Agamemnon. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Schmidt Sciences.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 488-680 focus
Χορός
τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
1
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
τάχ᾽ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
1
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτ᾽ οὖν ἀληθεῖς εἶτ᾽ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδ᾽ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκ᾽ ἀπ᾽ ἀκτῆς τόνδ᾽ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας: μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτ᾽ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλ᾽ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων:
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον:
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδ᾽ ἄλλως τῇδ᾽ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κηρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽
2
ἀνάρσιος:
νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
3
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,
εἴ που
4
πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν
5
φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε
6
Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη:
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ᾽
2
ἀνάρσιος:
νῦν δ᾽ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
3
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τ᾽ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾽ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι,
εἴ που
4
πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν
5
φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει,
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε
6
Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θ᾽ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ᾽ ἐγύμνασεν.
540
Κῆρυξ
ὥστ᾽ ἐνδακρύειν
9
γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
ὥστ᾽ ἐνδακρύειν
9
γ᾽ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.
10
τερπνῆς ἄρ᾽ ἦτε τῆσδ᾽ ἐπήβολοι νόσου.
10
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
11
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
11
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις.
545
Χορός
ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>
12
ἀναστένειν.
ὡς πόλλ᾽ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός <μ᾽>
12
ἀναστένειν.
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;
13
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ᾽ ἐπῆν στύγος φρενῶν;
13
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς
14
νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
ὡς
14
νῦν τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν
15
λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ
στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†
16
ἤματος μέρος;
τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.
ἐξ οὐρανοῦ δὲ
17
κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς
20
καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:
ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:
21
“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα
δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων
22
γάνος.”
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
583
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δ᾽ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν
15
λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δ᾽ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντ᾽ ἀπήμων τὸν δι᾽ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δ᾽ οὐ
στένοντες, †οὐ λαχόντεσ†
16
ἤματος μέρος;
τὰ δ᾽ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος:
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δαΐων πρὸς τείχεσιν.
ἐξ οὐρανοῦ δὲ
17
κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δ᾽ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχ᾽ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών—
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος:
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτ᾽ αὖθις μηδ᾽ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δ᾽ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς
20
καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ᾽ οὐκ ἀντιρρέπει:
ὡς κομπάσαι τῷδ᾽ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις:
21
“Τροίαν ἑλόντες δήποτ᾽ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ᾽ Ἑλλάδα
δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖων
22
γάνος.”
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς: καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδ᾽ ἐκπράξασα. πάντ᾽ ἔχεις λόγον.
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:
ἀεὶ γὰρ ἥβη
23
τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι:
ἀεὶ γὰρ ἥβη
23
τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
25
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
25
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,
εἰ νόστιμός τε
26
καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δ᾽ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι,
εἰ νόστιμός τε
26
καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
σχισθέντα δ᾽ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ
29
ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
ἁνὴρ
29
ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ:
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ᾽ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
30
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων
χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
31
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,
ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.
34
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽
35
ἐφέζετο,
ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;
36
ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽
37
ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα
38
καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν: χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δ᾽ ἀπευκτὰ πήματ᾽ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα:
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
30
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ᾽ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμίξω, λέγων
χειμῶν᾽ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
31
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ᾽ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ᾽ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ᾽ ὀμβροκτύπῳ,
ᾤχοντ᾽ ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ᾽ ἐρειπίοις.
34
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ᾽ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ᾽ξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσ᾽
35
ἐφέζετο,
ὡς μήτ᾽ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτ᾽ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δ᾽ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατ᾽ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν;
36
ἡμεῖς τ᾽ ἐκείνους ταὔτ᾽
37
ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ δ᾽ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα
38
καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 488-680 focus
Χορός
τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων—
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων
φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς,
490
εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην
τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας.
κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον
κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις
πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε,
495
ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα
ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός,
ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων—
τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον·
εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.—
500
ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει,
αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν.
Κῆρυξ
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·
νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
538
ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός,
δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους,
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών.
505
οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ
θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος.
νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος,
ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ,
τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·
510
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·
νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,
ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς
πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον
Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,
515
ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.
ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,
σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι,
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι
520
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ.
ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων
καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ.
ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει
Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου
525
Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον.
βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα,
καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός.
τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον
ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ
530
ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν
τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον.
ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην
τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον
535
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον.
διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια.
Χορός
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ.
Κῆρυξ
χαίρω
γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.
χαίρω
γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς.
Χορός
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540
ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν;
540
Κῆρυξ
ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο.
Χορός
τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.
τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου.
Κῆρυξ
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου.
Χορός
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι.
Κῆρυξ
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545
ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις;
545
Χορός
ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός
μʼ ἀναστένειν
ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός
μʼ ἀναστένειν
Κῆρυξ
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;
πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;
Χορός
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.
Κῆρυξ
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;
Χορός
ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.
550
Κῆρυξ
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ
στένοντες,
οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·
ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος
ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·
ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·
Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα
δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.
583
εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ
τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,
τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν
ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;
μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,
555
σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ
στένοντες,
οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;
τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·
εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·
ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι
560
δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος
ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.
χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,
οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών,
ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς
565
κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών
τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος·
παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν
τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν.
τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν,
570
τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου;
καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ.
ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ
νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει·
ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει
575
ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις·
Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος
θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα
δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος.
τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν
580
καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται
Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον.
Χορός
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.
καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε,
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.
ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
613
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν.
καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε,
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην.
ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
Κῆρυξ
τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων
οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν.
Χορός
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.
εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι
615
τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον.
σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι.
εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν
ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος.
Κῆρυξ
οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ
620
ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον.
Χορός
πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;
σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις;
σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε.
Κῆρυξ
ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ,
αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω.
625
Χορός
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου,
ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ;
Κῆρυξ
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ·
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ·
μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω.
Χορός
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος
630
φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο;
Κῆρυξ
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς,
πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν.
Χορός
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
636
πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ
ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ;
635
Κῆρυξ
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων
χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ
655
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ
ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,
ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;
ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ
γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν.
ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει
στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ,
πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν,
640
πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων
ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ,
δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα·
τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον
πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων.
645
σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον
ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν,
πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων
χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν;
ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν,
650
πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην
φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν.
ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά.
ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ
ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ
655
χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ
ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ.
ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος,
ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς
ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις.
660
ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος
ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο
θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών.
τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο,
ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν
665
μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα.
ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες,
λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ,
ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος,
στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου.
670
καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων,
λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή;
ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν.
γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν
πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν.
675
εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ
καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός,
οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος,
ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν.
τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
680
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 583 focus
ΧΟ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμνήστρα μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμνήστρα μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
ΚΛ.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρὸς,
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρὸς,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς?
