Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Commotum est mihi rursus charum cor,

385

Hanc audienti miſericordiam.

Et tunc quidem diffidens,

Viſcera mea obſcurantur

Ad uerbum audienti.

Quando uerò rursus fortè
390

Audacia facta emisſit dolor,

Vt apparerent mihi pulchra.

Libation Bearers. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 479-584 focus

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ἠλέκτρα

καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ:

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόνον,¹⁰

καὶ μὴ ᾽ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε.

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών:

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505

θανόντι: φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.¹¹

ἄκου᾽, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

510

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽¹² ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται: πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον¹³ τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι¹⁴ δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽: οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε:¹⁵

τὰ δῶρα μείω¹⁶ δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος: ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν²⁵ ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον,²⁶ ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν:

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

540

Ὀρέστης

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως²⁷ ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν²⁸ ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,²⁹

καὶ μαστὸν³⁰ ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽³¹ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως: ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος: τήνδε μὲν στείχειν³⁴ ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες³⁵ ἄνδρα τίμιον

δόλοισι³⁶ καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους³⁷ πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν³⁸ Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτ᾽,³⁹ ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς:

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους⁴⁰ παραστείχοντα⁴¹ καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν:

“τί δὴ πύλαισι⁴² τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”
570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν⁴³ ἑρκείων⁴⁴ πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ,⁴⁵ σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,⁴⁶

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν⁴⁷ οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε:
580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

585

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 479-584 focus

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης

πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ἠλέκτρα

καὶ τῆσδʼ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδʼ ἐφημένους τάφῳ·

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁμοῦ γόνον,

καὶ μὴ ʼξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών·

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505

θανόντι· φελλοὶ δʼ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.

ἄκουʼ, ὑπὲρ σοῦ τοιάδʼ ἔστʼ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

510

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.

τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.

θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

ἡ δʼ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δʼ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τʼ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

540

Ὀρέστης

ἀλλʼ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτʼ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκʼ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δʼ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δʼ ἀμφὶ τάρβει τῷδʼ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δʼ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδʼ ἐφʼ ἑρκείους πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτʼ, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστʼ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδʼ ἐννέπειν·

τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;
570

εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφʼ ἴσθι, καὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δʼ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
580

ὑμῖν δʼ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θʼ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δʼ ἄλλα τούτῳ δεῦρʼ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 410 focus

ΧΟ.

πέπαλται δ᾽ αὖτέ μοι φίλον κέαρ τόνδε κλύου
410

σαν οἶκτον.

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦται πρὸς ἔπος κλυούσα.

ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς
415

θραρέαπέστασεν ἄχος

πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 410 focus

Ἡμιχόριον Β
ἀντ. ς'.

πέπαλται δ᾽ αὖτέ μοι φίλον κέαρ
405

¹ τόνδε κλύουσαν οἶκτον.

καὶ τότε μὲν δύςελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.

ὅταν δ᾽ αὖτ' ἐπαλκὲς ²
410

θάρσος, ἀπέστασεν ἄχος

πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 410 focus

ΧΟΡΟΣ

Πέπαλται πεπάλατε (αι supra τε) δ' αὖτέ μοι μου φίλον κέαρ
410
Ant. 5.

τόνδε κλύουσαν κλύουσαν prius M οἶκτον·

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ·

ὅταν δ' αὖτ' ἐπαλκὲς ...
415
¹

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

† θραρέαπέστασεν ἄχος

πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. †

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 410 focus

πέπαλται δ᾽ αὐτέ μοι φίλον

κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον.
410

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰

ταχθονίων τετιμαι Μ, superscr. m. κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί HL Ahrens fort. κλῦτε δ᾽, ἔται χθόνιοί τε τιμαί. ἀλλὰ νόμος nulla personae nota in M: choro (i. e. coryphaeo) tribuit Hermann. ἀλλὰ νόμος Turnebus ἀλλ᾽ ἄνομοσ Μ. λοιγὸς Ἐρινὺν λοιγὸς Ἐρινὸν Schuetz λοιγὸν ἐρινὺσ Μ. πρότερον πρότερον Ρortus προτέρων Μ. ἄτην Μ, 'a' super η scr. m. nulla personae nota in M: Oresti tribuit Schuetz. πόπου δᾶ, νερτέρων τυραννίδες, Bamberger. φθειμένων Μ, ι super ει scr. m, τεθυμένων Hermann. πετιστραποιταν ὦ ζεῦ M, in marg. ζτ et οἶμαι πᾶι τίσ τράποιτ᾽ ἄν· ὦ ζεῦ m. πέπαλται nulla personae nota in M: choro tribuit Hermann. πέπαλται Turnebus πεπάλατε Μ. κέαρ versui 409 addit M.

