Aeschylus, Agamemnon, ed. Martin L. West, 1513

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ, πῶς σε δακρύσω;

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;

1515

κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῶιδ᾽

ἀσεβεῖ θανάτωι βίον ἐκπνέων,

ὤιμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,

δολίωι μόρωι δαμείς

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμωι βελέμνωι.

1520

Agamemnon. Aeschylus. ed. Martin L. West. Stutgardiae. 1990.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Ἀγαμέμνων (OCR draft) (Greek) (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1577-1673 focus

Αἴγισθος

ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.

φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους

θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,

ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις¹ Ἐρινύων
1580

τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,

χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.

Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,

πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,

αὑτοῦ δ᾽² ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585

ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.

καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν

τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,

τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον.

[αὐτοῦ] ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590

[Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως,]³ πατρὶ

τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν

δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.

τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας

ἔθρυπτ᾽ ἄνωθεν ἀνδρακὰς καθήμενος⁴
1595

ἄσημ᾽: ὁ δ᾽⁵ αὐτῶν αὐτίκ᾽ ἀγνοίᾳ λαβὼν

ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.

κἄπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον

ᾤμωξεν, ἀμπίπτει⁶ δ᾽ ἀπὸ σφαγὴν⁷ ἐρῶν,

μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600

λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,

οὕτως ὀλέσθαι⁸ πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.

ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ᾽ ἰδεῖν πάρα.

κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.

τρίτον γὰρ ὄντα μ᾽ ἐπὶ δυσαθλίῳ⁹ πατρὶ
1605

συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις:

τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.

καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,

πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.

οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610

ἰδόντα¹⁰ τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.

Χορός

Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν¹¹ οὐ σέβω.

σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φῂς¹² ἑκὼν κατακτανεῖν,

μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον:

οὔ φημ᾽ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615

δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.

1617

Αἴγισθος

σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος

κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;

γνώσει γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ

τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620

δεσμὸς¹³ δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες

δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν

ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;

πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας¹⁴ μογῇς.

Χορός

γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων¹⁵
1625

οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας¹⁶ ἅμα

ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ᾽ ἐβούλευσας μόρον;

Αἴγισθος

καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.

Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.

ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντ᾽ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630

σὺ δ᾽ ἐξορίνας νηπίοις¹⁷ ὑλάγμασιν

ἄξει: κρατηθεὶς δ᾽ ἡμερώτερος φανεῖ.

Χορός

ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσει,

ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδ᾽ ἐβούλευσας¹⁸ μόρον,¹⁹

δρᾶσαι τόδ᾽ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635

Αἴγισθος

τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς:

ἐγὼ δ᾽ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ²⁰ παλαιγενής.

ἐκ τῶν δὲ²¹ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι

ἄρχειν πολιτῶν: τὸν δὲ μὴ πειθάνορα

ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι²² σειραφόρον
1640

κριθῶντα πῶλον: ἀλλ᾽ ὁ δυσφιλεῖ σκότῳ²³

λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφ᾽ ἐπόψεται.

Χορός

τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδ᾽ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς

οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν²⁴ γυνὴ²⁵

χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645

ἔκτειν᾽; Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,

ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ

ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;

1649

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.²⁶
1650

Χορός

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε: τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.²⁷

Κλυταιμήστρα

μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν²⁸ κακά.

ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος:²⁹
1655

πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχει:³⁰ μηδὲν αἱματώμεθα.³¹

στεῖχε καὶ σὺ χοἰ³² γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους³³

[τούσδε],

πρὶν παθεῖν ἔρξαντες: ἀρκεῖν³⁴ χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽³⁵ ἄν,

δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

Αἴγισθος

ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ³⁶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος³⁷ πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν³⁸ κρατοῦντά <θ᾽ ὑβρίσαι>.³⁹

Χορός

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορός

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

Χορός

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε⁴⁰ θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων: <ἐγὼ>

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <καλῶσ>.⁴¹

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1577-1673 focus

Αἴγισθος

ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.

φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους

θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,

ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις, Ἐρινύων
1580

τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,

χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.

Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,

πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,

αὑτοῦ δʼ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585

ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.

καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν

τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετʼ ἀσφαλῆ,

τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον,

αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590

Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ

τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν

δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.

τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας

ἔθρυπτʼ, ἄνωθεν
1595

ἀνδρακὰς καθήμενος.

ἄσημα δʼ αὐτῶν αὐτίκʼ ἀγνοίᾳ λαβὼν

ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.

κἄπειτʼ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον

ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δʼ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν,

μόρον δʼ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600

λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,

οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.

ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδʼ ἰδεῖν πάρα.

κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.

τρίτον γὰρ ὄντα μʼ ἐπὶ δυσαθλίῳ πατρὶ
1605

συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις·

τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.

καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,

πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.

οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610

ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.

Χορός

Αἴγισθʼ, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.

σὺ δʼ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,

μόνος δʼ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·

οὔ φημʼ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615

δημορριφεῖς, σάφʼ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.

1617

Αἴγισθος

σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος

κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;

γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ

τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620

δεσμὸς δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες

δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν

ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;

πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς.

Χορός

γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
1625

οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα

ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;

Αἴγισθος

καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.

Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.

ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντʼ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630

σὺ δʼ ἐξορίνας νηπίοις ὑλάγμασιν

ἄξῃ· κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανῇ.

Χορός

ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ,

ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον,

δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635

Αἴγισθος

τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς·

ἐγὼ δʼ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ παλαιγενής.

ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι

ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα

ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρον
1640

κριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳ

λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται.

Χορός

τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς

οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴ

χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645

ἔκτεινʼ;Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,

ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ

ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;

1649

Αἴγισθος

ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

Χορός

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.

Κλυταιμήστρα

μηδαμῶς, ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.

ἀλλὰ καὶ τάδʼ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.
1655

πημονῆς δʼ ἅλις γʼ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.

στείχετʼ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις τούσδε

πρὶν παθεῖν εἴξαντες ὥρᾳ· χρῆν τάδʼ ὡς ἐπράξαμεν.

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδʼ ἅλις, δεχοίμεθʼ ἄν,

δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

ὧδʼ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

Αἴγισθος

ἀλλὰ τούσδʼ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδʼ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης θʼ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντά θʼ ὑβρίσαι.

Χορός

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

Αἴγισθος

ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι.

Χορός

οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

Χορός

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1513 focus

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

πῶς σε δακρύσω;

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' εἶπω;
1515

κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.

ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1513 focus

Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀντισύστ. ς'.

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ, βασιλεῦ,

πῶς σε δακρύσω;

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;

κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
1485

Ζυγὸς Δ
ἀντ. ζ'.

ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1513 focus

Ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

πῶς σε δακρύσω ;

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' εἴπω ;

κεῖσαι δ' ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ'
1515

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.

Ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ' ἀνελεύθερον

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτος> om.

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1513 focus

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

(ποτ᾽ ἄρ᾽ εἴπω; h) (ποτ᾽ ἄρ᾽ εἴπω; h) (ἐκπνείων h) (ἐκπνείων h) μοι | . . ἀνελεύθερον | (ἀνελεύθερα h) (ἀνελεύθερα h) δαμεὶς δάμαρτος) (τοἔργον ἐμὸν τόδε; h) ἐπιλέξῃς (νεκροῖς h) (δὲ omisit h) fort. λιάζεται. ὅποι δίκαν (δίκην) προβαίνων προσβαίνων πάχνα πάχνα chori nota praefixa in hemichorii in

πῶς σε δακρύσω;

1515

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;

κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽

ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.

ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς

1520

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

ΚΛ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1513 focus

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

πῶς σε δακρύσω;

1515

φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;

κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῶιδ᾽

ἀσεβεῖ θανάτωι βίον ἐκπνέων.

ὤμοι μοι

κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,

1520

δολίωι μόρωι δαμεὶς (δάμαρτος)

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμωι βελέμνωι. =

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1577-1673 focus

AIGISTHOS.

O light propitious of day justice-bringing!

I may say truly, now, that men’s avengers,

The gods from high, of earth behold the sorrows —

Seeing, as I have, i’ the spun robes of the Erinues,
1580

This man here lying, — sight to me how pleasant! —

His father’s hands’ contrivances repaying.