ἡ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ᾽ ἐμοὶ λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ' ἐράσμιον πόλει·
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς..
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 583 focus
Χορὸς Πρεσβυτῶν
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμνήστρᾳ μέλειν
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμνήστρᾳ μέλειν
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Κλυταιμνήστρα
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
565
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ' ἀνάστασιν.
καί τίς μ' ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
πεισθεῖσα, Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
570
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
565
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ' ἀνάστασιν.
καί τίς μ' ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτωρῶν δία
πεισθεῖσα, Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.”
570
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
Κλυταιμνήστρα
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
575
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ' ἐμοὶ λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
580
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ,
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει·
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
585
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύςφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
590
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
575
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ' ἐμοὶ λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
580
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ,
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει·
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
585
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύςφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
590
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 583 focus
ΧΟΡΟΣ
Νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν·
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν·
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ἀνωλόλυξα μὲν
ἀνωλολύξαμεν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ' ἦλθ' ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ' ἀνάστασιν·
καί τίς μ'
ἐνίπτων
ἐνίππων εἶπε· « Φρυκτωρῶν διά
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς ;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ. »
Λόγοις τοιούτοις
πλαγκτὸς
πλακτὸς οὖσ' ἐφαινόμην·
ὅμως δ' ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες
ἐν θεῶν
ἐνθέων ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
Καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ' ἐμοὶ λέγειν ;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον·
ὅπως δ' ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι· τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ,
πύλας ἀνοῖξαι ; Ταῦτ' ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ' ἐράσμιον πόλει·
605
« γυναῖκα πιστὴν δ' ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἀνωλόλυξα μὲν
ἀνωλολύξαμεν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ' ἦλθ' ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ' ἀνάστασιν·
καί τίς μ'
ἐνίπτων
ἐνίππων εἶπε· « Φρυκτωρῶν διά
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς ;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ. »
Λόγοις τοιούτοις
πλαγκτὸς
πλακτὸς οὖσ' ἐφαινόμην·
ὅμως δ' ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες
ἐν θεῶν
ἐνθέων ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
Καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ' ἐμοὶ λέγειν ;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον·
ὅπως δ' ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι· τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ,
πύλας ἀνοῖξαι ; Ταῦτ' ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ' ἐράσμιον πόλει·
605
« γυναῖκα πιστὴν δ' ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ' ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου·
610
οὐδ' οἶδα τέρψιν, οὐδ' ἐπίψογον φάτιν,
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς. »
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ' ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου·
610
οὐδ' οἶδα τέρψιν, οὐδ' ἐπίψογον φάτιν,
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς. »
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 583 focus
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρα μέλειν
590
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρα μέλειν
590
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ
ανωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὅπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ιλίου τ᾿ ἀνάστασιν.
καί τίς μ' ἐνίπτων εἶπε· φρυκτωρῶν δια
595
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικός αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον· καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
600
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
ανωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὅπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός,
φράζων ἅλωσιν Ιλίου τ᾿ ἀνάστασιν.
καί τίς μ' ἐνίπτων εἶπε· φρυκτωρῶν δια
595
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικός αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον· καὶ γυναικείῳ νόμῳ
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
600
ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις
ποτώμενα
τροίην
δόμων . . ἀρχαίων
ἡβᾷ νοῦς γέρουσιν
ἥβη τοῖς γέρουσιν
Κλυταιμνήστρα (-α)
ἀνωλόλυξα μὲν
ἀνωλολύξαμεν
ἐνίππων
(πλακτὸς b)
fort. γυναικεῖοι νόμοι.
ολολυγμὸν
ἐνθέων
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
605
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γὰρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει·
610
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν
οἷανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
615
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 583 focus
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
αἰεὶ γὰρ ἡβᾶι τοῖς γέρουσιν εὐμαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστραι μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, ξὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι·
αἰεὶ γὰρ ἡβᾶι τοῖς γέρουσιν εὐμαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστραι μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, ξὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
ΚΛ.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτώρωον δια
ί
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτώρων διὰ
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.·
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείωι νόμωι
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον †κοιμῶντες† εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον·
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γάρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει,
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόληι.
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολών
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνωι, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου·
610
οὐδ᾽’ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτώρωον δια
ί
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε, “φρυκτώρων διὰ
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.·
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείωι νόμωι
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον †κοιμῶντες† εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον·
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γάρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει,
ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόληι.
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολών
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνωι, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου·
610
οὐδ᾽’ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 583 focus
ΧΟ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὐ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστραι μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι.
ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὐ μαθεῖν.
δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστραι μέλειν
585
εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ.
Apparatus Criticus
πλέον στύγος προσῆν προσῆν πλ. στ. traieci δὲ γὰρ κατεψάκαζον κατεψεκαζον λέγοι λέγει τί τοὺς ... καταξιῶ. seclusi ποτωμένωι ποτωμένοις Τροίαν τροίην ἥβη ήβαι
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἢ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείωι νόμωι
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ᾽ ἐμοὶ λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γάρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν
δ᾽ ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει.
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἔνδον εὑρήσει μολών,
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνωι, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο,
ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός
φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνάστασιν.
καί τίς μ᾽ ἐνίπτων εἶπε
φρυκτωρῶν δία
590
πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς;
ἢ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ.
λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσ᾽ ἐφαινόμην.
ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείωι νόμωι
ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν
595
ἔλασκον εὐφημοῦντες, ἐν θεῶν ἕδραις
θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.
καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ᾽ ἐμοὶ λέγειν;
ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.
ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν
600
σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι. τί γάρ
γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,
ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ
πύλας ἀνοῖξαι; ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει·
ἥκειν
δ᾽ ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει.
605
γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἔνδον εὑρήσει μολών,
οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα
ἐσθλὴν ἐκείνωι, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,
καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον
οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.
610
οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτιν
ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.
Translations (8)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 488-680 focus
KLUTAIMNESTRA.
Soon shall we know — of these light-bearing torches,
And beacons and exchanges, fire with fire —
If they are true, indeed, or if, dream-fashion,
490
This gladsome light came and deceived our judgment.
Yon herald from the shore I see, o’ershadowed
With boughs of olive: dust, mud’s thirsty brother,
Close neighbours on his garb, thus testify me
That neither voiceless, nor yet kindling for thee
495
Mountain-wood-flame, shall he explain by fire-smoke:
But either tell out more the joyance, speaking ..
Word contrary to which, I aught but love it!
For may good be — to good that’s known — appendage!
Soon shall we know — of these light-bearing torches,
And beacons and exchanges, fire with fire —
If they are true, indeed, or if, dream-fashion,
490
This gladsome light came and deceived our judgment.
Yon herald from the shore I see, o’ershadowed
With boughs of olive: dust, mud’s thirsty brother,
Close neighbours on his garb, thus testify me
That neither voiceless, nor yet kindling for thee
495
Mountain-wood-flame, shall he explain by fire-smoke:
But either tell out more the joyance, speaking ..