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦται

πρὸς ἔπος κλυούσα.

ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς

θραρέ, ἀπέστασεν ἄχος

415

πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς.

ΗΛ.

4

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 410 focus

πέπαλται δ᾽ αὖτέ μοι φίλον κέαρ

410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον·

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσαι·

ὅταν δ᾽ αὖτ’ ἐπαλκές ⟨τι φωνῆις⟩,

415

θάρσος ἀπέστασεν ἄχος

†πρὸς τὸ φανεῖσθαι† μοι καλῶς.

⟨ΗΛ.⟩

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 410 focus

(ΧΟ.)

πέπαλται δαῦτέ μοι φίλον κέαρ
410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον.

Testimonia

396 Hesych. δαΐξας κατακόψας.

Numeri

405-9=418-22 trim. iamb. 2 dochm. deinde iambi faciles.

Apparatus Criticus

ὀλλυμένας ὀλλυμένης Μι φρενὸς οἷον φρ. θεῖον corr. Herm. κραδίας καρδίας corr. Herm. hoc dicit, tu excidis confidentia; recte tu, tardat enim Iuppiter opem ferre. vae, tyrannis caesis utinam satis fiat expectationi patriae (χώρα cf. 973. Pers. 856).' δαίξας praeteritum ad χεῖρα βάλοι referri nequit; nominativus igitur aequat genetivum absolutum δαιχθέντων τῶν καράνων (cf. κάρανον Xenoph. Hellen. I 4, 3) ut δαΐξας produceretur, effecit δαϊŵ Γᾶ γᾶ Ahrens τα Μ τιμαί τετιμεναι ν. 1. Μe scholio αἱ Ἐρινύες παρὰ τῶν χθονίων θεῶν τετιμημέναι inlatum ἀλλὰ νόμος ἀλλ᾽ ἄνομος dist. Turn. λοιγὸς Ἐρινὺν λοιγὸν Ἐρινύς corr. Schütz ἄτην ἄταν Μ v. 1. (ΟΡ.) Orestae esse testatur schol. 412, ὅτε σε οἰκτιζόμενον ἴδω Ὀρέστα ποῖ ποῖ δή corr. Bamberger φθινομένων φθειμένων Μ φθι Μ2 corr. Ahrens πᾶι τίς πετις Μ οἶμαι πᾶι τις Μ2 (ΧΟ.) choro tribuit Σ πέπαλται πεπάλατε (αι suprascr.) M corr. Turn. δαῦτέ δαῦτε idem atque apud Alcmanem 36 ἔρος με δαῦτε etc. et δηῦτε sive δεῦτε Asianorum.

(ΧΟ.)

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσαι,

ὅταν δ᾽ αὐτ᾿ †ἐπαλκὲς
415

†θραρέαπέστασεν ἄχος

†πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. =

Translations (8)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 479-580 focus

Orestes

O father, who perished by a death unbefitting a king,

grant in answer to my prayer the lordship over your halls!
480

Electra

And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes

Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet

of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor.
485

Electra

And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes

O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra

O Persephone, grant us indeed a glorious victory!
490

Orestes

Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra

And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes

You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra

And in a fabric shamefully devised.

Orestes

Father, are you not roused by taunts such as these?
495

Electra

Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes

Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip¹ on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Electra

So listen, father, to this last appeal of mine as you behold these fledglings crouching at your tomb. Have compassion on your offspring, on the woman and on the man as well, and let not this seed of Pelops’ line be blotted out: for then, in spite of death, you are not dead.
500

For children are voices of salvation to a man, though he is dead; like corks, they buoy up the net, saving the flaxen cord from out of the deep. Hear! For your own sake we make this lament. By honoring this plea of ours you save yourself.
505

510

Chorus

In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once.
510

Orestes

It will be so. But it is in no way amiss to inquire how, from what motive,

she came to send her libations, seeking too late to make amends for an irremediable deed. They would be a sorry gift to send to the senseless dead: I cannot guess what they mean. The gifts are too paltry for her offence.
515

For though a man may pour out all he has in atonement for one deed of blood, it is wasted effort. So the saying goes. If indeed you know, tell me: I wish to learn.
520

Chorus

I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night

that she sent these offerings, godless woman that she is.
525

Orestes

And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus

She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes

And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus

She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes

What food did it crave, the newborn viper?
530

Chorus

In her dream she offered it her own breast.

