Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (6)
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1649 focus
ΑΙ.
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.
XO.
ΑΙ.
εἶα δὴ, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
ΧΟ.
εἶα δὴ, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
ΑΙ.
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
ΧΟ.
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
ΚΛ.
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος·
1655
πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.
στεῖχε καὶ σὺ χοὶ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους,
πρὶν παθεῖν ἔρξαντες καιρὸν χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις γ᾽ ἐχοίμεθ᾽ ἂν,
δαίμονος χολῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικὸς, εἴ τις ἀξιοῦ μαθεῖν.
ΑΙ.
ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,
σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα
ΧΟ.
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
ΑΙ.
ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
ΧΟ.
οὐκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολείν.
ΑΙ.
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
ΧΟ.
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ παρα.
ΑΙ.
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
ΧΟ.
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
ΚΛ.
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1649 focus
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν κοὐ λέγειν, γνώσει τάχα.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
1620
Αἴγισθος
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
Αἴγισθος
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
Κλυταιμνήστρα
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
1625
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος·
πημονῆς ἅλις δ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.
στεῖχε καὶ σὺ χοἰ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους,
πρὶν παθεῖν ἔρξαντες. ἀρκεῖν χρῆν τάδ' ὡς ἐπράξαμεν.
1630
εἰ δ᾽ ἔτ᾽ οὐ μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,
δαίμονος χολῇ βαρείᾳ δυςτυχῶς πεπληγμένοι.
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
Αἴγισθος
ἀλλὰ τούςδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους.
1635
Χορὸς Πρεσβυτῶν
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προςσαίνειν κακόν.
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
Αἴγισθος
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
1640
Αἴγισθος
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥςτε θηλείας πέλας.
Κλυταιμνήστρα
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1649 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ
Ἀλλ' ἐπεὶ δοκεῖς τάδ' ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα —
1
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
ΧΟΡΟΣ
2
Εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΙΓΙΣθΟΣ
Ἀλλὰ κἀγὼ μὴν
πρόκωπος
-κοπος
-κοπτος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
ΧΟΡΟΣ
Δεχομένοις λέγεις θανεῖν
σύ
σε· τὴν τύχην δ'
αἱρούμεθα
ἐρ-.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα
δράσωμεν
-σομεν κακά·
ἀλλὰ καὶ τάδ' ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον
θέρος
ὁ ἔρως·
1655
πημονῆς δ' ἅλις γ'·
ὕπαρχε μηδέν· ἡματώμεθα
ὕπαρχε· μηδὲν ἡμ- (sic).
Στεῖχε δ' ἤδη χοὶ
στείχετ' ἤδη δ' οἱ
στεῖχε καὶ σὺ χοί
στείχετε δ' οἱ γέροντες πρὸς δόμους
πεπρωμένους
πεπρωμένους τούσδε,
ἔρξαι τ' ἄκαιρον
ἔρξαντα (-τες F) καιρόν· χρῆν τάδ' ὡς
ἐπράξαμεν
-άμην·
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ' ἅλις,
δεχοίμεθ'
γ' ἐχοίμεθ' ἄν,
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
Ὧδ' ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
ΑΙΓΙΣΘΟΣ
Ἀλλὰ
τούσδ' ἐμοὶ
τούσδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ' ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα
δαίμονος
-νας
πειρωμένους
-μένη,
σώφρονος γνώμης
δ' ἁμαρτεῖν τὸν
δ' ἁμαρτῆτον (uerba desunt in V et spatium uacat) κρατοῦντά <
θ' ὑβρίσαι
om.>.
ΧΟΡΟΣ
Οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ' εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
ΑΙΓΙΣΘΟΣ
Ἀλλ' ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ' ἔτι.
ΧΟΡΟΣ
Οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ' ἀπευθύνῃ μολεῖν.
