Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Πυλάδης

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Ὀρέστης

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσονʼ ἡγήσω πατρός·
905

τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδʼ, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δʼ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Χορός

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθʼ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Libation Bearers. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1926.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Χοηφóρoι (Greek) (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.)

Editions (7)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 935-972 focus

str. 1

Χορός

ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
935

βαρύδικος¹ ποινά:

ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος

διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.

ἔλασε² δ᾽ ἐς τὸ πᾶν

ὁ πυθόχρηστος³ φυγὰς
940

θεόθεν εὖ φραδαῖσιν⁴ ὡρμημένος.

942

Χορός

ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων

ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς⁵

ὑπαὶ⁶ δυοῖν⁷ μιαστόροιν,

δυσοίμου τύχας.
945
946

ant. 1

Χορός

ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας

δολιόφρων ποινά:

ἔθιγε δ᾽ ἐν⁸ μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμος

Διὸς κόρα—Δίκαν δέ νιν

προσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶσ—
950

ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐν⁹ ἐχθροῖς κότον:¹⁰

952

str. 2

Χορός

τάνπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασίας¹¹

μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπορθιά-

ζων¹² ἀδόλοις δόλοις¹³
955

βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν¹⁴ ἐποίχεται.

κρατεῖται <δέ¹⁵> πως τὸ θεῖον [παρὰ¹⁶] τὸ μὴ

ὑπουργεῖν κακοῖς.

ἄξια δ᾽¹⁷ οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν:
960
961

Χορός

πάρα τὸ¹⁸ φῶς ἰδεῖν.

μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη¹⁹ ψάλιον οἰκέων,²⁰

ἄναγε μὰν δόμοι:²¹ πολὺν ἄγαν χρόνον

χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί.²²

966

ant. 2

Χορός

τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται
965

πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ᾽²³ ἑστίας

μύσος πᾶν κλύσῃ²⁴

καθαρμοῖσιν²⁵ ἀτᾶν ἐλατηρίοις.²⁶

†τύχαι δ᾽ εὐπροσωποκοῖται²⁷ τὸ πᾶν

ἰδεῖν [ἀκοῦσαι²⁸] πρευμενεῖς
970

μετοίκοις δόμων²⁹ πεσοῦνται πάλιν†.³⁰

972

Χορόσ???

πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.³¹

973

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 900 focus

ΠΥΛΑΔΗΣ.

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα?

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΟΡ.

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον ἡγήσω πατρός·
905

τούτῳ θανοῦσα συγκάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ᾽ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

ΚΛ.

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ.

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ.

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

ΟΡ.

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛ.

οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀρὰς, τέκνον?

ΟΡ.

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

ΚΛ.

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

διχῶς ἐπράθην ἂν ἐλευθέρου πατρός.
915

ΚΛ.

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τίμος, ὅντιν᾿ ἀντεδεξάμην?

ΟΡ.

αἰσχύνομαι σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ.

μἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

μὴ ᾿λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

ΟΡ.

τρέφει δέ γ'᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛ.

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ.

σύ τοι σεαυτὴν, οὐκ ἐγὼ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ.

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε?
925

ΚΛ.

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ΟΡ.

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδ᾽ ἐπουρίζει μόρον.

ΚΛ.

οἳ ᾿γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ.

ἦ κάρτα μάντις οὗξ ὀνειράτων φόβος.

ΚΛ.

ΟΡ.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

ΧΟ.

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 900 focus

Πυλάδης

ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.
890

Ὀρέστης

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον᾽ ἡγήσω πατρός·

τούτῳ θανοῦσα συγκάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ᾽ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.
895

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀράς, τέκνον;
900

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς τὸ δυςτυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

διχῶς ἐπράθην, ὢν ἐλευθέρου πατρός.

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.
905

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

Ὀρέστης

τρέφει δέ γ' ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.
910

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.
915

Κλυταιμνήστρα

οἴ 'γώ, τεκοῦσα τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

Χορός

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν·

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισεν
920

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

στρ. α'.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 900 focus

ΠΥΛΑΔΗΣ

Ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ' εὐορκώματα ;
900

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΟΡ.

Κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

Ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σε σφάξαι θέλω·

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον' κρέσσον· ἡγήσω πατρός·

τούτῳ θανοῦσα συγκάθευδ', ἐπεὶ φιλεῖς
905

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ' ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

ΚΛ.

Ἐγώ σ' ἔθρεψα, σὺν νῦν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ.

Πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί ;

ΚΛ.

Ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

ΟΡ.

Καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν ἐπώρ- μόρον.
910

ΚΛ.

Οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον ;

ΟΡ.

Τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς εἰς τὸ δυστυχές.

ΚΛ.

Οὔτοι σ' ἀπέρριψ' ἐς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

Διχῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.

ΚΛ.

Ποῦ δῆθ' ὁ τῖμος ὅντιν' ἀντεδεξάμην ;
915

ΟΡ.

Αἰσχύνομαί σοι σου τοῦτ' ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΚΛ.

Μὴ ἀλλ᾽ εἴφ' ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

Μὴ 'λεγχε τὸν πονοῦντ' ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

Ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

ΟΡ.

Τρέφει δέ γ' ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.
920

ΚΛ.

Κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ.

Σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

Ὅρα, φύλαξαι φυλάξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ.

Τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε ;

ΚΛ.

Ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.
925

ΟΡ.

Πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σφρίζει σ' ὁρίζει ¹ μόρον.

ΚΛ.

Οἳ ῾γὼ οἳ ἐγὼ τεκοῦσα τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ.

Ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος·

κάνες γ' ὃν οὐ χρῆν καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

(ΧΟ.)

Στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν·
930

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισεν

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 900 focus

ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα;
900

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΟΡ.

κρίνω σε νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ὅπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σε σφάξαι θέλω·

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον ἡγήσω πατρός.

τούτῳ θανοῦσα συγκαθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς
905

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δὲ χρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

ΚΛ.

ἐγώ σ' ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ.

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ.

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

ΟΡ.

καὶ τώνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.
910

ΚΛ.

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

ΟΡ.

τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

¹²³⁴⁵⁶⁷

οἴ 'γώ οἱ ἐγὼ δ' αἴδεσαι δ' αἴδεσαι δήσεται ᾧ σὺ ᾧ σὺ ὠκὺ εὐτραφες εὐτρεφὲς δαὶ δὴ πυθόχρηστα πυθόχριστα πυθόχρηστα πιστὰ δ᾽ πιστά τ' κρείσσον κρείσσον κρέσσον (ο ex @ factum) δὲ χρῆν δ᾽ ἐχρῆν σὺν σὺν νῦν ἐπόρσυνεν ἐπώρσυνεν σεβίζῃ σὲ βίζη σεβίζη

ΚΛ.

οὗτοί σ᾽ ἀπέρριψ᾽ εἰς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

διχῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.

ΚΛ.

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;
915

ΟΡ.

αἰσχύνομαι σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ.

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

ΟΡ.

τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.
920

ΚΛ.

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ.

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ.

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

ΚΛ.

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.
925

ΟΡ.

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σ᾽ ὁρίζει μόρον.

ΚΛ.

οἴ 'γώ, τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ.

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

ΧΟ.

