Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1577-1673 focus
Αἴγισθος
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις
1
Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δ᾽
2
ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετ᾽ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον.
[αὐτοῦ] ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590
[Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως,]
3
πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔθρυπτ᾽ ἄνωθεν ἀνδρακὰς καθήμενος
4
1595
ἄσημ᾽: ὁ δ᾽
5
αὐτῶν αὐτίκ᾽ ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.
κἄπειτ᾽ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,
οὕτως ὀλέσθαι
8
πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ᾽ ἰδεῖν πάρα.
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντα μ᾽ ἐπὶ δυσαθλίῳ
9
πατρὶ
1605
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ᾽ ἐν σπαργάνοις:
τραφέντα δ᾽ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610
ἰδόντα
10
τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
Χορός
Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν
11
οὐ σέβω.
σὺ δ᾽ ἄνδρα τόνδε φῂς
12
ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δ᾽ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον:
οὔ φημ᾽ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφ᾽ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
1617
Αἴγισθος
σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος
κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;
γνώσει γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ
τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620
δεσμὸς
13
δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες
δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν
ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;
πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας
14
μογῇς.
Χορός
γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
15
1625
οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας
16
ἅμα
ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ᾽ ἐβούλευσας μόρον;
Αἴγισθος
καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.
Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.
ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντ᾽ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630
σὺ δ᾽ ἐξορίνας νηπίοις
17
ὑλάγμασιν
ἄξει: κρατηθεὶς δ᾽ ἡμερώτερος φανεῖ.
Χορός
ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσει,
δρᾶσαι τόδ᾽ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635
Αἴγισθος
τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς:
ἐγὼ δ᾽ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ
20
παλαιγενής.
ἐκ τῶν δὲ
21
τοῦδε χρημάτων πειράσομαι
ἄρχειν πολιτῶν: τὸν δὲ μὴ πειθάνορα
ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι
22
σειραφόρον
1640
κριθῶντα πῶλον: ἀλλ᾽ ὁ δυσφιλεῖ σκότῳ
23
λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφ᾽ ἐπόψεται.
Χορός
τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδ᾽ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς
χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645
ἔκτειν᾽; Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,
ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ
ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;
1649
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐπεὶ δοκεῖς τάδ᾽ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσει τάχα.
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
26
1650
Χορός
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
Αἴγισθος
ἀλλὰ μὴν κἀγὼ πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
Χορός
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε: τὴν τύχην δ᾽ αἱρούμεθα.
27
Κλυταιμήστρα
μηδαμῶς, ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν
28
κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδ᾽ ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος:
29
1655
[τούσδε],
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδ᾽ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
Αἴγισθος
ἀλλὰ τούσδ᾽ ἐμοὶ
36
ματαίαν γλῶσσαν ὧδ᾽ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος
37
πειρωμένους,
Χορός
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ᾽ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
Αἴγισθος
ἀλλ᾽ ἐγώ σ᾽ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ᾽ ἔτι.
Χορός
οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ᾽ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
Αἴγισθος
οἶδ᾽ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
Χορός
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
Αἴγισθος
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
Χορός
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε
40
θηλείας πέλας.
Κλυταιμήστρα
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ᾽ ὑλαγμάτων: <ἐγὼ>
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων <καλῶσ>.
41
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1577-1673 focus
Αἴγισθος
ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου.
φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους
θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη,
ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις, Ἐρινύων
1580
τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί,
χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι,
αὑτοῦ δʼ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει,
1585
ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων.
καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν
τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετʼ ἀσφαλῆ,
τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον,
αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ
1590
Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ
τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν
δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν.
τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας
ἔθρυπτʼ, ἄνωθεν
1595
ἀνδρακὰς καθήμενος.
ἄσημα δʼ αὐτῶν αὐτίκʼ ἀγνοίᾳ λαβὼν
ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει.
κἄπειτʼ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον
ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δʼ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν,
μόρον δʼ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται,
1600
λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ,
οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος.
ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδʼ ἰδεῖν πάρα.
κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς.
τρίτον γὰρ ὄντα μʼ ἐπὶ δυσαθλίῳ πατρὶ
1605
συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις·
τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν.
καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν,
πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας.
οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί,
1610
ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν.
Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ,
Χορός
Αἴγισθʼ, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω.
σὺ δʼ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν,
μόνος δʼ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον·
οὔ φημʼ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα
1615
δημορριφεῖς, σάφʼ ἴσθι, λευσίμους ἀράς.
1617
Αἴγισθος
σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος
κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός;
γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ
τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον.
1620
δεσμὸς δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες
δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν
ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε;
πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς.
Χορός
γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων
1625
οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα
ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον;
Αἴγισθος
καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ.
Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις.
ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντʼ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ,
1630
σὺ δʼ ἐξορίνας νηπίοις ὑλάγμασιν
ἄξῃ· κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανῇ.
Χορός
ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ,
ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον,
δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως.
1635
Αἴγισθος
τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς·
ἐγὼ δʼ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ παλαιγενής.
ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι
ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα
ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρον
1640
κριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳ
λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται.
Χορός
τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς
οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴ
χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων
1645
ἔκτεινʼ;Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,
ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ
ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς;
1649
Αἴγισθος
ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα
εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε.
1650
Χορός
εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω.
Αἴγισθος
ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν.
Χορός
δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα.
Κλυταιμήστρα
μηδαμῶς, ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά.
ἀλλὰ καὶ τάδʼ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος.
1655
πημονῆς δʼ ἅλις γʼ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα.
στείχετʼ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις
τούσδε
πρὶν παθεῖν εἴξαντες ὥρᾳ· χρῆν τάδʼ ὡς ἐπράξαμεν.
εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδʼ ἅλις, δεχοίμεθʼ ἄν,
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι.
1660
ὧδʼ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν.
Αἴγισθος
ἀλλὰ τούσδʼ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδʼ ἀπανθίσαι
κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους,
σώφρονος γνώμης θʼ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντά
θʼ ὑβρίσαι.
Χορός
οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν.
1665
Αἴγισθος
ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι.
Χορός
οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν.
Αἴγισθος
οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους.
Χορός
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
Αἴγισθος
ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν.
1670
Χορός
κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας.
Κλυταιμήστρα
μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων·
ἐγὼ
καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων
καλῶς.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1537 focus
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτας κατέχοντα χαμεύνην.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἡ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσει, κτείνασ
ἄνδρα τὸν αὐτῆς, ἀποκωκῦσαι
ψυχὴν, ἄχαριν χάριν ἀντ᾿ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιος αἶνος ἐπ᾿ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δάκρυσιν ἰάπτων
ἀλαθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1537 focus
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀντισύστ. θ'.
ἰὼ γᾶ, γᾶ, εἴθε μ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
1505
δροίτης κατέχοντα χαμεύναν.
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι
τλήσει, κτείνασ᾽ ἄνδρα τὸν αὑτῆς
ἀποκωκῦσαι, ψυχῇ τ' ἄχαριν
1510
χάριν ἀντ᾽ ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
Ζυγὸς Β
ἀντ. γ'.
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιος αἶνος ἐπ᾽ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1515
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1537 focus
Ἰὼ
ἡμιχόριον γὰ γᾶ,
εἴθ' ἔμ'
εἴθε μ' ἐδέξω,
πρὶν τόνδ' ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης
-τας κατέχοντα
χαμεύνην
-ναν.
Τίς ὁ θάψων νιν ; τίς ὁ θρηνήσων ;
ἦ σὺ τόδ'
ἔρξαι
ἔρ- (cf. 933) τλήσῃ, κτείνασ'
1540
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ'
ψυχὴν ἄχαριν χάριν ἀντ' ἔργων
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι ;
ΧΟΡΟΣ
1
Τίς δ'
ἐπιτύμβιον αἶνον
-ιος -νος ἐπ' ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
1545
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει ;
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1537 focus
ΚΛ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1537 focus
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1537 focus
Testim.:
Apparatus Criticus
(παῖδ᾽) παῖδ᾽ (ἔθυσε πατήρ) supplevi ἄξια δράσας ἀνάξια δρ. φροντίδος φροντίδων εὐπαλάμων μεριμνᾶν εὐπάλαμνον μέριμναν ψακὰς δὲ δηλοῖ ψεκάς λήγει δίκην δίκα δίκη θηγάνει θήγει θηγάναισι θηγάναις δροίτης κατέχοντα δροίτας νῦn κατ. χάμευναν χαμεύνην ψυχῆι τ᾽ ἄχαριν ψυχὴν ἄ. ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπιτύμβιος αἶνοςTranslations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1577-1673 focus
AIGISTHOS.
O light propitious of day justice-bringing!
I may say truly, now, that men’s avengers,
The gods from high, of earth behold the sorrows —
Seeing, as I have, i’ the spun robes of the Erinues,
1580
This man here lying, — sight to me how pleasant! —
His father’s hands’ contrivances repaying.
For Atreus, this land’s lord, of this man father,
Thuestes, my own father — to speak clearly —
His brother too, — being i’ the rule contested, —
1585
Drove forth to exile from both town and household:
And, coming back, to the hearth turned, a suppliant,
Wretched Thuestes found the fate assured him
— Not to die, bloodying his paternal threshold
Just there: but host-wise this man’s impious father
1590
Atreus, soul-keenly more than kindly, — seeming
To joyous hold a flesh-day, — to my father
Served up a meal, the flesh of his own children.