Orestes

Surely her nipple was not unwounded by the loathsome beast?

Chorus

No: it drew in clotted blood with the milk.

Orestes

Truly it is not without meaning: the vision signifies a man!

Chorus

Then from out of her sleep she raised a shriek and awoke appalled, and many lamps that had been blinded in the darkness flared up in the house to cheer our mistress. Then she sent these libations for the dead in the hope that they might be an effective cure for her distress.
535

540

Orestes

Well then, I pray to this earth and to my father’s grave that this dream may come to its fulfilment in me. As I understand it, it fits at every point. For if the snake left the same place as I; if it was furnished with my swaddling clothes;
540

if it sought to open its mouth to take the breast that nourished me and mixed the sweet milk with clotted blood while she shrieked for terror at this, then surely, as she has nourished a portentous thing of horror, she must die by violence. For I, turned serpent,
545

am her killer, as this dream declares.
550

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

Orestes

It is a simple story. My sister must go inside, and I charge her to keep concealed this pact with me,

so that as by craft they killed a worthy man, so by craft they may likewise be caught and perish in the very same snare, even as Loxias decreed, lord Apollo, the prophet who has never before been false.
555

In the guise of a stranger, one fully equipped,I will come to the outer gate, and with me Pylades, whom you see here, as a guest and ally of the house. Both of us will speak the speech of Parnassus , imitating the accent of a Phocian tongue. And in case none of the keepers of the door will give us a hearty welcome
560

on the plea that the house is afflicted with trouble by the gods, then we will wait so that anyone passing the house will consider and say: Why then does Aegisthus have his door shut on his suppliant, if in fact he is at home and knows?
565

But if I indeed pass the outermost threshold of the gate and find that man sitting on my father’s throne, or if then coming face to face with me he lifts and casts down his eyes, know well:

before he can even say Of what land is this stranger? I will skewer him with my swift sword and lay him dead. The fury that has no fill of slaughter shall for her third and crowning drink drink unmixed blood!
Now you, Electra, keep strict watch over what happens inside the house,
575

so that our plans may fit together well. You addressing the Chorus had best keep a discreet tongue: be silent when there is need and speak only what the occasion demands. As for the rest, I call on him² to cast his glance this way and direct the contest of the sword for me. Exeunt Orestes, Pylades, and Electra
580

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 410 focus

Again hath my heart throbbed while I listened to this lament of thine; and sometimes I am in despondency, and my vitals are overcast with gloom at thy speech, as I listen to it;

and again in turn, having confidence in support, sorrow departs, so that things seem well to me .

ORESTES

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 410 focus

Mon cœur de nouveau bondit, quand j'entends pareilles plaintes. Je perds alors tout espoir et mon âme à chaque mot s'assombrit. Des accents virils au contraire ¹

LES CHOÉPHORES

écartent de moi le chagrin, et tout dès lors m'apparaît plein d'espoir ².

ÉLECTRE

Par quels mots pourrais-je agir ?

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 410 focus

Again my throbbing heart ſinks at the ſound

Of thy laments; and dark'ning o'er my ſoul

475

At thy sad voice comes anguish and deſpair.

But when thy words breath courage, my ſick griefs

Are fled, and fairer fortune ſeems to ſmile.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 410 focus

Il cuor dentro mi palpita

a udir questi lamenti;

al suon di questi accenti,

priva d'ogni speranza

spesso rimango, e l'anima

280

cupa tenebra fascia;

poi, súbita baldanza,

all'apparir d'un raggio,

lontana tien l'ambascia.

ELETTRA
Antistrofe scenica IV.

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 410 focus

Zagend und hoffend

klopfet das Herz mir im Busen,

hör' ich dich so

klagen und jammern.

Unter des Worts

eisigem Hauche

wollte die Glut

fast verlöschen im hoffenden Herzen.

415 Aber du kehrtest zurück,

stehest in männlicher Kraft mir vor Augen:

dennoch vertrau' ich der Zukunft.

Elektra.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 410 focus

Lo, at your wail my heart throbs, wildly stirred;

Now am I lorn with sadness,

Darkened in all my soul, to hear your sorrow's word.

Anon to hope, the seat of strength, I rise,—
485

She, thrusting grief away, lifts up mine eyes

To the new dawn of gladness.