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.
930

⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴

οὗτοι αἰσχρῶς ¹⁵ τῖμος τιμοσ et in margine ζτ σοι σοι σου ὀνειδίσαι ὀνειδῆσαι ὀνειδίσαι δέ γ᾽ δέν' δέ γ' φύλαξαι φυλάξαι σ᾽ ὁρίζει σ' ὁρίζει (fuerat πορίζει) σου ρίζει ἐπουρίζει οἴ 'γώ οἱ ἐγὼ ¹⁶ ἔκανες ἔκανες κάνεσγ' τῶνδε¹⁷

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήχρισεν

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

ΧΟ.

1

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 900 focus

ΠΥΛΑΔΗΣ

ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹

ΟΡ.

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω·

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον᾽ ἡγήσω πατρός.
905

τούτωι θανοῦσα συγχάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δὲ χρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

ΚΛ.

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, ξὺν δὲ γηρᾶναι θέλω.

ΟΡ.

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ.

ἡ Μοῖρα τούτων ὦ τέκνον παραιτία.
910

ΟΡ.

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛ.

οὐδὲν σεβίζηι γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

ΟΡ.

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας εἰς τὸ δυστυχές.

ΚΛ.

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ εἰς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

ΚΛ.

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

ΟΡ.

αἰσχύνομαί σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ.

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

ΟΡ.

τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛ.

κτενεῖν ἔοικας ὦ τέκνον τὴν μητέρα.

ΟΡ.

σύ τοι σεαυτήν, οὐχ ἐγώ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²²

ΟΡ.

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω παρεὶς τάδε;
925

ΚΛ.

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ΟΡ.

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

ΚΛ.

οἰ ’γώ, τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην·

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ΟΡ.

ἔκανες τὸν οὐ χρῆν· καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

ΧΟ.

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν·

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκχρισε

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 900 focus

ΠΥΛΑΔΗΣ

ποῦ δὴ τὰ λοιπά Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα; πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα·

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΟΡ.

κρίνω σε νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σε σφάξαι θέλω·
905

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον᾽ ἡγήσω πατρός.

Apparatus Criticus

πέρας πέλας correxi δίκην δίκην radendo in δίκη mutatum εἰ εἰ ἢ δ᾽ αἴδεσαι δ᾽ αἴδεσαι δήσεται ὡι σὺ ὧι σύ ὠκύ εὐτραφὲς εὐτρεφές¹ Πυλάδη δαί corr. Auratus κρείσσον᾽ κρέσσον᾿

ΟΡ.

[τούτωι θανοῦσα συγκάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ᾽ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.]

ΚΛ.

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηρᾶναι θέλω.

ΟΡ.

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ.

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

ΟΡ.

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛ.

οὐδὲν σεβίζηι γενεθλίους ἀρὰς τέκνον;

ΟΡ.

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

ΚΛ.

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽, εἰς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

ΚΛ.

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τίμος ὅντιν᾿ ἀντεδεξάμην;

ΟΡ.

αἰσχύνομαί σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ.

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

μὴ ᾿λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

ΟΡ.

τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛ.

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ.

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

ὅρα φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ.

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω παρεὶς τάδε;
925

ΚΛ.

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ΟΡ.

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοι ὁρίζει μόρον.

ΚΛ.

οἳ ἐγώ, τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ.

ἢ κάρτα μάντις ούξ ὀνειράτων φόβος.

κάνες γ᾽ ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

ΧΟ.

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισεν

τλήμων Ορέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Translations (10)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 900 focus

Pylades

What then will become in the future of Loxias’ oracles declared at Pytho , and of our sworn pact? Count all men your enemies rather than the gods.
900

Orestes

I judge you victor: you advise me well. To Clytaemestra Come, this way! I mean to kill you by his very side. For while he lived, you thought him better than my father.

Sleep with him in death, since you love him but hate the man you were bound to love.
905

Clytaemestra

It was I who nourished you, and with you I would grow old.

Orestes

What! Murder my father and then make your home with me?

Clytaemestra

Fate, my child, must share the blame for this.
910

Orestes

And fate now brings this destiny to pass.

Clytaemestra

Have you no regard for a parent’s curse, my son?

Orestes

You brought me to birth and yet you cast me out to misery.

Clytaemestra

No, surely I did not cast you out in sending you to the house of an ally.

Orestes

I was sold in disgrace, though I was born of a free father.
915

Clytaemestra

Then where is the price I got for you?

Orestes

I am ashamed to reproach you with that outright.

Clytaemestra

But do not fail to proclaim the follies of that father of yours as well.

Orestes

Do not accuse him who suffered while you sat idle at home.

Clytaemestra

It is a grief for women to be deprived of a husband, my child.
920

Orestes

Yes, but it is the husband’s toil that supports them while they sit at home.

Clytaemestra

You seem resolved, my child, to kill your mother.

Orestes

You will kill yourself, not I.

Clytaemestra

Take care: beware the hounds of wrath that avenge a mother.

Orestes

And how shall I escape my father’s if I leave this undone?
925

Clytaemestra

I see that though living I mourn in vain before a tomb.¹

Orestes

Yes, for my father’s fate has marked out this destiny for you.

Clytaemestra

Oh no! I myself bore and nourished this serpent!

Orestes

Yes, the terror from your dream was indeed a prophet. You killed him whom you should not; so suffer what should not be.

He forces Clytaemestra within; Pylades follows
930

Chorus

Truly I grieve even for these in their twofold downfall. Yet since long-suffering Orestes has reached the peak of many deeds of blood, we would rather have it so, that the eye of the house should not be utterly lost.

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 900 focus

Where, then, are the oracles of Apollo uttered at Pytho, and the faithful oaths well plighted ? Deem all thine enemies rather than the gods .

ORESTES

I decide that thou prevailest, and admonishest me well: (turning to his mother,) follow me. I wish to slay thee close beside his corpse here ; for when he was alive too, thou didst use to deem him better than my father. Go sleep with him in death, since thou dost love this man, and him whom thou wast bound to love thou loathest.

CLYTEMNESTRA

I reared thee, and with thee I would spend my age.

ORESTES

What! having murdered my sire, shalt thou dwell with me ?

CLYTEMNESTRA

Destiny, my child, was an accessory to these things.

ORESTES

Ay, and so Destiny provides the doom that is now before thee.

CLYTEMNESTRA

Hast thou no awe of a parent's curses, my child ?

ORESTES

No ; for after giving me birth thou didst cast me out into misery.

CLYTEMNESTRA

Surely I did not cast thee out [when I sent thee] to the house of a friend.

ORESTES

In two ways was I sold, son though I was of a free- father.

CLYTEMNESTRA

Where then is the price which I received for bartering thee away ?

ORESTES

I am ashamed to reproach thee in plain terms with this deed of thine.

CLYTEMNESTRA

Nay, only tell equally the follies of thy father.

ORESTES

Reproach not him that bore the toil, thou that didst sit within the house.

CLYTEMNESTRA

'Tis a sorrow to women to be debarred from a hus- band, my child.

ORESTES

Yet sure it is the husband's toiling that supports them as they sit within.

CLYTEMNESTRA

It seems, then, that thou wilt slay thy mother, my child.

ORESTES

'Tis thou wilt work thine own destruction, not I.

CLYTEMNESTRA

Look to it, beware of the wrathful furies of a mother.

