Search the Perseus Catalog for:

View: By Turn

← Previous

Clearly the light doth shine!

NOTES.

CHOEPHORI.

56. For

μένει χρονίζοντ᾽ ἄχη βρύει

read

μένει χρονίζοντας ἄχη

, omitting

βρύει

61. For

παναρκέτας νόσου βρύειν

read

παγκαρτέρας νούσου βρύειν

65. For

ἐκ μίας ὁδοῦ

I conjecture

ἐκ [τρικυ]μίας ὁμοῦ

; also omit the prosaic

τὸν

before

χερομυσῆ

67. For

καθαίροντες ἰοῦσαν ἄτην

, perhaps

καθαίροντες [καθαίρ] ουσιν μάτην

68-72 and 73-77 to be also antistrophic; but here dwell only on the changes important to a translator.

In 73, for

βίαι φερομένων

read

βίαια φυρωμένων

, and in 71, 72 read— [

δεῖ

]

δίκαια, μὴ δίκαια

, [

μὴ

]

πρέποντα

and for

ἀρχαῖς βίου

, which is unintelligible, the least correction is

ἀρχαῖσί μου

; yet I suspect that the poet wrote

ἀκριβέσι

, "exact in virtue."

145-156. Read

ἀπότρεπον

for

ἀπότροπον

, governing accus.

ἄχος

, and join

κεδνῶν

with

ἀπότρεπον

. Then

τ'

after

κεδνῶν

must be omitted or changed to

γ'

. In v. 150

σεβασω

is clearly corrupt. We need a tribrach, beginning with two consonants, to support the

κλύε

. I conjecture

σκεπανὰ

, “ things covered.” Besides,

καναχές

, " tinkling as metal,” is an improbable epithet of a tear. The line has no metre. Aldus edited

κἀναχες

, which suggests to me

κἀναχεῖτ'

Ὀλόμενον

is also an unpleasant epithet, especially as joined with

ὀλομένῳ δεσπότα

. I incline to put

ὀλόμενον

in brackets.

155.

"Αρης

in that position cannot be right. I think it should be

μάχης

. A verb is deficient. One may think of

ἐπιπάλλοι μάχης

for

ἐπιπάλλων ἄρης

. In that case

ἂν

may well be supplied before

ἀναλυτήρ

, since

τίς ἂν

with the optative expresses “Oh that!” I further think that

χεροῖν παλίντονα ἐν

should be

κεροῖν παλιντόνοιν

, since bows and not arrows are

παλίντονα

. Perhaps the piece is antistrophic, and some further errors may thus be discerned.

271.

τάσδε νῶν

.— By all means adopt Hermann's

τάσδ' αἰνῶν

361. The word

ὤφελον

is essential. We may read

πάρος δ' [ὠφελόν γ'] οἱ κτανόντες νιν οὕτω δαμῆναι

. if in the strophe, 343, we read

τέκνων τ᾽ ἂν κελεύθοις ἐπίστρεπτον ἀιῶ κομίσσας

. v.e.,

τ' ἂν

for

, and

κομίσσας

for

κτίσσας

, which make good metre.

366. For

ὀδυνασαι

I think

οὐ δύνασαι

is far better than

δύνασαι

613. For

ἀκαίρως δὲ

I suggest

Ἀχαιοίς γε

, as expressing at least the right syntax and general sense. For

ἀπεύχετον

by all means read

ἀπευκτέον

with Blomfield. Next, for

σέβας τιων δὲ

read

σεβαστέον δὲ

, and the sentence as a whole will be clear. Only

ἐπικότῳ

remains corrupt. The emphasis of Clytemnestra's guilt will be marked by

δῄοις ὑπερκότῳ

, triumphant over the foe;” as in Agam. 795,

ὑπερκότους

, "triumphant, successful." (Whether the true spelling be

ὑπέρκοπος

does not here concern us.)

633. A verb is lost, to which

παρεκβάντες

is nominative, For

γὰρ οὐ λὰξ

perhaps

γὰρ [ὤλεσαν] λὰξ

οὐ

makes sheer nonsense.

Πατρὸς

is also deficient in the antistrophe. For

† διμασε αἱμάτων

perhaps

δόμοισι [τοῖς πατρὸς, χ]

αἱμάτων

, which will fulfil the metrical conditions.

715.

τὸν Νύχιον

is not explicable. I think some one has well suggested

τὰν Νυχίαν

, “ the Fury, Child of Night,” Eumen. 311.

773, 774. Read—

δὸς τύχας πλεῖν δόμοις κυρίως, πανσόφῳ σθένει μαιομένα σ' ἰδεῖν διαδικάσαι

783. For

ἐν δρόμῳ προστιθεὶς

read

κἀν δρόμῳ προστιθείης

784, 785. Read (as a first approximation)—

δὸς οὖν σωζομένου ῥυθμοῦ ποτε διαθεῖν ἔμπεδον ἀνόμενων βημάτων ὄρεγμα

788. By all means retain

νομίζετε

791. I think

λύσασθ'

should be

λύσαιθ'

, addressed to the gods.

793. For

τὸ δὲ καλῶς κτάμενον

read

τοῦδε καλῶς κταμένου

, or

τοῖνδε καλῶς κταμένοιν

, and so end the third strophe.

794.

εὖ δὸς ἂν ἰδεῖν

is certainly corrupt, especially as

ἰδεῖν

is in the next line.

Σὺ δ᾽ ἀμφιεπεῖν

. . . is possible, or

σὺ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμφιεπεῖν

. After

λαμπρῶς

perhaps

δὸς

is wanting.