Orestes.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 410 focus

Das Herzblut kocht mir stürmend wieder auf,

Weil ich höre den bangen Wehruf.

Und es erlischt die Hoffnung,

Dunkel umwölkt den Geist mir,
415

Hör' ich das Wort des Jammers. -

Doch bald wieder hebt sich gewaffnet

Mein Muth; dann schwindet der Gram,

Heiter erglänzt der helle Tag.

Sechste Gegenstrophe.

Orestes.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

384-388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-243

ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύθω, φρενὸς οἷον ἔμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος;: ὀλλυμένας G. Turn. ὀλλυμένης Rob. et ad η supra adscripto a Μ. λυμένας Ald. Deinde τί γὰρ κεύθω φρενὸς θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώιρας δριμὺς ἄηται (sic) καρδίας θυμὸς ἔγκοτον στύγος M. A quo ceteri libri ita tantum discrepant, ut πρώρας habeant Ald. Rob. δριμύ, ἄκται G. Ald. δριμὺς ἄκται Rob. εἴκοτον Ald. Τurnebus e coniectura haec dedit, τί γὰρ κεύθω φρενός. θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμείας τὲ καρδίας, θυμὸς ἔγκοτον στυγος. Scholiastes ad ἔμπας ποτᾶται haec adscripsit, ὅμως τὸ εἱμαρμένον παρήπταται (sic M. G. περίπταται Rob. περι Έπταται Vict.) πάντας καὶ οὐκ ἂν ἐπιβουλευθείη παρὰ τὸ μοιρίδιον. Videtur hic θεῖον explicare studuisse. Porsonus scripsit τί γὰρ κεύθω φρενός; θεῖον ἔμπας ποτᾶται· πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμὺς ἦταν καρδίας, θυμὸς, ἔγκοτον στύγος. Scribendum potius videtur τί γὰρ κεύ- θω, φρενὸς οἷον ἐμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυστάκτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος; Similiter Aeschylus in Agamemnone v. 942. dixit τίπτε μοι τόδ' ἐμπές δως δεῖμα προστατήριον καρδίας τερασκόπου ποτᾶται; Vocabulo θύμα caedes Agamemnonis significatur, ut Ag. ν. 1077.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-244

καὶ πότ' ἂν: Nulla personae nota in libris. Libri καί ποτ' ἄν. Correxit Stanleius.

389

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-245

ἔπι χεῖρα: ἐπιχεῖρα G.

390

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-246

κάρανα δαΐξας: κάρανα δαΐξας M. Rob. Τurn. καραναδαΐξας G. καραδαναΐξας Ald. Μαΐξας priore syllaba producta dictum est ut I. XI. 497. δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας.

391

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-247

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ: Scholiastes καὶ γένοιτο πιστὰ τῇ χώρᾳ, ὅτι σὺ τούτων αἴτιος. Hoc potius dicit, contingat mihi fidere posse civibus. Od. XI. 456. ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.

392

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-248

χθονίων τε τιμαί: Libri κλυτε δὲ τὰ χθονίων τετιμέναι. Vltima in M. sic έν scripta ταχθονίων τετιμαι, in quo nihil aliud latet quam illud ipsum τετιμέναι. Scholiastes αἱ Ἐρινύες παρὰ τῶν χθονίων θεῶν τετιμημέναι. Quum illud τετιμέναι ex interpretatione, quae scripta fuerat τε τιμένα, ortum esse videretur, in Opusc. V. p. 162. scribendum putabam τιτηνά. Probabilius nunc duxi κλῦτε δὲ τὰ χθονίων πρότημα. Omnes inferos deos invocat. Xenophanes apud Athenaeum X. p. 414. B. οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν, τό περ ἔστι πρότιμον, ῥώμης ὅσσ᾽ ἀνδρῶν ἔργ᾽ ἐν ἀγῶνα πέλει. Vsi sunt hoc vocabulo πρότιμος etiam Plato aliique.

394

395. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-249

ἀλλὰ νόμος: Haec duci alterius hemichorii dedi. Nulla personae nota in libris. ἀλλὰ νόμος Turn. ἀλλ᾽ ἄνομος M. G. Ald. Rob.

395

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-250

ἐς πέδον: ἐσπέσον pro ἐς πέδον codex Robortelli.

396

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-251

βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν: βοαὶ G. Ald. Deinde libri λοιγὸν ἐρινὺς, nisi quod ἐριννὺς habet Turn. Recepi necessariam Schützii emendationem, λοιγὸς Ἐρινύν.

