦ ῑ γράφεται Choer. 235, 3. Verba seclusa fortasse a Choerobosco addita sunt et fortasse pro ὁρᾶν scribendum est ὁρμᾶν nb etymo ὄρω, nam Hes., qui σιμιλιαι de scriptura λείριον λειριόεντα praebet, explicat: ἀμέτρωϲ γᾶρ ὁδεύονται οὗτοι ln E. Orion. 93, 4 λιρόϲ ὁ ἀναιδήϲ. παρὰ τὸ λίαν τινὶ προϲκεῖϲθαι ἢ παρὰ τὸ λίαν ὁρᾶν ἐπεὶ ἀτενεῖϲ εἰϲι τούτων αἰ ὅ ὄψειϲ.

6. l. 22 E. M. 562, 37, ϲhoer. 235, 11.

7. l. 3 Choer. 237, 4, Ep. in Psalm. 172, 19, E. M. 562, 52. Hinc non video, cur Schmidt. ad Hes. λείτειραι ἱέρειαι et λείτορεϲ ἱέρειαι has formas reiciat, quum simili modo ex λῄτειραι et λήτορεϲ repeti possint. Hes. habet etiam ληιτουργεῖν· ληιτουργόϲ. l. 7 sic habet Hes., neque prius cum Schmidtio reiciam; sed in λείφητρα λείψανα iure idem ἔ proscripsit. l. 8 Choer. 238, 9, E. M. 562, 57; altera originatio παρὰ τὸ λεῖον κατὰ ἀντίφραϲιν τὸ μὴ λεῖον ὄν (E. Or. 93, 1) ab Herodiano aliena videtur. Hes., apud quem λειχανόϲ. recte reicitur a Schmidtio. l. 10 Choer. 238, 7, Ep. in Psalm. 157, 21.. l. 12 Choer. 238, 3, E. M. 563, 5, Hes. l. 15 Hes. l. 16 hes. l. 17 Choer. 237, 17.

8. l. 19 Choer. 237, 15, Hes. l. 20 E. M. 560, 12, cui loco subscriptum est nomen Choerobosci, ex cuius Orthogr. 238, 18, ubi tamen praeceptum mutilatum nunc exstat, in E.. M. transiit. l. 23 Choer. 236, 19. l. 24 Hes. l. 25 Hes., qui habet λαῖον ἡ ϲιτόϲποροϲ γῆ et λεῖον ὁ ϲῖτοϲ ἢ ὁμαλόν. E. M. 563 12 λήϊα ϲιτοφόρα χωρία καὶ ϲυναιρέϲει λῇα. l. 28 Hes. l. 29 E. M. 563 41, Hes.

9. l. 1 E. M. 564, 23. l. 2 Hes. l. 4 περὶ μον. 40, 18. l. 6 Choer. Dict. 335, 25. l. 9 Choer. 234, 34. l. 11 Choer. 234, 30, Hes. l. 14 Hes., Choer. 235, 6, E. M. 564, 52, λιμβρόϲ ἡ ϲκοτεινή νύξ ῑ· τὰ γὰρ εἰϲ ροϲ ἔχοντα προηγούμενον ϲύμφωνον κτλ. l. 15 Choer. 238, 33. l. 16 Choer. 236,17 Hes. l. 17 E. M. 566, 34. Λιμηρά ἡ Ἐπίδαυροϲ διὰ τὸ λιμέναϲ ἔχειν εὐφυεῖϲ οἶον λιμενηρά. Hes. — St. B. Ἐπίδαυρο: τινὲϲ Λειμήρη αὐτήν φαϲι, τὴν λειμῶναϲ ἔχουϲαν· τινὲϲ δὲ Λιμηράν Λακωνικὴν λέγουϲιν μίαν τῶν ἑκατὸν διὰ τὸ πολλσὺϲ ἔχειν λιμέναϲ. l. Choer. 238, 26. Hes. extra ordinem λίμα ὑϲτέρημα, quod Mus. in λεῖμμα, Is. Vossius in λίμμα mutavit. l. 21 Choer 235,12 E. M. 566, 4 et 25, unde auctorum nomina accesserunt c Choer. 272. Hero diani sententia ea fuisse videtur, quae in E. M. 568, 26, Choer. Ep. in Psalm. 27, 24 proponitur: λιμόϲ propter characterem vocabulorum in ιμοϲ per ῑ scribi (cf. canon. gen.) πολλά ἐϲτιν ὀνόματα ἀπὸ ῥημάτων γινόμενα γραφομένων τῶν ῥημάτων διὰ διφθόγγου, τῶν δὲ ὀνομάτων διὰ τοῦ ῑ οἶον πείθω πιθανόϲ, οἰκτείρω οἰκτιρμόϲ, ϲείω ϲῖτοϲ, νείφω νιφετόϲ, λείχω λίχανοϲ. bidem cum λιμόϲ propter significatum defectus defectum literae patiente comparatur χιράϲ πάθοϲ περὶ τὴν χεῖρα. καὶ ἐμιμήϲατο τὸ πάθοϲ ἡ γραφή.

10. l. 1 Choer. 234, 27, E. Orion. 93, 6, E. M. 566, 47, Hes. l. 3 Choer. 235, 9. l. 4 Choer. 235, 28, Hes., qui diserte de aequabili utriusque vocabuli scriptura pronunciat; ex eo addidi etiam versum Homericum. l. 8 Choer. 236 25, E. M. 567, 38, Hes. λιταργίζειν τροχάζειν. l. 10 Choer. 238, 12, E. M. 567, 40 et 714, 46, cf. cod. Voss. ad priorem locum E. M. a Gaisfordio p. 1611 allatum: λιτόϲ· ὁ πένηϲ καὶ δημότηϲ· ἢ ὁ ἐκ λιτανείαϲ ζῶν ὁ ἐπὶ τῆϲ γῆϲ κοιμώμενοϲ. λιτόϲ ὁ εὐτελὴϲ χιτὼν καὶ ἀποίκιλοϲ. Δίδυμοϲ παρὰ τὸ λεῖον αὐτὸ λέγει διὰ τῆϲ ει. ἡ δὲ παράδοϲιϲ διὰ τοῦ ῑ· τά γὰρ διὰ τοῦ ιυοϲ ἀποϲτρέφεται τὴν ρι ϲῖτοϲ, ἐπαφρόδιτοϲ, μῖυοϲ (scr. pro λῖυοϲ) χωρίϲ τοῦ κλειτόϲ ὁ ἔνδοξοϲ καὶ τὶ παῤ αὐτό. cf. Arcad. 79, 5, Hes. l. 12 Choer. 235, 24. Hes. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι. διὰ τοῦ β λίβρα. l. 13 E. M. 568, 10, Hes. l. 15 Choer. 238. 30, παρὰ τὸ λίαν χαίνειν Arc. 62. 8. l. 16 Choer. l. c. l. 17 Choer. 236, 20, E. M. 568 13, Hes. l. 20 Choer. 237, 9, E. M. 569, 26. Hes. hoc vocabulum et λόγια θέϲφατα μαντεύματα, quod recte per i scribitur, per ῑ efert. l. 25 St. B. l. 27 Hes. a Schmidtio emendatus, Theogn. 164, 27 καταλοφάδεια (sic scribendum pro τελλοφάδεια) cf. Io. Al. 33, 20. l. 28 Choer. 236, 25, Hes. l. 29 St. B,

Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.11

ed. August Lentz

Search the Perseus Catalog for:

Λ.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers