Aeschylus, Agamemnon, Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (Translator), 1085

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

hast du es, wie wir's halten, gnädig über's Maß.

1085

Chorführer.

Dir galten diese klaren Worte, die sie sprach.

Da dich das Netz der Knechtschaft fesselt, wirst du wohl

gehorchen — oder wirst du nicht? du weigerst dich?

Klytaimestra.

1050 Nun, wenn sie nicht das ungeschlachte Kauderwelsch

1090

Agamemnon. Aeschylus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (Translator). Berlin. 1919–1923.

Current edition Experimental

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) (German) (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1085 focus

ΚΑ.

῎Απολλον ῎Απολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός.

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν Ατρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1085 focus

Κασσάνδρα
ἀντ. β'.

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων

ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός.
1045

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1085 focus

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων
1085
Ant. 2.

Ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός·

ἆ ποῖ ποτ' ἤγαγές με ; πρὸς ποίαν στέγην ;

ΧΟΡΟΣ

Πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ' ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ' κάτα δ' οὐκ ἐρεῖς ψύθη ψύδη.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἆ ἆ ἃ ἃ om.
1090
Str. 3.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1085 focus

Ἄπολλον Ἄπολλον

ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός.
1070

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

¹²³⁴

μὴ μὴν ὄχιον (fuerat fort. ὄχλον) εἴκουσ' ἑχοῦσ᾽ τοτοῖ δᾶ ὤπολλον ὤπολλον ὤπολλον ὤπολλον αὐτῆς περ ἐν παρ' ἓν

ΚΑ.

3

[ & & ]

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1085 focus

Ἄπολλον· Ἄπολλον·

1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός·

ἃ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν’ εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

' ἐγὼ λέγω σοι, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1085 focus

ΚΑ.

᾿Απόλλων Ἀπόλλων,
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη. =

Translations (8)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1085 focus

Apollo! Apollo! Aguieus! destroyer mine! ah! whither canst thou have brought me? to what kind of dwelling?

CHORUS

To that of the Atreidae: if thou perceivest not this, I tell it thee, and thou shalt not pronounce this to be a falsehood.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1085 focus

Apollon ! Apollon, dieu des routes ! Apollon qui me perds ! (Accentué.) Où m'a menée ta route ? ah ! dans quelle maison ?

LE CORYPHÉE

Celle d'Atrée ; je te le dis, si tu l'ignores ; tu peux le répéter sans crainte de mentir.

AGAMEMNON Même mouvement.

CASSANDRE

Ah !

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1085 focus

Apollo, O Apollo, fatal leader,

Ah, whither hast thou led me? to what houſe?

CHORUS.

Is that unknown? Let me declare it then :

This is the royal manſion of th' Atridæ.

AGAMEMNON.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1085 focus

Apollo, Apollo !

Mio duce e mio sterminio!

Dove condotta m' hai? Verso qual tetto?

CORIFEO

Al tetto degli Atridi: io te lo dico,

se non lo sai: né troverai ch'io menta
1265

3

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1085 focus

Apollo, Apollo.

Agyeuq; Apollo mi,

320

Quónam tandem duxisti me,

Ad quam domum?

Cho.

Ad Atridas, ſi tu cogitas,

Ego dico tibi, hæc non dices mendacia eſse.

Ca.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1085 focus

Apollo, Apollo!

God of all ways, but only Death's to me,

O thou Apollo, thou Destroyer named!

What way hast led me, to what evil home?
1245

Chorus.

Know'st thou it not? The home of Atreus' race:

Take these my words for sooth and ask no more.

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1085 focus

Apollon! Apollon!

O Pfadführer, Todbringer mir!

Wohin entführtest du mich, ach? Zu welchem Haus?
1035

Der Chorführer.

Zum Haus der Atreussöhne. Wenn du's nicht gewußt,

Vernimm's von mir, und keiner Lüge zeihst du mich.

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1050. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-614

αὐτοφόνα τε κακὰ καὶ ἀρτάνας

αὐτοφόνα

recte Flor. Farn. Rob. et, ut videtur, M.

αὐτόφονα

ceteri. Deinde

κακὰ καὶ ἀρτάναι

M. G. Ald. Rob. et, ut videtur, Flor. In M. scholion

ἀντὶ τοῦ ἀγχόνῃ

adscriptum est.

κακά, καὶ ἀρτάναι

Turn.

κακά, κ' ἀρτάναι

Vict.