397

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-252

πρότερον φθιμένων ἄτην: Libri προτέρων. Emendavit Porsonus. ἄτην Rob. Turn. et a ad η supra adscripto M. ἄταν G. Ald.

398

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-253

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ: ἐπάγουσαν ἐπ' ἄτῃ Μ. G. Ald. ἀπάγουσαν ἀπ᾽ ἄτῃ Rob. ἐπάγουσ᾽ ἐπ' ἄτῃ Turn.

399

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-254

τί ποῖ δὴ νερτέρων τυραννίδες: Nulla personae nota in libris. Libri ποῖ ποῖ δή. Seribendum videtur τί ποῖ δή. Deinde τυραννίδος, vitium Aldinae, repetitum a Turn.

400

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-255

φθιμένων: φθειμένων sic M. φθειμένων G. Ald. sed in G. φθιμένων antea fuisse aut hoc ex illo factum esse videtur. φθιμένων Rob. Turn. Scripsi τεθυμένων.

401

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-256

ἴδεσθ': δετ' solus Turn. pro ίδεσθ'.

402

403. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-257

ἔχοντα: ἔχονται pro ἔχοντα G. Ald.

403

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-258

πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ: πετιστραποιταν sic, omisso ὦ Ζεῦ, sed adscripto in margine οἶμαι πᾶι τις τράποιτ᾽ ἂν ὦ ζεῦ, Μ. πᾶ τὶς τράποιτ᾽ ἂν ; omisso ὦ Ζεῦ Rob. πᾷ τίς (πᾶτις Ald. Turn.) τράποιτ' (τράποι τ' Αld.) ἂν ὦ ζεῦ G. Ald. Turn.

404

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-259

πέπαλται: Hanc stropham alteri hemichorio tribui. Electrae dederat Rob. Nulla personae nota in M. G. Ald. Turn. πέπαλται Turn. πε- παλατε, ad ultimam vocalem ac supra adscripto, Μ. πεπάλαται G. Ald. Rob.

405

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-260

τόνδε κλύουσαν οἶκτον: Libri τόνδε κλύουσαν οἶκτον. Addidi οἰκτρὸν in principio versus.

406

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-261

δέ μοι: Libri δέ μου. Sic etiam M. Recte Schutzius δέ μοι.

408

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-262

κλυούσᾳ: κλυούσαι Μ. κλύουσα Rob. κλυούσα, ad a supra adscripto η, G. κλυούσῃ Ald. Turn.

409

410-412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-263

ὅταν δ᾽ αὖτ' ἐπαλκὲς ... θάρσος, ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς: ὅτ' ἂν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς | θραρέαπέστασεν ἄχος | πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς M. G. Eodem modo Ald. nisi quod Γραφέα πείστασεν habet, et Rob. nisi quod is aὖτ' habet et *γραφέα πέστασεν divisim, cum asterisco, vitii signo. Turnebus haee ita e coniectura scripsit, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς θρασέ ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλώς. Scholiastes ἐπαλκές interpretatur ισχυρόποιον, et ultima verba sic, πρὸς τὸ καλά μοι ἐννοεῖν. Desperati versus, quos ita conformavi, ut Aeschylum eos scripsisse non incredibile est, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς * ήτορ * θάρσῃ, ἐπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς. ἐ

413-414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-264

τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν; ἢ τά περ πάθομεν ἄχει: Omissam in libris personam Orestis adscripsi. τί δ' ἂν πάντες τύχοιμεν ἂν ἢ τάπερ Μ. (sic M.) G. Ald. et codex Robortelli. Scholiastes τί δεινὸν εἰπόντες κατὰ Κλυταιμνήστρας τύχοιμεν τῆς σῆς συμμαχίας, ὦ πάτερ; ἢ ἃ πεπόνθαμεν; Hinc τί δ᾽ ἂν εἶν πόντες τύχοιμεν ἂν, ἢ τὰ πεπάθομεν dedit Rob. τί δ᾽ ἂν εἰπόντες τύχοιμεν ἂν ὦ πάτερ πάθομεν Turnebus. Scribendum esse τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν ; ἢ τά περ πάθομεν viderunt etiam Bothius in altera editione et Bambergerus. Deinde libri άχθεα. Scribendum άχεα, quod Lachmannus quoque et Blomfieldius intellexerunt. In G. litterae 9ε vocabuli άχθεα in litura scriptae sunt: antea ἄχη scriptum fuisse videtur. Scholiastes ad τὰ δ᾽ οὔτε in sequente versu τὰ ἄχη adscripsit.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-265

ὠμόφρων: ὠμόφρον Ald.

