Chorus
Yet unto us hath been assigned this charge.
Eumenides. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.
Eumenides. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.
Eumenides (OCR draft) (English) (Eumenides. Anna Swanwick, 1886.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
No corresponding passage available
27. Πλειστός , a small river south of Delphi: Apollonius (2.711) speaks of Korykian nymphs daughters of Pleistos.
27. Ποσειδώνος : there was an altar of Poseidon at Delphi. [There were various old traditions about Poseidon having once possessed Delphi and exchanged it for other places, which may be connected with his worship there.]
mvp-comment-22-1 Πλειστοῦ ... Ποσειδῶνος: πλείστους M. G. Ven. Flor. Ald. Rob. Πλείστου Turn. Πλειστοῦ ex Stanleii in curis secundis sententia Dindorfius. Εtym. Μ. p. 676. 5. Πλειστοῖο. Απολλώνιος (ΙΙ. 711.) "πολλὰ δὲ Κωρύκια νύμφαι Πλειστοῖο θύγατρες.” τινὲς ἀναγιγνώσκουσι προπερισπώμένως, ἐπειδὴ καὶ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων λέγεται Πλειστός ὀξυτόνως. ἔστι δὲ ποταμὸς ἐν Δελφοῖς. Ἡρωδιανὸς δὲ ἐν τῷ Καθόλου Πλεῖστος βαρύνει. Scholiastes ad Ποσειδῶνος κράτος haec adnotavit, τὴν Πυθὼ τὴν Ποσειδῶνος, ὑπὲρ ἧς Καλαύρειαν ἐδέξατο. Καλλίμαχος “μέσφα Καλαυρείης ἦλθεν ἐς ἀντίδοσιν.” Aliter hoc narrat Strabo VIII. p. 373. seq. (574.) Καλαυρία, νησίδιον ὅσον τριάκοντα σταδίων ἔχον τὸν κύκλον. ἐνταῦθα ἦν ἄσυλον Ποσειδῶνος ἱερόν· καί φασι τὸν θεὸν τοῦτον ἀλλάξασθαι πρὸς μὲν Λητὼ τὴν Καλαυρίαν, ἀντιδόντα Δῆλον, πρὸς Ἀπόλλωνα δὲ Ταίναρον, ἀντιδόντα Πυθώ. Ἔφορος δὲ καὶ τὸν χρησμὸν λέγει· ισόν τοι Δῆλον τε Καλαυριάν τε νέμεσθαι, Πυθώ τ' ἀγαθέην καὶ Ταίναρον ἠνεμόεντα. Pausanias X. 5, 6. ἔστι δὲ ἐν Ἕλλησι ποίησις, ὄνομα μὲν τοῖς ἔπεσίν ἐστι Ευμολπία, Μουσαίῳ δὲ τῷ Αντισφήμου προςποιοῦσι τὰ ἔπη· πεποιημένον οὖν ἐστὶν ἐν τούτοις Ποσειδῶνος ἐν κοινῷ καὶ Γῆς εἶναι τὸ μαντεῖον, καὶ τὴν μὲν χρᾶν αὐτήν, Ποσειδῶνι δὲ ὑπηρέτην ἐς τὰ μαντεύματα εἶναι Πύρκωνα. καὶ οὕτως ἔχει τὰ ἔπη, αὐτίκα δὲ Χθὼν μὲν σφῶῖν πινυτὸν φάτο μῦθον, σὺν δέ τε Πύρκων ἀμφίπολος κλυτοῦ Ἐννοσιγαίου (ita scribendum). Κρόνῳ δὲ ὕστερον, ὅσον Γῇ μετῆν, δοθῆναι Θέμιδι ὑπ' αὐτῆς λέγουσιν, Απόλλωνα δὲ παρὰ Θέμιδος λαβεῖν δωρεάν· Ποσειδῶνι δὲ ἀντὶ τοῦ μαντείου Καλαύρειαν ἀντιδοῦναι φασιν αὐτὸν τὴν πρὸ Τροιζῆνος. Erat autem in templo Delphico ara Neptuni. Pausanias X. 24, 4. ἐν δὲ τῷ ναῷ πεποίηται μὲν Ποσειδῶνος βωμός, ὅτι