κακά. καὶ ἀρτάνας

Farn. Et

καὶ ἀρτάνας

scribendum esse viderat Casaubonus, quum Auratus

ἀστάτας

coniecisset. Scribendum aut

αὐτοφόνα κακὰ καὶ ἀρτάνας

, aut, quod praetuli,

αὐτοφόνα τε κακὰ καὶ ἀρτάνας

1050

1051. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-615

ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

ἀνδρὸς σφάγιον

M. et ceteri libri praeter Turn. ubi

ἀνδρὸς σφαγεῖον

scriptum est, et Farn. qui

ἀνδρὸς σφάγιόν τε

habet. Sed M. litteram

σφάγιον

in litura scriptam habet. Deinde omnes

καὶ πέδον

. Quod Pearsonus coniecit,

καὶ πέδον

, etiam Schützius in prima editione posuerat. Blomfieldio, ut dubitaret de huius coniecturae veritate, scrupulum iniecerat

καί

: quin propter hoc

καί

negat

πέδον

ferri posse Wellauerus. Nimirum

σφαγεῖον

, ut Porsonus scripsit, illi substantivum esse putarunt, non cogitantes adiectivum esse referrique ad

στέγην

. Recte intellexerat Aeschyli verba Seidlerus ad Eur. Troad. v. 764. Sed tamen

πέδου ῥαντήριος

non recte diceretur domus nisi adiiceretur

αἵματι

. Quare scripsi

ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πέδοι ῥαντήριον,

ut viri sanguinem humi profundens dicatur, coniuncto

ῥαντήριον

cum

ἀνδρός

aeque ut

σφαγεῖον

. Quamquam dubitari potest utrum hoc scripserit Aeschylus, an, quod fortasse praestat,

ἀνδρὸς σφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον

. Id Dindorfio quoque in mentem venit scribi posse, si cum Dobraeo Adv. II. p. 25. legatur

ἀνδροσφαγεῖον

1051

1052. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-616

εὔρις

Porsonus,

εὖρις

M. G. sed in M.

s in litura scriptum est.

εὖρες

Flor. Farn. Ald. Rob. Turn.

εὖριν

Vict.

εὔριν

praetulit Blomfieldius.

1052

1053. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-617

ματεύει

μαντεύει δ'

M. Ald. Rob.

μαντεύῃ δ᾽

, sed

ει

mutato, G.

ματεύει δ'

Flor. Farn. Vict.

ματεύειν δ'

Turn. Probarunt infinitivum Blomfieldius et Wellauerus, cui

μαντεύει

eo ortum esse videbatur, quod

ματεύει

supra adscriptum alieno loco insertum esset. Non cogitarunt ita

ματεύειν τε

dicendum fuisse, multoque languidiorem esse infinitivum. Scholiastam ne quis putet infinitivum legisse, cuius adnotatio ita edita est,

ἔοικεν ὡς κύων εὔριν ἀναζητεῖν

(ita Rob.

εὔριν ματεύειν καὶ ἀναζητεῖν

Vict.)

εἰ γέγονεν ἐνθάδε παλαιὸς φόνος

, nimirum in M. ita hoc scholion scriptum est,

ἔοικεν ὡς κύων εὑρίσκοι

(scribendum

εὔρις

καὶ ἀναζητεῖ etc

. ὧν ἐφευρήσει Deinde

ὧν ἀνευρήσει

Porsonus.

ὧν ἂν εὑρήσῃ

M. G. Rob.

ὧν ἂν εἰρήσῃ

Ald.

ὧν ἂν ἀνευρήσει

Turn.

ὧν ἐφευρήσει

Flor. Farn. Vict.

1053

1054. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-618

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖςδ' ἐπιπείθομαι Ante hunc versum Blomfieldius

ὢ ὢ

posuit, quoniam in stropha has voculas receperat.

μαρτυρίοισι γὰρ

ex Pauwii emendatione Porsonus.

μαρτυρίοις γὰρ

M. G. et edd.

μαρτυρίοις μὲν γὰρ

Flor. Farn. et Ven. in quo hic versus primus est post lacunam ad v. 46. indicatam. Deinde

τοῖςδ᾽ ἐπιπείθομαι

scribendum esse primus vidit Abreschius.

τοῖςδε πεπείθομαι

M. G. Flor. Farn. Ven. Ald. Rob.

τοῖς δὲ πείθομαι

Turn. Vict.

