Search the Perseus Catalog for:

← Previous

Well, since thou art determined to act thus and use this language, thou shalt know quickly

CHORUS

Come on, comrades dear, this business is not far off.

AEGISTHUS

* * * * * * *

CHORUS

Come on, let each man have his drawn sword in readiness.

AEGISTHUS

I'faith I refuse not to die with hand on hilt.

CHORUS

Thou talkest of dying to those who welcome the omen, and let us take our fortune.

CLYTEMNESTRA

By no means, dearest of men, let us perpetrate any further ills. But to reap even these is in many respects a wretched harvest. And enough of misery assuredly is ours; let us not at all stain ourselves with blood. Repair, old men, forthwith to your appointed 2

homes, before you suffer by your deeds: we must take these things and be contented with them since we did them; and if any one has a share of troubles, we at all events shall have enough of these, miserably smitten by the daemon in his fell wrath. Such is a woman's advice, if any one condescends to heed it.

AEGISTHUS

But that these men should thus blossom forth a foolish tongue in my presence, and blurt forth such expressions, tempting their fate, and miss sobriety of judgment, and [insult] the ruler * * * * *

CHORUS

This never can be the conduct of Argives, to fawn on the base.

AEGISTHUS

Yet on some future day I will pursue thee yet.

CHORUS

Not so, if a divine power shall guide Orestes to come hither.

AEGISTHUS

I know that exiles feed themselves on hopes.

CHORUS

Do thy pleasure! batten! while thou pollutest justice, since it is permitted thee.

AEGISTHUS

Rest assured that thou shalt make me a requital for this folly

CHORUS

Brag boldly like the cock beside his partlet.

CLYTEMNESTRA

Make not thou any account of these vain yelpings; I and thou mastering this house, will order things aright.

Agamemnon. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Volunteer.

Current edition Experimental

The Agamemnon (OCR draft) (English) (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1649 focus

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.

XO.

ΑΙ.

εἶα δὴ, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟ.

εἶα δὴ, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ.

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ.

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΚΛ.

μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.

ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος·
1655

πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.

στεῖχε καὶ σὺ χοὶ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους,

πρὶν παθεῖν ἔρξαντες καιρὸν χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις γ᾽ ἐχοίμεθ᾽ ἂν,

δαίμονος χολῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικὸς, εἴ τις ἀξιοῦ μαθεῖν.

ΑΙ.

ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα

ΧΟ.

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ.

οὐκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολείν.

ΑΙ.

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ.

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ παρα.

ΑΙ.

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟ.

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ.

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1649 focus

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν κοὐ λέγειν, γνώσει τάχα.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

1620

Αἴγισθος

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

Κλυταιμνήστρα

μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
1625

ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος·

πημονῆς ἅλις δ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.

¹

στεῖχε καὶ σὺ χοἰ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους,

πρὶν παθεῖν ἔρξαντες. ἀρκεῖν χρῆν τάδ' ὡς ἐπράξαμεν.
1630

εἰ δ᾽ ἔτ᾽ οὐ μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,

δαίμονος χολῇ βαρείᾳ δυςτυχῶς πεπληγμένοι.

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

Αἴγισθος

ἀλλὰ τούςδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους.
1635

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προςσαίνειν κακόν.

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
1640

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥςτε θηλείας πέλας.

Κλυταιμνήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1649 focus

ΑΙΓΙΣθΟΣ

Ἀλλ' ἐπεὶ δοκεῖς τάδ' ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα —

¹

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟΡΟΣ
²

Εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΑΙΓΙΣθΟΣ

Ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος -κοπος -κοπτος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ

Δεχομένοις λέγεις θανεῖν σύ σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα ἐρ-.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν -σομεν κακά·

ἀλλὰ καὶ τάδ' ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος ὁ ἔρως·
1655

πημονῆς δ' ἅλις γ'· ὕπαρχε μηδέν· ἡματώμεθα ὕπαρχε· μηδὲν ἡμ- (sic).

Στεῖχε δ' ἤδη χοὶ στείχετ' ἤδη δ' οἱ στεῖχε καὶ σὺ χοί στείχετε δ' οἱ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους πεπρωμένους τούσδε,

ἔρξαι τ' ἄκαιρον ἔρξαντα (-τες F) καιρόν· χρῆν τάδ' ὡς ἐπράξαμεν -άμην·

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ' ἅλις, δεχοίμεθ' γ' ἐχοίμεθ' ἄν,

δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

Ὧδ' ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ τούσδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ' ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος -νας πειρωμένους -μένη,

σώφρονος γνώμης δ' ἁμαρτεῖν τὸν δ' ἁμαρτῆτον (uerba desunt in V et spatium uacat) κρατοῦντά < θ' ὑβρίσαι om.>.

ΧΟΡΟΣ

Οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ' εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἀλλ' ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ' ἔτι.

ΧΟΡΟΣ

Οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ' ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Οἶδ' ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟΡΟΣ

Πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟΡΟΣ

Κόμπασον θαρσῶν θαρρῶν, ἀλέκτωρ ὥστε ὥσπερ θηλείας πέλας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ' ὑλαγμάτων· < ἐγώ om.>

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων < καλῶς om.>.

³

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1649 focus

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα.

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟ.

εία δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ.

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

¹²

τῶδε βουλεύσας ή ἢ ἐκ τῶν δὲ ἐκ τῶνδε μὴν δυσφιλεῖ σκότῳ δυσφιλής κότῳ σύνοικος post 1627 transfert, qua re probata v. 1649 coryphaeo tribui debet. νιν σὺν fort. ἀλλ' ὅπῃ et cum Aurato κοὐ λέγειν scribendum. choro dant Aegistho reddidit chori ex Aegisthi nota correcta in μὴν κἀγὼ κἀγὼ μὴν πρόκοπος πρόκοπτος

ΧΟ.

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα.

ΚΛ.

μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.

ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος.
1655

πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.

στείχετε δ' οἱ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους

τούσδε, πρὶν παθεῖν ἔρξαντες καιρόν· χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,

δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

ΑΙ.

ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα .

ΧΟ.

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ.

οὔχ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙ.

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ.

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.

ΑΙ.

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

αἱρούμεθα ἐρούμεθα δράσωμεν δράσομεν θέρος ὁ ἔρως ὑπάρχει ὕπαρχε αἱματώμεθα ἡματώμεθα στεῖχε καὶ σὺ χοὶ γέροντες πεπρωμένους, | τούσδε πρὶν παθεῖν ἄχαιρον olim (ἄχαιρον Musgravius, ἄχαιρα olim) ἔρξαντα ἐπραξάμην fort. γένοιτο τοἔμπαλιν. δεχοίμεθ' γ᾽ ἐχοίμεθ' χηλῇ τούσδ' ἐμοὶ τούσδε μοι ἀκοντίσαι δαίμονος δαίμονας πειρωμένη ἁμαρτεῖν τὸν ἁμαρτῆτον σώφρονος γνώμης κρατοῦντα Versus 1663. 1664 transponendi videntur sic: σώφρονος ἁμαρτεῖν δαίμονος πειρωμένους ¦ κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα τὸν κρατοῦντ᾽ ἀνασχετόν;). Clytaemestrae nota praefixa in προσαίνειν fort. μωρίας χρόνῳ.

ΧΟ.

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ.

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων (καλῶς).

⁴

θαρσῶν θαρρῶν ὥστε ὥσπερ ὑλάγμαθ'· ὡς ἐγὼ ἐγὼ et καλῶς omittunt ex schol. addiderunt et Auratus Subscriptum in f: καὶ νῦν πάρεστιν ἀγαμέμνονος τέλος, in g τέλος ἀγαμέμνονος.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1649 focus

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα.

εἶα δὴ φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟΡΟΣ

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος, κοὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σέ· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

μηδαμῶς ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν ἄλλα δράσωμεν κακά·

ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.
1655

πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽ ὑπάρχε ι· μηδὲν ἄλλ᾽ ἀτώμεθα.

στείχετ᾽ αἰδοῖ οι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις

πρὶν παθεῖν εἴξαντες ....

....καιρόν· χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἄκος, δεχοίμεθ᾽ ἄν,

δαίμονος χηλῆι βαρείαι δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτῆι τὸν κρατοῦντ᾽ ὀνειδίσαι.

ΧΟΡΟΣ

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟΡΟΣ

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

οἶδ᾽’ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟΡΟΣ

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟΡΟΣ

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

μὴ προτιμήσηις ματαίων τῶνδ᾽ ὑχλαγμάτων' ἐγώ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1649 focus

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα

σώφρονος γνώμης θ᾽ ἁμαρτὼν τὸν κρατοῦντά (θ᾽ ὑβρίσας.)

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟ.

εἰα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ.

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ.

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΚΛ.

μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.

ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος.
1655

πημονῆς δ᾽ ἅλις γ᾽· ὕπαρχε μηδέν· ἡιματώμεθα.

στείχετ᾽ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους τούσδε,

πρὶν παθεῖν ἔρξαντας. αἰνεῖν χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν.

εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ᾽ ἅλις, δεχοίμεθ᾽ ἄν,

δαίμονος χηλῆι βαρείαι δυστυχῶς πεπληγμένοι,
1660

ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.

ΑΙ.

ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους.

ΧΟ.

οὐκ ἂν ᾿Αργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ.

οὔκ, ἐὰν δαίμων (γ΄) Ορέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.

ΑΙ.

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ.

πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.

ΑΙ.