799. For

ἐπιφορώτατος

read

ὁ φωριώτατος

801. For

κρύπτ᾽ ἄσκοπον δ'

read

κρύφα μὲν, εὔσκοπον δ'

802. For

νύκτα πρό τ',

. . read

νύκτωρ πρὀυμμάτων

803. For

ἐμφανέστερος

read with Schutz

ἐμφανέστερον

. In place of

πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεῖ χρήζων

, which comes out of place after 800, I think we should have, to close antistrophe 3,

πολλά τε δῆλα φανεῖ

. The superfluous

χρήζων

rises out of the error that Apollo, not Mercury, is intended.

805. For

τοτε δὴ

read

τότ' ᾠδὰν

κλυτὸν

for

πλοῦτον

λύτρον

for

λυτήριον

, and leave

σχέθων

in 817 unchanged.

811. Read

μεθήσομεν πόλει. τὸ δ' εὔνομον ἐμοὶ κέρδος αὔξεται

, τοι

τὸ δ' εὖ ἐμὸν ἐμὸν κέρδος ἀέξεται

815.

περαίνων

. Adopt Blomfield's

πέραιν' οὐκ

820. For

προπράσσων χάριτος ὀργὰς λυπρὸς

read

πρόπραξον χάριν σφαγᾶς λυτῆρος

, as at least something possible.

823.

φοινίαν

, read

φόνιον

824.

ἐξαπολλὺς μόρου

cannot be right. Perhaps

ἐξαπόλλυ ἐν μέρει

, “ in turn, in retaliation.”

849. After

πολισσονόμους

add with Hermann [

πλοῦτόν τε δόμων

935. For

ἔθιγε δὲ μάλα

, or

δὲ μάχα

, we need

δὲ ξίφους

. The scholiast has

ἐφήψατο τοῦ ξίφους

940—947. This third strophe is terribly corrupt. For

τάνπερ

I propose

τάδ' ἄρα

; in

ἐποχθείαξεν

I see

ἀπαξιῶν, τὰν

being written

χο

in very old style.

Τὰν

is essential with

δολίαν

. For

βλαπτομέναν

I propose

βλαψίπουν

( pede l'œna claudo); I leave

ἐν χρόνοις

as it is, but for

θεῖσαν ἐποίχεται

I conjecture

οἷσι μετοίχεται

, " fetches in his own tines.” Then 944,

κρατεῖται πως

should be

κρατεῖ τοι λόγος

, or

φάτις

(see Pers., 724; Suppl., 290; Soph. Αj., 978). For

τὸ θεῖον παρὰ τὸ

read

τὸ, θεῖόν περ ὄντα

, and add [

Δία

] after

ὑπουργεῖν

. Sense and metre are then perfect, except that we may read

μὴ οὐκ

for

μὴ

to remedy hiatus.

Δὲ

after

ἄξιον

must be retained.

948. The second antistrophe begins

μέγαν τ' ἀφηρέθην ψάλιον οἴκων ἄναγε μὰν δόμοις

. I propose

μέγαν ἀφηρέθην ἅλιον, οἰκίοις | ἀναφανέντ᾽ ἐμοῖς

: the Sun being " prosperity from the prince's face.” Next, with Elmsley,

χαμαιπετὴς ἔκειτο

. But a line is defcient. Perhaps

ἀεὶ [καλυφθεὶς σκότῳ]

, which completes sense and metre.

952. For

χρόνος ἀμείψεται

perhaps

χρόνῳ σκέψεται

, or

χρόνοις σκέψεται

. The verb should at least be a Cretic foot.

954. For

μύσος πᾶν ἐλάσῃ

I would read

μῦσος ἅπαν παραλύσῃ

, for metrical reasons, and because of

ἀτᾶν ἐλατηρίοις

following.

958. For

ἰδεῖν ἀκοῦσαι θρεομένοις

, perhaps

ἰδεῖν ἀκοῦσαί τ' ἐραμένοισιν

1058.

μόχθοι τάλανές τε θυέστου

is clearly wrong. One cure is to omit

τε θυέστου

, regarding

θυέστου

to be an interpretation, and

to have been inserted afterwards for the metre. If

θυέστου

must be retained, we need something like

πίνακές

(the dishes) for

τάλανές

; or if

τάλαρος

, like calathus may mean a dish,

τάλαροί

will be as plausible.

F. W. N.

Libation Bearers. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

The Libation Bearers (OCR draft) (English) (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1065 focus

Χορός

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065

τρίτος αὖ χειμὼν

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

μόχθοι τάλανές τε Θυέστου·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·
1070

λουτροδάικτος δʼ ὤλετʼ Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ·

νῦν δʼ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,

ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1065 focus

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065

τρίτος αὖ χειμών

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

παιδόβοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

μόχθοι τάλανές τε θυέστου·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·
1070

λουτροδάϊκτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ·

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτὴρ,

ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 1065 focus

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

τρίτος αὖ χειμὼν

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
1065

μόχθοι τάλανες·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·

λουτροδάϊκτος δ᾽ ὤλετ' Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ·

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
1070

ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1065 focus

Ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

τρίτος αὖ χειμών

πνεύσας πνεούσας γονίας ἐτελέσθη·

παιδόβοροι παιδόμοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
1070

μόχθοι τάλανές τε Θυέστου

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

[ΧΟ.]

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη,

λουτροδάϊκτος δ' ὄλετ' Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ·

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτῆρ' σωτήρ
1075

ἢ μόρον εἴπω ; ποῖ δῆτα κρανεῖ,

ποῖ καταλήξει

μετακοιμισθὲν μένος Ἄτης;

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 1065 focus

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

τρίτος αὖ χειμών

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.
1065

παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

μόχθοι τάλανές τε θυέστου·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη

λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ.
1070

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,

ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;

¹²

μητρὸς³ μη πρὸσ corr. in μητρὸσ πίτνει πιτνεῖ πληθύουσι πληθύουσι πληθύουσαι εἰσσ᾽ ὁ εἰσσ᾽ ὁ (fuerat είσω)⁴ προσθιγὼν προσθίγων ἂν μείναιμ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἀμμείναιμ' συμφοραῖς συμφορᾶσ καὶ ῥύοιτο συμφορᾶς πνεύσας πνεύσας πνεούσασ⁵ παιδοβόροι παιδοβόροι παιδόμοροι τε θυέστου τε θυέστου eicit ⁶

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 1065 focus

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065

τρίτος αὖ χειμὼν

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

μόχθοι τάλανες {τε θυέστου}·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη,
1070

λουτροδάϊκτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ·

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν

σωτήρ — ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075

μετακοιμισθὲν μένος Ἄτης;

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1065 focus

ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065

τρίτος αὖ χειμὼν

πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.

παιδόμοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν

μόχθοι τάλανός τε θυέστου·

δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·
1070

λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν

πολέμαρχος ἀνήρ.

νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν, σωτῆρ᾽

ἢ μόρον εἴπω;

ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075

μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;

Actio

1063 Orestes in fugam prorumpit; discedit turba; chorus, postquam coryphaeus Orestae vale dixit, in discessu cantat.

Testimonia

1068 Hesych. γονίας· εὐχερής Αἰσ. ᾿Αγαμέμνονι (fr. 150 Nauck) huc referendum esse videtur, sed nec intellegitur et discrepat scholion probum ἄνεμος, ὅταν ἐξ εὐδίας κινηθῆι χαλεπὸn πνεῦμα.

Apparatus Criticus

πληθύουσι πληθύουσαι corr. Turn. δεῖ σοι καθαρμοῦ εἴσω εἰσσ᾽ ὁ (coniectura Byzantina εἰς σὲ ὁ) καθαρμὸς corr. Bamberger (et ego) Λοξίας Λοξίου corr. Auratus πνεύσας πνεούσας corr. Scaliger τάλανος τάλανες corr. Auratus σωτῆρ᾽ σωτήρ hoc accentu.

Translations (9)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 1065 focus

Look! Now again, for the third time, has the tempest of this clan burst on the royal house and run its course. First, at the beginning, came the cruel woes of children slain for food; next, the fate of a man, a king,
1065

when the warlord of the Achaeans perished, murdered in his bath. And now, once again, there has come from somewhere a third, a deliverer, or shall I say a doom?
1070

Oh when will it finish its work, when will the fury of calamity, lulled to rest, find an end and cease?
1075

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1065 focus

This third tempest arising out of the family, after having blown In its turn in the royal halls, like as a family wind hath come to an end. First of all there were the child-devouring wretched troubles of Thyestes. Next came a hero's kingly sufferings, and stabbed in a bath the warrior chieftain of the Greeks perished. Now too once more, third in order, there hath come, we know not whence, a saviour, or should I call it doom. Where then is the violence of calamity, when lulled, to find an end; or where is it to reach a termination?

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1065 focus

palais de nos rois! Des enfants dévorés ouvrirent — tristement pour Thyeste ! — la série de nos maux.

LES CHOÉPHORES

[LE CHOEUR]

Puis, ce fut le sort fait à un royal héros : le chef des armées grecques périt égorgé dans son bain. Et mainte- nant encore, pour la troisième fois, vient de venir à nous que dois-je dire? la mort? ou le salut? Où donc
s'achèvera, où s'arrêtera, enfin endormi, le courroux d'Até?

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 1065 focus

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1065 focus

Questa terza procella s'abbatte

990

d'improvviso spirando, sovressa

la casa del re.

Cominciarono i miseri strazî

di Tieste, ed i figli vorati.

Fu seconda la strage regale,

995

quando il duce, il signor degli Achivi,

fu sgozzato nel bagno. Ora terza

giunge questa, non so s'io dir debba

salvezza o rovina.

Quale mèta avrà mai, quale termine

1000

del cordoglio la Furia sopita?

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1065 focus

Tertia uerò hyems uestibulis regijs

Hos angulos impleuit liberorum fatales primò fuerüt

Cho.

Labores, miſeriæq; Thyestis,
990

Secundo dolores uiri regij.

Infeſtus perdidit Achæos uir belli princeps.

Nunc uerò rurſus tertius uenit unde ſeruator aut fatum dicam,

Vbi uidelicet perficiet, ubi definet

Sopitus furor detrimenti.
995

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1065 focus

Also hat sich jähes Ungewitter

über unserm Königshaus entladen,

schon zum dritten Male schlug es ein.

1070 Erst der Knäblein jämmerliches Schicksal,

da Thyestes Unerhörtes litt.

Zweites Opfer war ein Mann; im Bade

fiel der Held, der Herzog der Hellenen.

Heut' erschien der dritte - sag' ich Retter,

sag' ich Schicksalsschlag? Was ist der Ausgang?

1075 Kaum entschlummert wacht die Wut des Fluches

wieder auf und rast - wohin, wohin?

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1065 focus

Behold, the storm of woe divine

That raves and beats on Atreus' line

Its great third blast hath blown.

First was Thyestes' loathly woe—

The rueful feast of long ago,
1190

On children's flesh, unknown.

And next the kingly chief's despite,

When he who led the Greeks to fight

Was in the bath hewn down.

And now the offspring of the race
1195

Stands in the third, the saviour's place,—

To save—or to consume?

O whither, ere it be fulfilled,

Ere its fierce blast be hushed and stilled,

Shall blow the wind of doom?
1200
[ Exeunt.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1065 focus

So erfüllte sich denn in der Könige Haus

Nun dreimal der Sturm,
1060

Der mit Macht wuthschnaubend hereinbrach.

Erst sah es den Gräul, der die Kinder zerfleischt,

Und das blutige Mahl des Thyestes;

Zum zweiten das Loos, das den König entrafft;

Denn gemordet im Bad, ach! sank, der im Streit
1065

Den Achäern gebot.

Zum dritten erschien — wie nenn' ich ihn doch?

Den Erretter? Den Fluch?