416

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-266

NA: Hanc stropham eiusque antistropham nunc alteri hemichorio dedi. Non recte iudicaveram in Elem. doctr. metr. p. 737. et in Epitome §. 691. et 694. Nulla est personae nota in libris.

418

418-421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-267

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις ἰηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ' ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα: ἔκοψα κομμὸν ἄρειον M. G. Ald. ἔκοψαν κομμὸν ἄρειον Rob. ἔκοψε κομμὸν ἄρειον intulit Turn. Deinde libri είτε, Deinde κισσίας Rob. Τurn. κισσίαις M. G. Ald. Tum νόμοισιλεμιστρίας M. G. Ald. Rob. νόμοισι πολεμιστρίας profectum a Turnebo. Deinde ἄπριγκτοι πληκτὰ πολυπάλαγκτα δὴν εἰδεῖν Μ. ἄπριγκτοι πληκια. πολυπλάγκτα δὴν ἰδεῖν G. Eodem modo Ald. nisi quod πολύπλαγκτα habet, et Rob. nisi quod πολυπάλαγκτα δ᾽ ἦν, et Turn. nisi quod is πολύπλαγκτα δ᾽ ἦν dedit. Denique Aldinae vilia sunt ἐπασσυτέρω τριβή, οι ὀρείγματα, unde natum Turnebi ὀρύγματα. Scribendum erat ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις τηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβὴ τὰ χερὸς ὀρέγματα. V. Opusc. vol. IV. p. 338. ubi quod ἔκοψε scripseram, correctum est 1 vol. VII. p. 59. Praeterea quum ibi scripsissem πολυπλάνητά τ᾽ ἦν ἰδεῖν, recepi nunc πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν, emendationem Bambergeri. Πολυπλάνητα scribendum esse viderunt Lachmannus et Blomfieldius, ἀπριγδόπληκτα Blomfieldius. Ita in Persis v. 1026. 1031. ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. Ad ἄρειον, ut libri habent, scholiastes adscripsit Περσικόν. V. interpretes Hesychii ad v. Αρείας. Quod deinde scripsi ἰηλεμιστρίας, ex hoc ipso carmine sumpsisse videtur Hesychius, qui interpretatur θρηνητρίας. Idem ἠλεμίστρια, θρηνήτρια.

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

305-476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-176

Kommos, welcher den Rächer weckt (vgl. 326 f.) und die Motive der Handlung entwickelt zur Ermutigung und Stärkung des Orestes (510 ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί). Derselbe wird durch eine anapästische Partie des Koryphaios eingeleitet und durch eine solche geschlossen und besteht aufserdem aus vier Teilen. Die erste Partie (314-421) zerfällt durch ein anapästisches System des Koryphaios (371-378) in zwei symmetrische Teile, deren Mitte wieder anapästische Systeme des Chorführers einnehmen, die sich entsprechen (339 - 343 = 399 - 403), während zu beiden Seiten eine Strophe des Orestes und eine Antistrophe der Elektra stehen, die auf der einen Seite durch eine Strophe, auf der anderen durch eine Antistrophe des Chors getrennt werden. Die Form des Ganzen ist also folgende: Or. Cho. El. Kor. Or. Cho, El. Kor. Or. Cho. El. Kor. Or. Cho. El.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-205

⁴

πυκάντα: die Abstammung des Wortes ist unsicher. Theognost. Can. p. 23, 12 erklärt πυκᾶες mit ἰσχυρόν.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-206

⁵

Was soll ich zurückhalten mit dem, was doch sich Luft macht? Ja wie scharfer Luftzug vor dem Vorderteile des fahrenden Schiffes herweht, so geht von meinem Herzen aus grimmer Zorn, grollender Hafs." Gleichnis und eigentlicher Ausdruck sind vermengt. Vgl. auch Hom. Φ 386 δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο und Σ 322 δριμὺς χόλος.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-207

