Aristotle Constitution of the Athenians 63

ed. Frederic G. Kenyon

Constitution of the Athenians. Aristotle. ed. Frederic G. Kenyon. Germany. 2017.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Res Publica Atheniensium (Greek) (Aristotle. Aristotelis Res Publica Atheniensium. Kenyon, Frederic, editor. Berlin: Reimer, 1903.)

Editions (1)
Ἀθηναίων πολιτεία Perseus (Aristotle. Aristotelis Atheniensium Respublica. Kenyon, Frederic G, editor. Oxford: Clarendon Press, 1920.) — 63 focus

Notes on the current edition

Constitution of the Athenians

1. 1
2. 6 πρῶτον ὁ δῆμος fragmentum novum huc attuH (p. 30 in L, vv. 28 – 34). πρῶτον (sine μὲν) . . . εἶθ’ sicut Περὶ ζῲων μοp. 1, 640a 14 9 δέκα προστίθενται ex signo 1, i. e. oboli, male intellecto natum esse docet BL; sed in papyris aegyptiacis signum oboli — est. est potius scholium interpretantis quod decem prytanibus decem numerabantur oboli 10 TETxapa;] fragmentum alium pa; hic, et in versu proximo μην habet 12 διπνουσι L 14 λαμβάνουσι e seq. verbo supplendum esse videtur; contra Bl., K-W (qui clausulam de athlothetis ut ab hoc loco alienam summovent) 18 τα δ(ε) τα L
3. 18 Schol. Aristopb. Plut. 277 (RV): ἐν ταῖς Ἀθήναις πολλὰ ἦν δικαστήρια, καὶ ἐν τισὶ μὲν ἐδίκαζον περὶ φονικῶν πραγμάτων, ἐν τισὶ δὲ περὶ δημοτικῶν. ἕκαστον δὲ τούτων εἶχεν ἒ τι τῶν στοιχείων ἰδικὸν ὄνομα. οἶον ἦν τι τῶν δικαστηρίων λεγόμενον α, ὁμοίως ἄλλο β, ἄλλο δὲ γ, καὶ τὸ δ καὶ τὸ ε ἔως τοὺ κ. δέκα γὰρ ἦν δικαστήρια τὰ πάντα ἐν Ἀθήναις. καὶ πρὸ θυρῶν δὲ ἑκάστου δικαστηρίου ἐγέγραπτο πυρρῷ βάμματι τὸ στοιχεῖον ᾧ τινι λαὶ δικαστήριον ὠνομάζετο. ὄσοι δὲ δικασταὶ ἦσαν ἐν Ἀθήναις, ἕκαστος καθ’ ἕκαστον δικαστήριον εἶχε δέλτον (sequentia om. R) τουτέστι πινάκιον, ἐν ᾦ ἐγγεγραμμένον ἦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τοῦ δικαστηρίου. εἶχε δὲ καὶ ῥάβδον ἅμα (leg. ὁμόχρουν) τῷ πινακίῳ, καὶ ἐν αὐτῇ υῇ τῇ ῥάβδῳἦν ἦν τὸ (leg. γράμμα) τοῦ δικαστηρίου ἐγγεγραμμένον. ὅτε οὖν καιρὸς τοῦ δικάζειν, ἄρχοντο πάντες οἱ δικασταὶ εἰς τὴν ἀγορὰν κἀκεῖ κλήρους ἔβαλλον, καὶ ὄστις ἄν] ἐκληροῦτο κλῆρον ἔχοντα τὸ α, ἀπήρχετο εἰς τὸ α δικαστήριον, ὁμοίως εἰς τὸ β καὶ τὰ ἐφεξῆς. ἀπήρεχτο δὲ] καὶ πρῶτον μὲν ἐδείκνυε τῷ κήρυκι τοῦ δικαστηρίου τὸν κλῆρον τοῦ στοιχείου,, δὲ κῆρυξ λοιπὸν ἐδίδου αὐτῷ τὸ πινάκιον αὐτοῦ καὶ ῥάβδον,, εἶτα οὔτως ἐδίκαζεν. εἰ δέ τις δικαστὴς εἰσῂει μὴ κληρωθεὶς εὶς τὸ δικαστήριον, κατηγορεὶτο καὶ ἐξη- μιοῦτο διαφόυρως.
4. Schol. Arist. Vesp. 775 (V): . . . ἄλλως. ἐπειδὴ θεσμοθέται καὶ δέκατος ματεὺς κληροῦσι τοὺς δικαστὰς τοὺς τῆς αὐτῆς φυλῆς ἕκαστος. Schol. Ar. Plut. 277 (Junt.) . . . εἶτα οἱ θεσμοθέται κατὰ φυλὴν ἕκαστος καὶ δέκατος ὁ γραμματεὺς ἐκλὴρουν τὰ γράμματα μέχρι τοῦ κ.
5. p.30