ΑΙΓΙΣΘΟΣ
Οἶδ' ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
ΧΟΡΟΣ
Πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
ΑΙΓΙΣΘΟΣ
Ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
ΧΟΡΟΣ
Κόμπασον
θαρσῶν
θαρρῶν, ἀλέκτωρ
ὥστε
ὥσπερ θηλείας πέλας.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ' ὑλαγμάτων· <
ἐγώ
om.>
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <
καλῶς
om.>.
3
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1649 focus
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα.
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
ΧΟ.
εία δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
ΑΙ.
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
ΧΟ.
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα.
ΚΛ.
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος.
1655
πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.
στείχετε δ' οἱ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους
τούσδε, πρὶν παθεῖν ἔρξαντες καιρόν· χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
ΑΙ.
ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,
σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα .
ΧΟ.
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
ΑΙ.
ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
ΧΟ.
οὔχ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
ΑΙ.
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
ΧΟ.
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.
ΑΙ.
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
ΧΟ.
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
ΚΛ.
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων (καλῶς).
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1649 focus
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα.
εἶα δὴ φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
ΧΟΡΟΣ
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος,
κοὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
ΧΟΡΟΣ
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σέ· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
μηδαμῶς ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν ἄλλα δράσωμεν κακά·
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.
1655
πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχε
ι· μηδὲν ἄλλ᾽ ἀτώμεθα.
στείχετ᾽ αἰδοῖ
οι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις
πρὶν παθεῖν εἴξαντες
....
....καιρόν· χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἄκος, δεχοίμεθ᾽ ἄν,
δαίμονος χηλῆι βαρείαι δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,
σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτῆι τὸν κρατοῦντ᾽
ὀνειδίσαι.
ΧΟΡΟΣ
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
ΧΟΡΟΣ
οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.
ΑΙΓΙΣθΟΣ
οἶδ᾽’ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
ΧΟΡΟΣ
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
ΑΙΓΙΣθΟΣ
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
ΧΟΡΟΣ
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
μὴ προτιμήσηις ματαίων τῶνδ᾽ ὑχλαγμάτων'
ἐγώ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων
καλῶς.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1649 focus
ΑΙ.
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα
σώφρονος γνώμης θ᾽ ἁμαρτὼν τὸν κρατοῦντά
(θ᾽ ὑβρίσας.)
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
ΧΟ.
εἰα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
ΑΙ.
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
ΧΟ.
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
ΚΛ.
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος.
1655
πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽· ὕπαρχε μηδέν· ἡιματώμεθα.
στείχετ᾽ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους
τούσδε,
πρὶν παθεῖν ἔρξαντας. αἰνεῖν χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,
δαίμονος χηλῆι βαρείαι δυστυχῶς πεπληγμένοι,
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
ΑΙ.
ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους.
ΧΟ.
οὐκ ἂν ᾿Αργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
ΑΙ.
ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
ΧΟ.
οὔκ, ἐὰν δαίμων
(γ΄) Ορέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.
ΑΙ.
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
ΧΟ.
πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.
ΑΙ.
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χρόνωι.
1670
Apparatus Criticus
1 θ᾽ δ' ἁμαρτὼn ἁμαρτῆ ἁμαρτεῖν (θ᾽ ὑβρίσας.) θ᾽ ὑβρίσαι suppl. Blomfield 2 3 ἀλλὰ μὴν κἀγὼ κἀγὼ μήν trai. πρόκωπος πρόκωπος πρόκοπος πρόκοπτος αἱρούμεθα ἐρούμεθα δράσωμεν δράσομεν τόδ᾽ τάδ' θέρος θέρος 4 στείχετ᾽ αἰδοῖοι γέροντες στείχετε δ᾽ οἱ γ. τούσδε del. Scaliger ἔρξαντας ἔρξαντες ἔρξαντα ἐπράξαμεν ἐπραξάμην δεχοίμεθ᾽ γ᾽ ἐχοίμεθ' δαίμονος δαίμονας (γ΄) suppl. Headlam χρόνωι χάριν
ΧΟ.