ORESTES

But how am I to escape those of my father if I neglect this?

CLYTEMNESTRA

I, a living woman, seem to be vainly making my moan to a sepulchre.

ORESTES

Ay, for the fate of my father wafts 1

down upon thee the doom that now awaits thee.

CLYTEMNESTRA

Ah me! this is the serpent that I bore and nurtured. In truth the panic occasioned by my dreams has been indeed prophetic.

ORESTES

Thou didst in truth slay one whom it became thee not, so suffer what becomes thee not. ORESTES forces his mother into the palace.

CHORUS

Let us then bewail the twofold calamity even of this wretched pair. And since the hapless Orestes hath attained the consummation of many slaughters, this notwithstanding we prefer, that the eye of the house has not fallen in utter destruction.

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 900 focus

Et que deviendraient désormais les oracles d'Apollon, les avis rendus à Pythô, et la loyauté, garante des serments? Crois-moi, mieux vaut contre soi avoir tous les hommes plutôt que les dieux.

ORESTE.

C'est toi qui as raison, je le reconnais, et ton conseil est juste. (A Clytemnestre.) Suis-moi : je veux
t'égorger près de lui. Vivant, tu l'as préféré à mon père : dans la mort dors donc avec lui, puisqu'il est celui que tu aimes et que tu hais celui que tu devais aimer.

CLYTEMNESTRE.

Je t'ai nourri, je veux vieillir à tes côtés.

ORESTE.

Meurtrière d'un père, tu vivrais avec moi!

CLYTEMNESTRE.

Dans tout cela, mon fils, le Destin eut sa part.

ORESTE.

Et c'est donc le Destin qui prépara ta mort!

CLYTEMNESTRE.

Ah! crains d'être maudit, mon enfant, par ta mère.

ORESTE.

Une mère qui jette son fils à la misère !

CLYTEMNESTRE.

Je ne t'ai qu'envoyé dans la maison
d'un hôte.

ORESTE.

Je fus deux fois vendu, moi, fils d'un père libre !

CLYTEMNESTRE.

Où donc est le salaire que, moi, j'en ai reçu ?

ORESTE.

J'ai honte à le nommer, ce salaire infamant.

LES CHOÉPHORES

CLYTEMNESTRE.

Dis tout, mais dis aussi les fautes de ton père.

ORESTE.

Accuser le soldat, toi, assise au foyer!

CLYTEMNESTRE.

Fils, il est dur aux femmes d'être loin du mari.

ORESTE.

Le labeur du mari nourrit la femme oisive.

CLYTEMNESTRE.

Veux-tu vraiment tuer ta mère, ô mon enfant ?

ORESTE.

Ce n'est pas moi, c'est toi qui te tueras toi- même.

CLYTEMNESTRE.

Prends garde : songe bien aux chiennes de ta mère.

ORESTE.

Et celles de mon père, où les fuir, si j'hé- site?

CLYTEMNESTRE.

Ah! je suis là, vivante, à prier un tombeau!

ORESTE.

Le sort fait à mon père te condamne à la mort.

CLYTEMNESTRE.

J'aurai donc enfanté et nourri ce ser- pent!

ORESTE.

La terreur de tes songes fut un devin sincère.
Tu tuas ton époux, meurs sous le fer d'un fils.

Il entraîne sa mère dans le palais.

LE CORYPHÉE.

Je pleure, moi, sur leur sort à tous deux. Mais puisque, à cette heure, le malheureux Oreste a couronné la série meurtrière, je préfère du moins que l'œil de la maison ne se soit pas éteint à tout jamais

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 900 focus

Where then the other oracles of Phœbus,

Giv'n from the Pythian ſhrine? The faithful vows,

The ſolemn adjurations, whither vaniſh'd?

1010

Deem all the world thy foes, save the just Gods.

ORESTES.

Thou hast convinc'd me; thy reproofs are just.—

Follow him: on his body will I ſlay thee.

Alive thou held'ſt him dearer than my father;

Then ſleep with him in death, ſince thou cou’dſt love him,
1015

And hate the man who most deſerv’d thy love.

CLYTEMNESTRA.

I nurs’d thy youth, and wiſh to tend thy age.

ORESTES.

What, ſhall my father's murd’rer dwell with me?

CLYTEMNESTRA.

The Fates, my ſon, the Fates decreed his death.

ORESTES.

And the ſame Fates decree that thou ſhalt die.
1020

CLYTEMNESTRA.

Doſt thou not dread a mother's curſe, my son?

ORESTES.

That mother cast me out to want and miſery.

CLYTEMNESTRA.

Not ſo; I ſent thee to a friendly house.

ORESTES.

Tho’ nobly born, a slave, and doubly fold.

CLYTEMNESTRA.

What in exchange, what price did I receive?
1025

ORESTES.

I bluſh to charge thee with the guilty price.

CLYTEMNESTRA.

Blush not; but with it name thy father’s lightneſs.

ORESTES.

Sitting in wanton ease, blame not his toils.

CLYTEMNESTRA.

Bar'd from our husbands, irkſome are our hours:

ORESTES.

Yet in your ease your husbands' toils ſupport you.
1030

CLYTEMNESTRA.

My son, my son, thou wilt not kill thy mother!

ORESTES.

Thy hand, not mine, is guilty of thy death.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 900 focus

E dove andâr gli oracoli d'Apollo,

da Pito imposti, e i giuramenti sacri?

Inimícati tutti, e non gl'Iddei.

ORESTE

Tu mi convinci e mi consigli bene.

Seguimi: presso a lui voglio sgozzarti.
810

Vivo, lo preferisti al padre: giaci,

morendo, accanto a lui: poi che tu ami

quest'uomo, e aborri chi dovresti amare.

CLITENNESTRA

Io ti nutrii: voglio invecchiare teco!

ORESTE

Viver con me, tu che uccidesti il padre?
815

CLITENNESTRA

Di tutto, o figlio, causa fu la Parca!

ORESTE

E la Parca tal sorte ora t'appresta!

CLITENNESTRA

Figlio, odi le mie preci! Io son tua madre!

ORESTE

Ma, generato, mi gittasti ai triboli.

CLITENNESTRA

Gittarti? Amiche mura t'ospitarono!
820

ORESTE

Due volte fui venduto, io nato libero!

CLITENNESTRA

E dov'è dunque il prezzo ch'io riscossi?

ORESTE

M'è scorno, apertamente rampognartelo.

CLITENNESTRA

Anche del padre tuo le colpe enumera.

ORESTE

Tu, inerte in casa, non biasmar chi opera.
825

CLITENNESTRA

Lungi lo sposo aver, cruccio è alle femmine.

ORESTE

Nutre, l'opra dell'uom, chi poltre in casa.

CLITENNESTRA

Figlio, vuoi dunque uccidere tua madre?

ORESTE

Non io t'uccido. Tu te stessa uccidi.

CLITENNESTRA

Temi le furie rabide materne.
830

ORESTE

Se ti risparmio, quelle del padre èvito?

CLITENNESTRA

Viva, presso alla tomba, invano io gemo!

ORESTE

Del padre il fato a tal morte ti spinge.

CLITENNESTRA

Ho generato, ahimè, nutrito un àspide.

Ben fu profeta il terror dei miei sogni!
835

ORESTE

Lo sposo hai spento: abbi morte dal figlio!