The feet indeed and the hands’ top divisions
He hid, high up and isolated sitting:
1595
But, their unshowing parts in ignorance taking,
He forthwith eats food — as thou seest — perdition
To the race: and then, ’ware of the deed ill-omened,
He shrieked O! — falls back, vomiting, from the carnage,
And fate on the Pelopidai past bearing
1600
He prays down — putting in his curse together
The kicking down o’ the feast — that so might perish
The race of Pleisthenes entire: and thence is
That it is given thee to see this man prostrate.
And I was rightly of this slaughter stitch-man:
Since me, — being third from ten, — with my poor father
1605
He drives out — being then a babe in swathe-bands:
But, grown up, back again has justice brought me:
And of this man I got hold — being without-doors —
Fitting together the whole scheme of ill-will.
So, sweet, in fine, even to die were to me,
1610
Seeing, as I have, this man i’ the toils of justice!
CHOROS.
Aigisthos, arrogance in ills I love not.
Dost thou say — willing, thou didst kill the man here,
And, alone, plot this lamentable slaughter?
I say — thy head in justice will escape not
1615
The people’s throwing — know that! — stones and curses!
1617
AIGISTHOS.
Thou such things soundest — seated at the lower
Oarage to those who rule at the ship’s mid-bench?
Thou shalt know, being old, how heavy is teaching
To one of the like age — bidden be modest!
1620
But chains and old age and the pangs of fasting
Stand out before all else in teaching, — prophets
At souls’-cure! Dost not, seeing aught, see this too?
Against goads kick not, lest tript-up thou suffer!
CHOROS.
Woman, thou, — of him coming new from battle
1625
Houseguard — thy husband’s bed the while disgracing, —
For the Army-leader didst thou plan this fate too?
AIGISTHOS.
These words too are of groans the prime-begetters!
Truly a tongue opposed to Orpheus hast thou:
For he led all things by his voice’s grace-charm,
1630
But thou, upstirring them by these wild yelpings,
Wilt lead them! Forced, thou wilt appear the tamer!
CHOROS.
So — thou shalt be my king then of the Argeians —
Who, not when for this man his fate thou plannedst,
Daredst to do this deed — thyself the slayer!
1635
AIGISTHOS.
For, to deceive him was the wife’s part, certes:
I was looked after — foe, ay, old-begotten!
But out of this man’s wealth will I endeavour
To rule the citizens: and the no-man-minder
— Him will I heavily yoke — by no means trace-horse,
1640
A corned-up colt! but that bad friend in darkness,
Famine its housemate, shall behold him gentle.
CHOROS.
Why then, this man here, from a coward spirit,
Didst not thou slay thyself? But, — helped, — a woman,
The country’s pest, and that of gods o’ the country,
1645
Killed him! Orestes, where may he see light now?
That coming hither back, with gracious fortune,
Of both these he may be the all-conquering slayer?
1649
AIGISTHOS.
But since this to do thou thinkest — and not talk — thou soon shalt know!
Up then, comrades dear! the proper thing to do—not distant this!
1650
CHOROS
Up then! hilt in hold, his sword let everyone aright dispose!
AIGISTHOS.
Ay, but I myself too, hilt in hold, do not refuse to die.
CHOROS.
Thou wilt die, thou say’st, to who accept it. We the chance demand.
KLUTAIMNESTRA.
Nowise, O belovedest of men, may we do other ills!
To have reaped away these, even, is a harvest much to me.
1655
Go, both thou and these the old men, to the homes appointed each,
Ere ye suffer! It behoved one do these things just as we did:
And if of these troubles there should be enough — we may assent
— By the Daimon’s heavy heel unfortunately stricken ones!
So a woman’s counsel hath it — if one judge it learning-worth.
1660
AIGISTHOS.
But to think that these at me the idle tongue should thus o’erbloom,
And throw out such words — the Daimon’s power experimenting on —
And, of modest knowledge missing, — me, the ruler, . . .
CHOROS.
Ne’er may this befall Argeians — wicked man to fawn before!
1665
AIGISTHOS.
Anyhow, in after days, will I, yes, I, be at thee yet!
CHOROS.
Not if hither should the Daimon make Orestes straightway come!
AIGISTHOS.
O, I know, myself, that fugitives on hopes are pasture-fed!
CHOROS.
Do thy deed, get fat, defiling justice, since the power is thine!
AIGISTHOS.
Know that thou shalt give me satisfaction for this folly’s sake!
1670
CHOROS.
Boast on, bearing thee audacious, like a cock his females by!
KLUTAIMNESTRA.
Have not thou respect for these same idle yelpings! I and thou
Will arrange it, o’er this household ruling excellently well.
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1537 focus
SEMI-CHORUS
And who, pronouncing with tears the funeral panegyric
4
over the godlike man, shall wail in sincerity of soul?
