Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Ὀρέστης

ἀλλʼ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτʼ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκʼ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δʼ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δʼ ἀμφὶ τάρβει τῷδʼ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δʼ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδʼ ἐφʼ ἑρκείους πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτʼ, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστʼ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδʼ ἐννέπειν·

τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;
570

εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφʼ ἴσθι, καὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δʼ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
580

ὑμῖν δʼ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θʼ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δʼ ἄλλα τούτῳ δεῦρʼ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Libation Bearers. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1926.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Χοηφóρoι (Greek) (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.)

Editions (7)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 585-651 focus

str. 1

Χορός

πολλὰ μὲν γᾶ¹ τρέφει
585

δεινὰ [καὶ²] δειμάτων ἄχη,

πόντιαί τ᾽ ἀγκάλαι κνωδάλων

ἀνταίων βρύουσι:³

πλάθουσι [βλαστοῦσι⁴] καὶ πεδαίχμιοι

λαμπάδες πεδάοροι,⁵
590

πτανά τε καὶ πεδοβά-

μονα κἀνεμοέντ᾽ ἂν⁶

αἰγίδων φράσαι κότον.

594

ant. 1

Χορός

ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν-

δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
595

καὶ γυναικῶν φρεσὶν⁷ τλαμόνων⁸ [καὶ⁹]

παντόλμους ἔρωτας

ἄταισι συννόμους βροτῶν;

ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας
θηλυκρατὴς ἀπέρω-

τος ἔρως παρανικᾷ
600

κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.

602

str. 2

Χορός

ἴστω δ᾽ ὅστις οὐχ ὑπόπτερος

φροντίσιν δαεὶς,

τὰν ἁ παιδολυ-

μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο
605

πυρδαῆτιν¹⁰ πρόνοιαν,

καταίθουσα¹¹ παιδὸς δαφοινὸν

δαλὸν ἥλικ᾽, ἐπεὶ μολὼν

ματρόθεν κελάδησε,

ξύμμετρόν τε διαὶ¹² βίου
610

μοιρόκραντον¹³ ἐς ἆμαρ.

612

ant. 2

Χορός

ἄλλαν δ᾽ ἔστιν¹⁴ ἐν λόγοις στυγεῖν

φοινίαν κόραν,¹⁵

ἅτ᾽ ἐχθρῶν ὑπαὶ
615

φῶτ᾽ ἀπώλεσεν¹⁶ φίλον Κρητικοῖς

χρυσοκμήτοισιν¹⁷ ὅρμοις

πιθήσασα¹⁸ δώροισι¹⁹ Μίνω,

Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς

νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως
620

πνέονθ᾽²⁰ ἁ κυνόφρων ὕπνῳ.

κιγχάνει²¹ δέ μιν Ἑρμῆς.

623

str. 3

Χορός

ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνασάμην²² ἀμειλίχων

πόνων, †ἀκαιρως δὲ δυσφιλὲς γαμή-

λευμ᾽ ἀπεύχετον δόμοις
625

γυναικοβούλους τε μήτιδας φρενῶν

ἐπ᾽ ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ,

ἐπ᾽ ἀνδρὶ δᾴοις ἐπικότῳ²³ σέβασ†²⁴

τίω²⁵ δ᾽ ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων

γυναικείαν <τ᾽²⁶> ἄτολμον αἰχμάν.
630
631

ant. 3

Χορός

κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον

λόγῳ: γοᾶται δὲ δὴ πάθος²⁷ κατά-

πτυστον: ᾔκασεν δέ τις

τὸ δεινὸν αὖ Λημνίοισι πήμασιν.

θεοστυγήτῳ δ᾽ ἄγει²⁸
635

βροτῶν ἀτιμωθὲν οἴχεται γένος.

σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς.

τί τῶνδ᾽ οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω;

639

str. 4

Χορός

τὸ δ᾽ ἄγχι πλευμόνων ξίφος

διανταίαν ὀξυπευκὲς οὐτᾷ²⁹
640

διαὶ Δίκας. †τὸ μὴ θέμις γὰρ <οὐ>

λὰξ πέδοι πατούμενον, τὸ πᾶν Διὸς

σέβας παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς.³⁰†
645
646

ant. 4

Χορός

Δίκας δ᾽ ἐρείδεται πυθμήν:

προχαλκεύει³¹ δ᾽ Αἶσα φασγανουργός:

τέκνον δ᾽ ἐπεισφέρει δόμοισιν³²

αἱμάτων³³ παλαιτέρων τίνειν³⁴ μύσος
650

χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.

653

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 540 focus

ΟΡ.

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐπ᾿ ἀμὰ σπάργαν᾿ ηπλειζετο,·

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ τ᾽ ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτενῶ νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

ΧΟ.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις.

ΟΡ.

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγω.

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμὰς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξἈπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκὼς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας

Πυλάδη, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησίδα,

γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτ', ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς.

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν

“τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργετε,

Αἴγισθος εἴπερ οἶδεν ἔκδημός περ ὤν?”

570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρὸς,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος?” νεκρὸν

575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τὰν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·

580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 540 focus

Ὀρέστης

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεςφόρον.
535

κρίνω δέ τοί νιν ὥςτε συγκόλλως ἔχειν.

Ὀρέστης

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,

θρόμβῳ τ' ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα,
540

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπώμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.

τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι.
545

Χορός

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγω.

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον,
550

δόλῳ δὲ καὶ ληφθῶσιν, ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σάγην ἔχων,

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας,
555

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ

δέξαιτ', ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς.
560

μενοῦμεν οὕτως, ὥςτ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν·

“τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν,
565

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἐρεῖ, σάφ' ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

Ὀρέστης

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν, “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.
570

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἄν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,
575

σιγᾶν θ' ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 540 focus

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἀλλ' εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ' ἐμοὶ τελεσφόρον·

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως συσκόλλως (prius -κόλως) ἔχειν·

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΟΡΕΣΤΗΣ

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν -λείπων (prius -λείπειν ?) ἐμοὶ

οὔφις οὐφεῖσε τε, παῖς ὥς πᾶσα, σπαργάνοις ὡπλίζετο σπαργανηπλείζετο

καὶ μαστὸν μασθὸν ἀμφέχασκ' ἐμὸν θρεπτήριον
545

θρόμβῳ τ' δ' ἔμειξεν ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἣ δ' ἀμφὶ τάρβει τῷδ' ἀμφιταρβίτωδ' ἐπώμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως, ἐκδρακοντωθεὶς δ' ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

ΧΟΡΟΣ
¹

Τερασκόπον δὴ δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτο δ' οὕτως. Τἄλλα δ' ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν δ' ἔν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν στίχειν ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες -τας ἄνδρα τίμιον

δόλῳ γε τε καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

Ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ' ἐφ' ἑρκείους ἐφερκίους πύλας,

Πυλάδῃ — ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων·

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν οἴσομεν Παρνησίδα,

γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

Καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτ' λέξαιτ', ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστ' ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους δόμοις παραστείχοντα -στίχοντα καὶ τάδ' ἐννέπειν·

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΟΡΕΣΤΗΣ

« Τί δὴ πύλῃσι πυλήισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών ; »
570

Εἰ δ' οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων ἕρκειον (-κίον M1) πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἐρεῖ, σάφ' ἴσθι, καὶ κατ' ὀφθαλμοὺς βαλεῖ βαλεῖν,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν· « Ποδαπὸς ὁ ξένος ; » νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι·

φόνου δ' Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

Νῦν σὺν (σὺ M1 erase v) οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἂν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
580

ὑμῖν δ' ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ' ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια·

τὰ δ' ἄλλα τούτῳ δεῦρ' ἐποπτεῦσαι λέγω

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 540 focus

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.
540

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὔφις επᾶσα σπαργανη πλείζετα

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,

θρόμβῳ τ᾽ ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπῴμωξεν πάθει,
545

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.

ΧΟ.

τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸

ἀνῆθον ἀνῆθον Valckenarius ἀνῆλθον Μ. συγκόλλως συγκόλλως Victorius συσχόλωσ Μ. ἐκλιπὼν ἐκλιπών Blomfield ἐκλείπων (ω in ras., fuerat ec) M. οὔφις ζτ in margine M. οὔφις Porson οὑφεῖο Μ. ἐπ᾿ ἀμὰ σπάργαν᾽ Klausen. ἠλελίζετο Metzger. μαστὸν μαστὸν Blomfield μασθὸν Μ. τ' τ' Hermann δ' Μ. ἀμφὶ τάρβει τῷδ' ἀμφὶ τάρβει τῷδ Porson ἀμφιταρβίτωδ' Μ. ἐκδρακόντωνθεὶσ mut. in ἐκδρακοντωθεὶσ Μ. δὴ Kirchhoff. τῶνδέπ' mut. in τῶνδέσ᾽ Μ.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

550

τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΟΡ.