1054

1055-1056. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-619

κλαιόμενα τάδε βρέφη

κλαιόμενα

G. Ald. Rob. Turn. Deinde

τὰ βρέφη

Flor. Farn. Ven. quod receperunt Blomfieldius, Wellauerus, Boissonadus, Frigidum id esse prae ceterorum librorum scriptura,

τάδε βρέφη

, vidit Scholefieldius. Haud dubie

τὰ βρέφη

a Triclinio scriptum est, ut metrum ei metro, quod in strophico versu invenerat, accommodaretur.

Τάδε βρέφη

etiam scholiastes legisse videtur, qui scribat

φαντάζεται γὰρ ὁρᾶν τὰ σώματα τῶν ἀνῃρημένων παίδων Θυέστου

. In ed. Rob. scriptum est

κλαιόμενα τάδε βρέφη, σφαγάς τε ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας

. Non habent

τε

post

σφαγάς

ceteri libri. Sed quum in edd. Ald. et Turn. iungantur sine interpunctione

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς

, in Vict. et Cant. sic distinctum est,

κλαιόμενα τάδε βρέφη, σφαγὰς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας

. Schützium quique alii cum eo virgulam post

βρέφη

rursum removerunt, ut

σφαγὰς ὀπτάς τε σάρκας

κλαιόμενα

regeretur, vituperavit Elberlingius, ridens imaginem puerorum quod interfecti sint carnesque suae a patre comestae flentium. Incautius id dixit vir non hebetis iudicii. Nam etsi ferri potest illa Victorianae et Canterianae editionis interpunctio, ut haec tria copulet Cassandra, flentes pueros, caedes, comestas a patre carnes, tamen quid obstat quin puerorum simulacra se cernere dicat, qui interfectionem suam et carnes a patre absumptas defleant, quum infra v. 1176. seqq. non solum repetat istam imaginem, sed etiam, nisi quis omnem libris fidem deroget, eos pueros carnes suas et viscera in manibus tenentes describat? His si non offendebatur Elberlingius, non erat cur eandem imaginem hic ferre nollet. Sed movit eum

κλαιόμενα

, quod accusativum regere nondum esset demonstratum. Id vero non debebat ei scrupulum iniicere. Nam ut

κλαίεσθαι

non sit deflere, sed flentem esse, quod alio verbo

δακρυρροεῖν

vocatur, tamen vel sic accusativus ei adiungi potuit. Sic Sophocles apud schol. Pindari Pyth. IV. 213.

δακρυρροεῖ γοῦν καὶ τὰ καὶ τὰ τυγχάνειν

. Accusativus

κλαιόμενα

quomodo explicandus sit, dictum est ad v. 2.

1057-1058. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-620

ἦ μὴν ... ᾖσμεν

ἦ μὲν

a pr. manu M. alia, ut videtur manus,

ἦ μὴν

superscripsit.

ἦ μὴν

G. Flor. Ven. Ald. Turn. Vict.

ἦ μὲν

Rob.

ἦ μὲν

, cum glossa

τοι σοί μέν

, Farn. Deinde

σοῦ

Turn. Vict. Ceteri

σου

, quod in Farn. supra versum scriptum est. Tum in M. ultima in

πεπυσμένοι

littera erasa. Deinde

ἦμεν

M. Flor. Farn. Ven. Vict. Ita etiam G. sed alteri syllabae

superscriptum, unde

ἦ μὴν

Ald. Turn.

ἦμεν

Rob. Schützius quum in prima editione utroque in versu

ἴδμεν

posuisset, in minore utrumque in

οἶσμεν

mutavit, postquam Porsonus ediderat

ἦ μὴν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ᾖσμεν

. Porsonum recte secutus est Blomfieldius. Friget, quamvis bis positum,

ἦ μὴν

, quod Wellauero placuit. Invenustum est, quod Scholefieldius dedit,

ᾔσμεν

: falsum quod Boissonadus

ἦ μὲν — ἦμεν

. ματεύομεν In fine versus libri

μαστεύομεν

. Schützius in prima editione recte

ματεύομεν

. Videntur hac forma usi esse tragici ubi metrum primam syllabam corripi pateretur. Hic autem altera etiam propter praegressum

πεπυσμένοι

displicet.

1059. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-621

τί ποτε μήδεται; Nihil erat cur Blomfieldius duplicando

πο

diiambum in dochmium converteret. Idem

πόποι

cum Flor. Farn. Ven. Rob.

