Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.

τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.

θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

ἡ δʼ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δʼ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τʼ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Libation Bearers. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1926.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Χοηφóρoι (Greek) (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.)

Editions (7)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 479-584 focus

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ἠλέκτρα

καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ:

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόνον,¹⁰

καὶ μὴ ᾽ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε.

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών:

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505

θανόντι: φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.¹¹

ἄκου᾽, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

510

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽¹² ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται: πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον¹³ τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι¹⁴ δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽: οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε:¹⁵

τὰ δῶρα μείω¹⁶ δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος: ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν²⁵ ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον,²⁶ ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν:

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

540

Ὀρέστης

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως²⁷ ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν²⁸ ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,²⁹

καὶ μαστὸν³⁰ ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽³¹ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως: ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος: τήνδε μὲν στείχειν³⁴ ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες³⁵ ἄνδρα τίμιον

δόλοισι³⁶ καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους³⁷ πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν³⁸ Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτ᾽,³⁹ ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς:

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους⁴⁰ παραστείχοντα⁴¹ καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν:

“τί δὴ πύλαισι⁴² τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”
570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν⁴³ ἑρκείων⁴⁴ πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ,⁴⁵ σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,⁴⁶

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν⁴⁷ οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε:
580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

585

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 510 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτεινάτην λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενὶ,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ΟΡ.

ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽· οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τάδε

τὰ δῶρα, μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
520

ἑνὸς, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

ΧΟ.

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡ.

ἡ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ.

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ.

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νευγενὲς δάκος;
530

ΧΟ.

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ.

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

ΧΟ

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ.

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

ΧΟ.

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοὰς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 510 focus

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτεινάτην λόγον,

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
505

τὰ δ᾽ ἄλλ', ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη, δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου

μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;
510

θανόντι δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽· οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε·

τὰ δῶρα μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος

Ὀρέστης

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.
515

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύςθεος γυνή.

Ὀρέστης

καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥςτ᾽ ὀρθῶς φράσαι;
520

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

Χορός

αὐτὴ προςέσχε μαστὸν ἔν γ᾽ ὀνείρατι.
525

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥςτ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκραγεν ἐπτοημένη·

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,
530

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τ' ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 510 focus

ΧΟΡΟΣ

Καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ' ἀμόμφητον δε τινα τὸν ἐτείνατον om. λόγον,

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης·
510

τὰ δ' ἄλλ', ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἔσται· πυθέσθαι δ' οὐδέν ἐστ' ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου,

μεθύστερον τιμῶσ' ἀνήκεστον πάθος·
515

θανόντι θανοῦντι δ' οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΟΡΕΣΤΗΣ

ἐπέμπετ'· οὐκ ἔχοιμ' ἂν εἰκάσαι τάδε τόδε prius M

τὰ δῶρα, μείω μέσω δ' ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας·

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ' ἔχει λόγος·

θέλοντι δ', εἴπερ οἶσθ', ἐμοὶ οἶσθέμοι (α supra ε) φράσον τάδε.

ΧΟΡΟΣ
¹

Οἶδ', ὦ τέκνον, παρῆ πάρει (ει in ras.) Μ γρ. παρῆς Μ2 i. m. γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ' ὀρθῶς φράσαι ;

ΧΟΡΟΣ

Τεκεῖν δράκοντ' ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος ;

ΧΟΡΟΣ

Ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Τίνος Τινὸς βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς νεορενες (cf. sch.) δάκος ;
530

ΧΟΡΟΣ

Αὐτὴ προσέσχε μαστὸν μαζὸν ἐν τὠνείρατι τ' ὀνείρατι.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν οὐχαρην M1 (-ριν M2) ὑπὸ στύγους ὑποστύγος (cf. sch.) ;

ΧΟΡΟΣ

Ὥστ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Οὔτοι μάταιον ἂν τόδ' ἀνδρὸς ὄψανον πέλοι πέλει.

ΧΟΡΟΣ

Ἡ δ' ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν κέκλαγεν ἐπτοημένη·
535

πολλοὶ δ' ἀνῆλθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τ' ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 510 focus

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον,

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
510

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ΟΡ.

ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου

μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δ', οὐ φρονοῦντι, δειλαία χάρις
515

ἐπέμπετ᾽ οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε)

τὰ δῶρα, μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²

ὡσ Μ. σώζοντεσ Μ. λίνου Μ, λίνον m, λίνῳ Clem. Alex. Strom. II p. 505. σώζης Μ. ἀμεμφῆ τόνδ' Canter ἐτείνατον Hermann ἀμόμφητον δε τινατὸν adscripto ζτ Μ. ἐτεινάτην Blomfield. κατὀρθῶσαι ante corr. M. πύθεσθαι Μ, πυθέσθαι m. θανόντι θανόντι Abresch θανοῦντι Μ. τάδε mut. in τόδε Μ. μείω μείω Turnebus μέσω Μ. δῶρ᾽, ὀλείζω Kirchhoff.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

520

ΧΟ.

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.

ΟΡ.

ἢ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
525

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ.

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ.

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

ΧΟ.

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ.

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;
530

ΧΟ.

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ.

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

ΧΟ.

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη.

¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰

et 521. ζτ in margine M. οἶσθέμοι Μ. παρῆ παρῆ Porson πάρει (εt in rasura), adscripto γρ. παρῆσ, Μ. nullae personarum notae in M, nisi quod 524. 525. 526. 549. paragraphi praefixae sunt. πέπυσθε Μ. τούναρ Μ. τίνος τίνος Wellauer τινὸσ Μ. χρῄζοντα Μ. νεογενὲς νεογενὲς Turnebus νεορενὶσ Μ. μαστὸν μαστὸν Blomfield (μασθὸν Porson) μαζὸν Μ. τὠνείρατι τὠνείρατι Porson τ' ὀνείρατι Μ. οὖθαρ ἦν ζτ in margine M. οὖθαρ ἦν Pauw οὐχαρην Μ, οὐχαριν m1. ὑπὸ στύγους ὑπὸ στύγους Schuetz ὑποστύγοσ Μ. ἂν τόδ᾽ .. πέλοι versui praefixum y in Μ. ἂν τόδ' .. πέλοι Martin ἀνδρὸσ .. πέλει Μ. κέκραγεν Robortellus, κέκλαγγεν HLAhrens. ἐπτωημένη ut vid. ante corr. Μ, corr. m1.

πολλοὶ δ᾽ ἀνῆθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν

535

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

ΟΡ.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 510 focus

⟨ΧΟ.⟩

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ’ ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ’ ἄλλ’, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

⟨ΟΡ.⟩

ἔσται. πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου,
515

μεθύστερον τιμῶσ’ ἀνήκεστον πάθος.

θανόντι δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ’· οὐκ ἔχοιμ’ ἂν εἰκάσαι τόδε·

τὰ δῶρα μείω δ’ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ’ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ’ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ’, εἴπερ οἶσθ’, ἐμοὶ φράσον τάδε.

⟨ΧΟ.⟩

οἶδ’, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἐκ τ’ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡ.

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ’ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ’ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾶι καὶ καρανοῦται λόγος;

⟨ΧΟ.⟩

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

⟨ΟΡ.⟩

τίνος βοράς χρήιζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

⟨ΧΟ.⟩

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

¹²³⁴⁵⁶⁷

⟨ΟΡ.⟩

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

⟨ΧΟ.⟩

ὥστ’ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

⟨ΟΡ.⟩

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ’ ὄψανον πέλοι.

⟨ΧΟ.⟩

ἦ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη,
535

πολλοὶ δ’ ἀνῆιθον ἐκτυφλωθέντες σκότωι

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν.

πέμπει δ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 510 focus

(ΧΟ.)

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

(ΟΡ.)

ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δυσφρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽· οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τάδε

τὰ δῶρα, μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

Testimonia

504 Tzetzes in Hermog. Cram. An. Ox. IV 69, παραδοξολογίας exemplum ὁ τραγικὸς Αἰσχ. “οὗτος γὰρ οὐ τέθνηκεν οὐδέπερ θανών” vix e propria lectione.

505 Clemens Strom II 23, 141, 3 (potius e tractatu recenti π. γά- μου quam e florilegio) “παῖδες δὲ ἀνδρὶ κατθανόντι (Dobree κατ' αἷαν ὄντι cod.) κληδόνες γεγάασι τὸν (τήν cod.) ἐκ βυθοῦ [καὶ] κλωστῆρα σώζοντες λίνωι.” κατὰ τὸν τραγικὸn Σοφοκλέα.

Apparatus Criticus

ὀνείδεσιν ὀνείδεσσιν λαβὰς βλάβας corr. Canter οἴκτιρε οἴκτειρε traieci; traiectis autem repetitum λόγον 509. 510 non iam offendit, quod infelicissimis coniecturis attrectabatur. ad 506 e propria lectione remittit Eustath. ad Hom. 113, 33 et 79, 33 λίνου λίνου a manu quae sera dicitur in λίνοv mutatum ἀμεμφῆ ἀμόμφητον δε corr. Canter τόνδ᾽ ἐτείνατον δέ τινα τον recte legit Herm. τίμημα τιμῶσι τὸν τύμβον τῆς τύχης ἕνεκα. cf. ad Eur. Herc. 170 θανόντι δυσφρονοῦντι θανοῦντι Pauw δ᾽ οὐ φρον. correxi τάδε τάδε in τόδε mutatum M μείω μέσω corr. Turn.

(ΟΡ.)

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

(ΧΟ.)

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡ.

ἢ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾶι καὶ καρανοῦται λόγος;

(ΧΟ.)

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

(ΟΡ.)

τίνος βορᾶς χρήιζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

(ΧΟ.)

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

(ΟΡ.)

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

(ΧΟ.)

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

(ΟΡ.)

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

(ΧΟ.)

ἢ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῆιθον ἐκτυφλωθέντες σκότωι

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

Translations (10)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 510 focus

Chorus

In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once.
510

Orestes

It will be so. But it is in no way amiss to inquire how, from what motive,

she came to send her libations, seeking too late to make amends for an irremediable deed. They would be a sorry gift to send to the senseless dead: I cannot guess what they mean. The gifts are too paltry for her offence.
515

For though a man may pour out all he has in atonement for one deed of blood, it is wasted effort. So the saying goes. If indeed you know, tell me: I wish to learn.
520

Chorus

I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night

that she sent these offerings, godless woman that she is.
525

Orestes

And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus

She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes

And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus

She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes

What food did it crave, the newborn viper?
530

Chorus

In her dream she offered it her own breast.

Orestes

Surely her nipple was not unwounded by the loathsome beast?

Chorus

No: it drew in clotted blood with the milk.

Orestes

Truly it is not without meaning: the vision signifies a man!

Chorus

Then from out of her sleep she raised a shriek and awoke appalled, and many lamps that had been blinded in the darkness flared up in the house to cheer our mistress. Then she sent these libations for the dead in the hope that they might be an effective cure for her distress.
535

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 510 focus

And in truth ye have lengthened out this your petition blamelessly, an honour to the tomb and to his unwept fate: for the rest, since thou hast been aroused in spirit to achieve it, do it forthwith, trying thy chance.