For Atreus, this land’s lord, of this man father,

Thuestes, my own father — to speak clearly —

His brother too, — being i’ the rule contested, —
1585

Drove forth to exile from both town and household:

And, coming back, to the hearth turned, a suppliant,

Wretched Thuestes found the fate assured him

— Not to die, bloodying his paternal threshold

Just there: but host-wise this man’s impious father
1590

Atreus, soul-keenly more than kindly, — seeming

To joyous hold a flesh-day, — to my father

Served up a meal, the flesh of his own children.

The feet indeed and the hands’ top divisions

He hid, high up and isolated sitting:
1595

But, their unshowing parts in ignorance taking,

He forthwith eats food — as thou seest — perdition

To the race: and then, ’ware of the deed ill-omened,

He shrieked O! — falls back, vomiting, from the carnage,

And fate on the Pelopidai past bearing
1600

He prays down — putting in his curse together

The kicking down o’ the feast — that so might perish

The race of Pleisthenes entire: and thence is

That it is given thee to see this man prostrate.

And I was rightly of this slaughter stitch-man:

Since me, — being third from ten, — with my poor father
1605

He drives out — being then a babe in swathe-bands:

But, grown up, back again has justice brought me:

And of this man I got hold — being without-doors —

Fitting together the whole scheme of ill-will.

So, sweet, in fine, even to die were to me,
1610

Seeing, as I have, this man i’ the toils of justice!

CHOROS.

Aigisthos, arrogance in ills I love not.

Dost thou say — willing, thou didst kill the man here,

And, alone, plot this lamentable slaughter?

I say — thy head in justice will escape not
1615

The people’s throwing — know that! — stones and curses!

1617

AIGISTHOS.

Thou such things soundest — seated at the lower

Oarage to those who rule at the ship’s mid-bench?

Thou shalt know, being old, how heavy is teaching

To one of the like age — bidden be modest!
1620

But chains and old age and the pangs of fasting

Stand out before all else in teaching, — prophets

At souls’-cure! Dost not, seeing aught, see this too?

Against goads kick not, lest tript-up thou suffer!

CHOROS.

Woman, thou, — of him coming new from battle
1625

Houseguard — thy husband’s bed the while disgracing, —

For the Army-leader didst thou plan this fate too?

AIGISTHOS.

These words too are of groans the prime-begetters!

Truly a tongue opposed to Orpheus hast thou:

For he led all things by his voice’s grace-charm,
1630

But thou, upstirring them by these wild yelpings,

Wilt lead them! Forced, thou wilt appear the tamer!

CHOROS.

So — thou shalt be my king then of the Argeians —

Who, not when for this man his fate thou plannedst,

Daredst to do this deed — thyself the slayer!
1635

AIGISTHOS.

For, to deceive him was the wife’s part, certes:

I was looked after — foe, ay, old-begotten!

But out of this man’s wealth will I endeavour

To rule the citizens: and the no-man-minder

— Him will I heavily yoke — by no means trace-horse,
1640

A corned-up colt! but that bad friend in darkness,

Famine its housemate, shall behold him gentle.

CHOROS.

Why then, this man here, from a coward spirit,

Didst not thou slay thyself? But, — helped, — a woman,

The country’s pest, and that of gods o’ the country,
1645

Killed him! Orestes, where may he see light now?

That coming hither back, with gracious fortune,

Of both these he may be the all-conquering slayer?

1649

AIGISTHOS.

But since this to do thou thinkest — and not talk — thou soon shalt know!

Up then, comrades dear! the proper thing to do—not distant this!
1650

CHOROS

Up then! hilt in hold, his sword let everyone aright dispose!

AIGISTHOS.

Ay, but I myself too, hilt in hold, do not refuse to die.

CHOROS.

Thou wilt die, thou say’st, to who accept it. We the chance demand.

KLUTAIMNESTRA.

Nowise, O belovedest of men, may we do other ills!

To have reaped away these, even, is a harvest much to me.
1655

Go, both thou and these the old men, to the homes appointed each,

Ere ye suffer! It behoved one do these things just as we did:

And if of these troubles there should be enough — we may assent

— By the Daimon’s heavy heel unfortunately stricken ones!

So a woman’s counsel hath it — if one judge it learning-worth.
1660

AIGISTHOS.

But to think that these at me the idle tongue should thus o’erbloom,

And throw out such words — the Daimon’s power experimenting on —

And, of modest knowledge missing, — me, the ruler, . . .

CHOROS.

Ne’er may this befall Argeians — wicked man to fawn before!
1665

AIGISTHOS.