πόποι

M. Ceteri

ποποῖ

. Error Aldinae est

μήδεσθαι

. In Rob. verba

τί ποτε μήδεται

et quae sequuntur usque ad

βοᾷ

choro sunt tributa.

1059

1060. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-622

ἄγος Vulgo

τί τόδε νέον ἄχος

. Blomfieldius cum Seidlero de vers. dochm. p. 161.

ἄγος

, quod confirmarunt Flor. Farn. Ven. In M. ut in ceteris

ἄχος

est, sed supra scriptum

γος

. Quum accuratissime syllabas exaequare soleat Aeschylus, videri potest scribendum esse

τί τόδ' ἄγος νέον, μέγα

. Sed ea minus apta est verborum collocatio. Et respondet solutio contractis syllabis etiam v. 1080.

1060

1062. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-623

φίλοισι

φίλοισιν

Farn. Ceteri

φίλοισι

. ἀλκάν Deinde

ἀλκὰ δ᾽

M. G. Farn. Ald. Rob. Turn.

ἀλκὰν δ'

Flor. Ven. Vict. Hesychius

ἄλκη, δύναμις, ἰσχύς, ἢ ἀλέξησις, ἢ μάχη. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι.

Orestem intelligi vidit Scholiastes.

1062

1065. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-624

ποῖ βοᾷς

πῶς βοᾷ

M. G. Ald. Rob. Turn.

βοᾷ πῶς

Flor. Farn. Ven. Vict. Hoc, rotundius visum Butlero, adoptavit Boissonadus. Unice verum est

ποῖ βοᾷς

, potiore verbo priorem locum tenente.

1065

1066-1068. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-625

NA In Ald. puncto post

τελεῖς

, item post

πόσιν

, commate post

φαιδρύνασα

interpunctum. Sic etiam Turn. deleta tamen post

πόσιν

interpunctione. Rob. et Vict. signa interrogandi habent post

τελεῖς

et post

φαιδρύνασα

, quod in Rob.

φαιδρύνασ'

scriptum est. Stanleium, qui post

τελεῖς

virgulam, post

φαιδρύνασα

signum interrogandi posuit, Porsonus aliique secuti sunt. Vellem Blomfieldius, qui abruptae orationis signum post

φαιδρύνασα

posuit, etiam post

τελεῖς

signo interrogandi distinxisset.

1069-1070. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-626

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρέγματα.

προτείνει δὲ

Ald. Turn.

προτείνει γὰρ

Ven. Deinde

χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρεγομένα

M. G. Ald. Rob. Turn. In Rob. post

asteriscus, vitii vel lacunae signum.

χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρεγομένα

Vict.

χεὶρ ἐκ χειρὸς

(ἐκ χειρὸς in Ven. esse dicitur)

ὀρεγομένα

Flor. Farn. Ven. Scholiastes

διαδέχονται δὲ ἀλλήλους τοῖς ὀρέγμασι τῶν χειρῶν Αἴγισθος καὶ Κλυταιμνήστρα

. Hinc in adnotatione ad Humboldti interpretationem scribendum conieci

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρέγματα

. Receperunt hoc, mutato

χειρὸς

χειρός

, Blomfieldius et Boissonadus. Atque

χειρός

iam Porsonus. Sed non de Aegistho cogitandum esse docet Choephororum locus v. 418. seqq.

1071. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-627

νῦν Nihil erat caussae quod

νῦν

nonnullos offenderet. Nondum, inquit, intellexi: nunc enim, si ante visa est aenigmata dicere, magis obscura loquitur.

1071

1072. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-628

ἐπαργέμοις

ἐπαργέμοισι

M. (sic M.) G. Ald. Rob. Vict.

ἐπ' ἀργέμοισι

Flor. Farn. Turn. ἀμηχανῶ

ἀμνημονῶ

pro

ἀμηχανῶ

Ven. Turn.

1072

1073. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-629

παπαῖ, παπαῖ

παπαῖ παπαῖ

M. Rob. Vict.

παπαὶ παπαί

G. Farn. Ald. Turn.

1073

1074. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-630

ἰδοὺ ἰδού M. Farn. Vict. Ald. Rob. Turn. et, nisi fallor, G. Deinde libri

ἰδού

. Schützius in minore editione

ἰδού

. Signum interrogandi primus posuit Vict. Aperte quidem falsum est: sed praestetne interrogative an affirmative dictum, non ausim diiudicare.