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω.

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ
555

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Απόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σάγην ἔχων

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας

Πυλάδη, ξένος τε καὶ δορύξενος δίμων.
560

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης αυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ

δέξαιτ', ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ
565

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν·

τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵

γένοιτό θ' Weil. τοὺς μέν τι Stanley. στείχειν στείχειν Porson στίχειν Μ. κτείναντες κτείναντες Robortellus κτείναντασ Μ. ληφθῶσιν (fuerat λημφθῶσιν) Μ. δόλοισι καὶ Hartung. θάνωσιν ἐν τ. β. ληφθέντες ΙA Hemming. ἐφ᾽ ἑρκείους ἐφ᾽ ἑρκείους Turnebus ἐφερκίουσ Μ. ἥσομεν ἥσομεν Turnebus οἴσομεν Μ. Παρνησίδα Porson. δέξαιτ' δέξαιτ' Turnebus λέξαιτ' Μ. δόμους δόμους Boissonade δόμοισ Μ. παραστείχοντα παραστείχοντα Victorius παραστίχοντα Μ. πύλαισι πύλαισι Blomfield πυλήισι Μ.

Αίγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

570

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν· ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν

θήσω ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ' Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

575

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἂν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

580

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

ΧΟ.

1

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 540 focus

⟨ΟΡ.⟩

ἀλλ’ εὔχομαι Γῆι τῆιδε καὶ πατρὸς τάφωι
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ’ ἐμοὶ τελεσφόρον·

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγχόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοί

οὔφις †ἐπᾶσασπαργανηπλείζετο†

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ’ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

¹²³⁴⁵⁶⁷

⟨ΟΡ.⟩

θρόμβωι δ’ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἣ δ’ ἀμφὶ τάρβει τῶιδ’ ἐπώιμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

ΧΟ.

τερασκόπον δὴ τῶνδε σ’ αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

⟨ΟΡ.⟩

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

⟨ὑμᾶς δὲ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .⟩

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλωι κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλωι γε καὶ ληφθῶσιν, ἐν ταὐτῶι βρόχωι

θανόντες, ἧι καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένωι γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω ξὺν ἀνδρὶ τῶιδ’ ἐφ’ ἑρκείους πύλας

Πυλάδηι — ξένος δὲ καὶ δορύξενος δόμων —

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔ τις ἂν φαιδρᾶι φρενί
565

⁸

δέξαιτ’, ἐπεὶ δὴ δαιμονᾶι δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως, ὥστ’ ἐπεικάζειν τινά

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ’ ἐννέπειν·

“τί δὴ πύλησι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”
570

εἰ δ’ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀχεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἐρεῖ — σάφ’ ἴσθι, καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς λαβών

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν
575

θήσω, ποδώχει περιβαλὼν χαλκεύματι·

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκωι καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνηι τάδε·
580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ’ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ’ ἄλλα τούτωι δεῦρ’ ἐποπτεῦσαι λέγω

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 540 focus

(ΟΡ.)

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῆι τῆιδε καὶ πατρὸς τάφωι
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοί

οὕφις μεπᾶσα σπαργανηπλείζετο

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον
545

θρόμβωι τ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἢ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῶιδ᾽ ἐπώιμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγώ

Testimonia

534 Hesych. (Phot.) ὄψανον ὄψις φωνή (i. e. ὄψ.).

Actio

540 Orestes rursus inter preces terram manu ferit.

Apparatus Criticus

οἶσθ᾽, ἐμοὶ οἶσθεμοι, sed a supra e παρῆ πάρη mutatum in πάρει γρ. παρεῖς νεογενὲs νεορενές corr. Turn. ἀντὶ τοῦ νέον μαστὸn ἐν μαζὸn ἔν τ᾽ ὀν. οὖθαρ ἦν οὐχαρην radendo in -ριν mutatum corr. Pauw στύγους ὑποστύγος τοῦ μισητοῦ θηρίου ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι ἀνδρὸς ὅ. πέλει corr. Martin κέκλαγεν κέκλαγγεν¹ ἀνῆιθον ἀνῆλθον ἀνέλαμψαν συγκόλλως συσκόλλως corr. Victorius ἐκλιπὼn ἐκλείπων σπαργανηπλείζετο ἐπιμελείας ἠξιοῦτο² μαστὸn μασθὸν τ᾽ ἔμειξεν τ' δ' ἔμιξεν τάρβει τῶιδ᾽ ταρβίτωδ᾽

(ΟΡ.)

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

(ΧΟ.)

τερασκόπον τε τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτό θ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

(ΟΡ.)

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω.

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλωι κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῶι βρόχωι

θανόντες, ἧι καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ ᾿Απόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένωι γὰρ εἰκώς, παντελῆ σάγην ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῶιδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας·

Πυλάδηι· ξένος δὲ καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾶι φρενί
565

δέξαιτ᾽, ἐπειδὴ δαιμονᾶι δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινά

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν·

„τί δὴ πύληισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;“
570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἐρεῖ, σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

Testimonia

566 Hesych. δαιμονᾶι· ὑπὸ δαίμονος κατέχεται.

571 Hesych. βαλὸν· οὐδόν.

Apparatus Criticus

τε τε dé τῶνδέ τῶνδε τ’ θ᾽ θ’ δ’ δὲ μή τι δ᾽ ἕν corr. Stanley στείχειν στίχειν κτείναντες κτείναντας corr. Robort. δόλοισι καὶ δόλωι τε corr. Hartung³ ληφθῶσιν λημφθῶσιν ἑρκείους ἑρκίους δὲ δέ τε⁴ ἥσομεν οἴσομεν corr. Turn. δέξαιτ᾽ λέξαιτ' corr. Turn. δόμους δόμοις corr. Boissonade παραστείχοντα παραστίχοντα ἑρκείων ἑρκίον, sed i ex e1⁵ ⁶ βαλεῖ βαλεῖν corr. Robort.⁷

(ΟΡ.)

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν „ποδαπὸς ὁ ξένος“ νεκρόν
575

θήσω ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τὰν οἴκωι καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνηι τάδε·
580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτωι δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Translations (10)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 540 focus

Orestes

Well then, I pray to this earth and to my father’s grave that this dream may come to its fulfilment in me. As I understand it, it fits at every point. For if the snake left the same place as I; if it was furnished with my swaddling clothes;
540

if it sought to open its mouth to take the breast that nourished me and mixed the sweet milk with clotted blood while she shrieked for terror at this, then surely, as she has nourished a portentous thing of horror, she must die by violence. For I, turned serpent,
545

am her killer, as this dream declares.
550

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

Orestes

It is a simple story. My sister must go inside, and I charge her to keep concealed this pact with me,

so that as by craft they killed a worthy man, so by craft they may likewise be caught and perish in the very same snare, even as Loxias decreed, lord Apollo, the prophet who has never before been false.
555

In the guise of a stranger, one fully equipped,I will come to the outer gate, and with me Pylades, whom you see here, as a guest and ally of the house. Both of us will speak the speech of Parnassus , imitating the accent of a Phocian tongue. And in case none of the keepers of the door will give us a hearty welcome
560

on the plea that the house is afflicted with trouble by the gods, then we will wait so that anyone passing the house will consider and say: Why then does Aegisthus have his door shut on his suppliant, if in fact he is at home and knows?
565

But if I indeed pass the outermost threshold of the gate and find that man sitting on my father’s throne, or if then coming face to face with me he lifts and casts down his eyes, know well:

before he can even say Of what land is this stranger? I will skewer him with my swift sword and lay him dead. The fury that has no fill of slaughter shall for her third and crowning drink drink unmixed blood!
Now you, Electra, keep strict watch over what happens inside the house,
575

so that our plans may fit together well. You addressing the Chorus had best keep a discreet tongue: be silent when there is need and speak only what the occasion demands. As for the rest, I call on him¹ to cast his glance this way and direct the contest of the sword for me. Exeunt Orestes, Pylades, and Electra
580

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 540 focus

But I make my prayer to this earth, and to the tomb of my father, that this dream may bring accomplishment to me. And i'faith I interpret it so that it exactly tallies; for if, after quitting the same place with me, the serpent was decked in my swaddling-clothes, and mouthed the breast that gave me nutriment, and mingled with clotted blood the loved milk, and she shrieked in dread at this mischance-it needs must be that she, as she reared a terrific portent, should die a violent death; and I, changed into a serpent, will slay her, as this dream of her's declares. And I choose thee for my expounder of portents as touching this matter.