Word contrary to which, I aught but love it!
For may good be — to good that’s known — appendage!
CHOROS.
Whoever prays for aught else to this city
500
— May he himself reap fruit of his mind’s error!
Whoever prays for aught else to this city
500
— May he himself reap fruit of his mind’s error!
HERALD.
Ha, my forefathers’ soil of earth Argeian!
Thee, in this year’s tenth light, am I returned to —
Of many broken hopes, on one hope chancing;
For never prayed I, in this earth Argeian
505
Dying, to share my part in tomb the dearest.
Now, hail thou earth, and hail thou also, sunlight,
And Zeus, the country’s lord, and king the Puthian
From bow no longer urging at us arrows!
Enough, beside Skamandros, cam’st thou adverse:
510
Now, contrary, be saviour thou and healer,
O king Apollon! And gods conquest-granting,
All — I invoke too, and my tutelary
Hermes, dear herald, heralds’ veneration, —
And Heroes our forthsenders, — friendly, once more
515
The army to receive, the war-spear’s leavings!
Ha, mansions of my monarchs, roofs beloved,
And awful seats, and deities sun-fronting —
Receive with pomp your monarch, long time absent!
For he comes bringing light in night-time to you,
520
In common with all these — king Agamemnon.
But kindly greet him — for clear shows your duty —
Who has dug under
Troia
with the mattock
Of Zeus the Avenger, whereby plains are out-ploughed,
Altars unrecognizable, and gods’ shrines,
525
And the whole land’s seed thoroughly has perished.
And such a yoke-strap having cast round
Troia
,
The elder king Atreides, happy man — he
Comes to be honoured, worthiest of what mortals
Now are. Nor Paris nor the accomplice-city
530
Outvaunts their deed as more than they are done-by:
For, in a suit for rape and theft found guilty,
He missed of plunder and, in one destruction,
Fatherland, house and home has mowed to atoms:
Debts the Priamidai have paid twice over.
535
538
Ha, my forefathers’ soil of earth Argeian!
Thee, in this year’s tenth light, am I returned to —
Of many broken hopes, on one hope chancing;
For never prayed I, in this earth Argeian
505
Dying, to share my part in tomb the dearest.
Now, hail thou earth, and hail thou also, sunlight,
And Zeus, the country’s lord, and king the Puthian
From bow no longer urging at us arrows!
Enough, beside Skamandros, cam’st thou adverse:
510
Now, contrary, be saviour thou and healer,
O king Apollon! And gods conquest-granting,
All — I invoke too, and my tutelary
Hermes, dear herald, heralds’ veneration, —
And Heroes our forthsenders, — friendly, once more
515
The army to receive, the war-spear’s leavings!
Ha, mansions of my monarchs, roofs beloved,
And awful seats, and deities sun-fronting —
Receive with pomp your monarch, long time absent!
For he comes bringing light in night-time to you,
520
In common with all these — king Agamemnon.
But kindly greet him — for clear shows your duty —
Who has dug under
Troia
with the mattock
Of Zeus the Avenger, whereby plains are out-ploughed,
Altars unrecognizable, and gods’ shrines,
525
And the whole land’s seed thoroughly has perished.
And such a yoke-strap having cast round
Troia
,
The elder king Atreides, happy man — he
Comes to be honoured, worthiest of what mortals
Now are. Nor Paris nor the accomplice-city
530
Outvaunts their deed as more than they are done-by:
For, in a suit for rape and theft found guilty,
He missed of plunder and, in one destruction,
Fatherland, house and home has mowed to atoms:
Debts the Priamidai have paid twice over.
535
CHOROS.
Hail, herald from the army of Achaians!
Hail, herald from the army of Achaians!
HERALD.
I hail: — to die, will gainsay gods no longer!
I hail: — to die, will gainsay gods no longer!
CHOROS.
Love of this fatherland did exercise thee?
540
Love of this fatherland did exercise thee?
540
HERALD.
So that I weep, at least, with joy, my eyes full.
So that I weep, at least, with joy, my eyes full.
CHOROS.
What, of this gracious sickness were ye gainers?
What, of this gracious sickness were ye gainers?
HERALD.
How now? instructed, I this speech shall master.
How now? instructed, I this speech shall master.
CHOROS.
For those who loved you back, with longing stricken.
For those who loved you back, with longing stricken.
HERALD.
This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545
This land yearned for the yearning army, say’st thou?
545
CHOROS.
So as to set me oft, from dark mind, groaning.
So as to set me oft, from dark mind, groaning.
HERALD.
Whence came this ill mind — hatred to the army?
Whence came this ill mind — hatred to the army?
CHOROS.
Of old, I use, for mischiefs physic, silence.
Of old, I use, for mischiefs physic, silence.
HERALD.
And how, the chiefs away, did you fear any?
And how, the chiefs away, did you fear any?
CHOROS.
So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550
So that now, — late thy word, — much joy were — dying!
550
HERALD.
For well have things been worked out: these, — in much time,
Some of them, one might say, had luck in falling,
While some were faulty: since who, gods excepted,
Goes, through the whole time of his life, ungrieving?
For labours should I tell of, and bad lodgments,
555
Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe
We did not groan at getting for our portion?
As for land-things, again, on went more hatred!
Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,
And, out of heaven and from the earth, the meadow
560
Dews kept a-sprinkle, an abiding damage
Of vestures, making hair a wild-beast matting.
Winter, too, if one told of it — bird-slaying —
Such as, unbearable, Idaian snow brought —
Or heat, when waveless, on its noontide couches
565
Without a wind, the sea would slumber falling
— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:
O’er and gone is it, even to those dead ones,
So that no more again they mind uprising.
Why must we tell in numbers those deprived ones,
570
And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?
Rather, I bid full farewell to misfortunes!
For us, the left from out the Argeian army,
The gain beats, nor does sorrow counterbalance.
So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575
By us, o’er sea and land the aery flyers,
Troia
at last taking, the band of Argives
Hang up such trophies to the gods of
Hellas
Within their domes — new glory to grow ancient!
Such things men having heard must praise the city
580
And army-leaders: and the grace which wrought them —
Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.
583
For well have things been worked out: these, — in much time,
Some of them, one might say, had luck in falling,
While some were faulty: since who, gods excepted,
Goes, through the whole time of his life, ungrieving?
For labours should I tell of, and bad lodgments,
555
Narrow deckways ill-strewn, too, — what the day’s woe
We did not groan at getting for our portion?
As for land-things, again, on went more hatred!
Since beds were ours hard by the foemen’s ramparts,
And, out of heaven and from the earth, the meadow
560
Dews kept a-sprinkle, an abiding damage
Of vestures, making hair a wild-beast matting.
Winter, too, if one told of it — bird-slaying —
Such as, unbearable, Idaian snow brought —
Or heat, when waveless, on its noontide couches
565
Without a wind, the sea would slumber falling
— Why must one mourn these? O’er and gone is labour:
O’er and gone is it, even to those dead ones,
So that no more again they mind uprising.
