689-690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-423
αἰῶνα, φίλον πολιτῶν μέλεον αἷμ' ἀνατλᾶσα Libri
αἰῶν' ἀμφὶ πολίταν
. Genitivum
πολιτῶν
Auratus, Scaliger, alii restituerunt. Deinde
μέλεον
Flor. ex correctione pro ante scripto
μέλαιον
. Meam emendationem Humboldtus expressit,
αἰῶνα, φίλον πολιτῶν μέλεον αἷμ' ἀναπλᾶσα
. Non norat
ἀμφί
scholiastes, qui haec adscripsit,
αἰῶνα πολύθρηνον καὶ μέλεον αἷμα ἀνατλᾶσα
.
693.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-424
αὖθ'
οὕτως ἄΐστος
Flor. Vict. sed in Flor. ad ultimam
οὕτως
vocabuli syllabam
ος
supra adscriptum est, habetque
οὕτως
Farn. Id Auratus coniectura assecutus erat. Non est illa tamen, ut ex metro cognoscitur, vera scriptura, sed
αὖθ'
. Id et sic et
αὖθ'
esse videtur scriptum, ut alii
οὗτος
, alii
οὕτως
interpretandi caussa apponerent.
693
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-425
ἔχων Libri
ἔχων
. In Farn. glossae adscriptae
πρόσεχε, προσεῖχεν
. Casauboni Pearsonique coniecturam
ἔχων
a Blomfieldio, Wellauero, Scholefieldio receptam videas quod ea forma in Persis v. 658. inveniatur. At nec veri simile est hic tam exili forma dicendi usum esse poetam, et quid tandem reprehendat quis in librorum scriptura, quum a neutrali significatu non raro dicatur? Supra v. 176.
Ἀχαϊκὸς λεώς, Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόθοις ἐν Αὐλίδος τόποις.
697
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-426
νεότροφον
νεοτρόφον
Flor.
698
702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-427
τοκέων
τοκήων
Flor. Vict.
τοκέων
recte Farn.
702
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-428
χάριν τροφᾶς γὰρ
χάριν γὰρ τροφᾶς
Flor. Vict.
χάριν γὰρ τροφεῦσιν
Farn. quod receperunt Blomfieldius et Scholefieldius, quia, si v. 693.
οὕτως
legitur, metra exaequantur. Corrupit hunc locum Wellauerus, quum
ἔθος τὸ πρόσθε τοκήων
scripsit, quod ipsi sensus poscere est visus. Altero in versu ex Pearsoni Heathiique sententia
χάριν τροφᾶς γὰρ
posuit. Hoc ego quoque probandum censui, qui
τροφεῦσι
Triclinii coniecturam esse credam, numeros quidem eosdem praebentem quos servatum in stropha
οὕτως
habet, sed eos, si quid video, non satis concinnos.
703
704.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-429
ἀρχαῖς
ἄταις
Farn. Vict.
ἄτας
Flor. In Farn. adscripta interpretatio
ἤγουν πολέμοις
. Fuerunt qui
ἄγραισιν
aut
σὺν ἄταις
scribendum esse putarent. Quod ego in El. doctr. metr. p. 326. proposueram,
ἄγαν
, receperunt Blomfieldius aliique, sed non explicuerunt. Patet autem non esse dictam eam vocem ut v. 126. ubi invidiam atque indignationem significat, sed eandem vim habere atque
ἄγος
. Proprie enim stuporem significat admiratione ortum, quae quum rei malae atque infandae magnitudine excitatur, coniuncta est cum indignatione atque aversione animi. Inde
ἄγη
etiam de ipsa re, quae eos sensus excitat, dictum esse videri potest. Sic in Choeph. v. 820.
ἔνδοθεν φοινίαν ἄγαν τιθείς
, nam ibi quoque male legitur
ἄταν
. Sed fateor id et mirum videri nec satis aptum huic loco. Quare non dubito quin ab
ἄγη
diversum fuerit
ἄτη
, factum ab
ἅζω
, quod significaret consecrationem, sacrificium. Nam
ἅζεσθαι
est sibi sacrum reddere, ut, si
ἅζειν
activum umquam in usu fuit, id consecrare alii aliquid esse debuerit. Conspirat autem
ἁγνός
, quod consecratum proprie significavit. Simul ex hac duarum vocum confusione explicari potest interpretationis apud grammaticos fluctuatio.
704
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-430
κακὸν ἦθος
κακὸν δ' ἦθος
Flor. Vict. Particulam, quam Pauwius vidit delendam esse, omittit Farn.
707
710.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-431
προσεθρέφθη Libri
προσεθράφη
. Heathius
πρὸς ἐτράφη
, qui videtur scribere voluisse
προσεθρέφθη
, quod reposuit Porsonus.
710
711.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-432
παράυτα
πάραυτα δ' ἐλθεῖν
Flor.