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χρόνωι.
1670

1650 iussi ab Aegistho milites strictis gladiis in aciem procedunt; 1651 chorus item aciem instruit; 1652 Aegisthus ducis locum occupat; 1654 Clytaemestra media inter acies oppositas incedit, sensimque Aegisthum ad portam deducit. intrat ille 1670, sequitur Clytaemestra. dum valvae clauduntur, duae acies in diversas partes exeunt.

Apparatus Criticus

¹ θ᾽ δ' ἁμαρτὼn ἁμαρτῆ ἁμαρτεῖν (θ᾽ ὑβρίσας.) θ᾽ ὑβρίσαι suppl. Blomfield ² ³ ἀλλὰ μὴν κἀγὼ κἀγὼ μήν trai. πρόκωπος πρόκωπος πρόκοπος πρόκοπτος αἱρούμεθα ἐρούμεθα δράσωμεν δράσομεν τόδ᾽ τάδ' θέρος θέρος ⁴ στείχετ᾽ αἰδοῖοι γέροντες στείχετε δ᾽ οἱ γ. τούσδε del. Scaliger ἔρξαντας ἔρξαντες ἔρξαντα ἐπράξαμεν ἐπραξάμην δεχοίμεθ᾽ γ᾽ ἐχοίμεθ' δαίμονος δαίμονας (γ΄) suppl. Headlam χρόνωι χάριν

ΧΟ.

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ.

μὴ προτιμήσηις ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγώ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Apparatus Criticus

θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θαρρῶν ὥσπερ ἐγώ ... καλῶς om. codd.⁵

Translations (7)

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1649 focus

tous deux de son bras vainqueur ?

Dans un mouvement plus vif qui doit être conservé jusqu'à la fin de la pièce :

ÉGISTHE

C'est ainsi que tu prétends agir et parler :
eh bien ! tu vas voir... Allons ! gardes, voici de l'ouvrage.

LE CORYPHÉE

Allons ! l'épée au poing ! tous en garde !

AGAMEMNON

ÉGISTHE

Soit ! je suis prêt à mourir aussi l'épée au poing.

LE CORYPHÉE

Tu parles de mourir : j'y compte et cours ma chance !

CLYTEMNESTRE

Arrête, ô le plus cher des hommes, n'ajoutons pas aux maux présents. Nous avons lié déjà trop de gerbes de douleurs. C'est assez de misères ; n'entre-
prends plus rien : nous saignons encore ! Rentrez tous, sans retard, toi comme les vieillards, chacun dans la demeure que le Destin lui donne, sans infliger ni subir rien de fâcheux. Les choses sont ce qu'elles devaient être. Si ces maux pouvaient suffire, nous ne nous en plaindrions pas : le Génie aux lourdes serres nous a assez cruellement meurtris. Tel est l'avis d'une femme, si l'on croit devoir l'entendre.

ÉGISTHE

Quoi ! ces gens contre moi déploieraient pareille insolence ! ils défieraient le sort en lançant tels propos ! ils perdraient le sens au point d'outrager leurs maîtres !...

LE CORYPHÉE

Non, non, jamais Argos ne flattera un lâche !

ÉGISTHE

Va, je saurai t'atteindre dans les jours qui viendront.

LE CORYPHÉE

A moins qu'un dieu ne guide Oreste jusqu'à nous !

ÉGISTHE

On sait que l'exilé se repaît d'espérances.

LE CORYPHÉE

Courage ! l'heure est bonne : va, gave-toi de crimes !

ÉGISTHE

Ah ! tu me paieras cher ta folie de ce jour.

LE CORYPHÉE

Hardi donc ! fais le beau, coq auprès de ta poule !

CLYTEMNESTRE

Dédaigne ces vains aboiements. Maîtres de ce palais, toi avec moi, nous saurons bien rétablir l'ordre.

Elle rentre dans le palais avec Égisthe. Le Chœur se retire lentement.

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1649 focus

Such ſince thy thoughts and words, ſoon ſhalt thou feel

CHORUS.

Help, ho! ſoldiers and friends; the danger’s near;

Help, ho! advance in haſte with your drawn ſwords!

ÆGISTHUS.

My ſword is drawn: Ægisthus dares to die.

CHORUS.

Prophetic be thy words! We hail the omen y

.
1845

CLYTEMNESTRA.

Dearest of men, do not heap ills on ills:

I wiſh not to exasperate, but to heal

Miſfortune’s paſt: enough is giv’n to vengeance;

Let no more blood be ſpilt.

Go then, old men,
1850

Each to your homes; go, whilſt ye may, in peace.

What hath been done the rigor of the times

Compell’d, and hard neceſſity; the weight

Of these afflictions, grievous as they are,

By too ſevere a doom falls on our heads.
1855

Diſdain not to be taught, tho' by a woman.

ÆGISTHUS.

Ay; but to hear this vain, tongue-doughty babler,

Laviſh of ſpeech that tempts to deſperate deeds,

It moves me from the firmneſs of my temper.

CHORUS.

An Argive ſcorns to fawn on guilty greatneſs.
1860

ÆGISTHUS.

My vengeance ſhall o’ertake thee at the last.

CHORUS.

Not if juſt Heav'n ſhall guide Oreſtes hither.

ÆGISTHUS.

An exile, I well know, feeds on vain hopes.

CHORUS.

Go on then, gorge with blood; thou hast the means.

ÆGISTHUS.

This folly, be aſſur’d, ſhall coſt thee dear.
1865

CHORUS.

The craven, in her preſence, rears his creſt z

.

CLYTEMNESTRA.

Slight men, regard them not; but let us enter,

Aſſume our ſtate, and order all things well.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1649 focus

Se vuoi dir, se vuoi far questo, la vedremo sul momento.

Via, la man', soldati, all'elsa!

1955

Questa è l'ora del cimento.

CORIFEO

Stretto in pugno il ferro, pronto sia ciascuno ad ogni evento.

EGISTO

Se la spada in pugno io stringo, piombi pur su me la morte!

CORIFEO

Per te valga quest'augurio: rida a noi la buona sorte!

CLITENNESTRA

Altro male non si provochi, o diletto a me su tutti!
1960

Abbastanza sia già questa che cogliam messe di lutti.

Questo danno basti: sangue non versiamo.

A voi non tardi

di tornare ai vostri tetti, venerabili vegliardi,

pria di fare o patir doglie.
1965

Quanto oprammo era fatale.

Auguriamo che quest'ora segni il fine d'ogni male.

EGISTO

Ah! Che questi per me colga fior d'insano vituperio,

che, a tentar l'ira dei Numi, contro chi regge l'imperio,

messa in bando ogni prudenza, lanci a me simili oltraggi!
1970

CORIFEO

Mai vedrai che un uomo d'Argo bassamente un tristo piaggi!

EGISTO

Ben saprò farmiti sopra, castigarti: appressa il giorno!

CORIFEO

No, se un Dèmone ad Oreste pur conceda il buon ritorno!

EGISTO

Oh! I banditi! La speranza è per lor solo alimento.

CORIFEO

Spadroneggia, impingua, insozza la giustizia: è il tuo momento!
1975

EGISTO

Pagherai la pena, sappilo, della tua temerità!

CORIFEO

Su', millanta! Sembri il gallo che alla chioccia presso sta!

CLITENNESTRA

Non curar questi latrati spersi all'aria! A noi la cura

di regnar su questa casa: ben ci arrida la ventura.

Clitennestra ed Egisto entrano nella reggia. Il popolo si ritira tumultuando.

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1649 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1649 focus

Nicht Rede find' ich, weiß nicht Rat,

mag nicht vermuten,

1650

was werden soll bei dieses Hauses Sturz.

Doch Ungewitter fürcht' ich, Hagelschlag,

Blutregen: einen Tropfen seh' ich schon.

1535 Zu neuen Freveln wetzt an neuem Steine

das Schicksal der Vergeltung Richterschwert.
1655

Wehe, Mutter Erde,

Erde, daß du mich geborgen hättest,

eh' ich also ihn erblicken mußte

1540 in der Silberwanne hingestreckt.

Wer soll ihn bestatten, ihn beklagen?
1660

Hast du selbst den Mut, den Gruß des Abschieds

deinem Gatten an der Gruft zu rufen,

den du selbst erschlugst, und seiner Seele

1545 darzubringen für die Heldentaten

heuchlerischer Huldigungen Hohn?
1665

Wer wird dem herrlichen Helden

das preisende Grablied singen

aus treuem Gemüte, mit Tränen

1550 aufrichtiger Trauer?

109

Klytaimestra.

Du hast nicht von meiner Pflicht zu reden.
1670

Unter meinen Händen sank er, starb er,

meine Hände werden ihn bestatten.

Das Gesinde soll ihn nicht begleiten.

Nein, der Tochter ziemt's, Iphigeneien,

1555 ihren Vater freundlich zu empfangen.
1675

Zur Begrüßung kommt sie ihm entgegen,

und sie küßt ihn, schließt ihn in die Arme,

zieht hinab ihn in den Acheron.

Chor.

1560 Ein neuer Schimpf, ein neuer Hohn.

Ich will's nicht deuten.
1680

Es trifft den treffenden, der Mörder büßt,

wer thut, der leidet: das ist das Gesetz;

das bleibt, so lang' ein Gott im Himmel ist.

1565 Wer reutet aus des Fluches Wucherwurzeln?

Geschmiedet ist an Frevel dies Geschlecht.
1685

Wehe, Mutter Erde,

Erde, daß du mich geborgen hättest,

eh' ich also ihn erblicken mußte

in der Silberwanne hingestreckt.