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
ΚΛ.
μὴ προτιμήσηις ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων·
ἐγώ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων
καλῶς.
Translations (8)
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1649 focus
CHORUS
Come on, comrades dear, this business is not far off.
AEGISTHUS
* * * * * * *
CHORUS
Come on, let each man have his drawn sword in readiness.
AEGISTHUS
I'faith I refuse not to die with hand on hilt.
CHORUS
Thou talkest of dying to those who welcome the omen, and let us take our fortune.
CLYTEMNESTRA
By no means, dearest of men, let us perpetrate any further ills. But to reap even these is in many respects a wretched harvest. And enough of misery assuredly is ours; let us not at all stain ourselves with blood. Repair, old men, forthwith to your appointed
2
homes, before you suffer by your deeds: we must take these things and be contented with them since we did them; and if any one has a share of troubles, we at all events shall have enough of these, miserably smitten by the daemon in his fell wrath. Such is a woman's advice, if any one condescends to heed it.
AEGISTHUS
But that these men should thus blossom forth a foolish tongue in my presence, and blurt forth such expressions, tempting their fate, and miss sobriety of judgment, and [insult] the ruler * * * * *
CHORUS
This never can be the conduct of Argives, to fawn on the base.
AEGISTHUS
Yet on some future day I will pursue thee yet.
CHORUS
Not so, if a divine power shall guide Orestes to come hither.
AEGISTHUS
I know that exiles feed themselves on hopes.
CHORUS
Do thy pleasure! batten! while thou pollutest justice, since it is permitted thee.
AEGISTHUS
Rest assured that thou shalt make me a requital for this folly
CHORUS
Brag boldly like the cock beside his partlet.
CLYTEMNESTRA
Make not thou any account of these vain yelpings; I and thou mastering this house, will order things aright.
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1649 focus
ÉGISTHE
C'est ainsi que tu prétends agir et parler :
eh bien ! tu vas voir... Allons ! gardes, voici de l'ouvrage.
eh bien ! tu vas voir... Allons ! gardes, voici de l'ouvrage.
LE CORYPHÉE
Allons ! l'épée au poing ! tous en garde !
AGAMEMNON
ÉGISTHE
Soit ! je suis prêt à mourir aussi l'épée au poing.
LE CORYPHÉE
Tu parles de mourir : j'y compte et cours ma chance !
CLYTEMNESTRE
Arrête, ô le plus cher des hommes, n'ajoutons pas aux maux présents. Nous avons lié déjà trop de gerbes de douleurs. C'est assez de misères ; n'entre-
prends plus rien : nous saignons encore ! Rentrez tous, sans retard, toi comme les vieillards, chacun dans la demeure que le Destin lui donne, sans infliger ni subir rien de fâcheux. Les choses sont ce qu'elles devaient être. Si ces maux pouvaient suffire, nous ne nous en plaindrions pas : le Génie aux lourdes serres nous a assez cruellement meurtris. Tel est l'avis d'une femme, si l'on croit devoir l'entendre.
Arrête, ô le plus cher des hommes, n'ajoutons pas aux maux présents. Nous avons lié déjà trop de gerbes de douleurs. C'est assez de misères ; n'entre-
prends plus rien : nous saignons encore ! Rentrez tous, sans retard, toi comme les vieillards, chacun dans la demeure que le Destin lui donne, sans infliger ni subir rien de fâcheux. Les choses sont ce qu'elles devaient être. Si ces maux pouvaient suffire, nous ne nous en plaindrions pas : le Génie aux lourdes serres nous a assez cruellement meurtris. Tel est l'avis d'une femme, si l'on croit devoir l'entendre.
ÉGISTHE
Quoi ! ces gens contre moi déploieraient pareille insolence ! ils défieraient le sort en lançant tels propos ! ils perdraient le sens au point d'outrager leurs maîtres !...
LE CORYPHÉE
Non, non, jamais Argos ne flattera un lâche !