CLYTEMNESTRA
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1537 focus
LE CORYPHÉE
Ah ! Terre, Terre, pourquoi n'est-ce pas moi que tu as reçu dans ton sein, avant que j'eusse vu
ce corps allongé dans le fond d'une baignoire d'argent ? Qui l'ensevelira ? qui chantera son thrène ? L'oseras-tu toi ? oseras-tu, après avoir tué ton époux, l'accompagner
de tes lamentations, et, pour rançon d'un atroce forfait, perfidement apporter
ce corps allongé dans le fond d'une baignoire d'argent ? Qui l'ensevelira ? qui chantera son thrène ? L'oseras-tu toi ? oseras-tu, après avoir tué ton époux, l'accompagner
de tes lamentations, et, pour rançon d'un atroce forfait, perfidement apporter
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1537 focus
Who ſhall attend the rites of ſepulture?
Who ſhall lament him? Thou, whoſe hand has ſhed
Thy husband’s blood, wilt thou dare raiſe the voice
1720
Of mourning o’er him? Thy unhallow’d hand
Renders these honours, ſhou'd they come from thee,
Unwelcome to his ſhade.
What faithful tongue,
Fond to recount his great and godlike acts,
1725
Shall ſteep in tears his funeral eulogy?
CLYTEMNESTRA.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1537 focus
Sepolcro chi mai gli darà?
Chi lugubri pianti? Tu forse,
tu questo oseresti? alzar gemiti
funerei su l'uomo sgozzato
da te? render, dopo lo scempio,
1800
all'alma odïoso tributo?
Oh!, qual funebre elogio
per questo sacro re,
con rompere di lagrime,
con veritiero cuor favellerà?
1805
CLITENNESTRA
A te non ispetta addossarti
tal cura: da noi
fu ucciso, abbattuto: da noi
avrà sepoltura: né pianto domestico
l'accompagnerà.
1810
Ma bene Ifigènia, la figlia,
com'è suo dovere, ad accoglierlo,
incontro al suo padre movendo,
al rapido varco del duolo,
le braccia gli cinge
1815
al collo, ed il bacio gli dà.
AGAMENNONE
CORIFEO
3
Rintuzza il nuovo oltraggio
l'antico oltraggio: è giudicar difficile.
Preda risponde a preda, e morte a morte.
Finché Giove lo scettro avrà tra i Superi,
1820
dovrà la pena dar compenso al crimine.
E chi bandir lontani
potrà dalle sue porte
d'Imprecazione i rampollanti germini,
quando Sciagura invesca a sé gli umani?
1825
COREUTA
3
Terra, terra, perché non accogliermi,
avanti che il re mio vedessi
avere giaciglio le argentee
pareti d'un bagno ?
Sepolcro chi mai gli darà ?
1830
Chi lugubri pianti?
Tu forse,
tu questo oseresti? alzar gemiti
funerei su l'uomo sgozzato
da te? render, dopo lo scempio,
1835
all'alma odïoso tributo?
Oh!, qual funebre elogio
per questo sacro re,
con rompere di lagrime,
con veritiero cuor favellerà?
1840
CLITENNESTRA
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1537 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1537 focus
Chor.
Ach, daß ewigen Schlummer
gleich die Götter mir gönnten,
1450
ohne den Schmerz des Sterbens,
ohne die Qual des Siechtums.
1545
105
Chor.
Denn mein treuster Beschützer,
der um ein Weib so vieles geduldet,
mußt' auch unter der Hand eines Weibes
sein Leben verlieren.
1455
Wehe,
1550
Helene, verblendete, wie hast du
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1537 focus
O Earth! that I had lain at rest
And lapped for ever in thy breast,
Ere I had seen my chieftain fall
Within the laver's silver wall,
Low-lying on dishonoured bier.
1800
And who shall give him sepulchre,
And who the wail of sorrow pour?
Woman, 'tis thine no more!
A graceless gift unto his shade
Such tribute, by his murd'ress paid!
1805
Strive not thus wrongly to atone
The impious deed thy hand hath done.
Ah who above the god-like chief
Shall weep the tears of loyal grief?
Who speak above his lowly grave
1810
The last sad praises of the brave?
Clytemnestra.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1537 focus
O Erdreichs Nacht! O nahmst du mich auf,
Ch' ihn ich erblickt in den silbernen Sarg,
1490
In die tödtende Wanne gebettet!
Wer gräbt ihm ein Grab? Wer jammert um ihn?
Wirst du, die selbst
Ihn erschlug, den Gemahl, dies wagen zu thun,
Ihm Klagen zu weih'n, und für Thaten des Nuhms
1495
Ihn durch schnödes Gepräng
Unliebender Liebe zu feiern?
Wer wird den Grabesgesang um den Göttergleichen
Anstimmen unter Thränen,
Von lauterm Herzensdrang getrieben?
1500
Klytämnestra.
Commentary
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1449-1576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-789
1544.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-827