Wer soll ihn bestatten, ihn beklagen?
1690

Hast du selbst den Mut, den Gruß des Abschieds

deinem Gatten an der Gruft zu rufen,

den du selbst erschlugst, und seiner Seele

darzubringen für die Heldentaten

heuchlerischer Huldigungen Hohn?
1695

Wer wird dem herrlichen Helden

das preisende Grablied singen,

aus treuem Gemüte, mit Tränen

aufrichtiger Trauer?

110

Klytaimestra.

1567 Diese Warnung kam aus treuem Herzen.
1700

Nun, so will ich selbst es auf mich nehmen,

und mit des Atreidenhauses Dämon

schließ' ich einen Pakt. Wie schwer die Schuld sei,

1570 lass' er's beim Geschehenen bewenden,

weich' hinfort aus diesem Hause, suche
1705

heim ein anderes mit blut'gen Greueln.

Ach, ein kärglich Teil von allen Schätzen

1575 sollte mir genug sein, könnt' ich bannen

aus dem Haus die Mordlust, Blut um Blut.

Aigisthos
kommt mit bewaffnetem Gefolge von der Seite.

Willkommner Anblick. Tag der Rache, du erschienst.
1710

Heut kann ich glauben, daß ein göttlich Regiment

vom Himmel auf der Menschen Sünden niederschaut,

1580 da Agamemnon im gewob'nen Höllennetz

vor meinen Augen daliegt und zur Wonne mir

die Freveltaten seines Vaters Atreus büßt.
1715

Ich will es deutlich sagen. König dieser Stadt

war Atreus: doch bestritten war sein Herrscherrecht

1585 von meinem Vater, von Thyestes. Den vertrieb

Atreus von Haus und Hofe. Flehend kam er heim

an jenes Herd und fand auch so viel Sicherheit,
1720

den väterlichen Boden sollte nicht sein Blut,

1590 sein eig'nes wenigstens nicht netzen. Da ersinnt

höchst eifrig, höchst verrät'risch ein Versöhnungsfest

der Vater Agamemnons, ladet zu dem Schmaus

sich meinen Vater, und das Fleisch setzt er ihm vor
1725

der eig'nen Kinder. Zeh'n und Finger hackt' er ab

1595 und barg sie unter Stücken von gebrat'nem Fleisch.

Die Schüssel ward Thyestes auf den Tisch gesetzt.

1596 Mein ahnungsloser Vater langte zu und aß

die Speise: seht ihr, wie sie unsrem Haus bekam?
1730

111

Aigisthos.

Bald aber ward er der verruchten Tat gewahr

und stöhnt' und spie den Greuelbissen aus und sank

1599 vom Sitz und stieß die Tafel um und rief mit Recht

1601 den Fluch: „So stürze Pleisthenes' gesamt Geschlecht".

Das ist's, was Agamemnon hier im Tode büßt.
1735

Und diesen Tod ihm zu bereiten war mein Recht.

Denn noch in Windeln, meines Vaters letztes Kind

1605 von dreizehn, mußť ich in das Elend mit ihm zieh'n.

Allein Vergeltung führt erwachsen mich zurück,

und aus der Ferne hab' ich meinen Feind erreicht.
1740

Denn meine Ränke spannen dieses Netz für ihn.

1610 Und nun ich ihn geschlagen in der Rache Bann

erblicke, soll mir auch der Tod willkommen sein.

Chorführer.

Aigisthos, prahlen nach dem Frevel lieb' ich nicht.

Du sagst, du habest diese Blutthat wissentlich
1745

veranlaßt, nimmst die ganze Täterschaft auf dich.

1615 Ich sage dir, nach deinem Haupte wird der Wurf

der schwarzen Steine zielen. Daran zweifle nicht.

Aigisthos.

So wollt ihr sprechen unten auf der Ruderbank,

wo dem doch, der auf Deck befiehlt, das Schiff gehört.
1750

Ihr sollt es merken, Greise, daß das Alter zwar

1620 nur schwer begreift, zumal wo Zucht zu lernen ist,

daß aber Block und Hunger höchst vortreffliche

Lehrmeister sind, die auch an Greisen Wunder thun.

Seht ihr das nicht mit seh'nden Augen? Wollt doch nicht
1755

wider den Stachel löken, es bekommt euch schlecht.

112

Chorführer.

1625 Weib, also du hast hier zu Haus, dem Heer zum Hohn,

das frisch vom Feld kam, und zum Hohn der Gattenpflicht

dem Feldherrn und dem Manne diesen Tod bewirkt?

Aigisthos.

Auch diese Reden tragen dir nur Tränen ein.
1760

Fürwahr, ein umgekehrter Orpheus scheinst du mir.

1630 Er fesselte mit seinen Liedern jedes Ding,

dein kindisches Gebelfer reizt den Zorn, du wirst

gefesselt werden, und der Kerker macht dich zahm.

Chorführer.

Du wolltest jemals über Argos König sein?
1765

Du hast dich doch den Mord des Königs, den du sannst,

1635 mit eig'nen Händen auszuführen nicht getraut.

Aigisthos.

Das war ja klar. Belisten ist ein Weiberwerk;

ich war verdächtig als ein angestammter Feind.

Jetzt bin ich seines Hauses Herr und nehme mir
1770

auch seine Herrschaft, und dem Bürger, den ich nicht

1640 gehorsam finde, zieh' ich straff die Zügel an.

Denn Pferde, die der Hafer sticht, such' ich mir nicht

zum Leinpferd aus. Doch schmales Futter, finst'rer Stall,

die werden's schaffen, daß der Gaul gefügig wird.
1775

Chorführer.

Du hast in deines Herzens Feigheit jenen Mann

nicht selbst gewagt zu töten. Aber dieses Weib

1645 erschlug ihn. Auf dem Land und seinen Göttern ruht

Entweihung. Lebt Orestes in der Fremde noch?

Sei ihm die Gottheit gnädig, kehr' er einstmals heim
1780

und nehme blutig an euch beiden sich das Recht.

113

Aigisthos.

1649 Solche Reden, solche Taten! Nun, du willst es und du sollst

1664 bald begreifen, Torheit sprichst du und vergreifst dich an dem Herrn.

1650 Auf denn, meine wack'ren Söldner, auf, wir schreiten gleich zur Tat.

Seine Begleiter ordnen sich und fällen die Speere.

Chorführer.

Auf denn, zücket eure Schwerter Mann für Mann, zum Schlag bereit.
1785

Aigisthos.

Schlagbereit ist auch das meine, und ich scheue nicht den Tod.

Er stellt sich an die Spitze der Söldner.

Chorführer.

Wohlgesprochen, sterben willst du: nun, versuchen wir das Glück.

Klytaimestra,
zwischen beide Scharen tretend.

Nimmermehr, geliebter Gatte, keine neue Schreckenstat.

1655 Ach, die Ernte, die wir schnitten, ist zu bergen schon so schwer.

Diese Hand ist blutig. Brauche nicht Gewalt. Genug des Leids.
1790

Kehret heim, ehrwürd'ge Greise, kehre jeder in sein Haus,

eh' ihr Übel thut und leidet. Was gescheh'n ist, wie's auch ist,

müßt ihr euch gefallen lassen. Wenn es nur damit genug

uns'rer Müh'n und Sorgen wäre, sollt' es uns willkommen sein.

Griech. Tragödien. II. 8 114

Klytaimestra.

1660 Denn der schwere Tritt des Dämons hat uns furchtbar heimgesucht.
1795

Nur ein Weib rat' ich euch also, doch verschmäht die Warnung nicht.

Aigisthos,
zurücktretend.

Sollen sie mit frecher Zunge lästern dürfen wider mich?

1663 Ins Gesicht mir todeswürd'ge Reden schleudern ungestraft?

Chor,
zurücktretend.

1665 Das ist nicht die Art von Argos, kriechen vor dem feigen Mann.

Aigisthos.

Nun, der Tag wird schon erscheinen, wo ihr diese Worte büßt.
1800

Chor.

Nimmer, so den Weg der Heimkehr dem Orestes Gott erschließt.

Aigisthos.

Des Verbannten Kost ist Hoffnung, sagt der Spruch, die macht nicht fett.

Chor.

Recht so. Mäste dich verpestend unser Land. Du kannst es ja.

Aigisthos.

1670 Zahlen wirst du mir die Buße deiner Tollheit, denke dran.

Chor.

Mutig neben seiner Henne brüstet sich der Hahn und kräht.
1805

115

Klytaimestra,
die den Aigisthos bereits bis an die Thür geführt hat.

Achte nicht auf das Gebelfer ihrer Ohnmacht. Unser ist

die Gewalt in diesem Hause. Was wir wollen, wird Gesetz.

Die Thür schließt sich hinter ihnen. Der Chor nach der einen, die Trabanten des Aigisthos nach der andern Seite ab. 117 118

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1649 focus

How thy word and act shall issue, thou shalt shortly understand.

Chorus.

Up to action, O my comrades! for the fight is hard at hand.

Swift, your right hands to the sword hilt! bare the weapon as for strife—

Ægisthus.

Lo! I too am standing ready, hand on hilt for death or life.
1945

Chorus.

'Twas thy word and we accept it: onward to the chance of war!

Clytemnestra.

Nay, enough, enough my champion! we will smite and slay no more.

Already have we reaped enough the harvest-field of guilt:

Enough of wrong and murder, let no other blood be spilt.