Non, non, jamais Argos ne flattera un lâche !
ÉGISTHE
Va, je saurai t'atteindre dans les jours qui viendront.
LE CORYPHÉE
A moins qu'un dieu ne guide Oreste jusqu'à nous !
ÉGISTHE
On sait que l'exilé se repaît d'espérances.
LE CORYPHÉE
Courage ! l'heure est bonne : va, gave-toi de crimes !
ÉGISTHE
Ah ! tu me paieras cher ta folie de ce jour.
Ah ! tu me paieras cher ta folie de ce jour.
LE CORYPHÉE
Hardi donc ! fais le beau, coq auprès de ta poule !
CLYTEMNESTRE
Dédaigne ces vains aboiements. Maîtres de ce palais, toi avec moi, nous saurons bien rétablir l'ordre.
Elle rentre dans le palais avec Égisthe. Le Chœur se retire lentement.Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1649 focus
CHORUS.
Help, ho! ſoldiers and friends; the danger’s near;
Help, ho! advance in haſte with your drawn ſwords!
ÆGISTHUS.
My ſword is drawn: Ægisthus dares to die.
CHORUS.
Prophetic be thy words! We hail the omen
y
.
1845
CLYTEMNESTRA.
Dearest of men, do not heap ills on ills:
I wiſh not to exasperate, but to heal
Miſfortune’s paſt: enough is giv’n to vengeance;
Let no more blood be ſpilt.
Go then, old men,
1850
Each to your homes; go, whilſt ye may, in peace.
What hath been done the rigor of the times
Compell’d, and hard neceſſity; the weight
Of these afflictions, grievous as they are,
By too ſevere a doom falls on our heads.
1855
Diſdain not to be taught, tho' by a woman.
ÆGISTHUS.
Ay; but to hear this vain, tongue-doughty babler,
Laviſh of ſpeech that tempts to deſperate deeds,
It moves me from the firmneſs of my temper.
CHORUS.
An Argive ſcorns to fawn on guilty greatneſs.
1860
ÆGISTHUS.
My vengeance ſhall o’ertake thee at the last.
CHORUS.
Not if juſt Heav'n ſhall guide Oreſtes hither.
ÆGISTHUS.
An exile, I well know, feeds on vain hopes.
CHORUS.
Go on then, gorge with blood; thou hast the means.
ÆGISTHUS.
This folly, be aſſur’d, ſhall coſt thee dear.
1865
CHORUS.
The craven, in her preſence, rears his creſt
z
.
CLYTEMNESTRA.
Slight men, regard them not; but let us enter,
Aſſume our ſtate, and order all things well.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1649 focus
CORIFEO
Stretto in pugno il ferro, pronto sia ciascuno ad ogni evento.
EGISTO
Se la spada in pugno io stringo, piombi pur su me la morte!
CORIFEO
Per te valga quest'augurio: rida a noi la buona sorte!
CLITENNESTRA
Altro male non si provochi, o diletto a me su tutti!
1960
Abbastanza sia già questa che cogliam messe di lutti.
Questo danno basti: sangue non versiamo.
A voi non tardi
di tornare ai vostri tetti, venerabili vegliardi,
pria di fare o patir doglie.
1965
Quanto oprammo era fatale.
Auguriamo che quest'ora segni il fine d'ogni male.
EGISTO
Ah! Che questi per me colga fior d'insano vituperio,
che, a tentar l'ira dei Numi, contro chi regge l'imperio,
messa in bando ogni prudenza, lanci a me simili oltraggi!
1970
CORIFEO
Mai vedrai che un uomo d'Argo bassamente un tristo piaggi!
EGISTO
Ben saprò farmiti sopra, castigarti: appressa il giorno!
CORIFEO
No, se un Dèmone ad Oreste pur conceda il buon ritorno!
EGISTO
Oh! I banditi! La speranza è per lor solo alimento.
CORIFEO
Spadroneggia, impingua, insozza la giustizia: è il tuo momento!