Wo endet sie noch, wo findet sie Ruh,

Die entschlummerte Wuth des Verderbens?
1070

Notes on the current edition

Libation Bearers

1. *

”Εφεδρος

, an antagonist in reserve. The Chorus uses the technical language of wrestlers in the games.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

121-124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-77

κἀγὼ ... φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις Libri

κἀγώ

. Manifestum est scribi debere

κἀγώ

, quod pertinet ad praecedentia:

κλύειν εὐχάς, ἃ

(pro

ἃς

)

ἐγὼ λέγω

. Deinde

χέρνιβας βροτοῖς

M. Rob.

χέρνιβας βοτοῖς

G. Ald. Turn. Ad ultimum vocabulum in M. G.

γρ. νεκροῖς

supra adscriptum est, interpretatio exquisitioris vocabuli. Tenui quod olim in Observationibus criticis scribendum esse dixi,

χέρνιβας φθιτοῖς

. Pers. v. 218.

δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι

, et v. 518.

ἔπειτα γῇ τε καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν

. Quae sequuntur, vulgo ita leguntur,

λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ' ἐμέ, φίλον τ' Ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις.

In Ald. scriptum est

πάτερ

, in Rob.

πάτερ

vocativo casu,

πατέρ'

in ceteris. Deinde

ἐποίκτειρον τ᾽ ἔμε

Ald. Rob.

ἐποίκτειρόν τ' ἐμὲ

Turn. Vict. et, ut videtur, M.

ἐποικτείροντἔμε

G. Ad

πῶς

scholiastes adnotavit

ἀντὶ τοῦ ὅπως

, et

βασιλεύσομεν

ἀνάξομεν

, inepte. Non possunt probari coniecturae, quae de his versibus a me ipso olim aut ab aliis prolatae sunt. Exciderunt aliquot versus, quum librarius ab uno versu, cuius hoc erat initium,

φίλον τ' Ὀρέστην

, ad idem alius versus initium aberrasset. Scripsi igitur

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις.

Iubeo patrem, mei carique Orestis misertum, (providere ut vincamus) carumque Orestem aliquo modo in domum reducamus.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-78

πεπραμένοι Libri

πεπραγμένοι

. Scholiastes

νενικημένοι, κατηγωνισμένοι

. Emendavit Casaubonus. ἀλώμεθα Deinde

ἀλώμεθα

Vict. et, ut videtur, M.

ἀλώμεθα

G. Ald. Rob. Turn.

125

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-79

φεύγων

Rob. Turn.

φεύγειν

M. G. Ald. codex Robortelli.

129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-80

πόνοισι

Rob.

πόνοισιν

M. G. Ald. Turn. χλίουσιν Deinde

χλίουσι

Ald. Turn. μέγα Denique

μέγα

Turn.

μέτα

M. Ald. Rob.

μετα

sine accentu G.

130

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-81

καὶ σὺ κλῦθί μου

et mox

σωφρονεστέραν

vitia Aldinae.

132

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-82

σοῦ Libri

λέγω φανῆναί σου πάτερ τιμάορον

. Scholiastes

τοῖς δ᾽ ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν

. Porsonus ante

πάτερ

obelum apposuit. Cantero scribendum videbatur

φανῆναί σ᾽, ὦ πάτερ

Σέ

recepit Blomfieldius. Recte vero libri, nisi quod praestat fortasse

φαvῆναι σοῦ

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-83

ἀντικατθανεῖν δίκῃ Libri

ἀντικατθανεῖν δίκην

. In M. adscriptum

γρ. ἀντικατακτανεῖν

. Idem

ἀντικατακτανεῖν

supra scriptum in G. commemoratumque ex scholiis a Turnebo. Recte Scaliger

ἀντικακτανεῖν δίκῃ

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84

καλῆς

ἐν μέπω

vitium Ald. Deinde libri

τῆς κακῆς ἀρᾶς

. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.

138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85

κείνοις

κείνους

Rob.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86

τῶνδ'

τῶν

Rob. Turn.

τῶν

, supra adscripto

δ᾽

, M.

τῶν δ᾽

G. Ald.

140

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐξαυδωμένας

ἐξαυδομένας

G. Ald.

144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88

καναχὲς

κἀναχὲς

G. Ald.

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89

ὀλομένῳ

ὀλυμένῳ

Ald. In G. ambiguum est utrum

ὀλυμένῳ

scriptum sit, an, ut in ceteris,

ὀλομένῳ

146

147-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90

δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

δέσποτα

vitium Ald. Deinde libri

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. In G. Ald.

χοᾶν

scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo

ἔρυμα

Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo

τὸν τάφον

adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse

ἕρμα

ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur

πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν

. Deinde librorum scripturam

ἄλγος

ἄγος

mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,

τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.

Receperunt

ἄγος

omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius

ἅγος

. Hesychius

ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ

. Scribendum erat

κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. Deinde libri

κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός

, nisi quod

ἀμαυρᾶς

est in G. Ald.

κλύε

emendato accentu Porsonus,

σέβας ὦ δέσποτα

Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ

. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Σκυθικά

(

ς supra scriptum videtur)

τ' ἐν χεροῖν

Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν

Rob.

Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν

G. Ald. Turn. Deinde libri

παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη

, nisi quod

ἔνεργα βέλη

habet Turn. in G. autem

ἐν ἔργῳ βέλει

antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum

. Praeterea

πιπάλλων

G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius

πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων

, habet. In M. adscriptum in margine

ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν

, et in altera margine

σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων

. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum

γρ. ἕτοιμα

, quod in G. omisso

γρ

. scriptum supra

αὐτόκωπα

. In repetito

βέλη

iure haeserunt critici. Recte Pauwius

νωμῶν ξίφη

, ex scholio, quod in M. G. ad

αὐτόκωπα

adscriptum est,

τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη

. Scribendum est

Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους

Turnebus.