ORESTES

It shall be so; but it is not out of my way to inquire how it comes that she sent drink-offerings, in consequence of what it is that she pays too late attention to an irreparable wrong? To the dead too, unconscious of it, a sorry offering was sent. I cannot guess the import of these gifts, but they are too small for the trespass. For though one were to make every libation in atonement for a single murder, the labour would be in vain: so runs the saying. But if thou knowest this, tell it to me wishing [to hear it].

CHORUS

I know it, my child, for I was by; for having been agitated by dreams and restless terrors of the night, the godless woman sent these drink-offerings.

ORESTES

Did ye also hear the dream, so as to tell it correctly?

CHORUS

She fancied, as she herself says, that she gave birth to a serpent.

ORESTES

And what is the end and issue of the tale

?

CHORUS

that the new-born monster was lying 3

in swaddling-clothes like an infant, in want of food 4

, and she in her dream gave it her breast.

ORESTES

And how was the dug wounded not by the abomination?

CHORUS

[It did not wound her,] so as to draw clotted blood along with the milk.

ORESTES

This vision of a man come not in vain 1

.

CHORUS

And she, fluttering with fear, screamed in her sleep; and many lamps that had been extinguished in darkness sprang into light through the palace on account of our mistress. And then she sends these funereal drink-offerings, hoping for a fitly-shred 2

remedy for her sufferings.

ORESTES

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 510 focus

ainsi que le liège, retenant le filet, sauve des eaux
profondes le réseau de lin. Entends-moi donc ; c'est pour toi qu'ici je gémis : tu te sauves toi-même en te rendant à ma prière.

Ils s'écartent du tertre.

LE CORYPHÉE

Votre longue prière a satisfait au rite et réparé l'oubli commis d'une plainte sur cette tombe. Et maintenant, puisque ta volonté s'est levée pour agir, à l'œuvre ! fais l'épreuve du Destin.

ORESTE

Oui ; mais il n'est pas sans doute hors de propos de demander d'abord pourquoi, par quel calcul, elle a ici envoyé ces libations et tenté d'apaiser trop tard un mal qu'on ne guérit pas. Au mort insensible ¹, c'est un piètre hommage qu'elle adressait là. Je n'entends pas évaluer ces

LES CHOÉPHORES

ORESTE

offrandes, mais je les sais au-dessous de la faute. Pour payer une goutte de sang, tu peux d'un seul coup verser tous tes biens : tu perdras ta peine. Voilà la vérité. Mais, je t'en prie, si tu le sais, dis-moi ce qu'il en est.

LE CORYPHÉE

Je le sais, enfant, car j'étais là. Ce sont des songes, des terreurs inquiétant ses nuits, qui l'ont
fait sauter de sa couche pour envoyer ces libations, la femme impie !

ORESTE

Mais le songe lui-même, peux-tu me le conter ?

LE CORYPHÉE

Elle crut enfanter un serpent, disait-elle.

ORESTE

Dis-moi la fin : comment se termine ce rêve ?

LE CORYPHÉE

Elle, comme un enfant, l'abritait dans des langes.

ORESTE

Et de quoi vivait-il, le monstre nouveau-né ?

LE CORYPHÉE

Elle-même, en son rêve, lui présentait le sein.

ORESTE

Et le sein n'était pas blessé par un tel monstre ?

LE CORYPHÉE

Si ! un caillot de sang se mêlait à son lait.

ORESTE

Voilà qui pourrait bien n'être pas un vain songe !

LE CORYPHÉE

Elle s'éveille et pousse un cri d'effroi. Et aussitôt les torches, à qui l'ombre avait fermé les yeux ², dans la maison jaillissent en foule à la voix de la maîtresse. C'est alors qu'elle envoie ces offrandes funèbres, espérant
y trouver le remède à ses maux.

ORESTE

Eh

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 510 focus

Now, brother, ſince thy ſoul is rous’d to dare

This deed, truſt on the God, and do it ſtraight.

ORESTES.

ORESTES.

I ſhall: but let me pauſe awhile to aſk
585

Wherefore ſhe ſent these off'rings, on what motive

Thus late ſhe ſooths th' immedicable ill,

Paying this wretched honour to the dead

That cares not for it.

What these preſents mean
590

Surpaſſes my conjecture, but her crime

Outweighs their worth; for all, that can be offer'd

T' atone for one man's blood, is ſpent in vain.

Yet, if you know, explain her motives to me.

CHORUS.

I know, for I was preſent: Dreams and viſions,
595

The terrors of the night, appall’d her ſoul;

Her guilty fears urg’d her to send these off'rings.

ORESTES.

Told ſhe the dreams, that ſo alarm’d her fears?

CHORUS.

She fancied ſhe had giv’n a dragon birth.

ORESTES.

And what was the event? Tell me in brief.
600

CHORUS.

CHORUS.

This new-born dragon, like an infant child,

Laid in the cradle ſeem’d in want of food;

And in her dream ſhe held it to her breast.

ORESTES.

Without a wound 'ſcaped ſhe the hideous monster?

CHORUS.

The milk he drew was mix’d with clotted blood.
605

ORESTES.

'Tis not for nought this viſion from her husband.

CHORUS.

She cry’d out in her ſleep with the affright;

And many lamps, dim-gleaming thro’ the darkness,

To do her pleaſure enter’d the apartment.

Soon to the tomb ſhe ſends these funeral honours,
610

Medicinal, as she hopes, to heal her ills.

ORESTES.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 510 focus

Chi biasimar potria questa preghiera

levata a onor de l'incompianta fossa?

