Notes on the current edition
Constitution of the Athenians
1.
1
2.
3 post α conspicitur; ante αις fortasse λ; sed ρ quoque nonnumquam babet ligaturam (e. g. vv. 27, 56 huius pag.), uncie ἀγοραῖς conieci. fortasse autem longius quid desideratur 5 γݲ] potest etiam λ legi; τݲ Wn, quod incredibile est 6 αν οm. L*, suprascr. L4 δημοσίαν Gertz, K-W 7 θ’ αὑτοῦ 2 8 καληι L*, εγ suprascr. L 4 ἐπιγραψάμενος Herwerden 9 ἀναγνούς Bl με) deL K-W, Bl 10 toI? suppl. Bl, οἳ ego εἰσάγουσιν] δικάζουσιν Richards, K-W 11 συναναγραφει leg. Wn (K- W3) sed συν non video; spatium autem non obstat 12 ταύτην suppl. Bl (spatii causa) 13 τοῦτο κύριον H-L, K-W 14. p. 53,1 καλὸν ἵπποv K-W; ante ων, χ vel σ vel μ
3.
2 Harpocr. s. v. εὔθυναι: . . . εὔθυνοι εὐθύναι Εpit., εὐθύνη coodd.) ὄνομα ἀρχῆς παρ’ Ἀθηναίοις. δέκα δὲ τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες ἦσαν, παρ’ οἷς ἐδίδοσαν οἱ πρεσβεύσαντες ἢ ἄρξαντες ἢ διοικήσαντές τι τῶν δημοσίων τὰς εὐδύνας. διείλεκται περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. II [ex quo Etym. genuin., unde Symeo et Etym. M. 391,53] et Suid. II). — Cf. Phot. I ex Boetho (exscr. Et. gen., unde Symeo et Et. M. 391,30) εὔθυναι: οἱ ἀπολογισμοὶ τῶν ἀρξάντων. καὶ εὔθυνοι οἱ τούτους αὐνακρίνοντες. νόμων ιβ· “ εἰ δὲ μὴ τούτους κατευθύνειν αὐτοὺς κατευθύνοντα”, καὶ μετ’ ὀλίγα “διὸ δὴ δεῖ πάντων τοὺς εὐθύνους θαυμαστοὺς πᾶσαν ἀρετὴν εἶναι.” τούτους λογιστὰς λέγομεν.
4.
14 Hesych. τρυσίππιον: τὸν χαρακτῆρα τὸν ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐν ταῖς δοκιμασίαις τοῖς ἀδυνάτοις καὶ τετρυμ[μ]ένοις τῶν ἵππων ἐπιβαλλόμενον add. > ἵνα μηκέτι στρατεύωνται, τὸ παλαιὸν ἐκάλουν τρυσίππιον. τροχὸς δ’ ἦν ὁ ἐπιβαλλόμενος χαρακτὴρ τῇ γνάθῳ τῶν ἵππων. Eustath. ad δ 762 (1517,8) ἐξ αὐτοῦ (scil. τοῦ τρύω) δὲ καὶ τρύσιππον 8 τοῖς τετρυμ[μ]ένοις καὶ ἀχρήστοις ἵπποις ἐπιβάλλεται. ἢ κατὰ Αἴλιον Διονύσιον τρυσίππ[ε]ιον τετρασυλλάβως, ἔγκαυμα ἵππου γεγηρακότος, επὶ τῆς γνάθου ὅμοιον τροχῷ. φέρει γε αὐτὸς καὶ χρῆσιν Εὐπόλιδος ταύτην· “ἀλλ’ ὥσπερ ἵππῳ μοι ἐπιβαλεῖς τρυσίππ[ε]ιον” (Giossam Aelii Dionysii descripsit Phot. s. v. τρυσίππιον). Phot. ἵππου τροχός ἱππότροχος cod., corr. Naber): τὸ τρυσίππιον, διὰ τὸ τοῖς διὰ τῆρας ἐκτρυχωθεῖσιν ἵπποις ἐκτυποῦσθαι (leg. ἐντυποῦσθαι) τροχὸν ἀπολεόντων αὐτοὺς τῶν στρατηγῶν. Hesych. ἵππου τροχός: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐχάραττον ἐπὶ τὴν γνάθον σημεῖον τροχοῦ σχῆμα ἔχον. ἐκαλεῖτο δὲ γρυσίππιον. — Zeuob. prov. III 15 (Ath. = Zenob. Par. IV 41) ἵππῳ γηράσκοντι τὰ μείονα κύκλ’ ἐπίβαλλε· ταύτης μέμνηται Κράτης ὁ κωμικός ἐν Σαμίοις. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν διὰ γῆρας δεομένων ῥᾳστώνης τινὸς καὶ ἀναπαύλης. μετῆκται δὲ ἀπὸ στρατιωτικῶν ἵππων οἷς ἐπέβαλλον τὸ καλούμενον τρυσίππιον. ἔστι δὲ τοῦτο σιδηροῦς τροχίσκος οἱονεὶ δημόσιος ὡς} χαρακτήρ τροχίσκος], ὃν ἐκπυροῦντες ἐπέβαλλον ταῖς σιαγόσι τῶν ἵππων.