ἀπότου

M. G. Ald.

εὐπότους

Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur

κήρυξ μεγίστη

(sic)

τῶν ἄνω τε καὶ κάτω

. Adscriptum in M. G.

ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων

. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.

νέου δὲ μύθου

.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.

159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.

ἂν, ὀρχεῖται

Turn.

ἀνορχεῖται

M. G. Ald. Rob.

161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον

τόμαιον

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ

τόδ᾽ ἐπὶ

Ald.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ

καρδία

165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,

πλὴν ἑνός

. Nam sic statim chorus quaerere debebat

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;

Separatim

πλὴν ἐμοῦ

et quasi obiter pronuntiandum est.

κείρετό νιν

, supra scripto ab alia manu

νιν

, M.

κείρετό νιν

G. Ald. Rob.

κείραιτό νιν

Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.

166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ

ἐχθροῖς

, errorem Aldinae, repetit Turn.

167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν

M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in

αὐταῖσιν ἡμῶν

mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.

νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον

, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.

170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν

κρύβδα

G. Ald. Quod libri habent

ἦν

mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.

ἦ

scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.

μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;

171

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-102

χαίτην

ἔπεμψεν καὶ τὴν

M. G. Ald. Rob.

ἔπεμψε καὶ τὴν

Turn. Emendate

ἔπεμψε χαίτην

Vict. πατρί In fine versus

πατρὸς

M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-103

αὖ

οὐχ

G. Ald. Turn.

οὐκ

, supra ab alia manu

adscripto M.

οὐκ

Rob. Idem

ἦσσον

. Ald.

ἥσσον

. Ceteri

ἧσσον

. Deinde libri

εὖ δάκρυτά μοι

. Recte Emperius

αὖ δάκρυτά μοι

. Aliud est enim, quod infra v. 673. legitur,

ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-104

ψαύσει In G. Ald. quum praecedens versus Electrae tribuatur, huic chori nota adscripta est.

ψαύσει

, supra adscripto ab alia manu

, M.

ψαύσει

Turn.

ψαύσῃ

G. Ald. Rob.

176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-105

προςέστη ... καρδίᾳ Transtulit hinc quaedam in Electram Sophocles a v. 902.

προσέστη

M. Rob.

πρόσεστι

G. Turn.

προςέπι

Ald. Deinde libri

καρδίας

. Scholiastes

κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ' αὐτόν

(

αὐτήν

Blomfieldius). Scribendum est, ut Stanleius sive potius Scaliger vidit,

καρδίᾳ

177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἐπαίσθην

Canterus.

ἐπαίθην

M. G. Ald. Rob. In M. G. ad hunc versum adscriptum est hoc scholion,

ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι

. Ei scholio in editione Robortelliana lemma praefixum est, quod M. G. non habent,

ἐπώσθην

. Id receperunt Turn. Vict. διανταίῳ Deinde

διαλαίῳ

codex Robortelli, quod Robortellus probare se dicit: edidit tamen e Sophiani emendatione

διανταίῳ

. Et habent

διανταίῳ

M. et ceteri.

178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-107

δίψιοι Schützius

διψίων

. Quod libri habent,

δίψιοι

, scholiastes in eandem sententiam interpretatur,

πρώην ἄγευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος, τὸ ποτὲ ἄνυδρον

. Si Electra sibi, ut malis adsuetae, lacrimas exaruisse diceret, pluribus verbis uteretur. Verior est igitur alia interpretatio, quae in M. G. illud scholion antecedit,

ποθειναί μοι

. Nam

δίψιοι

sunt plenae desiderii. Desideraverat Electra Orestem.

179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἄφρακτοι

M. G. Ald. Rob.

ἄφραστοι

ex ed. Turn. propagatum. δυςχίμου

δυσχύμου

Turn. πλημμυρίδος

πλημμυρίδος

, sed altero

supra adscripto, M.

180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-109

ἐλπίσω

ἐλπίζω

Ald. ut habuerat G. in quo

mutatum est, sed sic ut etiamnum leviter intuenti

videri possit.

181

183-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-110

κατανοῦσ᾽

error Ald. Deinde libri

ἐκείρατο ἐμὴ δὲ μήτηρ

, nisi quod

ἐμή

habet G.

ἐμῇ

Ald. Porsonus

ἐμή γε μήτηρ

. Defendit vulgatum Elmsleius ad Eur. Med. v. 940. Perstiti in ea sententia, quam in adnotatione ad versum illum Medeae (Opusc. III. p. 225. seq.) professus sum, excidisse videri ante haec verba,

ἐμὴ δὲ μήτηρ

, versum hac ferme sententia,

ἡ τοῦ μὲν αἰσχυντῆρος Αἰγίσθου δάμαρ

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-111

πεπαμένη

Ald.

186

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-112

σαίνομαι

ἐγὼ δὲ πῶς

, ut in interrogatione, scribendum putarunt Schützius et Blomfieldius. Recte scholiastes

λείπει, οὐκ ἔχω

. Electra cogitabunda secum hoc dicere instituit,

ὅπως μὲν αἰνέσω, εἶναι τόδ᾽ ἀγλάϊσμα Ὀρέστου, οὐκ ἔχω· σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος

. Illud autem

οὐκ ἔχω

omissum est similiter atque in Luciani Dial. mort. I. 2. p. 332.

ἀλλ᾽ ἀπαγγελῶ ταῦτα, ὦ Διόγενες· ὅπως δὲ εἰδῶ μάλιστα ὁποῖος τις ἐστι τὴν ὄψιν

. Simili ellipsi explicandum est Terentii illud

hoc quid sit

in Andria I. 2, 20. In

σαίνομαι

priores tres litterae in M. ab alia manu in litura scriptae.

σαίνομαι

Ald.