παραυτὰ δ᾽ οὖν ἐλθεῖν
Farn. Vict. Et
οὖν
quidem atque in antistrophico versu
τοῖς
iam ante cognitam Flor. codicis scripturam a me deleta erant. In
πάραυτα
hunc accentum tenui, quo hodie quoque Graecos uti testatus est Coraes in dissertatione Prodromo bibliothecae Graecae praemissa p. 50. Hesychius
πάραυτα, παραχρῆμα, εὐθέως, παραυτίκα
. Vitiosam eam prosodiam putabat Dorvillius ad Char. p. 311 (388).
711
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-433
ἀκασκαῖον μὲν Libri
ἀκασκαῖον ἄγαλμα
. Post
ἄγαλμα
distinctionem addidit Stanleius. Porsonus
ἀκασκαῖον δ'
edidit: quem omnes secuti sunt. Porsonus enim si praesul soloecismum facit, quis non redamtruet olli?
Δὲ
non habet locum nisi aut verbo vel novo addito vel repetito priore, aut rebus quae per
μὲν
et
δὲ
distinguuntur sibi oppositis, ut paullo post v. 730. de quo genere dixit Boeckhius ad Pindari Pyth. XI. 1. Itaque in Aiace v. 624. scribendum est
ἢ που παλαιᾷ μὲν ἔντροφος ἡμέρᾳ λευκῷ τε γήραι μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα φρενομόρως ἀκούσῃ,
quamvis libri omnes
δὲ
habeant. Eodem modo Aeschyli versus corrigendus erat. Illud
μὲν — τε
vel
μὲν — καὶ
frequens est apud Pindarum.
Ἀκασκαῖον
explicandum ex Hesychio,
ἄκασκα, ἡσύχως, μαλακῶς, βραδέως
. Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 371, 1.
ἄκασκα, ἥσυχα, βραδέα
(legitur
φαρδέα
). Κρατῖνος Νόμοις.
ἢ πρεσβύται πάνυ γηραλέοι, σκήπτροισιν ἄκασκα προβῶντες.
Eustathius p. 665, 29.
τὸ δὲ ἀκήν, περὶ οὗ ἀλλαχοῦ εἴρηται, εὕρηται λεγόμενον καὶ ἀκασκᾶ. Αἴλιος δὲ Διονύσιος καὶ χρῆσιν παράγει Κρατίνου ταύτην “σκηπτροῖσιν ἀκασκᾶ προβιβῶντα.”
713
716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-434
παρακλίνασ'
παρακλίνουσ'
Farn. Vict. Coli signo post hanc vocem interpungunt Vict. Cant. Auratus
παρακινοῦσ᾽ ἐπέκρανεν
, si recte notavit Spanhemius. Certe viderat Auratus verbum hoc cum sequentibus coniungendum esse, quod monuerunt deinde etiam alii, non illi tamen rem apertissimam persuadentes Porsono Blomfieldioque. In Flor. scriptum est
παρακλίνασ'
, idque propter codicis auctoritatem praetuli. Dictum id est neutraliter, declinans, i. e. a pristina via decedens.
716
717-721.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-435
γάμου πικρὰς τελευτάς, δύσεδρος καὶ δυσόμιλος πέλει ξυνέταις Πριαμίδαισι, πομπᾷ Διὸς ξενίου, νυμφόκλαυτος Ἐρινύς.
πικράς
Farn. Vict.
πικροῦ
, sed
ας
supra scripto, Flor. Idem liber
τελευτᾶς
, sed circumflexo in gravem mutato. Obscuram atque ambiguam reddiderunt horum versuum interpretationem qui sic interpunxerunt,
γάμου πικρὰς τελευτάς, δύςεδρος καὶ δυςόμιλος, συμένα Πριαμίδαισι, πομπᾷ Διὸς ξενίου, νυμφοκλαυτὸς Ἐριννύς
. In Vict. Cant. nulla post
τελευτὰς
et
δυςόμιλος
interpunctio est. Haec posterior si omittitur, Helena dicitur
δύςεδρος καὶ δυςόμιλος συμένα Πριαμίδαισι
, postremis autem verbis significatur eam Iovis missu pro Furia esse. Rectius videtur virgula interpungi post
τελευτάς
, cetera autem omnia sine interpunctione continuari, Helena ut dicatur tamquam Furia
δύςεδρος καὶ δυςόμιλος
ab Iove missa Priamidis venisse. Ipsumque eo ducit
συμένα
, verbum convenientissimum Furiae, quas magnis et rapidis gressibus ruere constat.
719.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-436
Πριαμίδαισι
πριαμίδαισιν
Bekkero teste Farn.
πριαμίδαισι
Flor. Vict.
719
721.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-437
Ἐρινύς
ἐρινὺς
Flor.
ἐριννύς
Farn. Vict.
721
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-438
ἐν βροτοῖς
ἐν βροτοῖς
Flor.