1074

1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-631

ἀκόρεστος Libri

ἀκόρετος

. Primus correxit Bothius.

1076

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-632

θύμασιν

θύματι

Ald. unde

θύματι

Turn.

1077

1078. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-633

Ἐρινὺν

M. Rob.

ἐρινὸν

ἐριννὰν

Ald.

ἐρινὺν

Ven. Flor. Farn. Turn. Vict. Deinde libri

κέλη

vel

κέλη

, nisi quod

καλεῖ

habet Ald. indeque Turn.

καλεῖ

1078

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-634

ἐπορθιάζειν Turnebus, plena interpunctione in fine praecedentis versus posita,

ἐπορθιάζων

scripsit, coniungens hoc participium cum sequentibus. Ceteri omnes infinitivum habent. In Ven. deest

με

1079

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-635

ἐπεὶ

ἐπεὶ δὲ

G. Ald.

1080

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-636

ἔθραμον

ἔδραμον

Turn.

1080

1081-1082. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-637

ἅτε γὰ δορὶ πτώσιμος ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ἅτε καὶ δορία πτώσιμος

M. Vict.

ἅτε καὶ δωρία πτώσιμος

G. Ven. Flor. Ald. Turn.

ἅτε καὶ διρία πτώσιμος

Rob.

ἅτε δωρία πτώσιμος

, omisso

καὶ

, Farn. Deinde

ξυναντεῖ

G. Ald. Rob. Turn. Ceteri

ξυνανύτει

. Correxit accentum Porsonus. Tum omnes libri

αὐγαῖς

, quod Pauwius aliique mutarunt in

αὐγάς

. Casaubonus coniecerat

δορὶ πτώσιμος

. Twiningius ad Aristot. de poet. n. 186.

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμους ξυνανύτει

. Blomfieldius edidit

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις ξυνανύτει βίου δύντος αυγάς

. Boissonadus

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς

. Nullus horum attendisse videtur, quam frigidum planeque ineptum sit

καί

. In adnotatione ad Humboldti interpretationem dixi scribendum esse

ἅτε γὰ δορὶ πτώσιμος ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

Mirabile iudicium fuit Wellaueri, qui et duplicem dativum incommodum esse censuit, neque intelligi posse dixit unde illud

ante

πτώσιμος

irrepsisset. Potuerat intelligere, si ex supra scripto

οι

ortum esse cogitasset, quo duplex scriptura

δορί

δόρει

notaretur.

Ξυνανύτει

dictum infinite, ut sit desinit. Sophocles Phil. v. 720.

εὐδαίμων ἀνύσει καὶ μέγας ἐκ κείνων

. Hoc igitur dicit chorus, tangit cor meum purpurea gutta, quae ferro humi profusa cum occidentis vitae lumine finiet. Perversa explicatio scholiastae,

συμπληροῦται τοῦ βίου δύνοντος

(sic M.)

ταῖς αὐγαῖς σου, μηκέτι ὁρῶντος ταῖς αὐγαῖς

, quem tamen apertum est scripsisse

τοῦ μηκέτι ὁρῶντος

, Stanleium aliosque interpretes ad alienissima abripuit.

1083. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-638

NA In magnum timorem coniectus haec dicit chorus, quum praesertim dixisset Cassandra

στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει κατολολυξάτω θύματος λευσίμου

1083

1084. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-639

βοᾶς

ὢ ὢ

M. (sic M.) G. Ald. Rob. Turn.

ὢ ὢ

Vict. Cant. Tum

ἄπεχε τῆς βοῆς

Farn. Homericum illud de Agamemnone,

ὡς τις τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ

, si spectasset Aeschylus, scripsisset, credo,

ἀπεχέ τις φάτνης τὸν ταῦρον

Ἄν τις

legisse videri potest scholiastes, qui scribat

τίς ἂν ἀποστήσειεν αὐτῆς τὸν Ἀγαμέμνονα, ὅπως ἂν μὴ ἀπόληται;

Immo coniugem arce a coniuge dicit, quia taurus et vacca amoris stimulis excitati cornubus se per lusum petere solent.

1084

1085. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-640

πέπλοισι

πέπλοισιν

M. Farn. Rob. Vict.

πέπλοισι

G. Ald. Turn.

1085

1086. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-641

μελαγκέρῳ

μελαγκαίρων

G. Ald. Quod ortum est ex scriptura codicis M. in quo est

μελάγκέρων

, cum duplici accentu, et

ῳ

super

posito.