187

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-113

εἴθ'

Ald. ἔμφρον' Deinde

εὔφρον'

Ald. Ceteri

εὔφρον'

. Auratus recte

ἔμφρον'

191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-114

κινυσσόμην

μὴ κηνυσσόμην

M. G. Ald. Rob.

μὴ κινυσσόμην

Turn. Coronidem addiderunt Schützius et Porsonus. Corruptam scripturam ita interpretatur scholiastes

ἐφανταζόμην. κήνυμα

(ita M. G.)

γὰρ τὸ εἴδωλον

. Hesychius

κηνυσσόμην, εἴδωλον ἐγενόμην

. Photius

κήνυγμα, σκιὰ καὶ εἴδωλον

. Hesychius

κήνυγμα, τὸ κενὸn τοῦ σώματος, οἷον σκιὰ καὶ εἴδωλον, φάντασμα ἀσθενὲς καὶ ἀχρεῖον

. V. Aesch. Prom. v. 157.

192

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-115

ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ ... ἀποπτύσαι Libri

ἀλλ᾽ εὖ σαφηνή

. Schol.

εὖ ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς

. Schützius

ἀλλ᾽ ἢ σάφ' ἦν μοι

. Porsonus Adv. p. 159.

ἀλλ' εὖ σάφ' ἤδη

et cum Rob.

ἀποπτύξαι

. Recepi

ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ

, coniecturam Erfurdtii ad Soph. Ai. p. 626. Deinde

ἀποπτύσαι

in M. ita scriptum, ut etiam

ἀποπρύσαι

(non

ἀποπρίσαι

) legi possit.

ἀπόπτυσα

G. sed cum interpretatione

μισῆσαι

, quae etiam in M. adscripta est.

ἀπέπτυσα

Ald.

ἀποπτύξαι

Rob.

ἀποπτύσαι

ex scholiis Turn.

193

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-116

εἴπερ γ'

εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ

M. Rob. (sic Rob.)

εἴπερ ἀπ᾿ ἐχθροῦ

G. Turn.

εἴπερ ἀπεχθροῦ

Ald.

194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117

εἶτα Libri

ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί

. Schützius in proximo versu

τιμὴν

edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed

εἶχε

mutandum erat. Inepti illi qui

εἶχε

pro

ἐδύνατο

dictum putant.

Ἔχω συμπενθεῖν

non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario

δύνασθαι

dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus

ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.

Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit

λείπει ἡ εἰς

. Sic igitur bene procedunt hi versus,

εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.

Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.

195

197-200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118

NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119

δίκῃ

οἵοισιν

G. Ald. In fine versus

δίκηι

, sed

ab alia manu in litura scripto, M.

δίκῃ

δίκην

Ald. Rob. Turn.

198

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.

201

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121

ποδῶν ὁμοῖοι

ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι

M. G. Ald. Rob. Deletum

δ'

a Turnebo.

202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122

τώδε περιγραφή

τάδε

G. Ald.

περιγραφὰ

πέρι γραφὰ

Ald.

203

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123

τενόντων δ'

Ald.

τενόντων τ'

, ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.

205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124

θ'

solus Rob.

206

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125

NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui

ΗΛ.

praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.

208

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126

τί νῦν

M. Rob.

τί νυν

Turn.

τοίνυν

G. Ald.

210

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127

ὧνπερ

ὃν περ

Rob. ἐξηύχου Deinde

ἐξηύχου

Rob. Turn.

ἐξηύχου

sic M. G.

ἐξήυχου

Ald.

211

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128

καλουμένῃ

καλουμένη

G. Ald. Rob.

212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἐκπαγλουμένην

Rob. Turn.

ἐκπαγλουμένης

M. (sic M.) G. Ald.

213

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130

μάτευ'

G. Ald. Turn.

μάστευ'

Rob. et fortasse M.

215

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131

αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri

κατ' αὐτόν

. Scribendum erat

καθ' αὑτόν

. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde

τἄρα μηχανορραφῶ

M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.

τ' ἄρα μ.

Rob.

γ' ἄρα μ.

Turn. Scribendum erat

τἄρα μ

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132

τοῖς

Rob.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'

καὐτοῖς

pro

κἀν τοῖς

Rob. Deinde

ἐμοῖς ἄρ'

Turn. idque restituit Porsonus.

ἐμοῖς γὰρ

M. G. Ald. Rob.

ἐμοῖς οὖν

, omisso

ἄρ'

, Vict. ἔν γε Deinde

ἔν γε

vitium Aldinae. τοῖσι σοῖς Denique

τοῖσι σοῖς

Rob. Turn.

τοῖς σοῖς

G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.

219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω

M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod

προὐννέπω

habent.

τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω

Turn.

τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω

Vict.

ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω

Porsonus. Ineptum hic

προὐννέπειν

, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt

τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω

, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;

Γάρ

admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.

κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;

220

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-62

εὐσεβῆ θεῶν πάρα, so dafs kein νεμεσᾶν von Seite der Götter eintritt.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-63

⁴

πῶς δ᾽ οὐκ εὐσεβές ἐστι παρὰ θεῶν, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμεί βεσθαι κακοῖς. Vgl. Archiloch. frg. 65 ἓν δ᾽ ἐπίσταμαι μέγα τὸν κακῶς τι δρῶντα δεινοῖς ἀνταμείβεσθαι κακοῖς uud zu Eur. Med. 809.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-64

⁵

ἄρηξον, welches in der Handschrift fehlt, ist von Klausen er- gänzt. κηρύξας ἐμοί, indem du für mich laut ihnen zurufst, dafs .. sollen. Vgl. Soph. Εl. 1066 ὦ χθο νία βροτοῖσι Φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν ἔπα τοῖς ἔνερθ' Ατρεί δαις κτέ.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-65

⁶

ἐπισκόπους: zu 1.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-66

⁷

κῦμα ( κύημα Schol.) λαμβάνει, von dem Samen befruchtet wird. Ebenso Eum. 662 .