Peace, old men! and pass away unto the homes by Fate decreed,
1950

Lest ill valour meet our vengeance—'twas a necessary deed.

But enough of toils and troubles—be the end, if ever, now,

Ere thy talon, O Avenger, deal another deadly blow.

'Tis a woman's word of warning, and let who will list thereto.

Ægisthus.

But that these should loose and lavish reckless blossoms of the tongue,
1955

And in hazard of their fortune cast upon me words of wrong,

And forget the law of subjects, and revile their ruler's word—

Chorus.

Ruler? but 'tis not for Argives thus to own a dastard lord.

Ægisthus.

I will follow to chastise thee in my coming days of sway.

Chorus.

Not if Fortune guide Orestes safely on his homeward way.
1960

Ægisthus.

Ah, well I know how exiles feed on hopes of their return.

Chorus.

Fare and batten on pollution of the right, while 'tis thy turn.

Ægisthus.

Thou shalt pay, be well assured, heavy quittance for thy pride.

Chorus.

Crow and strut, with her to watch thee, like a cock his mate beside!

Clytemnestra.

Heed not thou too highly of them let the cur-pack growl and yell:
1965

I and thou will rule the palace and will order all things well.

[ Exeunt.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1649 focus

Da dir so gefällt zu reden und zu thun, bald sollst du seh'n -
1600

Auf denn, theure Wehrgenossen, nicht entfernt mehr droht der Kampf!

Der Chorführer.

Auf! Die Hand am Griff des Schwertes, halte Jeder sich bereit!

Aegisthos.

Wohl! Auch ich, die Hand am Schwerte, weigre mich des Todes nicht.

Der Chorführer.

Was du sagst vom Tod', es gelte! Richte zwischen uns (Eilt herbei.) das Glück!

Klytämnestra.

Nimmermehr laß neues Leid uns sä'n, Geliebter, nimmermehr!
1605

Schon zuvor ja sprossen üppig reiche Trauersaaten hier:

Ja, des Jammers ward genug schon! Nimmer, nimmer fließe Blut!

Gehe du, geht ihr, o Greise, nach dem euch beschiednen Herd,

Eh' ihr Unrecht übend leidet! Was wir litten, g'nügte wohl.

Hätten wir noch nicht genug an dieser Mühsal, tragen wir's,
1610

Wenn des Gottes schwerer Ingrimm uns mit hartem Schlage trifft.

Also lautet meine Meinung, hört ihr auf des Weibes Wort.

Aegisthos.

Aber daß mit eitler Zunge diese so straflos sich bläh'n,

Daß sie solchen Hohn mir bieten, pochend auf des Glückes Gunst,

Aller Zucht und alles Maaßes ledig, so den Herrscher schmäh'n
1615

Der Chorführer.

Einem Bösewicht zu schmeicheln, ziemt für Argos' Söhne nicht.

Aegiſthos.

Noch dereinst in späten Tagen trifft dich meiner Rache Strahl.

Der Chorführer.

Nie, wofern ein Gott Oresten wieder heim nach Argos führt !

Aegiſthos.

Ja, ich weiß, Vertriebne weiden sich an eiteln Hoffnungen.

Der Chorführer.

Schalte, prasse keck, besudle Fug und Recht: noch darfst du ja!
1620

Aegiſthos.

Glaube mir, für diese Thorheit büßest du mir bitter noch!

Der Chorführer.

Prahle trotzig, gleich dem Haushahn, wenn er bei der Henne steht!

Klytämnestra.

Achte weiter nicht des eiteln Schwakens; ich und du vereint

Werden Alles wohl bestellen als die Herrn in diesem Haus!

(Aegisthos und Klytämnestra ab in den Palast; der Chor begibt sich in die Stadt.)

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-98

ἀπέκλαγξεν

ἀπέκλαιξεν

Μ. G. Ald. Ceteri

ἀπέκλαγξεν

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-99

οἴκοις

οἶκος

Flor.

146

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-100

τοῖς δ᾽ Vict. ὁμόφωνον

ὠμόφωνον

Bess.

ὁμόφρονον

Ald. unde Turn.

ὁμόφρων ὤν

. Sed G. cum ceteris

ὁμόφωνον

147

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-101

αἴλινον αἴλινον

αἴλινον

semel Flor. τὸ δ'

τόδ'

G. Ald. Rob. Turn.

148

149-150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-102

εἰ τόδ᾽ αὐτῷ Incipit carmen universi chori trochaeo semanto.

εἰ τό δ᾽ αὖ τῷ

Αld.

εἰ τὸ δ᾽ αὐτῷ

Rob.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-103

τοῦτό νιν

τοῦτον νίν

G. Ald. προςεννέπω

προςἐννέπω

πρὸς ἐννέπω

Rob.

151

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-104

Διός, εἰ τὸ μάταν

Διὰ

Ald.

Δία

Turn. Sed

Διός

ut ceteri G. Deinde libri

εἰ τόδε μάταν

, praeter Farn. in quo ex Triclinii emendatione

εἶχε μάταν

est.

εἰ τό γε μάτας

Auratus, et

μάτας

vel

ματᾶν

placet Blomfieldio. Legisse videtur

μάτας

scholiastes, cuius haec interpretatio est,

εἰ τὸ τῆς ματαιότητος ὀφείλει τις ἀποσείσασθαι τῆς γνώμης, Δία νομιζέτω

. Habuit

μάταν

alius scholiastes, cuius explicationem (quae non est in Rob. neque in codicibus M. G.) edidit Stephanus,

ἐγώ, φησί, πάντα ἐρευνῶν καὶ πάντα ἐξετάζων ὡς ἐν σταθμῷ τινί, οὐκ ἔχω ὁμοιόν τι εὑρεῖν τῷ Διῒ, εἰ χρὴ ἀληθῶς ἀποβαλεῖν ἀπὸ τῆς φροντίδος καὶ τοῦ λογισμοῦ μάταιον ἄλλο ἄχθος, τὸ γὰρ περί τινων ἄλλων διαλογίζεσθαι μάταιον ἐστὶν ὄντως ἄχθος. ἡ δέ γε περὶ θεοῦ ἔννοια καὶ τὸ διὰ μνήμης ἐκεῖνον ἔχειν ἀεί, οὐ μόνον ἄχθους παντός ἐστιν ἀπηλλαγμένον, ἀλλὰ καὶ χαρᾶς ἀφάτου τὴν καρδίαν πληροῖ. ὡς καὶ Εὐριπίδης φησίν, “ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ', ὅταν φρένας ἔλθῃ, λύπας παραιρεῖ.” τοῦτο δὲ ὅμοιόν ἐστι τῷ “ἐμνήσθην τοῦ θεοῦ, καὶ εὐφράνθην.” ταῦτα δὲ ἄγαν ἐστὶν εὐσεβῆ.

Quae adnotatio ita comparata est, ut suspiceris, qui eam scripsit, in codice suo legisse

εἴ τι μάταν ἄλλο φροντίδος ἄχθος

. Sed quidquid ille legit, a poetae mente longe aberravit. Recte Porsonum ex Pauwii coniectura scripsisse puto

εἰ τὸ μάταν

. Vocat chorus suam sollicitudinem

τὸ μάταν ἄχθος

, quia caussam eius non idoneam esse videt.

154

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-105

ἐτητύμως

ἐτυτήμως

G. Ald.

155

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-106

οὐδὲ λέξεται πρὶn ὤν

οὐδὲν λέξαι

M. G. Bess. Flor. Ald. Rob. Turn.

οὐδέν τι λέξαι

Farn. Vict. Deinde

πρὶν ἄν

Turn. Ceteri

πρὶν ὤν

. Schutzius scripsit

οὐδὲν ἂν λέξαι

, quod non recte interpretatus est

nec quicquam nobis dicere possit

, quum deberet,

nullius momenti est

. Monui in addendis ad Eur. Suppl. v. 612. et ad Vigerum adn. 189. Aristophanes Eq. v. 334.

νῦν δεῖξον ὡς οὐδὲν λέγει τὸ σωφρόνως τραφῆναι

. Athenaeus XIV. p. 628. D.

εἰ δέ τις ἀμέτρως διαθείη τὴν σχηματοποιΐαν καὶ ταῖς ᾠδαῖς ἐπιτυγχάνων μηδὲν λέγοι κατὰ τὴν ὄρχησιν, οὗτος δ᾽ ἦν ἀδόκιμος

. Non recte haec intellecta erant. Hoc dicit, si quis cantu probaretur, nihil autem valeret saltando, contemnebatur. Blomfieldius, qui

οὐδὲν ἂν δείξαι πρὶν ὤν

legendum coniecit, id ut esset, non se quicquam fuisse ostendet, non videtur animum neque ad

πρίν

attendisse, neque ad totam sententiam, quae haec potius esse deberet, non se nunc aliquid esse ostendet, nec denique ad numeros, in quibus dubitari non potest quin vitiosus sit spondeus. Isque etiam Schützianae emendationi refragatur, praesertim quum vel praeter numeros poeta rectius

λέγοι

dicturus fuisse videatur. Scribendum puto

οὐ λελέξεται πρὶν ὤν

, neque, qui antea potens erat, non dicetur fuisse, i. e. ille dicetur non amplius esse. Ceterum recte haec interpretatus est Schützius, Vranum et Saturnum dici videns, qui ante Iovem regnaverint, recteque quum illa comparans in Prometheo v. 960.