380

Ma or, poi che ad oprare hai volta l'anima,

sperimenta la sorte e la tua possa!

ORESTE

Lo farò. Ma non è fuor di proposito

chieder perché, da che ragioni spinta,

mandò questi libami, e cosí tardi
385

volle espiare un lutto immedicabile!

A un insensibil morto mandò queste

miserevoli offerte: or che ne attende?

Troppo è minore dell'offesa il dono!

Tutti i libami della terra versa
390

pel sangue d'un sol uomo, e invan t'affanni:

è detto antico. Or se tu sai, favellami.

CORIFEA

Lo so, figliuolo, ero presente. Un sogno

spinse, con l'ansia del notturno orrore,

l'empia femmina a offrir questi libami.
395

ORESTE.

Conosci il sogno? Non sapresti dirmelo?

CORIFEA

Le parve, disse, generare un serpe!

ORESTE

E qual fine il racconto ebbe, qual esito?

CORIFEA

Lo ponea nelle fasce, a mo' d'un parvolo.

ORESTE

Qual cibo diede al mostro pur mo' nato?
400

CORIFEA

Sognò che gli porgea le proprie mamme.

ORESTE

Né il sen feriva l'odïosa fiera?

CORIFEA

Certo! E col latte sangue a grumi bevve!

ORESTE

Non andrà sperso vanamente il sogno.

CORIFEA

Sbigottita dal sonno, ella gridò.
405

E per la reggia, al grido, molte lampade,

sopite già nell'alta notte, brillano.

Ed ella manda i funebri libami

sperando ch'essi le sue pene tronchino.

ORESTE

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 510 focus

Ipſe serua hunc honorans sermonem,

480

Vltionem huius fortunæ gemebundæ sepulchri.

Alia uerò, poſtquam facere oportet dirige mente,

Facies iam dæmonem expertus,

Erit, interrogare nihil licet extra curſum.

Vnde inferias misit, ex quo fermone.
485

Poſtea honorans deploratum affectum,

Morienti, non prudenti miſera gratia

Mittebatur. non haberem aſsimulare hæc

Dona, minora enim funt delicto.

Omnia hæc effundens aliquis pro sanguine
490

Vnius frustra eſt labor. ſic ſe habet sermo

Volenti mihi, si nosti, narra hæc.

Nun.

Noui ô fili, ades enim, ex somnijs,

Et noctu errantium terriculorum læſa

Inferias misit has impia mulier.
495

Ele.

Si audiuiſti ſomnium quàm recte narra.

Nun.

Párere draconem uiſa eſt, ut ipſa dicit.

Ele.

Et quò finit, & perſicitur ſermo?

Nun.

In ſaſcias pueri impetum fecisse instar

Cibo quodam indigentis recenter natum animal.
500

Ipſa adhibuit mammam in ſomnio,

Et quomodo in ſausta non traxit pre odio,

Vt euelleret cum lacte guttam ſanguinis.

Non uanum certè eſt phantasma hominis.

Illa uerò ex ſomno clamauit territa,
505

Multi abierunt excecati tenebris.

Faces in ædibus dominæ gratia.

Mittit deinde inferias funeſtas has,

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 510 focus

Lang' habet ihr geredet und ich tadl' es nicht;

nach schnöder Schändung ward dem Grab der Ehre

Zoll.

Doch nun, zu handeln hat dein Mut sich aufgerafft,

so geh' ans Werk, versuche, was das Glück dir beut.

Orestes.

Ich will's; nur eine Frage noch, die nicht vom Ziel

515 uns abführt. Wozu hat die Spenden sie geschickt?

Was kann sie damit wollen? Ehren will sie ihn

nach unheilbarem Schlage? Das versteh' ich nicht.

Für ihr Verschulden ist zu kärglich der Ersatz.

Denn für ein Menschenleben wirf dein alles hin,

520 verloren ist die Mühe. So verhält sich das.

Hierüber, bitte, gieb mir Auskunft, so du kannst.

Chorführerin.

Ich kann es, denn ich war zugegen, lieber Sohn.

525 Erschreckt durch fürchterliche Traumerscheinung

schickt

die Gottverlass'ne diese Spenden an das Grab.

Orestes.

Könnt ihr genau mir sagen, was im Traum sie sah?

Chorführerin.

Sie hat's erzählt; daſs einen Drachen sie gebar.

Orestes.

Wie war der Ausgang? Worin gipfelt dein Bericht?

Chorführerin.

Sie barg ihn in der Wiege wie ein Menschenkind.

Orestes.

530 Und welche Nahrung suchte sich der gift'ge Wurm?

Chorführerin.

Ihr war's im Traum, als reichte sie ihm selbst die Brust.

Orestes.

Blieb unter Natterbissen denn der Busen heil?

Chorführerin.

Schwarz quollen Ströme Blutes mit der Milch hervor.

Orestes.

Ein solches Bild ist nimmermehr bedeutungslos.

Chorführerin.

535 Mit gellem Angstschrei fuhr sie schaudernd aus dem

Schlaf,

und manche Fackel, die in Finsternis verglomm,

ward neu entzündet um der Herrin beizustehn.

So hat sie diese Totenopfer denn gesandt,

mit denen sie des Unheils Kraft zu brechen hofft.

Orestes.

540

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 510 focus

Chorus

Unblamed in sooth have ye your speech prolonged,

Due to his tomb and unlamented fate.

But since to action now thy soul is braced,

To work forthwith! and in the god confide.

ORESTES

So be it! yet not out of course I ask

What mean these off'rings? By what motive swayed,

Seeks she too late to med'cine cureless bale?