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-67

⁸

⁹

χέρνιβας, λοιβάς, χοάς, λουτρά. Vgl. Soph. Εl. 84 πατρὸς χέοντες λουτρά.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-68

¹⁰

¹¹

πεισμ᾽ ἄναψον: knüpfe für unser irrendes Schifflein (132) ein Haltseil an im Hause. Vgl. Eur. Med. 770 ἐκ τοῦδ᾽ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων, Herc. 478 ὡς ἀνημμένοι κάλως πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ᾽ εὐδαίμονα, Anthol. XII 159 ἐν σοὶ τἀμά, Μυΐσκε, πρυμνήσι” ἀνῆπται, Julian Caes. p. 54 πείσμα καὶ ὅρμον ζῶντι σαυτῷ παρασκευάζων, Heliod. Aeth. VÍI p. 351 πᾶν πείσμα διέρρηκται, πᾶσα ἐλπίδος ἄγκυρα παντοίως ἀνέσπασται.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-69

¹²

πεπραμένοι, übers Meer verkauft. Vgl. 253. Da Elektra wie eine Sklavin gehalten ist (135), fühlt sie ihr Los dem des Orestes gleich.

135. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-70

¹³

ἀντίδουλος wie ἀντίπαις Eum. 38 .

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-71

¹⁴

φεύγων ἐστίν, das s. g. σχῆμα Χαλκιδικόν, vgl. 238, Eum. 549

προτίων καὶ αἰδόμενος ἔστω

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-72

¹⁵

πόνος von dem durch Arbeit Erworbenen, wie Pers. 753

πολὺς πλούτου πόνος

, Eur. Ion 1088 ἄλλων πόνον εἰσπεσών. · χλίουσι, sie lassen sich's wohl sein, sie schwelgen. μέγα wie τιμᾶν μέγα 254, Εum. 994, σεβίζειν μέγα Eum. 12 .

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-73

¹⁶

σὺν τύχῃ τινί (mit solchem Glücke wie ich es im Sinne habe), vgl. Sept. 459

σὺν τύχῃ δέ τῳ

, Soph. Αi. 853 σὺν τάχει τινί, Oed. T. 80

ἐν τύχῃ γέ τῳ

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74

¹⁷

Der Akk. σωφρονεστέραν .. εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt σωφρονεστέραν τρόπους, da πολύ matt und unpassend ist.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75

¹⁸

¹⁹

τιμωρόν σου, einer der dich rächt.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76

²⁰

Wenn δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet ἀνταμύνασθαι oder ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei δίκην Akk. des inneren Objekts und τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses: δίκην | τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77

²¹

²²

Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern ( κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78

²³

Pers. 225

ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79

²⁴

ἐπανθίζειν: Schol. στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil. χοάς. Vgl. Pers. 622

ἀλλ᾽

, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80

²⁵

²⁶

Schol. ὅτι (d. i. σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424) παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph. Οed. Τ. 5 ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und Ag. 650 .

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

²⁷

²⁸

Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

²⁹

³⁰

Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

³¹

³²

μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

³³

³⁴

πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

³⁵

³⁶

σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

³⁷

Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

³⁸

Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

³⁹

ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

⁴⁰

εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792

οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε

, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

⁴¹

Suppl. 365

σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

⁴²

ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-92

⁴³

⁴⁴

ὅδε, ὁ πλόκαμος. ρος hier s. v. a. ὅμοιος. ὁμόπτε

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-93

⁴⁵

αὐτοῖσιν (Krüger I 43, 1, 3) ἡμῖν mit der bei Ausdrücken der Gleichheit geläufigen Brachylogie. Vgl. Hom. P 51 κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Die Kritik, welche Euripides El. 527 an diesem Erkennungsmittel übt: χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος, ὃ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς, ὃ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς; ἀλλ᾽ ἀμήχανον. πολλοῖς δ᾽ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ, γέρον, ist zwar an und für sich gerechtfertigt, läfst aber die Naivetät der Äschyleischen Poesie aufser acht.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-94

⁴⁶

μῶν .. ᾖ wie μὴ ᾖ (Krüger I 54, 8, 13), am Ende ist es u. s. w. μῶν οὖν wie Eur. Androm. 82 u. a.

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-95

⁴⁷

ἔπεμψε, welches im Gegensatz zu μολείν steht, ist zu betonen. κουρίμην χάριν πατρός (als Liebesgabe von abgeschnittenen Haaren für den Vater) wie 4tos εὐκταίαν χάριν Ag. 1386 .

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-96

⁴⁸

⁴⁹

προσέστη καρδίαν : zu Ag. 825 . men.

184-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-97

⁵⁰

δίψιοι σταγόνες von den ,heifsen" Thränen. ἄφρακτοι: der Thränenstrom ist nicht zu hem δυσχίμου πλημμυρίδος: der unaufhaltsam hervorbrechende Thränenstrom erinnert an eine stürmisch bewegte Flut. Eur. Alk. 184 πᾶν δὲ δέμνιον ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-98

⁵¹

νιν, scil. πλόκαμον.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-99

⁵²

⁵³

ἐπώνυμον φρόνημα: Sept. 523

ὠμόν

, οὔτι παρθένων ἐπώνυμου, φρόνημα, Soph. Εl. 1194 μήτηρ καλεῖται· μητρὶ δ᾽ οὐδὲν ἐξισοῖ.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-100

⁵⁴

ἄντικρυς (ins Gesicht, entschieden): Hom. Η 362 ἄντικρυ δ' ἀπόφημι.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-101

⁵⁵

ἀγλάϊσμα (Grabesschmuck): vgl. Soph. Εl. 908 καὶ νῦν θ᾽ ὁμοίως καὶ τότ᾽ ἐξεπίσταμαι μή του τόδ᾽ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-102