Le ancelle escono dal loro rifugio, ed occupano di nuovo l'orchestra.

CORIFEA

Questo duplice scempio anche io lamento.

Or, poi che tanta strage Oreste misero

compie', non crolli, ah no!, su la pupilla

di questa casa l'ultima rovina!
840

3 TERZO CANTO INTORNO ALL'ARA 1

CORO
Strofe 1.

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 900 focus

Vbi uidelicet reliqua oracula Loxiæ

"Bona fidelia uerò iuramenta.

835

Omnes inimicos pluris dijs facis.

Ore.

Iudico te uincere, & admones me pulchrè.

Comitare ipſum, te iugulare uolo.

Et uiuentem & meliorem ipſam putabo patre.

Cum hoc moriens dormi poſtquam amas
840

Virum hunc: quem uerò oportebat amare, odio habes.

Cly.

Ego te alui. nunc uerò ſeneſcere uolo.

Ore.

Patrem interficiens habitabis mecum?

Cly.

Fatum ò fili horum eſt in cauſa.

Ore.

Hanc quoq; igitur fatum præbuit mortem.
845

Cly.

Non igitur coles genitales preces filii?

Ore.

Pariens me coniecisti in infortunium.

Cly.

Non certè te proieci in domum hasta amicam.

Ore.

Bifariam uenditus natus ſum libero patre.

Cly.

Quo uidelicet ignominioſus, quem ego ſuſcepi?
850

Ore.

Pudet me hoc tibi maniſeſtè exprobrare.

Cly.

Ne, aliud dic ſimiliter & patris tui ſulticiam.

Ore.

Ne reprehende laborantem intus iacens.

Cly.

Dolor est mulieribus à uiris arceri, ò fili.

Ore.

Alit uerò uiri labor intus ſedentes.
855

Cly.

Interficere uisus es ô fili matrem.

Ore.

Tu te ipſam non ego interficies.

Cly.

Vide, cita matris iracundos canes.

Ore.

Patris uerò quomodo fugiam præſens hic?

Cly.

Visa ſum lugere uiuens ad ſepulchrum fruſtra.
860

Ore.

Patris fată tibi hanc determinat mortem.

Cly.

Heu ego pariens hunc ſerpentem alui.

Ore.

Sanè admodum non metus uates ex ſomnijs.

Etiſi ad quem & quæ non decebant paſsus eſt.

Cho.

Lugemus igitur & horum duplicem calamitate.
865

Poſtquam multorum ſanguinem ad ſummū uenit

Miſer Oreſtes, hoc tamen eligemus

Oculum familiæ ne cadat pernicioſe.

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 900 focus

Apollons Wahrspruch, Delphis heiligstes Gebot

willst du vergessen? Unverbrüchlich ist der Schwur.

Brich alle Bande, nur den Göttern bleibe treu.

Orestes.

Dein Rat ist gut und ich gehorche,

zu Klytaimestra

folge mir,

905 hierher, an dessen Seite, den im Leben du

dem Vater vorgezogen, geb' ich dir den Tod.

Klytaimestra.

908 Ich pflegte dein. Sei du des Alters Stütze mir.

Orestes.

Ich sollte mit dir leben, Vaters Mörderin?

Klytaimestra.

910 Mitschuldig war das Schicksal, Kind, an jener That.

Orestes.

So hat auch dir das Schicksal diesen Tod bestimmt.

Klytaimestra.

Sohn, hast du vor dem Mutterfluche keine Scheu?

Orestes.

Der Mutter, die ins Elend mich verstofsen hat!

Klytaimestra.

Doch nicht verstofsen, in ein gastverwandtes Haus.

Orestes.

915 Schmählich verkauft, des freigebornen Vaters Sohn.

Klytaimestra.

Wo ist der Kaufpreis, den ich zum Entgelt empfing.

Orestes.

Ich schäme mich ihn auszusprechen, diesen Preis.

Klytaimestra.

Bedenke deines Vaters Sünden ebenfalls.

Orestes.

Schilt nicht den Krieger. Friedlich saſsest du daheim.

Klytaimestra.

920 Des Mannes Fernsein wird dem Weibe Qual, mein Kind.

Orestes.

Des Mannes Arbeit nährt sie in dem sich'ren Haus.

Klytaimestra.

Und wirklich, Sohn, du willst den Muttermord begeh'n?

Orestes.

Nicht ich, bei Gott, du selbst bist deine Mörderin.

Klytaimestra.

Denk' an der Mutter Rachegeister, hüte dich.

Orestes.

925 Und die des Vaters? Ruft sie nicht mein Zaudern wach?

Klytaimestra.

Erbarmen! Kalt und taub verharrst du wie das Grab.

Orestes.

Dein Urteil ist gesprochen durch des Vaters Tod.

Klytaimestra.

Weh mir, die Natter sticht mich, die ich selbst gebar.

Orestes.

Ja wohl, des Traumes Schauerbilder werden wahr.

930 Dein Thun war Sünde: sei's auch Sünde, komm

und stirb.

Er führt sie in die Hauptthür ab; Pylades folgt. Der Chor kommt wieder vor; während er sich sammelt, spricht die

Chorführerin.

Nicht ohne Mitleid seh' ich dieses Paares Fall;

allein es ist der Abschluſs vieler blut'ger Greu'l.

Orestes tritt die Erbschaft an, drum wünschen wir,

dafs uns'res Hauses letzte Hoffnung nicht verlischt.

Chor.

935

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 900 focus

PYLADES

The Pythian oracles, still unfulfilled,

Where are they, and thine own firm-plighted vows?

Choose all for foemen rather than the gods.

ORESTES

Thou hast prevailed; wisely thou promptest me;

[To CLYTEMNESTRA.]

So follow;-by his side I thee would slay.
890

In life thou didst exalt him o'er my sire;

Since him thou lovest, sleep with him in death;

Whom thou wast bound to love thou didst abhor.

CLYTEMNESTRA

I nourished thee;-with thee I would grow old.

ORESTES

Thou, slayer of my father, dwell with me!

CLYTEMNESTRA

Fate was, my child, accomplice in these woes.

ORESTES

And Fate doth now no less thy death ordain.

CLYTEMNESTRA

Dost thou not reverence thy mother's curse?

ORESTES

My mother, thou didst cast me forth for woe.

CLYTEMNESTRA

Not outcast wast thou in a friendly house.
900

ORESTES

Sold doubly was I, scion of free sire.

CLYTEMNESTRA

Where then the price for which I bartered thee?

ORESTES

It shameth me, in sooth, to charge thee home.

CLYTEMNESTRA

But tell with mine the errors of thy sire.

ORESTES

Sitting at home blame not abroad who toils.

CLYTEMNESTRA

Wretched we women severed from our mates.

ORESTES

The husband's toil supports the wife at home.

CLYTEMNESTRA

Thy mother, O my child, art nerved to slay?

ORESTES

Thyself art guilty of thy death, not I.

CLYTEMNESTRA

Take heed, beware thy mother's vengeful hounds.
910

ORESTES

Those of my sire how 'scape if thee I spare?

CLYTEMNESTRA

Living, vain moanings to a tomb I pour.

ORESTES

Ay, for my father's fate doth work thy doom.

CLYTEMNESTRA

Ah me! this man the snake I bare and reared.

ORESTES

True prophet was thy dream-engendered fear.