CHORUS

So be it: but explain the rest of thy plan to thy friends, bidding some to do something, and others not to act.

ORESTES

The tale is simple: I recommend my sister here to go within and to conceal these plans agreed upon [with her]; that after slaying an august monarch, they too may be entrapped by guile, dying in the very same toils, even as Loxias too predicted, king Apollo, a prophet of unfailing truth heretofore. For like to a stranger, having complete equipment, I will come with my friend Pylades here to the gates of the court-yard, as a guest and friend of the family. And we both will utter the Parnassian dialect, imitating the sound of a Phocian tongue. And suppose that no one of the porters will admit us with gladsome mind, (since the house is possessed with ills,) we will remain thus, so that any one walking past the house may make a guess, and say this: “Why thus with [closed] gates exclude ye the suppliant? if Ægisthus is at home and aware of his presence?" If then I pass the threshold of the gates of the court-yard, and shall discover him upon my father's throne, or if he come then and speak to me to my face and cast his eyes upon me, know certainly that before he says, "What countrymen is the stranger?” I will stretch him a corpse, coming round him 1

with nimble swordsmanship. And Erinnys, that hath not been stinted of slaughter, shall quaff blood undiluted, a third draught. Now then, do thou watch well what is within the house, that these things may fall out well-combined. But to you I recommend to keep a silent tongue, both to keep silence where it is needful, and to speak what is suited to the moment. For the rest I appeal to this my [friend] to come hither and overlook these matters; to him that has helped 2

me to success in this conflict of the wielded sword.

[ELECTRA enters the palace: ORESTES and PYLADES retire to disguise themselves.]

CHORUS

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 540 focus

bien ! je prie la Terre qui nous porte, je prie le tombeau de mon père de me laisser réaliser ce songe. Voyez, je l'interprète en le serrant de près : si,

LES CHOÉPHORES

ORESTE

sorti du même sein que moi, ce serpent, ainsi qu'un enfant, s'est enveloppé de langes, a jeté ses lèvres autour de la mamelle qui jadis me nourrit et au doux lait d'une mère mêlé un caillot de sang — tandis qu'elle, effrayée, criait de douleur — il faut, comme elle l'a donné au monstre qui l'épouvanta, qu'elle me donne aussi son sang, et c'est moi —
le serpent ! — c'est moi qui la tuerai, ainsi que le prédit son rêve.

LE CORYPHÉE

Ah ! je t'agrée aujourd'hui pour devin : ainsi en soit-il donc ! Et maintenant donne tes ordres à tes amis ; aux uns dis ce qu'ils doivent faire, aux autres ce dont ils se doivent garder.

ORESTE

Simple est mon dessein. (Il montre Électre.)
Je prie celle-ci de rentrer au palais ; vous, vous couvrirez ici mes projets, afin qu'après avoir immolé par la ruse un héros révéré, de la ruse victimes à leur tour, ils soient pris et périssent dans le même filet, ainsi que Loxias l'a proclamé lui-même ¹, sire Apollon, qui jamais jusqu'ici n'a
menti. Semblable à un étranger, chargé de l'attirail complet d'un voyageur, j'arriverai aux portes de la cour avec Pylade que voici — hôte nouveau à côté du vieil hôte ². Tous deux nous emploierons la langue du Parnasse, en imitant l'accent
du parler de Phocide. J'admets qu'aucun portier ne nous accueille avec un air joyeux : trop d'angoisse règne dans la maison. Nous attendrons donc sans bouger, afin que les passants s'interrogent et disent : « Pourquoi Égisthe

LES CHOÉPHORES

ORESTE

écarte-t-il le suppliant de sa porte, puisqu'il est à Argos et doit être averti ? » Mais que je franchisse une fois le seuil des portes de la cour, pour le trouver, lui, sur le trône de mon père — ou encore qu'il veuille lui-même me parler en face et se vienne ainsi mettre sous mes yeux ³ — en tout
cas, sache-le, avant qu'il ait dit : « De quel pays est l'étranger ? » j'en fais un mort, en l'enveloppant de l'airain agile, et l'Érinys, gorgée de meurtres, boira pur ce troisième sang ⁴.
Ainsi donc, surveille, toi, le dedans du palais, pour que tout marche avec ensemble. A vous je ne demande qu'une langue prudente, qui sache à propos ou se taire ou dire les mots qu'il faut. Le reste, c'est Lui (Il montre le tombeau.) que je prie d'y veiller, en assurant la victoire aux combats que livrera mon épée.

Oreste et Pylade sortent par la gauche. Vigoureux.

LE CHŒUR

Innombrables

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 540 focus

But to this earth, and to my father's tomb

I make my ſupplications, that in me

ORESTES.

Her dream may be accompliſh'd; and I judge

It aptly correſponds: for as this ſerpent,
615

Leaving the place that once was mine, and laid

Swath’d like an infant, ſeiz’d that breast which nurs’d

My tender age, and mingled with the milk

Drew clotted blood;

and as with the affright
620

She call’d out in her ſleep; it cannot be

But, as ſhe nurs’d this monster, ſhe muſt die

A violent death q

; and with a dragon’s rage

This hand shall kill her, as her dream declares.

Or how wilt thou expound these prodigies?
625

CHORUS.

Thus may it be. But now instruct thy friends

What each must singly do, and each not do,

ORESTES.

Few words ſuffice: then mark me: Let Her enter;

And keep, I charge thee, keep my purpoſe ſecret,

That they, who flew an honorable man
630

By curs'd deceit, may by deceit be caught

In the ſame ſnare, and periſh; so the God,

Pow'rful Apollo, from whoſe ſacred voice

Nothing but truth can flow, admoniſh'd me.

I, like a stranger, harness’d in this coarse
635

And way-worn garb, with Pylades my friend,

Will as a guest and friend knock at the gate:

Our tongues ſhall imitate the ruſtic accent

Familiar to the mountain-race of Phocis '

,

ORESTES.

Nor will the ſervants, 'tis a villainous house,
640

Receive us cheerfully; but as we are,

There ſhall we stand; while each, that paſſes by,

With shrewd remarks ſhall ſhake his head, and ſay

Why are these ſtrangers thus inhospitality

Excluded from the gates, if their arrival
645

Ægisthus knows 'midſt his domeſtic train?

But if I paſs the threshold of the gates,

And find him ſeated on my father's throne,

Or ſhou'd he come t' accoſt me, be aſſur'd

Quick as the eye can glance, e'er he can ſay
650

Whence is this ſtranger? my impatient ſword

Shall ſtrike him dead.

So ſhall the fell Erinnys,

That with an horrid joy riots in ſlaughter,

Quaff this third bowl of blood.
655

—Go then, Electra,

Be watchful; ſee that all things in the house

Be well diſpos’d.

And you, I charge you guard

Your tongues; be ſilent where you ought, and where
660

Your voice can aid me, ſpeak.

The reſt my friend,

That guides my ſword to vengeance, will o'erſee.

CHORUS.

CHORUS.
STROРНЕ I.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 540 focus

A questa terra e al tumulo del padre

410

chiedo ch'esito il sogno abbia per me:

e ben mi sembra ch'esso a me s'attagli.

Ché se quel serpe, dallo stesso grembo

ond'io son nato, uscí, se nelle fasce

mie fu ravvolto, e sugge' la mammella

415

che me nutriva, ed un grumo di sangue

mischiò nel latte, ed essa nel terrore

per lo strazio geme'; conviene adesso

che, come un mostro orrendo ella nutrí,

morte abbia dura: e, come il sogno dice,

420

io, fatto serpe, morte le darò.

CORIFEA

E cosí sia! Non io cerco altro interprete

del sogno! Il resto ai fidi tuoi chiarisci:

dove non fare, e dove far conviene.

ORESTE

Sarà breve discorso. Elettra in casa
425

rientri, e voi tacete i miei disegni,

sicché quei due che con la frode uccisero

l'uomo onorato, per la frode muoiano,

presi nel laccio istesso. E cosí pure

predisse Febo, il Nume ambiguo; e mai
430

per l'innanzi non fu falso profeta.

Dunque, in arnese da viaggio, e simile

a straniero, sosterò con Pilade

presso la porta della reggia: entrambi

parleremo la lingua del Parnasso,
435

l'accento imiteremo della Fòcide.