For to the dead, who heeds it not, she sends

A sorry tribute ;—I divine it not!
510

Her crime o'ertops the gift;—for should we pour

Earth's treasures to atone for one man's blood,

Vain were the toil;-so runs the ancient saw.

But if thou knowest answer to my prayer.

Chorus

That can I, son, for I was there ;-by dreams,

And troublous terrors of the night appalled,

The godless woman sent these sacred rites.

ORESTES

Heard ye the dream, and truly can rehearse?

Chorus

She, as herself relates, a dragon bare.

ORESTES

And what the scope, the issue, of the dream?

Chorus

In swathing-clothes she moored it as a child.
520

ORESTES

What nurture might the new-born horror crave?

Chorus

She, in her dream, herself held forth the breast.

ORESTES

How by the pest the nipple then unscathed?

Chorus

With nurture-milk it sucked the clotted blood.

ORESTES

Not vain the dream but by her husband sent;-

Chorus

In terorr shrieked she, waking up from sleep,

And many torches, in the darkness quenched,

Gleamed through the palace in our mistress' aid;

Libations to the tomb forthwith she sends

Devising for her woe a sovereign cure.
530

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 510 focus

In sooth, a blameless prayer ye spake at length—
590

The tomb's requital for its dirge denied:

Now, for the rest, as thou art fixed to do,

Take fortune by the hand and work thy will.

Orestes.

The doom is set; and yet I fain would ask—

Not swerving from the course of my resolve,—
595

Wherefore she sent these offerings, and why

She softens all too late her cureless deed?

An idle boon it was, to send them here

Unto the dead who recks not of such gifts.

I cannot guess her thought, but well I ween
600

Such gifts are skilless to atone such crime.

Be blood once spilled, an idle strife he strives

Who seeks with other wealth or wine outpoured

To atone the deed. So stands the word nor fails.

Yet would I know her thought; speak, if thou knowest.
605

Chorus.

I know it, son; for at her side I stood.

'Twas the night-wandering terror of a dream

That flung her shivering from her couch, and bade her—

Her, the accursed of God—these offerings send.

Orestes.

Heard ye the dream, to tell it forth aright?
610

Chorus.

Yea, from herself; her womb a serpent bare.

Orestes.

What then the sum and issue of the tale?

Chorus.

Even as a swaddled child, she lull'd the thing.

Orestes.

What suckling craved the creature, born full-fanged?

Chorus.

Yet in her dreams she proffered it the breast.
615

Orestes.

How? did the hateful thing not bite her teat?

Chorus.

Yea, and sucked forth a blood-gout in the milk.

Orestes.

Not vain this dream—it bodes a man's revenge.

Chorus.

Then out of sleep she started with a cry,

And thro' the palace for their mistress' aid
620

Full many lamps, that erst lay blind with night,

Flared into light; then, even as mourners use,

She sends these offerings, in hope to win

A cure to cleave and sunder sin from doom.

Orestes.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 510 focus

Vollendet habt ihr euer Lied mit frommem Sinn,

Sein Grab, sein unbeweintes Loos verherrlichend.

Zur That bereitet, gürte dich, das Andre nun

Hinauszuführen, bauend auf des Glückes Huld!

Orestes.

Es sei! Doch ab vom Wege liegt die Frage nicht,
515

Weßhalb sie Spenden sandte, was sie noch so spät

Antrieb zur Sühne solcher unheilbaren Schuld?

Dem Todten, der's nicht achtet, ward ein feiger Gruß

Zum Grab gesendet; nicht zu deuten weiß ich es;

Denn diese Gaben wiegen nicht den Frevel auf.
520

'Und wolltest du für Eine Blutschuld Alles auch

Hinopfern, eitle Mühe wär's: so sag' ich frei.

Drum, weißt du's, offenbare mir's auf meinen Wunsch.

Die Chorführerin.

Ich weiß es, war zugegen: durch nachtwandelnde

Schreckbilder, Traumgesichte, Kind, emporgeschreckt,
525

Hat diese Spenden hergesandt die Frevlerin.

Orestes.

Könnt ihr den Traum erzählen, wißt ihr ihn genau?

Die Chorführerin.

Ein Drache wand sich, sagt sie selbst, aus ihrem Schooß.

Orestes.

Und welchem Ziele wendet sich die Sache zu?

Die Chorführerin.

Sie hüllt ihn ein in Windeln, einem Kinde gleich.
530

Orestes.

Nach welcher Nahrung sehnte sich die junge Brut?

Die Chorführerin.

Sie reichte selbst ihm ihre Brust im Traume dar.

Orestes.

Und blieb ihr Busen unversehrt vom Ungethüm?

Die Chorführerin.

Nein, sammt der Milch sog's dichte Klumpen Blut hinein.

Orestes.

Kein eitles Traumbild sendet ihr der Gatte zu.
535

Die Chorführerin.

Da schrie sie, wild aus tiefem Schlummer aufgeschreckt.

Zahlreich erhellten, ausgelöscht in düstrer Nacht,

Den Saal die Leuchten auf Geheiß der Königin.

Sofort zum Grabe sendet sie die Spenden hier,

Und hofft von ihnen sichre Wehr für ihre Noth.
540

Orestes.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

510. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-328

μεθύστερον: μεθύστερον Victorius. Libri μεθ᾽ ὕστερον.

510

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-329

θανόντι ... οὐ φρονοῦντι: θανόντι Pauwius. Libri θανοῦντι. Deinde ἀφρονοῦντι pro οὐ φρονοῦντι sola Aldina. Θανόντι οὐ φρονοῦντι est mortuo non curanti, contemnenti.