Him thou didst slay whom thou shouldst not have slain.

So doom unseemly suffer in thy turn.

[ORESTES drags his mother into the palace, followed by PYLADES.]

Chorus

F'en of this pair I weep the twofold woe.

But since Orestes hath the bloody height

Achieved of dire revenge, one hope remains,
920

Not quenched the eye of Atreus' royal house.

STROPHE I.

As fell at last on Priam's guilty race

The late avenging Fate ;-

A twofold lion now, a twofold Mars

Treads Atreus' halls elate.

Sent from the Pythian shrine

By oracle divine,

Conquest doth now the fugitive await.

STROPHE II.

Hail jubilant the house redeemed from bale!
930

The godless pair no more

Shall waste its gathered store.

Hail, joyous riddance, hail!

ANTISTROPHE I.

Requital, guileful power, in stratagem

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 900 focus

Where then would fall the hest Apollo gave

At Delphi, where the solemn compact sworn?

Choose thou the hate of all men, not of gods.
1005

Orestes.

Thou dost prevail; I hold thy counsel good.

[ To Clytemnestra.

Follow; I will to slay thee at his side.

With him whom in his life thou lovedst more

Than Agamemnon, sleep in death, the meed

For hate where love, and love where hate was due!
1010

Clytemnestra.

I nursed thee young; must I forego mine eld?

Orestes.

Thou slew'st my father; shalt thou dwell with me?

Clytemnestra.

Fate bore a share in these things, O my child!

Orestes.

Fate also doth provide this doom for thee.

Clytemnestra.

Beware, O child, a parent's dying curse.
1015

Orestes.

A parent who did cast me out to ill!

Clytemnestra.

Not cast thee out, but to a friendly home.

Orestes.

Born free, I was by twofold bargain sold.

Clytemnestra.

Where then the price that I received for thee?

Orestes.

The price of shame; I taunt thee not more plainly.
1020

Clytemnestra.

Nay, but recount thy father's lewdness too.

Orestes.

Home-keeping, chide not him who toils without.

Clytemnestra.

'Tis hard for wives to live as widows, child.

Orestes.

The absent husband toils for them at home.

Clytemnestra.

Thou growest fain to slay thy mother, child.
1025

Orestes.

Nay, 'tis thyself wilt slay thyself, not I.

Clytemnestra.

Beware thy mother's vengeful hounds from hell.

Orestes.

How shall I scape my father's, sparing thee?

Clytemnestra.

Living, I cry as to a tomb, unheard.

Orestes.

My father's fate ordains this doom for thee.
1030

Clytemnestra.

Ah me—this snake it was I bore and nursed.

Orestes.

Ay, right prophetic was thy visioned fear.

Shameful thy deed was—die the death of shame.

[ Exit, driving Clytemnestra before him.

Chorus.

Lo, even for these I mourn, a double death:

Yet since Orestes, driven on by doom,
1035

Thus crowns the height of murders manifold,

I say, 'tis well—that not in night and death

Should sink the eye and light of this our home.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 900 focus

Wo blieben dann des Pythotempels übrige

Orakelsprüche? Wo des Eides heilig Band?

Hab' alle Welt zu Feinden, nur die Götter nicht!
895

Orestes.

Du redest Wahrheit, seh' ich, und gemahnst mich recht.

(Zu Klytämnestra.)

Du folge mir; verbluten sollst du neben ihm!

Im Leben war er theurer als mein Vater dir;

Im Tode ruh' auch ihm gesellt! Du liebst ihn ja,

Den Menschen; den du lieben solltest, hassest du.
900

Klytämnestra.

Ich, Sohn, erzog dich; altern will ich auch mit dir.

Orestes.

In meinem Haus, du meines Vaters Mörderin?

Klytämnestra.

Mein Kind, das Schicksal trägt allein hievon die Schuld.

Orestes.

So war es auch das Schicksal, das dir Tod verhängt.

Klytämneftra.

Und scheust du nicht die Flüche deiner Mutter, Kind?
905

Orestes.

Den du geboren, stießest du in's Ungemach.

Klytämnestra.

In Freundeshaus dich sendend, nicht verstieß ich dich.

Orestes.

Ich ward, des freien Vaters Sohn, zwiefach verkauft!

Klytűmnestra.

Wo ist der Kaufpreis, welchen ich für dich empfing?

Orestes.

Die Scham verwehrt mir, auszusprechen deine Schmach.
910

Klytämnestra.

Sprich, aber sage nur auch, was dein Vater that!

Orestes.

Schilt nicht! Indeß er kämpfte, safest du daheim.

Klyfämnestra.

Getrennt zu sein vom Gatten, schmerzt ein Weib, o Kind.

Orestes.

Doch nährt des Mannes Mühe ja die Frau daheim.

Klytämnestra.

Ermorden, scheint es, willst du deine Mutter, Sohn.
915

Orestes.

Selbst bist du deine Mörderin, ich bin es nicht!

Klytämnestra.

Gib Acht, entfleuch der Mutter grimmen Hündinnen!

Orestes.

Wie meid' ich die des Vaters, lass ich ab von dir?

Klytämneftra.

So wein' ich, scheint es, lebend denn umsonst am Grab.

Orestes.

Des Vaters Schicksal sendet dir dies Todesloos.
920

Klytämnestra.

Weh! Diesen Drachen trug mein Schooß, ich zog ihn auf!

Orestes.

Ja, recht ein Seher wurde dir der Schreck im Traum!

Du schlugst, den du nicht solltest; Gleiches büße nun!

(Er drängt sie in den Palast hinein.)

Die Chorführerin.

Auch dieser Beiden Mißgeschick bewein' ich denn.

Doch weil Orestes kühnes Muths die Höh'n erklomm
925

So vieler Blutschuld, beten wir aus Einem Mund:

Nicht ganz in Nacht erlösche dieses Hauses Licht!

Chor
Chorgesang. Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-585

σεβίζει: Libri σεβίζη.

900

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-586

γάρ ... ἐs τὸ: yao omittit Ald. Eadem male intellecta codicis scriptura ènì pro ἐς τό.

901

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-587

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽: Libri tis. Schützius, distinctione posita post aлégon'. in fine versus signa posuit interpellatae orationis. At nusquam ita quidem in Graeca tragoedia sermo cuiusquam interpellatur. Porsonus signum interrogationis in fine versus posuit. At, nisi fallor, tum diei debebat o yao, non outo. Dicuntur haec sine interrogatione, recteque explicantur a scholiasta, οὐκ ἔστιν ἀπορρίψαι τὸ δορυξένοις ἐκδοῦναι (sic M. G.) ngòç ȧratooqýr. Haec enim, non sane te abieci in domum hospitis, breviter dicta sunt pro his, in hospitis domum quum te misi, profecto non abieci. Intellexit hoc etiam Pauwius..

902

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-588

ὁ τῖμος: Hine rursus lineis personas distinguit M. ὁ τῆμος Canterus Stephani adnotationem secutus. ὁ τιμος sine accentu M. ὅτιμος G. Ald. Rob. quos Turn. ó ròs Vict. Eustathius p. 563, 25. č ἰστέον ὅτι ὡςπερ φθογγή φθόγγος, χολή χόλος, τιμή τίμος παρὰ τῇ κωμῳδία τὸ τίμημα, ποθή πόθος, ὠνή ώνος, βολὴ βόλος, καὶ ἕτερα, οὕτω πύλη πύλος ἀρσενικῶς. Vitium Ald. ἀντειδεξάμην.