Why must we tell in numbers those deprived ones,
570
And the live man be vexed with fate’s fresh outbreak?
Rather, I bid full farewell to misfortunes!
For us, the left from out the Argeian army,
The gain beats, nor does sorrow counterbalance.
So that ’t is fitly boasted of, this sunlight,
575
By us, o’er sea and land the aery flyers,
Troia
at last taking, the band of Argives
Hang up such trophies to the gods of
Hellas
Within their domes — new glory to grow ancient!
Such things men having heard must praise the city
580
And army-leaders: and the grace which wrought them —
Of Zeus, shall honoured be. Thou hast my whole word.
CHOROS.
O’ercome by words, their sense I do not gainsay.
For, aye this breeds youth in the old —
to learn well.
But these things most the house and Klutaimnestra
585
Concern, ’t is likely: while they make me rich, too.
O’ercome by words, their sense I do not gainsay.
For, aye this breeds youth in the old —
to learn well.
But these things most the house and Klutaimnestra
585
Concern, ’t is likely: while they make me rich, too.
KLUTAIMNESTRA.
I shouted long ago, indeed, for joyance,
When came that first night-messenger of fire
Proclaiming
Ilion
’s capture and dispersion.
And someone, girding me, said,
Through fire-bearers
590
Persuaded —
Troia
to be sacked now, thinkest?
Truly, the woman’s way, — high to lift heart up!
By such words I was made seem wit-bewildered:
Yet still I sacrificed; and, — female-song with, —
A shout one man and other, through the city,
595
Set up, congratulating in the gods’ seats,
Soothing the incense-eating flame right fragrant.
And now, what’s more, indeed, why need’st thou tell me?
I of the king himself shall learn the whole word:
And, — as may best be, — I my revered husband
600
Shall hasten, as he comes back, to receive: for —
What’s to a wife sweeter to see than this light
(Her husband, by the god saved, back from warfare)
So as to open gates? This tell my husband —
To come at soonest to his loving city.
605
A faithful wife at home may he find, coming!
Such an one as he left — the dog o’ the household —
Trusty to him, adverse to the ill-minded,
And, in all else, the same: no signet-impress
Having done harm to, in that time’s duration.
610
I know nor pleasure, nor blameworthy converse
With any other man more than — bronze-dippings!
613
I shouted long ago, indeed, for joyance,
When came that first night-messenger of fire
Proclaiming
Ilion
’s capture and dispersion.
And someone, girding me, said,
Through fire-bearers
590
Persuaded —
Troia
to be sacked now, thinkest?
Truly, the woman’s way, — high to lift heart up!
By such words I was made seem wit-bewildered:
Yet still I sacrificed; and, — female-song with, —
A shout one man and other, through the city,
595
Set up, congratulating in the gods’ seats,
Soothing the incense-eating flame right fragrant.
And now, what’s more, indeed, why need’st thou tell me?
I of the king himself shall learn the whole word:
And, — as may best be, — I my revered husband
600
Shall hasten, as he comes back, to receive: for —
What’s to a wife sweeter to see than this light
(Her husband, by the god saved, back from warfare)
So as to open gates? This tell my husband —
To come at soonest to his loving city.
605
A faithful wife at home may he find, coming!
Such an one as he left — the dog o’ the household —
Trusty to him, adverse to the ill-minded,
And, in all else, the same: no signet-impress
Having done harm to, in that time’s duration.
610
I know nor pleasure, nor blameworthy converse
With any other man more than — bronze-dippings!
HERALD.
Such boast as this — brimful of the veracious —
Is, for a high-born dame, not bad to send forth!
Such boast as this — brimful of the veracious —
Is, for a high-born dame, not bad to send forth!
CHOROS.
Ay, she spoke thus to thee — that hast a knowledge
615
From clear interpreters — a speech most seemly.
But speak thou, herald! Meneleos I ask of:
If he, returning, back in safety also
Will come with you — this land’s beloved chieftain?
Ay, she spoke thus to thee — that hast a knowledge
615
From clear interpreters — a speech most seemly.
But speak thou, herald! Meneleos I ask of:
If he, returning, back in safety also
Will come with you — this land’s beloved chieftain?
HERALD.
There’s no way I might say things false and pleasant
620
For friends to reap the fruits of through a long time.
There’s no way I might say things false and pleasant
620
For friends to reap the fruits of through a long time.
CHOROS.
How then if, speaking good, things true thou chance on?
How then if, speaking good, things true thou chance on?
HERALD.
For not well-hidden things become they, sundered.
The man has vanished from the Achaic army,
He and his ship too. I announce no falsehood.
625
For not well-hidden things become they, sundered.
The man has vanished from the Achaic army,
He and his ship too. I announce no falsehood.
625
CHOROS.
Whether forth-putting openly from
Ilion
,
Or did storm — wide woe — snatch him from the army?
Whether forth-putting openly from
Ilion
,
Or did storm — wide woe — snatch him from the army?
HERALD.
Like topping bowman, thou hast touched the target,
And a long sorrow hast succinctly spoken.
Like topping bowman, thou hast touched the target,
And a long sorrow hast succinctly spoken.
CHOROS.
Whether, then, of him, as a live or dead man
630
Was the report by other sailors bruited?
Whether, then, of him, as a live or dead man
630
Was the report by other sailors bruited?
HERALD.
Nobody knows so as to tell out clearly
Excepting Helios who sustains earth’s nature.
Nobody knows so as to tell out clearly
Excepting Helios who sustains earth’s nature.
CHOROS.
How say’st thou then, did storm the naval army
Attack and end, by the celestials’ anger?
635
636
How say’st thou then, did storm the naval army
Attack and end, by the celestials’ anger?
635
HERALD.
It suits not to defile a day auspicious
With ill-announcing speech: distinct each god’s due:
And when a messenger with gloomy visage
To a city bears a fall’n host’s woes— God ward off! —
One popular wound that happens to the city,
640
And many sacrificed from many households —
Men, scourged by that two-thonged whip Ares loves so,
Double spear-headed curse, bloody yoke-couple, —
Of woes like these, doubtless, whoe’er comes weighted,
Him does it suit to sing the Erinues’ paian.
645
But who, of matters saved a glad-news-bringer,
Comes to a city in good estate rejoicing. ...
How shall I mix good things with evil, telling
Of storm against the Achaioi, urged by gods’ wrath?
For they swore league, being arch-foes before that,
650
Fire and the sea: and plighted troth approved they,
Destroying the unhappy Argeian army.
At night began the bad-wave-outbreak evils;
For, ships against each other Threkian breezes
Shattered: and these, butted at in a fury
655
By storm and typhoon, with surge rain-resounding, —
Off they went, vanished, thro’ a bad herd’s whirling.
And, when returned the brilliant light of Helios,
We view the Aigaian sea on flower with corpses
Of men Achaian and with naval ravage.