Anyhow, in after days, will I, yes, I, be at thee yet!

CHOROS.

Not if hither should the Daimon make Orestes straightway come!

AIGISTHOS.

O, I know, myself, that fugitives on hopes are pasture-fed!

CHOROS.

Do thy deed, get fat, defiling justice, since the power is thine!

AIGISTHOS.

Know that thou shalt give me satisfaction for this folly’s sake!
1670

CHOROS.

Boast on, bearing thee audacious, like a cock his females by!

KLUTAIMNESTRA.

Have not thou respect for these same idle yelpings! I and thou

Will arrange it, o’er this household ruling excellently well.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1513 focus

Woe! woe! My king! my king! how shall I mourn thee? What shall I utter from my affectionate soul? But thou liest in this web of the spider breathing forth thy life by an impious death.

SEMI-CHORUS

Ah me! for this slave-like couch! thou wast smitten down by death from a treacherous hand, with a two-edged weapon.

CLYTEMNESTRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1513 focus

c'est que l'heure est venue pour lui de fournir aux enfants dévorés la justice que réclame leur sang figé sur le sol.

Mélodrame.

LE CORYPHÉE

Ah ! mon roi, mon roi, comment te
pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !

LE CHŒUR
(Un peu retenu.)

Las, hélas ! tu gis là sur

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1513 focus

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1513 focus

Ahi, ahi, con che lagrime, o re,

mio re, debbo piangerti ! Quali

parole dal fido mio cuore

esprimer! Tu giaci in tal ragna d'insidie,

lo spirito a fine esecrando esalasti :

1770

in questo giaciglio d'obbrobrio tu giaci,

prostrato con frode mortale,

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1513 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1513 focus

gebietet mir — wenn ihr mich überwunden habt.

104

Klytaimestra.

So aber Gott es anders fügt, so werdet ihr
1515

1425 zwar spät, doch lernen werdet ihr, was sich gebührt.

Chor.

Weib, du bist groß und kühn,

doch überhebst du dich.

Wie sich dein rasend Herz

letzt an der blut'gen Tat,
1520

zeugt auf der Stirne dir

prangend der Tropfen Blut.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1513 focus

Yet ah my king, my king no more!

What words to say, what tears to pour

Can tell my love for thee?
1765

The spider-web of treachery

She wove and wound, thy life around,

And lo! I see thee lie,

And thro' a coward, impious wound

Pant forth thy life and die!
1770

A death of shame—ah woe on woe!

A treach'rous hand, a cleaving blow!

Clytemnestra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1513 focus

Wie wein' ich, (o Schmerz!) mein König und Herr,

Wie wein' ich um dich?
1465

Was sag' ich aus liebender Seele?

Da liegst du verstrickt in der Spinne Geweb,

Von frevelnden Händen gemordet!

Weh, weh! So schmachvoll sankst du dahin in den Staub:

Von des Truges Mord entſeelt,
1470

Sankst du, getroffen von scharfem Beile!

Klytämnestra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-869

ἐπιτύμβιον αἰῶ Inutilem Stanleii sive potius Vossii coniecturam,

ἐπιτύμβιον αἶνον

, receperunt Schutzius, Blomfieldius, Scholefieldius, probavitque G. Bernhardy in Syntaxi p. 108. non memores

λάσκων

neutraliter dictum esse, ut in Suppl. v. 531.

1513

1514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-870

σὺν δακρύοις

σὺν δακρύοιν

Flor. Vict. quod Porsonus in

σὺν δάκρυσιν

mutavit. Ven. Farn.

σὺν δακρύοις

. Hoc tenui, congruens cum strophicis, si ea recte emendavi.

1514

1516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-871

οὔτε ... λέγειν

οὔτε προσήκει

Farn. Deinde Auratus

μέλειν

pro

λέγειν

1516

1518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-872

κάππεσε, κάτθανε Porsonus in Adv. p. 139. deleri volebat

κάππεσε, κάτθανε

. Dubitavit de scriptura propter augmenti omissionem Elmsleius ad Med. v. 1380.

κάππεσε κάτθανεν

Farn.

1518

1519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-873

τῶν ἐξ οἴκων Auratus

τῶν ἐξοίκων

. Declarant rem haec in Choeph. v. 424.