904

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-589

αἰσχύνομαí σοι ... ὀνειδίσαι: αἰσχύνομαί σοι Canterus. Libri αἰσχύνομαί σου. In ὀνειδίσαι littera / ex η facta in M.

905

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-590

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως: Libri 22' sig' (ɛiq' Turn.) duoiws. Canterus '2' iq' duolos. Delevi u, quod nihil est nisi error librarii, qui ad sequentem versum, qui hac vocula µ incipit, aberrans, statim animadverso errore abstitit et versum scripsit eum quem debebat.

906

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-591

δέ γ': de y' M. 7' ab alia manu in litura scripto. ' vitium Ald.

909

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-592

φύλαξαι: φύλαξαι Μ. φυλάξαι Rob. φυλάξω G. Ald. Turn.

912

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-593

τύμβον: Tußov vitium Ald. Scholiastes παροιμίαν εἶναι τοῦτο φασί, πρὸς τύμβον τε (sic M. G.) κλαίειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον.

914

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-594

τόνδε σοὐρίζει μόρον: Libri τόνδε σ' ὁρίζει μόρον, nisi quod μόνον est in Rob. Elmsleii ad Med. p. SS. emendatio est vorde oovoice μógov, i. e. ooi ὁρίζει.

915

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-595

οἴ 'γώ: oy Canterus. Libri ut v. 875. 881.

916

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-596

ἦ κάρτα μάντις: M. G. Rob. Turn. vitium Ald. In libris recte hic versus Oresti tribuitur, lineola praefixa in M. Male autem proximum versum zaves- náde Clytaemuestrae libri tribuunt. Eum Oresti recte reddidit Stanleius: sed idem priorem versum zάora Clytemnestrae orationi adiunxit, quo facto neque nexus sententiarum aptus est, et aequabilitas colloquii turbatur. Neque vero Wellauero assentiendum est, qui inter hos duos versus 917. et 918. unum versum, qui Clytaemnestrae fuerit, excidisse putat. Immo duos Orestes habet versus, ut in fine colloquii.

917

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-597

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν: závesy öv M. Rob. In M. inter z et a aliquid, fortasse T, erasum, ν' ἀνὲς γ᾿ ὃν G. κἂν ἐς γ' ὃν Αld. κἂν ἐς γ᾿ ὃν Turn. Heathii rudis emendatio, zarés 7' ör, recepta est a Porsono, Schützio, Blomfieldio. Participio zaróv non utuntur tragici praeter metri necessitatem. Quare non potest probari Pauwii. κανοῦσ᾽ ὃν οὐ χρῆν. Recepi quod in praef. ad Eur. Bacchas p. XX. proposui, ἔκανες ὃν οὐ χρῆν.

918

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-598

στένω μὲν ... τῶνδε: Linea praefixa in M. Oresti hi quattuor versus tribuuntur in G. Ald. Rob. Chori nomen adscripsit Turnebus. στένω μὲν Μ. G. Ald. Rob. Vulgo ex Turn. coniectura στένωμεν. Deinde τῶνδε M. Rob. Turn. τόνδε G. Ald.

919

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-599

ἐπήκρισεν: ἐπήκρισεν Μ. G. Ald. Rob. v omisit Turn. Scholiastes hoc verbum recte interpretatur ἐπ' ἄκρον ἦλθε. Paullo aliter Hesychius, ἐπήκρισεν, ἐπ' ἄκρον ἤγαγε, τέλος ἐπέθηκεν. Quae, nescius ad Aeschylum pertinere, repetiit Eustathius p. 1636, 47. ἀκρίζειν, τὸ τὰ ἄκρα ἐπιπορεύεσθαι. ὃ καὶ ἐξακρίζειν Ευριπίδης φησίν (Or. v. 275.). ἕτερος δέ τις ἐπήκρισε φησὶν ἀντὶ τοῦ ἐπ᾿ ἄκρον ἤγαγε καὶ τέλος ἐπέθηκεν.

920

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-600

αἱρούμεθα: Libri αἱρούμεθα. Vera videtur Musgravii emendatio, αιτούμεθα.

921

923. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-601

ἔμολε μὲν δίκα: Linea praefixa in M. Chori nomen in G. Ald. Rob. Hoc carmen Canterus in stropham et antistropham atque epodum divisit, quae epodus ab his verbis, κρατεῖται πως τὸ θεῖον (ν. 952.) inciperet. At manifestum est haec verba, πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν (ν. 955. 966.) non potuisse non in eadem stropharum sede repeti. Sed quae fuerit stropharum huius carminis dispositio, certo dici non potest, quum aut unus aut plures versus interciderint. Si unus tantum versiculus excidit post illa verba, zu- μαιπετεῖς ἔκεισθ' κεί (ν. 958.), hic fuit stropharum ordo, α. β'. α. γ. β. γ. et haec stropharum initia, Σ σερ. α'. ν. 923. ἔμολε μὲν δίκα. στρ. β'. ν. 930. ἐπολολύξατ', ὤ. ἀντ. α'. ν. 934. ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει. στρ. γ'. ν. 941. τάπερ ὁ Λοξίας. ἀντ. β'. ν. 956. μέγα τ' ἀφῃρέθην. στρ. γ'. ν. 959. τάχα δὲ παντελής. Eandem carminis formam H. L. Ahrens constituit, secutusque est Franzius. Neque caret haec descriptio probabilitate, quum dochmii, ex quibus hoc carmen fere compositum est, certe a diversis chori partibus recitatum esse doceant. Tamen probabilius mihi visum est post illa verba, χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί (ν. 958.) nihil excidisse, plures autem versus interiisse post haec verba, μέγαν έχων μυχὸν χθονός (ν. 942,), post quae verba magna est in libris et manifesta perturbatio, Eo igitur loco si plures versus exciderunt, haec fuisse videtur carminis forma, d'. α'. β. β'.

923

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-602

βαρύδικος: βαρύδικος Vict. ex M. καρύδικος G. Ald. Rob. καρίδικος Turn.

924

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-603

ἔλαχε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν: ἔλακε δ' ἐς τὸ πᾶν Μ. G. Rob. ἔλακε δ᾽ ἐτὸ πᾶν Αld. ἔλακε δὲ τὸ πᾶν Turn. Scholiastes ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ὃ ἐστιν ἤνυσε τὸν ἀγῶνα. ἀφίκετο, φησίν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος. Legit igitur ἔλασε, quod Pauwius, Seidlerus de vers. dochm. p. 88. Boeckhius de metris Pindari p. 322. probarunt. Schützio serfbendum videbatur έλαχε δὴ τὸ πᾶν. Ει έλαχε quidem verum esse videtur: sed servandum erat ἐς τὸ πᾶν, omnino.

927

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-604

θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος: θεόθεν εὐφραδαῖσιν Μ. G. θεόθεν ἀφραδαῖσιν Rob. Θεόθεν ἐφραδαῖσιν Αld. θεόθεν δὲ φραδαῖσιν Turn. Scribendum erat θεόθεν εὖ φραδαῖσιν. Hesychius φραδαῖσι (φράδεσι codex), βουλαῖς. Deinde quruéros Ald.