μελαγκέρω

Rob.

μελαγκέρων

Flor. Ven.

μελάγκερων

Farn. Turn. Vict. Scholion in M.

τὸν μελάγκερων ταῦρον λαβοῦσα τῷ μηχανήματι τῷ διὰ τῶν πέπλων τύπτει. ἐὰν δὲ γράφηται μελαγκέρῳ μηχανήματι ε" τύπτει, ἀντὶ τοῦ κεκρυμμένῳ.

Et in altera margine

τῆς μελαγκέρου βοός

, quod ad

μελαγκέρω

genitivum casum pertinet. Haeserunt in hoc epitheto interpretes, ut adeo Wellauerus

μελάγκερων

probaret, quod ad taurum referretur, quae videtur etiam Porsoni, Blomfieldii, Boissonadi, Scholefieldii sententia fuisse. At id neque Graece dictum, et absurdum est. Restituendus erat dativus. Quoniam tauri et vaccae appellatione usa erat, transfert cornua ad id de quo proprie dici non potuerunt, non tamen ut solam vestem, qua obvolutus est Agamemno, sed ut universum occidendi modum designet: quare

μηχανήματι

dicit, quasi nigris cornubus, sic ictibus ferri peti illum indicans. Neque enim de corneo manubrio mucronis, quod Schützio in mentem venit, cogitandum est.

1086

1087. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-642

θένει Libri

τύπτει

. Sed nescio an metri indicio ponendum sit

θένει

. Hesychius

θένει, κόπτει, τύπτει

. κύτει Deinde

πίτνει δ᾽ ἐνύδρω

πίτνει

in litura scripto, et

eraso ante

ει

, G.

πίτνει

Ald.

δ' ἐν ὕδρῳ

ambos

πίπτει δ᾽ ἐνύδρῳ

Turn.

πιτνεῖ δ᾽ ἐνύδρῳ

Ven. Farn. Vict.

πίτνει δ᾽ ἐνύδρῳ

Rob. Omnes

τεύχει

, nisi quod

τεύχει

Farn. Schutzius

ἐν

ante

ἐνύδρῳ

inseruit: Blomfieldius

κύτει

pro

τεύχει

ex sua coniectura posuit, quemadmodum ego quoque dudum correxeram, quia non credibile est Aeschylum non exaequasse syllabas dochmiacorum.

1087

1088. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-643

δολοφόνον

δολοφόνον δὲ

Vict. Sed non habent

δὲ

codices et Ald. Rob. Turn.

λέχος

vitium Aldinae.

1088

1090. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-644

οὐκ ὀμπάσαι μ' ἄνθεα σφάτων

Ald.

1090

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1050-1051. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-590

Vgl. Soph. Εl. 1462 ὡς .. στόμια δέχηται ταμά, μηδὲ πρὸς βίαν ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας. – Bevor blutig ihr Trotz ausgeschäumt wird" d. h. „bevor ihr der mit Schaum und Blut bedeckte Zaum den Trotz vertreibt". Verg. Ge. III 203 spumas agit ore cruentas. Übrigens deutet αίματηρόν auf den Tod der Kasandra hin. " ::

1052. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-591

ἀτιμάζεσθαι wird von jedem gesagt, der in irgend einer Weise eine Zurückweisung erfährt, dem eine Bitte nicht erhört ( Prom. 809 , frg. 244 D. ὦ θάνατε Παιάν, μή μ᾿ ἀτιμάσῃς μολεῖν), eine Frage nicht beantwortet wird (Soph. Oed. Τ. 788 καί μ᾿ ὁ Φοίβος ὧν μὲν ἱκόμην ἄτιμον ἐξέπεμψεν) u. s. w. - Klyt. ab.

1055. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-592

Hesych. καινίσαι· καινῶς χρήσασθαι. „Trage das ungewohnte Joch." Vgl. zu Cho. 490 .

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1058. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-594

ἀνωτότυξας wie ἔφευξας 1307, μύζοιτε Eum. 118 , ὤζεις 124, οἰμώζειν υ. α.

1059. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-595

θρηνητοῦ τυχεῖν, dafs er an einem θρήνος teilnimmt. Ihm kommt der Päan zu. Vgl. Stesichor. frg.50 Bgk. μάλα τοι μελιστᾶν παιγμοσύνας τε φιλεὶ μολπάς τ᾿ ᾿Απόλλων· κάδεα δὲ στοναχάς τ᾿ ᾿Αίδας ἔλαχεν.