τὸ μαντεῖον τὸ ἀρχαιότατον κτῆμα ἦν καὶ Ποσειδῶνος, ἔστηκε δὲ καὶ ἀγάλματα Μοιρῶν δύο· ἀντὶ δὲ αὐτῶν τῆς τρίτης Ζεύς τε Μοιραγέτης καὶ ᾿Απόλλων σφίσι παρέστηκε Μοιραγέτης. Wieselerus memoravit Tzetzae ad Lycophr. v. 617. adnotationem, Αμοιβέα τὸν Ποσειδῶνα λέγει· οὕτω γὰρ ἐν Δελφοῖς τιμᾶται, ἐπεὶ ἠμείψαντο πρὸς ἀλλήλους ὁ μὲν Ποσειδῶν Καλαυρίαν, ὁ δὲ Ἀπόλλων Δελφούς, ὡς φησὶ Καλλίμαχος.
mvp-comment-13-1 Ποσειδώνος] There would seem to have been a κοινοβωμία ( Suppl. 218 ) at Delphi. There was a legend that the sea-god had resigned Pytho to Apollo in exchange for Taenarus, or, as Callimachus quoted by the Schol. says, for Calaurea, an island off Argolis.
mvp-comment-16-1 ἡ (τὴν Μ) Πυθὼ ἦν (τὴν Μ) πρώην Ποσειδῶνος, ὑπὲρ ἧς Καλαύρειαν ἐδέξατο. Καλλίμαχος· „μέσφα Καλαυρείης ἦλθεν ἐς (Rob. f. εἰς) ἀντίδοσιν.“
mvp-comment-1-1 Wecklein 1888, p. 251
mvp-comment-1-2
Prolog, wenn man das Erwachen der Erinyen 140-178 als Parodos und das zweite Erscheinen derselben 244-275 als Epiparodos gelten läfst. Andernfalls müfste man den Prolog bis zum eigentlichen Auftreten des Chors als der wirklichen Parodos, also 1-243 rechnen. Die Pythia, welche als Greisin (38) sich auf einen Stab stützt, kommt (durch eine Seitenthüre der Hinterwand) aus einem Nebenraume des Tempels zum Haupteingange desselben und verrichtet vor dem Eintritt ein Gebet (30 f.). Sie hat die
χρηστηρία ἐσθής wie Kasandra in Agamemnon (zu
Ag. 774
). Gut bemerkt der
Schol.
:
mvp-comment-20-1 Wecklein 1888, p. 254
mvp-comment-20-2
Der Pleistos, jetzt Xeropotamos, war ein
Flüfschen, das in der Nähe der Korykischen Grotte entsprang. Daher sind die Korykischen Nymphen die Töchter des Pleistos (Apoll. Rh. II 711).
πηγάς ist wie
κράτος und
Δία
von
καλοῦσα abhängig. Poseidon hatte einen Altar im Tempel des Apollon, weil in der ältesten Zeit Poseidon Mitbesitzer des Orakels war, bis er dasselbe gegen Kalauria vertauschte (Schol., der einen Vers des Kallimachos anführt:
μέσφα Καλαυρείης ἦλθεν ἐς ἀντίδοσιν,
Paus. X 5, 6
u. 24, 4).
καλοῦσα ἔπειτα wie
Soph. Ai. 468
mvp-comment-20-3 1
Πλειστός , a small river south of Delphi: Apollonius (2.711) speaks of Korykian nymphs daughters of Pleistos.
Ποσειδώνος : there was an altar of Poseidon at Delphi. [There were various old traditions about Poseidon having once possessed Delphi and exchanged it for other places, which may be connected with his worship there.]