929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-605

ἐπολολύξατ', ὦ,: Libri ἐπολολυξάτω. Recte Seidlerus ἐπολολύξατ᾽, ὦ, misi quod ὤ scribendum erat.

930

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-606

ἀναφυγὰς ... τριβᾶς: Libri ἀναφυγάς οι τριβάς. Scholiastes ὡς τῶν οἴκων φυ- γόντων τὰς συντριβὰς τῶν οίκων (sic M. G.). Stanleio scribendum videbatur ἀναφυγᾶς et τριβᾶς. Horum posterius primus Schutzius recte recepit.

931

932-933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-607

ὑπαὶ δυοῖν ... μιαστόροιν, δυςοίμου τύχας: ὑπὸ δοιοῖν μιαιστόροιν sic M. in quo libro etiam Pers. v. 721. 737. Sept. c. Th. v. 896. δοιοῖν pro δυοῖν scriptum est. ὑπὸ δυοῖν μιαιστόροιν G. Ald. Rob. Τurn. ὑπὸ δυοῖν μιαστόροιν Victorius. ὑπαὶ scribendum esse olim indicavi. Quae sequuntur verba, δυςοίμου τύχας, cum ἀναφυγάς iunxit scholiastes, qui haec adscripsit, δυςπορεύτου τύχης. τὸ δὲ ἑξῆς, τὰς ἀναφυγὰς τῶν κακῶν τὰς ἀπὸ τῆς δυςοίμου τύχης. Postquam dictum erat ἀναφυγὺς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν μαστόροιν, sine pondere haec adiiciuntur, δυςοίμου τύχας. Maque videtur aliquid excidisse, quo haec melius connexa erant. Potuit autem post 4YOIN facillime excidere 4YCIN. Quare sic haec scribenda esse existimavi, ἐπολολύξατ᾽, ὦ, δεσποσύνων δόμων ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν δυςοίμου τύχας. i. e. καὶ κτεάνων τριβᾶς λύσιν ὑπὸ δυςοίμου τύχας δυοῖν μαστό- goιν, solutam consumptionem opum per infelicem fortunam duorum impiorum. Hesychius δύςοιμος, ἐπὶ κακῷ ἥκουσα, ἢ δύσοδος.

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

837-934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-443

drittes Epeisodion: Vollzug der Rache. Ägisthos tritt rechts auf (ohne Gefolge).

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-483

πιστὰ εὐορκώματα: Schol. τὰ ὁρκωμόσια ἃ συνωμόσαμεν. Auf die Richtigkeit dieser Erklärung weist πιστά bin (Weil will εὐορκώματα auf den Orakelspruch des Apollon beziehen nach Ag. 1283 ).

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-484

⁴

Alle als Feinde halte förderlicher denn die Götter d. i. weniger schlimm ist es mit der ganzen Welt verfeindet zu sein als mit den Göttern.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-485

⁵

Der Rhythmus des Verses würde besser, wenn man mit Hermann παρήνεσας καλῶς schriebe.

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-486

⁶

πρός, gegenüber, angesichts. Vgl. Εum. 1006. - Richtig bemerkt der Schol.: πιθανῶς δέ, ἵνα μὴ ἐν φανερῷ ἡ ἀναίρεσις γένηται. καὶ

904-905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-487

⁷

καὶ ζῶντα γὰρ κτἑ. ist Begründung des Folgenden, wie wenn es hiefse: τούτῳ θανόντι ζῶντα .. ἡγήσω πατρός κάθευδε. Der Gedanke kehrt wieder Eur. El. 1144

νυμφεύσῃ δὲ κἀν

" Αιδου δόμοις, ώπερ ξυνηΰδες ἐν φάει. συγ-

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-488

⁸

D. i. wie ich dich grofs gezogen habe, so will ich auch mit dir altern und dir liegt die Pflicht des γηροβοσκεῖν ob.

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-489

⁹

Soph. Εl. 428 ἡ γὰρ Δίκη νιν (scil. Ιφιγένειαν) εἷλεν, οὐκ ἐγὼ μόνη. In anderer Weise heifst es Hom. Τ 86 ἐγὼ δ᾽ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ μοίρα καὶ ἠεροφοίτις ἐρινύς.

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-490

¹⁰

D. i. wie kann ich in dir die Mutter achten? Vgl. 189 f.

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-491

¹¹

,,Das kann man keine Verstofsung nennen, wenn man jemanden in ein gastfreundliches Haus zum Auferziehen giebt.“

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-492

¹²

τοῦτο: er meint die Heirat des Agisthos.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-493

¹³

μὴ αἰσχύνου) ἀλλ᾽ ( μάλλ wie Aristoph. Vö. 109, Frö. 103; bei den Tragikern sonst nicht. „Du brauchst dich nicht zu scheuen; du mufst aber ebenso auch von den Verirrungen deines Vaters sprechen." μάτας (Verirrungen): Schol. ὅτι Κασάνδραν ἐπέγημεν. Aber vgl. auch Ag. 1440

Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ᾽ Ἰλίου

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-494

¹⁴

D. h. der Mann, der draufsen lange Jahre kämpft und Strapazen erduldet, ist anders zu beurteilen. als die zu Hause sitzende Frau. Eur. Med. 248 λέγουσι δ᾽ ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον βίον ζῶμεν κατ' οἴκους, οἱ δὲ μάρνανται δορί.

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-495

¹⁵

Ag. 852 f.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-496

¹⁶

Vgl. Hes. Theog. 594 f., wo die Frauen mit den Drohnen im Bienenstocke verglichen werden.

921-922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-497

¹⁷

Eur. Οr. 825 θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυνδαρὶς ἰάχησε τά λαινα· τέκνον, οὐ τολμᾷς ὅσια κτείνων σὰν ματέρα. Die Schande eines μητραλοίας weist Orestes zurück.

923. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-498

¹⁸

μητρὸς . . κύνας: aus dem Fluche der Mutter erstehen die Erinyen. Vgl. 1052 und zu Ag. 1103 . Den Grund dieser Bezeichnung s. Εum. 246.

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-499

¹⁹

Uber die Stellung von δέ κα Ag. 1084 .

925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-500

²⁰

ζώσα dient nur zur Hebung des gegensätzlichen τύμβον. Vgl. Soph. Αi. 1385 οὐδ᾽ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι. πρὸς τύμβον: nach dem Schol. gab es ein Sprichwort: ταὐτὸ πρὸς τύμ βον τε κλάειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον. Orestes ist taub und achtet auf Thränen so wenig wie das Grab. θρηνεῖν πρός wie λέγειν πρός. Eur. Hel. 1054 οἰκτισαίμεθα κουραῖσι καὶ θρήνοισι πρὸς τὸν ἀνόσιον.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-501

²¹

²²

πατρὸς αἶσα, das Geschick des Vaters, durch welches die ewigen Satzungen verletzt sind. Vgl. - πορσύνει wie 910.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-502

²³

ὄφιν: zu 542. 910.

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-503

²⁴

κάρτα μάντις wie ἄγαν ἀλη θόμαντις Ag. 1240 .

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-504

²⁵

Eur. Οr. 413 οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους. S. oben zu 312 f. Der Klyt, folgen Orestes und Pylades in den Palast.