511

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-330

τόδε: Ex Rob. recepi τόδε, addita interpunctione, quam M. G. Ald. habent. τάδε M. G. Ald. Turn. Sed in M. τάδε ex τόδε aut hoc ex illo factum est.

512

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-331

μείω ... δ᾽ ἐστὶ: μείω Turn. μέσω M. G. μέσῳ Rob. μέσω Ald. Deinde δ' ἐπὶ pro δ᾽ ἐστὶ Ald.

513

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-332

οἶσθ᾽, ἐμοὶ: οἶσθ᾽ ἐμοὶ Turn. οἶσθέμοι Μ. οἶσθέμοι G. οἷς θ' ἔμοι Ald. οἶσθα μοι Rob.

516

517. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-333

παρῆ: Chori notam habet Rob. Agamemnonis G. Ald. Ay. Turn. Nullam M. παρῆ Porsonus. παρήν posuerat Canterus. Libri πάρει, sed in M. et ab alia manu in rasura scriptum est. γρ. παρῆς adscriptum in M. G.

517

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-334

πέπυσθε: Oresti hunc versum tribuit Rob. Electrae G. Ald. Turn. Lineola praefixa in M. πέπυσθε Μ. Rob. πεύσθε G. A. πέπυσαι 'Turn.

520

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-335

ὡς αὐτὴ λέγει: Choro hunc versum tribuit Rob. Agrmemnoni G. Ald. Αγ. Turn. Lineola praefixa in M. Libri ὡς αὐτὴ λέγει. Ita quae sequuntur, ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην, quae e verbo έδοξεν pendent, non essent cum superioribus nexa. Itaque olim scribendum putavi ὃν σπαργάνοισι. Sed melius, non mutato illo versu, hic scribitur ὡς δ᾽ αὐτὴ λέγει. Plutarchus de sera num. vind. p. 555. Α. ὥςτε πρὸς τὰ γινόμενα καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀποπλάττεσθαι τὸ τῆς Κλυταιμνήστρας ἐνύπνιον τὸν Στησίχορον ούτωσί πως λέγοντα, τῇ δὲ δράκων ἐδόκησε μολεῖν κάρα βεβροτωμένος ἄκρον· ἐκ δ᾽ ἄρα τοῦ βασιλεὺς Πλεισθενίδας ἐφάνη.

521

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-336

ποῖ: Oresti hunc versum tribuit Rob. Electrae G. Ald. Turn. Lineola praefixa in M. πῆ Victorius. ποῖ, quod libri habent, restituerunt Wellauerus et Blomfieldius.

522

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-337

ὁρμίσαι δίκην: Chori nomen praefixum in Rob. 4y. in Turn. Nulla nota in M. G. Ald. ὁρμῆσαι Porsonus. Sed librorum lectionem, ὁρμίσαι, recte Abreschius interpretatus est ἀναπαύειν, comparans quod Hesychius habet, ὅρμισον, δῆσον, ἀνάπαυσον. Ita etiam scholiastes intellexit, ὡς παῖδα αὐτὸν ἐκτεῖναι ἐδόκει ἐν σπαργάνοις. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔδοξεν. Ald. Turn. δίκαν.

523

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-338

τίνος ... νεογενὲς: Hic versus cum praecedente et sequente inde ab ed. Rob. tribuebatur choro. In M. G. Ald. Turn. nullae hic sunt personarum distinctiones. Abreschius Orestis nomen huic versui adscribendum esse et sententiam per interrogationem proferri debere intellexit. Neque tamen τίνος scribendum est, sed τινὸς retinendum, cuiuspiam. νεογενὲς Turn. νεογενές M. G. Ald. Rob.

524

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-339

αὐτὴ ... μαστὸν ... ἔν γ᾽ ὀνείρατι: αὐτὴ Rob. Τurn. αύτη Μ. αὐτῆ G. Ald. καὐτὴ Stanleius in curis secundis et Porsonus, non intellecta vera versuum distributione. Deinde μαζόν Libri. μασθὸν hic et v. 539. Porsonus aut typographus eius. μαστὸν recte Blomfieldius. V. Elmsl. ad Bacch. v. 700. Deinde ἐν τ᾽ ὀνείρατι Μ. G. Ald. Turn. ἔν τ᾽ ὀνείρατι Rob. Porsonus ἐν τώ- νείρατι, Scribendum potius ἔν γ' ὀνείρατι.

525

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-340

οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους: Personae notam hic et v. 527. 528. omittunt M. G. Ald. Turn. Non opus est ut cum Stephano et Schützio post zai nãç signo interrogationis distinguatur. οὖθαρ ἦν Pauwius et Valckenarius Diatr. p. 286. οὐχαριν, sed i ab alia manu ex ην facto, M. οὐ χάριν G. Ald. Rob. οὐκ ἄρ᾽ ἦν Turn. Deinde ὑπὸ στύγος Μ. υποστύγος Rob. ὑπο- στυγος G. ὑπὸ στυγός Ald. Turn. Recte Schutzius ὑπὸ στύγους. Genitivum explicat scholiastae interpretatio, τοῦ μισητοῦ θηρίου. Τ

526

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-341

ἀνδρὸς ὄψανον: Scholiastes ὄψανον, ὄψις, φαντασία. τὸ χ δέ, ὅτι ἀπὸ τῆς ὄψεως παρῆξε τὸ ὄψανον, τὸ ἐκ τοῦ ἀνδρὸς φάντασμα. Hesychius ὄψανον, ὄψιν, οἱ ὄψανον, ὄψις, φωνή (hoc ad ὄψ pertinet: praecedit enim ὄψ, ὄψις, ὀφθαλμός, ἢ φωνή). Ανδρὸς ὄψανον, visum a viro missum, recte interpretatur scholiastes. Iniuria ανδρός corruptum videtur Dindorfio.