1975
EGISTO
Pagherai la pena, sappilo, della tua temerità!
CORIFEO
Su', millanta! Sembri il gallo che alla chioccia presso sta!
CLITENNESTRA
Non curar questi latrati spersi all'aria! A noi la cura
di regnar su questa casa: ben ci arrida la ventura.
Clitennestra ed Egisto entrano nella reggia. Il popolo si ritira tumultuando.
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1649 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1649 focus
Doch Ungewitter fürcht' ich, Hagelschlag,
Blutregen: einen Tropfen seh' ich schon.
1535
Zu neuen Freveln wetzt an neuem Steine
das Schicksal der Vergeltung Richterschwert.
1655
Wehe, Mutter Erde,
Erde, daß du mich geborgen hättest,
eh' ich also ihn erblicken mußte
1540
in der Silberwanne hingestreckt.
Wer soll ihn bestatten, ihn beklagen?
1660
Hast du selbst den Mut, den Gruß des Abschieds
deinem Gatten an der Gruft zu rufen,
den du selbst erschlugst, und seiner Seele
1545
darzubringen für die Heldentaten
heuchlerischer Huldigungen Hohn?
1665
Wer wird dem herrlichen Helden
das preisende Grablied singen
aus treuem Gemüte, mit Tränen
1550
aufrichtiger Trauer?
Klytaimestra.
Du hast nicht von meiner Pflicht zu reden.
1670
Unter meinen Händen sank er, starb er,
meine Hände werden ihn bestatten.
Das Gesinde soll ihn nicht begleiten.
Nein, der Tochter ziemt's, Iphigeneien,
1555
ihren Vater freundlich zu empfangen.
1675
Zur Begrüßung kommt sie ihm entgegen,
und sie küßt ihn, schließt ihn in die Arme,
zieht hinab ihn in den Acheron.
Chor.
1560
Ein neuer Schimpf, ein neuer Hohn.
Ich will's nicht deuten.
1680
Es trifft den treffenden, der Mörder büßt,
wer thut, der leidet: das ist das Gesetz;
das bleibt, so lang' ein Gott im Himmel ist.
1565
Wer reutet aus des Fluches Wucherwurzeln?
Geschmiedet ist an Frevel dies Geschlecht.
1685
Wehe, Mutter Erde,
Erde, daß du mich geborgen hättest,
eh' ich also ihn erblicken mußte
in der Silberwanne hingestreckt.
Wer soll ihn bestatten, ihn beklagen?
1690
Hast du selbst den Mut, den Gruß des Abschieds
deinem Gatten an der Gruft zu rufen,
den du selbst erschlugst, und seiner Seele
darzubringen für die Heldentaten
heuchlerischer Huldigungen Hohn?
1695
Wer wird dem herrlichen Helden
das preisende Grablied singen,
aus treuem Gemüte, mit Tränen
aufrichtiger Trauer?
110
Klytaimestra.
1567
Diese Warnung kam aus treuem Herzen.
1700
Nun, so will ich selbst es auf mich nehmen,
und mit des Atreidenhauses Dämon
schließ' ich einen Pakt. Wie schwer die Schuld sei,
1570
lass' er's beim Geschehenen bewenden,
weich' hinfort aus diesem Hause, suche
1705
heim ein anderes mit blut'gen Greueln.
Ach, ein kärglich Teil von allen Schätzen
1575
sollte mir genug sein, könnt' ich bannen
aus dem Haus die Mordlust, Blut um Blut.
Aigisthos
kommt mit bewaffnetem Gefolge von der Seite.
Willkommner Anblick. Tag der Rache, du erschienst.
1710
Heut kann ich glauben, daß ein göttlich Regiment
vom Himmel auf der Menschen Sünden niederschaut,
1580
da Agamemnon im gewob'nen Höllennetz
vor meinen Augen daliegt und zur Wonne mir
die Freveltaten seines Vaters Atreus büßt.