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-505

²⁶

²⁷

ἐπήκρισε: Schol. ἐπ᾿ ἄκρον ἦλθε. Vgl. zu Ag. 1282 . αἱρούμεθα: zu Ag. 1653 . Wenn ich auch das Schicksal der beiden beklage, so gebe ich mich doch, nachdem Orestes durch Blutvergiefsen vielem Blutvergiefsen im Hause des Agamemnon die Krone aufgesetzt hat, damit zufrieden, dafs das Kleinod des Hauses erhalten bleibt.

933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-506

²⁸

ὀφθαλμὸν οίκων: Pers. 171

ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμῷ φόβος

· ὅμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν, Eum. 1026 , Pind. OI. VI 16 ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς.

934-970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-507

²⁹

drittes Stasimon, ein Jubelgesang über den Sieg des Rechts und die Befreiung des königlichen Hauses: Wie dem Hause des Priamos, so ist auch dem Hause des Agamemnon der Rächer erschienen, in der Person des ins Elend verstofsenen Orestes, den Apollon hersandte, dem Hermes und Dike im Kampfe beistanden. Jubel erschalle, dafs das herrschaftliche Haus dem Unheil und dem Zustande, wo sein Besitztum von zwei Mördern vergeudet wurde, entronnen ist. Der Spruch des Apollon ging dem alten Schaden zu Leibe. Die Gottheit dient nicht den Schlechten. Es ziemt sich, das himmlische Walten zu ehren. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder. Bald wird das Haus vollständig gesühnt und gereinigt sein und die günstige Wendung des Geschicks läfst auf den Ruf hoffen: „Usurpatoren des Hauses werden gestürzt werden. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder." Der Vortrag jedes Strophenpaares scheint einem Halbchore, der der Ephymnien dem Gesamtchore zuzukommen. An diesen Gesang erinnert in mehrfacher Hinsicht das dritte Stasimon der Soph. Elektra 1384—1397.

934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-508

³⁰

χρόνῳ (mit der Zeit, endlich), entsprechend dem 66 ff., 382 u. ö. ausgesprochenen Grundsatze, dafs das göttliche Strafgericht, wenn es auch säume, doch nicht ausbleibe. Vgl. βλάβαν ἐγχρονισθεῖ σαν 955.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Πυλάδης ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα 900 τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα; ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία. 910

Ὀρέστης καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός. 915

Κλυταιμνήστρα ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον. 920

Ὀρέστης τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε; 925

Κλυταιμνήστρα ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος. ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε. 930

Current edition Perseus

Χορός ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς 5 ὑπαὶ 6 δυοῖν 7 μιαστόροιν, δυσοίμου τύχας. 945 946

Χορός πάρα τὸ 18 φῶς ἰδεῖν. μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη 19 ψάλιον οἰκέων, 20 ἄναγε μὰν δόμοι: 21 πολὺν ἄγαν χρόνον χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί. 22 966

Χορόσ??? πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν. 31 973

ΠΥΛΑΔΗΣ. ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα 900 τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα? ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΚΛ. ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ. πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ. ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία. 910

ΟΡ. καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛ. οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀρὰς, τέκνον?

ΟΡ. τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

ΚΛ. οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

ΟΡ. διχῶς ἐπράθην ἂν ἐλευθέρου πατρός. 915

ΚΛ. ποῦ δῆθ᾽ ὁ τίμος, ὅντιν᾿ ἀντεδεξάμην?

ΟΡ. αἰσχύνομαι σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ. μἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ. μὴ ᾿λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ. ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον. 920

ΟΡ. τρέφει δέ γ'᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛ. κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ. σύ τοι σεαυτὴν, οὐκ ἐγὼ, κατακτενεῖς.

ΚΛ. ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ. τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε? 925

ΚΛ. ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ΟΡ. πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδ᾽ ἐπουρίζει μόρον.

ΚΛ. οἳ ᾿γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ. ἦ κάρτα μάντις οὗξ ὀνειράτων φόβος.

ΚΛ.

ΟΡ. ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε. 930

ΧΟ. στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν. ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα, ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Πυλάδης ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽ εὐορκώματα; ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον. 890

Κλυταιμνήστρα ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

Ὀρέστης καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀράς, τέκνον; 900

Ὀρέστης τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς τὸ δυςτυχές.

Κλυταιμνήστρα οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης διχῶς ἐπράθην, ὢν ἐλευθέρου πατρός.

Κλυταιμνήστρα ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης αἰσχύνομαί σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς. 905

Κλυταιμνήστρα μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

Ὀρέστης τρέφει δέ γ' ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα. 910

Ὀρέστης σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

Κλυταιμνήστρα ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον. 915

Κλυταιμνήστρα οἴ 'γώ, τεκοῦσα τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος. ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

ΠΥΛΑΔΗΣ Ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ' εὐορκώματα ; 900 ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΚΛ. Ἐγώ σ' ἔθρεψα, σὺν νῦν δὲ γηράναι θέλω.

Πυλάδης

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Χορός

ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων

ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς⁵

ὑπαὶ⁶ δυοῖν⁷ μιαστόροιν,

δυσοίμου τύχας.
945
946

Χορός

πάρα τὸ¹⁸ φῶς ἰδεῖν.

μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη¹⁹ ψάλιον οἰκέων,²⁰

ἄναγε μὰν δόμοι:²¹ πολὺν ἄγαν χρόνον

χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί.²²

966

Χορόσ???

πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.³¹

973

ΠΥΛΑΔΗΣ.

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα?

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΚΛ.

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ.

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛ.

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

ΟΡ.

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛ.

οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀρὰς, τέκνον?

ΟΡ.

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

ΚΛ.

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

ΟΡ.

διχῶς ἐπράθην ἂν ἐλευθέρου πατρός.
915

ΚΛ.

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τίμος, ὅντιν᾿ ἀντεδεξάμην?

ΟΡ.

αἰσχύνομαι σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛ.

μἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ΟΡ.

μὴ ᾿λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

ΚΛ.

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

ΟΡ.

τρέφει δέ γ'᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛ.

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ΟΡ.

σύ τοι σεαυτὴν, οὐκ ἐγὼ, κατακτενεῖς.

ΚΛ.

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ΟΡ.

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε?
925

ΚΛ.

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ΟΡ.

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδ᾽ ἐπουρίζει μόρον.

ΚΛ.

οἳ ᾿γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ΟΡ.

ἦ κάρτα μάντις οὗξ ὀνειράτων φόβος.

ΟΡ.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Πυλάδης

ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.
890

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀράς, τέκνον;
900

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς τὸ δυςτυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

διχῶς ἐπράθην, ὢν ἐλευθέρου πατρός.

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.
905

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

Ὀρέστης

τρέφει δέ γ' ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.
910

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.
915

Κλυταιμνήστρα

οἴ 'γώ, τεκοῦσα τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

ΠΥΛΑΔΗΣ

Ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ' εὐορκώματα ;
900

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ΚΛ.

Ἐγώ σ' ἔθρεψα, σὺν νῦν δὲ γηράναι θέλω.

ΟΡ.

Πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί ;

ΚΛ.

Ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

ΟΡ.

Καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν ἐπώρ- μόρον.
910

ΚΛ.

Οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον ;

ΟΡ.

Τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς εἰς τὸ δυστυχές.