5.
p. 26
6.
2
7.
3
8.
4
9.
1 δοκη L 2 ἀκολουθεῖν Wyse (e Xen. Mem. ΙΙΙ 3,4) αναγουσι L*, λλ super να scr. L 4; Κ- W 3, ἀλλ’ ἀνάγουσι Bl 3 ἐπιβάλλει] fragmentum novum huc attuli, quod hic litteras αλλεικοτ habet, proximo autem versu jiveaava. couiecturas priores afferre non est necesse 5 τινα προχειροτονησηι L, corr. J. B. Mayor, cett. (item 1, 6) ανιππους L, corr. Newman. 10 κ(ατα)σεσησμ(εν)α L*, corr. iuter scribendum L 4 11 ενγεγραμμ(εν) L*, ων suprascr. L 4 12 εξαλιφουσι L εξομησηται L; ἐξομνύηται K-W, Bl 14 ποτηρον L*, corr. L 4 15 ενγραφουσιν L 22 πεπληρωμενους L*, corr. L ?
10.
21 Harpocr. s. v. ἀδύνατοι: . . . οἱ ἐντὸς τριῶν μνῶν μηνῶν codd.) κεκτημένοι > τὸ σῶμα πεπηρωμένοι (sic Epitome; πεπηρωμένον codd.). ἐλάμβανον δὲ οὖτοι δοκιμασθέντες ὑπὸ τῆς βουλῆς δύο ὀβολοὺς τῆς ἡμέρας ἑκάστης ἢ ὀβολόν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Suidas). Lexicon Bekk. quintum (BA 200,3) ἀδύνατοι: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος καὶ ἀδύνατοι τοῦ ἐργάζεσθαι καὶ πορίζειν αὑτοῖς τῷ σώματι τὰ ἐπιτήδεια. Eadem glossa plenior extat in lexico Bachmanniaao p. 345,15 Bekk. dSuvotot: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος ὡς μηδὲ ἐργάζεσθαι. οἲ καὶ ἐχορήγοῦντο τὰ πρὸς τὸ ζῆν παρὰ τῆς πόλεως, μισθοφορούντων αὐτοῖς τῶν ἐντὸς ἐν τοῖς cod.) τριῶν μνῶν περιουσίαν κεκτημένων. ἐδοκιμάζοντο δὲ οἱ ἀδύνατοι ὑπὸ τῆς τῶν ݲ βουλῆς καὶ ἐλάμβανον τῆς ἡμέρας, ὡς με) λυσίας λέγει, ὀβολὸν ἕνα, ὡς δὲ Φιλόχορος, ݲ, Ἀριστοτέλης δὲ ݲ ἴφη. — Hesych. ἀδύνατοι: οἱ ἐντὸς εκετημένοι τριῶν μνῶν add. Schmidt) παρὰ Ἀττικοῖς. ἐλάμβανον δὲ παρὰ τῆς βουλῆς δύο ὀβολούς.
11.
p.26
12.
5