⁶

,,Und wann wird des Zeus' Arm auf sie dreinfahren und ihnen das Haupt spalten?" d. i.,,o dafs doch endlich u. s. w.", wie besonders πῶς ἄν häufig zum Ausdruck des Wunsches dient (Krüger II § 54, 3, 6). ἀμφιθαλής erklärt der Schol. ὁ ποιήσων ἄμφω ἡμᾶς ἀναθηλῆσαι, kaum denkbar. Von beiden Seiten umblüht" bezieht sich wohl auf den flammenden Blitz: -,,rings umflammt". Über das Partic. Aor. δαΐξας, welches die mit ἐπιβάλοι zusammenfallende Handlung des Augenblicks ausdrückt, vgl. Krüger I § 53,6,8, Koch 101 Anm. 1. Elektra zeigt schon bei Äschylos leidenschaftlich erregtes und thatkräftiges, Orestes ängstliches und zögerndes Wesen. Vgl. Einl. S. 24 f.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-208

⁷

Ein Unterpfand möge (durch Vernichtung der Mörder) dem Lande zu teil werden. Vgl. Eum. 676 . Xenoph. Kyr. VII 4, 3 πιστὰ δ' ἠξίου γενέσθαι.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-209

⁸

⁹

Γᾶ χθονίων τε τιμαί (dignitates inferorum, ebenso steht τιμαῖς für τοῖς ἐντίμοις, τοῖς ἄρχουσιν Soph. Αi. 670 τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα τιμαῖς ὑπείκει): vgl. Pers. 631

χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί

, Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων, 643 Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες.

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-210

¹⁰

νόμος κτέ., die Wiederholung des 311 Grundsatzes. ausgesprochenen

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-211

¹¹

χυμένας: zu Eum. 263 .

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-212

¹²

βοᾷ: διὰ βοῆς ἐφέλκεται Schol. (,,ruft nach der Erinys"). λοιγός: θάνατος, ὄλεθρος Hesych. Wegen des Gedankens vgl. Eum. 935 f. , Eur. Hipp. 831 πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι τύχαν δαιμόνων αμπλακίαισι τῶν πάροιθέν τινος.

402-403. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-213

¹³

Die von den voraus Gemordeten her zum Untergang neuen Untergang bringt."

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-214

¹⁴

¹⁵

πόποι δᾶ (,,ach Gott) wie Ag. 1056 .

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-215

¹⁶

¹⁷

ἀνειδωλοποιεῖ τὰς ἀράς. Schol. — τεθυμένων, ἐσφαγμένων.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-216

¹⁸

τὰ λοιπά: ἡμᾶς τοὺς ὑπολοίπους τῶν Ἀτρειδῶν Schol.

407-408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-217

¹⁹

ἄτιμα δωμάτων ( ὄντα), des Hauses verwiesen, vgl. πάντων ἄτιμου 294.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-218

²⁰

Bei solcher (verzweiflungsvollen) Klage zittert mir das Herz und wenn ich deine Worte höre, werde ich mutlos; wenn ich dich aber in deiner Kraft sehe, kehrt mir die Zuversicht zurück und scheucht die schmerzlichen Gedanken in das Reich der Nicht- erfüllung." φίλον κέαρ, das Homerische φίλον ἦτορ.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-219

²¹

κλύουσαν ἀντὶ τοῦ κλυούσῃ Schol.), wie wenn ein Ausdruck wie φόβος ὑπῆλθέ με vorherginge, vgl. Soph. Εl. 480 ὕπεστί μοι θράσος, ἁδυπνόων κλύουσαν ἀρτίως ὀνειράτων, Eur. Med. 55 ἵμερός μ ὑπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι μου λούσῃ δεύρο δεσποίνας τύχας, Iph. Aul. 491 ἄλλως τέ μ᾿ ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης εἰσῆλθε συγγένειαν ἐννοουμένῳ und zu Ag. 1611 .

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-220

²²

τότε bezieht sich auf das vorhergehende τόνδε κλύουσαν οἶκτον. δύσελπις scil. εἰμί.

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-221

²³

Vgl. Suppl. 793

κελαινόχρων δὲ πάλλεται φίλον κέαρ

, Pers. 117

μελαγχίτων φρὴν ἀμύσσεται φόβω

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-222

²⁴

,,auf dein Wort hin, wenn ich es höre."

415-416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-223

²⁵

²⁶

Ag. 987

εὔχομαι δ᾽ ἐξ ἐμᾶς ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον

und Hom. X 43 ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι. - Der Aor. ἀπέστησεν drückt den augenblicklichen Eintritt der Handlung aus.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-224

²⁷

Wie kann man es richtig bezeichnen? Oder (mufs man sagen?): was wir von der Mutter Schmerzliches erlitten (vgl. 444 ff.), läfst sich sühnen, für das andere aber (den Mord des Vaters und die Mifshandlung seiner Leiche) giebt es keine Versöhnung. Denn SO wenig wie ein wilder Löwe kann unser Grimm von der Mutter besänftigt werden." τύχοιμεν ἂν φάντες: zu 14 und Ag. 1200 .

