Aristotle Constitution of the Athenians 64

ed. Frederic G. Kenyon

Constitution of the Athenians. Aristotle. ed. Frederic G. Kenyon. Germany. 2017.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Res Publica Atheniensium (Greek) (Aristotle. Aristotelis Res Publica Atheniensium. Kenyon, Frederic, editor. Berlin: Reimer, 1903.)

Editions (1)
Ἀθηναίων πολιτεία Perseus (Aristotle. Aristotelis Atheniensium Respublica. Kenyon, Frederic G, editor. Oxford: Clarendon Press, 1920.) — 64 focus

Notes on the current edition

Constitution of the Athenians

1. p. 31
2. 4 εἰς ἃ suppl. Bl; δέκα οἷς (vel εἰς ἃ) ego antea, al., sed illud et sensui et spatio magis aptum est 5 βακτηρια L 6 ουσοιπερ L εισαι L*, corr. L4 7 ἐγγέγραπται] fragmenta duo huc attuli (p. 30 in L, vv. 42—52) litteras duo vel tres in singulis versibus continentia. εμγεγρ- L*, ut vid., ν suprascr. L4 7.8 ενδεκατουτριακοστου L*, τριακοστου del. et του λݲ ·τριακοστιου· suprascr. L4 (του λݲ quidem recte, τριακόστου autem pravam interpretationem του λݲ) 8 ἂν] εαν L 9 ισοι L*, corr. L4 11 αλω L 12 αποτισαι L 13 εκτιση L 14 προστιμηση L 18 επικληρωση L 20 υπερετης L*, corr. L4 21 τὰ δὲ] hic incipit volumen quartum, et opus resumit scriba tertius (L3). de suprascripto Δ, quod dispexit Wn, nullum vestigium video; neque omnino superest margo superior. in marg. sinistra est aliquid quod Δ esse potest, sed valde dubium est. fragmentum novum (v. praef.) quinque priorum versuum cum ceteris nunc composui κιβωτεια L κεῖται suppl. K-W 22 ισοδου L τὴν om. L*, suprascr. L3 δ᾿ επ αυτων L*, δε παντων L4 σχοι- L*, corr. L? 23 δ᾿ ἐμβάλβσιν] βλαβωσιν L*, corr. L3
3. 15 Schol. Ar. Plut. 277 (Junt.): ἔρχεται ἕκαστος εἰς τὸ <δικαστήριον> πινάκιον ἔχων ἐπιγεγραμμένον τὸ ὄνομα αὐτοῦ [καὶ] πατράθεν καὶ τοῦ δήμου καὶ γράμμα ἕν τι μέχρι τοῦ κ, διὰ τὸ πάλαι δέκα φυλὰς εἶναι Ἀθήνησιν, διῄρηντο γὰρ κατὰ φυλάς. εἶτα οἱ θεσμοθέται κατὰ φυλὴν ἕκαστος καὶ δέκατος ὁ γραμματεὺς ἐκλήρουν τὰ γράμματα μέχρι τοῦ κ. Et. gen. ex Photio (usque ad φυλῆς descr. Sym.) χαλκοῦν πινάρουν: ὃ εἶχον οἱ δικασταὶ πρὸς τὰς κληρώσεις ἔχον τὸ ὄνομα τοῦ δικαστοῦ πατρόθεν καὶ δήμου καὶ (καὶ om. Et. gen., hab. Symeo) τῆς φυλῆς. Ἀριστοτέλης ἀρι χ, id est Ἀρίσταρχος cod. Flor., corr. Wilamowitz) πύξινον. Hesych. χαλκοῦν πινάκιον: Ἀθηναῖοι εἶχον ἕκαστος πινάκιον πύξινον ἐπιγεγραμμένον τὸ ὄνομα [τοῦ] αὐτοῦ καὶ τοῦ δήμου πατρόθεν.
4. p.31
5. 2
6. 3
7. 4
8. 5
9. 1 ὅπερ] suprascr. o L3; L* fortasse απερ (ita Wn, sed dabium est) 2 πινακιω L αὐτῷ Bl.; α[υτ]ω L, ut vid. 4 εν[πηκτ]ης et ενπηγνυσι L τὰ ἐκ τοῦ Haussoul- lier, al. 5 κανωνιδα L*, corr. ’ (item v. 7) ἐφ’ ἧς Haussoullier, al. κιβωτίου Haussoullier, al. 6 κληροῦται δ’ om. L*, suprascr. L 3, ut vid.; nam ante lacunam sunt vestigia litterae, quae potest χ esse (ita Wn), potest etiam alia esse. δ’ compendii ductum extremum, quem vidit Bl., non video. κληροῦται δ’ coni. K-W ἐμπηγνύων K-W; ενπ- L κακουργη L 7 πέντε Bl. (nam sunt duo κληρωτήρια); δέκα cett. εκαστω L ὅταν δὲ spatio magis aptum (si δε scriptum fuerit, non δ’) quam ereioav δ’; 0, quod legit Wn, minime certum est ενβαλη L 7. 8 τοὺς κύβους om. L*, suprascr. L 3 8 κατὰ BI; εἰς τὸ K-W; o in papyro non exstat 9 λαχεῖν H-L, Haussoullier 10 ενβαλ- L 11 ἐξέλῃ Haussoullier κῆρυξ Bl 2 12 ενπηκτης L ἀριθμόν Bl2 de prima littera fere nihil exstat 12. 13 u-oxouaas] lectio minime certa, sed cum vestigiis plerumque congrua; υφακ- L*, ὤ vid., corr. L 4. uzaxoucta; dubitanter BP 13 οροεξας L, ut vid. ἀνὼ ἔχων] ἀνέχων Sandys, al., sed illud fortasse spatio magis aptum 14 τω L (bis) 15 ἐπειδὰν Papabasileus, al. ιδη L ενβαλλει L αὐτοῦ εἰς τὸ K-W κιβωδιον L*, corr, L 4 οτι ante οπου L*, corr. L 3 16 ἂν] ην L*, ut vid., corr. L 3 η L αυτου L TTj ἵν’ Haussoullier 17 λαχηεισειη L οἷον K-W βαληται L*, corr. L 3 ᾗ] εις L*, corr. L 3 εἰς H-L, Bl, spatio magis aptum quam εἰς τὸ 18 παράκειται Haussoullier, K-W τω L κιβωτιον L*, corr. L 3
10. 4 Hesych. ἐμπήκτης: 6 τὰ δικαστικὰ γραμματίδια (γράμματα διὰ cod., corr. παρὰ τοῦ (θεσμοφόρου cod.) λαμβάνων ὑπηρέτης νίδα cod., corr. lunius). Glossa Lexici Bekk. quinti (BA 258,21) ἐμπήκττης: 6 θεσμοθέτης redit ad Aristotelis verba male intellecta. contra quae Lex. Sabb. s. v. ἐμπήκτης p. 19,6 ex Cassio Longino affert, ad Aristotelem vix pertinent.
11. 7 et 10 Schol. Arist. Plut. 277 (RV Junt.): παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις δέκα ἦσαν φυλαί. ἔθος οῡν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν δικαστὰς καθίζειν. εἶτα ἀπὸ μιᾶς ἑκάστης ἐλάμβανον ἄνδρας πέντε τοὺς ἐπισημοτέρους καὶ πάλιν ἐκ τῶν πέντε ἕνα τὸν κλήρῳ λαχόντα ἐποίουν δικάζειν. cf. Schol. Ar. Plut. 972.
12. p. 32