οὐκ ἐκ τῶνδ᾽ ἐγὼ δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾔσθόμην, τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ᾽ ἐπόψομαι αἴσχιστα καὶ τάχιστα

, tum quae de Vrano Hesiodus narrat in Theog. v. 154. seqq. Nam hunc

παμμάχῳ θράσει βρύοντα

dicit Aeschylus propter saevitiam, qua quiqui ei nati sunt filii, eos non sivit in lucem prodire, sed sub terra occuluit.

158

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-107

φρενῶν

φρονῶν

Rob.

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-108

τῷ πάθει μάθος Libri omnes

τῷ πάθει

, ad quod in M. adscriptum est

τῷ παθεῖν

. Deinde

μάθος

M. Bess. Farn. Ald. Rob. Turn.

μάθος

, ultima syllaba punctis notata, supra autem scripto

ος

, G.

μά

, supra scripto

, et super ea littera

, Flor.

τῷ πάθει μάθον

Vict. Schützius

τὸ

pro

τῷ

, quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Recte se habere

τῷ πάθει μάθος θέντα

vidit Wellauerus. Iuppiter dicitur

βροτοὺς φρονεῖν ὁδῶσαι θεὶς τῷ πάθει μάθος κυρίως ἔχειν

164

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-109

πρὸ καρδίας

πρὸς καρδίας

Turn. Gravissima, sed obscurius expressa sententia non videtur satis percepta esse. Ad

στάζει

ex sequentibus, ut particula post posita ostendit, accusativus

τὸ σωφρονεῖν

supplendus est.

Μνησιπήμων πόνος

, etsi conscientiam malefactorum significari patet, tamen utrum, ut Blomfieldio placuit, angor sit ex recordatione malorum, an quod mihi et aptius et fortius dictum videtur, angor excitans vel recordationem peccatorum vel cogitationem poenarum, valde ambigi potest. Certe

μνησιπήμων

similiter ut in contrariam partem

λαθικήδης

dictum videtur. Vtcumque est, eadem ambiguitate Latine dicas

instillat et in somno cordi moderationem admonitor malorum labor, et venit illa ad invitos

166

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-110

δέ που

δε που

Ald. Rob. βίαιος

βίαιος

M. Bess. Flor. Farn. Ald. Vict. et e correctione G.

βιαίῳ

Rob.

βίαιος

Turn. et ante correctionem G. Quod Schützius in ultima editione posuit,

βίαια

, sensu carere visum Wellauero, verissima est Bothii emendatio.

Βίαια

sic adverbialiter dictum est in Suppl. v. 789. Versus harum stropharum ultimus recte a Bothio factus est trimeter brachycatalectus, neque credibile est in antistrophico versu Aeschylum non

παλιρρόθοις

scripsisse, sed aliud quid, veluti

παλιρροθίοις

, quo vocabulo Oppianus Hal. V. 220. utitur. Ab sensu autem loci Bothius aeque ut alii aberravit, quum

βίαια

potenter vertit. Hoc dicit poeta, malis ut corrigantur homines deorum forsitan benignitate institutum esse, per vim imperia sua exsequentium, si sponte sua virtutem colere mortales negligant. Blomfieldio

δαιμόνων χάρις

ab interpretibus mirum in modum pro dono deorum accepta esse visa est. Magis mirum est ipsum non sic, sed de reverentia diis adhibenda accepisse.

169

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-111

Ἀχαιϊκῶν

ἀχαιικῶν

M. G. Bess. Flor. Farn. Ald. Rob.

ἀχαιικῶν

Turn. Vict.

172

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-112

ἐμπαίοις τύχαισι

ἐκπαίοις τύχεσι

Ald. unde

ἐμπαίοις τείχεσι

Turn.

ἐμπαίοις τύχαισι

G. ut ceteri praeter Flor. qui

ἐμπαίοις τύχαις

habet. συμπνέων

συμπνέει

Farn.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-113

ἀπλοίᾳ

ἀπλοΐᾳ

M. G. Bess. Farn.

ἀπλοίῳ

Ald.

ἀπλοίᾳ

Rob. Turn. Vict. κεναγγεῖ

κενάγει

Ald.

κεναγγεῖ

Turn.

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-114

Ἀχαιϊκὸς

ἀχαικὸς

M. G. Bess. Farn. Ald. Rob. Turn.

ἀχαιικὸς

Vict.

176

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-115

NA Livius XXVIII. 6. de Chalcide,

ex patenti utrimque coactum in angustias mare speciem intuenti primo gemini portus in ora duo versi praebuerit: sed haud facile alia infestior classi statio est. nam et venti ab utriusque terrae praealtis montibus subiti ac procellosi se deiiciunt, et fretum ipsum Euripi non septies die, sicut fama fert, temporibus statis reciprocat, sed temere in modum venti nunc huc nunc illuc verso mari velut monte praecipiti devolutus torrens rapitur. ita nec nocte nec die quies navibus datur.

178

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-116

νεῶν τε καὶ Porsonus. Libri

ναῶν καί

182

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-117

παλιμμήκη

πολυμήκη

Flor. et supra adscripto

παλίμμ

Farn.

183

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-118

τρίβῳ exquisitius dictum pro

τριβῇ

. V. Steph. Thes. κατέξαινον

κατέξενον

, sed

αι

ad penultimam syllabam superscripto, M.

κατάξενον

Bess. Ἄργους Libri

ἀργείων

. Scribendum

Ἄργους

184

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-119

ἐπεὶ

ἐπειδὴ καὶ

Rob.

185

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-120

πρόμοισιν

πρόμοις

M. G. Bess. Ald. Rob.

πρόμοισι

Flor. Turn. Vict.

187

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-121

ἔκλαγξεν Porsonus. Libri

ἔκλαγξε

188

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-122

Ἄρτεμιν, ὥςτε

ὡς τε

Farn. Rob. Turn.

ὅς τε

Ald. Recte ceteri. βάκτροις

μάκτροις

Rob.

189

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-123

τότ᾽ Libri

τόδ᾽ εἶπε φωνῶν

, nisi quod

τό δ᾽ εἶπε φρωνῶν

est in Ald. Haec verba quum aperte repetant quod v. 171. dici coeptum erat,

καὶ τόθ᾽ ἡγεμὼν ὁ πρέσβυς

, non

τόδε

, sed

τότε

dici postulant. Vidit hoc Stanleius, cuius emendationem eo minus dubitavi recipere, quod, pronomine si uti voluisset poeta, credibilius est

τάδε

dicturum fuisse.

192

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-124

πιθέσθαι Turn.

πειθέσθαι

M. G. Bess. Ald. Rob.

πείθεσθαι

Farn. Vict.

193

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-125

παρθενοσφάγοισιν M. G. Ald. Rob. Turn.

παρθενοσφάγοισι

Farn. Vict.

παρθενοσφάγοις

Flor.

196

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-126

ῥεέθροις πατρῴους χέρας πέλας βωμοῦ Vulgo legitur

ῥεέθροις πατρῴους χέρας βωμοῦ πέλας

. Quod Porsonus scripsit,

ῥεέθροις

, habet Farn. ex Triclinii, ut patet, coniectura. Deinde

πατρῴοις

πατρώοις

Ald.

πατρώας

Bess. Tum

πέλας

mendose Ald.

Βωμοῦ

credibile est ab interprete profectum esse. Deleto hoc vocabulo et mutato verborum ordine usitatum metrum sic restitui,

πέλας πατρῴους χέρας ῥεέθροις

. Ῥέεθρα, quae forma multo usitatior tragicis est quam contracta, ad profusum sanguinem rettulit Aeschylus, quum alibi, saltem apud tragicos, tantum de fluviis dictum inveniatur.

197

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-127

πῶς

τί πῶς

Μ. G. Bess. Flor.

τὶ πῶς

Rob.

τί; πῶς

Vict.

τί πως

Ald. Turn. λιπόναυς γένωμαι

λιπόναυς τε γένωμαι

M. G. Ald. Rob. Turn. In Bess.

τε

supra adscriptum est.

λειπόναυς τὲ γένωμαι

Flor. Vict. Veram scripturam

πῶς λιπόναυς γένωμαι

, quam Porsonus restituit, habet Farn. Male plerique interpretes

λιπόναυς

active dictum putarunt. Hoc dicit, quomodo a classe destituar, orbatus sociis? Nam si nolet immolare filiam, destituent eum qui se socios praebuerunt expeditioni in ipsius et fratris gratiam susceptae.

199

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-128

ἁμαρτών

ἁμαρτῶν

200

202-204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-129

αὐδᾷ περιόργως ἐπιθυμεῖν θέμις

ὀργᾷ

vel

ὀργᾷ

G. Bess. Flor. Ald. Turn. Vict.

ὀργαὶ

Rob. In G.

αὐδᾷ

ὀργᾷ

superscriptum.