528

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-342

κέκραγεν: Chori nota praefixa in M. Rob. Omissa in G. Ald. Turn. κέκραγεν Rob. κέκλαγεν M. G. Ald. Turn.

529

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-343

ἀνῇθον ... ἐκτυφλωθέντες: ἀνῇθον Valckenarius ad Herod. IV. 145. p. 343. Libri ἀνῆλθον. Scholiastes ανέλαμψαν. Comparavit Valckenarius Soph. Αi. ν. 285. ἡνίχ᾽ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτ᾽ ᾖθον. Deinde ἐντυφλωθέντες Rob.

530

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-344

ἀλλ᾽ εὔχομαι: Orestis notam habent M. Rob. Turn. Omittunt G. Ald.

534

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-345

συγκόλλως: συγκόλλως Victorius. συσκόλλως M. Rob. δυσκόλλως G. Ald. unde Turn. δυςκόλως fecit: sed in G. συσ supra scriptum est. Ad συγκόλλως pertinet scholiastae interpretatio, συννημμένως τῇ ἀληθείᾳ.

536

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-346

ἐκλιπὼν: Libri ἐκλείπων. Scribendum esse εκλιπών eliam Blomfieldius coniecit.

537

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-347

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο: οὔφεισεπασασπαργανη πλείζετο, adscripto in margine ἐπιμελείας ἠξιοῦτο, Μ. οὐ φεῖσε, πᾶσα σπαργάνη πλείζετο Rob. Sic prorsus, sed commate omisso, G. in quo tamen ad initium ultimi verbi a recentiore manu o supra adscriptum est, cum signo, quod ante a inserendam esse hanc litteram indicet. Hinc οὐφεῖσε πᾶσα σπαργάνη ὁπλίζετο Α. ὄφις τὲ πᾶσιν σπαργάνοις ὁπλίζετο Turn. Ita etiam Vict. sed ut ωπλίζετο scriberet. Ineptissimis coniecturis haec tentata sunt. Recepi emendationem Porsoni a Kiddio in Porsonianis p. 211. prolatam ovqış ἐμοῖσι et Turnebi Victoriique σπαργάνοις ὁπλίζετο. Photius p. 363, 27. ὄφις· ἐκτείνουσι κατὰ τὸ ἑνικόν. Herodianus περὶ διχρόνων in Crameri Anecd. Οx. III. p. 299. τὰ εἰς τις λήγοντα βαρύτονα ἀεὶ συστέλλει τὸ ι, εἰ μὴ σύνθετα ὑπάρχοι ἐξ ἁπλῶν ἐκτεινόντων τὸ ι, κόνις, δῆρες, μάντις, ὄρχες, ὄψις, λάτρις, ὄρνις· Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Αττίκους ἐκτείνειν. Infra v. 916. τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.

538

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-348

μαστὸν: μαστὸν Blomfieldius. Libri μασθὸν, nisi quod Rob. μαθὸν habet. Idem Rob. ἀμφέσχης.

539

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-277

ἔξω δρόμου: Schol. ἔξω τοῦ προκειμένου, es weicht nicht ab von der Bahn (welche zur That führt). Zu Ag. 1244 . Die Erzählung des Traumes dient zur Bestärkung des Orestes. Vgl. 547 f.

513-514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-278

πόθεν wird erläutert durch ἐκ τίνος λόγου (qua ratione). τιμῶσα, durch Ehren zu sühnen suchend. ἀνήκεστον, beliebtes Epitheton, wenn von Mord und Tod die Rede ist.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-279

⁴

Dem Toten, der des nicht achtet, wurden als armselige Gunst (ich kann mir das nicht deuten) die Geschenke geschickt, die viel zu gering sind um die Schuld zu sühnen. οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε: Schol. διστάζω ὅτου ἕνεκα ἐπέμφθη.

518-519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-280

⁵

ἐκχέας, als ob folgen sollte μάτην πονεῖ ( ἐπόνησε), an dessen Stelle das wirkungsvollere μάτην ὁ μόχθος tritt. Vgl. zu Ag. 653 und wegen des Gedankens zu Ag. 990 f. — ὧδ᾽ ἔχει λόγος: zu Ag. 587 .

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-281

⁶

θέλοντι d. i. sage es mir, wenn du es weifst, und du wirst mir damit einen Gefallen erweisen.

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-282

⁷

παρῆ: zu Ag. 1637 .

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-283

⁸

νυκτίπλαγκτα δείματα sind Schrecknisse, welche die Nachtruhe stören. Vgl. 747, Ag. 12 .

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-284

⁹

Über diesen Traum vgl. Einl. S. 7.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-285

¹⁰

ποῖ τελευτᾷ, worauf geht hinaus? Vgl. zu 1019 und Pers. 737

πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτῶν

; Soph. Οed. Κ. 476 τὸ δ᾽ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή; Eur. Hek. 419 καρανοῦται: ποῦ τελευτήσω βίον. κεφαλαιοῦται Schol. (,,was ist das Ende vom Ganzen ").

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-286

¹¹

Schol. ὡς παῖδα αὐτὸν ἐκτεῖναι ἐδόκει ἐν τοῖς σπαργάνοις. Der Infin. ὁρμίσαι ist von ποι λόγος (Erzählung des Traumes), wobei αὐτὴ λέγει vorschwebt, abhängig. Ζη ὁρμίσαι vgl. Hesych. ὅρμισον: δῆσον, ἀνάπαυσον.

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-287

¹²

χρήζοντα schliefst sich an δράκοντα an, wozu νεογενὲς δάκος Apposition ist und die Frage τίνος βορᾶς χρ. begründet.