Niun dei custodi ci farà buon viso,

poi che la reggia è asilo ai mali spiriti.

Rimarremo cosí, fin che, qualcuno

giunga presso la reggia, e qui ci scorga,
440

e dica: « Egisto sa che giunto è un ospite,

e lo respinge dalle porte? Come ? ».

Or, se la soglia della porta io varco,

e sul trono di mio padre lo colgo,

o se, venendo contro me, mi volge
445

una parola, o gli occhi su me gitta,

prima che dica: « Donde, ospite, giungi? »

lo colpirò con la veloce spada,

morto lo stenderò. Berrà l'Erinni

da questa terra rossa, un pretto sangue,
450

la sua sete di sangue estinguerà!

Ad Elettra

Or nella casa veglia tu, ché tutto

all'esito concorra. E voi, sappiate

con opportuno labbro, ora tacere,

or favellare, al punto giusto. Il resto
455

lo rimetto ad Apollo. Egli m'assista

che m'indusse alla lotta e allo sterminio.

Elettra si allontana a destra, verso la reggia. Oreste e Pilade escono da sinistra. Le ancelle dalla tomba di Agamènnone scendono in orchestra, e circondano l'ara di Dioniso. PRIMO CANTO INTORNO ALL'ARA

CORO
1 Strofe 1.

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 540 focus

Remedium tonſum ſperans eſse dolorum.

Ore.

Sed oro terram hanc & patris sepulchrum
510

Somnium eſse hoc mihi perfectum.

Iudico ipſum difficulter ſe habere.

Si enim ſuum locum relinquens mihi,

Serpens & omnibus fascijs armaretur.

Mammâ circumſpexit meam altricem,
515

Guttæ uerò miſcuit ſanguinis charum lac,

Hæc uerò turbata hoc labore fleuit.

Oportet igitur quemadmodū aluit terribile moſtrum

Mori uiolenter: ſæuiens uerò ego

Interficiam ipſam, ut ſomnium dicit hoc,
520

Monſtri ſpeculatorem, inter hos eligo te.

Nun.

Fiat uerò fic. alia expone amicis.

Hos unum facere, hos non patrare dicens.

Ore.

Simplex eſt sermo, hanc uero intus ire

Probo occultare hæc mea instituta.
525

Vt dolo interficientes uirum honorandum,

Dolo etiam capiantur in hoc laqueo

Morientes.

certè à Loxias dixit

Rex Apollo uates uerax antea.
530

Hospiti enim meritò perfectum ſcutum habens,

Veniam cum uiro hoc ad penetrales portas,

Pylade, hoſpes & hasta amicus ædium

Ambo uocem emittemus Parnaſsida,

Linguæ clamorem Phocidis imitantes,
535

Et iam ianitorum nullus læta mente

Suſcipiat, poſtquam infanit domus malis,

Maneamus sic, ut comedat aliquis

Domo exiens, & hæc dicat,

Quid iam ab oſlio famulum arcetis?
540

Aegiſthus sic nouit publicus cum sit,

Si uerò excipiam cœlum penetrale portarum

Et illum in ſolio inueniam patris,

Aut accedens mihi deinde in os

Dicet, apertè ſcias, & in oculos inijciet,
545

Priuſquam dixerit, Cuias es hoſpes? mortuum

Ponam circuunieniens celeri enfe.

Cædis Erinnys non ſaturata

Purum ſanguinem bibet, tertiam potionem.

Tu igitur, tu quidem cuſtodi quæ domi sunt pulchrè.
550

Et bene preparata conueniant hæc.

Vos uerò probo honeſtam linguam ferre,

Tacere uerò quando oportet, dicere opportuna.

Alia uerò huic dico, hic conſiderare,

Enſifera certamina dirigenti mihi.
555

Cho.

Multa quidem aer alit: graues dolores terriculorum

Cho.

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 540 focus

Nun denn, bei dieser Erde, bei des Vaters Gruft,

Erfüllung finde dieses Traumgesicht durch mich.

Ich deut' es, und die Deutung pafst aufs Haar genau.

Denn wenn der Drache, aus dem Schofs, der mich

gebar

hervorgegangen, sich in meiner Wiege barg,

545 wenn er die Brust umzischte, die mir Nahrung bot,

und schwarzen Blutstrom schlürfte mit der linden Milch,

wenn sie dann gellend aufschrie, schmerz- und schauder-

voll,

dann gilt es ihr. Sie hat das Drachenkind gesäugt,

und blutig muſs sie sterben. Und der Wurm bin ich,

550 ich bin ihr Mörder. Das verkündet dieser Traum.

Und hierfür sollt' ihr meine Zeichendeuter sein.

Chorführerin.

So mag es sich erfüllen. Nur verteile noch,

was jedem obliegt, der am Werke helfen soll.

Orestes.

Bald ist's gesagt. Elektra kehrt ins Haus zurück,

555 und, darum bitt' ich, unser Anschlag muſs geheim

gehalten werden. Wie den Helden Hinterlist

erschlug, so soll die Mörder ebenfalls das Netz

der List umgarnen und erwürgen. So gebot

Apollon selbst, des Seherweisheit nimmer trügt.

Orestes.

560 Ich werde ganz gerüstet wie ein Wandersmann

zum Thore des Palastes kommen, und mit mir

der treue Gastfreund uns'res Hauses Pylades.

Mit fremdem Klange, wie man am Parnassos spricht,

wird unsre Zunge reden, ganz nach Phokerart.

565 Vielleicht mag uns kein Pförtner freundlichen Empfang

bereiten, denn das Mörderhaus kennt keine Zucht.

Dann harren wir, daſs jeder, der des Weges kommt,

aufmerksam wird und also redet 'was? verschliefst

Aigisthos einem Fremden, der um Einlaſs fleht,

570 die Thür? Ist's ihm gemeldet? Ist er nicht daheim?'

Und hab' ich erst des Thores Schwelle hinter mir -

so ich ihn treffe sitzend auf des Vaters Thron,

so er, herbeigerufen, mir vor Augen kommt,

verlafst euch drauf, wie er mich antritt, eh' er nur

575 gesagt 'wo seid ihr her, ihr Fremden', mach' ich ihn

zur Leiche; Stahl, der flinke Jäger, fängt ihn ab.

Und auch dem Fluchgeist unsres Hauses wird sein Teil

am Blute. Mordes schlürfet er den dritten Trunk.

Du also, Schwester, giebst im Hause sorglich Acht,

580 dafs alles dieses ganz dem Plane nach geschieht.

Ihr aber, bitt' ich, haltet eure Zung' im Zaum.

Schweigt, wo es not thut, redet was die Stunde heischt.

In allem andern stell' ich mich in dessen Hut,

der meinem Schwerte diesen Weg gewiesen hat.

Orestes und Pylades gehen nach der Seite ab, Elektra in die Thür der Hinterwand.

Chor.

585

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 540 focus

ORESTES

I to this earth and to my father's tomb

Pray that this dream be consummate in me.

And as I read it, sooth, it tallies well.

For if the snake, quitting the self-same womb,

Was girded straightway with my swathing-clothes,

And, gaping round the breast that nourished me,

Sucked with my nurture-milk the clotted blood,

While she in terror, at the portent shrieked ;—

Needs must it be, that she who reared the pest

A forceful death must die. I, dragon-like,
540

Myself shall slay her, as this dream declares.—

As augur of these portents thee I choose.

Chorus

So let it be! But now direct thy friends,

These how to act, or those aloof to bide.

ORESTES

Hear then, in brief;— Sister, go thou within;

But you I counsel to conceal my plans.

For as with guile an honoured man they slew,

Themselves with guile shall be entrapped, and die

In the same toils, foretold by Loxias,

Apollo Lord, no faithless seer of yore.—
550

For I, equipped for travel, with this man,

With Pylades, will reach the outer gate;

I as a stranger;-he as ransom-friend ;-

Familiar both with the Parnassian speech,

The tongue of Phocis we will imitate.

And if no friendly warder, on the plea

That by dire evils is the house possessed,

Will give us entrance, we without will bide,

Until some passer guess our plight, and say,

"If that Ægisthos knoweth, being at home,
560

Why 'gainst the suppliant doth he shut the door?"

If, passing then the threshold of the gates,

Him I discover on my father's seat,-

Or should he meet me face to face, and set

His eyes on me, ere he can speak the word,

"Whence is this stranger?"—I will lay him dead,

Spitting his body round my nimble steel.

The Fury thus, of gore insatiate,

Shall blood untempered quaff, third, crowning draught.