ἐν τοῖς βροτοῖς
Farn. Vict. Patet Triclinium voluisse trimetrum facere.
722
726.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-439
ὀϊζὺν Libri
ὀϊζύν
. Correxit Pauwius.
726
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-440
τὸ δυσσεβὲς γὰρ ἔργον Libri
τὸ γὰρ δυσσεβὲς ἔργον
. Emendarunt Pauwius et Heathius.
728
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-441
μετὰ
μετὰ
libri. Male Auratus
τέκνα
coniiciebat. Satius erat per anastrophen indicare
μετὰ
esse post.
729
731.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-442
γάρ Recte libri
γάρ
. Malam Aurati aliorumque coniecturam
δ᾽ ἄρ᾽
Porsonus aliique receperunt, non animum advertentes ad usum eum quo
γάρ
in sententia parenthetice inserta dicitur: nam illud quidem non dubium est, iustae domus prosperam sortem esse. Ac
δ᾽ ἄρ᾽
ne potuit quidem dici.
731
736-737.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-443
τόθ' ἢ τόθ', ἕως ἂν ἐς τὸ κύριον μόλῃ νέα ῥαφά.
τότ' ἢ τόθ᾽ ὅταν τὸ κύριον μόλῃ νεαρὰ φάους. κότον
Flor. Farn. et omissa post
φάους
interpunctione Vict. Improbabilia multa de his versibus prolata sunt, neque nunc probo quae ipse olim proposui.
Κότον
explicatio esse videtur, adscripta ad
δαίμονα τὸν ἄμαχον
. Aeschylum autem scripsisse puto
τότ᾽ ἢ τότ᾽, ἔςτ᾽ ἂν ἐπὶ τὸ κύριον μόλῃ νέα ῥαφᾷ.
738-740.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-444
δαίμονά τε τὰν ἄμαχον, ἀπόλεμον, ἀνίερον, θράσος μελαίνας μελάθροισιν ἄτας εἰδομέναν τοκεῦσιν.
δαίμονά τε τὸν ἄμαχον, ἀπόλεμον, ἀνίερον θράσος μελαίνας μελάθροισιν ἄτας εἰδομένων τοκεῦσιν
Vict. Sic etiam Flor. nisi quod
μελάθροις
et
τοκεῦσι
habet. In Farn.
μελάθροισιν εἰ τοκεῦσιν
scriptum est, omissum autem
ἄμαχον
, quod Triclinius expulit, atque ad
ἀπόλεμον
adscripta glossa
τὸν ἄμαχον, ἀντὶ μιᾶς
. Scribendum esse
δαίμονά τε τὰν ἄμαχον, ἀπόλεμον, ἀνίερον
, dixi in adnotationibus ad Humboldti interpretationem. Quod additur
θράσος ἄτας
idem est quod
θρασεῖα Ἄτη
, neque opus est ut
εἰδομέναν
cum Casaubono et Heathio in
εἰδομένας
muletur, neque ut cum Aurato
μέλαιναν ἄταν
scribatur.
742.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-445
δώμασι
δώμασιν
Farn.
δώμασι
Flor. Vict.
742
744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-446
ἔδεθλα
τὰ χρυσόπαστα δ᾽ ἐσθλὰ
Flor. Vict.
τὰ χρυσόπαστ᾽ ἐσθλὰ
Farn. Praeclare Auratus
τὰ χρυσόπαστα δ᾽ ἔδεθλα
, quod suum fecit Stanleius. Recepit Schützius, non etiam alii, quamquam evidentissime verum. Usus ea voce Callimachus h. Apoll. v. 71. qui ibidem v. 61. et in hymno Deli v. 228.
ἐδέθλιον
dixit.
744
745.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-447
παλιντρόποις
παλιντρόποις
, quod Flor. Vict. habent, Elmsleius etiam ex Farn. attulit, Bekkerus autem
παλίντροπο
, eumque verum vidisse puto. Volebat enim Triclinius haec verba,
παλίντροπ᾽ ὄμμασι
, respondere illis,
νεαρὰ φάους κότον
. Non potest autem dubitari quin verum sit
παλιντρόποις
.
745
746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-448
προσέμολε Libri
προσέβα τοῦ
. Articulus iste huc ex sequente versu venisse videtur, quum supra scriptus esset ad
πλούτου
. Pro
προσέβα
in adnotationibus ad Humboldti interpretationem scribendum esse conieci
προσέβαλε
, quo verbo attendendi reputandique significatu usus est Sophocles in Trach. v. 580.
χιτῶνα τόνδ᾽ ἔβαψα, προςβαλοῦσ᾽ ὅσα ζῶν κεῖνος εἶπε
, et iterum v. 844.
τὰ μὲν οὔτι προσέβαλε
. Sed et artificiosius quaesitum et non satis aptum huic loco, qui simplicius ideoque gravius verbum desiderat,
προςβάλλειν
est. Scribendum potius erat
προςέμολε
.
746