660
But us indeed, and ship, unhurt i’ the hull too,
Either someone outstole us or outprayed us —
Some god — no man it was the tiller touching.
And Fortune, saviour, willing on our ship sat.
So as it neither had in harbour wave-surge
665
Nor ran aground against a shore all rocky.
And then, the water-Haides having fled from
In the white day, not trusting to our fortune,
We chewed the cud in thoughts — this novel sorrow
O’ the army labouring and badly pounded.
670
And now — if anyone of them is breathing —
They talk of us as having perished: why not?
And we — that they the same fate have, imagine.
May it be for the best! Meneleos, then,
Foremost and specially to come, expect thou!
675
If (that is) any ray o’ the sun reports him
Living and seeing too—by Zeus’ contrivings,
Not yet disposed to quite destroy the lineage —
Some hope is he shall come again to household.
Having heard such things, know, thou truth art hearing!
680
It suits not to defile a day auspicious
With ill-announcing speech: distinct each god’s due:
And when a messenger with gloomy visage
To a city bears a fall’n host’s woes— God ward off! —
One popular wound that happens to the city,
640
And many sacrificed from many households —
Men, scourged by that two-thonged whip Ares loves so,
Double spear-headed curse, bloody yoke-couple, —
Of woes like these, doubtless, whoe’er comes weighted,
Him does it suit to sing the Erinues’ paian.
645
But who, of matters saved a glad-news-bringer,
Comes to a city in good estate rejoicing. ...
How shall I mix good things with evil, telling
Of storm against the Achaioi, urged by gods’ wrath?
For they swore league, being arch-foes before that,
650
Fire and the sea: and plighted troth approved they,
Destroying the unhappy Argeian army.
At night began the bad-wave-outbreak evils;
For, ships against each other Threkian breezes
Shattered: and these, butted at in a fury
655
By storm and typhoon, with surge rain-resounding, —
Off they went, vanished, thro’ a bad herd’s whirling.
And, when returned the brilliant light of Helios,
We view the Aigaian sea on flower with corpses
Of men Achaian and with naval ravage.
660
But us indeed, and ship, unhurt i’ the hull too,
Either someone outstole us or outprayed us —
Some god — no man it was the tiller touching.
And Fortune, saviour, willing on our ship sat.
So as it neither had in harbour wave-surge
665
Nor ran aground against a shore all rocky.
And then, the water-Haides having fled from
In the white day, not trusting to our fortune,
We chewed the cud in thoughts — this novel sorrow
O’ the army labouring and badly pounded.
670
And now — if anyone of them is breathing —
They talk of us as having perished: why not?
And we — that they the same fate have, imagine.
May it be for the best! Meneleos, then,
Foremost and specially to come, expect thou!
675
If (that is) any ray o’ the sun reports him
Living and seeing too—by Zeus’ contrivings,
Not yet disposed to quite destroy the lineage —
Some hope is he shall come again to household.
Having heard such things, know, thou truth art hearing!
680
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 583 focus
I do not deny that I am overcome by thy tidings; for to the aged there is ever youth enough to learn
5
. 'Tis natural that these things most of all concern the house and Clytaemnestra, and that they at the same time make me rich.
CLYTEMNESTRA
Long since, in truth, I raised the jocund shout through delight, when the first mighty messenger of fire arrived, telling of the capture and overthrow of Ilion.—And some one chiding me said, “Dost thou, persuaded by beacon-lights, think that Troy has now been sacked? Verily it is like a woman to be much elated in heart." By words like these I was made to seem in error
1
. Nevertheless I went on sacrificing; and, by a woman's edict, one and another, in different places throughout the city, raised aloud a shout of joy, pouring forth a hallowed song in the dwelling of the gods, while they lulled the fragrant incense-fed flame. And now what need is there for thee to say more to me? From the king himself I shall hear the whole tale. And I will haste to welcome back my revered lord on his return as well as I possibly can : for what day is more delightful for a woman to behold than this, to throw open the gates to a husband returning from warfare, when a god hath kept him safe? Bear thou this message to my husband, that he come with all speed, desired oy the city. And may he coming find a loyal consort in his house, just as he left her, a watch-dog of his home attached to him, a foe to the ill-disposed, and in -all other points alike, not having destroyed one single seal in the course of long time. I know not delight nor slanderous report from another man any more than brass does of dyeing
2
.
Long since, in truth, I raised the jocund shout through delight, when the first mighty messenger of fire arrived, telling of the capture and overthrow of Ilion.—And some one chiding me said, “Dost thou, persuaded by beacon-lights, think that Troy has now been sacked? Verily it is like a woman to be much elated in heart." By words like these I was made to seem in error
1
. Nevertheless I went on sacrificing; and, by a woman's edict, one and another, in different places throughout the city, raised aloud a shout of joy, pouring forth a hallowed song in the dwelling of the gods, while they lulled the fragrant incense-fed flame. And now what need is there for thee to say more to me? From the king himself I shall hear the whole tale. And I will haste to welcome back my revered lord on his return as well as I possibly can : for what day is more delightful for a woman to behold than this, to throw open the gates to a husband returning from warfare, when a god hath kept him safe? Bear thou this message to my husband, that he come with all speed, desired oy the city. And may he coming find a loyal consort in his house, just as he left her, a watch-dog of his home attached to him, a foe to the ill-disposed, and in -all other points alike, not having destroyed one single seal in the course of long time. I know not delight nor slanderous report from another man any more than brass does of dyeing
2
.
HERALD TALTHYBIUS
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 583 focus
dit.
LE CORYPHÉE
Je me rends à ton rapport, je l'avoue : on n'est jamais trop vieux pour aller à l'école de la vérité.
Mais c'est surtout cette maison, c'est Clytemnestre que touchent ces nouvelles : je n'ai droit qu'à une part du trésor qui lui appartient.
Clytemnestre paraît sur le seuil du palais.
Je me rends à ton rapport, je l'avoue : on n'est jamais trop vieux pour aller à l'école de la vérité.
Mais c'est surtout cette maison, c'est Clytemnestre que touchent ces nouvelles : je n'ai droit qu'à une part du trésor qui lui appartient.
Mais c'est surtout cette maison, c'est Clytemnestre que touchent ces nouvelles : je n'ai droit qu'à une part du trésor qui lui appartient.