[To ELECTRA.]

Go thou,-keep watchful guard within the house,
570

That all, well ordered, fitly may combine.

[To the Chorus.]

To you a tongue of wisdom I commend,

To speak in season, or from speech refrain.-

[To PYLADES.]

And for the rest let this man look to it,

When in the strife of swords this arm hath won.

[Exeunt ORESTES and PYLADES. ELECTRA enters the palace.]

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 540 focus

Earth and my father's grave, to you I call—
625

Give this her dream fulfilment, and thro' me.

I read it in each part coincident

With what shall be; for mark, that serpent sprang

From the same womb as I, in swaddling bands

By the same hands was swathed, lipped the same breast,
630

And sucking forth the same sweet mother's-milk

Infused a clot of blood; and in alarm

She cried upon her wound the cry of pain.

The rede is clear: the thing of dread she nursed,

The death of blood she dies; and I, 'tis I,
635

In semblance of a serpent, that must slay her.

Thou art my seer, and thus I read the dream.

Chorus.

So do; yet ere thou doest, speak to us,

Bidding some act, some, by not acting, aid.

Orestes.

Brief my command: I bid my sister pass
640

In silence to the house, and all I bid

This my design with wariness conceal,

That they who did by craft a chieftain slay

May by like craft and in like noose be ta'en,

Dying the death which Loxias foretold—
645

Apollo, king and prophet undisproved.

I with this warrior Pylades will come

In likeness of a stranger, fall equipt

As travellers come, and at the palace gates

Will stand, as stranger yet in friendship's bond
650

Unto this house allied; and each of us

Will speak the tongue that round Parnassus sounds,

Feigning such speech as Phocian voices use.

And what if none of those that tend the gates

Shall welcome us with gladness, since the house
655

With ills divine is haunted? if this hap,

We at the gate will bide, till, passing by,

Some townsman make conjecture and proclaim

How? is Ægisthus here, and knowingly

Keeps suppliants aloof, by bolt and bar?
660

Then shall I win my way; and if I cross

The threshold of the gate, the palace' guard,

And find him throned where once my father sat—

Or if he come anon, and face to face

Confronting, drop his eyes from mine—I swear
665

He shall not utter, Who art thou and whence?

Ere my steel leap, and compassed round with death

Low he shall lie: and thus, full-fed with doom,

The Fury of the house shall drain once more

A deep third draught of rich unmingled blood.
670

But thou, O sister, look that all within

Be well prepared to give these things event.

And ye—I say 'twere well to bear a tongue

Full of fair silence and of fitting speech

As each beseems the time; and last, do thou,
675

Hermes the warder-god, keep watch and ward,

And guide to victory my striving sword.

[ Exit with Pylades.

Chorus.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 540 focus

So fleh' ich, Erde, Vatergruft, dich fleh' ich an,

Das Ziel vollenden möge mir das Traumgesicht.

Ich deut' es also, daß es wohl eintreffen muß.

Denn wenn demselben Mutterschooß, wie ich, entstammt,

In meine Windeln eingehüllt der Drache lag,
545

Dieselbe Brust umgähnte, die mich einst genährt,

Und Klumpen Bluts einsaugte sammt der Muttermilch,

Daß sie, von Angst ergriffen, laut aufschrie vor Schmerz:

Dann muß sie wahrlich sterben, die solch grause Brut

Ernährt, gewaltsam sterben; ich, ein Drache selbst,
550

Ermorde sie, wie jenes Traumbild kundgethan.

Du sei der Zeichendeuter mir für solchen Traum!

Die Chorführerin.

Gescheh' es also! Weiter gib den Freunden an:

Wen willst du handelnd wissen, wen unthätig seh'n?

Orestes.

Ich sag' es einfach. Du, Elektra, gehst hinein;
555

Doch birgst du klüglich, was ich abgeredet hier,

Daß, wie sie listig hingewürgt den hohen Herrn,

Sie listig auch gefangen in demselben Nez

Hinsterben, wie's auch Loxias verkündigte,

Der Fürst Apollon, dessen Spruch noch nie getäuscht.
560

Gleich einem Fremdling, ganz in Wandertracht gehüllt,

Tret' ich zum Thor des Hofes - hier mit Pylades,

Des Hauses alter Gastgenoß und Waffenfreund.

Wir beide sprechen in Parnassos' Sprache dann,

Und ahmen nach der Phokerzunge fremden Laut.
565

Da dürfte wohl kein Pfortenhüter freundlich uns

Empfangen, weil das ganze Haus in Freveln rast.

So werden wir denn harren, bis ein Mann der Stadt,

Am Haus vorüberwandelnd, uns gewahrt und spricht:

„Warum am Thore wehrt er ab den Flehenden,
570

Aegisthos? Ist er innen doch und weiß darum!"

Und wenn des Vorhofs Schwelle dann ich überschritt,

Und finde jenen auf des Vaters hohem Thron,

Und er herabsteigt wider mich Mund gegen Mund

Zu reden, höhnend stolzen Blicks: ich schwöre dir,
575

Bevor er fragt: „von wannen, Fremdling?" streck ich ihn

Todt hin, im Fluge schwingend mein gezücktes Erz.

Dann trinkt Erinnys, welche stets nach Morde lechzt,

Das ungemischte lautre Blut, den dritten Trunk.

(Zu Elektra.)

Du habe nun im Hause wohl auf Alles Acht,
580

Daß unsre Wagniß ungehemmt ihr Ziel erreicht.

(Zum Chor.)

Euch mahn' ich, Fraun, gebietet eurer Zunge, schweigt,

Wo Schweigen noth ist, redet, was zum Frommen dient!

Das Andre stell' ich dieses Gottes Hut anheim,

Der mich des Schwertes großen Kampf bestehen hieß.
585
(Orestes und Pylades ab auf der Straße der Fremde, Elektra in die Frauenwohnung.)

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-349

θρόμβῳ τ' ἔμιξεν: Libri θρόμβῳ δ' ἔμιξεν. Scribendum erat θρόμβῳ τ' ἔμιξεν.

540

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽: ἀμφιταοβιτωδ᾽ Μ. ἀμφιταρβίτω δ' G. Ald. et iota sub addito Rob. αμφιτάρβης τῷδ' Turn. Emendavit Porsonus. V. ad v. 34.

541

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-351

δεῖ τοί νιν: δεῖ τοίνυν vitium Ald. Turn.

542

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-352

κτείνω νιν: κτείνω νιν M. Rob. κτείνω, νιν G. κτεινώνιν Αld. κτενῶ viy Turn.

544

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-353

αἱροῦμαι: αἱροῦμαι G. Αld.

545

546-549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-354

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, ... ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω, ... αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς: Libri γένοιτο δ' οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις· τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων. ἁπλοῖς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στίχειν ἔσω· αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς· Versu secundo τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν M. Rob. Turn. τοῖς δ᾽ ἐντιποιεῖν G. Ald. Versu tertio τὴν δέ με vitium Aldinae est. στείχειν emendavit Porsonus. Primo versui, γένοιτο - φίλοις, lineola adscripta in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. In Turn. Αγγ. praefixum. Victorius pri mos duos versus choro tribuit, tertium et sequentes, ubi in M. G. Ald. Rob. nulla personae nota est, cum Turnebo dedit Oresti. Haec distributio editiones occupavit. Itaque ut haec saltem intelligi possent, opus erat Stanleri coniectura τοὺς μέν τι ποιεῖν. Receperunt eam Porsonus, Schiitzius, Blomfieldius, alii. Sed parum apte chorus dicere videtur τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων. Deinde in eo versu, quo orationem suam incipit Orestes, τήνδε μὲν στείχειν ἔσω ita dictum est, ut non possit satis defendi anacoluthiae excusatione. Itaque duorum versuum sede permutata scripsi ΧΟΡΟΣ. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἆλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις. ΟΡΕΣΤΗ Σ. ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω, τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγω. αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάςδε συνθήκας ἐμάς, et quae sequuntur. Simplex, inquit, mea oratio est: hanc introire, alios unam quandam rem perficere, alios nihil agere iubeo. Ne quis autem putet obstare huic versuum distributioni, quod plerumque longiores histrionum orationes duobus minimum chori versibus interpellantur, unus chori versus est in Agamemnone v. 1280.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-355

κτείναντες: κτείναντες Rob. Τurn. κτεινάντας M. G. Ald. Turn.