530-531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-288

¹³

στύγους: τοῦ μισητοῦ θηρίου Schol. πῶς ἄτρωτον ἦν ist s. v. a.,,es wurde doch gewifs verwundet“, daher ὥστε .. σπάσαι ( τὸν δράκοντα).

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-289

¹⁴

ἀνῇθον (Schol. ανέλαμψαν intransitiv wie Soph. Αi. 286 ἄκρας νυκτός, ἡνίχ᾽ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτ᾽ ἦθον. Vgl. Hom. σ 307 αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν, ὄφρα φαείνοιεν.

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-290

¹⁵

ἄκος τομαΐον wie Suppl. 274

ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια

, ein durch Schneiden, also gewaltsam die Heilung suchendes Mittel. Man hat nicht an τέμνειν φάρμακα (zu Ag. 17 ), sondern an das Schneiden der Wundärzte (zu Ag. 840 ) zu denken.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Χορός οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Current edition Perseus

Ὀρέστης πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών, αἰτουμένῳ 1 μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. 480

Ἠλέκτρα κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε 2 σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον 3 >.

Ὀρέστης οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει ἄτιμος ἐμπύροισι 4 κνισωτοῖς χθονός. 485

Ἠλέκτρα κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους: πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽ 5 ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα ὦ 6 Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος. 490

Ὀρέστης μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας 7 —

Ὀρέστης πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς, 8 πάτερ,—

Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ; 495

Ἠλέκτρα ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς 9 λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ 17 γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος 18 βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς 19 δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν 20 ἐν τὠνείρατι. 21

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν 22 ὑπὸ στύγους; 23

Χορός ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει. 24

Χορός τερασκόπον δὴ 32 τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν 33 τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ. οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

ΟΡ. ἡ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ. τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡ. καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ. ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ. τίνος βορᾶς χρήζοντα, νευγενὲς δάκος; 530

ΧΟ. αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ. καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

ΧΟ ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ. οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

Ὀρέστης ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος. 515 θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύςθεος γυνή.

Ὀρέστης καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥςτ᾽ ὀρθῶς φράσαι; 520

Χορός τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

Χορός αὐτὴ προςέσχε μαστὸν ἔν γ᾽ ὀνείρατι. 525

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός ὥςτ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

ΧΟΡΟΣ 1 Οἶδ', ὦ τέκνον, παρῆ πάρει (ει in ras.) Μ γρ. παρῆς Μ2 i. m. γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

ΟΡΕΣΤΗΣ Ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ' ὀρθῶς φράσαι ;

ΧΟΡΟΣ Τεκεῖν δράκοντ' ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡΕΣΤΗΣ Καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος ;

ΧΟΡΟΣ Ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡΕΣΤΗΣ Τίνος Τινὸς βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς νεορενες (cf. sch.) δάκος ; 530

ΧΟΡΟΣ Αὐτὴ προσέσχε μαστὸν μαζὸν ἐν τὠνείρατι τ' ὀνείρατι.

ΟΡΕΣΤΗΣ Καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν οὐχαρην M1 (-ριν M2) ὑπὸ στύγους ὑποστύγος (cf. sch.) ;

ΧΟΡΟΣ Ὥστ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡΕΣΤΗΣ Οὔτοι μάταιον ἂν τόδ' ἀνδρὸς ὄψανον πέλοι πέλει.

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον, τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης. τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί, 510 ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ΧΟ. οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ ἔκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.

ΟΡ. ἢ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ. τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει. 525

ΟΡ. καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ. ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ. τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

ΧΟ. αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ. καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους; 530

ΧΟ. ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ. οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

ΧΟ. ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ.

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡ.

ἡ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ.

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ.

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νευγενὲς δάκος;
530

ΧΟ.

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ.

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

ΧΟ

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ.

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

Ὀρέστης

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.
515

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύςθεος γυνή.

Ὀρέστης

καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥςτ᾽ ὀρθῶς φράσαι;
520

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

Χορός

αὐτὴ προςέσχε μαστὸν ἔν γ᾽ ὀνείρατι.
525

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥςτ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

ΧΟΡΟΣ
¹

Οἶδ', ὦ τέκνον, παρῆ πάρει (ει in ras.) Μ γρ. παρῆς Μ2 i. m. γάρ· ἔκ τ' ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ' ὀρθῶς φράσαι ;

ΧΟΡΟΣ

Τεκεῖν δράκοντ' ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος ;

ΧΟΡΟΣ

Ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Τίνος Τινὸς βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς νεορενες (cf. sch.) δάκος ;
530

ΧΟΡΟΣ

Αὐτὴ προσέσχε μαστὸν μαζὸν ἐν τὠνείρατι τ' ὀνείρατι.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν οὐχαρην M1 (-ριν M2) ὑπὸ στύγους ὑποστύγος (cf. sch.) ;

ΧΟΡΟΣ

Ὥστ' ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Οὔτοι μάταιον ἂν τόδ' ἀνδρὸς ὄψανον πέλοι πέλει.

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον,

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
510

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ΧΟ.

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.

ΟΡ.

ἢ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
525

ΟΡ.

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ΧΟ.

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

ΟΡ.

τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;

ΧΟ.

αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.

ΟΡ.

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;
530

ΧΟ.

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

ΟΡ.

οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.

ΧΟ.

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη.

⟨ΧΟ.⟩

οἶδ’, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἐκ τ’ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

ΟΡ.

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ’ ὀρθῶς φράσαι;

ΧΟ.

τεκεῖν δράκοντ’ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.