1715
Ich will es deutlich sagen. König dieser Stadt
war Atreus: doch bestritten war sein Herrscherrecht
1585
von meinem Vater, von Thyestes. Den vertrieb
Atreus von Haus und Hofe. Flehend kam er heim
an jenes Herd und fand auch so viel Sicherheit,
1720
den väterlichen Boden sollte nicht sein Blut,
1590
sein eig'nes wenigstens nicht netzen. Da ersinnt
höchst eifrig, höchst verrät'risch ein Versöhnungsfest
der Vater Agamemnons, ladet zu dem Schmaus
sich meinen Vater, und das Fleisch setzt er ihm vor
1725
der eig'nen Kinder. Zeh'n und Finger hackt' er ab
1595
und barg sie unter Stücken von gebrat'nem Fleisch.
Die Schüssel ward Thyestes auf den Tisch gesetzt.
1596
Mein ahnungsloser Vater langte zu und aß
die Speise: seht ihr, wie sie unsrem Haus bekam?
1730
111
Aigisthos.
Bald aber ward er der verruchten Tat gewahr
und stöhnt' und spie den Greuelbissen aus und sank
1599
vom Sitz und stieß die Tafel um und rief mit Recht
1601
den Fluch: „So stürze Pleisthenes' gesamt Geschlecht".
Das ist's, was Agamemnon hier im Tode büßt.
1735
Und diesen Tod ihm zu bereiten war mein Recht.
Denn noch in Windeln, meines Vaters letztes Kind
1605
von dreizehn, mußť ich in das Elend mit ihm zieh'n.
Allein Vergeltung führt erwachsen mich zurück,
und aus der Ferne hab' ich meinen Feind erreicht.
1740
Denn meine Ränke spannen dieses Netz für ihn.
1610
Und nun ich ihn geschlagen in der Rache Bann
erblicke, soll mir auch der Tod willkommen sein.
Chorführer.
Aigisthos, prahlen nach dem Frevel lieb' ich nicht.
Du sagst, du habest diese Blutthat wissentlich
1745
veranlaßt, nimmst die ganze Täterschaft auf dich.
1615
Ich sage dir, nach deinem Haupte wird der Wurf
der schwarzen Steine zielen. Daran zweifle nicht.
Aigisthos.
So wollt ihr sprechen unten auf der Ruderbank,
wo dem doch, der auf Deck befiehlt, das Schiff gehört.
1750
Ihr sollt es merken, Greise, daß das Alter zwar
1620
nur schwer begreift, zumal wo Zucht zu lernen ist,
daß aber Block und Hunger höchst vortreffliche
Lehrmeister sind, die auch an Greisen Wunder thun.
Seht ihr das nicht mit seh'nden Augen? Wollt doch nicht
1755
wider den Stachel löken, es bekommt euch schlecht.
112
Chorführer.
1625
Weib, also du hast hier zu Haus, dem Heer zum Hohn,
das frisch vom Feld kam, und zum Hohn der Gattenpflicht
dem Feldherrn und dem Manne diesen Tod bewirkt?
Aigisthos.
Auch diese Reden tragen dir nur Tränen ein.
1760
Fürwahr, ein umgekehrter Orpheus scheinst du mir.
1630
Er fesselte mit seinen Liedern jedes Ding,
dein kindisches Gebelfer reizt den Zorn, du wirst
gefesselt werden, und der Kerker macht dich zahm.
Chorführer.
Du wolltest jemals über Argos König sein?
1765
Du hast dich doch den Mord des Königs, den du sannst,
1635
mit eig'nen Händen auszuführen nicht getraut.
Aigisthos.
Das war ja klar. Belisten ist ein Weiberwerk;
ich war verdächtig als ein angestammter Feind.
Jetzt bin ich seines Hauses Herr und nehme mir
1770
auch seine Herrschaft, und dem Bürger, den ich nicht
1640
gehorsam finde, zieh' ich straff die Zügel an.