αὐδᾷ

, cum glossa

λέγει ὁ μάντις

, Farn. In M. G. hoc scholion est,

τῷ τρόπῳ γὰρ αὐδᾷ ὁ μάντις δηλονότι. Scribendum ὀργᾷ, τῷ τρόπῳ. γρ. αὐδᾷ, ὁ μάντις δὴ λοιπόν

. Ex iis, qui vulgatum

ὀργᾷ

explicare studuerunt, fuere qui verba haec,

ὀργᾷ περιόργως

, fortasse quod

περιόργως

etiam

ὑπεροργῶντως

significat, de Diana, quae irata eiusmodi sacrificium exigeret, dictum existimarent. Quo factum ut Casaubonus adscripserit

ἐπιθυμεῖ Ἄρτεμις

et Ruhnkenius ad Timaeum p. 194. tacens posuerit

παρθενίου θ' αἵματος ὀργῇ, περιέργως τ᾽ ἐπιθυμεῖ Ἄρτεμις

, non laudabili levitate metrorum negligens. Sed ne sententiam quidem haec ratio aptam praebet, propter adiectum

παυσανέμου

, quod hic aperte non ornatus caussa, sed significanter ob rem ipsam est additum. Sacrificium si sibi poscit Diana, poscit, ipsa ut placetur, non ut cessent adversi venti. Illi vero interpretes, quibus

ὀργᾷ

cum scholiasta non pro verbo, sed pro nomine accipere placuit, quod fecerunt H. Vossius, Blomfieldius, Wellauerus, quam moleste inutili additamento oneraverint orationem, non opus est demonstrari. Ὀργᾷ nihil aliud est quam error librarii, ad sequens vocabulum

περιόργως

aberrantis. Recte vero se habet

αὐδᾷ περιόργως ἐπιθυμεῖν θέμις

, vales dicit fas esse avide expetere ventos pacans sacrificium virgineumque sanguinem. De indeclinabili

θέμις

dixi ad Soph. Oed. Col. v. 1189. Non intellectus hic usus fecit ut

εὖ γὰρ εἴη

θέμις γὰρ εὖ

scriberetur in Flor. Farn. Quod reliqui libri habent,

εὖ γὰρ εἴη

, ita explicandum est, ut omissa censeatur sententia, ad quam

γάρ

referatur: sic fiat. Ita quod brevissime dixit poeta, accipiendum est hunc in modum, nam, quoniam evitari non potest, optandum ut bene vertat.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-130

λέπαδνον

λέδαπνον

Bess.

205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-131

δυςσεβῆ

δυσεβῆ

Flor. τροπαίαν

τρόπαιαν

G. Ald.

206

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-132

τόθεν

ὅθεν

pro

τόθεν

Turnebus.

207

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-133

τὸ παντότολμον Μ. G. Bess. Flor. Farn.

τόπαν τότολμον

Αld.

τὸ ταυτότολμον

Rob.

τὸ πάντολμον

Turn. Vict.

208

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-134

βροτοὺς Omnes libri

βροτοῖς

, quod servavit Porsonus una cum mala post hanc vocem plena interpunctione, quae in Ald. recte posita est post

μετέγνω

. Schützius quum recte corrigeret

βροτοὺς

, peccavit eo, quod non ad sequentia hoc verbum rettulit. Id et ego feci et Blomfieldius. Perperam sic emendatum esse pronuntiavit parum considerate G. Bernhardy in Syntaxi p. 93.

209

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-135

γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν

γυναικοποίνῳ πολέμῳ ἀρωγὸν

infelici coniectura Turnebus.

212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-136

προτέλεια

προτέλειῳ

προτελείῳ

Ald. Turn. Ceteri recte

προτέλεια

213

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-137

NA Male strophas distinxerat Canterus. Correctae sunt a me, ab Erfurdtio, a Blomfieldio.

214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-138

παρθένειόν τ'

παρθένιον

M. G. Bess. et edd. Emendate

παρθένειον

Flor. Farn. Copulam

τ'

addendam esse primus vidit Pearsonus.

215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-139

βραβῆς

M. G. Ald. Rob.

βραβεῖς

Turn. Vict.

βραβῆς

Bess. Flor. Farn.

216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-140

φράσεν δ᾽ ἀόζοις Flor. Turn.

φράσεν δ᾽ ἐν ὄσσοις

Farn. μετ' εὐχάν Post

εὐχὰν

Ald. ut in fine versus puncto distinguit, Turn. commate, quem plerique secuti sunt. Recte eam distinctionem omisere Rob. Vict. Nam

μετ' εὐχὰν

cum

λαβεῖν

coniungendum est.

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-141

χιμαίρας

Flor. Farn. Turn. Vict.

χιμαίρας

M. G. Bess. Ald. Rob. ὕπερθε Flor. Vict. Ceteri recte

ὕπερθε

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-142

περιπετῆ

περιπετεῖ

G. Ald. sed in G.

εῖ

a pr. manu in

ῆ

mutatum.

219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-143

λαβεῖν

βαλεῖν

Farn. ἀέρδην

ἀέρδειν

Flor.

220

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-144

καλλιπρώρου

καλλιπρώιρου

Μ.

καλλιπρώρου

Bess. Flor. Farn. Rob. Turn. Vict.

καλλιπρώιρον

καλλίπρωρον

Ald. φυλακὰν κατασχεῖν

φυλακ᾽ ἀγκατασχεῖν

Ald. unde

φύλακ᾽ ἀγκατασχεῖν

Turn. Sed G. ut ceteri

φυλακὰν κατασχεῖν

221

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

40-269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-26

Parodos, bestehend (wie die Parodos der Perser und der Hiketides) aus drei Teilen, dem Recitativ des Chorführers in Anapästen 40-103, dem Gesang des Chorführers mit ἐπιφθέγματα (124) des Gesamtchores 104-169, dem Chorgesang 170-269. Der erste Teil beginnt mit der Schuld und Sühne der Trojaner, legt die äufseren Verhältnisse dar und giebt mit dem Verlangen zu erfahren, was die überall auf den Altären der Stadt angezündeten Opferfeuer zu bedeuten haben (83-87) die Motivierung für das Auftreten des Chors. Der zweite Teil berichtet eine Weissagung des Kalchas, welche ängstliche Besorgnis in betreff des Heerführers weckt. Der dritte begründet diese Besorgnis mit sittlichen Grundsätzen und erklärt das Leiden, das den siegreichen Agamemnon erwartet, als Sühne für eine Schuld, für die unerhörte Opferung der eigenen Tochter.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-90

στυγῶ, mir ist nicht recht; es erweckt mir Grauen. καλά

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-91

εὔφρων scil. ούσα. (Vok.), vgl. Eur. Hipp. 66 ὦ κόρα Λατοῦς Αρτεμι καὶ Διός, καλλίστα πολὺ παρθένων. In Arkadien hatte auf einem Hügel des Mänalischen Gebirges " Αρτεμις Καλλίστη einen Tempel (Paus. VIII 35, 8) und der alte Sänger Pamphos feierte in einem Hymnus Artemis unter dem Namen Καλλίστη. Vielleicht hat es ursprünglich τόσον περ ευφρον ὦ καλὰ Διὸς κόρα geheifsen.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-92

⁴

δρόσοι wie ἕρσαι bei Homer (1 222) von neugeborenen Lämmern. – ἄλπνος, ἡδύς. Das Wort findet sich noch Pind. Pyth. VIII 120 τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς ἐπ᾿ ἄλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, der Superlativ ἄλπνιστος ist Pind. Isthm. IV 14 erhalten und Aesch. Pers. 985 wiederhergestellt. Das zarte Wild steht unter dem Schutze der Jagdgöttin Artemis, die einen guten Wildstand fördert. Als λοχεία wacht sie über die Einhaltung der Schonzeit.

⁵

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-93

⁶

Lafs trotz deiner zärtlichen Fürsorge für das junge Wild die Wahrzeichen, die hievon erfreulich sind, in Erfüllung gehen, nämlich die günstigen, die ungünstigen Erscheinungen aber mache gut. Der absol. Inf. κρᾶναι ἀνορθοῦν im Gebete wie bei Homer. Vgl. Cho. 306 , Sept. 239 θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν, ebd. 75 und zu Cho. 365 . Zum Gedanken (das Gute erfülle, das Schlimme stelle her) vgl. Pers. 220 εἴ τι φλαῦρον εἶδες, αὐτοῦ τῶνδ᾽ ἀποτροπὴν τελεῖν, τὰ δ᾽ ἀγάθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι κτέ., Soph. Εl. 644 ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα δισσῶν ὀνείρων, ταῦτά μοι .. εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά, δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-94

⁷

ἰήιον Παιᾶνα: vgl. Soph. Oed. Τ. 154 ἰήτε Δάλιε Παιάν. Wie εὔιος dem Rufe εὐοῖ, so entspricht ἰήιος der Anrufung ἰὴ ἰὴ ( παιῆον).

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-95

χρονίας ἐχενηΐδας αὔρας d.i. χρονίαν ἄπλοιαν.

157-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-96

σπευδομένα, für sich betreibend. Das Medium kommt in transitivem Sinne sonst nicht vor ( Eum. 361 ist das überlieferte σπευδόμεναι δ᾽ τη σπεύδομεν αΐδ᾽ ver ἑτέραν θυσίαν, ein anbessert). deres Schlachtopfer (die Opferung der Iphigenie) für die Vertilgung ( θυομένοισιν 143) der Hasen. θυσίαν ἄδαιτον wie θυσίαν ἄθυτον. Mit ἄνομον ἄδαιτον vgl. ἄναγνον ἀνίερον 230, ἀτίμους ἀλοιδόρους 421, ἄμαχον ἀπόλεμον ἀνίερον 763, ἀκέλευστος ἄμισθος 969.

⁸

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-97

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, Stifter von Hader unter den Angehörigen, vgl. Soph. Ant. 794 νεῖκος οὐ δεισήνορα: ἀνδρῶν ξύναιμον. der durch die Opferung der Iphigenie erzeugte Stifter des Haders geht so weit, dafs er sich am Manne vergreift, weil dieser Hader zum Gattenmorde treibt.