1063. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-596

οὐδὲν προσήκοντα, „der sich nicht ziemt" statt, für den es sich nicht ziemt", die persönliche Konstruktion wie bei ἀνάξιός αναζιος εἰμι oder κρείσσων γὰρ ἦσθα μηκέτ' ὢν ἢ ζῶν τυφλός Soph. Oed. T. 1368 oder αἰδὼς δ᾽ οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένῳ ἀνδρὶ παρεῖναι Hom. ρ 347.

1065. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-597

ἀγυιᾶτα: über ᾿Απόλλων ἀγνιεύς oder ἀγυιάτης zu 90. Das Symbol desselben war eine kegelförmige Säule (Harpokr. unter ἀγνιᾶς und Hesych. unter ἀγνιεύς). ἀπόλλων ἐμός, für mich ein ἀπόλλων d. i. ἀπολλύων, an mir hat er seinen Namen wahr gemacht. Vgl. zu 517 und 688. Eur. frg. 781, 11 ὦ καλλιφεγγὲς Ἥλι᾽, ὥς μ᾿ ἀπώλεσας καὶ τόνδ᾽· ᾿Απόλ λων δ᾽ ἐν βροτοῖς ὀρθῶς καλῇ, ὅστις τὰ σιγῶντ᾽ ὀνόματ᾿ οἶδε δαιμόνων, Archiloch. frg. 27 Bgk. ἄναξ " Απολλον, καὶ σὺ τοὺς μὲν αἰτίους πήμαινε καί σφεας ὄλλυ᾽ ὥσπερ ὀλλύεις.

1066. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-598

οὐ μόλις, nicht zur Not, sondern ganz und gar. Vgl. Eum. 866 , Eur. Hel. 334 θέλουσαν οὐ μόλις καλεῖς. 1210 f. - T τὸ δεύτερον: vgl.

1068. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-599

τὸ θεῖον, divinatio.

1072. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-600

Der Chor beantwortet πρὸς ποίαν στέγην als wirkliche Frage.

1075-1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-601

μὲν οὖν, immo vero (,,die richtige Bezeichnung des Hauses ist vielmehr μισόθεον" κτέ.). συνίστορα regiert wie συνειδότα den Akk. πολλὰ αὐτόφονα κακὰ καρατόμα (viele Greuel von Verwandtenmord, von Halsabschneiden). Vgl. Cho. 23 χοὰς προπομπός, Pers. 984 μύρια μύρια πεμπαστάν, Prom. 935 ἄπορα πόριμος, Soph. Ant. 787 καὶ σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος οὐδείς. Kasandra denkt, wie 1081 zeigt, vorzugsweise an das Gastmahl des Thyestes. Vgl. Soph. Εl. 10 πολυφθόρον τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε, 1497 ἦ ἡ πᾶσ᾽ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν τὰ τ᾿ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά. καρατόμα vgl. die Note zu 1595. Zu

⁴

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-602

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον, wo von Menschenblut der Boden trieft. Vgl. Hom. 1 420 δάπεδον δ᾽ ἅπαν αἵματι θύεν. Zu ἀνδροσφαγεῖον vgl. Bekk. Anecd. I p. 28 ἀνδροκτονεῖον· ὁ τόπος ἔνθα οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκουσι.

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-603

εἶναι am Ende des Satzes und an der Spitze des Verses wie 1123, Cho. 873 . ματεύει κτέ., sie ist nicht auf falscher Fährte, sondern sucht da, wo sie finden wird.

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-604

Warum sollte ich nicht Mord finden, da ich solche Wahrzeichen habe?

1081. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-605

Von dem aktivischen κλαιόμενα ist der Akk. σφαγὰς κτἑ. abhängig. τάδε: sie zeigt hin nach den Gestalten: „sieh da die Kinder". Zu der Vision vgl. 1216 ff.

1083-1084. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-606

Der Chorführer weist die grauenvolle Erinnerung ab: „du bist eine Seherin; aber für die Vergangenheit brauchen wir keine Propheten". dé kann an vierter Stelle stehen, wenn die vorhergehenden drei Wörter ein einheitliches Satzglied bilden wie 1352 τὸ μὴ μέλλειν δ᾽, Cho. 924 τὰς τοῦ πατρὸς δὲ, Eum. 541 ἐς τὸ πᾶν δὲ, Pers. 721 πεζὸς ἢ ναύτης δὲ, Sept. 175 τὰ τῶν θύραθεν δὲ, Suppl. 204 τὸ μὴ μάταιον δὲ, Soph. Οed. Τ. 1282 ὁ πρὶν παλαιὸς δ᾽ ὄλβος υ. α.