CLYTEMNESTRE
Il y a longtemps déjà que j'ai poussé un long cri d'allégresse, quand, le premier, arriva dans la nuit le messager de feu annonçant la conquête et la ruine
de Troie. Alors, pleins de reproches, certains me disaient : « Pour des signaux de feu, te voilà donc certaine que Troie est maintenant une ville détruite ? Il est bien d'une femme de s'exalter ainsi ! » De tels propos me faisaient apparaître folle. Et, malgré tout, j'ordonnais des sacrifices, et le cri
rituel des femmes, mes gens
1
, dispersés à travers la ville, le lançaient en accents joyeux, au fond des temples divins où ils cherchaient à endormir la dévorante ardeur des flammes parfumées. Quel besoin maintenant que tu m'en dises plus ? j'apprendrai tout du roi lui-même. Je ne veux plus songer
qu'à recevoir du mieux qu'il m'est possible l'époux respecté qui rentre en sa demeure. Quel soleil luit plus doux à une femme que la joie d'ouvrir les portes toutes grandes au mari que les dieux ont sauvé de la guerre. A mon époux
rapporte bien ceci : « Qu'il se hâte de répondre aux désirs de sa cité ! Qu'il vienne retrouver aussi dans sa maison, telle qu'il l'y laissa, une épouse fidèle, chienne de garde à lui
AGAMEMNON
Il y a longtemps déjà que j'ai poussé un long cri d'allégresse, quand, le premier, arriva dans la nuit le messager de feu annonçant la conquête et la ruine
de Troie. Alors, pleins de reproches, certains me disaient : « Pour des signaux de feu, te voilà donc certaine que Troie est maintenant une ville détruite ? Il est bien d'une femme de s'exalter ainsi ! » De tels propos me faisaient apparaître folle. Et, malgré tout, j'ordonnais des sacrifices, et le cri
rituel des femmes, mes gens 1 , dispersés à travers la ville, le lançaient en accents joyeux, au fond des temples divins où ils cherchaient à endormir la dévorante ardeur des flammes parfumées. Quel besoin maintenant que tu m'en dises plus ? j'apprendrai tout du roi lui-même. Je ne veux plus songer
qu'à recevoir du mieux qu'il m'est possible l'époux respecté qui rentre en sa demeure. Quel soleil luit plus doux à une femme que la joie d'ouvrir les portes toutes grandes au mari que les dieux ont sauvé de la guerre. A mon époux
rapporte bien ceci : « Qu'il se hâte de répondre aux désirs de sa cité ! Qu'il vienne retrouver aussi dans sa maison, telle qu'il l'y laissa, une épouse fidèle, chienne de garde à lui
de Troie. Alors, pleins de reproches, certains me disaient : « Pour des signaux de feu, te voilà donc certaine que Troie est maintenant une ville détruite ? Il est bien d'une femme de s'exalter ainsi ! » De tels propos me faisaient apparaître folle. Et, malgré tout, j'ordonnais des sacrifices, et le cri
rituel des femmes, mes gens 1 , dispersés à travers la ville, le lançaient en accents joyeux, au fond des temples divins où ils cherchaient à endormir la dévorante ardeur des flammes parfumées. Quel besoin maintenant que tu m'en dises plus ? j'apprendrai tout du roi lui-même. Je ne veux plus songer
qu'à recevoir du mieux qu'il m'est possible l'époux respecté qui rentre en sa demeure. Quel soleil luit plus doux à une femme que la joie d'ouvrir les portes toutes grandes au mari que les dieux ont sauvé de la guerre. A mon époux
rapporte bien ceci : « Qu'il se hâte de répondre aux désirs de sa cité ! Qu'il vienne retrouver aussi dans sa maison, telle qu'il l'y laissa, une épouse fidèle, chienne de garde à lui
CLYTEMNESTRE
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 583 focus
Thy words convince me; all my doubts are vaniſh’d:
But fcrupulous inquiry grows with age.
670
On Clytemneſtra and her houſe this charge,
Bleſſing e’en me with the rich joy, devolves.
On Clytemneſtra and her houſe this charge,
Bleſſing e’en me with the rich joy, devolves.
CLYTEMNESTRA.
Long fince my voice rais’d high each note of joy,
When thro’ the night the ſtreaming blaze firſt came,
And told us Troy was taken:
675
Not unblam’d
That, as a woman lightly credulous,
I let a mountain fire tranſport my ſoul
With the fond hope that Ilion’s haughty tow’rs
Were humbled in the duſt.
680
At this rebuke
Tho’ ſomewhat ſhaken, yet I ſacrific’d;
And, as weak women wont, one voice of joy
Awoke another, till the city rang
Thro’ all its ſtreets; and at the hallow’d ſhrines
685
Each rais’d the pious ſtrains of gratitude,
And fan’d the altars’ incenſe-breathing flame.
But it is needleſs to detain thee longer,
Soon from the king’s own lips ſhall I learn all.
Long fince my voice rais’d high each note of joy,
When thro’ the night the ſtreaming blaze firſt came,
And told us Troy was taken:
675
Not unblam’d
That, as a woman lightly credulous,
I let a mountain fire tranſport my ſoul
With the fond hope that Ilion’s haughty tow’rs
Were humbled in the duſt.
680
At this rebuke
Tho’ ſomewhat ſhaken, yet I ſacrific’d;
And, as weak women wont, one voice of joy
Awoke another, till the city rang
Thro’ all its ſtreets; and at the hallow’d ſhrines
685
Each rais’d the pious ſtrains of gratitude,
And fan’d the altars’ incenſe-breathing flame.
But it is needleſs to detain thee longer,
Soon from the king’s own lips ſhall I learn all.
How best I may receive my honour’d lord,
690
And grace his wiſh’d return, now claims my ſpeed.
Can Heav’n’s fair beam ſhow a fond wife a ſight
More grateful than her husband from his wars
Return’d with glory, when ſhe opes the gate,
And ſprings to welcome him?
695
Tell my lord this,
That he may haſten his deſir’d return:
And tell him he will find his faithful wife,
Such as he left her, a domestic creature
To him all fondneſs, to his enemies
700
Irreconcileable ; and tell him too
That ten long years have not effac’d the ſeal
Of Conſtancy; that never knew I pleaſure
In the blamed converse of another man,
More than the virgin metal in the mines
705
Knows an adulterate and debaſing mixture.
HERALD.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 583 focus
Le tue parole m' han convinto, sappilo:
vivo sempre nei vecchi è il desiderio
d'accertare gli eventi.
665
Entro la reggia,
a Clitennestra, piú che ad altri, deve
star questo a cuore. E insieme io gioirò.
Entro la reggia,
a Clitennestra, piú che ad altri, deve
star questo a cuore. E insieme io gioirò.
CLITENNESTRA
Un ululo di gioia alto levai,
subito, come a notte giunse il primo
670
messaggero di fiamma, ed annunziò
la presa, il sacco d'Ilio.
E alcuno, a biasimo,
diceva: « Credi presa Troia? Credi
a segnali di fuoco? E' ben da femmina
675
esaltarsi cosí ! »
Sí, che, ad udirlo,
mentecatta io sembrava.
E pure, tutti
sacrifici offeríano; e a mo' di femmine,
680
chi qua, chi là, per tutta Argo levando
alto clamore e augurî, entro i delúbri
sacri sopíano l'odorosa fiamma
voratrice d'incensi.
Ed or, che importa
685
un tuo lungo discorso? Presto udrò
tutto dal mio stesso signore.