Denn Pferde, die der Hafer sticht, such' ich mir nicht
zum Leinpferd aus. Doch schmales Futter, finst'rer Stall,
die werden's schaffen, daß der Gaul gefügig wird.
1775
Chorführer.
Du hast in deines Herzens Feigheit jenen Mann
nicht selbst gewagt zu töten. Aber dieses Weib
1645
erschlug ihn. Auf dem Land und seinen Göttern ruht
Entweihung. Lebt Orestes in der Fremde noch?
Sei ihm die Gottheit gnädig, kehr' er einstmals heim
1780
und nehme blutig an euch beiden sich das Recht.
113
Aigisthos.
1649
Solche Reden, solche Taten! Nun, du willst es und du sollst
1664
bald begreifen, Torheit sprichst du und vergreifst dich an dem Herrn.
1650
Auf denn, meine wack'ren Söldner, auf, wir schreiten gleich zur Tat.
Seine Begleiter ordnen sich und fällen die Speere.
Chorführer.
Auf denn, zücket eure Schwerter Mann für Mann, zum Schlag bereit.
1785
Aigisthos.
Schlagbereit ist auch das meine, und ich scheue nicht den Tod.
Er stellt sich an die Spitze der Söldner.
Chorführer.
Wohlgesprochen, sterben willst du: nun, versuchen wir das Glück.
Klytaimestra,
zwischen beide Scharen tretend.
Nimmermehr, geliebter Gatte, keine neue Schreckenstat.
1655
Ach, die Ernte, die wir schnitten, ist zu bergen schon so schwer.
Diese Hand ist blutig. Brauche nicht Gewalt. Genug des Leids.
1790
Kehret heim, ehrwürd'ge Greise, kehre jeder in sein Haus,
eh' ihr Übel thut und leidet. Was gescheh'n ist, wie's auch ist,
müßt ihr euch gefallen lassen. Wenn es nur damit genug
uns'rer Müh'n und Sorgen wäre, sollt' es uns willkommen sein.
Griech. Tragödien. II. 8
114
Klytaimestra.
1660
Denn der schwere Tritt des Dämons hat uns furchtbar heimgesucht.
1795
Nur ein Weib rat' ich euch also, doch verschmäht die Warnung nicht.
Aigisthos,
zurücktretend.
Sollen sie mit frecher Zunge lästern dürfen wider mich?
1663
Ins Gesicht mir todeswürd'ge Reden schleudern ungestraft?
Chor,
zurücktretend.
1665
Das ist nicht die Art von Argos, kriechen vor dem feigen Mann.
Aigisthos.
Nun, der Tag wird schon erscheinen, wo ihr diese Worte büßt.
1800
Chor.
Nimmer, so den Weg der Heimkehr dem Orestes Gott erschließt.
Aigisthos.
Des Verbannten Kost ist Hoffnung, sagt der Spruch, die macht nicht fett.
Chor.
Recht so. Mäste dich verpestend unser Land. Du kannst es ja.
Aigisthos.
1670
Zahlen wirst du mir die Buße deiner Tollheit, denke dran.
Chor.
Mutig neben seiner Henne brüstet sich der Hahn und kräht.
1805
115
Klytaimestra,
die den Aigisthos bereits bis an die Thür geführt hat.
Achte nicht auf das Gebelfer ihrer Ohnmacht. Unser ist
die Gewalt in diesem Hause. Was wir wollen, wird Gesetz.
Die Thür schließt sich hinter ihnen. Der Chor nach der einen, die Trabanten des Aigisthos nach der andern Seite ab.
117
118English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1649 focus
How thy word and act shall issue, thou shalt shortly understand.
Chorus.
Up to action, O my comrades! for the fight is hard at hand.
Swift, your right hands to the sword hilt! bare the weapon as for strife—
Ægisthus.
Lo! I too am standing ready, hand on hilt for death or life.
1945
Chorus.
'Twas thy word and we accept it: onward to the chance of war!
Clytemnestra.