ἰώ, ἰὼ δαΐα πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς ἄνευ πολιτῶν ἄνακτ', ἄνευ δὲ πενθημάτων ἔτλης ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

Itaque nulla mutandi caussa est. Nam

τῶν ἐξ οἴκων

de domesticis dictum sequebatur autem, ut coniici potest (nam post hunc duo versus excidisse antisystema docet), neque alios patiemur comitari funus.

1519

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1449-1576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-789

Kommos bestehend aus drei Strophenpaaren. Die Chorpartieen bestehen immer aus drei Teilen, von welchen den ersten die drei στοίχοι (jeder στοίχος ein Strophenpaar), den zweiten der Koryphaios, den dritten der Gesamtchor vorzutragen scheint. Den Inhalt bildet die verschiedene Auffassung und die sittliche Motivierung des Rachewerks sowie die Anklage der Klytämestra. τίς ἂν Μοίρα: zu 627.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων 15 1625 οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας 16 ἅμα ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ᾽ ἐβούλευσας μόρον;

Χορός ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσει, ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδ᾽ ἐβούλευσας 18 μόρον, 19 δρᾶσαι τόδ᾽ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως. 1635

Αἴγισθος ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα. εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 26 1650

Χορός εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε: τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα. 27

Χορός οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

Αἴγισθος ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορός οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. 1670

Χορός κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε 40 θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων: <ἐγὼ> καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <καλῶσ>. 41

Χορός γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων 1625 οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;

Χορός ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ, ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον, δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως. 1635

Αἴγισθος ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 1650

Χορός εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.

Χορός οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

Αἴγισθος ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι.

Χορός οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. 1670

Χορός κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων· ἐγὼ καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Ζυγὸς Δ ἀντ. ζ'. ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον, δολίῳ μόρῳ δαμεὶς ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,

ΚΛ.

CHOROS. Aigisthos, arrogance in ills I love not. Dost thou say — willing, thou didst kill the man here, And, alone, plot this lamentable slaughter? I say — thy head in justice will escape not 1615 The people’s throwing — know that! — stones and curses!

CHOROS. Woman, thou, — of him coming new from battle 1625 Houseguard — thy husband’s bed the while disgracing, — For the Army-leader didst thou plan this fate too?

AIGISTHOS. These words too are of groans the prime-begetters! Truly a tongue opposed to Orpheus hast thou: For he led all things by his voice’s grace-charm, 1630 But thou, upstirring them by these wild yelpings, Wilt lead them! Forced, thou wilt appear the tamer!

CHOROS. So — thou shalt be my king then of the Argeians — Who, not when for this man his fate thou plannedst, Daredst to do this deed — thyself the slayer! 1635

AIGISTHOS. But since this to do thou thinkest — and not talk — thou soon shalt know! Up then, comrades dear! the proper thing to do—not distant this! 1650

CHOROS Up then! hilt in hold, his sword let everyone aright dispose!

AIGISTHOS. Ay, but I myself too, hilt in hold, do not refuse to die.

CHOROS. Thou wilt die, thou say’st, to who accept it. We the chance demand.

AIGISTHOS. But to think that these at me the idle tongue should thus o’erbloom, And throw out such words — the Daimon’s power experimenting on — And, of modest knowledge missing, — me, the ruler, . . .

CHOROS. Ne’er may this befall Argeians — wicked man to fawn before! 1665

AIGISTHOS. Anyhow, in after days, will I, yes, I, be at thee yet!

CHOROS. Not if hither should the Daimon make Orestes straightway come!

AIGISTHOS. O, I know, myself, that fugitives on hopes are pasture-fed!

CHOROS. Do thy deed, get fat, defiling justice, since the power is thine!

AIGISTHOS. Know that thou shalt give me satisfaction for this folly’s sake! 1670

CHOROS. Boast on, bearing thee audacious, like a cock his females by!

KLUTAIMNESTRA. Have not thou respect for these same idle yelpings! I and thou Will arrange it, o’er this household ruling excellently well.

SEMI-CHORUS Ah me! for this slave-like couch! thou wast smitten down by death from a treacherous hand, with a two-edged weapon.

CLYTEMNESTRA

LE CORYPHÉE Ah ! mon roi, mon roi, comment te pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !

LE CHŒUR (Un peu retenu.) Las, hélas ! tu gis là sur

Klytaimestra. So aber Gott es anders fügt, so werdet ihr 1515 1425 zwar spät, doch lernen werdet ihr, was sich gebührt.