⁹

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-98

¹⁰

μίμνει οἰκονόμος: während der Mann in den Krieg zieht, bleibt die Gattin als treue (611) Besorgerin des Hauswesens ( οἰκουρός, vgl. 1224) zurück, um alles für die Rückkehr des Gemahls wohl zu bestellen. Hier bleibt die Rachsucht (memor ira Verg. Aen. I 4) zurück nicht als πιστή, sondern als δολία οἰκονόμος und bereitet alles vor, um Buſse für die Kinder (Tochter) zu fordern. δνοφερὰ παλίνορτος, in der Dunkelheit schleichend, aber aus der Dunkelheit wieder hervorbrechend.

¹¹

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-99

ἀπέκλαγξεν wie μάντις ἔκλαγξεν 211.

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-100

ὁμόφωνον prädikativ zu a ἴλινον.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-101

Im dritten Teile der Parodos wird die Besorgnis des Kalchas durch eine Art Syllogismus begründet: Der machtvoll waltende Gott hat das Gebot festgesetzt: ,,wer nicht hören will, muſs fühlen" ( πάθει μάθος), „wer frevelt, muſs büfsen" (170-193). Nun aber hat Agamemnon, den Eingebungen seines Ehrgeizes folgend, gefrevelt (194-258). Also muſs er büfsen und die schlimme Weissagung des Kalchas wird sich erfüllen (259 bis 266). Vgl. Soph. Ant. 604 ff. - Ζεύς wird durch τόδε wieder aufgenommen, wie μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς 1333 durch τάδε, u. τόδε ist Nom. (,,wenn dieser Name ihm, damit benannt, gefällig ist"). Den Brauch bei Gebeten an die Götter εὔχεσθαι οἵτινές τε καὶ ὁπόθεν χαίρουσιν ὀνομαζόμενοι (Plat. Krat. p. 400 E, vgl. Serv. zu Verg. Aen. IV 577 pontificum more qui sic precantur: Iuppiter omnipotens vel quo alio nomine appellari volueris) befolgend löst der Dichter die Idee der Gottheit von der Zufälligkeit des Namens und den mit dem Namen verknüpften, mit der höheren Vorstellung göttlichen Wesens aber unvereinbaren Mythen ab.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-102

προσεικάσαι, αὐτῷ: mit Zeus kann ich nur Zeus vergleichen, ihm kommt niemand gleich.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-103

. τὸ μάταν φροντίδος ἄχθος ἀποβαλεῖν ( ἀποσείσασθαι Schol.), die nichtige Last des Grübelns d. i. die Last unnützen Grübelns abschütteln. Wer sich nicht unnütz mit Zweifeln quälen will, mufs kurzweg und ergeben ( προφρόνως 183) Zeus als höchsten Herrscher anerkennen. Ähnliche Gedanken Eur. Bakch. 424 ff., 893 κούφα γὰρ δαπάνα νομίζειν ἰσχὺν τόδ᾽ ἔχειν, ὅ τι ποτ᾽ ἄρα τὸ δαιμόνιον, το τ ἐν χρόνῳ μακρῷ νόμιμον φύσει τε πεφυκός, Hipp. 1111 ff.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-104

οὐδὲ knüpft an den Gedanken,, Zeus ist der höchste" an. ὅστις allgemein und unbestimmt, da es nachher heifst οὐδὲ λέξεται πρὶν ὧν (von seinem Dasein wird nicht einmal mehr die Rede sein). Der Dichter deutet damit wohl an, dafs der Mythus von Uranos ziemlich verblafst und verschollen war. Von dem Sturze des Uranos und Kronos ist auch Prom. 989 οὐκ ἐκ τῶνδ᾽ (von der Burg des Himmels) ἐγὼ δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ἠσθόμην die Rede. Der Schol. setzt für Uranos den Typhos und die Titanen. Zu ὤν vgl. οὖσαν 281. παμμάχῳ θράσει βρύων wegen der rohen Vernichtung seiner Kinder (Hes. Theog. 157). πάμμαχος von roher und rücksichtsloser Streitlust (,, Kampfhahn "). Vgl. Prom. 223 καρτεροῖς φρονήμασιν ὤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν (nämlich Τιτᾶνες, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα).

¹²

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-105

τριακτήρ (Sieger) ist hergenommen vom Ringkampfe, in welchem man Sieger war, wenn man den Gegner dreimal niederwarf ( τριάζειν, ἀποτριάζειν). Vgl. Cho. 338 , Eum. 592 u. Suid. τριαχθῆναι λέγουσιν οἱ παλαιστρικοὶ ἀντὶ τοῦ τρὶς πεσεῖν, Poll. III 30 ἐπὶ πεντάθλου τὸ νικῆσαι ἀποτριάξαι λέγουσιν.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-106

Ζῆνα ἐπινίκια κλάζειν (Zeus Siegesjubel entgegenjauchzen) wie λέγειν τί τινα.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-107

ὁλοσχερῶς φρόνιμος ἔσται Schol. Das adverbiale τὸ πᾶν (prorsus, omnino) liebt Äschylos (437, 982, 1167, Cho. 330 , Eum. 163 u. a.).

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-108

Der grammatische Anschluſs an die vorhergehende Strophe ist ähnlich wie 67.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-109

πάθει μάθος: vgl. Hom. P32 ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω, Hes. W. υ. Τ. 218 παθὼν δὲ τε νήπιος ἔγνω, Herod. 1 207 τὰ δέ μοι παθήματα ἐόντα ἀχάριτα μαθήματα ἐγεγόνεε, Plat. Symp. p. 222 Β μὴ κατὰ τὴν παροιμίαν, ὥσπερ νήπιον, παθόντα γνωναι. So

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-110

¹³

Es wird ausgeführt, wie Zeus dem Spruche, Lehre durch Leid" Geltung verschafft. ,, Im Schlafe bedrückt wie ein Alp das Herz die aus der Erinnerung an böse That hervorgehende Angst." wird im Anfang der Choephoren (33 ff.) erwähnt, wie Klyt. von schlimmen Träumen gequält aufgeschrieen habe. Vgl. ebd. 521 ff. (Hermann erklärt μνησιπήμων πόvos als die Angst, durch welche die Erinnerung an böse Thaten oder der Gedanke an Strafe geweckt wird).

¹⁴

190-191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-111

ἄκοντας enthält den Hauptgedanken: „sie mögen wollen oder nicht, sie müssen Vernunft lernen." Vgl. Eum. 524 ξυμφέρει σωφρονεῖν ὑπὸ στένει. ἦλθε ist gnom. Aor.

192-193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-112

Der Fragesatz steht statt eines verneinenden Satzes: ,,und nirgends zeigt sich Gnade der Götter, die mit Gewalt das Steuerruder lenken." σέλμα: ὑψίζυγος (nach Hom. H 69) γὰρ ὁ Ζεύς Schol. Mit σέλμα ἡμένων vgl. Eum. 3 τὸ μαντεῖον ἕζετο, Pers. 143 τόδ᾽ ἐνεζόμενοι στέγος, Prom. 405 θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας. Krüger II § 46, 6, 2.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-113

καὶ schliefst die ganze folgende Ausführung, den speziellen Fall an den allgemeinen Satz an (auch bei Agamemnon wird sich das bestätigen). - τότε weist zurück auf das Adlerzeichen und die daran geknüpfte Weissagung des Kalchas. Darauf bezieht sich auch μάντιν – συμπνέων. Der Gedanke ist: „und während damals der Heerfürst keinen Seher tadelte und sich in die (geweissagten) Schicksalsschläge ergab, wurde er, als Windstille eintrat u. gar der Seher die Forderung der Artemis, die Tochter zu opfern, verkündete, von Unwillen übermannt und sprach." Weil aber statt einer participialen Wendung, wie etwa μέγ᾽ ὀχθήσας, der Konsekutivsatz ὥστε κατασχεῖν (212) eintritt, wird im Gegensatz zu ᾿Ατρείδας das Subjekt mit ἄναξ ὁ πρέσβυς und der durch diesen Gegensatz geforderten Partikel δὲ 215 wiederholt.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-114

οὔτινα wie 1084 οὔτινας. ψέγων: jetzt wäre die Entrüstung am Platze gewesen, mit welcher er den Seher anliefs, als es sich um die Rückgabe der Chryseis handelte: μάντι κακῶν, οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας Hom. A 106.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-115

ἐμπαίοις, ἐμπαισάσαις Schol., wie Wellen über das Schiff hereinschlagen. Vgl. Eur. Hek. 116 συνέπαισε κλύδων und unten 359 πρόσπαια.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-116

κεναγγεῖ: vgl. Hom. μ 329 νηῶν ἐξέφθιτο ἤτα πάντα.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-117

¹⁵

( ἐ) βαρύνοντο λεώς wie 582 ἑλόντες στόλος ἐπασσάλευσαν.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-118

πέραν steht hier als Akk. von πέρα (das jenseits gelegene Land) abhängig von ἔχων. Vgl. Suppl. 268 ἐκ πέρας Ναυπακτίας. παλιρρόχθοις: Anthol. ΙΧ 73 Εύβοικοῦ κόλποιο παλινδίνητε θάλασσα, πλαγκτὸν ὕδωρ, ἰδίοις ῥεύμασιν ἀντίπαλον κτέ., Liv. 28, 6 fretum Euripi non septies die, sicut fama fert, temporibus statis reciprocat, sed temere in modum venti nunc huc nunc illuc verso mari sicut monte praecipiti devolutus torrens rapitur, daher Soph. Ant. 1145 στονόεντα πορθμόν.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-119

ἀπὸ Στρυμόνος: der ἄνεμος Στρυμονίης, wie bei Herod. VIII 118 der aus dem Norden wehende und für Schiffe auf dem Ägäischen Meere gefährliche Sturm heifst. Vgl. auch Demosth. IV § 31 Φίλιππος φυλάξας τοὺς ἐτησίας ἢ τὸν χειμῶνα ἐπιχειρεῖ, ἡνίκ᾽ ἂν ἡμεῖς μὴ δυναίμεθα ἐκεῖσε ἀφικέσθαι.