Nay, enough, enough my champion! we will smite and slay no more.
Already have we reaped enough the harvest-field of guilt:
Enough of wrong and murder, let no other blood be spilt.
Peace, old men! and pass away unto the homes by Fate decreed,
1950
Lest ill valour meet our vengeance—'twas a necessary deed.
But enough of toils and troubles—be the end, if ever, now,
Ere thy talon, O Avenger, deal another deadly blow.
'Tis a woman's word of warning, and let who will list thereto.
Ægisthus.
But that these should loose and lavish reckless blossoms of the tongue,
1955
And in hazard of their fortune cast upon me words of wrong,
And forget the law of subjects, and revile their ruler's word—
Chorus.
Ruler? but 'tis not for Argives thus to own a dastard lord.
Ægisthus.
I will follow to chastise thee in my coming days of sway.
Chorus.
Not if Fortune guide Orestes safely on his homeward way.
1960
Ægisthus.
Ah, well I know how exiles feed on hopes of their return.
Chorus.
Fare and batten on pollution of the right, while 'tis thy turn.
Ægisthus.
Thou shalt pay, be well assured, heavy quittance for thy pride.
Chorus.
Crow and strut, with her to watch thee, like a cock his mate beside!
Clytemnestra.
Heed not thou too highly of them let the cur-pack growl and yell:
1965
I and thou will rule the palace and will order all things well.
[
Exeunt.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1649 focus
Da dir so gefällt zu reden und zu thun, bald sollst du seh'n -
1600
Auf denn, theure Wehrgenossen, nicht entfernt mehr droht der Kampf!
Der Chorführer.
Auf! Die Hand am Griff des Schwertes, halte Jeder sich bereit!
Aegisthos.
Wohl! Auch ich, die Hand am Schwerte, weigre mich des Todes nicht.
Der Chorführer.
Was du sagst vom Tod', es gelte! Richte zwischen uns
(Eilt herbei.) das Glück!
Klytämnestra.
Nimmermehr laß neues Leid uns sä'n, Geliebter, nimmermehr!
1605
Schon zuvor ja sprossen üppig reiche Trauersaaten hier:
Ja, des Jammers ward genug schon! Nimmer, nimmer fließe Blut!
Gehe du, geht ihr, o Greise, nach dem euch beschiednen Herd,
Eh' ihr Unrecht übend leidet! Was wir litten, g'nügte wohl.
Hätten wir noch nicht genug an dieser Mühsal, tragen wir's,
1610
Wenn des Gottes schwerer Ingrimm uns mit hartem Schlage trifft.
Also lautet meine Meinung, hört ihr auf des Weibes Wort.
Aegisthos.
Aber daß mit eitler Zunge diese so straflos sich bläh'n,
Daß sie solchen Hohn mir bieten, pochend auf des Glückes Gunst,
Aller Zucht und alles Maaßes ledig, so den Herrscher schmäh'n
1615
Der Chorführer.
Einem Bösewicht zu schmeicheln, ziemt für Argos' Söhne nicht.
Aegiſthos.
Noch dereinst in späten Tagen trifft dich meiner Rache Strahl.
Der Chorführer.
Nie, wofern ein Gott Oresten wieder heim nach Argos führt !
Aegiſthos.
Ja, ich weiß, Vertriebne weiden sich an eiteln Hoffnungen.
Der Chorführer.
Schalte, prasse keck, besudle Fug und Recht: noch darfst du ja!
1620
Aegiſthos.
Glaube mir, für diese Thorheit büßest du mir bitter noch!
Der Chorführer.
Prahle trotzig, gleich dem Haushahn, wenn er bei der Henne steht!
Klytämnestra.
Achte weiter nicht des eiteln Schwakens; ich und du vereint
Werden Alles wohl bestellen als die Herrn in diesem Haus!
(Aegisthos und Klytämnestra ab in den Palast; der Chor begibt sich in die Stadt.)
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
1639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-940
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-880