Chor. Weib, du bist groß und kühn, doch überhebst du dich. Wie sich dein rasend Herz letzt an der blut'gen Tat, 1520 zeugt auf der Stirne dir prangend der Tropfen Blut.

Clytemnestra.

Klytämnestra.

Commentary

Stable identifiers

Χορός

γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων¹⁵
1625

οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας¹⁶ ἅμα

ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ᾽ ἐβούλευσας μόρον;

Χορός

ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσει,

ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδ᾽ ἐβούλευσας¹⁸ μόρον,¹⁹

δρᾶσαι τόδ᾽ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.²⁶
1650

Χορός

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε: τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.²⁷

Χορός

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορός

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

Χορός

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε⁴⁰ θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων: <ἐγὼ>

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <καλῶσ>.⁴¹

Χορός

γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
1625

οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα

ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;

Χορός

ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ,

ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον,

δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635

Αἴγισθος

ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

Χορός

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορός

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.

Χορός

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

Αἴγισθος

ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι.

Χορός

οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορός

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

Χορός

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

Κλυταιμήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Ζυγὸς Δ
ἀντ. ζ'.

ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον,

δολίῳ μόρῳ δαμεὶς

ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.

CHOROS.

Aigisthos, arrogance in ills I love not.

Dost thou say — willing, thou didst kill the man here,

And, alone, plot this lamentable slaughter?

I say — thy head in justice will escape not
1615

The people’s throwing — know that! — stones and curses!

CHOROS.

Woman, thou, — of him coming new from battle
1625

Houseguard — thy husband’s bed the while disgracing, —

For the Army-leader didst thou plan this fate too?

AIGISTHOS.

These words too are of groans the prime-begetters!

Truly a tongue opposed to Orpheus hast thou:

For he led all things by his voice’s grace-charm,
1630

But thou, upstirring them by these wild yelpings,

Wilt lead them! Forced, thou wilt appear the tamer!

CHOROS.

So — thou shalt be my king then of the Argeians —

Who, not when for this man his fate thou plannedst,

Daredst to do this deed — thyself the slayer!
1635

AIGISTHOS.

But since this to do thou thinkest — and not talk — thou soon shalt know!

Up then, comrades dear! the proper thing to do—not distant this!
1650

CHOROS

Up then! hilt in hold, his sword let everyone aright dispose!

AIGISTHOS.

Ay, but I myself too, hilt in hold, do not refuse to die.

CHOROS.

Thou wilt die, thou say’st, to who accept it. We the chance demand.

AIGISTHOS.

But to think that these at me the idle tongue should thus o’erbloom,

And throw out such words — the Daimon’s power experimenting on —

And, of modest knowledge missing, — me, the ruler, . . .

CHOROS.

Ne’er may this befall Argeians — wicked man to fawn before!
1665

AIGISTHOS.

Anyhow, in after days, will I, yes, I, be at thee yet!

CHOROS.

Not if hither should the Daimon make Orestes straightway come!

AIGISTHOS.

O, I know, myself, that fugitives on hopes are pasture-fed!

CHOROS.

Do thy deed, get fat, defiling justice, since the power is thine!

AIGISTHOS.

Know that thou shalt give me satisfaction for this folly’s sake!
1670

CHOROS.

Boast on, bearing thee audacious, like a cock his females by!

KLUTAIMNESTRA.

Have not thou respect for these same idle yelpings! I and thou

Will arrange it, o’er this household ruling excellently well.

SEMI-CHORUS

Ah me! for this slave-like couch! thou wast smitten down by death from a treacherous hand, with a two-edged weapon.

LE CORYPHÉE

Ah ! mon roi, mon roi, comment te
pleurer ? Du fond de ce cœur qui t'aime, quels mots t'adresser ? Ton corps est là gisant dans ces fils d'araignée, et ton âme s'exhale sous un coup sacrilège !

LE CHŒUR
(Un peu retenu.)

Las, hélas ! tu gis là sur

Klytaimestra.

So aber Gott es anders fügt, so werdet ihr
1515

1425 zwar spät, doch lernen werdet ihr, was sich gebührt.

Chor.

Weib, du bist groß und kühn,

doch überhebst du dich.

Wie sich dein rasend Herz

letzt an der blut'gen Tat,
1520

zeugt auf der Stirne dir

prangend der Tropfen Blut.