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Hanc audienti miſericordiam. Et tunc quidem diffidens, Viſcera mea obſcurantur Ad uerbum audienti. Quando uerò rursus fortè 390 Audacia facta emisſit dolor, Vt apparerent mihi pulchra.

Current edition Experimental

Ὀρέστης πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών, αἰτουμένῳ 1 μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. 480

Ἠλέκτρα κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε 2 σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον 3 >.

Ὀρέστης οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει ἄτιμος ἐμπύροισι 4 κνισωτοῖς χθονός. 485

Ἠλέκτρα κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους: πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽ 5 ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα ὦ 6 Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος. 490

Ὀρέστης μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας 7 —

Ὀρέστης πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς, 8 πάτερ,—

Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ; 495

Ἠλέκτρα ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς 9 λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ 17 γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος 18 βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς 19 δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν 20 ἐν τὠνείρατι. 21

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν 22 ὑπὸ στύγους; 23

Χορός ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει. 24

Χορός τερασκόπον δὴ 32 τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν 33 τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών, αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. 480

Ἠλέκτρα κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός. 485

Ἠλέκτρα κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους· πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος. 490

Ὀρέστης μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ; 495

Ἠλέκτρα ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

† θραρέαπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. †

πέπαλται δ᾽ αὐτέ μοι φίλον κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον. 410 καὶ τότε μὲν δύσελπις,

ΗΛ. 4

⟨ΗΛ.⟩

⟨ΗΛ.⟩

(ΧΟ.) πέπαλται δαῦτέ μοι φίλον κέαρ 410 τόνδε κλύουσαν οἶκτον.

Testimonia

Numeri

Apparatus Criticus

(ΧΟ.) καὶ τότε μὲν δύσελπις, σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ- ται πρὸς ἔπος κλυούσαι, ὅταν δ᾽ αὐτ᾿ †ἐπαλκὲς 415 †θραρέαπέστασεν ἄχος †πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. =

Orestes O father, who perished by a death unbefitting a king, grant in answer to my prayer the lordship over your halls! 480

Electra And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor. 485

Electra And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra O Persephone, grant us indeed a glorious victory! 490

Orestes Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra And in a fabric shamefully devised.

Orestes Father, are you not roused by taunts such as these? 495

Electra Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip 1 on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Chorus In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once. 510

Chorus I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night that she sent these offerings, godless woman that she is. 525

Orestes And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes And where does the tale end, and what is its consummation?

Hanc audienti miſericordiam.

Et tunc quidem diffidens,

Viſcera mea obſcurantur

Ad uerbum audienti.

Quando uerò rursus fortè
390

Audacia facta emisſit dolor,

Vt apparerent mihi pulchra.

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης

πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

† θραρέαπέστασεν ἄχος

πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. †

πέπαλται δ᾽ αὐτέ μοι φίλον

κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον.
410

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

ΗΛ.

4

(ΧΟ.)

πέπαλται δαῦτέ μοι φίλον κέαρ
410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον.

Orestes

O father, who perished by a death unbefitting a king,

grant in answer to my prayer the lordship over your halls!
480

Electra

And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes

Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet

of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor.
485

Electra

And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes

O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra

O Persephone, grant us indeed a glorious victory!
490

Orestes

Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra

And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes

You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra

And in a fabric shamefully devised.

Orestes

Father, are you not roused by taunts such as these?
495

Electra

Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes

Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip¹ on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Chorus

In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once.
510

Chorus

I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night

that she sent these offerings, godless woman that she is.
525

Orestes

And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus

She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes

And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus

She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes

What food did it crave, the newborn viper?
530

Chorus

In her dream she offered it her own breast.

Orestes

Surely her nipple was not unwounded by the loathsome beast?

Chorus

No: it drew in clotted blood with the milk.

Orestes

Truly it is not without meaning: the vision signifies a man!

Chorus

Then from out of her sleep she raised a shriek and awoke appalled, and many lamps that had been blinded in the darkness flared up in the house to cheer our mistress. Then she sent these libations for the dead in the hope that they might be an effective cure for her distress.
535

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

ÉLECTRE

Par quels mots pourrais-je agir ?