550

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-356

δόλῳ δὲ καὶ ληφθῶσιν: Libri δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν. Id adn. 219. ad Vigerum ea ratione explicavi, de qua ad Ag. v. 97. dictum est. Sed hic tamen potius scribendum est δόλῳ δὲ καὶ ληφθῶσιν, et comma post haec verba ponendum. In ληφθῶσιν post η aliquid erasum est in M. ut ληφθώσιν scriptum fuisse videatur. ληφθῶσον ἐν τ' αὐτῷ vitia Rob.

551

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-357

μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν: Scholiastes τὸ ἑξῆς, ἐφήμισε τὸ πρίν. Itaque post ἀψευδής commate distinxit Rob. quem plerique secuti sunt. Immo cohaerent haec, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν, prius verax, itaque nune quoque.

553

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-358

ξένῳ ... παντελῆ σάγην ἔχων: ξέννῳ Rob. πᾶν τελῆ σάγην έχον Αld.

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-359

ἐφ᾽ ἑρκείους: ἐφ᾽ ἐρκείους Turn. ἐφ' ἑρκίους Rob. ἐφερκίους M. G. Ald.

555

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-360

ξένος τε: ξένος δὲ solus Rob.

556

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-361

ἥσομεν: ἥσομεν Turn. οἴσομεν inepte M. G. Ald. Rob.

557

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-362

ἀϋτὴν: αὐτὴν G. Ald. Rob.

558

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-363

καὶ δὴ ... φαιδρᾷ: Valckenarius καὶ δὴ in κεῖ δὴ mutandum putabat ad Phoen. v. 1001. non reputans ita soloecam fieri orationem. Kai dý est fac neminem nos velle recipere. V. ad Vigerum adn. 331. Deinde φαιδρά Turn. et, ut videtur, M. φαιδρῷ G. φαιδρῶ Ald. φαιδροὺς Rob.

559

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-364

δέξαιτ' ... δαιμονᾷ δόμος: δέξαιτ' Turn. λέξαιτ' M. G. Rob. λέξαι τ' Ald. Deinde δαιμον ἀϊδόμος κακοῖς, accentu qui fuerat in δuι eraso et ϊ in di ab alia manu in rasura scripto, M. δαίμοναϊ δόμος κακοῖς G. δαίμονα ἰδόμος κακοῖς Ald. δαιμοι, ἀϊδόμος, κακεῖ sic Rob. Emendavit Turnebus. Legit δαιμονᾷ scholiastes, qui ad hunc versum adscripsit τετάρακται.

560

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὥςτ᾽ ἐπεικάζειν: ὥστ᾽ ἐπεικάζειν M. Rob. ὡς ἂν ἐπεικάζειν G. Ald. ὡς ἐπει- κάζειν Turn.

561

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-366

δόμους παραστείχοντα: δόμοις παραστέχοντα M. G. Ald. Rob. Turn. δόμοις παραστείχοντα Victorius. Scribendum erat δόμους παραστείχοντα. Vidit hoc etiam Boissonadus. τάδενέπειν G.

562

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-367

πύλαισι ... ἀπείργεται: πύλαισι Blomfieldius. πύληισι Μ. Ceteri πύλῃσι. Deinde ἀπείργεται M. Rob. In G. Librarius scripserat ἀπείργετε, sed ultimum ε deinde in au mutavit, e supra scripto. ἀπείργετε Ald. Turn.

563

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-368

ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν: εἰδὺ οὖν vitium Ald. Deinde βαλόν, littera o ex @ facta, M. τρα βαλόν, ad primam syllabam η supra scripto, G. βαλών Ald. Rob. βη- λον Turn. Lexicon rhetoricum in Bekkeri Anecd. p. 224, 12. βατήρ. σημαίνει δὲ καὶ τὸν τῆς θύρας οὐδόν, ὃν Ὅμηρος βηλόν, οἱ δὲ γικοὶ βαλόν. Hesychius βαλόν, οὐδόν, καὶ οὐρανόν, καὶ βαλός. Deinde Ερκειον G. Ald. Turn. Ερκίον Rob. et littera e ex et facta M. ερκείων scribendum esse viderunt Stanleius et Bentleius, ut ερκείους πύλας dictum est v. 555.

565

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἔπειτα: Schutzius in secunda editione pro έπειτα receperat ἔναντα, Wakefieldii coniecturam in Silva crit. III. p. 153. qui quidem, ne quis leonem non agnosceret, ἔναντα μοῦ scripsit, nec melius ad Lucr. I. 1130. ἔπειτα ἐμοί.

567

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-370

ἐρεῖ ... κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ: Libri pet. Quod qui tuiti sunt, non reputarunt hoc verbum non habere locum nisi ubi indicatur quid aliquis dicat. лa scribendum putarunt Pauwius et Wakefieldius. Sed hoc neque per se commodum est, neque admitti potest propter sequentia. Nam κατ' ὀφθαλμοὺς βαλεῖ non potest significare, ut visum est Abreschio, in conspectum veniet. ἐρεῖ scriptum est pro αἱρεῖ, quod errore saepius obvio ex αρεῖ ortum erat. Vidit etiam Bambergerus doɛî scribendum esse. Itaque záť accentum habere debet. Deinde βαλεῖν Μ. G. Ald. Emendarunt Rob. et Turn.

568

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-371

Ἐρινὺς: ἐρινὺς M: G. Ald. Rob. έριννὺς Turn.

571

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-372

νῦν οὖν: νῦν οὖν Blomfieldius, idemque coniecerat Erfurdtius. σὺν οὖν Μ. (sic M.) σὺ οὖν G. Ald. Rob. σὺ δ᾽ οὖν 'Turn.

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-373

συμβαίνῃ: συμβαίνει, sed η ad et supra adscripto, M. Ceteri συμβαίνῃ.

574

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-374

τούτῳ: Recte scholiastes τούτῳ interpretatur τῷ Πυλάδῃ. V. Opuse. VII. p. 60.

577

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-375

ὀρθώσαντί: ὠρθώσαντι G.

578

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-376

γὰ: γὰρ Μ. (sic M.) G. Ald. Rob. γ' ἀήρ Turn. Vict. ex scholio, πολλὰ τίκτει ὁ ἀὴρ ἐκ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος πτηνὰ καὶ ἑρπετά. εἰσὶ γὰρ ὄφεις ἐξ ἀέρος πίπτοντες. Prima Schützii γαῖα ex Heathii coniectura. y emendarunt Schützius in posterioribus editionibus et Porsonus.

579

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-377

δεινὰ δειμάτων ἄχη: Libri δεινὰ καὶ δειμάτων ἄχη. Delendum esse καὶ Heathius vidit. Non opus est ut yn scribatur, ut olim putavi.

580

581-586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-378

πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βρύουσι· βλάπτουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανά τε καὶ πεδοβάμον᾽, ἅ τ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον: Hi versus in M. sic scripti sunt, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βροτοῖσι πλήθουσι βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάμαροι πτηνά τε καὶ πεδοβάμονα· κἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον, ita quidem, ut e in πεδάμαροι, item in πτηνά τε et in πεδοβάμονα in litura scriptum sit. In primo versu ἀγκάλαια νωδάλων Ald. ἀγκάλων κνωδάλων Rob. In tertio versu πεδαίχμιοι etiam Rob. habet. ποδαίχμιοι G. Ald. μεταίχμιο Turn. Vict. Non recte olim πεδαίχμιοι in πεδαιχμίῳ mutandum putabam: dicuntur quae sunt inter caelum ac terram. In proximo versu in πεδάμαροι consentiunt libri. Adscriptum est in M. οἶμαι πέδουροι, ἵν ᾖ τὸ σημαινόμενον μετέωροι, et in altera margine αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου αἱ καθημεριναί. Scribendum esse πεδάοροι vidit Stanleius, comparans cum illa priore adnotatione quod Hesychius habet, πέδουρος, μετέωρος. Versu quinto in πτηνά τε G. Rob. cum M. consentiunt. πτηνά τε Ald. Turn. Deinde πεδοβάμονα· κανεμούντων etiam Turn. Vict. πεδοβάμον ἀπ᾿ ανεμούντων G. πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων Ald. πεδοβάμονακ᾽ ἀνεμούντων Rob. Scribendum, ut in Opusc. I. p. 114. dixi, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Sed etiam priores versus vitiosos esse et metrum arguit et sententia. Itaque βροτοῖσι in βρύουσι mutavi, βλαστοῦσι autem, quod nihil esse videtur nisi adscripta alia lectio, delevi. Sic igitur hos versus scripsi, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων άνταίων βρύουσι· πλήθουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Masculina forma ἀνεμούντων nemo debet suspectam habere.