⁵⁶

⁵⁷

Elektra hat οὐκ ἔχω im Sinne, verschweigt aber das ungünstige Wort.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-103

⁵⁸

⁵⁹

εἶχε, scil. ὁ πλόκαμος.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-104

⁶⁰

ἐκινυσσόμην (hin- und herschwankte), vgl. Krüger 1 54, 8, 8.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-105

⁶¹

εὖ σάφα wie Pers. 786

εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε

. Vgl. zu Ag. 1395 und Eum. 520 . ή: das zweite Glied wird anders gewendet, so dafs die Abhängigkeit von Der (kon σάφ᾽ ἦν wegfällt. sekutive) Infin. ἀποπτύσαι hängt von εὖ σάφ' ἦν in dem Sinne eine sichere Entscheidung gegeben wäre" ab.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-106

⁶²

ἄγαλμα τιμήν ist Apposition zum Inhalt des Satzes ( συμπενθεῖν). Vgl. 509 und zu Ag. 235 f.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-107

⁶³

Euripides ( El. 534 ) kritisiert auch dieses Erkennungsmittel: πῶς δ᾽ ἂν γένοιτ' ἂν ἐν κραταιλέῳ πέδῳ γαίας ποδῶν ἔκμακτρον; εἰ δ᾽ ἔστιν τόδε, δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ᾽ ἴσος, ἀνδρός τε καὶ γυναικός, ἀλλ᾽ ἄρσην κρατεῖ.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-108

⁶⁴

Dieser Vers ist vor 209 unnütz. Ohnedies ist o μolo und auch ποδῶν überfüssig.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-109

⁶⁵

πτέρναι . . ὑπογραφαί (Fersen und Umrisse der Fufssohlen) ist Apposition zu στίβοι (Angabe der Teile). Und μετρούμεναι schliefst sich an die Apposition statt an στίβοι an. In

210-211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-110

⁶⁶

δὶς καταφθορά von der peinlichen Ungewissheit. Gegensatz dazu steht εἰδότας 200, zu dem jedoch auch der Satz οἵοισιν .. στροβούμεθα gehört. - σμικροῦ . . πυθμήν: an die Stelle des eigentlichen Ausdrucks tritt ohne weiteres das Gleichnis. Vgl. die schöne Wendung 246 ff.

211-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-111

⁶⁷

τὰ λοιπὰ (Akk., zu 707) τυγχάνειν καλῶς, τοῖς . . ἐπαγγέλ λούσα (den Göttern Bitterfüllung anmeldend d. h. den Göttern dankbar ankündigend, dafs die Bitten in Erfüllung gehen, und damit sich zur Darbringung der gelobten Opfer verpflichtend). Was du erflehst, erfüllt sich bereits; danke den Göttern dafür und bitte nur, dafs auch weiterhin dir alles nach Wunsch gehe." Vgl. 217.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-112

⁶⁸

τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες τὰ λοιπά"; Schol. τί κυρῶ: zu 707. ἕκατι δαιμόνων, um der Götter willen, quod ad deos attinet.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-113

⁶⁹

ὧνπερ ( εἰς ὄψιν ἥκειν).

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-114

⁷⁰

Zu dem Gebrauch von συνειδέναι (um die That oder den Zustand eines anderen wissen) vgl. Xen. Anab. VII 6, 18 σύνοιδέ μοι εἰ ἐπιορκῶ, Plat. Phaed. p. 92 D ἐγὼ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις ξύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-115

⁷¹

ἐκπαγλουμένην: ἐκπάγλως θαυμάζουσαν Schol., viel Aufhebens, grofses Wesen machend. σύνοιδα ist hier wie οἶδα bebandelt. Vgl. Krüger § 56, 7, 6.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-116

⁷²

πρός, in Hinsicht auf.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-117

⁷³

κατ᾿ αὐτοῦ: zu Ag. 827 .

Aeschylus Libation Bearers 1065

Anna Swanwick (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Clearly the light doth shine!

NOTES.

CHOEPHORI.

Current edition Experimental

Ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

τρίτος αὖ χειμών

πνεύσας πνεούσας γονίας ἐτελέσθη·

παιδόβοροι παιδόμοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
1070

μόχθοι τάλανές τε Θυέστου

Actio

Testimonia

Apparatus Criticus

Cho.

Labores, miſeriæq; Thyestis,
990

Secundo dolores uiri regij.

Infeſtus perdidit Achæos uir belli princeps.

Nunc uerò rurſus tertius uenit unde ſeruator aut fatum dicam,

Vbi uidelicet perficiet, ubi definet

Sopitus furor detrimenti.
995

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Clearly the light doth shine!

NOTES.

CHOEPHORI.

Current edition Experimental

Ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις τρίτος αὖ χειμών πνεύσας πνεούσας γονίας ἐτελέσθη· παιδόβοροι παιδόμοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν 1070 μόχθοι τάλανές τε Θυέστου

Actio

Testimonia

Apparatus Criticus

Cho. Labores, miſeriæq; Thyestis, 990 Secundo dolores uiri regij. Infeſtus perdidit Achæos uir belli princeps. Nunc uerò rurſus tertius uenit unde ſeruator aut fatum dicam, Vbi uidelicet perficiet, ubi definet Sopitus furor detrimenti. 995

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις

τρίτος αὖ χειμών

πνεύσας πνεούσας γονίας ἐτελέσθη·

παιδόβοροι παιδόμοροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
1070

μόχθοι τάλανές τε Θυέστου

Cho.

Labores, miſeriæq; Thyestis,
990

Secundo dolores uiri regij.

Infeſtus perdidit Achæos uir belli princeps.

Nunc uerò rurſus tertius uenit unde ſeruator aut fatum dicam,

Vbi uidelicet perficiet, ubi definet

Sopitus furor detrimenti.
995