mvp-comment-487-1
Wecklein 1888, p. 314
mvp-comment-487-2
Kommos. Der Chor erfleht oder weissagt alles Gute (Wachstum und Gedeihen der Früchte und Herden Gesundheit des Volkes und bürgerliche Eintracht Wohlwollen und Segen der Götter) für Athen und wird darob von Athena belobt und geehrt.
·
ξυνοικίαν: zu 836.
mvp-comment-523-1
Wecklein 1888, p. 319
mvp-comment-523-2
ἔκταρ ἥμενοι Διός versteht Hermann de praestantia et virtute, indem er
Plat. Phil. p. 16
C
οἱ παλαιοὶ κρείττονες ἡμῶν καὶ ἐγγυτέρω θεῶν οἰκοῦντες, Staat III p. 368B
Πρίαμον ἐγγὺς θεῶν γεγονότα,
Aesch. frg. 155
D. οἱ θεῶν ἀγχίσποροι, οἱ Ζηνὸς ἐγγύς, ὧν κατ' Ἰδαῖον πάγον Διὸς πατρῴου βωμός ἐστ᾽ ἐν αἰθέρι κοὔπω σφιν ἐξίτηλον αἷμα δαιμόνων
vergleicht. Aber solches kann von Heroen, nicht von den athenischen Bürgern ausgesagt werden.
Ικταρ ist wie
πέλας etwa in
πέλας βωμοῦ gebraucht und man hat an eine heilige Stätte des Zeus zu denken, etwa an den Bezirk, welcher durch die in einen Felsen des s. g. Nymphenhügels eingegrabene Inschrift
ὅρος Διός angezeigt wird, oder an das
Ὀλυμπιείον südöstlich von der Akropolis, wo eine uralte Verehrung des Zeus bestanden hat (marm. Par. Epoch. 4
Z. 7,
Paus. I 18, 8
). Am nächsten aber liegt der Kult des Zeus auf der Burg selbst, wo Altäre des
Zevs
Πολιεύς (
Paus. I
24, 4
) und des
Ζεὺς Ὕπατος sich befanden, von denen der letztere vor dem Eingang des Erechtheion stand (ebd. 26, 5) und als uralt bezeugt wird (ebd. VIII
mvp-comment-524-1
Wecklein 1888, p. 319
mvp-comment-524-2
παρθένου genügt, weil Athena vor ihnen steht. Für
ἐν χρόνῳ vermutet Weil
ἔμφρονος.
mvp-comment-525-1
Wecklein 1888, p. 319
mvp-comment-525-2
ὑπὸ
πτεροις, weil die Athener unter der der Pallas heiligen Burg wohnen, vgl.
Eur.
Herakl 10
τὰ κείνου τέκν᾽ ἔχων ὑπὸ πτεροῖς.
mvp-comment-526-1
Wecklein 1888, p. 319
mvp-comment-526-2
Vgl. 1024, 1037,
Paus. I 28, 6
πλησίον δὲ (τοῦ ᾿Αρείου πάγου) ἱερὸν θεῶν ἐστιν ἃς καλοῦσιν ᾿Αθηναῖοι Σεμνάς, Ἡσίοδος δὲ Ἐρινῆς ἐν Θεογονία,
Schol. zu
Thuk. I 126
τῶν σεμνῶν θεῶν, τῶν Ἐρινύων, κατ᾿ ἀντίφρασιν· ἃς μετὰ τὸν Ὀρέ στην οἱ Αθηναῖοι πλησίον τοῦ ᾿Αρείου πάγου ἱδρύσαντο
,
Eur. El. 1270
δειναὶ μὲν οὖν θεαὶ τῷδ᾽ ἄχει
πεπληγ μέναι
πάγον
παρ'
αὐτὸν χάσμα δύσονται χθονός,
σεμνὸν βροτοῖσιν εὐσεβὲς χρηστήριον. Aus dieser Stelle und aus Valer. Max. V 3, 3 Oedipodis ossa
. . inter ipsum Areopagum et excelsis praesidiis Minervae arcem honore arae decorata verglichen mit
Paus.
I 28, 7
ἔστι δὲ καὶ ἐντὸς τοῦ περιβόλου μνῆμα Οἰδίποδος ergiebt sich, dafs das Eumenidenheiligtum in der Ein- sattelung zwischen Akropolis und Areopag und zwar hart an dem letzteren lag und dafs sich eine Erdspalte, vermutlich das
ἄδυτον des Heiligtums, dabei befand. Die Fläche, auf der sich jetzt die Ruinen der Kirche des heil. Dionysius befinden, liegt erheblich höher als die Agora und die Terrasse, auf welcher die Kapelle des heil. Athanasius steht. Der Areopag bildet dort, bevor er in einer nach Osten vorspringenden Ecke abschliefst, eine knieförmige Krümmung. Die nach Westen blickende Wand ist senkrecht bearbeitet, südlich stehen Reste von den Mauern der Kirche. Zwischen diesen und der kompakten Felsmasse liegen gewaltige Felsblöcke wild durcheinander, unter denen jetzt, durch
äppige Schlingpflanzen verkleidet, sich eine tiefe Felsspalte öffnet;
im innersten Winkel der letzteren quillt Wasser (Köhler Hermes VI S. 101).
αϊδε
mvp-comment-527-1
Wecklein 1888, p. 320
mvp-comment-527-2
πρὸς φῶς wie 247
πρὸς
alua, eigentlich „hinblickend
auf“. Vgl.
Cho. 903
,
Prom. 1032
.
προπομποί: der Nebenchor (
παραχορήγημα) der Tempeldienerinnen (1025), welche Fackeln tragen,
muls kurz zuvor aus dem Tempel getreten sein.
mvp-comment-528-1
Wecklein 1888, p. 320
mvp-comment-528-2
Pers. 225
αὐτοῦ τάδε σὸν πόσιν Δαρεῖον ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος, τἄμπαλιν δὲ τῶνδε γαίᾳ κάτοχα μαυροῦσθαι σκότω
. Die Infin.
κατέχειν und
πέμπειν stehen imperativisch.