1085. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-607

τί ποτε μήδεται; τί. μήδεται; d. i. οὐ κλυτὰ μήδεται ἡ Κλυταιμήστρα. Vgl. zu 11 u. Hom. 1 429 κείνη (nämlich Κλυταιμήστρη δολόμητις) ἐμήσατο ἔργον ἀεικές, κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. .. :

1089-1090. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-608

ἀλκὰ ἀποστατεῖ ohne Beziehung auf bestimmte Personen (Orestes): zur Abwehr ist niemand da. Vgl. Cho. 821 f.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorführer. Dir galten diese klaren Worte, die sie sprach. Da dich das Netz der Knechtschaft fesselt, wirst du wohl gehorchen — oder wirst du nicht? du weigerst dich?

Klytaimestra. 1050 Nun, wenn sie nicht das ungeschlachte Kauderwelsch 1090

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ. ῎Απολλον ῎Απολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός. ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ. πρὸς τὴν Ατρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασσάνδρα ἀντ. β'. Ἀπόλλων, Ἀπόλλων ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός. 1045 ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορὸς Πρεσβυτῶν πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀπόλλων, Ἀπόλλων 1085 Ant. 2. Ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός· ἆ ποῖ ποτ' ἤγαγές με ; πρὸς ποίαν στέγην ;

ΧΟΡΟΣ Πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ' ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ' κάτα δ' οὐκ ἐρεῖς ψύθη ψύδη.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἆ ἆ ἃ ἃ om. 1090 Str. 3.

Ἄπολλον Ἄπολλον ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός. 1070 ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ. πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑ. 3 [ & & ]

ΧΟ. πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν’ εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ' ἐγὼ λέγω σοι, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑ.

ΚΑ. ᾿Απόλλων Ἀπόλλων, 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ. πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη. =

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

CHOROS. Whence hast thou this on-rushing god-involving pain 1150 And spasms in vain? For, things that terrify, With changing unintelligible cry Thou strikest up in tune, yet all the while After that Orthian style! Whence hast thou limits to the oracular road, That evils bode? 1155

KASSANDRA. Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends! Ah me, of Skamandros the draught Paternal! There once, to these ends, On thy banks was I brought, The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore 1160 I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

Chorführer.

Dir galten diese klaren Worte, die sie sprach.

Da dich das Netz der Knechtschaft fesselt, wirst du wohl

gehorchen — oder wirst du nicht? du weigerst dich?

Klytaimestra.

1050 Nun, wenn sie nicht das ungeschlachte Kauderwelsch

1090

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

῎Απολλον ῎Απολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός.

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν Ατρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασσάνδρα
ἀντ. β'.

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων

ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός.
1045

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων
1085
Ant. 2.

Ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός·

ἆ ποῖ ποτ' ἤγαγές με ; πρὸς ποίαν στέγην ;

ΧΟΡΟΣ

Πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ' ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ' κάτα δ' οὐκ ἐρεῖς ψύθη ψύδη.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἆ ἆ ἃ ἃ om.
1090
Str. 3.

Ἄπολλον Ἄπολλον

ἀγυιᾶτ᾽ ἀπόλλων ἐμός.
1070

ὦ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑ.

3

[ & & ]

ΧΟ.

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν’ εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

' ἐγὼ λέγω σοι, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

ΚΑ.

᾿Απόλλων Ἀπόλλων,
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

ΧΟ.

πρὸς τὴν ᾿Ατρειδῶν. εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη. =

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

To that of the Atreidae: if thou perceivest not this, I tell it thee, and thou shalt not pronounce this to be a falsehood.

LE CORYPHÉE

Celle d'Atrée ; je te le dis, si tu l'ignores ; tu peux le répéter sans crainte de mentir.

CASSANDRE

Ah !

CHORUS.

Is that unknown? Let me declare it then :

This is the royal manſion of th' Atridæ.

CORIFEO

Al tetto degli Atridi: io te lo dico,

se non lo sai: né troverai ch'io menta
1265

3

CASSANDRA

Cho.

Ad Atridas, ſi tu cogitas,

Ego dico tibi, hæc non dices mendacia eſse.