Intanto
procaccerò che degnamente accolto
Un ululo di gioia alto levai,
subito, come a notte giunse il primo
670
messaggero di fiamma, ed annunziò
la presa, il sacco d'Ilio.
E alcuno, a biasimo,
diceva: « Credi presa Troia? Credi
a segnali di fuoco? E' ben da femmina
675
esaltarsi cosí ! »
Sí, che, ad udirlo,
mentecatta io sembrava.
E pure, tutti
sacrifici offeríano; e a mo' di femmine,
680
chi qua, chi là, per tutta Argo levando
alto clamore e augurî, entro i delúbri
sacri sopíano l'odorosa fiamma
voratrice d'incensi.
Ed or, che importa
685
un tuo lungo discorso? Presto udrò
tutto dal mio stesso signore.
Intanto
procaccerò che degnamente accolto
CLITENNESTRA
lo sposo sia, di reverenza degno.
690
Salvo, per opra degli Dei, dal campo
veder lo sposo entro le patrie mura:
per una sposa c'è più dolce giorno?
Al signor mio questo messaggio reca:
venga, come può prima, alla città
695
che lo brama: tornando alla sua casa,
ei troverà la fida sposa, quale
pur la lasciò: cane del tetto a guardia,
benigno a lui, nemico ai suoi nemici;
e costante in ogni altro atto, per lungo
700
volger di tempo, niun sigillo io fransi.
Immersa mi sarei prima in un bagno
d'ardente bronzo, che gustar piacere
d'un altr' uomo, ed averne scorno e biasimo.
lo sposo sia, di reverenza degno.
690
Salvo, per opra degli Dei, dal campo
veder lo sposo entro le patrie mura:
per una sposa c'è più dolce giorno?
Al signor mio questo messaggio reca:
venga, come può prima, alla città
695
che lo brama: tornando alla sua casa,
ei troverà la fida sposa, quale
pur la lasciò: cane del tetto a guardia,
benigno a lui, nemico ai suoi nemici;
e costante in ogni altro atto, per lungo
700
volger di tempo, niun sigillo io fransi.
Immersa mi sarei prima in un bagno
d'ardente bronzo, che gustar piacere
d'un altr' uomo, ed averne scorno e biasimo.
CORIFEO
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 583 focus
vor allen, die da leben. Paris und sein Volk
kann keiner Tat sich rühmen, die sie nicht gebüßt.
„Schuldig des Raubs und der Entführung" hieß der
585
Spruch.
535
Der Raub ist ihnen abgejagt, das Vaterhaus,
das ganze Land in sein Verderben mit gestürzt:
Priams Geschlecht hat doppelt seine Schuld gezahlt.
Chorführer.
Herold des Heers von Hellas, Freude sei mit dir.
590
Herold des Heers von Hellas, Freude sei mit dir.
590
Herold.
Sie ist es. Willig stürb' ich, da ich dies erlebt.
Sie ist es. Willig stürb' ich, da ich dies erlebt.
Chorführer.
540
Erfahren hast du, wie des Heimwehs Schmerzen thun?
540
Erfahren hast du, wie des Heimwehs Schmerzen thun?
Herold.
Drum macht das Wiedersehen mir das Auge feucht.
70
Drum macht das Wiedersehen mir das Auge feucht.
Chorführer.
Wenn ihr die bittre Wollust solcher Tränen kennt -
Wenn ihr die bittre Wollust solcher Tränen kennt -
Herold.
Was willst du, rede weiter, ich versteh' dich nicht.
595
Was willst du, rede weiter, ich versteh' dich nicht.
595
Chorführer.
So wißt, die Schmerzen haben wir mit euch geteilt.
So wißt, die Schmerzen haben wir mit euch geteilt.
Herold.
545
Du meinst, euch nach dem Heer gesehnt wie wir nach Haus?
545
Du meinst, euch nach dem Heer gesehnt wie wir nach Haus?
Chorführer.
Und haben oft in bittrem Harme tief geseufzt.
Und haben oft in bittrem Harme tief geseufzt.
Herold.
Woher befiel zu Haus euch solche Not und Angst?
Woher befiel zu Haus euch solche Not und Angst?
Chorführer.
Ich schweige; dieses letzte Mittel lernt' ich längst.
600
Ich schweige; dieses letzte Mittel lernt' ich längst.
600
Herold.
Ihr littet Zwang, dieweil der König ferne war?
Ihr littet Zwang, dieweil der König ferne war?
Chorführer.
550
Ich sag' wie du: willkommen ist mir auch der Tod.
550
Ich sag' wie du: willkommen ist mir auch der Tod.
Herold.
Ja, denn wir steh'n am Ziele. Freilich, jedes Ding,
das lange dauert, hat nicht gute Seiten bloß;
da ist auch manches Schlimme: Göttervorrecht ist's
605
in Ewigkeit zu leben ohne Leid und Schmerz.
555
Wollt' ich von unsern Plagen reden, welche Not
das Unterkommen machte - schmal und hart und eng
der Bordgang, Sitzplatz nirgend, alles vollgepfropft -
und dennoch, ärger war die Plage noch zu Land.
610
Dicht vor des Feindes Mauern war die Lagerstatt;
560
die Feuchtigkeit des Himmels und des Wiesengrunds
Ja, denn wir steh'n am Ziele. Freilich, jedes Ding,
das lange dauert, hat nicht gute Seiten bloß;
da ist auch manches Schlimme: Göttervorrecht ist's
605
in Ewigkeit zu leben ohne Leid und Schmerz.
555
Wollt' ich von unsern Plagen reden, welche Not
das Unterkommen machte - schmal und hart und eng
der Bordgang, Sitzplatz nirgend, alles vollgepfropft -
und dennoch, ärger war die Plage noch zu Land.
610
Dicht vor des Feindes Mauern war die Lagerstatt;
560
die Feuchtigkeit des Himmels und des Wiesengrunds
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 583 focus
Thy words o'erbear my doubt: for news of good,
690
The ear of age hath ever youth enow:
But those within and Clytemnestra's self
Would fain hear all; glad thou their ears and mine.
Thy words o'erbear my doubt: for news of good,
690
The ear of age hath ever youth enow:
But those within and Clytemnestra's self
Would fain hear all; glad thou their ears and mine.
Re-enter Clytemnestra.
Last night, when first the fiery courier came,
In sign that Troy is ta'en and razed to earth,
695
So wild a cry of joy my lips gave out,
That I was chidden—
Hath the beacon watch
Made sure unto thy soul the sack of Troy?
A very woman thou, whose heart leaps light
At wandering rumours!—and with words like these
700
They showed me how I strayed, misled of hope.
Yet on each shrine I set the sacrifice,
And, in the strain they held for feminine,
Went heralds thro' the city, to and fro,
With voice of loud proclaim, announcing joy;
705
And in each fane they lit and quenched with wine
The spicy perfumes fading in the flame.
All is fulfilled: I spare your longer tale—
The king himself anon shall tell me all.
Remains to think what honour best may greet
710
My lord, the majesty of Argos, home.