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-291

νίν, αὐτό wie Soph. Εl. 436 νίν für αὐτά steht. Krüger II § 51, συγκόλλως d. i. ich deute den Traum so, dafs der Sinn, den ich hineinlege, sich genau an die Anzeichen des Traumes anlehnt.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-292

⁴

ὄφις wie 927 ὄφιν. Nach Cram. Anecd. Oxon. III p. 298 Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Αττικοὺς ἐκτείνειν gehört diese Verlängerung dem attischen Dialekte an. ἐφ᾽ ἁμὰ σπ. ἠλελίζετο, sich über meine Windeln hin schlängelte. Vgl. Hom. B 316 ἐλελιξάμενος ( δράκων).

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-293

⁵

ἐμὸν θρεπτήριον für ἐμοῦ θρεπτήριον, indem ἐμὸν Attribut nicht zu μαστόν, sondern zu θρεπτήριον μαστόν ist.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-294

⁶

ἀμφὶ τάρβει: zu 35.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-295

⁷

ἐκδρακοντωθείς, Schol. ἀγρι ωθεὶς κατ' αὐτῆς. Das Wort dient dazu, den Traum συγκόλλως zu deuten.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-296

⁸

κτείνω d. i. der Traum bestimmt mich zum Mörder. Viele schreiben mit Turnebus κτενῶ.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-297

⁹

¹⁰

τερασκόπον: vgl. Hesych. τερασκόποι· ὀνειροκρίται.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-298

¹¹

¹²

D. i. gieb an, was die einen zu thun, die anderen zu unterlassen haben.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-299

¹³

Damit wird die Beseitigung der Elektra, deren Schauspieler nunmehr die Rolle der Klyt. zu übernehmen hat, motiviert.

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-300

¹⁴

αἰνῶ ( παραινῶ, vgl. 711, Suppl. 185 ) δὲ κρύπτειν τάσδε für τάσδε (die Frauen des Chors) δὲ κρύπτειν αἰνῶ. συνθήκας, Verabredungen, Abmachungen, wie sie 558 ff. angegeben werden.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-301

¹⁵

¹⁶

ληφθέντες ἐν ταὐτῷ βρόχω, vgl. den bei Makar. III 85 213 Sprichwort angeführten Trimeter ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ δικτύοις ἁλώσομαι ( ἐπὶ τῶν ὑπὸ τῶν ἰδίων πανουργιῶν ἁλισκομένων).

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-302

¹⁷

¹⁸

ἐφήμισεν: 273, Soph. Εl. 35 χρῇ μοι τοιαῦθ᾽ ὁ Φοίβος, ὧν πεύσῃ τάχα· ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-303

¹⁹

ἀψευδής: Eum. 618 , frg. 281, 5 τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα, Eur. frg. 875 Ζεὺς ἐν θεοῖσι μάντις ἀψευδέστατος. τὸ πρίν wie πάρος, sonst immer nicht ἐφήμισε τὸ πρίν, wie der Schol. meint). Verg. Aen. VI 343 fallax haud ante repertus hoc uno responso animum delusit Apollo.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-304

²⁰

παντελῆ σάγην: τελείαν περιβολὴν ἔχων ξένου, vollständig bepackt wie ein fremder Wandersmann.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-305

²¹

ἑρκείους, αὐλείας, vgl. 569, 649.

559-560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-306

²²

Der Text scheint nicht in Ordnung zu sein, da Orestes sich nicht als Gastfreund des Hauses, sondern als einen unbekannten Fremdling einführt. Vgl. 670 ff., 696 ff. Heimsöth vermutet §o ovv ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐπιστολὰς φέρων Στροφίου, φίλου τε καὶ δορυξένου δόμων (vgl. 675, 913), F. W. Schmidt betrachtet 560 als Interpolation. Uber δορύξενος vgl. Schol. zu Soph. Εl. 46 μέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυ ξένων: ἀντὶ τοῦ φίλων· κυρίως δὲ οἱ ἐν πολέμῳ γινόμενοι φίλοι, ὡς Γλαῦκος καὶ Διομήδης.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-307

²³

²⁴

Παρνησίδα (wie Παρνησοῦ Eum. 11 ): Φωκικήν Schol. In Wirklichkeit bedient sich Orestes 649 ff. des attischen Dialekts. Eur. Or. 1385 erklärt der Phrygier, dafs er βαρβάρω βοᾷ ein Klagelied singe, spricht aber griechisch. Eine Anderung des Dialekts pafst mehr für die realistische Komödie als für den idealen Ton der Tragödie.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-308

²⁵

καὶ δή (,,und angenommen denn"): vgl. Eum. 895 , Eur. Med. 386 καὶ δὴ τεθνᾶσι· τίς με δέξεται πόλις, Hel. 1059 καὶ δὴ παρεῖκεν· εἶτα πῶς σωθησόμεσθα. Ebenso hier das Asyndeton bei μενοῦμεν

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-309

²⁶

δαιμονᾷ: ὑπὸ δαίμονος κατ έχεται Hesych. Vgl. Sept. 992

Ζω δαιμονῶντες ἐν ἄτα

(Schol. λυσσή σαντες).

565-566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-310

²⁷

Wir werden in der Stellung von Schutzflehenden vor dem Thore warten, so dafs der Vorübergehende uns die Zurückweisung ansieht" u. s. w.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-311

²⁸

πύλαισι . . ἀπείργεται, läfst durch verschlossene Thüre von sich fernbalten. Vgl. Aristoph. Ekkl. 420 ἣν δ᾽ ἀποκλῄῃ τῇ θύρα. Der Tribrachys im dritten Fufse ist gebildet wie Ag. 605

ἄριστα τὸν ἐμόν

. Die zweite und dritte Kürze des Tribrachys wie die zwei Kürzen des Daktylus bilden gewöhnlich den Anfang eines dreioder mehrsilbigen Wortes, seltener ergeben sie ein zweisilbiges Wort. Hier schliefst sich der Artikel dem folgenden Worte enge an.

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-312

²⁹

D. i.,, man kann nicht verstehen, warum Agisthos die Schutzflehenden nicht einläfst, wenn er anders Kunde von ihnen hat; er kann sie aber haben, da er, wenn auch nicht im Hause (730), so doch im Lande anwesend ist." Die Ausschliefsung und rücksichtslose Behandlung von Schutz suchenden Fremdlingen war ein schweres Argernis, vgl. Hom. α 119 νεμεσ σήθη δ᾽ ἐνὶ θυμῷ ξεῖνον δηθὰ θύρησιν ἐφεστάμεν, η 159 οὐδὲ ἔοικεν ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἦσθαι ἐπ᾿ ἐσχάρῃ ἐν κονίησιν, ἣ 546 ἀντὶ κασιγνήτου ξεινός θ᾽ ἱκέτης τε τέ τυκται ἀνέρι ὅς τ᾽ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-313

³⁰

βαλόν: z η 768.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-314

³¹

Diesen empörenden Anblick hebt auch Soph. El. 267 Elektra hervor: ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ᾽ ἴδω τοῖσιν πατρῴοις.

571-572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-315

³²

³³

μολών κατὰ στόμα, mir vor das Gesicht, vor mich hin tretend. Vgl. Eur. Rhes. 409 Θρη κῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα, 491 τάξον μ' ᾿Αχιλλέως καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα und κατ᾿ ὄμμα ( ὄμματα, ὀφθαλμούς) Soph. Ant. 760 , Eur. Androm. 1064, Aristoph. Frö. 626. ἀρεῖ καὶ καταβαλεὶ ὀφθαλμούς, das Auge zu mir erheben und, glaube sicher, (bei meinem Anblicke) wieder senken wird." Die Worte σáq' lóðɩ beziehen sich trotz ihrer Stellung auf das Folgende, wie wenn es hielse: καί, σάφ᾽ ἴσθι, κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ. Vgl. Eum. 829 . Dafs Ägisthos nicht im Hause ist, erfährt Orestes erst 669.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-316

³⁴

ποδώκει: τῷ ταχεῖ ξίφει. ὡς ἐπὶ ἐμψύχου δὲ εἶπεν Schol. Vgl. ποδῶκες ὄμμα Sept. 610 . Die Vorstellung von περιβαλών ist ähnlich der von αρκύων ξίφους Eur. Med. 1278, βρόχοισι δ᾽ ἀρκύων κεκλήσε ται ξιφηφόροισι Herc. 729. Das Schwert umgarnt und fesselt, weil der Tote sich nicht mehr regen kann.