¹⁶

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-120

κακόσχολοι: ἐπὶ κακῶ ποιοῦσαι σχολάζειν Schol. νήστιδες von den Menschen, auf welche die ἄπλοια κεναγγής ihre Wirkung übt, übertragen. Vgl. νῆστις λιμός Cho. 249 . – δύσορμοι: die Schiffe werden auf der Reede hin- und hergestofsen.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-121

¹⁷

Irrsal für die Menschen, weil der fortdauernde Wind Befangenheit des Kopfes erzeugt.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-122

Hom. B 135 καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται.

¹⁸

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-123

τρίβω: διατριβῇ Schol. ἄνθος ᾿Αργείων wie Pers. 255 τὸ Περσῶν ἄνθος.

209-210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-124

ἄλλο mit Bezug auf βριθύτερον ( πικρότερον).

211-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-125

προφέρων (hinweisend auf) " Αρτεμιν deutet die Sache nur von ferne an. -

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-126

τόδε wie 418. εἶπε φωνῶν nach epischer Weise ( φωνήσας προσηύδα, ἀπαμειβόμενος προσέφη) wie ἔφη λέγων Soph. Αi. 757, ἔφασκε λέγων Aristoph. Vö. 472.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-127

Vgl. Eur. Iph. A. 1257 δεινῶς δ᾽ ἔχει μοι ταῦτα τολμῆσαι, γύναι, δεινῶς δὲ καὶ μὴ κτἑ.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-128

¹⁹

Vgl. Cho. 337 τί τῶνδ᾽ εὖ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν; vor

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

CHORUS Come on, comrades dear, this business is not far off.

AEGISTHUS * * * * * * *

CHORUS Come on, let each man have his drawn sword in readiness.

AEGISTHUS I'faith I refuse not to die with hand on hilt.

CHORUS Thou talkest of dying to those who welcome the omen, and let us take our fortune.

AEGISTHUS But that these men should thus blossom forth a foolish tongue in my presence, and blurt forth such expressions, tempting their fate, and miss sobriety of judgment, and [insult] the ruler * * * * *

CHORUS This never can be the conduct of Argives, to fawn on the base.

AEGISTHUS Yet on some future day I will pursue thee yet.

CHORUS Not so, if a divine power shall guide Orestes to come hither.

AEGISTHUS I know that exiles feed themselves on hopes.

CHORUS Do thy pleasure! batten! while thou pollutest justice, since it is permitted thee.

AEGISTHUS Rest assured that thou shalt make me a requital for this folly

CHORUS Brag boldly like the cock beside his partlet.

CLYTEMNESTRA Make not thou any account of these vain yelpings; I and thou mastering this house, will order things aright.

Current edition Experimental

ΑΙ. ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.

XO.

ΑΙ. εἶα δὴ, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 1650

ΧΟ. εἶα δὴ, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ. ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ. δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΑΙ. ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανίσαι κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους, σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα

ΧΟ. οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

ΑΙ. ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ. οὐκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολείν.

ΑΙ. οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ. πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ παρα.

ΑΙ. ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. 1670

ΧΟ. κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ. μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Αἴγισθος ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν κοὐ λέγειν, γνώσει τάχα.

Χορὸς Πρεσβυτῶν 1620

Αἴγισθος εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.

Χορὸς Πρεσβυτῶν εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

Αἴγισθος ἀλλὰ τούςδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους. 1635

Χορὸς Πρεσβυτῶν οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προςσαίνειν κακόν.

Αἴγισθος ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορὸς Πρεσβυτῶν οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορὸς Πρεσβυτῶν πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα. 1640

Αἴγισθος ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥςτε θηλείας πέλας.

Κλυταιμνήστρα μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

ΑΙΓΙΣθΟΣ Ἀλλ' ἐπεὶ δοκεῖς τάδ' ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα — 1 εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 1650

ΧΟΡΟΣ 2 Εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙΓΙΣθΟΣ Ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος -κοπος -κοπτος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ Δεχομένοις λέγεις θανεῖν σύ σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα ἐρ-.

ΧΟΡΟΣ Οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ' εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

ΑΙΓΙΣΘΟΣ Ἀλλ' ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ' ἔτι.

ΧΟΡΟΣ Οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ' ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ Οἶδ' ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟΡΟΣ Πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ Ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. 1670

ΧΟΡΟΣ Κόμπασον θαρσῶν θαρρῶν, ἀλέκτωρ ὥστε ὥσπερ θηλείας πέλας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ' ὑλαγμάτων· < ἐγώ om.> καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων < καλῶς om.>. 3

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα. εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 1650

ΧΟ. εία δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ. ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ. δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα.

ΑΙ. ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους, σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα .

ΧΟ. οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

ΑΙ. ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ. οὔχ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙ. οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ. πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.

ΑΙ. ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. 1670

ΧΟ. κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ. μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων (καλῶς).

ΑΙΓΙΣθΟΣ ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα. εἶα δὴ φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. 1650

ΧΟΡΟΣ εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙΓΙΣθΟΣ ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος, κοὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ δεχομένοις λέγεις θανεῖν σέ· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΧΟΡΟΣ οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. 1665

ΑΙΓΙΣθΟΣ ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟΡΟΣ οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.

ΑΙΓΙΣθΟΣ οἶδ᾽’ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

CHORUS

Come on, comrades dear, this business is not far off.

AEGISTHUS

* * * * * * *

CHORUS

Come on, let each man have his drawn sword in readiness.

AEGISTHUS

I'faith I refuse not to die with hand on hilt.

CHORUS

Thou talkest of dying to those who welcome the omen, and let us take our fortune.

AEGISTHUS

But that these men should thus blossom forth a foolish tongue in my presence, and blurt forth such expressions, tempting their fate, and miss sobriety of judgment, and [insult] the ruler * * * * *

CHORUS

This never can be the conduct of Argives, to fawn on the base.

AEGISTHUS

Yet on some future day I will pursue thee yet.

CHORUS

Not so, if a divine power shall guide Orestes to come hither.

AEGISTHUS

I know that exiles feed themselves on hopes.

CHORUS

Do thy pleasure! batten! while thou pollutest justice, since it is permitted thee.

AEGISTHUS

Rest assured that thou shalt make me a requital for this folly

CHORUS

Brag boldly like the cock beside his partlet.

CLYTEMNESTRA

Make not thou any account of these vain yelpings; I and thou mastering this house, will order things aright.

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.

ΑΙ.

εἶα δὴ, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟ.

εἶα δὴ, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ.

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ.

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΑΙ.

ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα

ΧΟ.

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ.

οὐκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολείν.

ΑΙ.

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ.

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ παρα.

ΑΙ.

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟ.

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ.

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν κοὐ λέγειν, γνώσει τάχα.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

1620

Αἴγισθος

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

Αἴγισθος

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

Αἴγισθος

ἀλλὰ τούςδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους.
1635

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προςσαίνειν κακόν.

Αἴγισθος

ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

Αἴγισθος

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
1640

Αἴγισθος

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥςτε θηλείας πέλας.

Κλυταιμνήστρα

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

Ἀλλ' ἐπεὶ δοκεῖς τάδ' ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα —

¹

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟΡΟΣ
²

Εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

Ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος -κοπος -κοπτος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ

Δεχομένοις λέγεις θανεῖν σύ σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα ἐρ-.

ΧΟΡΟΣ

Οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ' εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἀλλ' ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ' ἔτι.

ΧΟΡΟΣ

Οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ' ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Οἶδ' ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟΡΟΣ

Πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟΡΟΣ

Κόμπασον θαρσῶν θαρρῶν, ἀλέκτωρ ὥστε ὥσπερ θηλείας πέλας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

Μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ' ὑλαγμάτων· < ἐγώ om.>

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων < καλῶς om.>.

³

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα.

εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟ.

εία δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙ.

ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟ.

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα.

ΑΙ.

ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι

κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,

σώφρονος γνώμης δ᾽ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντα .

ΧΟ.

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙ.

ἀλλ᾽ ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟ.

οὔχ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.

ΑΙ.

οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟ.

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην· ἐπεὶ πάρα.

ΑΙ.

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟ.

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛ.

μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων· ἐγὼ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων (καλῶς).

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσηι τάχα.

εἶα δὴ φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650

ΧΟΡΟΣ

εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος, κοὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.

ΧΟΡΟΣ

δεχομένοις λέγεις θανεῖν σέ· τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.

ΧΟΡΟΣ

οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.

ΧΟΡΟΣ

οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνηι μολεῖν.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

οἶδ᾽’ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.

ΧΟΡΟΣ

πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670

ΧΟΡΟΣ

κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.

ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ

μὴ προτιμήσηις ματαίων τῶνδ᾽ ὑχλαγμάτων' ἐγώ

καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.