What day beams fairer on a woman's eyes
Than this, whereon she flings the portal wide,
To hail her lord, heaven-shielded, home from war?
This to my husband, that he tarry not,
715
But turn the city's longing into joy!
Yea, let him come, and coming may he find
A wife no other than he left her, true
And faithful as a watch-dog to his home,
His foemen's foe, in all her duties leal,
720
Trusty to keep for ten long years unmarred
The store whereon he set his master-seal.
Be steel deep-dyed, before ye look to see
Ill joy, ill fame, from other wight, in me!
1
Last night, when first the fiery courier came,
In sign that Troy is ta'en and razed to earth,
695
So wild a cry of joy my lips gave out,
That I was chidden—
Hath the beacon watch
Made sure unto thy soul the sack of Troy?
A very woman thou, whose heart leaps light
At wandering rumours!—and with words like these
700
They showed me how I strayed, misled of hope.
Yet on each shrine I set the sacrifice,
And, in the strain they held for feminine,
Went heralds thro' the city, to and fro,
With voice of loud proclaim, announcing joy;
705
And in each fane they lit and quenched with wine
The spicy perfumes fading in the flame.
All is fulfilled: I spare your longer tale—
The king himself anon shall tell me all.
Remains to think what honour best may greet
710
My lord, the majesty of Argos, home.
What day beams fairer on a woman's eyes
Than this, whereon she flings the portal wide,
To hail her lord, heaven-shielded, home from war?
This to my husband, that he tarry not,
715
But turn the city's longing into joy!
Yea, let him come, and coming may he find
A wife no other than he left her, true
And faithful as a watch-dog to his home,
His foemen's foe, in all her duties leal,
720
Trusty to keep for ten long years unmarred
The store whereon he set his master-seal.
Be steel deep-dyed, before ye look to see
Ill joy, ill fame, from other wight, in me!
1
Herald.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 583 focus
Besiegt von deiner Rede, zweifl' ich länger nicht.
Genau zu forschen, treibt es ja die Greise stets.
Das Haus und Klytämnestra muß dein Wort indeß
560
Am meisten kümmern, doch zugleich auch mich erfreu'n.
(Klytämnestra kommt zurück.)
Besiegt von deiner Rede, zweifl' ich länger nicht.
Genau zu forschen, treibt es ja die Greise stets.
Das Haus und Klytämnestra muß dein Wort indeß
560
Am meisten kümmern, doch zugleich auch mich erfreu'n.
Klytämnestra.
Schon lange jauchzt' ich freudig auf in heller Lust,
Als nächtlich uns der erste Flammenbote kam,
Troja's Verheerung meldend und Eroberung.
Wohl sagte Mancher spottend: „Was? Dem Fackellicht
565
Vertrauend wähnst du, Troja lieg' in Asche nun?
Recht Weiberart ist's, allzuleicht sich aufzubläh'n!"
Nach solchen Neden stand ich wohl als Thörin da.
Doch ließ ich Opfer bringen, auf der Frau Gebot
Erhob sich hier vom Einen, dort vom Anderen
570
Ein heilig Jauchzen durch die Stadt, und dust'ge Glut,
Weihrauchverzehrend, stieg empor vom Götterherd.
Und nun was brauchst du Weit'res noch mir kundzuthun?
Bald hör' ich Alles aus des Herrschers eignem Mund.
Ich eile, will auf's Beste meinen würdigen
575
Gemahl empfangen, wenn er heute wiederkehrt.
Was kann die Gattin Süß'res schau'n, als, wenn ein Gott
Aus fernem Kriege rettend heimgeführt den Mann,
Das Thor ihm aufzuschließen? Melde meinem Herrn,
Er möge schleunig kommen, heißersehnt der Stadt:
580
Zu Hause find' er sein Gemahl, so treu, wie einst
Er sie verlassen, als des Hauses Wächterin
Dem Gatten holdergeben, Bösgesinnten feind,
Und sonst sich gleich in Allem, wie sie nimmer auch
Ein Siegel ihm erbrochen in der langen Zeit.
585
Verkehr mit andern Männern und befleckter Ruf
Sind mir so fremd, als Wunden, die das Schwert mir schlug.
Schon lange jauchzt' ich freudig auf in heller Lust,
Als nächtlich uns der erste Flammenbote kam,
Troja's Verheerung meldend und Eroberung.
Wohl sagte Mancher spottend: „Was? Dem Fackellicht
565
Vertrauend wähnst du, Troja lieg' in Asche nun?
Recht Weiberart ist's, allzuleicht sich aufzubläh'n!"
Nach solchen Neden stand ich wohl als Thörin da.
Doch ließ ich Opfer bringen, auf der Frau Gebot
Erhob sich hier vom Einen, dort vom Anderen
570
Ein heilig Jauchzen durch die Stadt, und dust'ge Glut,
Weihrauchverzehrend, stieg empor vom Götterherd.
Und nun was brauchst du Weit'res noch mir kundzuthun?
Bald hör' ich Alles aus des Herrschers eignem Mund.
Ich eile, will auf's Beste meinen würdigen
575
Gemahl empfangen, wenn er heute wiederkehrt.
Was kann die Gattin Süß'res schau'n, als, wenn ein Gott
Aus fernem Kriege rettend heimgeführt den Mann,
Das Thor ihm aufzuschließen? Melde meinem Herrn,
Er möge schleunig kommen, heißersehnt der Stadt:
580
Zu Hause find' er sein Gemahl, so treu, wie einst
Er sie verlassen, als des Hauses Wächterin
Dem Gatten holdergeben, Bösgesinnten feind,
Und sonst sich gleich in Allem, wie sie nimmer auch
Ein Siegel ihm erbrochen in der langen Zeit.
585
Verkehr mit andern Männern und befleckter Ruf
Sind mir so fremd, als Wunden, die das Schwert mir schlug.
Der Herold.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
1066-1068.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-625
NA In Ald. puncto post
τελεῖς, item post
πόσιν, commate post
φαιδρύνασα interpunctum. Sic etiam Turn. deleta tamen post
πόσιν interpunctione. Rob. et Vict. signa interrogandi habent post
τελεῖς et post
φαιδρύνασα, quod in Rob.
φαιδρύνασ' scriptum est. Stanleium, qui post
τελεῖς virgulam, post
φαιδρύνασα signum interrogandi posuit, Porsonus aliique secuti sunt. Vellem Blomfieldius, qui abruptae orationis signum post
φαιδρύνασα posuit, etiam post
τελεῖς signo interrogandi distinxisset.
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1056-1176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593
Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über
d
ᾶ zu
Eum. 844. -
1066.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-598
οὐ μόλις, nicht zur Not, sondern ganz und gar. Vgl.
Eum. 866
, Eur. Hel. 334
θέλουσαν οὐ μόλις καλεῖς. 1210 f.
- T
τὸ δεύτερον: vgl.
1068.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-599
τὸ θεῖον, divinatio.