575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-317

³⁵

φόνου οὐχ ὑπεσπανισμένη: Schol. οὐκ ἀποτυγχάνουσα, vgl. Pers. 492

ὑπεσπανισμένους βορᾶς

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-318

³⁶

ἄκρατον nicht οἶνον, sondern αἷμα. Zur Spende nach der Mahlzeit wurde ungemischter Wein getrunken. Vgl. Athen. XV 48 Ρ. 693 Ο Θεόφραστος δ᾽ ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον, φησίν, οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον, ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι πρόποσιν“ κτέ. τρίτην πόσιν (Akk. des inneren Objekts) mit Bezug auf die σπονδὴ τρίτου κρατῆρος, die dem rettenden Zeus ger bracht wurde, zu Ag. 257 f. Nach 1063 ff. war die erste Blutspende der Mord der Kinder des Thyestes, die zweite der des Agamemnon. Durch ἄκρατον wie durch τρίτην πόσιν wird der Ausdruck sarkastisch. Vgl. Ag. 1385 f. Diese Beziehung fällt weg Soph. El. 785

τοὐμὸν ἐκπίνουσ᾽ ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-319

³⁷

ἀρτίκολλα: Schol. σύμφωνα καὶ ὑγιῶς συναρμοζόμενα ταῖς νε ωστὶ συνθήκαις ἡμῶν, Hesych. ἡρμοσμένα. Vgl. 540.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-320

³⁸

Frg. 188 σιγῶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγων τὰ καίρια, Sept. 606

φιλεὶ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια

, Eum. 277 f. Den letzteren Auftrag erfüllt der Chor 726 f., 762 ff., 847 ff.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-321

³⁹

τούτῳ, dem Agamemnon im Grabe, zu welchem sich Orestes hinwendet. Vgl. 487 u. Soph. El. 453

αὐτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενὴ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν

(scil. τὸν πατέρα) εἰς ἐχθροὺς μολεῖν, Eur. Οr. 1225 ὦ δῶμα ναίων νυκτὸς ὀρφναίας πάτερ, καλεῖ σ᾽ Ὀρέστης παῖς σὸς ἐπίκουρον μολείν. Dals nicht mit dem Schol. an Pylades zu denken ist, zeigt der Ausdruck δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-322

⁴⁰

⁴¹

,,Um den Schwertkampf mir mit glücklichem Erfolg zu krönen.“ ξιφηφόρος ἀγών,,,der schwerttragende Kampf" für Kampf von Schwerttragenden. Vgl. Eur. Herc. 812 ξιφηφόρων αγώνων, Bakch. 384 κισσοφόροις ἐν θαλίαις, 531 στε φαναφόρους θιάσους. Elektra geht ins Haus, Orestes und Pylades treten zur linken Seite ab. 583 - 648 erstes Stasimon: Vieles Schreckliche bietet die Natur; aber schrecklicher als die Ungeheuer der Natur ist des Mannes verbrecherischer Sinn und des Weibes rüchsichtslose Gier. Beispiele hiefür sind Althäa, welche den Sohn, Skylla, welche den Vater, die Frauen von Lemnos, welche die Gatten ihrer Leidenschaft opferten. Zu diesen kommt jetzt die Buhlerei der Klytämestra, durch welche der allverehrte Herrscher den Untergang fand. Aber Dike dient der Vorsorglichen Schwertfegerin Aisa als Ambofs und das Erzeugnis ihrer Arbeit bringt die Erinys mit der Zeit ins Haus, um den Greuel alter Blutschuld zu sühnen. Dieses aber, das Schwert, trifft um der mit Fülsen getretenen Dike willen ins Herz diejenigen, welche sich über alle Verehrung des Zeus hinweggesetzt haben".

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-323

⁴²

δειμάτων ἄχη, widrige Schrecknisse.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Χορός τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Current edition Perseus

ΧΟ. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις.

Ὀρέστης ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεςφόρον. 535 κρίνω δέ τοί νιν ὥςτε συγκόλλως ἔχειν.

Χορός γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

ΟΡΕΣΤΗΣ Ἀλλ' εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ 540 τοὔνειρον εἶναι τοῦτ' ἐμοὶ τελεσφόρον· κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως συσκόλλως (prius -κόλως) ἔχειν·

ΧΟΡΟΣ 1 Τερασκόπον δὴ δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι, γένοιτο δ' οὕτως. Τἄλλα δ' ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν δ' ἔν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ. τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι.

ΧΟ. 1

ΧΟ. τερασκόπον δὴ τῶνδε σ’ αἱροῦμαι πέρι, γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Testimonia

Actio

Apparatus Criticus

(ΟΡ.) κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε. 550

(ΧΟ.) τερασκόπον τε τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι, γένοιτό θ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν τι ποιεῖν τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Testimonia

Apparatus Criticus

Chorus I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

CHORUS So be it: but explain the rest of thy plan to thy friends, bidding some to do something, and others not to act.

CHORUS

LE CORYPHÉE Ah ! je t'agrée aujourd'hui pour devin : ainsi en soit-il donc ! Et maintenant donne tes ordres à tes amis ; aux uns dis ce qu'ils doivent faire, aux autres ce dont ils se doivent garder.

LE CHŒUR Innombrables

CHORUS. Thus may it be. But now instruct thy friends What each must singly do, and each not do,

CHORUS. STROРНЕ I.

CORIFEA E cosí sia! Non io cerco altro interprete del sogno! Il resto ai fidi tuoi chiarisci: dove non fare, e dove far conviene.

CORO 1 Strofe 1.

Nun. Fiat uerò fic. alia expone amicis. Hos unum facere, hos non patrare dicens.

Cho. Multa quidem aer alit: graues dolores terriculorum

Cho.

Chorführerin. So mag es sich erfüllen. Nur verteile noch, was jedem obliegt, der am Werke helfen soll.

Orestes. Bald ist's gesagt. Elektra kehrt ins Haus zurück, 555 und, darum bitt' ich, unser Anschlag muſs geheim gehalten werden. Wie den Helden Hinterlist erschlug, so soll die Mörder ebenfalls das Netz der List umgarnen und erwürgen. So gebot Apollon selbst, des Seherweisheit nimmer trügt.

Chor. 585

Chorus So let it be! But now direct thy friends, These how to act, or those aloof to bide.

Chorus. So do; yet ere thou doest, speak to us, Bidding some act, some, by not acting, aid.

Chorus.

Die Chorführerin. Gescheh' es also! Weiter gib den Freunden an: Wen willst du handelnd wissen, wen unthätig seh'n?

Chor Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις.

Ὀρέστης

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεςφόρον.
535

κρίνω δέ τοί νιν ὥςτε συγκόλλως ἔχειν.

Χορός

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

ΟΡΕΣΤΗΣ

Ἀλλ' εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ' ἐμοὶ τελεσφόρον·

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως συσκόλλως (prius -κόλως) ἔχειν·

ΧΟΡΟΣ
¹

Τερασκόπον δὴ δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτο δ' οὕτως. Τἄλλα δ' ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν δ' ἔν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ.

τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι.

ΧΟ.

1

ΧΟ.

τερασκόπον δὴ τῶνδε σ’ αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

(ΟΡ.)

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

(ΧΟ.)

τερασκόπον τε τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι,

γένοιτό θ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

CHORUS

So be it: but explain the rest of thy plan to thy friends, bidding some to do something, and others not to act.

LE CORYPHÉE

Ah ! je t'agrée aujourd'hui pour devin : ainsi en soit-il donc ! Et maintenant donne tes ordres à tes amis ; aux uns dis ce qu'ils doivent faire, aux autres ce dont ils se doivent garder.

LE CHŒUR

Innombrables

CHORUS.

Thus may it be. But now instruct thy friends

What each must singly do, and each not do,

CHORUS.
STROРНЕ I.

CORIFEA

E cosí sia! Non io cerco altro interprete

del sogno! Il resto ai fidi tuoi chiarisci:

dove non fare, e dove far conviene.

CORO
1 Strofe 1.

Nun.

Fiat uerò fic. alia expone amicis.

Hos unum facere, hos non patrare dicens.

Cho.

Multa quidem aer alit: graues dolores terriculorum

Chorführerin.

So mag es sich erfüllen. Nur verteile noch,

was jedem obliegt, der am Werke helfen soll.

Chor.

585

Chorus

So let it be! But now direct thy friends,

These how to act, or those aloof to bide.

Chorus.

So do; yet ere thou doest, speak to us,

Bidding some act, some, by not acting, aid.

Die Chorführerin.

Gescheh' es also! Weiter gib den Freunden an:

Wen willst du handelnd wissen, wen unthätig seh'n?

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.